ရွာလမ်းခင်းရန် လှူဒါန်းခြင်း

လျူးယွဲ့၏ ဦးလေးဖြစ်သူမှာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး မည်းမှောင်သွားတော့သည်။ သူ ဟန်ဆောင်ထားခဲ့သော ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့မှုနှင့် နူးညံ့ပျော့ပြောင်းမှုတို့မှာလည်း ဖန်သားပြင်တစ်ခုကဲ့သို့ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲအက်သွားရ၏။

နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အမြဲတစေ ဆင်မြန်းထားသည့် "ပြုံးနေသော ကျား" မျက်နှာဖုံး ကွာကျသွားသည့်အခါ လျူးယွဲ့မှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် နောက်သို့ ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းခန့် ဆုတ်လိုက်

မိသည်။

ဘေးတွင် ရှိနေကြသော စီးပွားရေးသမားများမှာလည်း အနေရခက်သွားကြသော်လည်း ယဉ်ကျေးမှုအရသာ ဆက်လက်ရပ်နေကြရသည်။

"ယွဲ့ယွဲ့... နင် ဒီနေရာကြီးကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ငှားနိုင်တာလဲ"

ဝမ်ကျန်းသည် အဋ္ဌမထပ်ရှိ အလွန်တရာ ခန့်ညားထည်ဝါလှသော ရုံးခန်းနေရာကို ကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဒီဟိုက်ဖုအဆောက်အအုံကြီးတစ်ခုလုံးက ငါ့အပိုင်လို့ ပြောရင် နင် ယုံမလား"

မင်ယွဲ့က ပြုံးလျက် ပြန်ပြောလိုက်၏။

ဝမ်ကျန်းကမူ သူမကို အရူးတစ်ယောက်ကို ကြည့်သကဲ့သို့ ကြည့်ကာ-

"ယွဲ့ယွဲ့ရယ်... နေ့ခင်းကြောင်တောင် အိပ်မက်မက်မနေစမ်းပါနဲ့"

ဟု ဆိုလေသည်။

မင်ယွဲ့သည် မိမိဘာသာသာ ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောမိတော့သည်။

ယခုခေတ်တွင် အမှန်စင်စစ်ကို ပြောပြလျှင်ပင် လူတို့က မယုံကြည်နိုင်ကြတော့ပါတကား။ အမှန်တရားကို သိရှိထားသူ တစ်ဦးတည်းသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည့် မန်နေဂျာရှီယန်လျို့စိုင်ကိုမူ သူမ၏ အထောက်အထားကို လောလောဆယ် လျှို့ဝှက်ထားရန် မင်ယွဲ့က ညွှန်ကြားထားပြီး ဖြစ်သည်။

"မစ္စမင်... ဒါကတော့ ကုမ္ပဏီဖွင့်မယ့် အဋ္ဌမထပ်ပါပဲ တစ်ထပ်လုံးကို ဇုန် (A, B, C) ဆိုပြီး သုံးပိုင်း ခွဲထားပေမဲ့ မစ္စမင် အလိုရှိရင်တော့ တစ်ထပ်လုံးကို သီးသန့်အဖြစ် သုံးလို့ရပါတယ်"

စီမံခန့်ခွဲမှုစရိတ်နှင့် အိမ်လခများကို တွက်ချက်လိုက်လျှင် အဋ္ဌမထပ်တစ်ခုတည်းပင် တစ်လလျှင် ငွေကျပ် တစ်သန်းကျော် ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံးမှ တစ်လလျှင် သန်းပေါင်းလေးဆယ်ခန့် ဝင်ငွေရှိပေလိမ့်မည်။

မင်ယွဲ့အနေဖြင့် ဘာမျှမလုပ်ဘဲ ထိုင်နေလျှင်ပင် တစ်နှစ်လျှင် သန်းပေါင်းရာနှင့်ချီသော ချမ်းသာမှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

"ဒါနဲ့... အောက်ထပ်က ကွမ်ယွဲ့မီဒီယာရဲ့ စာချုပ်က ဘယ်တော့ ကုန်မှာလဲ"

