သေပွဲဝင် တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ နင်ချီ လှုပ်ရှားလေပြီ (၂)

~ငှက်ပျံ ပင်လယ်ဒေသ။

သည်းထိတ်ရင်ဖိုဖွယ်ရာ တိုက်ပွဲကြီးသည် ဆက်လက် ဖြစ်ပွားလျက် ရှိလေ၏။ သိုင်းကမ္ဘာ့ သိုင်းသူတော်စင်များသည် အခင်းအကျင်း ဗဟိုချက်များမှ စွမ်းအားများကို စုစည်းကာ ဤနေရာသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဦးတည်လာနေကြသည်။ သူတို့သည် နင်ချီ၏ သတိပေးချက်ကို ရရှိထားပြီး ဖြစ်ရာ၊ မိစ္ဆာနက်ဂိုဏ်း၏ ပင်မ စစ်တပ်ကြီး ဆင်းသက်တော့မည် ဖြစ်သဖြင့် အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲကြီးသည် ဤနေရာတွင် ဖြစ်ပွားမည်ကို သိရှိထားကြသောကြောင့်တည်း။

ယခုတစ်ကြိမ် တောင်နှင့် ပင်လယ် နယ်မြေမှ ကျူးကျော်မှု အရှိန်အဟုန်သည် ရှေးဟောင်းခေတ်ကထက် များစွာ ပိုမို လျင်မြန်လှပေသည်။

ရှေးဟောင်းခေတ်က ရွှေဝိညာဉ်ဂိုဏ်း နှင့် သိုင်းကမ္ဘာတို့သည် အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲ မဖြစ်ပွားမီ အချိန်ယူ၍ စောင့်ကြည့်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယခုမူ တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ နားလည်ထားကြပြီး ဖြစ်သဖြင့် ပဋိပက္ခကို အမြန်ဆုံး ဖြေရှင်းရန် ရွေးချယ်လိုက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"အော့..."

ယန်လော်သည် သွေးတစ်လုပ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ရ၏။ သူ၏ ဧရာမ ဘီလူးခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် ဖိအားပေး၍ ရိုက်ချိုးခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ် အနှံ့အပြားတွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ထင်ဟပ်နေ၏။ ကိုယ်ပေါ်ရှိ နဂါးနက် ဆေးမှင်ကြောင်များသည် မှေးမှိန်နေပြီ ဖြစ်ရာ၊ အကယ်၍ ဖိနှိပ်ထားသော စွမ်းအားအချို့သာ မရှိပါက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"လခွမ်း... ငါ ယန်လော်က ဒီလို အရေးမပါတဲ့ ကမ္ဘာငယ်လေးမှာ သေရတော့မှာလား"

သူ မကျေနပ်နိုင်ပေ။

သူသည် မူလဝိညာဉ် နယ်ပယ် အစစ်အမှန် ဧကရာဇ် တစ်ပါး မဖြစ်သေးသလို၊ တောင်နှင့် ပင်လယ် နယ်မြေတွင် လွတ်လပ်စွာ လှည့်လည်သွားလာခွင့် မရသေးချေ။

သူ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

သို့သော် ရုတ်တရက်... အဝေးတစ်နေရာမှ နောက်ထပ် စွမ်းအားကြီးမားသော တုန်ခါမှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ နီရဲသော မီးကြာပန်း တစ်ပွင့်သည် လေထဲတွင် ဖြည်းညှင်းစွာ လွင့်မျှောလျက် ရှိ၏။ ကြည့်ရသည်မှာ နှေးကွေးသယောင် ရှိသော်လည်း မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် မီးတန်းရှည်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေလျက် အနီးသို့ ရောက်ရှိလာ၏။ ယန်လော် ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်သွားပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီး မီးလောင်ကျွမ်း ဝါးမြိုခံလိုက်ရတော့မည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

လီယန်ဝူသည် မီးပင်လယ်ထက်တွင် ခြေချလျက်၊ များပြားလှသော သိုင်းကမ္ဘာ့ စွမ်းအားရှင်များနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယန်လော် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားရ၏။

ထိုခဏ၌...

