စနစ်အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း

မင်ယွဲ့သည် သူမအနားသို့ ချဉ်းကပ်လာကာ အကြောင်းမဲ့လာရောက်နှုတ်ဆက်ကြပြီး အကြောင်းမဲ့ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားကြသော ထိုသူများကို ကြည့်ရှုရင်း စိတ်ထဲတွင် မည်သို့မျှ မခံစားရပေ။

လောကီရေးရာတို့၏ အပေါ်ယံဆန်မှုကို သူမ ကောင်းကောင်းနားလည်နေပြီဖြစ်သည်။

အိမ်သို့ပြန်ရောက်သောအခါ သူမ၏ သင်ကြားရေးကြီးကြပ်သူ ဆရာ့ထံမှ မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ဝင်လာသည်။ ပေးပို့ထားသော ဖိုင်တွဲကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူမ ရေးသားထားသော စာတမ်းအနှံ့တွင် အနီရောင်အမှတ်အသားများဖြင့် ပြင်ဆင်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

သူမ၏ဆရာသည် စာသင်ကြားရေးတွင် အမှန်တကယ်ပင် စေတနာထက်သန်သူဖြစ်ရာ သူမအနေဖြင့်လည်း ဆရာ့စေတနာကို အလဟဿ မဖြစ်စေလိုပေ။

ထို့ကြောင့် ကွန်ပျူတာကိုဖွင့်ကာ ဆရာ့ညွှန်ကြားချက်များအတိုင်း စာတမ်းကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် ပြန်လည်ပြင်ဆင်တော့သည်။

"ဟူး... ပြီးပြီ..."

မင်ယွဲ့သည် ခါးကိုဆန့်ကာ အညောင်းအညာဖြေလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးအချောသတ် ပြင်ဆင်ပြီးသွားသော စာတမ်းကို ကျေနပ်အားရစွာ ကြည့်လိုက်မိစဉ် နာရီကိုကြည့်မိတော့မှ မနက်အာရုဏ် ၂ နာရီ ထိုးနေပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိတော့သည်။

အချိန်ကုန်သွားသည်ကိုပင် သတိမထားမိလောက်အောင် အာရုံစိုက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ စိတ်လက်ပေါ့ပါးသွားသည့်နှင့်အမျှ ဗိုက်ကလည်း သိသိသာသာ ဆာလောင်လာခဲ့သည်။ သူမသည် ဖုန်းကိုထုတ်ကာ အွန်လိုင်းမှတစ်ဆင့် စားစရာမှာယူလိုက်၏။

【တိန်— စနစ်အား အဆင့် (၂) သို့ အောင်မြင်စွာ မြှင့်တင်ပြီးပါပြီ။ ၅,၂၀၀,၀၀၀ / ၁၀၀,၀၀၀,၀၀၀】

ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မင်ယွဲ့၏ ငိုက်မျဉ်းနေသော အာရုံတို့သည် ချက်ချင်းလန်းဆန်းသွားကာ ဝမ်းသာအားရ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

"စနစ်လေး... နင် နောက်ဆုံးတော့ ပြန်လာပြီပေါ့"

【မင်ယွဲ့... အဆင့်မြှင့်တင်မှုအတွက် ဆုလာဘ်ကို အခုပဲ ရယူချင်သလား】

စနစ်လေးသည်လည်း မင်ယွဲ့နှင့် ခွဲခွာနေရသည့်အချိန်များတွင် မနေတတ်မထိုင်တတ် ဖြစ်နေခဲ့ပုံရသည်။

သူမ၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် တတွတ်တွတ် ပြောတတ်သော အသံလေး ပျောက်ဆုံးနေခဲ့သည်မဟုတ်ပါလား။ စနစ်ထဲတွင် အသိဉာဏ်မြင့် စောင့်ရှောက်သူ ရှိသော်လည်း ၎င်းမှာ စက်ရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ အေးစက်လွန်းလှပြီး စနစ်လေးကဲ့သို့ ခံစားချက်မရှိပေ။

"ပြန်လာတာ ကြိုဆိုပါတယ်... ဆုလာဘ်ကို အခုပဲ ယူမယ်"

မင်ယွဲ့သည် မည်သည့်ဆုလာဘ်များ ရရှိမည်ကို အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မျှော်လင့်နေမိသည်။

【တိန်— တာဝန်များအတွက် အခြေခံဆုလာဘ် စည်းမျဉ်းများကို ပြောင်းလဲလိုက်ပါပြီ】

မင်ယွဲ့သည် နားမလည်နိုင်သဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။

【အိမ်ရှင်သည် မကြာသေးမီက စည်းကမ်းတကျ နေထိုင်ခဲ့ပြီး တစ်နေ့လျှင် ပျမ်းမျှခြေလှမ်း တစ်သောင်း ပြည့်မီခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အခြေခံစည်းမျဉ်းကို ပြောင်းလဲသတ်မှတ်လိုက်သည်။ ယနေ့မှစ၍ ခြေလှမ်းမည်မျှ လျှောက်သည်ဖြစ်စေ အိမ်ရှင်အား တစ်နေ့လျှင် အခြေခံဆုကြေး ငွေကျပ် နှစ်သောင်း (၂၀,၀၀၀ ယွမ်) တိတိ ပေးအပ်သွားမည်ဖြစ်သည်】

