အခန်း (၂၆၅)

ရှောက်ကျန့် သူ့ကို မျက်စောင်းအကြည့်တစ်ချက် ပေးလိုက်သည်။ သူ ဘယ်လောက်ကောင်းချီးပေးခံရသည်ကို သူတကယ်မသိခဲ့ပေ။ သူ့နောက်ကွယ်မှာ ဝန်ကြီးတော်တော်များများက သူ့ကို မနာလိုဖြစ်နေကြတာကို သူ မသိဘူးလား။ ဧကရာဇ်နဲ့ ရင်းနှီးခွင့်ရတာ ဂုဏ်ယူစရာပဲ။

“….....”

ကျန်းတန်းဟယ် ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။ ဤဂုဏ်ကျေးဇူးကြောင့် သူသည် သူ့လွတ်လပ်ခွင့်ကို လုံးဝဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။

အဲ့အစား သူ ရှောင်းကောဆီကို ချိုသာတဲ့စာတွေ ရေးသင့်သည်။ ဒါပေမယ့် ဒီရက်တွေမှာ သူသည် အခြားဝန်ကြီးများနှင့် ယဉ်ကျေးစွာ ဟန်ဆောင်နေရခြင်း သို့မဟုတ် ဝန်ကြီးအချို့၏ မျက်နှာလိုမျက်နှာရလုပ်နေတာကို ပြုံးပြနေရသည်။

နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် တစ်ခုမှာ ကောင်းကင်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုမှာ ငရဲဖြစ်သည်။ သူ့ရှေ့ကလူကြောင့် ဒီအခြေအနေမှာ သူ အဆုံးသတ်သွားသည်။ ရှောက်ကျန့်က သူ့ကို ဆက်နေဖို့ အတင်းအကြပ် မလုပ်ခဲ့ရင် သူ့ဘဝက ဒီလောက် မလှုပ်မယှက်နဲ့နေနေမှာ မဟုတ်ဘူး။

!!

ဒါပေမယ့် သူ မကျေနပ်သော်လည်း သူ စီးပွားရေး ဆင်းလုပ်နေရသေးသည်။ အဆုံးစွန်သောအားဖြင့် သူ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာပွဲအတွက် ပြင်ဆင်နေရဆဲဖြစ်သည်။

"မိဖုရားက အရှင်မင်းကြီးကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဖိတ်ခေါ်နေတာ၊ အရှင်မင်းကြီးတကယ် မသွားဘူးလား"

လုပ်ငန်းသို့ ပြန်သွားရန်လုပ်နေသည်။ ဧကရာဇ်မင်းနှင့် မိဖုရားတို့သည် နှစ်သစ်ကို အတူတကွ ဆင်နွှဲကြရမည်ဖြစ်သည်။ အခု ရှောက်ကျန့်ရဲ့ အပြုအမူသည် တော်တော့်ကို မသင့်လျော်ပေ။ တကယ်တော့ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ ကြင်ယာတော်မိသားစုဟာ အင်ပါယာနန်းတွင်းမှာ အလွန်သြဇာအာဏာရှိနေဆဲပင်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ အချိန်နီးနေပြီ"

ရှောက်ကျန့်က သူ့မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သောအရိပ်အယောင်ဖြင့် မျက်တောင်ခတ်ကာ ထိုစကားများကို တည်ငြိမ်စွာ ပြောခဲ့သည်။ သူ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျနေတဲ့ ရှောက်ယိကို တွေ့လိုက်သောအခါ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် အကြည့်က ချက်ချင်းပျော့ပျောင်းသွားသည်။

သူသည် တစ်ချိန်တည်းတွင် နှလုံးသားမဲ့ပြီး စိတ်ကူးယဉ်ဆန်တဲ့သူဖြစ်သည်။

ကျန်းတန်းဟယ် သူ့အကြည့်တွေကို ပြန်ရုတ်လိုက်သည်။ စုံစမ်းဖို့ အဆင်မပြေတဲ့အတွက် စကားမပြောတော့ပေ။

“အရှင်မင်းကြီး၊ ညသန်းခေါင်ရောက်နေပြီ”

ရှောက်ကျန့် က သူနားလည်ကြောင်းပြသရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ မတ်တပ်ထရပ်ပြီး ကျန်းတန်းဟယ်ကို "သွားရအောင်" လို့ ပြောလိုက်သည်။

