အခန်း (၂၉၈)

ရွာသားတွေက သူမအတွက် ဒီဇိုင်းတွေရှိမှန်း သူမ သိလိုက်ကတည်းက ရှောင်းကော ပိုပိုပြီး တိုက်ရိုက်ဆန်လာသည်။

အရင်တုန်းကတော့ သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲဆိုတာ မသိတဲ့အတွက် ဘာမှ သူမ မလုပ်ရဲခဲ့တာ။ အခု သူမ သိသွားပြီဆိုတော့ သူမသည် ပို၍ ရိုးရှင်းပြီး ၎င်းတို့ကို အလွယ်တကူ ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

ရွာသားတွေကို စော်ကားမိမှာကို မကြောက်ဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ သူမက သူတို့နဲ့ အများကြီး ပတ်သက်မှု မရှိခဲ့ပါပေ။ ထို့အပြင်၊ ဤအရာသည် သဘောတူညီမှုဖြစ်သည်။ သူမကို ဘယ်သူမှ အတင်းအကြပ် မလုပ်နိုင်ဘူး။

"ကျွန်မ အဲဒါကို ထည့်မစဉ်းစားဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး ပြန်သွားပါ။"

!!

ရှောင်းကောသည် ကျွမ်းကျွမ်း၏ စေ့စပ်ကြောင်းလမ်းခြင်း အကြောင်းပြောရန် ဤနေရာတွင်ရှိနေသည့် အခြားလူတစ်စုကို ပြန်လွှတ်လိုက်ပြီး သူတို့ယူဆောင်လာခဲ့သည့်ပစ္စည်းများကို ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။ သူတို့ လက်ဆောင်တွေ ပြန်ယူသွားကြလား မသွားကြလားတော့ သူမ မသိဘူး။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူမသည် ပစ္စည်းတစ်ခုကိုမှ မသိမ်းဆည်းခဲ့ပေ။

သူတို့အကြံအစည်ကို သူမ သိခဲ့ရင် လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ရက်ကတည်းက ပုပ်နေတဲ့ အသီးအရွက်ပင်စည်တွေကို သူမလက်ခံမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒီကိစ္စကို ကောင်းကောင်းမကိုင်တွယ်ရင် နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးတွေက ဆိုးသွားနိုင်သည်။ အကယ်၍ မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ကောလဟာလ ဖြန့်ရန် ထွက်သွားပါက သူမက လက်ဆောင်ကို လက်ခံထားပြီး စေ့စပ်ကြောင်းလမ်းရန် သဘောမတူကြောင်း တိုင်ကြားပါက ကြောက်စရာ ကောင်းမည်ဖြစ်သည်။

"ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း~"

ရှောင်းကော သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ အထဲမည်အလုပ် သူမအနောက်က နောက်ထပ်တံခါးခေါက်သံတစ်ခုထွက်လာခဲ့သည်။

ရှောင်းကော၏ နှလုံးခုန်သံ ခုန်ပေါက်သွားသည်။ ကျယ်လောင်စွာ အသက်တောင် မရှူရဲပေ။ "ဘယ်သူလဲ"

"သခင်မ ကျန်း၊ ကျွန်တော်က စု မိသားစုရဲ့ ပစ္စည်းအရောင်းဆိုင်က ကျားပေါင် ပါ။ ဆိုင်ရှင် စုက သခင်မဆီ တစ်ခုခု ပို့ပေးဖို့ တောင်းဆိုလိုက်လို့"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမ သက်ပြင်းချမိသည်။ အိမ်ထောင်ပြုဖို့ ကမ်းလှမ်းလာတဲ့သူမဟုတ်သရွေ့တော့ အဆင်ပြေပါသည်။ "ကျွန်မလာပြီ!"

