← Chapters

အခန်း (၂၄၃)

Vol. 17 Ch. 243

အခန်း (၂၄၃)

Vol. 17 Ch. 243

ညီလာခံအစည်းအဝေးအပြီးတွင် ကျန်းတန်းဟယ် သည် သူ့နောက်လိုက်နေသည့် လူတစ်စုကို လျစ်လျူရှုခဲ့ပြီး သူတို့စကားကို မကြားရသလို ဟန်ဆောင်ခဲ့သည်။ ငယ်ရွယ်နုပျိုသော ခြေတံရှည်များ၏ အကူအညီဖြင့် နန်းတော်မှ ဦးစွာ ထွက်လာခဲ့သည်။

နောက်ကျကျန်နေသော ၀န်ကြီးတွေ ထွက်လာသောအခါတွင် ရထားလုံးနောက်ကျောကိုသာ မြင်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ ဝမ်းနည်းစွာ သက်ပြင်းချကြသည်။

ကျန်းတန်းဟယ် အိမ်တော်သို့ပြန်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် လီရှို့ကျီ ဒီနေ့ပြန်မလာတော့ကြောင်း အစောင့်များက သူ့ထံ အကြောင်းကြားခဲ့သည်—သူ စစ်စခန်းတွင် တစ်ညတာ အနားယူရမည်ဟု အကြောင်းကြားခဲ့သည်။

ကျန်းတန်းဟယ်က သူနားလည်ကြောင်းပြသရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ လှည့်၍ လီရှို့ကျီ၏ အိမ်တော်ဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

သူ့ဗီဇက သူ တစ်ခုခုတော့ မမှန်ဘူးလို့ ပြောနေသည်။

အများစုမှာ လီရှို့ကျီက သူဘယ်ရောက်နေတယ်ဆိုတာကို အသိပေးတာရှားသည်။ ဒီနေ့ သူဘာကြောင့် ပြုမူပုံတွေမတူရတာလဲ။ လီရှို့ကျီ၏ အပြုအမူသည် ပို၍ ပုံမှန်မဟုတ်လေလေ၊ သံသယဖြစ်စရာ ပိုရှိလေလေဟု သူ၏ ပင်ကိုယ်စိတ်က ပြောပြနေသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ ထူးထူးခြားခြား တစ်စုံတစ်ရာ မတွေ့ခဲ့ရပေ။ ထို့နောက် အိမ်နောက်ဖေးသို့သွားတော့လည်း ဘာမှမတွေ့ပေ။ ဒီတော့ တစ်နေရာပဲ ကျန်တော့သည်။

ကျန်းတန်းဟယ် လီရှို့ကျီ၏ အိမ်အဝင်ဝသို့ရောက်သောအခါ နားထောင်ရန် နားစွင့်လိုက်သည်။ သေချာတာကတော့ အရာဝတ္ထုတွေ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု တိုက်နေတဲ့အသံ တိုးတိုးလေးပါပဲ။

ကျန်းတန်းဟယ် သူ့အင်္ကျီလက်တွေကို လှန်လိုက်ပြီး တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် နေအိမ်အတွင်းမှ အမျိုးသားတစ်ဦး၏ အော်ဟစ်သံတွေ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အသံက မီးဖိုချောင်ထဲမှာ ချက်ပြုတ်နေတဲ့ စားတော်ကဲနှစ်ယောက်ကို ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။ ရလဒ်အနေနဲ့ ဟင်းချက်ရာမှာ ဆားတွေ မတော်တဆထည့်မိသွားပြီး အခြေအနေကို ကုစားဖို့ သကြားထည့်လိုက်ရသည်။

“နာတယ် နာတယ်…”

လီရှို့ကျီသည် ကျန်းတန်းဟယ်ကို လှည့်မကြည့်မီ ရတနာကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကာရန် ပထမဆုံး ကြိုးစားခဲ့သည်။

"မင်း နာနေတာ ကောင်းတယ်" ကျန်းတန်းဟယ်က ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။ "အဲ့တာ ငါ့ကိုပြ"

လီရှို့ကျီ ကို သူ့တာဝန်တွေအား လျစ်လျူရှုသွားစေနိုင်တဲ့ ဒီရတနာက ဘာမလို့လဲ။

လီရှို့ကျီက သူ့ကို မကျေမနပ် ကြည့်နေသည်။ "မင်း ဂရုတစိုက်နဲ့ ကိုင်မယ်လို့ ကတိပေး။ သူ့ရဲ့တည်ဆောက်မှုရဲ့ နောက်ဆုံးအဆင့်ကို ငါမပြီးသေးဘူး၊ ဒါကြောင့် အတော်လေး ပျက်စီးနေသေးတယ်"

