မိတ်ကပ်ပညာ

လင်းကျင်းက ကျောင်းမှာ အမြဲတမ်း ဆရာ၊ ဆရာမတွေနဲ့ ကျောင်းသားတွေကြားမှာ သဘောကျခံရသူပါ။ ဒီလို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်တာမျိုးကို ဘယ်သူမှမလုပ်ဖူးဘူး။

"လင်းကျောင်းသား စိတ်ကြိုက်လေး... ငါတို့ပတ်သက်ဖူးတာကို မမှတ်မိဘူး

မင်ယွဲ့ အသံမြှင့်ပြောလိုက်တော့ ပတ်ဝန်းကျင်က အာရုံစိုက်မှုတွေကို ဆွဲဆောင်လာတယ်။ "လင်းကျောင်းသား စိတ်ကြိုက်လေး" ဆိုတဲ့စကားလုံးမှာ သရော်သံအနည်းငယ်ပါနေတယ်။

သူမနဲ့ ယခင်ကဘာဆက်ဆံမှုမှမရှိဘဲ အများရှေ့မှာ သူ့ကို ပစ္စည်းအားကိုးလို့ စွပ်စွဲရင် သူမလည်း မထိန်းသိမ်းတော့ဘူး။

လျုးယွဲ့က လင်းကျင်းရဲ့လက်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဆုပ်ကိုင်ပြီး လင်းကျင်းမပြောခင် ကြိုပြောလိုက်တယ်။

"မင်ယွဲ့ ငါတို့အားလုံး ကျောင်းနောက်ဆုံးနှစ်အတူတူပဲ။ စိတ်ဆိုးစရာမလုပ်နဲ့။ ဒါကိုပဲဖြေရှင်းလိုက်ရအောင်။"

မင်ယွဲ့က လျူးယွဲ့ရဲ့လျှို့ဝှက်ချက်တွေထွက်မှာကို ကြောက်နေတာသိလိုက်တော့ ထုတ်ဖော်ပစ်ဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

"ဘယ်သူက ပါးစပ်ကြီးပြီးအရင်စပြောတာလဲ? မင်းကငါ့ကိုကျိန်ဆဲပြီး အခုမှပဲဖြေရှင်းလိုက်ရအောင်လို့လား? မဖြစ်နိုင်ဘူး။ မင်းမှာရှိတာကိုပြောပါ။ ငါလည်းကြားချင်တယ်။ ငါဘယ်လိုလုပ် ပစ္စည်းအားကိုးသူဖြစ်သွားတာလဲ။"

မင်ယွဲ့က ဒီနေ့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းရဖို့ဆုံးဖြတ်ထားတယ်။

"ဟုတ်တယ်။ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ပစ္စည်းအားကိုးလို့စွပ်စွဲမယ်ဆို ဥပမာပေးပြရမယ်။ မဟုတ်ရင် ကြိမ်းဝါးစွပ်စွဲတဲ့အမှုနဲ့တရားစွဲမယ်။"

ဝမ်ကျန်းက တစ်ချိန်လုံး မင်ယွဲ့ဘေးမှာ ခိုင်ခိုင်မာမာရပ်တည်နေတယ်။

"မှန်တယ်။ လျုးယွဲ့ကျောင်းသူနဲ့ လင်းကျင်းကျောင်းသား... စိတ်ထဲမှာရှိတာကိုပြောပါလေ။ ဒီလောက်လျှို့ဝှက်နေစရာလိုလား။ မင်ယွဲ့ကလည်း မကြိုက်ဘူးမပြောဘူး။"

ပတ်ဝန်းကျင်က ကျောင်းသားတွေရဲ့တွန်းအားပေးမှုနဲ့ လင်းကျင်းမခံနိုင်တော့ဘူး။ သူအတိတ်ကိစ္စကို မပြောချင်ခဲ့ဘူး။ ဂုဏ်သိက္ခာအရမ်းမရှိလို့ပါ။ ဒါပေမယ့် အခုတော့ ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ဘူး။

"လင်းကျင်း။"

လျုးယွဲ့က ထိတ်လန့်သွားတယ်။ ဒီနေ့ သူ့ခြေထောက်ကို သူ့သေနတ်နဲ့ပစ်ရမယ့်အရာကို မမျှော်လင့်ထားမိဘူး။ သူမလင်းကျင်းလက်ကို ဆွဲဆွဲငင်ငင်လုပ်လိုက်တယ်။

