အခန်း (၂၉၉)

ချင်းမင် ပွဲတော်နေ့တွင်၊ ချင်းအန့်မင် ပြန်ရောက်လာသောအခါ ရှောင်းကောသည် သူမ၏ပစ္စည်းများကို စတင်ထုပ်ပိုးပြီး မြည်းလှည်းပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။

အမွှေးတိုင်တွေအပြင် ဖက်ထုပ်အဆာ၊ နှယ်ထားသည့် မုန့်နှစ်၊ ဓားနဲ့ တလှိမ့်တုံးကိုလည်း ယူဆောင်လာသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ခရီးတွင် ဖက်ထုပ်ပြုလုပ်ရန် ကိရိယာအားလုံးကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

ဘိုးဘွားတွေရဲ့ သင်္ချိုင်းကို လာလည်တဲ့အခါ ဓလေ့ထုံးစံအရ သူတို့မွေးရပ်မြေမှာ ဖက်ထုပ်ချက်ပြုတ်ပြီး ဖက်ထုပ်လုပ်ရသည်။ ဒါပေမယ့် အိမ်တွင် မည်သူမျှ ကြာကြာမနေခဲ့ကြသောကြောင့် ၎င်းတို့သည် ထိုနေရာတွင် ဖက်ထုပ်ပြုလုပ်ရန်အတွက် လိုအပ်သော ကိရိယာများအားလုံးကို ယူဆောင်လာရန် လိုအပ်သည်။

ထုပ်ပိုးပြီးတာနဲ့ သူတို့ သုံးယောက် အတူတူ ထွက်ခဲ့ကြသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အမွှေးနံ့သာများ ကိုင်ဆောင်ထားသော လူများစွာနဲ့ တိုးမိကြသည်။

!!

ချင်း အိမ်သို့ ရောက်သောအခါ မြည်းလှည်းကို ခြံထဲသို့ပြန်ပို့ပြီး ကျွမ်းကျွမ်းကို ချလိုက်သည်။ ဒီလိုရာသီဥတုမျိုးမှာ ကလေးတွေက အိမ်ထဲမှာပဲ နေတာ ပိုကောင်းသည်။

မကြာခင်မှာပဲ ရှောင်းကောနဲ့ ချင်းအန့်မင်တို့က လူကြီးနှစ်ယောက်ရဲ့ သင်္ချိုင်းဆီ ရောက်လာသည်။ အနီးနားရှိ သင်္ချိုင်းအနီးတွင် ပူဇော်ပစ္စည်းတွေအား မီးရှို့ထားသည်ကို မြင်နိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏ မိသားစု၏ စာရေးတံတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်မျှ မရှိပေ။

သင်္ချိုင်းရှေ့မှာ နေကြာပန်းလေးတွေက နွေဦးရဲ့ကတိကို ဖြည့်ဆည်းပေးနေတုန်းပါပဲ။ ထိုအချိန်တွင်၊ သူတို့သည် ချင်းမိသားစုမှ လူကြီးနှစ်ဦးအား နူးညံ့သောအစိမ်းရောင်အဖူးအသစ်များဖြင့် စောင့်ရှောက်ထားသည်။

ရှောင်းကောသည် နေကြာပန်းများကို မြင်သည့်အခိုက်တွင် သူမသည် သူမ၏ လမ်းကြောင်းတွင် ရပ်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမမျက်နှာပေါ်တွင် ပဟေဠိဆန်သောအမူအရာတစ်ခုကိုဆင်မြန်းရင်း ချင်းအန့်မင်နှင့် သူမကို ဖမ်းစားလိုက်သည်။

ဘယ်သူ့ကိုမှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ပန်းတွေ ပေါက်နေသေးတာ အံ့သြစရာပါပဲ။

အကြီးဆုံးသားဖြစ်သည့် ချင်းအန့်မင်သည် သူ့မိဘများနှင့် စကားပြောရလေသည်။ အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ရှောင်းကောက သူမပါးစပ်ကို အချိန်အတော်ကြာ မဖွင့်ခဲ့ပေ။ ဒါကိုမြင်တော့ ချင်းအန့်မင်က သူမ ပါးစပ်ကို ဖွင့်ပြောရလောက်အောင် ဝမ်းနည်းနေတယ်လို့ တွေးမိပြီး သူမကိုယ်စား စကားတစ်ချို့ ပြောခဲ့သည်။

အမွှေးတိုင်ကို မီးရှို့ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦး ပြန်သွားကြသည်။

