အခန်း (၂၄၈)

Vol. 17 Ch. 248

ကျန်းတန်းဟယ်ရဲ့ စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေသည်ကို သတိပြုမိရင်း ရှောက်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ထပြီး သူ့ဘေးသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ "မင်းဘာဖြစ်နေတာလဲ"

"ကျွန်တော်မျိုး အဆင်ပြေပါတယ်" ကျန်းတမ်းဟယ် နောက်ဆုတ်ရန် တိုက်တွန်းမှုကို ခုခံခဲ့သည်။ သူ ဒီလိုလုပ်လိုက်ရင် တစ်ခုခုဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ ကြေငြာလိုက်သလိုပဲ။

" ထူးဆန်းတယ်" ရှောက်ကျန့် သူ့ကိုပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် လှည့်ပြီး သူ့ကို ဖြတ်လျှောက်သွားလိုက်သည်။ "မနက်စာ အတူတူစားရအောင်"

ကျန်းတန်းဟယ် အသက်ရှုအောင့်ထားသည်။ တံခါးအပြင်ကို မထွက်ခင် အဲဒီလူ ထွက်သွားဖို့ကို စောင့်နေသည်။ ရှောက်ကျန့် အပြင်ထွက်ပြီးတာနဲ့ သူသက်ပြင်းချပြီး ချီတုံချတုံနဲ့ ဧကရာဇ်မင်းနောက်ကို လိုက်သွားခဲ့သည်။ သူ့ဂုဏ်သိက္ခာက နောင်ပိုင်းတွင် ဆက်တည်ရှိနေဦးမည်ဟု မျှော်လင့်သည်။

လမ်းလျှောက်ရင်း သူ့စိတ်ထဲမှာ ဂါထာရွတ်နေသည်။ "ငါ့ စိတ်နှလုံးအေးချမ်းနေရင် သဘာဝအတိုင်း အေးမြနေလိမ့်မယ်...”

"မကြာသေးခင်က မင်းစိတ်ထဲမှာ တစ်ခုခုရှိနေလို့လား"

ရှောက်ကျန့်က လမ်းလျှောက်နေရင်း မေးလိုက်သည်။

“မဟုတ်ပါဘူး” ကျန်းတန်းဟယ် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ "ဒီခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က အနံ့ကလွဲလို့ သူ့စိတ်ထဲမှာ ဘာရှိနိုင်မှာလဲ"

ရှောက်ကျန့် သူ့ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ ဒီစကားတွေကို ဘယ်သူက ယုံမှာလဲ။ "မင်းရဲ့မျက်လုံးအောက်က အမည်းရောင်စက်ဝိုင်းတွေက မင်းရဲ့ပါးစပ်ထက် ပိုရိုးသားတယ်"

“….....” ကျန်းတန်းဟယ် သူ့မျက်လုံးတွေကို ထိလိုက်သည်။ တကယ်လား? သူ အမည်းရောင်စက်ဝိုင်းတွေကို တကယ် သတိမထားမိလိုက်ဘူး။

ရှောက်ကျန့် ရယ်ပြီး ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ ကျန်းတန်းဟယ်က တကယ်ကို တစ်ခုခုပဲ။ သူ့မျက်လုံးအောက်က အမည်းစက်ဝိုင်းတွေနဲ့ ပတ်ပြေးနေသည်။

"စကားမစပ်၊ မင်း ခန်းမထဲမှာ မီးဖိုတွေကို တွေ့လား"

"တွေ့ပါတယ်။ မနေ့က အဲ့တာတွေ မရှိပါဘူး"

ကျန်းတန်းဟယ်သည် မနေ့ က ညီလာခံတွင် သူမြင်ခဲ့သော မတူညီသည့် မီးဖိုကို တွေးနေခဲ့သည်။

"အဲ့တာတွေက အရင်ဟာတွေထက် ပိုနွေးလား"

"နွေးပါတယ်" ကျန်းတန်းဟယ် ဒီနေ့အဝတ်နည်းနည်းလေးပဲဝတ်ထားပေမဲ့ အပူကြောင့် ချွေးထွက်ဖို့ မမျှော်လင့်ထားပေ။ မီးဖိုက သေးငယ်ပေမယ့် အတော်လေး အစွမ်းထက်သည်။

ရှောက်ကျန့် သူ့ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။ "ဒါတွေအားလုံးက မင်းဇနီးရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်ပဲ"

ကျန်းတန်းဟယ် ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားပြီး သိသိသာသာ ရှက်သွားသည်။ "ရှောင်းကောလား"

ရှောက်ကျန့်သည် ရှောင်းကော အကြောင်းပြောလိုက်တော့ ပြုံးနေသော ထိုလူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ "မှန်တယ် အဲ့တာ ရှောင်းကော ပဲ......"