ရှောင်းကော အိမ်ရှေ့တံခါးကိုဖွင့်လိုက်တော့ ပြုံးနေသော ကျားပေါင်ကိုတွေ့လိုက်ရသည်။ "သခင်မ ကျန်း "

"မင်္ဂလာပါ" ရှောင်းကောက သူ့ကို ရှားရှားပါးပါး ရိုးရိုးသားသား အပြုံးလေးနဲ့ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ အဲဒီလူတွေထဲက တစ်ယောက်မှ မဟုတ်ခဲ့ပေ။

“မကြာသေးခင်က ဆိုင်မှာ သစ်သီးခြောက် အမျိုးအစား အသစ်တစ်ခု ပေါ်လာလို့။ ဆိုင်ရှင်က စမ်းစားကြည့်ဖို့ လာပို့ခိုင်းလိုက်လို့ပါ"

ကျားပေါင်က အကြောင်းအရာဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ်သွားခဲ့သည်။ ရထားလုံးပေါ်မှ လက်ဆောင်သေတ္တာကြီးကို ထုတ်၍ သူမရှေ့တွင် ဖွင့်လိုက်သည်။ ခဏလောက်တော့ သူမရှေ့က အရာဝတ္ထုကြောင့် စူးစူးရဲရဲ ကြည့်နေမိသည်။ သူမ အကြိမ်အနည်းငယ် မျက်တောင်ခတ်ပြီး အတွင်းထဲကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ “ဒါ… ဒါက…”

ဒါက ဘယ်ရာသီလဲ။ ဘာလို့ သရက်သီးတွေ ရှိနေတာလဲ!

"ဒါကို ဝမ်ကောလို့ ခေါ်ပါတယ်။ မနှစ်က ရိတ်သိမ်းခဲ့တဲ့ အသီးအနှံတွေကို ထိန်းသိမ်းဖို့ အကြာကြီး အချိန်ယူခဲ့ရတာ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဆိုင်ရှင် စုရဲ့ မပျင်းမရိ သုတေသနပြုပြီးတဲ့နောက်၊ နောက်ဆုံးမှာတော့ ဒီချိုမြိန်ပြီး မွှေးပြီး ကြွတ်ရွတဲ့ ဝမ်ကောအချပ်ကို ရရှိခဲ့ပါတယ်။"

ကျားပေါင်သည် သစ်သီးခြောက်များကို ရှောင်းကော အား စဉ်းစဉ်းစားစား မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။ သူ့လေသံက စုချန်ရှန်ကို လေးစားမှုအပြည့်နဲ့ပင်။ သူတို့ရဲ့ ဆိုင်ရှင်က တကယ်ကို အံ့သြစရာကောင်းသည်။

ရှောင်းကော အံ့သြသွားသည်။ "ဒီမှာက သရက်သီးတွေကို ဝမ်ကော လို့ခေါ်တယ်ပေါ့။ သူပြောတာက ဒီသရက်သီးကို သူတို့ကိုယ်တိုင် စိုက်ထားတာလား။"

"ရှင်တို့စိုက်ထားတာလား ဒီသရက်... ဝမ်ကောကို"

“မှန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကုန်ကြမ်းအားလုံးကို ကိုယ်တိုင်ထုတ်လုပ်ရောင်းချတာပါ။ ကျွန်တော်တို့ ဆိုင်ရှင်က ကန်ထရိုက်ကရတဲ့ ကုန်ကြမ်းတွေက ဒေသနဲ့ နိုင်ငံအသီးသီးက လာတာပါ။ မြေကွက်တွေမှာ စုစုပေါင်း ဧရိယာစတုရန်းကီလိုမီတာ ၁.၈၈ သန်း လွှမ်းခြုံထားပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့မှာ ဖွံ့ဖြိုးဆဲ အပင်အမျိုးအစားပေါင်း ၁၆၀ ကျော်ရှိပါတယ်…”

ကျားပေါင် ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ ပြောလိုက်သည်။ သူတို့၏ ဆိုင်သည် ချမ်းသာပြီး စွမ်းဆောင်နိုင်သည်ဟု သူမအား အရိပ်အမြွက်ပြောနေပုံရပြီး သူမသည် ၎င်းတို့နှင့် တွဲလုပ်ရန် ပူပန်နေစရာ မလိုပေ။

ရှောင်းကောသည် တစ်ချိန်ချိန်တွင် ထွန်းတောက်လာသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းကို တစ်ဖက်လူက ဆက်ပြောနေသဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ပြိုကွဲသွားသလို ခံစားရသည်။ "သူက သူမကို နှိမ့်ချပြီး ကြွားလုံးထုတ်နေတာလား။"

“စတုရန်းကီလိုမီတာ ၁.၈၈ သန်းက ဘယ်လိုပုံစံလဲ။”

"အမျိုးအစားပေါင်း ၁၆၀ ကျော်ရှိတာလား။"

"သူတို့အားလုံးက စုချန်ရှန်ဟာတွေလား"

"ဘု ! ရား! ရေ!"