နှစ်သစ်ကူးအကြိုနေ့တွင် နန်းတော်၌ မီးရှူးမီးပန်းများ ဖောက်ကြသည်။

ရှောက်ကျန့် သည် ရှောက်ယိ အိပ်ပျော်နေသေးသည်ကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့် ဖြည်းညှင်းစွာနှိုးလိုက်သည်။ ကောင်လေးကို ပွေ့ချီပြီး မြင့်မားသော ပလက်ဖောင်းဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ရှောက်ယိ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ မြို့ရဲ့ကောင်းကင်ယံမှာ မီးရှူးမီးပန်းတွေ ပေါက်ကွဲနေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့က ကောင်းကင်မှာ ရောင်စုံဂန္ဓမာပန်းတွေလိုပါပဲ။

မြို့တော်သည် ကြီးမားသော မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်ခဲ့သည်။ မီးရှူးမီးပန်းတွေဝယ်တဲ့အခါ အရမ်းလက်ဖွာပြီး ချမ်းသာတဲ့မိသားစုတွေပဲဝယ်ကြသည် ထို့အပြင် ယခုနှစ်အတွင်းတွင် နန်းတော်သည် မီးရှူးမီးပန်းများ အများအပြားယူဆောင်လာမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယနေ့ညတွင် မြို့တော်ကြီး ဘယ်လောက် အသက်ဝင်နေမည်ကို တွေးကြည့်နိုင်သည်။

ကောင်းကင်တွင် မီးရှူးမီးပန်းများအပြင် ခုန်းမင် မီးပုံးများလည်း ရှိသည်။ ကျယ်လောင်သော မီးရှူးမီးပန်းများကြားတွင် ကြီးမားသော ခုန်းမင် မီးပုံးများသည် ကောင်းကင်ယံ၌ ပျံ့လွင့်နေသည်။

ရှောက်ကျန့်၏ရင်ခွင်ထဲတွင် ချုပ်နှောင်ထားသော ရှောက်ယိသည် သူ၏သေးငယ်သောလက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး လေထဲသို့ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာကဖြင့် သူ့လက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ မီးရှူးမီးပန်းတွေက ဘာကြောင့် ဒီလောက် နီးကပ်နေပေမယ့် ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးတာလဲ။

ရှောက်ကျန့်က ဒါကိုမြင်တော့ သဘောကျစွာ ရယ်လိုက်သည်။ 'ချစ်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ။ သူမ သာဒါကိုမြင်နိုင်ရင်တော့...'

ဒါကိုတွေးပြီး ရှောက်ကျန့်က မျက်လုံးတွေကို မှိတ်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းကို ဖိထားလိုက်သည်။ သူ အမှတ်မထင် ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သော တောင့်တမှုက သူ့အာရုံကို စားနေပုံရသည်။

ကျန်းတန်းဟယ်သည် ကောင်းကင်ယံမှ မီးရှူးမီးပန်းများကို ကြည့်ပြီး အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ ရှောင်းကော မီးရှူးမီးပန်းတွေကို မြင်ဖူးရဲ့လားဟု တွေးမိသည်။ 'ပြန်လည်ဆုံစည်းပွဲညစာအတွက် သူမ ဘာစားခဲ့လဲ။ သူ့ကို လွမ်းနေမလား။ သူမ သူ့ကို လွမ်းနေရင် သူဘာလို့ နှာမချေရတာလဲ။'

ဒါကိုတွေးပြီး သူ့ကိုယ်သူ ငုံ့ကြည့်မိသည်။ ရှောင်းကော ရဲ့ အတွေးတွေကို ပိတ်ဆို့ထားလောက်အောင် သူ ထူထဲစွာ ၀တ်ဆင်ထားခဲ့မိလို့လား။

သူမရဲ့စကားတွေက သူ့ကို အမြဲသတိပေးနေခဲ့သည်။ "အဝတ်တွေများများဝတ်ပြီး နွေးနွေးထွေးထွေးနေ။ နေမကောင်းမဖြစ်စေနဲ့ ပြီးတော့ အအေးမပတ်စေနဲ့။"

သူမ ပြောသမျှကို အကုန်လုပ်ပြီးကတည်းက ရှောင်းကောက သူ သူမကိုပြောထားတဲ့အတိုင်း ပိုပြီးများစားနေလား။

သုံးယောက်သား ကောင်းကင်ကို တိတ်တဆိတ် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ခဏကြာတော့ ဘယ်သူမှ စကားမပြောခဲ့ကြပေ။ မီးရှူးမီးပန်းတွေက လှပသော်လည်း တိုတောင်းသည်။ ဒါပေမယ့် ယင်းအချက်သည် မြို့တော်ရှိ မီးရှူးမီးပန်းများနှင့် မသက်ဆိုင်ပေ။ ဤနေရာတွင် ချမ်းသာသောလူတွေ ကင်းမဲ့နေတာမဟုတ်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်—သူတို့ထဲမှ အများအပြားသည် အိမ်တွင် မီးရှူးမီးပန်းများ အမြောက်အမြားရရှိရန် ဖြစ်နိုင်ချေ များသည်။