ရှောင်းကောသည် သူ့နောက်သို့ လျှောက်သွားပြီး သူမနောက်ကို လှည့်မကြည့်နိုင်တော့ပေ။ တိုက်ဆိုင်စွာပင် သူမ ဦးတည်ရာသို့ မျက်နှာမူနေသော နေကြာပန်းတစ်ပွင့်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရလားဆိုတာ သူမ မသိပေမယ့် နေကြာပန်းက ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရသည်။ သူမကိုယ်တိုင်စိုက်ထားတဲ့ အပင်နဲ့တူသည်။

သူမ၏ အတွေးများ ထူးထူးခြားခြား ဖြစ်လာသည်နှင့်အမျှ ရှောင်းကောသည် နောက်ထပ် မတွေးချင်တော့ဘဲ ရိုင်းစိုင်းသော ထင်မြင်ယူဆချက်များဖြင့် ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်သည်။

အိမ်မှာရှိနေတဲ့ ကျွမ်းကျွမ်းက တစ်နေရာရာမှာတွေ့တဲ့ တံမြက်စည်းနဲ့ မြေကြီးကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်နေသည်။ သူ့ဦးလေးနဲ့ အမေက အဖိုးအဖွားတွေရဲ့ သင်္ချိုင်းကို သွားကြည့်တော့ သူ ဘာမှမဖြစ်သလို မနေနိုင်တော့ဘူး။ ပြန်လာတဲ့အခါ သူ့အမေ ထမင်းချက်ပြုတ်နိုင်အောင် သူ အိမ်သန့်ရှင်းရေးလုပ်ထားရမည်။

ကြမ်းပြင်ကို လှည်းကျင်းပြီးတာနဲ့အဝတ်စုတ်ကို ရေိုစွတ်ပြီး စားပွဲကို သုတ်ပစ်လိုက်ချင်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် အဝတ်စုတ်ကို ရှာတွေ့ခဲ့သော်လည်း ရေကို မတွေ့ခဲ့ရပေ။

ကျွမ်းကျွမ်းသည် ပြာများနှင့် ပင့်ကူမျှင်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော အဝတ်အထည်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ခြံဝင်းထဲတွင် ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ရပ်နေခဲ့သည်။ သူ လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်သည်။ ရေမရှိရင် အဝတ်စုတ်နဲ့ ဘာကိုမှ မသုတ်နိုင်ဘူး။ ဒါမှမဟုတ် ခြောက်သွေ့တဲ့ အဝတ်နဲ့ သန့်အောင်လုပ်သင့်လား။

ဒါကိုတွေးပြီး ကျွမ်းကျွမ်းက အဝတ်စုတ်ကို တိတ်တဆိတ် ခါလိုက်သည်။ ချက်ခြင်းတွင် ဖုန်မှုန့်များသည် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားသည်။ အချိန်မီ မရှောင်လိုက်နိုင်ဘဲ သူ ချောင်းဆိုးသွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှောင်းကောနှင့် ချင်းအန့်မင်တို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

"ကျွမ်းကျွမ်း ဘာလုပ်နေတာလဲ"

ချင်းအန့်မင်က ရှေ့ကို လျှောက်သွားခဲ့သည်။ တံခါးကိုတွန်းဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ခြံဝင်းထဲတွင် ချောင်းဆိုးကာ ရပ်နေသည့် ကျွမ်းကျွမ်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒါကိုကြားတော့ ရှောင်းကောက လှည့်ပြီး ခြံဝင်းထဲကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမမြင်လိုက်ရတာကို ကြည်နူးမိသည်။

"ဟားဟား၊ ကျွမ်းကျွမ်း မီးဖိုအောက်မှာ ပုန်းနေတာလား"

“မဟုတ်ဘူး” ကျွမ်းကျွမ်း ချောင်းဆိုးရာမှ ပြန်လည်သက်သာလာစေရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သူ ခေါင်းကို ငုံ့ကာ ရှောင်းကောကို မသိမသာ အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏မိုက်မဲသောအသွင်အပြင်သည် ရှောင်းကောကို ရယ်မောစေပြန်သည်။

ချင်းအန့်မင်သည် ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နှင့်လျှောက်လာပြီး သူ့ မျက်နှာကို ညင်သာစွာ သုတ်ပေးခဲ့သည်။ သူ့လက်ပေါ်ရှိ ဖုန်မှုန့်များကို မြင်စေရန် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။ "ကြည့်ပါဦး မင်းမျက်နှာမှာ ဖုန်မှုန့်တွေနဲ့"

"ဝိုး!"