"စကားပြောမနေနဲ့၊ ငါ့ကိုပေး"

ကျန်းတန်းဟယ် စားပွဲဆီ လက်ညှိုးထိုးပြပြီး အဲဒီ့မှာထားဖို့ လက်ပြလိုက်သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲလီရှို့ကျီ က သူ့ခေါင်းကို ခါလိုက်သည်။

"ဟမ်" ကျန်းတန်းဟယ်က သူရိုက်နှက်ဖို့ တောင်းဆိုနေသေးတယ်လို့ ထင်တဲ့အတွက် ထပြီး သူ့ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး!" လီရှို့ကျီ အမြန်ထပြီး သူ့နောက်ဘက်မှာ ရှိနေတာကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ “ဒါက အရမ်းလေးတယ်။ စားပွဲပေါ်ကို မရွှေ့နိုင်ဘူး၊ မင်းဒီမှာပဲ ကြည့်”လို့ သူ ရှင်းပြလိုက်သည်။

ကျန်းတန်းဟယ် အမည်မသိ အရာဝတ္တုကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူဘယ်လောက်ပဲ ကြိုးစားကြိုးစား၊ အဲဒါက ဘာလဲဆိုတာ မပြောနိုင်ဘူး။

"ပြီးတော့ ဒါကော"

“ငါ့ရဲ့အချစ်လေး” လီရှို့ကျီ ခပ်မြန်မြန် ပြန်ဖြေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကျန်းတန်းဟယ်၏မျက်လုံးထဲက အကြည့်ကိုမြင်လိုက်ရပြီး သူ ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။ “ဒါက… ငါ့မှာ ခုထိဒါအတွက် နာမည်မရှိသေးဘူး၊ ဒါပေမယ့် မင်းကို ဘယ်လိုသုံးရမလဲဆိုတာတော့ ငါပြပေးနိုင်တယ်။”

ကျန်းတန်းဟယ်၏ မျက်နှာက မည်းမှောင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် သူ့ဖန်တီးမှုက တစ်ဝက်ပဲပြီးသေးသည့်အချက်ကို သူ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းကာ အားရပါးရ ရှင်းပြလိုက်သည်။ သူလှည့်စားနေတာမဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြချင်နေတာ၊ တကယ်တော့ သူတကယ်အသုံးဝင်တဲ့အရာတစ်ခုကို ဖန်တီးနေတာ။

“ဒီပစ္စည်းကို ကြေးနီနဲ့ ပြုလုပ်ထားပြီး တချို့ အစိတ်အပိုင်းတွေကို သံနဲ့ ဖြည့်စွက်ထားတယ်။ အဲ့တာကို လက်အမြောက်ထက် အဆများစွာ ပိုကြီးတဲ့ သေနတ်လို့ ထင်နိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် လျှော့မတွက်လိုက်နဲ့နော်၊ ဒါဟာ လက်အမြောက်ထက် အဆတစ်ရာ ပိုပြင်းတယ်။ ဖောက်ခွဲရေးပစ္စည်းတွေကို ပစ်ခတ်လိုက်တဲ့အခါ အသေအပျောက် အများကြီး ရှိနိုင်တယ်။”

လီရှို့ကျီ၏ ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ရှင်းလင်းချက်ကြောင့် ကျန်းတန်းဟယ်၏ စိတ်ဝင်စားမှုက ချက်ချင်း နှာကစ်သွားနိုင်သည်။

သူစိတ်ဝင်စားနေတာကိုမြင်တော့ လီရှို့ကျီက သူ့ကို အသေးစိတ် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။ အကယ်၍ ဤအရာအား စစ်မြေပြင်သို့ ယူဆောင်လာပါက ကျားတစ်ကောင်ကို အတောင်ပံတွေ တပ်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ပင်။ နိုင်ငံခြားသားများ၏ သေနတ်ကို ကြောက်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။ သူ၏ တီထွင်မှုသည် ၎င်းတို့၏ လက်အမြောက်ငယ်များထက် အဆတစ်ရာ ပိုပြင်းထန်သည်။