ကံမကောင်းစွာပဲ သူမတားဆီးလို့မရဘူး။ လင်းကျင်းစပြောနေပြီ။

"ပထမနှစ်မှာ ငါမင်းကို ချစ်ကြောင်းလွှာရေးပြီး ဝန်ခံခဲ့တယ်။ မင်းကငါ့ကိုငြင်းပယ်ခဲ့တယ်။ ငါဆင်းရဲတယ်၊ မင်းကိုအနာဂတ်ကောင်းကောင်းပေးနိုင်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ပြောခဲ့တယ်။"

ဒါကြောင့် ဆူညံသံတွေဖြစ်လာတယ်။ လင်းကျင်းက မင်ယွဲ့ကို ချစ်ကြောင်းလွှာရေးတယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမှမကြားဖူးကြဘူး။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး။ မင်ယွဲ့ အဲဒီတုန်းက ဒီလောက်ထူးချွန်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလား?"

"မင်းဒါမသိဘူး။ မင်ယွဲ့က ကျောင်းဝင်ခွင့်လျှောက်လွှာဓာတ်ပုံပေါ်မူတည်ပြီး အလှမယ်စာရင်းမှာ အများကြီးရှေ့ရောက်နေတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် သူမက ပျောက်သွားတယ်။"

တချို့လူတွေက မင်ယွဲ့ကိုအာရုံစိုက်ခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် နောက်ပိုင်းနှစ်တွေမှာ သူမက အတော်လေးမထင်ရှားခဲ့ဘူး။ သူမရဲ့အမြဲတမ်းရှေ့ရောက်နေတဲ့အဆင့်တွေကလွဲရင် သူမရဲ့အသွင်အပြင်က ထွန်းပြောင်တောက်ပမှုမရှိတော့ဘူး၊ အာရုံစိုက်မှုမဆွဲဆောင်နိုင်တော့ဘူး။

အခု သူမက ဖုန်မှုန့်တွေဖုံးနေတဲ့ပုလဲလုံးလိုပါပဲ။ ရုတ်တရက်ထွန်းပြောင်တောက်ပလာတယ်။

သူတို့တွေက မင်ယွဲ့ဆိုတဲ့ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့အရာကို အရင်ကမသိခဲ့ဘူးဆိုတာ အနည်းငယ်နောင်တရကြတယ်။

"လင်းကျောင်းသား စိတ်ကြိုက်လေး... ငါမင်းဆီကချစ်ကြောင်းလွှာဘယ်တော့မှမရဖူးဘူး။ ဟာသတွေမလုပ်နဲ့။"

မင်ယွဲ့က ချစ်ကြောင်းလွှာဘယ်တော့မှမရဖူးဘူးဆိုတာ သေချာတယ်။

အနီးအနားကကြည့်နေတဲ့ ကျိုးရှီယန်ရဲ့မျက်လုံးတွေက မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်နေတယ်။

"ငါအရင်တုန်းက မင်းရဲ့အခန်းဖော်ဆီပို့ပေးခဲ့တယ်။ နောက်တစ်နေ့ မင်းကငါ့ကိုငြင်းပယ်တဲ့အကြောင်းပြန်စာပို့ခဲ့တယ်။"

ဒါကိုပြောရင် လင်းကျင်းစိတ်ညစ်ရတယ်။ သူပထမဆုံးအကြိမ် မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကိုကြိုက်ခဲ့တာပါ။ ဒါကြောင့် သူကချစ်ခြင်းမေတ္တာဝန်ခံတဲ့အစဉ်အလာအဟောင်းဆုံးနည်းလမ်းကိုသုံးခဲ့တယ်။ သူရဲ့ကြင်နာတဲ့ခံစားချက်တွေကို ဒီလိုဆက်ဆံခံရလို့ မင်ယွဲ့ကိုမကြိုက်တာပါ။

"ကျိုးရှီယန်... မင်းစာကိုဘယ်သူ့ဆီပေးခဲ့တာလဲပြောနိုင်မလား?"

