အခန်း (၂၇၁)

ကောက်ညှင်းလုံးများကို ဝယ်ပြီးနောက် ရှောင်းကောသည် ၎င်းတို့ကို ရေခဲသေတ္တာထဲတွင် သိမ်းဆည်းခဲ့သည်။ မီးပုံးပွဲတော်မတိုင်ခင် ရက်အနည်းငယ်ကျန်သေးသည်။ အပြင်မှာထားထားမယ်ဆိုရင် ကောက်ညှင်းလုံးတွေ ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။ နောက်ဆုံးတော့ ရာသီဥတုက မကြာသေးခင်ကမှ ပူနွေးလာတာ။ နှစ်သစ်တုန်းက ညဘက်တွေလောက် မအေးတော့ပေ။

မီးပုံးပွဲတော်မစခင် ညအထိ အချိန်အတော်ကြာ ပျောက်ကွယ်သွားသော အမျိုးသမီးယန် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှောင်းကောနဲ့ကျွမ်းကျွမ်းတို့ညစာ စားပြီးလို့ အိပ်ရာဝင်တော့မည့်အချိန်မှာ တံခါးခေါက်သံကြားလိုက်ရသည်။

"သား လှဲနေလိုက်"

!!

ရှောဂ်းကော ကျွမ်းကျွမ်းကို စောင်ခြုံပေးခဲ့ပြီး အပြင်မထွက်မီ အနွေးထည်၀တ်ခဲ့သည်။ ညသန်းခေါင်အချိန်ကြီး ဘယ်သူလာတာများဖြစ်နိုင်မလဲ။

ရှောင်းကောက တံခါးကို ချက်ချင်းမဖွင့်ပေ။ အဲဒီအစား သူမဟာ “ဘယ်သူလဲ” လို့ ရဲရဲကြီး မေးခဲ့သည်။

"ရှောင်းကော ငါပါ"

အမျိုးသမီးယန်၏ အသံထွက်လာသည်။ ရှောင်းကော သက်ပြင်းချကာ ဖယောင်းတိုင်မီးမှ အကူအညီဖြင့် တံခါးကို သော့ဖွင့်လိုက်သည်။

“ယောက်မ မတွေ့တာကြာပြီနော်”

ရှောင်းကော စကားပြောနေစဉ် တံခါးကိုဖွင့်ပေးခဲ့သည်။

အမျိုးသမီးယန်က အပြင်မှ ဝင်လာခဲ့သည်။ သူမရဲ့မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရလောက်အောင် မှောင်မည်းနေလွန်းသော်လည်း သူမ အဝတ်ပါးပါးလေးပဲ ဝတ်ထားကြောင်းကိုတော့ ပြောနိုင်သည်။

ရှောင်းကော အံ့အားသင့်စွာ အာမေဋိတ်သံပြုလိုက်သည်။ တံခါးကို အလျင်အမြန် သော့ခတ်လိုက်ပြီး အိမ်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။ လမ်းလျှောက်လာရင်း အမျိုးသမီးယန်ကိုနားပူနားဆာလုပ်ခဲ့သည်။ “အအေးမိမှာ မကြောက်ဘူးလား၊ ဘာလို့ ဒီလိုမျိုး ဝတ်ထားရတာလဲ”

ရှောင်းကော ယ၏စကားကို အကြာကြီးနားထောင်ပြီးနောက် အမျိုးသမီးယန်က နှုတ်ဆိတ်နေပြီး သူမနောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။

ရှောင်းကော သည် သူမအား အခြားအခန်းသို့ ဆွဲခေါ်သွားကာ ဖယောင်းတိုင်မီးထွန်းပြီး တံခါးကိုပိတ်လိုက်သည်။ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ အမျိုးသမီးယန်၏ ထူးဆန်းသောအမူအရာကို သတိပြုမိသွားသည်။

"ယောက်မ ဘာဖြစ်နေတာလဲ"