ရုတ်တရက်...

အမည်းရောင် မီးတောက်တစ်ခုသည် လေထုထဲမှ ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို လောင်ကျွမ်းကာ ပြိုကျပျက်စီးစေလိုက်၏။ စစ်မြေပြင် တစ်ခုလုံး ကြောက်မက်ဖွယ် အပူရှိန်များ လွှမ်းခြုံသွားသဖြင့် လူတိုင်း တုန်လှုပ်ချောက်ချားစွာ ကြည့်လိုက်မိကြသည်။

သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်မှာ...

မူလက ပြင်းထန်လှပါသည် ဆိုသော မီးကြာပန်းကြီးသည် အမည်းရောင် မီးတောက်၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းပင်။

"ပုရွက်ဆိတ်လေးတွေ... မင်းတို့က စွမ်းရည် နည်းနည်းတော့ ရှိသားပဲ"

ဟင်းလင်းပြင် ထက်တွင်...

ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက်၊ မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာနက်ဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူများသည် စစ်မြေပြင်ထက်တွင် ပေါ်ထွက်လာကြ၏။ သေဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်ခဲ့ရသော ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းသာသွားကြသော်လည်း ရှက်ရွံ့မှုများလည်း ဖြစ်ပေါ်လာကြ၏။ အဆင့်နိမ့် ကမ္ဘာမှ ဒေသခံတစ်စုကြောင့် ဤမျှ အခြေအနေ ဆိုးရွားခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။ သူတို့၏ မျက်လုံးများသည် နီရဲလာကြပြီး၊ ဒေါသကို ဖြေဖျောက်ရန်အတွက် သက်ရှိ သန်းပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်ပစ်မည်ဟု ကြိမ်းဝါး ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်... ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်နေကြသော သိုင်းကမ္ဘာ့ သက်ရှိ အပေါင်းမှာမူ တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်သွားကြ၏။ သူတို့၏ အားပေး ဟိန်းဟောက်သံများ ရုတ်ချည်း ရပ်တန့်သွား၏။

ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းတို့သည် သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် နေရာယူလာကြသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော စွမ်းအားရှင်များ၏ အရှိန်အဝါသည် သူတို့ကို အသက်ရှူရ ခက်ခဲစေ၏။ ထိုသူများထဲမှ တစ်ဦးတစ်ယောက်သည်ပင် သိုင်းကမ္ဘာကို လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ သို့သော် ယခုမူ သောင်းနှင့်ချီ၍ ရောက်ရှိနေကြတော့၏။ အထူးသဖြင့် ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာသော အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီး...။ သူတို့ ရပ်နေရုံမျှနှင့်ပင် ကမ္ဘာကြီးက သူတို့၏ ဝန်ကို မခံနိုင်သည့်အလား ဟင်းလင်းပြင်များသည် လိမ်တွန့် ရှုံ့တွနေကြ၏။

ထိုအဆင့်အတန်းသည် မည်မျှ မြင့်မားကြောင်း လူအများ နားမလည်ကြသော်လည်း၊ ကောင်းကင်ကို ခြား၍ပင် ဖိနှိပ်ခံနေရသကဲ့သို့ သူတို့၏ ဝိညာဉ်များ တုန်လှုပ်နေကြပြီး၊ တည့်တည့်ပင် မကြည့်ရဲကြချေ။

အောင်ပွဲ ရတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသော သိုင်းကမ္ဘာ့ သက်ရှိများသည်၊ ယခင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှမှာ အမြည်းသဘောမျှသာ ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်ကြ၏။

သူတို့ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့လာကြပြီး တဖြည်းဖြည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်လာကြ၏။

"ငါတို့... တကယ်ပဲ နိုင်နိုင်ပါ့မလား"

သိုင်းကမ္ဘာ့ စွမ်းအားရှင်များက သူတို့အတွက် အဖြေကို ပေးလိုက်ကြ၏။

"ပုရွက်ဆိတ်လည်း သစ်ပင်ကြီးကို လှုပ်နိုင်တယ်ကွ"