နောက်ဆုံးစကားနှစ်ခွန်းကို ကျန်းတန်းဟယ်၏ လေသံဖြင့် တုပပြောဆိုခဲ့ပြီး သူ မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ကာ တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ "ကျွန်တော်မျိုး သူမကို ဒီလိုခေါ်လို့ရနိုင်ပေမယ့် အရှင်မင်းကြီးကတော့ ခေါ်လို့မရဘူး"

ရှောက်ကျန့် ရယ်လိုက်သည်။ ကျန်းတန်းဟယ်၏ ဆိုလိုရင်းကို သူနားလည်ပြီး အကူအညီမဲ့စွာပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါပြီ၊ ဟုတ်ပါပြီ၊ ဟုတ်ပါပြီ သခင်မကျန်း ဟုတ်တယ်မလား?"

ကျန်းတန်းဟယ် ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကိုးရိုးကားရားနိုင်သလို မခံစားရပေ။ သူ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူမက အမြဲတမ်း သခင်မကျန်း ဖြစ်သည်။ 'ရှောင်းကော' ဆိုတာက ပိုပြီး ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ နာမည်တပ်ထားသည့်ပုံစံဖြစ်သည်။ ပြင်ပလူတွေ သူမအမည်ကို တိုက်ရိုက်ခေါ်ဆိုခြင်းမပြုဖို့ တားမြစ်ထားသည်။

ထမင်းစားပွဲမှာ မိန်းမစိုးတွေက ဟင်းတွေကို မြည်းစမ်းပြီးတဲ့အခါ ရှောက်ကျန့်က လူတိုင်းကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ပြီး ကျန်းတန်းဟယ်နဲ့ သူပဲ အခန်းထဲမှာ နေခဲ့သည်။

ဒါကိုမြင်လိုက်ရတော့ ကျန်းတန်းဟယ်ရဲ့စိတ်တွေ တရိပ်ရိပ်ပြေးနေခဲ့သည်။

" ရှုန်းနူတွေ မကြာခင်မှာ ကြီးမားတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ပြုလုပ်နိုင်လိမ့်မယ် "

ကျန်းတန်းဟယ် ဂရုတစိုက် နားထောင်နေသည်။ သူလည်း ရှုန်းနူကို အရမ်းစိုးရိမ်သည်။ ရှောက်ကျန့် နန်းတက်ပြီးကတည်းက သူတို့သည် ကောင်းကျိုးမရှိခဲ့ဘဲ ရှောက် ဘုရင့်နိုင်ငံကို အဆက်မပြတ် လှုံ့ဆော်နေခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့် ရှောက် ဘုရင့်နိုင်ငံမှ တပ်များကိုစေလွှတ်သောအခါ ရှုန်းနူများက ချက်ချင်းဆုတ်ခွာသွားလေသည်။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံပြုမူမှုတွေက အလွန်စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

သို့ရာတွင် ရှုန်းနူကို တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်ဖို့က မှန်ကန်သည့်ပုံမပေါ်ပေ၊ ပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် ရှောက် ဘုရင့်နိုင်ငံကို မည်သည့်အန္တရာယ်မှမဖြစ်စေခဲ့ပေ။ ရှောက် ဘုရင့်နိုင်ငံသည် အသေးအဖွဲ ပဋိပက္ခများကြောင့် တပ်များစေလွှတ်မည်ဆိုပါက အခြားနိုင်ငံများ၏ ဝေဖန်မှုများကို ဆွဲဆောင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် အကျိုးဆက်တွေက အနီးနားရှိနိုင်ငံများကို စစ်ပွဲစတင်ရန် ဦးတည်စေသောကြောင့် အကျိုးဆက်များက ဆိုးရွားနိုင်သည်။

လက်ရှိ ရှောက် ဘုရင့်နိုင်ငံသည် အတော်လေး အင်အားကြီးမားပြီး နိုင်ငံငယ်များကို လျစ်လျူရှုဖို့ တတ်နိုင်သည်။ ဒါပေမယ့် ရှုန်းနူသည် ယင်ကောင်ကဲ့သို့ ပြုမူနေ၍ သူတို့ကို အန္တရာယ် မဖြစ်စေဘဲ ၎င်း၏ တည်ရှိမှုမှာ အတော်လေး တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေသည်။