သူပြောတာကိုကြားတော့ ကျန်းတန်းဟယ်က သူ့ကိုယ်သူ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဒါကအမှန်တကယ်ကတိပေးနေသည်။ လီရှို့ကျီ သာမာန်လူတစ်ယောက်လို ပြုမူနေထိုင်နိုင်ရန် မကြာသေးမီက ဘာဆေးများသောက်ခဲ့သလဲဆိုတာကို သူ တွေးမိသည်။

လီရှို့ကျီ သည် ကျန်းတန်းဟယ်၏ ချီးမွမ်းခြင်းကို ခံရသည့်အတွက် အလွန်ဝမ်းသာနေသည်။ ရှားရှားပါးပါး ချီးမွမ်းသံက လေထဲမှာ လမ်းလျှောက်နေရသလို ခံစားရစေသည်။

ဒါပေမယ့် သူ လက်တွေ့ဘဝသို့ အမြန်ပြန်သွားခဲ့သည်။

"ကျောက်ကျည်ဆန်တွေ၊ ခဲကျည်ဆန်တွေ၊ သံကျည်ဆန်တွေအကြောင်း ငါသိတယ်၊ ဒါပေမယ့် မင်းပြောနေတဲ့ ဒီဖောက်ခွဲရေးပစ္စည်းက ဘာလဲ "

"ဖောက်ခွဲရေးပစ္စည်းက ပေါက်ကွဲစေနိုင်တဲ့ ကျည်ဆန်တစ်ခုပဲ"

"အမိုက်စားပဲ"

“အဓိကအားဖြင့် ကန့်၊ ယမ်းစိမ်းနဲ့ မီးသွေးတွေနဲ့ ဒါကို ဖွဲ့စည်းထားတာ။ သူတို့ကြားက တုံ့ပြန်မှုက ပေါက်ကွဲထွက်စေတယ်။ ပေါက်ကွဲတာကြောင့် ထွက်လာတဲ့ အပူနဲ့ သက်ရောက်မှုက ပစ်မှတ်ကို ထိခိုက်ဒဏ်ရာရစေမှာ ”

ကျန်းတန်းဟယ်က သူ့စကားတွေကို အပြည့်အဝနားမလည်နိုင်ပေမယ့် ဒါက ကောင်းတဲ့ကိစ္စလို့ အကြမ်းဖျင်းပြောနိုင်သည်။ "ဘယ်တော့လောက် စမ်းကြည့်လို့ရမှာလဲ"

ဤအရာအား စစ်မြေပြင်တွင် ထားရှိမည်ဆိုပါက အမှန်တကယ်ပင် မယုံကြည်နိုင်စရာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ၎င်းသည် စစ်သားအများအပြားကို အကာအကွယ်ပေးနိုင်ပြီး အသေအပျောက်ပိုများလာမှုကို တားဆီးနိုင်သည်။

“…....” လီရှို့ကျီ၏ အပြုံးက အေးခဲသွားပြီး သူ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ "အလျင်မလိုဘူး၊ ဖောက်ခွဲရေးပစ္စည်းတွေကို ငါ ခုထိ မလုပ်ရသေးဘူး။"

ကျန်းတန်းဟယ်၏ အပြုံးသည် မှေးမှိန်သွားသည်။ "မလုပ်ရသေးရင် ဘာလို့ ဒီလောက်ထိပြောနေတာလဲ"

“ဒီဟာက သေသေချာချာ ဖော်စပ်ထားဖို့ လိုတယ်လေကွာ။ ပါဝင်ပစ္စည်း တစ်ခုခု နည်းသွားရင်တော့ လိုချင်တဲ့ ရလဒ်ကို ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် အလျင်လိုစရာ မလိုတာ။အချိန်တော့ယူရလိမ့်မယ်။”

"ကောင်းပြီ၊ အဲဒါက အလုပ်ဖြစ်ရင် မင်း ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အောင်မြင်မှုကို သော့ဖွင့်နိုင်လိမ့်မယ်။ အချိန်တန်ရင် မင်းအတွက် ငါ ဆုလာဒ်တစ်ခုတောင်းဆိုပေးမယ်။"