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မင်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများ အံ့အားသင့်မှုကြောင့် ဝိုင်းစက်သွားရသည်။ ဤသည်မှာ မမျှော်လင့်ဘဲ ရရှိလိုက်သော ကံကောင်းမှုကြီးပင်။

အခြားသူများ တစ်လလျှင် မုန့်ဖိုး ငွေတစ်သောင်းကျော် ရရှိသည်ကို ကြားသိရစဉ်က သူမအနေဖြင့် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင်ပင် အားကျခဲ့ရဖူးသည်။

ယခုမူ သူမသည် တစ်နေ့လျှင် နှစ်သောင်း၊ တစ်လလျှင် ခြောက်သိန်းတိတိ ရရှိတော့မည်ဖြစ်သည်။ ယခင်က တစ်လလျှင် လူမှုစရိတ် တစ်ထောင်ပင် မနည်းသုံးစွဲခဲ့ရသော သူမ၏ဘဝသည် ယခုအခါ လုံးဝဥဿုံ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် မင်ယွဲ့သည် ပုံမှန်အတိုင်း စောစီးစွာ နိုးထလာခဲ့သည်။ မနက်စာ သုံးဆောင်ပြီးနောက် သူမသည် အားကစားရုံသို့ ထွက်လာခဲ့၏။ မကြာသေးမီကပင် သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအချိုးအစားသည် သိသိသာသာ တိုးတက်ကောင်းမွန်လာသည်ကို သတိပြုမိသည်။

သူမ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ ကျစ်လျစ်သွယ်လျပြီး ကြွက်သားမျှင်လေးများက အစီအရီနှင့် ကြည့်ကောင်းနေသည်။ အလွန်အမင်း တောင့်တင်းလွန်းသော ပုံစံမျိုးကို သူမ မလိုလားသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ ကျန်းမာကြံ့ခိုင်သော အလှမျိုးကိုမူ အလွန်ပင် ကျေနပ်မိသည်။

လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ခြင်းသည် လူကို အမှန်တကယ်ပင် ကျန်းမာစေပါသည်။ သူမ၏ အသားအရေမှာလည်း ယခင်ကထက် ပိုမိုဖြူစင်ဝင်းပလာပြီး ပန်းရောင်သန်းသော သွေးရောင်တို့ဖြင့် တောက်ပနေသည်။

အားကစားနည်းပြသည် မင်ယွဲ့ကို မြင်သည်နှင့် ပြာပြာသလဲ အနားသို့ ရောက်လာကာ-

"မမင်ယွဲ့... ဒီနေ့ အစောကြီး ရောက်လာပါလား"

ဟု နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

နည်းပြ၏ အသံကြောင့် အနီးအနားတွင် လေ့ကျင့်နေသူများအားလုံး၏ အကြည့်တို့သည် မင်ယွဲ့ထံသို့ စုပြုံရောက်ရှိလာကြသည်။ ဤကာလအတွင်း မင်ယွဲ့သည် ဤအားကစားရုံသို့ ပုံမှန်လာရောက်လေ့ရှိသဖြင့် နေ့စဉ်လာနေကျသူများမှာ ချောမောလှပသော မိန်းကလေးတစ်ဦးရှိကြောင်း သိနေကြပြီဖြစ်သည်။

အချို့သောသူများမှာ သူမနှင့် ဆုံတွေ့နိုင်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ စောင့်ဆိုင်းတတ်ကြသော်လည်း မင်ယွဲ့သည် လာလိုသည့်အချိန်မှ လာတတ်သူဖြစ်သဖြင့် သူမနှင့် ဆုံတွေ့ရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။

မင်ယွဲ့သည် ဤအားကစားရုံ၏ အမြဲတမ်းအသင်းဝင်ဖြစ်ရုံသာမက ငွေကြေးသုံးစွဲရာတွင်လည်း လက်မနှေးသူဖြစ်သည်။ သူမသည် အဖိုးတန်ဆုံး နည်းပြများကို ငှားရမ်းပြီး အကောင်းဆုံး ကိုယ်ပိုင်သင်တန်းများကိုသာ တက်ရောက်လေ့ရှိသည်။

"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခြင်းက အထိုက်တန်ဆုံးပဲ ငွေနဲ့ဖြေရှင်းလို့ရတဲ့ ကိစ္စက ပြဿနာမဟုတ်ဘူး"

ဟု စနစ်လေးက သူမကို အမြဲသတိပေးလေ့ရှိသည်မဟုတ်ပါလား။

နည်းပြသည် သူမကို သတ်မှတ်ထားသော လေ့ကျင့်ခန်းနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားစဉ် လူအများ၏ အာရုံတို့မှာ သူမ၏ လှပသော ဟန်ပန်များနောက်သို့ ပါသွားကြတော့သည်။