ရှောင်းကော စိုးရိမ်တကြီးမေးလိုက်သည်။ အမျိုးသမီးယန်ကို ဒီနေ့ဒီအချိန်ထိ အဲ့လိုပုံစံမျိုးနဲ့ကို သူမ မမြင်ဖူးပေ။ သူမ၏ ဝိညာဉ်ကို သူမထံမှ ဖယ်ထုတ်ခံလိုက်ရသလိုပင် သူမ သတိလက်လွတ်ဖြစ်နေဟန်တူသည်။

အမျိုးသမီးယန်က နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

" ရှောင်းကော၊ ဒီည ယောက်မရဲ့နေရာမှာ အိပ်လိုက်မယ်။ ရလား"

“ရပါတယ်၊ ရတာပေါ့။” ရှောင်းကော၏ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုက ခေါင်းညိတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သေချာတာကတော့ သူမ နေလို့အဆင်ပြေပါသည်။

အမျိုးသမီးယန်က ခါးသက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ရှောင်းကော သူမကိုခေါင်းမှ ခြေဖျားအထိ ကြည့်လိုက်ပြီး သူမအတွက် ဘာအမှားမှ မတွေ့ရပေ။ သူမမျက်နှာက အနည်းငယ် ဖျော့တော့နေကာ မျက်လုံးတွေ နီရဲပြီး ရောင်နေပုံရသည်။

ခဏလေး၊ မျက်လုံးတွေနီပြီး ရောင်နေတာလား။ ရှောင်းကော၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူမ ငိုထားတာလား။ ဒါပေမယ့် သူမ ဘာလို့ ငိုတာလဲ။ အစ်ကို ယန် နဲ့ သူမ ရန်ဖြစ်ခဲ့ကြလို့လား။

အနီးကပ်ကြည့်ပြီးနောက် ရှောင်းကော သူ့ကိုယ်သူ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ရန်ဖြစ်ထားတဲ့ဖြစ်နိုင်ခြေက ပိုများသည်။ မဟုတ်ရင် သူမ ညလယ်မှာ ဒီမှာပဲ တစ်ညအိပ်ဖို့ တောင်းဆိုမှာ မဟုတ်ဘူး။

သူမ စိတ်ထဲတွင် စဉ်ဆက်မပြတ် တွေးတောနေသော်လည်း ရှောင်းကောက ဘာမှ မမေးခဲ့ပေ။ မစ္စစ်ယန်ကို နှစ်သိမ့်ပေးပြီးနောက်တွင် သူမသည် အတွင်းခန်းထဲသို့ဝင်ကာ အခြားအခန်းတွင် အမျိုးသမီးယန်နှင့် အတူအိပ်စဉ် ကျွမ်းကျွမ်းကို တစ်ယောက်တည်း အိပ်ဖို့ပြောခဲ့သည်။

အမျိုးသမီးယန်က အခု ဘာမှပြန်မပြောသေးပေမယ့် နောက်ပိုင်းမှာ အေးအေးဆေးဆေးဖြစ်သွားရင် စကား ပြောလာနိုင်သည်။ ကလေးရှေ့မှာ ဒီလိုကိစ္စတွေ မပြောဘဲနေတာ ပိုကောင်းသည်။

နှစ်ယောက်သား အိပ်ရာတစ်ခုတည်းတွင် အိပ်ကြသည်။ ပထမတော့ အမျိုးသမီးယန်က မျက်လုံးမှိတ်ထားပြီး ဘာမှပြန်မပြောခဲ့ပေ။ ရှောင်းကော ခဏကြာအောင် ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ပြီး တစ်ခုခုဖြစ်လာတာဖြစ်မည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမကိုကြည့်ရတာ ဒီညတော့ သူမ ဘာမှသိနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။

သူမ၏စိတ်ထဲတွင် ရှောင်းကောသည် အကြောင်းအရာကို မည်သို့ ပိုင်းခြားရမည်ကို တွေးနေသည်။ ထို့နောက် သူမက အမျိုးသမီးယန်ကို တစ်ချက် ခိုးကြည့်ကာ မှိတ်ထားသော မျက်လုံးများမှ မျက်ရည်များ စီးကျနေမှန်း သိလိုက်ရသည်။