ကျန်းတန်းဟယ် လီရှို့ကျီ ၏နောက်ကျောကို လက်ဖြင့်ပုတ်လိုက်သည်။ သူနေ့တိုင်း ထူးဆန်းတဲ့ စာအုပ်တွေ ဖတ်နေပေမယ့် ဒီကလေးက ဒီလောက်အသုံးဝင်တဲ့ တစ်ခုခုကို ရလာလိမ့်မယ်လို့ သူ မမျှော်လင့်ထားပေ။ သူဖတ်နေတဲ့အရာကို နောက်ဆုံးမှာ ကောင်းကောင်းအသုံးချနိုင်မယ်ဆိုတာ သိဖို့ လုံးဝမျှော်လင့်မထားပေ။

"အလျင်မလိုဘူး။ လာမယ့်နွေဦးရာသီမှာ သေချာပေါက် လုပ်နိုင်မှာ" လီရှို့ကျီက ကျန်းတန်းဟယ်ကို ပြုံးပြပြီး နားမလည်နိုင်အောင် ပြောလိုက်သည် ။

"ဘာလို့ နောက်နွေဦးမှလဲ" ကျန်းတန်းဟယ်၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယ အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်လာသော်လည်း သူ ချက်ချင်း ဘေးဖယ်ထားလိုက်သည်။

"မနက်စာ သွားစားရအောင်"

ကျန်းတန်းဟယ်သည် လီရှို့ကျီ ကို ခန်းမထဲသို့ ခေါ်သွားသည်။ စားတော်ကဲတွေက ပန်းကန်တွေကို စားပွဲပေါ်တင်ထားပြီးနေပြီ။ နှစ်ယောက်သား လက်ဆေးပြီး ထမင်းစားကြသည်။

လီရှို့ကျီ သည် ခြစ်ထားသော အာလူးအချို့ကို သူ၏ တူဖြင့် ကောက်ယူလိုက်သည်။ "မင်း မပြောနဲ့၊ ဒါက မရီးချက်ပေးတာလိုမျိုး အရသာရှိတယ်"

ကျန်းတန်းဟယ်လည်း သိလိုက်သည်။ လီရှို့ကျီ ပြောတာ မှန်သည်။ ရှောင်းကောက သူတို့ကို ဟင်းချက်နည်းတွေ ပေးကတည်းက စားတော်ကဲနှစ်ယောက်က ဟင်းပွဲတွေကို လေ့လာဖို့ အချိန်အများကြီး ပေးခဲ့ရသည်။ ရှောင်းကောလုပ်တဲ့ ဟင်းလျာများကဲ့သို့ ကောင်းမွန်လာသည်။ အစားအသောက်တွေ ပိုအရသာရှိလာတာနဲ့အမျှ လူတိုင်းက ပိုစားလာကြသည်။ မကြာသေးမီက အိမ်တော်ရှိလူတိုင်း ကိုယ်အလေးချိန်များ တက်လာခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ယောက် ထမင်းစားပြီးတာနဲ့ ကျန်းတန်းဟယ် က စစ်စခန်းကို လေ့ကျင့်ဖို့ သွားရသည်။ သူနှင့်အတူသွားရမည့် လီရှို့ကျီမှာ ဖောက်ခွဲရေးပစ္စည်းများကို လုပ်ကိုင်ခွင့်ရရှိခဲ့သည်။ အလျင်အမြန် ဖော်ထုတ်နိုင်လျှင် ၎င်းသည် ရှောက် ဘုရင့်နိုင်ငံအတွက် ကြီးမားသောလက်နက် ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။

–

အဆုံးတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ကျရှုံးမှုများပြီးတဲ့နောက် လီရှို့ကျီသည် တိကျသောဖော်မြူလာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ အဲ့တာက သူမျှော်လင့်ထားတာထက် အများကြီး ပိုမြန်သည်။

ယနေ့သည် လက်နက်အသစ်၏ တရားဝင်မိတ်ဆက်ပွဲဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ်မင်းသည် အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်အရာရှိများအားလုံးနှင့်အတူ အင်ပါယာစစ်ရေးပြကွင်း တွင် ဤအခိုက်အတန့်ကို သက်သေခံရန် စုဝေးခဲ့ကြသည်။ အကယ်၍ အောင်မြင်ခဲ့ပါက ရှောက် ဘုရင့်နိုင်ငံအတွက် ကြီးမားသော စိတ်ဓာတ်နှင့် ယုံကြည်မှုကို မြှင့်တင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