ရှောင်းကော ငွေကို လောဘမကြီးသော်လည်း၊ သူမ၏ ခြေထောက်တွေက ယခုအချိန်တွင် အားနည်းနေသည်။ စုချန်ရှန်က အဲဒီအမြတ်အစွန်း ရအောင် ဘယ်လောက်ချမ်းသာတာလဲ။ သူ့မှာ နိုင်ငံတော်ဘဏ္ဍာထက် ပိုက်ဆံပိုရှိနေတယ်လို့ ဘာကြောင့်ထင်ရတာလဲ...

အဆာပြေလုပ်ငန်းက အရမ်းအကျိုးများတယ်လို့ ထင်သည်။ သူမကိုယ်တိုင်လည်း ဘေးချိတ်ထားသင့်သည်။

ကျားပေါင်၏ အဆက်မပြတ် ပြောနေသည့်ကြားမှ ရှောင်းကောသည် တဖြည်းဖြည်း အာရုံပြောင်းလာသည်။ တစ်ဖက်လူကို ထုတ်ဖော်ပြသပြီးသည့်နောက်တွင် သူမ အာရုံခံစားမှုများ ပြန်လည်ရရှိလာသည်။

နောက်ဆုံးအကြိမ်ကဲ့သို့ပင် ရှောင်းကော အတွက် အဆာပြေမုန့်များကို အိမ်ထဲသို့ သယ်ဆောင်ပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ သူမက ပျော်ရွှင်စရာတွေကို လဲလှယ်ဖို့ စိတ်မ၀င်စားပါပေ။ နောက်ဆုံးတော့ သူ့ရည်ရွယ်ချက်အမှန်ကို သူမ သိသည်။ သူသည် နွားများကို စစ်ဆေးကြည့်ချင်သည်။

ဒီတစ်ခါတော့ မေးစရာ မလိုပါဘူး။ လက်ဆောင်သေတ္တာကို ချလိုက်တဲ့အခါ ရှောင်းကောက သူ့ကို နွားတွေဆီ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး နွားတွေ ဘယ်လိုရှိနေတယ်ဆိုတာ အပ်ဒိတ်လုပ်ပေးခဲ့သည်။

ကျားပေါင် နားထောင်လိုက်ပြီး နွားနှစ်ကောင်၏ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ခဲ့သည်။ ရှောင်းကောသည် အနာဂတ်တွင် စုချန်ရှန်နှင့် အလုပ်တွဲလုပ်ချင်နေသေးသောကြောင့် အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို သူမက အလွန်ရက်ရောသည်။

နွားတွေက သားပေါက်မွေးပြီးရင် နို့ထွက်သည်။ သူမနှင့် ကျွမ်းကျွမ်းတို့သည် ဤမျှလောက် နို့မကုန်နိုင်တော့သောကြောင့် မဖြုန်းတီးရန် နည်းလမ်းများကို တွေးနေရသည်။ နွားနို့ကို အရသာရှိသော အစားအစာများအဖြစ် ဖန်တီးနိုင်သည်။ သို့သော်လည်း ရှောင်းကောသည် ဒီရက်တွေမှာ ပျင်းသထက်ပျင်းရိလာသည်။ သူမကိုယ်သူမ မနှိပ်စက်ချင်ခဲ့ပေ။ နွားတွေကို စုချန်ရှန်ဆီ ပို့ပြီး ညစ်ပတ်တဲ့အလုပ်ကို လုပ်ခွင့်ပေးလိုက်တာက ပိုကောင်းသည်။ အကြံဥာဏ်များ လိုအပ်ပါက ဟင်းချက်နည်းအနည်းငယ်ကို ပေးနိုင်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတစ်ခုပါပဲ။ ငွေဝင်လာတာကို ထိုင်စောင့်နေရုံပင်။

ကျားပေါင်သည် သူကြားချင်သောအရာကို ရပြီးနောက် ပျော်ရွှင်စွာ ပြန်သွားခဲ့သည်။ သူတို့ရဲ့ အထက်လူကြီးရဲ့ ညွှန်ကြားချက်တွေကို ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့သည်။ သူ အခု အိမ်ပြန်နိုင်ပြီ!

