ငှားရမ်းခွင့် မတိုးခြင်း

နှစ်သစ်ကူးပထမနေ့မှာ မင်ယွဲ့က ပုံမှန်အတိုင်းနိုးထလာပြီး ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတဲ့ အိတ်နီတွေကို သူ့ညီမဝမ်းကွဲလေးကို ပေးလိုက်တယ်။

ကလေးတွေအားလုံးက နှစ်သစ်ကူးကို ကြိုက်ကြတယ်မလား။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကံကောင်းခြင်းငွေကြေးရလို့ပေါ့။

နေထွက်လာတော့ လူတိုင်းက အပြင်ကိုထွက်ပြီး နေပူစာလှုံကြတယ်။ အမျိုးသမီးတွေက အုပ်စုလိုက်စုပြီး သစ်သီးတွေစားကာ စကားပြောကြတယ်။ အမျိုးသားတွေကတော့ အုပ်စုလိုက်စုပြီး ဆေးလိပ်မျှဝေကြတယ်။

ကလေးတွေက မြေကြီးပေါ်မှာထိုင်ပြီး သူတို့မိသားစုတွေက သူတို့အတွက်ဝယ်ပေးထားတဲ့ အရုပ်အသစ်တွေကို မျှဝေကြတယ်။

"မီးပန်းဝယ်ကြမယ်။ မနေ့က ငါ့အမေက ငါ့ကိုနှစ်သစ်ကူးလက်ဆောင်အနေနဲ့ ငါးရာတန်းပေးတယ်"

ကလေးငယ်လေးက သူ့ဘေးကကလေးကို ဆိုင်သေးသေးလေးဆီ ဆွဲသွားတယ်။

"နှစ်သစ်ကူးပထမနေ့မှာ ငွေသုံးမှာလား။ ငွေဆုံးရှုံးချင်လား။ မသွားရဘူး။ ဒီနေ့ ငွေသုံးခွင့်မရှိဘူး"

ဘေးကနေစောင့်ကြည့်နေတဲ့ သူ့အမေက ချက်ချင်းတားလိုက်တယ်။

ကလေးငယ်လေးက စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ ထိုင်လိုက်တယ်။ မင်ယွဲ့က ရယ်စရာလို့ထင်ပြီး အိမ်ကနေ သေတ္တာအနည်းငယ်ယူပြီး သူတို့ဆီပစ်လိုက်တယ်။

“ဒါတွေက ညီမလေးအတွက်ပါ"

ဘာကြောင့်လဲမသိ၊ အခုသူကြီးလာတော့ ဒါတွေနဲ့ကစားရတာ မကြိုက်တော့ဘူး။ လမ်းပေါ်မှာတွေ့တော့ ဝယ်လိုက်တာပဲ။

"ကျေးဇူးပဲ ယွဲ့ယွဲ့အစ်မ"

သူတို့တစ်ယောက်မှာ သေတ္တာတစ်လုံးစီရပြီး ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်သွားကစားကြတယ်။

အဝေးကြီးမသွားနဲ့။

သူ့အမေရဲ့အော်သံတွေပဲ ကြားနေရတယ်။

နှစ်သစ်ကူးအကြောင်း ကျွန်မရဲ့အမှတ်တရတွေက ပျော်ရွှင်မှုတွေပါ။ ကံကောင်းခြင်းငွေကြေးရတယ်၊ အပြင်ထွက်ပြီးကစားလို့ရတယ်။ အရေးအကြီးဆုံးက ဒီအချိန်မှာ မိဘတွေက ဆူပူအားမပေးတော့ဘူး။

ငါကြီးပြင်းလာတာနဲ့အမျှ ပင်ပန်းတယ်လို့ခံစားမိတယ်။ နှစ်သစ်ကူးက အလုပ်ရှုပ်ချိန်ဖြစ်တယ်။ အားလပ်ရက်အတွက်ပြင်ဆင်ရတယ်၊ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရတယ်၊ မိဘတွေကလည်း နှစ်သစ်ကူးညစာစားပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ရတယ်။ ဒီနေ့တွေမှာ တစ်ခြားသူတွေရဲ့အိမ်ကို လက်ဆောင်တွေနဲ့သွားလည်တယ် ဒါမှမဟုတ် လူတွေကိုယ်တိုင်အိမ်ကိုလာပြီး ကန်တော့တာကို စောင့်နေရတယ်။