ဒါကိုမြင်တော့ ရှောင်းကော မခံနိုင်တော့ပေ။ သူမထပြီး ပခုံးကိုပုတ်လိုက်သည်။ “ယောက်မ ဘာဖြစ်နေတာလဲ”

“ရှောင်းကော…”

အမျိုးသမီးယန်လည်း ထထိုင်ကာ တိုးတိုးလေး ရှိုက်လိုက်သည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က မေးလာမှာကို ကြောက်ပြီး သူမ ငိုခဲ့သည်။ ပြီးတာနဲ့ သူမ မထိန်းနိုင်ဘဲ ပိုလို့တောင် ငိုနေခဲ့သည်။

ရှောင်းကောက သူမကို ကူကယ်ရာမဲ့ ကြည့်နေသည်။ သူမ စကားလုံးများဖြင့် ကိုးရိုးကားရားဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူမကို ဘယ်လိုနှစ်သိမ့်ပေးလို့ရနိုင်မလဲ။

အမျိုးသမီးယန်၏ နံဘေးတွင် သူမ ငြိမ်သက်စွာဖြင့်သာ ထိုင်နေနိုင်ခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် သူမ မမေးခင်မှာ ရှောင်းကောရဲ့ မေးရိုးတွေ ပြုတ်ကျသွားရလောက်အောင် မစ္စစ်ယန်က ပြောပြခဲ့သည်။ "ငါ အိမ်ကနေထွက်ပြေးလာတာ"

"ဟင်?!"

အမျိုးသမီးယန်က ရှောင်းကော၏ မေးစေ့ကို ဘာအမူအရာမှမပြဘဲ ကိုင်ထားပြီး အကြောင်းပြချက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောပြခဲ့သည်။

ရှောင်းကောသည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ သူမ၏ မေးရိုး ပြုတ်ကျသွားပြန်သည်။ မိခင်မေတ္တာဖြင့် တောက်ပနေပြီး ဗိုက်ကို ကိုင်ထားသည့် မစ္စစ်ယန်ကို သူမ မျက်တောင်ခတ်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူမ နားကြားများလွဲသွားတာလား။

" ကိုယ်ဝန်ရှိနေတယ်?!"

အမျိုးသမီးယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ရှောင်းကောလည်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြန်သည်။

"ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ!"

“တစ်လကျော်နေပြီ…”

"ဒါက အံ့သြစရာပဲ!"

“...…”

အမျိုးသမီးယန်သည် ယခုအခိုက်အတန့်တွင် ငြိမ်သက်နေသော်လည်း သတင်းရဲ့အဆုံးသတ်ကိုရရှိပြီးနောက် ရှောင်းကောမှာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

ရှောင်းကောက မထွက်သေးတဲ့ သူမဗိုက်ကိုထိကာ ပျော်ရွှင်စွာပြောလိုက်သည်။ "အရမ်းကောင်းတယ်!"

"ဟူး၊ ဘာလို့ စိတ်မပျော်နိုင်ဖြစ်နေတာလဲ၊ ဒါက သတင်းကောင်းပဲလေ" ရှောင်းကော ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် သူမ ပဟေဋ္ဌိဖြစ်သွားသည်။ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ချိန်က ပျော်ရွှင်စရာအချိန်အခါတစ်ခုဖြစ်သည်။ "ဘာလို့ဒီလောက်မပျော်နိုင်ဖြစ်နေရတာလဲ"

အမျိုးသမီးယန် သက်ပြင်းချပြီး စကားပြောဖို့ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

ရှောင်းကော ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားသည်။ အတွေးတစ်ခုက သူမစိတ်ထဲ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