မနေ့က ကျားပေါင်က ဒီစာကို လက်ခံရရှိချိန်မှာတော့ ဆိုင်ရှင် စုက သူ့ရဲ့ လုပ်ငန်းပါတနာကို စိတ်ချမ်းသာစေဖို့အတွက် ရှောင်းကောထံ သူ့ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်ပြဖို့ တောင်းဆိုခဲ့သည်။ သူ့လို အရည်အချင်းရှိတဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်နဲ့ အလုပ်တွဲလုပ်မှာကို သူမ စိတ်ပူနေနိုင်သည်။

ရှောင်းကောကတော့ အတော်လေး စိတ်သက်သာရာ ရသွားပါပြီ။ ကျားပေါင်ရဲ့ နိဒါန်းကို သူမ ကြားလိုက်ရတော့ ပိုလို့တောင် သက်တောင့်သက်သာ ရှိလာသည်။ ပိုက်ဆံကြောင့်လား ဒါမှမဟုတ် တခြားတစ်ခုခုကြောင့်လားဆိုတာ သူမ မသိဘူး။

သူ၏မြေဧရိယာသည် အလွန်ကျယ်ဝန်းပြီး နိုင်ငံများစွာတွင် ရရှိနိုင်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူ့တွင် ကျယ်ပြန့်သော ဖြန့်ဖြူးရေးကွန်ရက်တစ်ခုရှိသည်။ ထို့အပြင် ကုန်ပစ္စည်းနှင့်ပတ်သက်၍ အလွန်ယုံကြည်မှုရှိသည်ဟုဆိုလိုခြင်းမှာ စျေးကွက်တစ်ခုအတွက် စဉ်းစားထားပြီးဖြစ်သည်။ မပြင်ဆင်ရသေးသော တိုက်ပွဲကို သူတိုက်ခိုက်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူမ သေချာသည်။ နွားနို့က သေချာပေါက် အနိုင်ရသည်။

ဒါကိုတွေးလိုက်တော့ ရှောင်းကော နည်းနည်းတော့ ရုန်းထသွားသည်။ သူမသည် သူ၏အတောင်ပံပေါ်တက်စီးကာ သူကဲ့သို့ပင် ငွေများစွာရနိုင်သည်။

အိမ်ထဲပြန်ရောက်သောအခါ ရှောင်းကော ပထမဆုံးမြင်လိုက်ရသည်မှာ လက်ဆောင်သေတ္တာဖြစ်သည်။ အပြင်ဘက်က ကြည့်လို့ကောင်းပြီး အတွင်းထဲမှာ အရသာရှိတဲ့ သရေစာတွေရှိသည်။ ရှောင်းကော ဂရုတစိုက်နဲ့ ကြည့်လိုက်သည်။ စုချန်ရှန် လုပ်ထားတဲ့ သေတ္တာလေးက တကယ်လှသည်။ မသိရင် ရတနာသေတ္တာလို့ ထင်ကြလိမ့်မည်။ လက်ဝတ်ရတနာသေတ္တာအဖြစ် အမှန်တကယ်အသုံးပြုနိုင်သည်။

ရှောင်းကော အဖုံးကို မလိုက်ပြီး လန်းဆန်းသော ရနံ့တစ်ခု သူမနှာခေါင်းထဲသို့ စိမ့်ဝင်လာသည်။ အဲဒါကြောင့် သူမ မူးသွားသည်။ ရင်းနှီးသော်လည်း မရင်းနှီးသေးသောအနံ့တစ်ခုဖြစ်သည်။ တကယ်ကို ရူးသွပ်ခဲ့ပါတယ်...

သေတ္တာက အကြီးကြီးမဟုတ်ပေမယ့် တော်တော်နက်သည်။ ဤမျှလောက်သော သရက်သီးခြောက်များကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ရန် နည်းလမ်းမရှိပေ။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ဖယောင်းစက္ကူအနည်းငယ်ကို ရှာတွေ့ကာ လေးပိုင်းခွဲလိုက်သည်။ သခင်မယန်အား တစ်ထုပ်ပေးကာ ကျန်သုံးထုပ်ကို ခရိုင်သို့ ပို့ခဲ့သည်။

လမ်းမှာ သူမကဆရာခုံးရဲ့အိမ်ကို ခရီးထွက်ခဲ့သည်။ သူမသည် သက်ကြီးရွယ်အိုဇနီးမောင်နှံအတွက် တစ်ထုပ်ချန်ထားခဲ့ကာ ကျွမ်းကျွမ်း အတွက် အထုပ်အသေးလေးကို ဖယ်ထားလိုက်သည်။ သူမသည် သူတို့၏ အလုပ်များကို မနှောင့်နှေးစေဘဲ ခဏတာကစားပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးအထုပ်ကို ခေါက်ဆွဲဆိုင်သို့ ယူသွားခဲ့သည်။