ကျွမ်းကျွမ်း ရှောခ့်ရသွားသည်။ "ဦးလေး၊ ဦးလေးဆိုလိုတာက။ ဦးလေး သားမျက်နှာကို ဖုန်မှုန့်တွေနဲ့ သုတ်နေတယ်"

သူအများကြီးမလုပ်ခဲ့ပါဘူး။ သူက ကြမ်းပြင်ကို ပဲတံမြတ်စည်းလှည်းခဲ့တာ။ သူ့မျက်နှာက ဘယ်လို မည်းနေပါလိမ့်။ သူ့ဦးလေးနှင့် အမေက သူ့ကို နှောင့်ယှက်ရန် တွန်းအားပေးနေပေလိမ့်မည်။ သူ ရှုံးမှာ မဟုတ်ဘူး။ “ဟမ့်…”

"ဦးလေး မလုပ်ဘူး။" ချင်းအန့်မင်က ကျွမ်းကျွမ်း သူ့အပေါ် အပြစ်ပုံချလာမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားပါချေ။ သူသည် ခေါင်းကို အလျင်အမြန် ခါယမ်းကာ သူ့နာမည်ကို ရှင်းလင်းရန် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

အဲဒါကောင်းတယ်။ အခု သံသယရှိသူ တစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့သည်။ ကျွမ်းကျွမ်းက နှုတ်ခမ်းစူပြီး သူ့မျက်လုံးတွေမှာ မကောင်းဆိုးဝါး အတွေးတွေနဲ့ ပြည့်နေသည်။ သူ့လက်ကို နောက်ပစ်ထားကာ ရှောင်းကောဆီ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်ခဲ့သည်။ သူမ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာ သူက သူမကို အလျင်အမြန် ခုန်အုပ်လိုက်သည်။ သူ့အမေကိုလည်း ဖုန်မှုန့်တွေ ပေးစေချင်နေတာ။

ရှောင်းကော အစကတည်းက ခံစားချက်မကောင်းခဲ့ပေ။ သူမ တိတ်တဆိတ် ခြေတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ သူမကို လှမ်းဖက်လိုက်သည်နှင့် သူမ သူ့ကို တွန်းဖယ်ရန် အမြန်လက်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ့ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ဖြင့် ခုန်တက်ပါက မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျိန်းသေပေါက်ကျမည်ဟု သူမ ယုံကြည်ခဲ့သည်။

ကျွမ်းကျွမ်း ပြန်လည်အားကောင်းလာမည်ဟု သူမမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ရှောင်းကောက သူ့ကို တကယ်မတားနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ နွားဝက်လေးလို့ သူ့ကို သူမ သီးသန့်ပေးထားတဲ့ နာမည်နဲ့ လိုက်လျောညီထွေနေခဲ့သည်။

နာမည်ပေးထားသည့်အတိုင်း ၎င်းသည် နွားတစ်ကောင်၏ ခွန်အားရှိသော ဝက်လေးဖြစ်သည်။

သားအမိ အချင်းချင်း နပန်းလုံးနေတာကို ကြည့်ရင်း ချင်းအန့်မင်ဟာ တော်တော် လွတ်လပ်နေသည်။ သူက ပြဇာတ်ကို ဘေးကနေကြည့်နေသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ ကျွမ်းကျွမ်းကို အားပေးနေပြီး နောက်အခိုက်အတန့်တွင် သူ ရှောင်းကောကို အားပေးနေသည်။ သူ့ကြည့်ရတာ ဖျော်ဖြေပေးတာကို ပျော်နေသလိုပဲ။

"အစ်ကို၊ အစ်ကို ဘယ်သူ့ကိုအားပေးနေတာလဲ"

"ညီမလေးအတွက်ပေါ့ ရှောင်းကောရယ် လုပ်ထား ရှောင်းကော၊ ရှောင်းကော!" ချင်းအန့်မင်သည် ရှောင်းကော၏ ပြစ်တင်ရှုတ်ချသောအသံကိုကြားသောအခါ၊ ကျွမ်းကျွမ်းအစား ရှောင်းကောအား အားပေးစကားများကို ချက်ချင်းညွှန်ကြားခဲ့သည်။

ကျွမ်းကျွမ်းသည် စတင်ရန် သန်မာခဲ့ပြီး သူ့ကိုယ်ပေါ်ရှိ အညစ်အကြေးများကို ရှောင်းကောဆီသို့ လွှဲပြောင်းပေးရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားနေသောကြောင့် သူ့ကို မတားနိုင်ခဲ့ပေ။