“ယောက်မ...…” ရှောင်းကောက အမျိုးသမီးယန်နားကို ကပ်သွားပြီး နားထဲ တိုးတိုးလေး တီးတိုးပြောခဲ့သည်။ “အဲဒါက အစ်ကိုယန်ရဲ့ ကလေးမဟုတ်ဘူးလို့တော့ မပြောနဲ့နော်”

“ဟေး!” အမျိုးသမီးယန်သည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ရှက်ရွံ့သွားပြီး ရှောင်းကောကို တွန်းလိုက်သည်။ "အဲဒါ သူမှ မဟုတ်ရင် ဘယ်သူဖြစ်မှာလဲ"

“အဲ့ဒါတော့ဘယ်သိမလဲ ” ရှောင်းကော မတ်မတ်ထိုင်လိုက်ပြီး ကျီစယ်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါက ကြည်နူးစရာအချိန်ပဲ။ ယောက်မက ဘာလို့ ငိုနေတာလဲ"

ဒါကို အမျိုးသမီးယန်က ကြားတော့ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ဘာသတင်းကောင်းလဲ၊ ဒီကလေးက အချိန်မှားပြီးရောက်လာတာလေ"

“ဟူး၊ အဲလို မပြောပါနဲ့၊ ကလေးက ယောက်မပြောနေတာကိုကြားသွားလိမ့်မယ်”

ရှောင်းကော၏ စကားကြောင့် အမျိုးသမီးယန် အံ့သြသွားသည်။ “မကြားရပါဘူး၊ ခုထိ ပုံစံ အပြည့်အဝ မဖွဲ့စည်းသေးဘူး”

“အဲဒါက ပြောဖို့ခက်တယ်။ အဲဒါက ယောက်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ရှိနေတာဆိုတော့ ယောက်မဘာတွေ တွေးနေလဲဆိုတာကို သူ သိနေမှာ”

ထိုစကားကို ပြောပြီးနောက် ရှောင်းကော ပြုံးပြလိုက်သည်။ အမျိုးသမီးယန်၏ ဝမ်းနည်းသည့်အမူအရာကို ကြည့်ပြီး သူမ၏ ကနဦးရည်ရွယ်ချက်မှာ သူမအား ခြောက်လှန့်ရန်ဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံခဲ့သည်။

အမျိုးသမီးယန်ကို ဒီလိုမြင်လိုက်ရတော့ သူမရဲ့ပုံစံက ဒီကလေးကို မလိုချင်တဲ့ပုံမပေါ်ချေ။ ယင်းအစား ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ပုံရသည်။ ရှောင်းကော၏စကားကိုကြားသောအခါ သူမ မသိစိတ်က သူမရဲ့လက်ကို ဗိုက်ပေါ်တင်ကာ နှစ်ကြိမ်ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ သူမ ကလေးကို အရမ်းချစ်တယ်ဆိုတာ သိသာသည်။

သူမ၏ အပြုအမူကို ကြည့်လိုက်တော့ ရှောင်းကော အခြေအနေကို ပိုနားလည်လာသည်။

“ဟူး…”

အမျိုးသမီးယန် သက်ပြင်းချလိုက်ပြန်သည်။ “လအနည်းငယ်ကြာမှ ကိုယ်ဝန်ရလာရင် ပိုကောင်းမယ်။ မကြာခင် နွေဦးရောက်တော့မှာ။ အဲဒါက ငါတို့ အလုပ်ဆင်းရမယ့်အချိန်ပဲ။”

"ဒါကြောင့်လား?!" ရှောင်းကော သူမကို ကူကယ်ရာမဲ့ ကြည့်နေသည်။ နွေဦးရောက်ဖို့ အရမ်းစောနေသေးသည်။

ရှောင်းကော၏ စကားကို အမျိုးသမီးယန်က ကြားသောအခါ သူမ ချီတုံချတုံဖြင့် ခေါင်းငြိမ့် ခေါင်းခါလုပ်လိုက်သည်။

"?"