လူကြီးဖြစ်ရတာ တကယ်ပဲမလွယ်ဘူး။

နောက်နေ့မှာ အဒေါ်အငယ်က သူ့ကလေးကို သူ့မိဘအိမ်ပြန်ခေါ်ပြီး နှစ်သစ်ကူးကန်တော့တယ်။ မင်ယွဲ့က သူ့ကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတဲ့ အိတ်နီတစ်အိတ်ပေးလိုက်တယ်။

အဒေါ်ရဲ့ခင်ပွန်းက မြို့နယ်ရဲ့ဆန်နဲ့ဆီဌာနမှာ အလုပ်လုပ်တယ်။ သူ့လစာက သာမန်ပါပဲ။ ဒါပေမယ့် အကျိုးခံစားခွင့်ကောင်းတဲ့ အစိုးရဝန်ထမ်းတစ်ယောက်လို့ ယူဆပါတယ်။ အဒေါ်ကလည်း အဲဒီမှာအလုပ်လုပ်တယ်။ သူမှာ အမြဲတမ်းဝန်ထမ်းမဟုတ်ပေမယ့်လေ။

မိသားစုက တော်တော်လေးသဟဇာတဖြစ်ပြီး ပျော်ရွှင်တယ်။

တတိယနှစ်အလယ်တန်းမှာ မင်ယွဲ့က အမေ့ဘက်အဘွားအိမ်သွားတယ်။ အခုမိသားစုက အရင်ထက်ပိုကောင်းလာတော့ အဘွားက အခုတော့ မင်ယွဲ့အမေဖြစ်တဲ့ အငယ်ဆုံးသမီးကို စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ဘူး။

ပစ္စည်းတွေအများကြီးဝယ်ပြီး အဲဒီကိုသွားတယ်။

ကျွန်မညီမဝမ်းကွဲက နှစ်သစ်ကူးလေးရက်နေ့မှာ အလုပ်သွားမယ်။

ဝမ်ကျန်းက ဆက်စောင့်မနေနိုင်တော့ဘဲ မင်ယွဲ့ကို ရန်ကျင်း ကိုအမြန်ဆုံးသွားဖို့ တိုက်တွန်းဖို့ဖုန်းခေါ်တယ်။

ကျန်ဟင်က နှစ်သစ်ကူးရှစ်ရက်နေ့မှာ သွားဖို့စီစဉ်ထားတယ်။ ကုမ္ပဏီက ဝန်ထမ်းတွေဝင်ရောက်မှုအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ဖို့လိုတယ်။ ဝန်ထမ်းတွေကို စတင်ရက်က မီးပူတိုင်ပွဲပြီးနောက်မှာလို့ အသိပေးထားပြီးသားပဲ။

မင်ယွဲ့က အိမ်မှာ ဆွေမျိုးမိတ်ဆွေတွေဆီ သွားလည်ပြီး နှစ်သစ်ကူးရှစ်ရက်နေ့မှာ Yanjing ကိုပြန်လာတယ်။

ရန်ကျင်း ကိုမပြန်ခင်မှာ မင်ယွဲ့က အရင်စီစဉ်ထားတဲ့အတိုင်း ကတ်အသစ်တစ်ခုဖွင့်ပြီး ယွမ်ပေါ့ကို မိဘတွေအတွက် ဒီကတ်ထဲကို တစ်နေ့လျှင် ၂၀၀၀၀ အခြေခံတာဝန်ဆုတွေ ထည့်ပေးဖို့ရည်ရွယ်တယ်။