ပထမတော့ ရှောင်းကောက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရယ်မောနေတာကြောင့် အားအင်ကုန်ခန်းလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ အခုတော့ သူမ မခံနိုင်တော့ဘူး။ သူ့ဘေးနားက ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်နေတာကို မြင်တဲ့လူက သူမကို နောက်ပြောင်ကစားဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေသည်။ သူမသည် အားအင်အပြည့်ဖြင့် ငုံ့ကာ ကျွမ်းကျွမ်း၏နားထဲ တစ်စုံတစ်ခုကို တိုးတိုးပြောလိုက်သည်။ အစွမ်းကုန် အားထုတ်နေသော ကလေးသည် ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထို့နောက် သူက လှည့်၍ ချင်းအန့်မင်ဆီကို ပြောင်းသွားခဲ့သည်။

“ ရှောင်းကော လုပ်…”

ရှောင်းကော၏ လက်တွေက ရုတ်ချည်းလွတ်လပ်သွားပြီး တစ်ဖက်က အခြေအနေကိုကြည့်ရန် ချက်ချင်းလှည့်လိုက်သည်။

ချင်းအန့်မင်သည် ဤရုတ်တရက် အဖြစ်အပျက်များကို အချိန်မီ မတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ပေ။ ကျွမ်းကျွမ်းက သူ့အပေါ် ခုန်တက်ပြီး သူ့ပါးစပ်ကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ မတုံ့ပြန်ခင်မှာ ကျွမ်းကျွမ်းက သူ့ရဲ့မည်းတူးနေတဲ့မျက်နှာလေးနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပွတ်သပ်နေပြီ။

“ဟားဟားဟားဟားဟား…”

ရှောင်းကောသည် ပီတိတဖွားဖွားဖြစ်နေပြီး ပြင်းထန်စွာ ရယ်မောရင်း သူမ၏ မျက်လုံးများမှ မျက်ရည်များ စီးကျလာသည်။ ဒီမြင်ကွင်းက ရယ်စရာကောင်းလွန်းသည်။ သူမမှာ ကင်မရာမရှိနေလို့ သနားစရာပဲ။ မဟုတ်ရင် သူမ ကင်မရာထဲမှာ အရာအားလုံးကို သိမ်းထားလိုက်လိမ့်မည်။

သူတို့ လုံလုံလောက်လောက်ပျော်ခဲ့ကြပြီး ဗိုက်ထဲက အော်ဟစ်ဆူညံသံတွေကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ချက်ပြုတ်ချိန်ရောက်ပြီဆိုတာ သိလိုက်ရသည်။

ချင်းအန့်မင်က ရေသွားယူသည်။ ပြန်ရောက်သောအခါ သုံးယောက်သား စားပွဲများကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရန်၊ မီးဖိုကိုရှင်းလင်းကာ မုန့်နှစ်ပြင်ဆင်ရန် ခွဲထွက်သွားကြသည်။ သူတို့ အသီးသီးမှာ ကိုယ်ပိုင် တာဝန်တွေ ရှိသည်။

ရှောင်းကောသည် မုန့်နှစ်ကို ဖြတ်တောက်ရန် တာဝန်ယူခဲ့ပြီး ချင်းအန့်မင်က ဖက်ထုပ်များကို ထုပ်ရန် တာဝန်ယူခဲ့သည်။ ကျွမ်းကျွမ်းက မီးမွှေးဖို့လုပ်ခဲ့သည်။

သူတို့ သုံးယောက် အတူတူ အလုပ် လုပ်ကြသဖြင့် တရုတ်နံနံနှင့် ဝက်သား ဖက်ထုပ်များ ချက်ခြင်း ကျက်သွားခဲ့သည်။

ရှောင်းကောသည် မနေ့ညက ရေခဲသေတ္တာကို ကြည့်လိုက်တော့ တရုတ်နံနံတစ်ထုပ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အချိန်မီ မစားရင် ပျက်စီးသွားမှာကို စိုးရိမ်တာကြောင့် တရုတ်နံနံကို ရေနွေးဖြောပြီးအေးခဲထားခဲ့သည်။

အေးခဲထားတဲ့ တရုတ်နံနံကို ရေခဲသေတ္တာထဲမှာ အကြာကြီးထားတာ မကောင်းပါဘူး။ အစကတော့ သူတို့မှာ ဝက်သားနဲ့ ကြက်သွန်စိမ်းနဲ့ ပေါင်းထားတဲ့ ဖက်ထုပ်တွေ ရှိတော့မှာ၊ သူမမှာ တရုတ်နံနံပါလာလို့ နောက်ဆုံးမိနစ်မှာ တရုတ်နံနံနဲ့ ဝက်သားဖက်ထုပ်ဆိုပြီး ပြောင်းသွားသည်။