လီယန်ဝူသည် ခေါင်းလောင်းကြီး ထိုးနှက်လိုက်သကဲ့သို့ ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

ကြယ်တာရာ အလင်းတန်းများ စုစည်းလာပြီး၊ သိုင်းသူတော်စင်များသည် ကြယ်ရောင် လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းကာ ရောက်ရှိလာကြ၏။ အဆုံးမဲ့ အလင်းတန်းများသည် ပင်လယ်ပြင် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားရာ ဟင်းလင်းပြင်သည် နေ့ခင်းဘက်ကဲ့သို့ လင်းထိန်သွား၏။ "ရှစ်ကိုးသွယ် ဆန်းကြယ်အလင်း ကောင်းကင် အခင်းအကျင်း" ကို အပြည့်အဝ ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီး ဤနေရာကို ဗဟိုပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အထက်စီးမှ ကြည့်လိုက်လျှင် မီးမောင်းပေါင်း များစွာသည် ငှက်ပျံ ပင်လယ်ဒေသ တစ်ခုတည်းကို ထိုးစိုက်ထားသကဲ့သို့ပင်။

ကောင်းကင်တောင် နှင်းမယ်သည် ဓားရှည်ကို စိုက်ချထားပြီး၊ သူမ၏ ခြေရင်းတွင် မိစ္ဆာနက်ဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူများ၏ အလောင်းများ ပုံလျက်သား ရှိနေ၏။

"တိုက်ဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်"

ကွေ့ချန်ချင်း (လိပ်အိုကြီး) သည် ပေထောင်ချီ ရှည်လျားသော မူလပုံစံ "နက်ရှိုင်းခြင်း လိပ်ကြီး" အသွင် ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ ကောင်းကင် တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွား၏။

"ဒီလိပ်အိုကြီးရဲ့ အခွံ ဘယ်လောက် မာလဲဆိုတာ စမ်းကြည့်ချင်တယ်ကွာ"

တာအိုဆရာ ပိုင်ရှန်က ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်၏။

"ဘဝ အကြိမ်တစ်ထောင် ကျင်လည်ခဲ့တာ... ဒီနေ့ကို စောင့်နေခဲ့တာပဲ"

သိုင်းသူတော်စင်များက ပြိုင်တူ ကြွေးကြော်လိုက်ကြ၏။

"အရင် နင်းကျော်သွားကြ..သိုင်းကမ္ဘာကို ဖျက်ဆီးချင်ရင်... ငါတို့ရဲ့ အလောင်းတွေကို အရင် နင်းကျော်သွားကြ"

သိုင်းကမ္ဘာ့ အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်များသည် တက်ကြွနေကြပြီး၊ ကျူးကျော်သူများကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်နေကြ၏။ သူတို့၏ နောက်ရှိ သိုင်းကမ္ဘာ့ သက်ရှိများသည်လည်း လက်နက်ကိုယ်စီ မြှောက်ကာ အသင့် ပြင်လိုက်ကြသည်။

ကမ္ဘာ့စွမ်းအားနှင့် ကြယ်တာရာ အခင်းအကျင်း၏ ကောင်းချီးပေးမှုကြောင့် သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်သည် တစ်ခါမှ မရှိဖူးလောက်အောင် မြင့်တက်နေ၏။ ယခုလေးတင် ရရှိခဲ့သော အောင်ပွဲက ရန်သူသည် အနိုင်မယူနိုင်သော သူများ မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင်... သိုင်းကမ္ဘာတွင် နောက်ဆုံး ဝှက်ဖဲ တစ်ခု ကျန်သေးကြောင်း သူတို့သာ သိကြပေသည်။

နယ်မြေ အရှင်သခင်..