ဝမ်ကျန်းနှင့် ကျန်ဟင်တို့ ဝန်ထမ်းခေါ်ယူရန် ထွက်သွားကြသည့်အခါ မင်ယွဲ့က မန်နေဂျာရှီယန်ကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ခဏလေးပါ... ကျွန်တော် စစ်ဆေးပေးပါ့မယ်"

မန်နေဂျာသည် ကွန်ပျူတာအတွင်းမှ စာချုပ်

မှတ်တမ်းများကို ကြည့်ရှုပြီးနောက်-

"လာမည့်လမှာ သက်တမ်းကုန်ပါပြီ"

ဟု ဖြေကြားသည်။

"ဒါဆိုရင် စာချုပ်သက်တမ်း ထပ်မတိုးပေးနဲ့တော့"

မင်ယွဲ့သည် ရန်ကို ရန်ချင်း တုံ့နှိုင်းလိုသူ မဟုတ်သော်လည်း မိမိအပေါ် စော်ကားခဲ့သူများကိုမူ စေတနာထားရန် ဆန္ဒမရှိပေ။

ယခုအခါ ဤအဆောက်အအုံသည် သူမ၏ အပိုင်ဖြစ်ရာ မည်သူ့ကို ငှားရမည်၊ မည်သူ့ကို နှင်ထုတ်ရမည်မှာ သူမ၏ အခွင့်အာဏာသာ ဖြစ်သည်။

နေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်သည့်အခါ မင်ယွဲ့သည် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်စက်လိုက်သည်။

【ယွမ်ပေါ့... နင်က ငါ့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ခိုင်လုံတဲ့ အကြောင်းပြချက်တွေ ဖန်တီးပေးနိုင်တယ်ဆိုပေမဲ့ လူတွေကို ရှင်းပြဖို့ကတော့ သိပ်ခက်တာပဲ】

သူမသည် နိုးလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဤပြဿနာကို တွေးတောကာ ခေါင်းခဲနေမိသည်။ သူစိမ်းများအတွက် ကိစ္စမရှိသော်လည်း ရင်းနှီးသူများကို ရှင်းပြရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

【ယွဲ့ယွဲ့... မင်းအတွက် ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ငါ ဖန်တီးပေးမယ်လေ မင်းက ချမ်းသာတဲ့ အဘိုးအိုတစ်ယောက်ကို ကယ်တင်ခဲ့လို့ သူက သူ့ရဲ့ အမွေအားလုံးကို မင်းကို ပေးခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ ပုံစံမျိုးပေါ့】

"ဒါက ဝတ္ထုတွေထဲကအတိုင်းပဲ မဟုတ်လား လမ်းဘေးမှာ သူဌေးကြီးတစ်ယောက်နဲ့ ဆုံပြီး ကျေးဇူးဆပ်ခံရလို့ ရုတ်တရက် ချမ်းသာသွားတယ်ဆိုတာမျိုးလေ"

【ဝတ္ထုဆိုတာ လက်တွေ့ဘဝကို အခြေခံထားတာပဲလေ】

စနစ်လေး၏ စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ် မင်ယွဲ့ အပြည့်အဝ ယုံကြည်မိသည်။ လက်ရှိတွင် သူမ၏ ဂုဏ်ဒြပ်မှာ "အသေးစား လုပ်ငန်းရှင်" အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ဟိုက်ဖုအဆောက်အအုံနှင့် ယုဖုရှိ တိုက်ခန်းတို့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီ ဖြစ်သည်။

နှစ်ကုန်ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ မင်ယွဲ့သည် ဇာတိရွာကလေးသို့ စောစီးစွာ ပြန်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သူမ၏ အိမ်သစ်ကြီးမှာ ဆောက်လုပ်ပြီးစီးပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဆေးနံ့များ ပျောက်ကွယ်ရန် လိုအပ်နေသေးသဖြင့် ဦးလေးဖြစ်သူ၏ အိမ်၌ပင် ဆက်လက်နေထိုင်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။

"သမီး... ဒီနှစ် ဘာလို့ အစောကြီး ပြန်လာတာလဲယန်ကျန်းမှာ အလုပ်လုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

ဟု ဦးလေးဖြစ်သူက မေးမြန်းသည်။

"ဦးလေး... ကျွန်မ အလုပ်ပြောင်းလိုက်လို့ပါ အခုက ပိတ်ရက် အစောကြီး ရသွားတာ"