“ နားမလည်ဘူး”

"တကယ်တော့ ငါငိုနေတာ မဟုတ်ဘူး" ထိုစကားကို ပြောပြီးနောက် အမျိုးသမီးယန်သည် မျက်နှာနီရဲလာကာ ရှက်ရွံ့လွန်းအားကြီးစွာ ဆက်ပြောခဲ့သည်။

ပထမတော့ ရှောင်းကောက အစ်ကို ယန်က ဒီကလေးကို မလိုချင်ဘူးလို့ ထင်ခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့် အမျိုးသမီးယန်၏ ပျော်နေတဲ့ မျက်နှာကို ကြည့်ပြီး အဲ့တာက အဲ့လိုဖြစ်ပုံမပေါ်ပေ။ ရှောင်းကော တကယ်ကို စိတ်ရှုပ်သွားတော့သည်။

“….....” ဒါဆို?

ရှောင်းကောက သူမကို ဆက်ပြောရန် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။ အမျိုးသမီးယန် ရယ်လိုက်သည်။ "အဖိုးကြီးယန် က အိမ်မှာရော လယ်ကွင်းတွေမှာပါ အလုပ်တွေအကုန်လုံးကို သူ ဂရုစိုက်မယ်လို့ ပြောတယ်၊ငါ့ကို ကလေး မွေးပြီးတဲ့အထိ အိမ်မှာပဲ အနားယူဖို့ ပြောတယ်"

အမျိုးသမီးယန် ဤသို့ပြောလိုက်သောအခါ သူမ၏မျက်နှာက ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"...အဲဒါက ကောင်းတယ်မဟုတ်ဘူးလား"

ရှောင်းကော ဘာပြောရမှန်းမသိတော့ပေ။ သူမသည် လူအများ၏ ချစ်ခင်မှုကို ပြသသည်ကို မျက်မြင် မြင်ဖူးသည်။ ဒီတော့ ဟာသက သူမအပေါ် ရောက်နေခဲ့သည်။

"ဟမ့်" အမျိုးသမီးယန်သည် သူမ၏ ရှက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ "အဲဒါဘာကောင်းလို့လဲ ။ ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ ယောက်မ မသိပါဘူး။ ယောက်မကိုရှာဖို့ ဒီနေ့လည်က အိမ်ကထွက်လာတော့ အိမ်အပြင်ဘက်မှာ အဖိုးကြီးယန် းနဲ့ မုဆိုးမလျို အတူတူထိုင်နေတာတွေ့လိုက်ရတယ်။ ခေါင်းချင်းဆိုင်ပြီး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် တစ်ခုခုပြောနေကြတာ"

“မဖြစ်နိုင်ပါဘူး၊ အစ်ကို ယန်က အဲ့လိုလူမဟုတ်ဘူး။”

ရှောင်းကောသည် ယန်ဖန်း၏ ရိုးသားသော အပြုအမူကို တွေးပြီး မသိစိတ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ တခြားသူဆိုရင် အဲ့တာက ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ သူမ တွေးမိလိမ့်မည်။ ဒါပေမယ့် အကြောင်းအရင်းက ယန်ဖန်းဖြစ်နေတဲ့အခါ အဲ့တာက မယုံကြည်နိုင်စရာဖြစ်နေသည်။

ယန်ဖန်းကို အမျိုးသမီးယန် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် နေ့စဉ် ပြုမူနေထိုင်တဲ့ပုံစံကို ကြည့်ရုံဖြင့် ကိုယ်ဝန်ရှိနေစဉ်အတွင်း သူမကို လှည့်စားလိမ့်မည်ဟု သူမ တကယ်ပင် မယုံခဲ့ပေ။

"ဟုတ်ပါတယ်! သူ အဲ့လိုမလုပ်ရဲဘူး"

အမျိုးသမီးယန်၏ မျက်နှာက ယုံကြည်မှုအပြည့်နှင့်ပင်။ အဖိုးကြီးယန်ရဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို အခြေခံရလျှင် သူ လှည့်စားဖို့ဆိုတာက မဖြစ်နိုင်ပါချေ။