"ဟမ်... သမီးလေးရေ၊ ငါတို့လည်း အလုပ်လုပ်နေတယ်၊ ငါတို့အဲဒီလောက်ငွေမလိုအပ်ဘူး"

မင်ယွဲ့အဖေက သူ့သမီးအောင်မြင်ရင်ပဲ သူပျော်တယ်လို့ ငြင်းဆန်လိုက်တယ်။ သူတို့ငယ်နေသေးတယ်။ ဘာလို့ သူတို့သမီးကို ဒီလောက်စောစောအားကိုးရမှာလဲ။

"အမေ အဖေ၊ ဒါကိုယူပါ။ ကျွန်မရဲ့နေထိုင်စရိတ်တွေကို အခုကစပြီး ဒီထဲထည့်သွင်းမယ်။ အခုကျွန်မငွေမလိုအပ်ဘူး။ ကျွန်မအခုအဆင်ပြေနေပြီ၊ ကျွန်မက မင်းတို့ကိုဂရုစိုက်တာ သင့်တော်တယ်။ မင်းတို့ကျွန်မကိုမလိုချင်ရင် ကျွန်မအပြင်မှာပျော်ရွှင်ရဲ့မှာမဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မအစားအစာကြမ်းတွေစားနေတာကို မင်းတို့မမြင်ချင်ဘူးမလား"

မင်ယွဲ့က တစ်နေ့ကို ၂၀၀၀၀ ဒါမှမဟုတ် တစ်လကို ၆၀၀၀၀၀ လို့မပြောခဲ့ဘူး။ ဒီထဲမှာငွေရှိတယ်လို့ပဲပြောတယ်။ ဒါက သူတို့ရဲ့နေထိုင်စရိတ်အတွက်ပါ။

အကြိမ်ကြိမ်ငြင်းဆန်ပြီးနောက် မင်ယွဲ့မိဘတွေက လက်ခံလိုက်တယ်။

"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို ငါမင်းအတွက်သိမ်းထားတယ်လို့ မှတ်ယူလိုက်ပါ"

ကျွန်မမိဘတွေက ယွဲ့ယွဲ့အတွက် ဘာမှမလုပ်ပေးနိုင်ဘူးလို့ပြောခဲ့ပေမယ့် သူတို့ကိုကတ်ပေးပြီး သူတို့လိုချင်သလိုသုံးခိုင်းလိုက်တယ်။

ရန်ကျင်း ပြန်ရောက်တော့ လီအို ကျေးရွာရဲ့မြင်ကွင်းနဲ့ အတော်လေးကွာခြားတယ်။ နည်းနည်းလွင့်စင်သလိုခံစားရတယ်။

"အကြီးအကဲ၊ ပြီးခဲ့တဲ့လက ဟိုက်ဖုအဆောက်အဦီရဲ့ငှားရမ်းခကို မင်းအကောင့်ထဲထည့်ပေးထားပြီ။ စစ်ဆေးပေးပါ"

ရှီယန်လျို့စိုင်ရဲ့မက်ဆေ့ရောက်လာတဲ့အခါ ဘဏ်ကတ်က ငွေအကောင့်ထဲထည့်ပေးပြီးကြောင်း အသိပေးချက်ရရှိပြီးသားပဲ။

【ခွက် -

ဆွဲဆောင်မှု: ၈၀ (၁၀၀) 【မျက်စိပသာဒ】

အလုပ်အကိုင်: ၃၀ (၁၀၀) 【တစ်ချို့အောင်မြင်မှုရှိ】

ပိုင်ဆိုင်မှု: ၃,၄၆၆,၀၀၀ + ၄၀,၀၀၀,၀၀၀ = ၄၃,၄၆၆,၀၀၀ (သိန်းလေးထောင်သုံးရာလေးဆယ့်ခြောက်သောင်းခြောက်ထောင်) 【အရင်းအနှီးနည်းပါး】

ကျွမ်းကျင်မှု: စီးပွားရေးစီမံခန့်ခွဲမှု (အစပြု)၊ ဟင်းချက်ပညာ (အလယ်အလတ်)၊ မိတ်ကပ်ပညာ (အလယ်အလတ်) 【ကျွမ်းကျင်မှုများ ကန့်သတ်ချက်ရှိ】