မင်ယွဲ့မှာ အခန်းဖော်သုံးယောက်ပဲရှိတယ်။ ဝမ်ကျန်းက ဒီလိုအရာမလုပ်နိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့် အပြစ်ရှိပုံရပြီး ရှောင်ရှားနေတဲ့သူက သဘာဝအတိုင်း စာပေးပို့သူပါပဲ။

လင်းကျင်းက အခုအရာအားလုံးကိုနားလည်သွားပြီ။ အရင်ကစာက လက်ခံရရှိသူဆီမရောက်ခဲ့ဘူး။

သူ့စိတ်ထဲမှာ ရှုပ်ထွေးနေပြီ။

"မင်းဘာမပြောမပြော? ငါမင်းဆီကိုရှင်းရှင်းလင်းလင်းပေးခဲ့တယ်။"

ကျိုးရှီယန်က ပြင်းပြင်းထန်ထန်ငြင်းဆိုတယ်။

"မင်းဆီပေးခဲ့တယ် မပေးခဲ့ဘူးဆိုတာ မင်းသေချာပေါက်သိတယ်။ မင်းစာကို လျုးယွဲ့ဆီပေးခဲ့တယ်မလား? ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သူမက အရင်ကလင်းကျင်းကို ဒီလောက်ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းလိုက်ခဲ့တယ်။ မင်းရဲ့ချစ်ရေးချစ်ရာသုံးပွင့်ဆိုင်ပုံစံထဲ ငါ့ကိုမဆွဲထည့်နဲ့။ ငါမင်းတို့နဲ့ဘာမှမဆိုင်ဘူး။"

ကျောင်းဝန်းထဲမှာတော့ လင်းကျင်းကလည်း ဒီကိစ္စမှာသားကောင်တစ်ယောက်လိုပေါ့။ ဒါပေမယ့် သူတကယ်အပြစ်ကင်းလား?

သူက အမှန်တရားကိုမသိဘဲ တစ်စုံတစ်ယောက်ကိုအမှားတင်ပြီး မနာလိုဝန်တိုခံစားနေတယ်။

လျုးယွဲ့က သူ့ကိုအမြဲတမ်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းလိုက်ခဲ့တယ်၊ ငြင်းပယ်ခြင်းမခံခဲ့ရဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒီဒုက္ခကမင်ယွဲ့ကိုဆွဲသွင်းလိုက်တယ်။

ပြီးတော့ ဒီနေ့၊ သူပေါ်လာတဲ့အချိန်ကတည်းက သူရဲ့အောက်ကျနောက်ကျဆက်ဆံရေးပုံစံ။

ဒါက နှစ်နှစ်၊ သုံးနှစ်လောက်ကဖြစ်ခဲ့တဲ့ကိစ္စပါ။ ဒါပေမယ့် အထောက်အထားမရှိရင်ဘာဖြစ်မလဲ? ဒီမှာရှိတဲ့လူတိုင်းက ယုံကြည်ကြတယ်။

ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ လျူးယွဲ့နဲ့လင်းကျင်းက အခုအတူတူပဲ။ ဘယ်လိုကြည့်ကြည့် လျုးယွဲ့က ပတ်သက်နေတယ်။

တချို့အရာတွေက ဒီလိုပါပဲ။ ခိုင်လုံတဲ့အထောက်အထားမလိုဘူး။ ပြောဆိုခြင်းကနေတဆင့် လူတွေက သူတို့ယုံကြည်ချင်တာကို ယုံကြည်ဖို့ သဘာဝအတိုင်းဆန္ဒရှိတယ်။

ဒီလိုဖြစ်ပြီးတဲ့နောက် မင်ယွဲ့က ဝမ်ကျန်းကိုခေါ်ပြီး အမြင်ကောင်းတဲ့တိတ်ဆိတ်တဲ့ထောင့်တစ်နေရာကို ဓာတ်ပုံရိုက်ဖို့သွားတယ်။

“ငါတို့နှစ်ယောက်ဒီမှာအတူတူပုံရိုက်ကြရအောင်။"

အတန်းမှူး ကျန်ဟင်က သူတို့ကိုမြင်တော့ စိတ်အားထက်သန်စွာလာတယ်။ သူကကျောင်းသားနောက်တစ်နှစ်အောက်တစ်ယောက်ကို တိုက်ရိုက်ခေါ်ပြီး သူတို့သုံးယောက်ရဲ့ဓာတ်ပုံကိုကူရိုက်ပေးဖို့တောင်းတယ်။

ကျန်ဟင်က စိတ်ခံစားမှုဉာဏ်ရည်မြင့်ပြီး လူမှုဆက်ဆံရေးကောင်းတယ်။ သူ့အတန်းဖော်တွေနဲ့ဆက်ဆံရေးကောင်းတယ်။

"အတန်းမှူး... မင်းအခုဘယ်မှာအလုပ်သင်ဝင်နေလဲ?"

"ငါစတော့ကုမ္ပဏီတစ်ခုမှာအလုပ်သင်ဝင်နေတယ်။ မင်းအဲဒီမှာလျှောက်ထားကြည့်ချင်လား?"