လီရှို့ကျီ၏ ခြေထောက်တွေ အားနည်းနေသည်။ ကျန်းတန်းဟယ်နဲ့ ဘာပြဿနာမှမရှိဘဲ လက်နက်ကို စမ်းသပ်နိုင်ခဲ့ပေမယ့် ဒါက သူ့ရဲ့ဖန်တီးမှုကို ပထမဆုံးအကြိမ် တင်ဆက်လိုက်တာ ဖြစ်သည်။သူ ကြောက်ရွံ့နေမည်မှာ မလွဲမသွေပင်ဖြစ်သည်။

ကျန်းတန်းဟယ်က သူ့ပခုံးကို ကိုင်ထားပြီး သူ့နောက်ဘက်မှ လုံခြုံသောနေရာသို့ ဆုတ်မသွားမီ တိတ်တဆိတ် အားပေးခဲ့သည်။

လီရှို့ကျီ ပိုယုံကြည်မှုရှိလာပြီး ကျန်းတန်းဟယ်ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူ့လက်ထဲက မီးတုတ်ကို မှုတ်ပြီး အမြောက်ဆန်ပေါ်ရှိ ကြိုးကို မီးညှိလိုက်သည်။ ထို့နောက် အမြောက်၏ ကြိုးတန်းကို ကိုင်ကာ အစွမ်းကုန် ဆွဲလိုက်သည်။ ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ အမြောက်ကျည်ကို အဝေးသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်သွားသောအခါတွင် အမြောက်ဆန်ရဲ့ လောင်ကျွမ်းနေတဲ့ကြိုးက မီးလောင်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် အတွင်းမှ ပေါက်ကွဲစေတတ်သော ပစ္စည်းများက ကြိုးပေါ်မှ မီးကြောင့် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားကြောင်း သိရသည်။

ဘုန်း! မှိုတိမ်တိုက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လူတိုင်း မတ်တပ်ရပ်နေရာကနေ သူတို့ရဲ့ဖနပ်ခုံတွေကနေ တုန်လှုပ်မှုတွေကို ခံစားရနိုင်သည်။ ထူထဲသော အနက်ရောင် မီးခိုးများက အဝေးမှ တက်လာ၏။ စစ်သားများက စစ်ဆေးပြီးနောက် သစ်ပင်များ အများအပြား ပျက်စီးသွားကြောင်း သိရှိရပြီး ပေါက်ကွဲသည့် နေရာတစ်ဝိုက်တွင် မီးတောက်များ ဆက်လက် လောင်ကျွမ်းနေသေးသည်ကို သိရှိခဲ့ရသည်။

အကယ်၍ ၎င်းတို့၏ ရန်သူသည် ခံစစ်တွင် အဆုံး၌ ရှိနေပါက၊ အမြောက်၏ သေခြင်းတရားက အလွန်များပြားသင့်သည်။

"ကောင်းတယ်! ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်!"

ရှောက်ကျန့်သည် ရလဒ်ကိုကြားသောအခါတွင် သူ ရယ်မောကာ ဝမ်းသာအားရ အော်ပြောလိုက်သည်။

အခြားဝန်ကြီးတွေက ရှောက်ကျန့်အား ချီးကျူးဂုဏ်ပြုကြသည်။ ရလဒ်ကိုကြားသောအခါ သူ သက်ပြင်းချမိသည်။

သူကိုယ်တိုင်စိတ်ထိန်းထားပြီးနောက် လီရှို့ကျီ သည် အခြားသူများ၏ ချီးကျူးမှုကို သတိမမူမိခဲ့ပေ။ ကျန်းတန်းဟယ်ကို ချက်ချင်းကြည့်လိုက်ပြီး စစ်သူကြီးလည်း သူ့ကိုကြည့်နေတယ် ဆိုတာ သိလိုက်ရသည်။ သူ မကူညီနိုင်ဘဲ ရူးမိုက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ကျန်းတန်းဟယ်က သူ့ကို အမြဲရိုက်နေပေမယ့် ဘယ်အစ်ကိုကြီးက သူ့ညီလေးကို မရိုက်တဲ့သူရှိမှာလဲ။ ဆိုရိုးစကားအတိုင်း ရိုက်နှက်ခြင်းသည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ပြသခြင်းဖြစ်ပြီး ဆူပူကြိမ်းမောင်းခြင်းသည်လည်း ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ပြသခြင်းဖြစ်သည်။ ကျန်းတန်းဟယ် သူ့အပေါ် ချစ်ခြင်းမေတ္တာများစွာ ထားရှိသည်မှာ သေချာသည်။

All Chapters