သူ့အကောင့်ထဲကို သိန်းလေးထောင်ထည့်ပေးလိုက်တဲ့အတွက် စနစ်က သူ့ကိုပြန်လည်အကဲဖြတ်လိုက်တယ်။

【ကာလကြာရှည်စွာ မဆုတ်မနစ်ကြိုးပမ်းမှုတွေကြောင့် တည်ငြိမ်လှပတဲ့ ဆွဲဆောင်မှုတံဆိပ်က "ဆွဲဆောင်မှုရှိ” ဆိုတဲ့အဆင့်ကို အဆင့်မြှင့်လိုက်ပြီး ကျပန်းပိုင်ဆိုင်မှုဆုကို ရရှိနိုင်ပါတယ်။】

မင်ယွဲ့က ဒါကို ကြာမြင့်စွာမျှော်လင့်ခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ဆုတစ်ခုထပ်ရပြန်ပြီ။ သူ့အမှတ်တိုးမြှင့်မှုအတွက် ငွေကြေးဆုတွေကို သိပ်မဂရုစိုက်တော့ဘူး။ ဒီကျပန်းဆုတွေကသာ သူ့အတွက်အရေးအကြီးဆုံးပဲ။

【ခေါင်း— ကျပန်းဆုအသက်ဝင်လာတယ်၊ ဆု: အဆင့်မြင့်ဥယျာဉ်တစ်ခု။】

မင်ယွဲ့က ပျက်စီးသွားတယ်။ အရင်တုန်းက ဟိုက်ဖုအဆောက်အဦီက သူ့ကိုကောင်းကင်ဘုံကို ကျေးဇူးတင်စေချင်ခဲ့တယ်။ အခုတော့ ဥယျာဉ်တစ်ခုရလာတယ်။ ဥယျာဉ်တွေက အတော်စျေးကြီးတယ်။ ဥယျာဉ်တွေကို မပြောတော့ဘူး။

အိမ်ရှင်က ပျင်းရိမနေဘူး။ အဆက်မပြတ်အသံမြည်နေတယ်။

【အိမ်ရှင်က နောက်ဆုံးတော့ အလုပ်မရှိတဲ့အခြေအနေကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့တယ်၊ နောက်ပိုင်းမှာ ပိုင်ဆိုင်မှုဆုတွေ ရရှိတယ်။】

【ခေါင်း— ကျပန်းဆုအသက်ဝင်လာတယ်၊ ဆု: အာဖရိကကျောက်မီးသွေးတွင်းတစ်ခု။】

"အား— ယွမ်ပေါ့"

ယွမ်ပေါ့က ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရာဝတ္ထုတစ်ခုမဟုတ်ရင် သူ့ကိုပွေ့ဖက်ပြီး နမ်းချင်ခဲ့မှာပဲ။ အရင်တုန်းက စိန်တစ်ပွင့်မဝယ်နိုင်လောက်အောင် စီးပွားရေးချို့တဲ့ခဲ့သူက အခုတော့ ကျောက်မီးသွေးတွင်းတစ်ခုလုံးပိုင်ဆိုင်လာတယ်။

"ယွမ်ပေါ့၊ အရည်အသွေးရန်ပုံငွေသိန်းလေးထောင်ကျော်ရှိပြီ။ အခုငါ့မှာ ဘာလို့ပိုပြီးအရင်းအနှီးရှိသွားတာလဲ။ အခုဆိုရင် သိန်းထောင်ပိုင်ရှင်ဖြစ်မှာပဲမလား"

သူရုတ်တရက်ချမ်းသာလာတော့ ယွမ်ပေါ့နဲ့စကားပြောဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေတယ်။