သူမသည် မိဘများကိုလည်း သူမ၏ သူငယ်ချင်းများနှင့်အတူ ကိုယ်ပိုင်ကုမ္ပဏီတစ်ခု ထောင်

လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ဖွင့်ပြောလိုက်သည်။

ဖခင်ဖြစ်သူမှာ သမီးအတွက် ဂုဏ်ယူမိသော်လည်း စီးပွားရေးလောက၏ အတက်အကျများကို စိုးရိမ်မကင်း ဖြစ်နေရှာသည်။ သို့သော် သမီးဖြစ်သူ၏ ရည်မှန်းချက်ကိုမူ မတားဆီးလိုပေ။

မင်ယွဲ့သည် ရွာသို့ ပြန်ရောက်သည့်အခါ ဖခင်ဖြစ်သူမှတစ်ဆင့် ကျေးရွာလမ်းများ ပြင်ဆင်ရန်အတွက် ငွေကြေးလှူဒါန်းလိုက်သည်။ သို့သော် ဤစေတနာကို မနာလိုဖြစ်သူများလည်း ရှိနေ၏။

"မင်လင်းကတော့ တကယ်ပဲ ရူးနေတာပဲ သမီးက ထီပေါက်တာ သိန်းတစ်သောင်းဆိုတာ အိမ်ဆောက်လိုက်ရင် ဘာကျန်မှာလဲ အခုတော့ လူဂုဏ်ထံလုပ်ပြီး လမ်းခင်းပေးနေသေးတယ်"

အချို့သော ရွာသားများမှာ မင်မိသားစု၏ တိုးတက်မှုကို ကြည့်ကာ မနာလိုဖြစ်နေကြသည်။

"မင်းတို့ကတော့ ထမင်းစားပြီး လက်ဆေးဖို့တောင် ဝန်လေးနေကြတာ သူများက စေတနာနဲ့ လမ်းခင်းပေးတာကိုတောင် ကဲ့ရဲ့ချင်သေးတယ်"

ဟု မင်ဂန်းက ရွာသားအချို့ကို ပြန်လည်ချေပလိုက်သည်။

မင်ယွဲ့သည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာသည့်အခါ ရွာသားတစ်ဦးဖြစ်သူ ဦးလေးကိုင်းက သူမနှင့် ဖခင်အကြား ရန်တိုက်ရန် ကြိုးစားနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဦးလေးကိုင်း... ဒါ ကျွန်မတို့ မိသားစုရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပါ ကျွန်မတို့ ပိုက်ဆံကို ကျွန်မတို့ စိတ်ကြိုက် သုံးခွင့်ရှိပါတယ်"

မင်ယွဲ့က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည့်အခါ ထိုသူမှာ မျက်နှာပျက်ကာ ထွက်သွားတော့သည်။

မင်ယွဲ့သည် မင်ဂန်းအား နှစ်သစ်ကူးပြီးပါက လမ်းခင်းသည့် လုပ်ငန်းကို တာဝန်ယူရန် ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။ မင်ဂန်းသည် အံ့အားသင့်ကာ ဝမ်းသာသွားသော်လည်း အရင်းအနှီးအတွက် စိုးရိမ်နေသဖြင့် မင်ယွဲ့က ကြိုတင်ငွေ ထက်ဝက်ကို ချက်ချင်း ထုတ်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ဂန်းဂန်း... ဒါက နင့်အတွက် အခွင့်အရေးပဲသေချာ ကြိုးစားကြည့်ပါ"

မိမိအပေါ် စေတနာထားခဲ့သူများကို မင်ယွဲ့က အခွင့်အလမ်းများ ပြန်လည်ပေးအပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ညနေပိုင်းတွင် မင်ဂန်း၏ ဖခင်သည် ဝိုင်နှစ်ပုလင်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ မင်ယွဲ့တို့ အိမ်သို့ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြားရန် ရောက်ရှိလာတော့သည်။ ကျေးလက်ဒေသ၏ ရိုးရှင်းသော လူမှုဆက်ဆံရေးများအကြားတွင် မင်မိသားစု၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုမိုမွှေးပျံ့လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။