ကောင်းသောဘဝနေထိုင်ခြင်းကို စိတ်ကူးကြည့်ပါ၊ ဒါပေမယ့် ရံဖန်ရံခါ ဖြတ်ကျော်သွားရမည့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေမည့် ယင်ကောင်အုပ်စုနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ရွံရှာစရာ၊ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ရှောက် ဘုရင့်နိုင်ငံသည် ၎င်းတို့၏ တပ်များကို စည်းရုံးရန် မလိုအပ်သည့် မိုက်မဲသော အကြံအစည်ကို တွေးတောရမည်ဖြစ်ပြီး အခုတော့ ရှုန်းနူကို ချေမှုန်းရန် လုံလောက်သော ထိရောက်မှုရှိနေပြီ။

ရှောက်ကျန့် အတွေးနက်နေသော ကျန်းတန်းဟယ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့လုပ်ရပ်တွေက မသိစိတ်ကနေ နူးညံ့သွားသည်။ သူက ကျန်းတန်းဟယ်၏ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးကို အလွန်ယုံကြည်သူဖြစ်သည်။ ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းကို ကျန်းတန်းဟယ် တွေးနေတာကြောင့် သူ ကောင်းမွန်တဲ့ အရာတစ်ခု ယူဆောင်လာလိမ့်မယ်လို့ သူ စိတ်ချလို့ရနိုင်သည်။

–

မက်မွန်ပွင့်ရွာ၌..

“မေမေ၊ ရာသီဥတုက ဘာလို့ ပိုအေးလာတာလဲ”

ကျွမ်းကျွမ်း၏ အသံမှာ အားနည်းနေသည် ။ စောင်အောက်မှာ ကွေးပြီး အိပ်ရာထဲကနေထွက်ဖို့ ငြင်းဆန်နေခဲ့သည်။

ရှောင်းကောက လက်ပိုက်ထားပြီးကုတင်ပေါ် မှီကာ ကျွမ်းကျွမ်း၏ ပြောင်မြောက်သော အပြုအမူကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေသည်။

ကျွမ်းကျွမ်းက စောင်အောက်ကနေ မျက်လုံးတစ်ဖက်ကို တိတ်တဆိတ် ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ့အမေက ဘာလို့ဘာမှမပြောရတာလဲ။

“ဟိုင်း…”

သူ့ရှေ့က လှပတဲ့ မျက်နှာလေးကို မြင်လိုက်ရတော့ ကျွမ်းကျွမ်း အံ့သြသွားသည်။သူ ကြောက်လန့်တကြားအော်လိုက်ပြီး အရင်ကလို အားနည်းနေပုံမပေါ်တော့ပေ။

"ဒီလောက်ဆို တော်လောက်ပြီ!" ရှောင်းကော ကျွမ်းကျွမ်း၏ တင်ပါးကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော ခွန်အားဖြင့် အကြိမ်အနည်းငယ် ရိုက်လိုက်သည်။ ပုံကြီးချဲ့သောအော်သံများကို လျစ်လျူရှုပြီး သူမ ပြောလိုက်သည် "မြန်မြန်ထပြီး အိပ်ရာပေါ်က ဆင်းလိုက်တော့။ ထမင်းစားချိန်ရောက်ပြီ!"

"အေးတယ်…"

"ဘာလို့အေးနေတာလဲ၊ သား မနေ့ညက အ၀တ်မပါဘဲ ပြေးနေတုန်းကနဲ့ မတူတော့ဘူးနော်"

"မေမေ၊ သား ခုချက်ချင်းထပါ့မယ်။" ကျွမ်းကျွမ်း ဤအရာမှ ရုန်းထွက်ရန် လမ်းမရှိတော့ကြောင်း သိလိုက်သောကြောင့် အိပ်ရာပေါ်မှ အမြန်ထကာ သူ့အပေါ်ပိုင်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

သူဝတ်ထားသည့် အနီရောင်အောက်ခံအင်္ကျီက တရုတ်နှစ်သစ်ကူး ပိုစတာတစ်ခုမှ ဆင်းသက်လာပုံရသည်။ သူသည် ထိုပုံများထဲက ကလေးငယ်တွေလို ထွားကျိုင်းလှသည်။

"ကျန်းချင်းဝမ်၊ သား တကယ် ကိုယ်အလေးချိန်ချသင့်နေပြီ "