"ယွမ်ပေါ့ပိုင်ရှင်အဖြစ် မင်းမျက်လုံးပြောင်ပြောင်ကြီးနဲ့ မြင့်မြင့်မားမားမြင်နိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ မင်းမှာသိန်းထောင်ချီရှိတာနဲ့တင် သိန်းထောင်ပိုင်ရှင်လို့ခေါ်ထိုက်သလား"

"ကောင်းပြီကောင်းပြီ၊ မင်းကတော့အကောင်းဆုံးပဲ"

နောက်နေ့မှာ သူမနက်စောစောထပြီး ဟိုက်ဖုအဆောက်အဦီကိုသွားတယ်။

ဝင်ပေါက်က လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းက သူ့ကိုမြင်တာနဲ့ ချက်ချင်းပဲ သူနဲ့အတူလာခွင့်ပြုလိုက်တယ်။

မမျှော်လင့်ဘဲ ခန်းမထဲမှာ အငြင်းပွားမှုတစ်ခုကြုံလိုက်ရတယ်။ အနီးကပ်ကြည့်လိုက်တော့ လျူးယွဲ့ရဲ့ဦးလေးနဲ့ မန်နေဂျာ ရှီယန်တို့ဖြစ်နေတယ်။

"မင်ယွဲ့အမျိုးသမီးလေး၊ မင်းရောက်လာပြီ"

ရှီယန်လျို့စိုင်က ပုံမှန်အားဖြင့် အပေါ်ထပ်မှာအလုပ်လုပ်ပြီး အဆောက်အဦတစ်ခုလုံးမှာ အများကြီးမလှည့်ပတ်ဘူး။ ဒီနေ့ မင်ယွဲ့လာမယ်ဆိုတာသိတော့ အောက်ထပ်မှာစောင့်နေတယ်။ ဒါပေမယ့် မမျှော်လင့်ဘဲ ဒီလူနဲ့တွေ့လိုက်ရတယ်။

ခုချိန်ထိလွတ်မြောက်မယ်မထင်တော့ မင်ယွဲ့က သူ့ဘာသာရှစ်ထပ်ကိုတက်သွားတယ်။

"ဦးဝူ၊ ငါတို့အားလုံးက လေးစားဖွယ်ကောင်းတဲ့လူတွေပါ။ မင်းရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ရှီယန်လျို့စိုင်က တကယ်တော့ လက်ညှိုးထိုးပြီး သူ့ကို မရှက်ကြောင်းရှက်ကြောင်းအော်တယ်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကလူတွေက သူ့ကိုကြည့်နေတာမြင်တော့ လျူးယွဲ့ရဲ့ဦးလေးက နည်းနည်းရှက်ကာသိမ်သွားတယ်။ သူက ရှီယန်လျို့စိုင်ရဲ့လက်ကို အလျင်အမြန်ဆုပ်ပြီး အတင်းအဓမ္မဘေးဘက်ကိုဆွဲသွားတယ်။

ရှီယန်လျို့စိုင်မှာ မာနအများကြီးရှိတယ်။ ခန်းမထဲမှာ အရှက်ရအောင်လုပ်ရမှာက အရမ်းရှက်စရာကောင်းတယ်။ ဒါကြောင့် သူ့ကိုအတင်းအဓမ္မဘေးဘက်ကိုဆွဲသွားတယ်။ မန်နေဂျာကတော့ ဒီနေ့သူဘာလုပ်မလဲဆိုတာ ကြည့်ချင်တယ်။

ပါးလွှာတဲ့ကတ်တစ်ခုကို သူ့လက်ထဲထိုးသွင်းလိုက်တယ်။

"မန်နေဂျာ ရှီယန်၊ ဒါက ကျေးဇူးတင်စရာအနည်းငယ်ပါ၊ ကျေးဇူးပြုပြီးလက်ခံပါ"

ကုမ္ပဏီဥက္ကဋ္ဌဖြစ်နေပေမယ့် ရှီယန်လျို့စိုင်ကတော့ အဆောက်အဦမန်နေဂျာပဲ။ ဒါပေမယ့် ကုမ္ပဏီကို ဟိုက်ဖုအဆောက်အဦီထဲပြောင်းချင်ရင် ရှီယန်လျို့စိုင်က သူ့ထက်ပိုပြီးအာဏာရှိတယ်။