ကျန်ဟင်က တကယ်တော့ အထူးသဖြင့် သူမကိုရှာဖို့လာတာ။ သူမအလုပ်ထုတ်ခံရတယ်လို့ကြားလိုက်တော့ သူအလုပ်လုပ်တဲ့ကုမ္ပဏီကိုလျှောက်ထားဖို့အကြံပေးချင်တယ်။

"အတန်းမှူး... မင်းရဲ့ကြင်နာတဲ့ကမ်းလှမ်းမှုကို အသိအမှတ်ပြုတယ်။ ငါကိုယ်တိုင်အရင်စမ်းကြည့်မယ်။ အဆင်မပြေရင်တော့ မင်းကိုဒုက္ခပေးရမယ်။"

အဓိကက စနစ်ကိုလုံးဝနားမလည်သေးဘူး။ မင်ယွေ့ကလည်း အလုပ်သွားဖို့သိပ်စိတ်မဝင်စားဘူး။ အကြီးအကျယ်ဆုံးရှုံးမှာစိုးလို့ပါ။

ဝမ်ကျန်းက မင်ယွဲ့ကိုဆွဲပြီး ကျောင်းက နေရာတိုင်းမှာ လျောက်သွားပြီး ဓာတ်ပုံရိုက်တယ်။

ဒီနေ့ပြန်လာတာနဲ့ သူတို့ရဲ့ကျောင်းဆရာနဲ့ စာတမ်းအကြောင်းပြောဖို့လိုတယ်။

မင်ယွဲ့က သူမရဲ့ဒေါက်တာနဲ့ အတော်ကြာပြောဆိုတယ်။ ဒီကာလအတွင်းစုဆောင်းထားတဲ့မေးခွန်းအားလုံးကိုမေးပြီးမှ ထွက်ခွာတယ်။

နှစ်ယောက်က အတူညစာစားဖို့သဘောတူကြတယ်။

"မနက်ဖြန် ငါအလုပ်ပြန်သွားရမယ်။ ဘဏ်မှာအလုပ်လုပ်ရတာ အတော်ပင်ပန်းတယ်။"

ဝမ်ကျန်းက ညည်းညူတယ်။

"ဆက်လုပ်ပါ။ ကောင်းကောင်းလုပ်ပါ။ အနာဂတ်ဘဏ်ဥက္ကဋ္ဌ။"

သူငယ်ချင်းရဲ့ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့မြင်ကွင်းကို သူမဘာလုပ်နိုင်မလဲ? ပျော်ရွှင်စွာလက်ခံလိုက်ရုံပဲ။

"မင်းလည်းပဲ။ ဆက်လုပ်ပါ။ အနာဂတ်သန်းကြွယ်သူဌေး။"

မင်ယွဲ့ရဲ့မျက်လုံးတွေ အနည်းငယ်တောက်ပလာတယ်။

"ပိုကြီးကြီးတွေးကြည့်ရအောင်။ ဘီလီယံနာဖြစ်အောင်ရည်မှန်းကြည့်ရအောင်။"

ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုစုဆောင်းရေးစနစ်နဲ့ဆို သန်းကြွယ်သူဌေးဖြစ်ဖို့ တကယ်လွယ်တယ်။

"မင်ယွဲ့ နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ရဲ့အရေးပါမှုကို မင်းသိလာတာပဲ။"

စနစ်လေးက သူမရဲ့စိတ်ထဲမှာ သိပ်ကျေနပ်နေတယ်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအသွင်သဏ္ဍာန်ယူနိုင်ရင် ရင်ဘတ်ကိုမော့ပြီးရပ်နေမှာသေချာတယ်။

"ဟားဟား... ဟုတ်တယ်။ နောက်တော့မင်းကိုအားကိုးရမယ်။"

နှစ်ယောက်က လမ်းလျှောက်ရင်း သူတို့ရဲ့အနာဂတ်ကိုမြင်ယောင်ကြည့်နေကြတယ်။

မင်ယွဲ့က ညဘက်ပုံမှန်အတိုင်းပြေးတယ်။

"မင်ယွဲ့ ငါ့မှာ နယ်ပယ်အသီးသီးက အဆင့်မြင့်ဆုံးနည်းပညာတွေရှိတယ်။ မင်းသင်ယူဖို့ရွေးချယ်နိုင်တယ်။ ငါ့မှာ တိုက်ရိုက်သင်ကြားနည်းတွေရှိတယ်။"

ဖန်သားပြင်အပြာတစ်ခု မင်ယွဲ့ရှေ့မှာပေါ်လာတယ်။ နည်းပညာဆန်တဲ့ပုံစံပြည့်နေတယ်။

သူမလက်ချောင်းကိုရွေ့လိုက်တယ်။ ထိတွေ့ဖန်သားပြင်ပြားလိုမျိုးပါပဲ။

"ပညာရေးနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုနယ်ပယ်များ- တရုတ်စာပေ၊ နိုင်ငံခြားဘာသာစကား၊ ဥပဒေ၊ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာကုန်သွယ်ရေး၊ ဗိသုကာ...