နယ်မြေ အရှင်သခင်သည် အချိန်တိုင်း ရှိနေပြီး၊ ရန်သူကို နှိပ်ကွပ်ရန် အချိန်ကောင်းကို စောင့်ဆိုင်းနေကြောင်း သူတို့ ယုံကြည်ကြသည်။

သိုင်းကမ္ဘာ့ သက်ရှိများသည် ထိုမြင်ကွင်းများကို ကြည့်ရင်း မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာကြကာ၊ သွေးများ ဆူပွက်လာကြ၏။

ကြောက်ရွံ့မှုများ ရှိနေသေးသော်လည်း၊ သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးမည့် သူရဲကောင်းများ ရှိနေသည်ကို သိလိုက်ရသဖြင့်၊ သေဆုံးရလျှင်ပင် နောင်တရစရာ မရှိတော့ဟု ခံစားလိုက်ကြရ၏။

အစစ်အမှန် ဧကရာဇ် မီးတောက်နက်၏ မျက်လုံးများတွင် မီးနက်များ တောက်လောင်နေပြီး၊ ဧရာမ လိပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ လိုချင်တပ်မက်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ တစ်ခုခု ထူးခြားနေကြောင်း သူ ချက်ချင်း သတိထားမိလိုက်၏။ ထိုကဲ့သို့သော သွေးမျိုးဆက်သည် ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ တွင်သာ ရှိသင့်ပြီး၊ ယခု အဆင့်နိမ့် ကမ္ဘာတွင် တွေ့ရှိရခြင်းက သူ၏ သံသယကို အတည်ပြုပေးလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

"ဒီနေရာမှာ ရိတ်သိမ်းစရာ အကြီးကြီး ရှိနေတာ သေချာပြီ"

သူ့စိတ်ထဲတွင် အရူး တစ်ယောက်လို ရယ်မောလိုက်သော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်မူ တည်ငြိမ်နေ၏။

"ခေါင်းမာတယ် ဆိုတာ အင်အားရှိမှ လုပ်လို့ရတာ... ငါတို့ မိစ္ဆာနက်ဂိုဏ်းက ကမ္ဘာငယ်ပေါင်း ဒါဇင်ချီပြီး သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးတယ်... အဲဒီအထဲမှာ မင်းတို့လိုပဲ မာကြောတဲ့ လူတွေ အများကြီး ပါခဲ့တာပေါ့... ရလဒ်က ဘာဖြစ်သွားလဲ သိလား"

အစစ်အမှန် ဧကရာဇ် မီးတောက်နက်က မောက်မာသော နတ်ဘုရား တစ်ပါးကဲ့သို့ သိုင်းသူတော်စင်များကို အထင်သေးစွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"သူတို့ရဲ့ သွေးတွေက ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေအတွက် မြေသြဇာ ဖြစ်သွားတယ်... သူတို့ရဲ့ အရိုးတွေက မှော်ဓားတွေ ဖြစ်သွားတယ်... သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေက ရတနာတွေ ဖြစ်သွားတာပေါ့"

အစစ်အမှန် ဧကရာဇ် မီးတောက်နက်၏ အပြုံးသည် အေးစက်လွန်းလှသည်။

မိစ္ဆာနက် စစ်တပ်ကြီး၏ မျက်လုံးများသည် ရက်စက်စွာ တောက်ပလာကြပြီး၊ အမျိုးမျိုးသော "ဝိညာဉ် တံခွန်" များကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြ၏။

တစ်ခဏချင်းမှာပင်...

ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ မိစ္ဆာတိမ်တိုက်ကြီး မြင့်တက်လာပြီး၊ အသည်းခိုက်သော ညည်းညူ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာရာ သိုင်းကမ္ဘာ့ သက်ရှိများ တုန်လှုပ်သွားကြရ၏။ တံခွန်များထဲတွင် ပိတ်လှောင်ခံထားရသော မရေမတွက်နိုင်သော ဝိညာဉ်များသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေကြပြီး၊ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ထက် အဆတစ်ရာ ပိုမို ဆိုးရွားသော မြင်ကွင်းကို ဖန်တီးလိုက်သကဲ့သို့ ရှိ၏။