သာမန်လူများက ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် နည်းလမ်းရှိသောကြောင့် နန်းတော်သည် ၎င်းတို့ထက်ပင် ပိုကြီးကျယ်သည်။

အရွယ်အစားအားလုံး၏ မီးရှူးမီးပန်းတွေက နန်းတော်အထက် ကောင်းကင်ယံ၌ အဆုံးမရှိ ပွင့်နေကြသည်။ သူတို့ သုံးယောက် လုံလုံလောက်လောက် မြင်လိုက်ရမှ အထပ်မြင့် အဆောက်အဦးပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့ကြသည်။

ဆင်းလာသောအခါ အစောင့်က သူတို့ကို သတိမပြုမိခဲ့ပေ။ သူသည် မီးရှူးမီးပန်းများကို သဘောကျလွန်းနေသည်။ ရှောက်ကျန့် သူ့အနားရောက်လာသောအခါ သူတုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစွာဖြင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တည့်မတ်သွားစေခဲ့သည်။ အပြစ်ပေးခံရမှာကို ကြောက်ပြီး ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေပါတော့သည်။

ရှောက်ကျန့်က အစောင့်ရဲ့ လုပ်ရပ်ကို မြင်သော်လည်း ပြစ်တင်ဝေဖန်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ အရှိန်မြန်မြန်နဲ့ ထိုလူဆီက ဖြတ်လျှောက်သွားခဲ့သည်။ အမှန်တော့ ဒီနေ့က ထူးခြားတဲ့နေ့မို့ သူ့အမူအကျင့်ကို နားလည်နိုင်သည်။

ရှောက်ကျန့်က အစောင့်ကို အပြစ်မပေးသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကျန်းတန်းဟယ်သည် ထိုလူအနားတွင် တမင်တကာ ခေတ္တရပ်နေခဲ့သည်။ အစောင့်က မထိန်းနိုင်ဘဲ တုန်ယင်နေမှသာ သူ ထွက်သွားခဲ့သည်။

သူ့ရဲ့ အပြုအမူကို ဒီနေ့ နားလည်ပေးနိုင်ပေမယ့် သူကတော့ တာဝန်ကျေဆဲပါပဲ။

လုံခြုံရေးက ပထမဖြစ်ရမည်။ အကယ်၍ ကျူးကျော်သူများရှိပါက မီးရှူးမီးပန်းများကို အာရုံစိုက်နေသောကြောင့် အစောင့်များ တာဝန်ပျက်ကွက်မိပါက ဒါကို ခွင့်မပြုသင့်ပေ။

နန်းတော်က သူ့အပေါ် ယုံကြည်ထားတာကြောင့် အစောင့်က တာဝန်ကျနေတာ။ ဒီယုံကြည်မှုကို သူ သစ္စာမဖောက်သင့်ဘူး။

ပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်း မရှိသော်လည်း မှန်ကန်သော ခြိမ်းခြောက်မှု လိုအပ်နေသေးသည်။

အပြင်လူများ၏ အမြင်တွင် ကျန်းတန်းဟယ်သည် သူ့ဘေးတွင် ခဏသာရပ်နေခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့်လည်း ပါဝင်ပတ်သက်သူသာ ဒါကို သိသည်။ သူ၏ ခြေထောက်တွေ ချက်ချင်းပင် အားနည်းလာပြီး အသက်ရှုမရပ်မီတွင်ပင် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်နေသည့် အနေအထားမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ သို့မှသာ သူသည် ပုံမှန်အသက်ရှုရန် သတ္တိရှိလာသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ အစောင့်သည် တာဝန်ကျစဉ် နောက်တစ်ကြိမ် အာရုံကိုမနှောင့်ယှက်ရဲတော့ပေ။ သူ့အတွေးတွေဝေဝါးသွားတိုင်း ကျန်းတန်းဟယ် အကြောင်း မသိစိတ်က တွေးနေလိမ့်မည်။ ထို့နောက် သူ့တစ်ကိုယ်လုံး တုန်သွားကာ နေ့ခင်းဘက်အိပ်မက် ထပ်မမက်ဝံ့တော့ပေ။