အရည်အသွေးဖွံ့ဖြိုးမှု- ရေမွှေးပညာ၊ လက်ဖက်ရည်အရသာခံပညာ၊ ဂီတသီအိုရီ၊ စစ်တုရင်၊ အရက်အရသာခံပညာ၊ ပန်းချီ...

နေ့စဉ်ဘဝကျွမ်းကျင်မှုများ- ချက်ပြုတ်ပညာ၊ မိတ်ကပ်ပညာ၊ ပုံစံထုတ်ပညာ...

အထူးကျွမ်းကျင်မှုများ- ကိုယ်ခံပညာ၊ ဟက်ကာပညာ၊ စတော့ရှယ်ယာအပ်ပညာ၊ ပြိုင်ကားမောင်းပညာ၊ ဆေးပညာ..."

ဒါတွေကိုကြည့်ရင်း မင်ယွဲ့ရဲ့မျက်လုံးတွေပြာသွားတယ်။ အရမ်းများလွန်းတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီလိုနည်းနဲ့ပဲ သူမကိုယ်တိုင်ကို ပိုပြီးကြွယ်ဝအောင်လုပ်နိုင်မယ်။

"ယွမ်ပေါ့... မင်းမှာအကြံပေးချက်တွေရှိလား?"

မင်ယွဲ့က သူမမြင်သမျှအားလုံးကိုသင်ယူချင်တယ်။ ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးတော့ ယွမ်ပေါ့စကားကိုနားထောင်ဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

"ဘဝလက်တွဲဖော်ကို ဦးစွာ ထိပ်တန်းမိတ်ကပ်ပညာရှင်ဆီက မိတ်ကပ်ပညာသင်ယူဖို့အကြံပြုပါတယ်။ အပြင်ဘက်ဆွဲဆောင်မှုကိုပိုကောင်းအောင်မြှင့်တင်ဖို့ပါ။"

မင်ယွဲ့ က အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်လို့ထင်တယ်။ ပြီးတော့ မိတ်ကပ်ခလုတ်ကိုနှိပ်တယ်။

"ဒင်း--ချိန်ညှိနေပါသည်။ ခေတ္တစောင့်ပါ။"

မင်ယွဲ့က ဖန်သားပြင်အပြာကို သူမရှေ့မှာရပ်နေတာကြည့်နေတယ်။ သူမက ထိုင်ခုံပေါ်ထိုင်ပြီး ဝမ်ကျန်းကရွေးပေးထားတဲ့အလှကုန်တွေထုတ်လိုက်တယ်။

ဒီတိုက်ရိုက်သင်ခန်းစာက 3D ပါ။ မင်ယွဲ့က မိတ်ကပ်ပညာရှင်ရဲ့နည်းစနစ်တွေကို ပိုကောင်းကောင်းလေ့လာဖို့ ထောင့်ကို အပေါ်၊ အောက်၊ ဘယ်၊ ညာလှည့်နိုင်တယ်။

ထိပ်တန်းမိတ်ကပ်ပညာရှင်တွေက တကယ်ပဲအံ့သြစရာကောင်းတယ်။ သင်ခန်းစာတိုင်းက အကြောင်းအရာပြည့်နေတယ်။ သီအိုရီရှင်းလင်းချက်နဲ့စပြီး လက်တွေ့သရုပ်ပြခြင်းနောက်လိုက်တယ်။ ပေါင်းစပ်မှုက ကြည့်ရှုသူတွေကို ကြီးမားတဲ့ခြားနားချက်ပြသတယ်။

မင်ယွဲ့အခုယုံကြည်တယ်။ ဆိုတဲ့အရိပ်အာဝါသနည်းပညာက တကယ်ပါပဲ။ မိတ်ကပ်ကြောင့် ကိုယ့်အသွင်အပြင်ကိုပြောင်းလဲတာ။ တီဗီအစီအစဉ်တွေမှာလို မျက်နှာဖုံးစွပ်တပ်ပြီး ပရိသတ်ကိုလှည့်စားတာမဟုတ်ဘူး။