သူမထွက်ခါနီးတွင် ချင်းအန့်မင်က ရုတ်တရက် ရှောင်းကောကို တားခဲ့သည်။ "အစ်ကို မေ့တော့မလို့။ ချင်းမင်က နောက်လ ခြောက်ရက်နေ့နော်။ အစ်ကိုတို့ အဖေနဲ့အမေကို ဂါရဝပြုရမှာ"

ရှောင်းကော ခဏစဉ်းစားပြီး ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ နွေဦးရာသီ ချွင်းဖန် ပြီးတဲ့နောက်၊ ၎င်းသည် ချင်းမင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ သက်ကြီးရွယ်အိုတွေနဲ့ အတူနေထိုင်တဲ့ သူတွေက အလှူတွေကို ကြိုပြီး မီးရှို့မည်။ ချင်းမင် နေ့တွင် သက်ကြီးရွယ်အိုမရှိသော အိမ်ထောင်စုများသည် ပူဇော်ပစ္စည်းများကို မီးရှို့ကြမည်ဖြစ်သည်။

"သိပြီ၊ ညီမ အမွှေးတိုင် စာရွက်သွားဝယ်လိုက်မယ်။ အိမ်မှာ သိပ်မကျန်တော့ဘူး"

နောက်ဆုံးအကြိမ်ပြီးသွားတဲ့နောက် အိမ်တွင်ထောက်ပံ့မှုနည်းသွားသဖြင့် ရှောင်းကော ၎င်းကိုမေ့သွားခဲ့သည်။

"ညီမ သွားတော့မယ်"

နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ရှောင်းကော ဈေးသို့သွားခဲ့သည်။ လူတိုင်းက အမွှေးတိုင်တွေ ရောင်းကြသည်။ သူမသည် ဈေးဆိုင်အနည်းငယ်ကို စုံစမ်းပြီး အများအပြားဝယ်ခဲ့သည်။ မီးမရှို့ခင် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အိမ်မှာထားသင့်တယ်လို့ သူမအမေဆီက ကြားသိထားဖူးတဲ့အတွက် နောက်ထပ်ဝယ်ဖို့ အခွင့်အရေးယူခဲ့သည်။

—-

အချိန်တွေ ကုန်သွားပြီ။ ရှောင်းကော ပြက္ခဒိန်ကို မလိုက်ပြီး နံပါတ် ၃၁ ကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်ကာ ၎င်းနောက်တွင် အသစ်စက်စက် နံပါတ် ၁ ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ နောက်ထပ် လဆန်းတစ်ရက် ရောက်လာသည်။

ကျွမ်းကျွမ်းက သူ့လွယ်အိတ်ကိုချပြီး ရှောင်းကောအား ပြောခဲ့သည်။ "မေမေ၊ ဆရာကြီးက အိမ်မှာ ရက်အနည်းငယ်ထပ်နေဖို့ ပြောလိုက်တယ်"

"ချင်းမင် အားလပ်ရက်အတွက်လား"

ရှောင်းကောသည် အကြောင်းရင်းကို ခန့်မှန်းနိုင်သော်လည်း အလွန်ထူးဆန်းသည်။ ချင်းမင်ပွဲတော်တွင် ရှေးခေတ်လူများက အားလပ်ရက်များ ရှိကြသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။

"ဟုတ်တယ်!" ကျွမ်းကျွမ်းသည် ရှောင်းကော၏ ခြေထောက်ကို ပျော်ရွှင်စွာ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ “မေမေက အရမ်းဉာဏ်ကောင်းတာပဲ…”

သူ့အမေနဲ့ တစ်ခန်းတည်း ပြန်အိပ်လို့ရပြီ။ 'ဘယ်လောက်ကောင်းလိုက်လဲ ဟီးဟီး။'

ရှောင်းကော ရယ်လိုက်သည်။ "လူညစ်လေး"

'သူက လူတွေက ဘာကိုကြားရတာ ကြိုက်တယ်ဆိုတာကို အမြဲပြောတတ်တယ်။ ဘယ်သူကမှ သူ့ကို မကြိုက်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး'