မိဘတွေကို သန်းတစ်သန်းပေးမယ်

ကဒ်ရပြီးနောက် မင်ယွဲ့က ပထမဆုံး ဒီနေ့အတွက်လှမ်းရေပြည့်အောင်လုပ်တယ်။ အခု ယွမ် ၁ဝ,ဝဝဝ မလိုအပ်ပေမယ့် အနည်းစုဆည်းပြီး များစုရတယ်။ ပိုက်ဆံရတာနဲ့လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ရတာ ကောင်းတဲ့အရာတစ်ခုကို ဘာလို့မလုပ်တော့မှာလဲ?

ကျန်တဲ့အချိန်တွေမှာ မင်ယွဲ့က ကောင်းကောင်းလေ့ကျင့်ခန်းလုပ်တာကိုအာရုံစိုက်တယ်။ ကျန်းမာရေးကလပ်မှာ နည်းပြငှားရင်း စနစ်ရဲ့တိုက်ရိုက်သင်ခန်းစာဗီဒီယိုတွေလည်း ကြည့်တယ်။ ရင်သားကြီးခြင်း၊ တင်ပါးမော့ခြင်း၊ ခြေထောက်သေးခြင်း၊ ဗိုက်ကြွက်သားမျဉ်းရရှိခြင်းစတာတွေအားလုံးပါဝင်တယ်။

"ဒင်း--နေ့စဉ်တွက်ချက်မှု-"

"ကိုယ်ခန္ဓာပုံစံတိုးတက်၊ ဆွဲဆောင်မှု +၂"

"ဒီနေ့လှမ်းရေ- ၁ဝဝဝဝ"

"ဆုချီးမြှင့်မှု- ယွမ် ၃၁ဝဝဝ။"

မင်ယွဲ့က လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ပြီးနောက် ချွေးတွေစိုနေတယ်။ ပါးပြင်တွေပန်းရောင်သန်းနေပြီး တကယ်ပဲ ဇလားပန်းပွင့်လို့ထင်ရတယ်။

သူမကျန်းမာရေးကလပ်မှာ ရေချိုးပြီး အဝတ်လဲကာ ပြန်ဖို့ပြင်ဆင်တယ်။ ရာသီဥတုကအခုအေးလာနေပြီ။ အင်္ကျီလက်တိုဝတ်ရင်း လေအေးအေးခံတာက အရမ်းသက်တောင့်သက်သာရှိတယ်။

သူမရပ်ကွက်ထဲ ဖြည်းဖြည်းလမ်းလျှောက်တယ်။ လူတွေပြောကြတယ် ချမ်းသာတဲ့လူတွေမှာလည်းဒုက္ခရှိတယ်တဲ့။ သူမကအရင်ကလုံးဝမယုံခဲ့ဘူး။ အခုတော့ ပိုပြီးမယုံဘူး။

မင်းဒုက္ခကိုမရှာဘူးဆိုရင် ချမ်းသာတဲ့လူတွေက အရမ်းပျော်တယ်။

မင်ယွဲ့က မုန့်တစ်ချို့နဲ့သစ်သီးတွေဝယ်ပြီး မင်ယွဲ့အိမ်ပြန်ရောက်တယ်။ ဧည့်ခန်းကော်ဇောပေါ်မှာ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ရင်း ကွန်ပျူတာဖွင့်ပြီး သူမရဲ့စာတမ်းရေးတော့တယ်။

စာတမ်းခေါင်းစဉ်က နောက်ဆုံးစာသင်နှစ်မကုန်ခင် ဆုံးဖြတ်ပြီးသားပါ။ သူမဒေါက်တာနဲ့ နောက်ဆုံးအကြိမ်စာတမ်းရဲ့အကြမ်းနဲ့လမ်းကြောင်းဆွေးနွေးထားတယ်။ ပထမဆုံးဗားရှင်းကိုလည်း ပို့ပြီးသားပါ။

မမျှော်လင့်ဘဲ ဒေါက်တာက လုံးဝဝေဖန်ပစ်လိုက်တယ်။ စာတစ်ကြောင်းကို "မဆိုးဘူး" လို့ချီးကျူးရုံပါပဲ။ ဒီနောက်မှာ နာရီဝက်ကြာအကြံဉာဏ်ပေးမှုနဲ့အတူ စာတမ်းမှာ အနီရောင်ခဲတံတွေနဲ့မှတ်ချက်တွေပြည့်နေတယ်။

မင်ယွဲ့မှာ ရွေးချယ်စရာမရှိဘူး။ ဒုတိယဗားရှင်းကိုလည်း ကြိုးကြိုးစားစားပြန်ပြင်ရမယ်။ ဒါကိုတွေးရင်တောင်ခေါင်းကိုက်လာတယ်။

စာရိုက်ရင်းနဲ့ နောက်ဆုံးတော့ တစ်ဝက်ပြီးသွားတယ်။ သူမလက်ဆန့်ပြီး ထသွားကာ ရေထချိုးတယ်

ဖုန်းစစ်ကြည့်တယ်။ ည ၈ နာရီရောက်ပြီ။

မင်ယွဲ့ချက်ချင်း အပြင်ထွက်ပြီး စားစရာမှာတယ်။ ပြီးတော့ မင်ယွဲ့ရဲ့မိဘတွေကိုဖုန်းဆက်တယ်။

"မင်ယွဲ့... အပြင်မှာနေကောင်းရဲ့လား?"

အမေက စိုးရိမ်စွာမေးတယ်။

"အမေ...သမီးနေကောင်းပါတယ်။ အမေ့ကိုပြောမယ်။ ငါအရင်လကထိုးထားတဲ့ ထီက သန်းကြေးသုံးသန်းပေါက်တယ်အမေ”

မင်ယွဲ့က ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်ပြောတယ်။ ဒီလိုလုပ်လိုက်တော့ အရေးပါတဲ့အရာတစ်ခုလိုဖြစ်သွားတယ်။ သူမကိုယ်တိုင်မှာ သန်းကြေးတစ်သန်းနည်းနည်းပိုပဲရှိပေမယ့် ဒီပိုက်ဆံကို မင်ယွဲ့ရဲ့မိဘတွေကိုပေးတာက သူမမှာအခု ယွမ်ပေါ့ရှိနေပြီဆိုတော့ လုံးဝအဆင်ပြေတယ်။ ပိုက်ဆံကနောက်ဆုံးတော့ အမြဲရနိုင်တယ်။

ဒါပေမယ့် သူမစပြောရင် မင်ယွဲ့ရဲ့မိဘတွေသဘောမတူမှာကြောက်လို့ သန်းကြေးသုံးသန်းထီပေါက်တယ်လို့ပြောရခြင်းဖြစ်တယ်

"ဘာလဲ? မင်ယွဲ့... မင်းတကယ်ထီပေါက်တာလား”

ဖုန်းကိုနားထောင်နေတဲ့ဖခင်က မြန်မြန်ဖုန်းကိုဆွဲယူပြီးမေးတယ်။

"ဟုတ်တယ်။ သမီး ထီထိုးမိတယ်။ သန်းကြေးသုံးသန်း ပေါက်သွားတာ”

"အိုး... ငါတို့ဘိုးဘေးတွေရဲ့ဂူသင်္ချိုင်းက မီးခိုးစိမ်းတွေထွက်နေမှာပဲ။" အဖေတို့လင်မယားနှစ်ယောက်က ပျော်ရွင်စွာပြုံးပြီး ရယ်ကြတယ်။ ပြီးတော့ သူတို့စိတ်ထဲမှာ သန်းကြေးသုံးသန်းဆိုတာ ဘယ်လောက်များလဲဆိုတာ တွက်ချက်နေပြီ။

သူတို့နောက်ဆုံးတော့ သူတို့စိတ်ထဲက စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး အေးဆေးတည်ငြိမ်တဲ့ဟန်ဆောင်ပြီး မင်ယွဲ့ကိုပြောတယ်။

"ဒီပိုက်ဆံကို မင်းကိုယ်တိုင်သိမ်းထား။ မင်းထီထိုးမိတာကောင်းတယ်။ နောက်ပိုင်းမင်းမှာအာမခံချက်ရှိလာမယ်။"

အဖေတို့က သူတို့ရဲ့သမီးကိုအတော်လေးစိတ်မကောင်းဖြစ်နေတယ်။ သူတို့သမီးက ငယ်ငယ်ကတည်းက စကားနားထောင်တတ်ပြီး နားလည်သိတတ်တတ်တယ်။ မိသားစုက ကောင်းကောင်းမွန်မွန်နေထိုင်ရေးအခြေအနေတွေမပေးနိုင်ခဲ့ဘူး။

သန်းကြေးသုံးသန်းထိုးမိတယ်ဆိုတာ ပထမဆုံးအကြိမ်ကြားတော့ ရုတ်တရက်ချမ်းသာလာတဲ့ခံစားချက်က သူတို့ကို မာန်မာနတွေမြင့်တက်လာစေတယ်။

သူတို့ပိုက်ဆံကိုဘယ်လိုသုံးမလဲဆိုတာ တွေးထားပြီးသားပါ။ ဘက်ညီစွာ ဘိုးဘွားတွေကို ရိုသေလေးစားမှုအနည်းငယ်ပေးမယ်။ မင်ယွဲ့အိမ်က အိမ်ဟောင်းကိုဖြိုပြီးပြန်တည်မယ်။ ပြီးတော့ ကားသေးသေးလေးတစ်စီးဝယ်မယ်။

ဒါပေမယ့် ပျော်ရွှင်မှုလျော့ပြီးတဲ့နောက် သူတို့အေးဆေးတည်ငြိမ်သွားတော့ သူတို့လုပ်နေတာမှားနေတယ်လို့ခံစားရတယ်။

"မင်ယွဲ့ ဒါမင်းပိုက်ဆံ။ မင်းကိုယ်တိုင်သိမ်းထား။ ဘဏ်စုငွေအကောင့်ထဲထည့်လိုက်ပါ။ အတိုးရမယ်။"

ကျေးလက်နေလူတွေအနေနဲ့ သူတို့ပိုက်ဆံနဲ့ပိုက်ဆံအကြောင်းနားမလည်ဘူး။ ဘဏ်ထဲထည့်တာက စိတ်ချရပြီးအတိုးရတယ်လို့ပဲထင်တယ်။

"ဖေဖေ... အမေ... ငါတို့ကမိသားစုပါ။ ငါအများကြီးမပေးဘူး။ မိသားစုအခြေအနေတွေတိုးတက်ဖို့ သန်းကြေးတစ်သန်းပဲပေးမယ်။ ဘယ်လိုထင်လဲ?"

မင်ယွဲ့က အကြောင်းပြချက်တွေးထားပြီးသားပါ။ "ဖေဖေ... အမေ... မင်းတို့ မင့်ကို ဒုက္ခရောက်စေချင်တာမဟုတ်ဘူးမလား? ငါအရင်ကအရမ်းခက်ခဲခဲ့တယ်။ အခုငါ့မှာပိုက်ဆံရှိပြီ။ မင့်ကိုလည်း ဘယ်လိုမှဒုက္ခမရောက်စေနိုင်ဘူး။"

အဖေတို့သဘောတူသွားတယ်။

"ဖေဖေ... အမေ... ငါ့မှာနောက်ထပ် သန်းကြေးနှစ်သန်းကျန်သေးတယ်။ ဘဏ်မှာသိမ်းထားတဲ့အတိုးက ငါ့နေ့စဉ်ကုန်ကျစရိတ်အတွက်လုံလောက်တယ်။"

ဒီတော့မှ မင်မိသားစုစုံတွဲ သဘောတူလိုက်တယ်။

သူတို့ငွေသွင်းအကြောင်းကြားစာရတဲ့အခါ စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ သုညတွေကိုအကြိမ်ကြိမ်ရေတွက်ကြည့်တယ်။

"ငါတို့ချမ်းသာပြီ!"

သူတို့ရယ်ပြီးတော့ ငိုကြတယ်။

သူတို့ဘဝတစ်လျှောက် ကလေးနှစ်ယောက်ပဲပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့တယ်။ ဒီလောက်များများပိုက်ဆံမမြင်ဖူးဘူး။ သူတို့သမီးက အောင်မြင်ပြီး ရိုသေလေးစားတတ်တယ်။

သူတို့ချက်ချင်းပဲ မင်ယွဲ့ကိုနောက်တစ်ခါထပ်ခေါ်ပြီး အပြင်လူတွေကို သန်းကြေးတစ်သန်းပဲထိုးမိတယ်လို့ပြောဖို့သတိပေးတယ်။ ချမ်းသာမှုကိုမဖွင့်ပြောဖို့ပြောတယ်။ သူတို့ပြောတာက သူခိုးခိုးမှာမကြောက်ဘူး။ လူတွေလိုချင်မှာကြောက်တယ်။

မင်ယွဲ့က သဘောပေါက်သွားတယ်။ သူတို့ဆိုလိုတဲ့အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားတယ်။ ချက်ချင်းသဘောတူလိုက်တယ်။

ဒါက အခြားသူတွေကို မင်ယွဲ့မိသားစုဆီကနေ ပိုက်ဆံချေးခိုင်းတာကိုလည်းတားဆီးတယ်။မင်ယွဲ့ကိုယ်တိုင်က ယန်းကျင်းမှာနေတယ်။ ချမ်းသာတဲ့လူတွေနေရာတိုင်းမှာရှိတယ်။ ဒါကြောင့် သူ့သုံးစွဲမှုက လုံးဝမထင်ရှားဘူး။

မင်မိသားစုဟာ ပိုက်ဆံရှိပြီးနောက် သူတို့ကျေးလက်က အိမ်ဟောင်းကိုဖြိုပြီးပြန်တည်ဖို့စီစဉ်တယ်။