ထိုအကြောင်းကိုပြောရင်း ကျန်းတန်းဟယ် ခေတ္တအနားယူနေသည့် ခန်းမအဝင်ဝသို့ ရောက်လာသည်။ တကယ်တော့ ရှောက်ကျန့် ရဲ့ ဘေးခန်းမပါ။ ယခုအချိန်တွင် ရှောက်ယိအား အနားယူစေရန် ကျစ်ရှက သယ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

နှစ်ယောက်သား ခန်းမဆောင်၏ ပင်မဝင်ပေါက်ဆီသို့ နှစ်ယောက်တည်း လျှောက်သွားခဲ့ကြသည်။ လမ်းခွဲခြင်းမပြုမီတွင် ရှောက်ကျန့်က လှည့်ထွကသော ကျန်းတန်းဟယ်ကို သတိပေးရန် မမေ့ခဲ့ပေ။ “မနက်ဖြန် စောစောထဖို့ မမေ့နဲ့။”

ကျန်းတန်းဟယ် လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ရှောက်ကျန့် လှည့်ပြီးထွက်သွားတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သူ့နဖူးကို ပွတ်လိုက်သည်။ မနက်ဖြန်ညီလာခံ အစည်းအဝေး ရှိသေးသည် ။

နှစ်သစ်ကူး လည်ပတ်မှုများကဲ့သို့ပင် နှစ်သစ်ကူးနေ့၏ ပထမဆုံးနေ့ နံနက်တွင် ညီလာခံ အစည်းအဝေးကို ကျင်းပသည်။ အဲဒီနေ့မှာ အရပ်ဘက်နဲ့ စစ်ဘက်အရာရှိတွေက ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို ဂါရဝပြုဖို့ စုဝေးခဲ့ကြသည်။ အဝေးမှ လာလည်မည့် သံတမန်များလည်း ရှိသည်။ ထိုနေ့တွင် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်အား ချီးကျူးဂုဏ်ပြုကြသည်။

ညဘက်တွင် ညီလာခံအစည်းအဝေး၏ အရေးကြီးဆုံးအပိုင်းမှာ ညီလာခံပွဲတော်ဖြစ်သည်။ ရှောက်နိုင်ငံ တွင် ကျင်းပသည့် နွေဦးပွဲတော်နှင့် ညီမျှသည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။

သီချင်းများ၊ အကများ၊ ပွဲတော်များ၊ ပင်ကိုစွမ်းရည်များ၊ သောက်စရာများနှင့် ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲများ။

အခမ်းအနားအား ထိုစကားလုံးအနည်းငယ်ဖြင့် အကျဉ်းချုံးနိုင်သည်။

ကျန်းတန်းဟယ် ခန်းမဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံ၌ မီးရှူးမီးပန်းများ ကြိုကြားကြိုကြား ရှိနေသေးသည်။ သူ မော့ကြည့်ပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။ မနက်ဖြန်က အလုပ်များတဲ့နေ့ဖြစ်လိမ့်မယ်ထင်သည်.....

–

နှစ်သစ်ကူးအကြိုနေ့မှာ လူတိုင်း ရေချိုးကြတာ ထုံးစံပါပဲ။ အညစ်အကြေးနဲ့ ကံဆိုးမှုတွေကို ဆေးကြောပြီး နှစ်သစ်ကို လန်းဆန်းတဲ့ စိတ်ထားနဲ့ ကြိုဆိုဖို့ သင်္ကေတပြုတဲ့ လုပ်ရပ်တစ်ခုပင်။

မီးရှူးမီးပန်းကြည့်ပြီးနောက် အုပ်စုလိုက်ပြန်လာကြပြီး ရေနွေးအိုးအနည်းငယ်တည်ကြသည်။ အားလုံးက ရေနွေးနဲ့ရေချိုးဖို့ လှည့်ခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက် နွေးထွေးသော စောင်အောက်တွင် သက်တောင့်သက်သာ အိပ်ပျော်သွားကြသည်။

နှစ်သစ်၏ ပထမဆုံးနေ့တွင် လူတိုင်းသည် ကြက်ဖများအစား မီးရှူးမီးပန်းသံကြောင့် လန့်နိုးလာကြသည်။

မီးရှူးမီးပန်းများ အသံထွက်လာသည်နှင့် အမျှ လူတိုင်း အိပ်ရာမှ ထကြသည်။ သူတို့နိုးလာတဲ့အခါ ပထမဆုံးလုပ်ခဲ့တာက မီးရှူးမီးပန်းတွေဖောက်တာ၊ ထင်းတွေထည့်တာ၊ ပြီးတော့ရေနွေးတွေတည်ဖို့ လုပ်ကြသည်။