ရှောင်းကောက အဲဒီ နာကျင်စရာကောင်းတဲ့ စကားတွေကို အညှာမတာ ပြောခဲ့သည်။ သူက ချစ်စရာကောင်းပေမယ့်လည်း ဝနေသည်။ သူ့ဗိုက်က လုံးဝန်းပြီး ဖောင်းကားနေသည်။

ကျွမ်းကျွမ်း ထိုစကားကိုကြားသောအခါ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ ငိုတော့မည်ပင်။ ဒါပေမယ့် ရှောင်းကောက သူ့ရဲ့အကျင့်ကို မကြိုက်ပေ။ သူ့ကို ဝနေတဲ့အကြောင်း သူမ မှတ်ချက်ပေးတိုင်း သူစိတ်ဆိုးသွားလိမ့်မည်။ ဒါပေမယ့်လည်း အစားအစာတိုင်းကို သူ ဆက်စားနေသေးတုန်းပဲ။

"မြန်မြန်ထ။ မထရင် အစား စားဖို့ ဘဲကင်ကို နှုတ်သာဆက်လိုက်တော့..."

ရှောင်းကောက ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ ပုံစံနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

ကောင်းပြီ၊ ကျွမ်းကျွမ်း ဝနေတာ သူ့ရဲ့ အပြစ်လုံးဝ မဟုတ်ဘူး။ သူမကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း အပြစ်တင်ရမည်။ သူမက ကျွမ်းကျွမ်း စားသောက်တာကို အမြဲကြည့်နေရတာကို နှစ်သက်သည်။ သူ ပိုစားလေလေ သူမ ပိုပျော်လေလေပဲ။

"ဘဲကင်လုပ်နည်းကို မေမေ အမြဲပြောပြောနေတတ်တာပဲ "

ကျွမ်းကျွမ်းက သူ၏ ပုံမှန်စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မပြခဲ့ပေ။ အဲဒီအစား သူ့အဝတ်အစားတွေကို အေးအေးဆေးဆေး ဆက်ဝတ်နေသည်။ ဘဲကင်အကြောင်းကြားတော့ သူ စိတ်ပျက်နေပေမယ့် သူ့အမေက အဲဒီအကြောင်းပြောနေတာကို မရပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

“.....…” ရှောင်းကော အနည်းငယ်ရှက်သွားသည်။ သူမသည် ယခင်က အဲ့တာကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြောခဲ့ဖူးသည်ကို သတိရသော်လည်း မသိသေးသော အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် အချိန်ဆွဲနေခဲ့သည်။ ကျွမ်းကျွမ်းက သူမပြောတဲ့စကားကို မှတ်မိနေမယ်လို့ သူမ မမျှော်လင့်ထားပေ။

“ဟေး ဒီတစ်ခါတော့ တကယ်နော်…” ရှောင်းကော ထပ်ပြောလိုက်သည်။ သူမ အတည်ပြောနေတာ။ ကျွမ်းကျွမ်းက ဘာကြောင့် သူမကို မယုံတာလဲ။

"ဟုတ်တယ်...မေမေ အတည်ပြောနေတာ" ကျွမ်းကျွမ်း ခေါင်းငုံ့ပြီး ခြေအိတ် ဝတ်လိုက်သည်။

ဒီတစ်ခါတော့ အဲ့တာက တကယ်ပဲ။ နောက်ဆုံးအကြိမ်ကလည်း တကယ်ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံး..နောက်ဆုံးအကြိမ်ကတောင် တကယ်ဖြစ်သည်။

“…...” ရှောင်းကောက နှုတ်ခမ်းကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ သူမမှာ ဒီလောက်ယုံကြည်မှုနည်းနေပြီလား...?

ကျွမ်းကျွမ်းက သူမကို အလေးအနက် မထားတာကိုမြင်တော့ ရှောင်းကောက သူ့အတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။ “ဟူး… မီးဖိုချောင်မှာ ချိတ်ထားတဲ့ ဘဲကို ဖယ်လိုက်မှရတော့မယ် ထင်ပါတယ်”

"ဟမ်။ တကယ်ရီးလား"

ကျွမ်းကျွမ်းက သူလုပ်နေတာတွေကို ရပ်လိုက်ပြီး မတ်သွားသည်။ သူ သူမကို သံသယစိတ်ဖြင့် ကြည့်ကာ သူမ အမှန်အတိုင်း ပြောနေတာလားလို့ ဆုံးဖြတ်ဖို့ ကြိုးစားနေသည်။