ဒါကိုကြားတော့ တကယ်ပဲ မင်ယွဲ့က အရမ်းအားပေးတယ်။ သူမက ယန်းကျင်းမှာ ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ဗိသုကာအထူးပြုဒီဇိုင်နာတစ်ယောက်ရှာပြီး ပုံကြမ်းဆွဲခိုင်းပြီး စာတိုက်ကနေပြန်ပို့တယ်။

အဖေတို့က စိတ်အားထက်သန်စွာနဲ့ စတင်လုပ်ဆောင်တယ်။

"ဒုတိယ... ဒီကာလအတွင်း မင်းအိမ်မှာနေလို့ရမလား? မင်ယွဲ့အိမ်က ပြန်တည်တော့မယ်။"

မင်ဖခင်က မင်ရဲ့အကြီးဆုံးဦးလေးကိုဖုန်းဆက်တယ်။ မင်ရဲ့အကြီးဆုံးဦးလေးမိသားစုက အားလုံးအပြင်မှာအလုပ်လုပ်ကြတယ်။ မင်ရဲ့အကြီးဆုံးဦးလေးအိမ်မှာ သိပ်မနေထိုင်ကြဘူး။

"ဒုတိယ... ဘာလို့ရုတ်တရက်အိမ်ဆောက်ဖို့တွေးမိတာလဲ? မင်ချမ်းက တက္ကသိုလ်အတွက်ပိုက်ဆံလိုသေးတယ်မလား?"

မင်ရဲ့အကြီးဆုံးဦးလေးကလည်း လက်တွေ့ဘက်ကကြည့်တယ်။ သူတို့အိမ်က ပြိုလဲနေတဲ့အုတ်နဲ့ကြွေပြားအိမ်မဟုတ်ဘူး။ နောက်ပိုင်းမှာ အပြင်မှာအလုပ်လုပ်ရင်းရတဲ့ပိုက်ဆံနဲ့ ပြန်တည်ခဲ့တာ။

ဒါက အခုဆို ဆယ်စုနှစ်ကျော်သွားပြီ။ ယနေ့ရှုထောင့်ကကြည့်ရင် ခေတ်နောက်ကျတာသေချာပေမယ့် ရန်ပုံငွေမလုံလောက်တော့ မင်ရဲ့အကြီးဆုံးဦးလေးက မင်ယွေ့မိသားစုကို အိမ်ပြန်မတည်ဖို့ အကြံမပေးသေးဘူး။

"အကြီးဆုံးဦးလေး... စောစောဆောက်ရင် စောစောခံစားရမယ်။ အရင်ကအိမ်က အရမ်းကြမ်းတယ်။ အိမ်သာတွေနဲ့အရာတွေက အဆင်မပြေဘူး။"

မင်ရဲ့အကြီးဆုံးဦးလေးက သူ့ကိုသိမ်းသွင်းလို့မရတာသိလိုက်တော့ နောက်ထပ်သိပ်မပြောတော့ဘူး။

"အိုကေ။ မင်းတွေးထားပြီးသားဆိုရင်တော့အဆင်ပြေတာပေါ့။ အမေဆီမှာ ငါ့အိမ်သော့ရှိတယ်။ ကိုယ်တိုင်သွားယူလိုက်။ အိမ်ဆောက်ဖို့ ငါတို့ကူညီပေးရမလား?"

မင်ရဲ့အကြီးဆုံးဦးလေးပြောလိုက်တာနဲ့ သူ့မိန်းမကသူ့ကိုညှပ်လိုက်တယ်။

သူတို့အားလုံးက ကျေးလက်နေလူတွေပါ။ ဘယ်မိသားစုမှ လွယ်လွယ်နေထိုင်နိုင်တာမဟုတ်ဘူး။ အခြားသူတွေကိုငွေချေးရင် ဘာလုပ်ရမလဲ?

"မလိုပါဘူး။ အကြီးဆုံးဦးလေး။ မင်ယွေ့ထီသန်းကြေးတစ်သန်းထိုးမိတယ်။ အိမ်ဆောက်ပြီးရင် ပိုက်ဆံကျန်ဦးမယ်။"

မင်ဖခင်က မလိမ်ချင်ဘူး။ ဒါပေမယ့် ပိုက်ဆံများရင် ဒုက္ခများတယ်။ ဒါကြောင့် သန်းကြေးတစ်သန်းလို့ပြောတာက ပိုကောင်းတယ်။

"တစ်သန်း!"

မင်ရဲ့အကြီးဆုံးဦးလေးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာထလာတယ်။

"ငါတို့မင်ယွဲ့က တကယ်ကံကောင်းတယ်။ မင်းမိသားစုက အခုကစပြီး ကံကောင်းမှုခံစားရမယ်။"