အရုဏ်မတက်မီ ဖက်ထုပ်တွေက “အဟောင်းကို ပို့ပြီး အသစ်ကို ကြိုဆိုခြင်း” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ စကားလုံးတွေက "ဖက်ထုပ်များ" နှင့် "သန်းခေါင်ယံ" ကဲ့သို့ အသံထွက်ရှိပြီး "ပွဲလမ်းသဘင် ပြန်လည်ဆုံဆည်းခြင်း" နှင့် "ကောင်းမြတ်သောဆန္ဒ" တို့ကို ဆိုလိုသည်။

အပြင်မှာ မှောင်နေတုန်းပါပဲ။ ဒါပေမယ့် လူတွေက စောစောထရုံနဲ့ နောက်မကျပါဘူး။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဖက်ထုပ်စားဖို့ စောစောအိပ်ရာထတာက ဘယ်သူမဆို ပိုကောင်းချီးပေးတာခံစားရမယ်လို့ သူတို့ယုံကြည်တာကြောင့်ပင်။

စားပွဲ၌ လူတစ်စုသည် ကြေးပြားတစ်ပြားပါသော ဖက်ထုပ်ကို ရှာဖွေကာ စက်ဝိုင်းတစ်ခုလို စုရုံးနေကြသည်။

အဆုံးတွင်၊ ကျွမ်းကျွမ်း၏ မျှော်လင့်ချက်အကြည့်အောက်တွင် လင်းလုံ သည် ၎င်းကိုလက်ခံရရှိနိုင်သူဖြစ်လာသည်။ ဒီအခွင့်အရေး 1% က သူမဆီရောက်လာသည်။

တစ်ချို့က အနိုင်ရသည်၊ တစ်ချို့က ရှုံးသည်။ ဟုတ်ပါတယ် ကျွမ်းကျွမ်း သာလျှင်အရှုံးကိုခံစားခဲ့ရသည်။

ဤအခိုက်အတန့်ကို သူ တစ်ညလုံး စောင့်မျှော်နေခဲ့တာ။ ဖက်ထုပ်ကို တခြားတစ်ယောက်ယောက်က ဒီလိုမျိုးတွေ့သွားမယ်လို့ စဥ်းစားကြည့်ဖို့ပေါ့။ သူအရမ်းစိတ်ဓာတ်ကျနေတော့ နောက်ပိုင်းသွားလည်ဖို့ စိတ်မ၀င်စားတော့ပေ။

ထိုနေ့တွင် လူတွေက နှစ်သစ်ကို မျှော်မှန်း၍ ခေါင်းမှ ခြေဖျားအထိ အဝတ်အစားသစ်များနှင့် ဖိနပ်အသစ်များကို ဝတ်ဆင်ကြသည်။

ရှောင်းကောနဲ့ အခြားသူတို့က ရေပွက်ပွက်ဆူအောင်တည်နေဆဲဖြစ်သောကြောင့် အဝတ်အစားအသစ် မဝတ်ရသေးပေ။ သူတို့အဝတ်အစားတွေ ညစ်ပတ်သွားမှာကို ကြောက်တဲ့အတွက် ဖက်ထုပ်တွေကို အပြီးသတ်ဖို့ ကြံစည်နေကြသည်။

ဖက်ထုပ်များကိုစားပြီးနောက် ရှောင်းကော သည် ယနေ့နံနက်တွင် အိမ်စာမလုပ်နိုင်တော့သည့်အတွက် ပန်းကန်များနှင့်တူများကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်သည်။ ဘယ်လိုပုံစံနဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ် သန့်ရှင်းရေးလုပ်တာက စည်းစိမ်ဥစ္စာ ချမ်းသာမှုတို့ကို ဖယ်ရှားခြင်းနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။

ချင်းအန့်မင်သည် ရှောင်းကော၏ မိခင်ဘက်ကမိသားစုတွင် တစ်ဦးတည်းသောမိသားစုဝင်ဖြစ်ပြီး ချင်း မိသားစုတွင် လတ်တလောမိသားစုဝင်များမရှိပေ။ ကျန်း မိသားစုသည် ဒေသခံမိသားစုမဟုတ်ပေ။ သူတို့ရဲ့ လတ်တလော မိသားစုဝင်တွေ အားလုံးက ကွယ်လွန်သွားကြပြီမို့ ရှောင်းကောမှာ ဆွေမျိုးတွေဆီကို သွားလည်ဖို့ မလိုအပ်ပေ။ ဒါက သူမကို ဒုက္ခအများကြီးမှ ကယ်တင်ခဲ့သည်။