ရှောင်းကော မထိန်းနိုင်တော့ဘဲသူ့ ခေါင်းကို အားပြင်းပြင်းနဲ့ ခေါက်လိုက်သည်။ 'ဒီကောင်လေး သူမကို မယုံသေးဘူး။'

"စားဖို့အချိန်ကျပြီ"

ရှောင်းကောက ကျွမ်းကျွမ်းကို မေးငေါ့ပြပြီး အခန်းထဲက ထွက်သွားလိုက်သည်။

ကျွမ်းကျွမ်းက ခေါင်းကို ပွတ်ကာ သူမနောက်သို့ တိတ်တဆိတ် လိုက်သွားခဲ့သည်။ သူမှားသွားသည်။ သူ့အမေကို သံသယမဝင်ခဲ့သင့်ဘူး။

တကယ်တော့ ရှောင်းကောက သူ့ကို လိမ်နေတာမဟုတ်ပေ။ အရင်တုန်းကတော့ ဘဲကင်လုပ်မယ်လို့ ပြောနေပေမယ့် သူမ တစ်ခါမှ မလုပ်ခဲ့ဖူးချေ။ ကစားပွဲတွင် အမည်မသိ အင်အားစုအချို့ ရှိခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့် ဒီမနက် အိပ်ရာက နိုးလာတဲ့အခါ သူမ ပထမဆုံးလုပ်ခဲ့တာကတော့ ဘဲကို ရေခဲသေတ္တာထဲက ထုတ်ပြီး ရေနွေးနွေးလေးနဲ့ အရည်ပျော်အောင်လုပ်ဖို့ပင်။

ကျွမ်းကျွမ်း မီးဖိုချောင်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဘဲတစ်ကောင် ရေစိမ်နေတာကို ချက်ချင်းတွေ့လိုက်ရသည်။

"မေမေ!"

ကျွမ်းကျွမ်း ဘဲတစ်ကောင်ကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ရှောင်းကောက သူမပါးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ပြီး ကျွမ်းကျွမ်းအား နောက်ပြောင်သော အပြုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "မေမေ့ကိုခေါ်နေတာလား ဘဲကို ခေါ်နေတာလား"

"ဟီးဟီး မေမေက အကောင်းဆုံးပဲ" ကျွမ်းကျွမ်း ရှောင်းကော၏ နံဘေးသို့ ခုန်လာကာ သူမ၏ လက်မောင်းကို မြတ်နိုးစွာ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

သူ့အမေပြောပြတဲ့ ဘဲကင်ဆီမှာ သူသွားရည်ကျနေတာကြာပြီ၊ ဒါပေမယ့် မြည်းစမ်းဖို့ အခွင့်မသာခဲ့ဘူး။ သူ ဒီည စားရတော့မယ်လို့ တွေးလိုက်မိသည်။ “ဟီးဟီး…”

"မေမေ၊ ဒီနေ့ နေ့လည်စာအတွက် ဘဲသား စားမှာလား"

ညစာစားချိန်အထိ သူ မစောင့်နိုင်တော့ပေ။

"ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ မစားရပါဘူးရှင်"

ရှောင်းကော ကျွမ်းကျွမ်း အတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသည်။ အခု သူအရမ်းစိတ်ပျက်နေလိမ့်မည်...

သူမပြောပြီးသည်နှင့် ကျွမ်းကျွမ်း ချက်ချင်း စိတ်ဓာတ်ကျသွားသည်။

ရှောင်းကော ဘဲတွေကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်သည်ကို သူမြင်သည့်အထိဖြစ်ပြီး အဲ့တာက မကြာလိုက်ပေ သူ ပြန်လန်းဆန်းသွားသည်။

သူ ရှောင်းကော နံဘေးသို့ လျင်မြန်စွာသွားကာ စာငှက်လေးတစ်ကောင်လို တကျီကျီပြောဆိုကာ ကူညီပေးရန် သူမဘေးနားသို့ ပျံဝဲလာခဲ့သည်။

တကယ်တော့ သူ့မှာ လုပ်စရာ သိပ်မရှိပေ။ ဘေးမှာ ထိုင်ပြီး ဘာမှမလုပ်ရတာက သူ့အတွက် ခက်ခဲသည်။ ရှောင်းကော စောစောသီးစီး ဘဲကင်စလုပ်တော့ သူ မီးဖိုချောင်တဝိုက်မှာ သူကိုယ်တိုင် အလုပ်များနေခဲ့သည်။