အစစ်အမှန် ဧကရာဇ် ဇီယွင်က ချွဲနွဲ့စွာ ရယ်မောလိုက်၏။

"အဟင်းဟင်း…အစ်ကိုကြီး မီးတောက်နက်ကလဲ... သူတို့ကို သိပ်မခြောက်ပါနဲ့... ဝိညာဉ် အားနည်းသွားရင် သိပ်သုံးလို့မကောင်းဘူး... ခုခံရဲတဲ့ လူတွေရဲ့ ဝိညာဉ်ကမှ ပိုပြီး အစွမ်းထက်တာလေ"

သူတို့ အဆင့်နိမ့် ကမ္ဘာများကို ကျူးကျော်ခြင်းသည်...

တောင်နှင့် ပင်လယ် နယ်မြေ၏ ကမ္ဘာ့ဆန္ဒထံမှ ဆုလာဘ်ရရန် အပြင်၊ အဆင့်နိမ့် ကမ္ဘာရှိ အရာအားလုံးသည် သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အာဟာရများ ဖြစ်ကြသောကြောင့်ပင်။ အထူးသဖြင့် မိစ္ဆာလမ်းစဉ် လိုက်သူများ အဖို့၊ ဤဝိညာဉ်များကို အသုံးပြု၍ မိစ္ဆာတံခွန်နှင့် ဝိညာဉ်တံခွန်များ သွန်းလုပ်ရသည်ကို အလွန် နှစ်သက်ကြပေသည်။

မူလဝိညာဉ် နယ်ပယ် အကြီးအကဲ ကိုးဦး၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် မိစ္ဆာနက်ဂိုဏ်း တပည့်အားလုံး လျင်မြန်စွာ စုဝေးလိုက်ကြသည်။ ယခင် စစ်ချီတပ်ဖွဲ့ များထက် အရေအတွက် နည်းပါးသော်လည်း၊ အရည်အသွေးမှာမူ ပိုမို ကောင်းမွန်၏။ အထူးသဖြင့် မူလဝိညာဉ် နယ်ပယ် အစစ်အမှန် ဧကရာဇ် အရေအတွက် များပြားလာခြင်းကြောင့် ပင်။

မိစ္ဆာနက် အစစ်အမှန် ဧကရာဇ် ဆက်လက် တွန့်ဆုတ် မနေတော့ချေ။

သူ၏ လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားသော ကမ္ဘာ့ အငွေ့အသက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ရာ၊ သွေးယဇ်ပလ္လင် ဟင်းလင်းပြင် အခင်းအကျင်း ဆီသို့ လွင့်မျောသွား ၏။ တစ်ခဏချင်းမှာပင် သွေးရောင် အလင်းတန်းများ ပိုမို အားကောင်းလာပြီး၊ အတွင်း ထဲမှ ရင်းနှီးသော အငွေ့အသက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ ၏။

မိစ္ဆာနက် အစစ်အမှန် ဧကရာဇ်သည် ယုတ်မာစွာ ပြုံး လိုက်၏။

"ကောင်လေး... ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ပြောသားပဲ... ငါတို့ မကြာခင် ပြန်တွေ့ကြမယ်လို့"

သူ၏ မူလဝိညာဉ် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ မိစ္ဆာနက်ဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူ အများအပြား အခင်းအကျင်းထဲသို့ ဝင် ရောက်သွားသည်ကို ကြည့်ရှုပြီးနောက်၊ သူကိုယ်တိုင် လည်း တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘဲ လိုက်ပါသွား၏။

သွေးယဇ်ပလ္လင် အခင်းအကျင်းမှ သွေးရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာပြီး၊ တဖြည်းဖြည်း ကျုံ့ဝင်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွား လေတော့သည်။

မိစ္ဆာနက်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံး လုံးဝ တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက် သွား၏။

သေမင်း နယ်မြေ တစ်ခု ကဲ့သို့ ဖြစ်ကျန်ရစ်ပြီး၊ နေရာ အနှံ့တွင် ထူးဆန်းသော မီးရောင်များသာ ရံဖန်ရံခါ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် လက်ကျန်ရစ်၏။