ရှောင်းကောသည် သူမနှင့်အတူ ယူဆောင်လာသော တောင်းထဲမှ ရှာလကာရည်နှင့် ကြက်သွန်ဖြူအချို့ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူမ စားပွဲပေါ်တင်ပြီးနောက် ချင်းအန့်မင်က ဖက်ထုပ်တွေနှင့်အတူ ရောက်လာသည်။ ကျွမ်းကျွမ်း သူ့နောက်သို့ အနီးကပ်လိုက်လာခဲ့သည်။

သုံးယောက်သား ဖက်ထုပ်တွေ အကုန်စားပြီးသွားကြပြီ။

"ရှောင်းကောရဲ့ ချက်ပြုတ်မှုက အကောင်းဆုံးဖြစ်နေတုန်းပဲ"

ချင်းအန့်မင် သက်ပြင်းချရင်း စားပွဲကို ရှင်းပစ်လိုက်သည်။

ကျွမ်းကျွမ်းက ထိုစကားကိုကြားသောအခါ သဘောတူညီစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အရသာရှိရင် ပိုစား"

ရှောင်းကောက ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည်။ သူမ ဘယ်လိုလုပ် မပျော်ရွှင်နိုင်မှာလဲ။

"ဟုတ်တယ်။ ငါအသက်ကြီးတဲ့အထိ ဒါတွေစားဖို့စီစဉ်ထားတယ်။"

ချင်းအန့်မင်၏ ရုတ်တရတ်စကားကြောင့် ရှောင်းကော အာမေဋိတ်သံပြုလိုက်သည်။ "အစ်ကို ဘယ်လိုပြောလိုက်တာလဲ၊ အစ်ကို တစ်သက်လုံး တစ်ကိုယ်တည်းနေဖို့ စီစဉ်နေတာလား။"

"သားကောပဲ! သားအသက်ကြီးသွားတဲ့အထိ မေမေ့ရဲ့ချက်ပြုတ်ပေးတာကို စားမှာ!"

ကျွမ်းကျွမ်းသည် ချင်းအန့်မင်၏စကားကိုကြားသောအခါ၊ သူခဏစဉ်းစားပြီး ထပ်ပြောလိုက်သည်။

“ဝူး!”

ရှောင်းကောသည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ သူမ ကရုဏာထားပေးဖို့ အမြန်တောင်းပန်လိုက်သည်။ ဒါဆို လူပျိုကြီးနဲ့ လူပျိုလေးတစ်ယောက်က သူမလို အဘွားကြီးကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ဖို့ စီစဉ်နေကြတာလား။

နောက်ပြောင်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ သူတို့သုံးယောက်သည် အလွန်လျင်မြန်စွာ အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြသည်။ အစားစားပြီးတာနဲ့ ပြန်ဖို့ပြင်ကြသည်။ နောက်ဆုံးတော့ ဒီမှာ အနားယူဖို့ နေရာမရှိဘူး။

အပြန်လမ်းတွင် နေ့လည်စာစားချိန်ဖြစ်သည်။ ရှောင်းကောသည် ချင်းအန့်မင်လှည်းကိုမောင်းနေစဉ် သူမ ကျွမ်းကျွမ်းနှင့်အတူ မြည်းလှည်းပေါ်တွင် ထိုင်နေခဲ့သည်။

"မကြာသေးခင်က ရာသီဥတုက ပိုပူလာတယ်နော်" ရှောင်းကောက ကျွမ်းကျွမ်း၏ လည်ပင်းမှ ချွေးများကို လက်ကိုင်ပုဝါဖြင့် သုတ်ပေးရင်း ချင်းအန့်မင်အား ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ် ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ဒီနေ့ လေပြင်းတိုက်တယ်။ အပူဒဏ်ကို သက်သာစေတယ်။”

ချင်းအန့်မင်သည် ရထားလုံးကို နေရောင်နှင့် မထိတွေ့စေရန် အရိပ်ထဲတွင် အတတ်နိုင်ဆုံး မောင်းနှင်ခဲ့သည်။

အပြင်ကိုကြည့်နေသော ကျွမ်းကျွမ်းသည် တစ်စုံတစ်ခုကြောင့် ရုတ်တရက် ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရသည်။ သူက သူမတို့နှစ်ယောက်အား စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါ ဘာလဲဆိုတာ ကြည့်ကြည့်!"