"မလိုပါဘူး၊ မင်းရဲ့စာချုပ်က သက်တမ်းကုန်သွားပြီ၊ အဲဒီနေရာကို ပြန်ငှားမယ်"

ရှီယန်လျို့စိုင်က သေသေချာချာငြင်းဆန်လိုက်တယ်။ သူဟာသလုပ်နေတာ၊ အကြီးအကဲက အခုမှအပေါ်ထပ်ကိုတက်လာတာ။ ဒီနေ့သူလာဘ်ယူရင် နက်ဖြန်သူ့ကိုနှင်ထုတ်ခံရနိုင်တယ်။

"မန်နေဂျာ ရှီယန်၊ ဒီငွေက မင်းသိမ်းထားဖို့ပါ။ မင်းက အဆောက်အဦကို ဘယ်သူ့ကိုငှားငှား ဘာကွဲပြားမှာလဲ။ ငါ့ကို စတုတ္ထထပ် A ကဏ္ဍ ဆက်ငှားပေးပါ။ မင်းအကြီးအကဲသိမှာမဟုတ်ဘူး၊ မင်းအပိုငွေတစ်ခုရမယ်။ အထဲမှာ ၁သန်းရှိတယ်။ ငှားရမ်းခတိုးပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

သူက စိတ်ထဲမှာ ရှီယန်လျို့စိုင်ကို ကျိန်ဆဲတယ်။ ဟိုက်ဖုအဆောက်အဦီပိုင်ရှင်က နှစ်ပေါင်းများစွာမပေါ်လာတော့ သူ့စာချုပ်ကိုမတိုးရတော့တာ အကြောင်းမရှိဘူးလို့ထင်တယ်။

ရှီယန်ဆိုတဲ့သူက ငါ့ဆီကငွေညှစ်ချင်လို့ပဲဖြစ်မယ်။

သူမှားယွင်းနေတယ်။ ရှီယန်လျို့စိုင်မှာ ဒီလိုရည်ရွယ်ချက်မရှိဘူး။ သူကစာချုပ်မတိုးတာက မင်ယွဲ့အကြီးအကဲက သူ့ကိုနှင်ထုတ်ချင်လို့ပါ။ ရိုးရှင်းတယ်။

"ကိုယ့်အလုပ်ကို ကောင်းကောင်းလုပ်ပါ။ ငါကအကြီးအကဲဆီကလစာရတယ်၊ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေနဲ့အညီလုပ်ဆောင်ရမယ်။ မင်းဒီကတ်ကို ပြန်ယူသင့်တယ်"

မန်နေဂျာ ရှီယန်က ဘဏ်ကတ်ကိုပြန်ပေးလိုက်တယ်။ တစ်သန်းကသူ့ကိုသိမ်းသွင်းဖို့မလုံလောက်ဘူး။ သူ့လစာကြီးကြီးရှိနေပြီးသားမို့လေ။ ဒါ့ပြင် အကြီးအကဲနောက်ကိုလိုက်ရင် အနာဂတ်ကောင်းမွန်တယ်။ အကြီးအကဲကို ဒေါသထွက်အောင်လုပ်ရမှာကိုလည်း စွန့်စားနေတာ။

လျူးယွဲ့ရဲ့ဦးလေးက ဒီလူက ဘာကြောင့် ဒီလောက်ခေါင်းမာရတာလဲ နားမလည်နိုင်ဘူး။ ဘယ်သူ့ကိုငှားငှား ကိစ္စမရှိဘူးဆိုရင် ဘာကြောင့် သူ့ကိုမငှားနိုင်တာလဲ။

"တကယ်တော့ ကျွန်တော်ပြောရရင်၊ ကျွန်တော်အကြီးအကဲက မင်းကိုမငှားဘူးလို့ပြောတယ်။ မင်းကြည့်နေသင့်တာ”