ယခုလမှစ၍ ခြေလှမ်းများပေါ်တွင် အခြေခံကာ ငွေရှာရန် မလိုအပ်တော့သော်လည်း သူမသည် လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်သည့် အလေ့အကျင့်ကိုမူ လက်မလွှတ်ဘဲ ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။

ထိုစဉ် အတန်းပိုင် ဂရု ထဲမှ မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ဝင်လာသည်။ အတန်းပိုင်ဆရာမက ကျောင်းသားများ၏ အလုပ်အကိုင် ရရှိမှုအခြေအနေကို စာရင်းကောက်ယူနေခြင်း ဖြစ်သည်။

မင်ယွဲ့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ကျောင်းသားအများစုမှာ အလုပ်သင်ဝင်နေကြပြီဖြစ်ပြီး အလုပ်မရသေးသူ အနည်းငယ်သာ ကျန်

တော့သည်။

ထိုအလုပ်မရှိသေးသူများထဲတွင် မင်ယွဲ့လည်း တစ်ဦးအပါအဝင် ဖြစ်နေသည်။

【မင်ယွဲ့... မင်းရဲ့ အလုပ်ကိစ္စ အဆင်ပြေသွားပြီလား】

သူမသည် အတန်းခေါင်းဆောင်ထံမှ ပေးပို့လာသော မက်ဆေ့ချ်ကို ကြည့်ရင်း ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ အမှန်အတိုင်းသာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

【မရသေးဘူး】

【ဒါဆို ငါ့ကုမ္ပဏီကို မင်းကို လမ်းညွှန်ပေးရမလား】

အတန်းခေါင်းဆောင်သည် ယခင်က ကမ်းလှမ်းခဲ့ဖူးသော အခွင့်အရေးကို ထပ်မံကမ်းလှမ်းလာပြန်သည်။

"စေတနာထားပြီး ကမ်းလှမ်းပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အတန်းခေါင်းဆောင် ကျွန်မ သေချာစဉ်းစားပြီးမှ ပြန်ပြောပါ့မယ်"

ကျောင်းဘက်က အလုပ်ရရှိမှုနှုန်း မြင့်မားစေရန် တိုက်တွန်းနေသဖြင့် ဆရာမများကလည်း အလုပ်ရှာရန် ဖိအားပေးလာကြမည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ သူမအနေဖြင့် အလုပ်ကိစ္စဖြင့် အနှောင့်အယှက် မခံလိုသဖြင့် ကြိုတင်၍ အလုပ်တစ်ခု ရှာထားရန် လိုအပ်နေပြီဖြစ်သည်။ သူမ၏ စာတမ်းမှာလည်း ပြီးစီးလုနီးပါးဖြစ်နေပြီး ဆရာကလည်း အချောသတ်ရန် ကူညီပေးထားပြီးဖြစ်သည်။

အချို့သော ကျောင်းသားများမှာ စာတမ်းကို စတင်၍ပင် မရေးရသေးသော်လည်း မင်ယွဲ့မှာမူ အလုပ်မရှိသေးသည့်အတွက် စာတမ်းရေးရန် အချိန်ပိုထွက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို မြင်သောအခါ ဆရာသည်လည်း ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် အကောင်းဆုံး ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။

သူမသည် အတန်းထဲတွင် စာတမ်းကို အစောဆုံး အပြီးသတ်နိုင်သူ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ စာတမ်းပြင်ဆင်ခြင်းမှာ လာမည့်နှစ် မေလမှ ဖြစ်သော်လည်း အလုပ်သင်ကာလကို ယခုကတည်းက စတင်ရခြင်းဖြစ်သည်။

ကျောင်း၏ စည်းကမ်းချက်အရ ကမ္ဘာ့အဆင့်မီ ကုမ္ပဏီကြီးများတွင် အလုပ်ရရှိသူများသာ ကျောင်းတက်ရခြင်းမှ ကင်းလွတ်ခွင့်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့ ကုမ္ပဏီကြီးများတွင် အလုပ်ရခြင်းမှာ ကျောင်းသား၏ အရည်အချင်းကို သက်သေပြရာ ရောက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

စာတမ်းကိစ္စ ပြီးသွားပြီဖြစ်၍ မင်ယွဲ့၏ ရင်ထဲမှ အပူထုပ်ကြီးတစ်ခု လျော့ပါးသွားခဲ့ပြီ။ အတန်းခေါင်းဆောင်၏ ကမ်းလှမ်းမှုကို သေချာစဉ်းစားပြီးနောက် သူမ ငြင်းပယ်ရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်

သည်။

ယခုအခါ သူမတွင် ငွေကြေးပူပန်ရန် မလိုတော့ပေ။ အခြားသူများ၏ လက်အောက်တွင် အလုပ်လုပ်ရင်း အန္တရာယ်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည့်အစား သူမဘာသာ ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းတစ်ခုခုကိုသာ စတင်ရန် စိတ်ကူးလိုက်ပါတော့သည်။