စီးပွားရေးစတင်ဖွင့်လှစ်သည်
Vol. 3 Ch. 29
မင်ယွဲ့က ပိုပိုပြီးစိတ်ကြီးဝင်လာလေ၊ သူမှာ အာဏာကြီးတဲ့နောက်ကွယ်ရှိတယ်လို့ သံသယရှိလာကြလေပဲ။
တကယ်တော့ မင်ယွဲ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အလုပ်အကိုင်က မတည်ငြိမ်သေးဘူး။ ဒါကြောင့် သူတို့ကိုကိုင်တွယ်ဖို့ အချိန်မရှိဘူး။
ဒါပေမယ့် သူတို့မသိဘူး။
မင်ယွဲ့က သူတို့ကို လက်စားချေမှာကို အမြဲစိုးရိမ်ပူပန်နေရတယ်။ ဒါပေမယ့် ခဏအကြာမှာ မင်ယွဲ့က ဘယ်လှုပ်ရှားမှုမှမလုပ်ဘူးဆိုတာ သတိထားမိတော့ သူတို့စိတ်အေးရတယ်။
သူမက ဟိုက်ဖုအဆောက်အဦီရဲ့မန်နေဂျာ ရှီယန်နဲ့ အဆက်အသွယ်အနည်းငယ်သာရှိတယ်လို့ထင်တယ်။ သူက ဟိုက်ဖုအဆောက်အဦီကထွက်သွားရင် မင်ယွဲ့ရဲ့လွှမ်းမိုးမှုက ဒီလောက်မကြီးတော့ဘူး။
သူတို့တဖြည်းဖြည်း စိတ်သက်သာရာရလာတယ်။
သူတို့အရမ်းစောစောစိတ်လျော့သွားတယ်လို့ပဲပြောရမယ်။ မင်ယွဲ့နဲ့အဖွဲ့တွေက ကုမ္ပဏီရဲ့လုပ်ငန်းကို စတင်ရန်အလုပ်ရှုပ်နေတယ်။ တခြားဘာမှလုပ်ဖို့တကယ်အချိန်မရှိဘူး။
ဒါပေမယ့် ဟိုက်ဖုအဆောက်အဦီရဲ့မန်နေဂျာ ရှီယန်က သူ့စာချုပ်ကိုရပ်ဆိုင်းလိုက်ပြီလို့ကြေညာရင် အရင်က သူနဲ့ပူးပေါင်းခဲ့တဲ့ အဟောင်းဝယ်လက်တွေက ပြန်စဉ်းစားကြလိမ့်မယ်။
လျူးယွဲ့ရဲ့ဦးလေးက အခက်အခဲဖြစ်နေတယ်။
မင်ယွဲ့က လုံးဝမသိဘူး။ သိရင်တောင်မှ ဘာမှမပြောလောက်ဘူး။
မကြာခင်မှာ ကုမ္ပဏီက တရားဝင်စတင်လည်ပတ်နေပြီ။ မင်ယွဲ့က အရမ်းမပေါ်ဘူး။ ကျန်ဟင်က လုပ်ငန်းအများစုကိုကိုင်တွယ်တယ်။
ကျန်ဟင်ကလည်း ဒီကုမ္ပဏီမှာ ရှယ်ယာပိုင်ဆိုင်တော့ သူကတစ်ကယ်ပဲသူ့အကောင်းဆုံးလုပ်တယ်။
မင်ယွဲ့က ဒီမှာအရမ်းမလာဘူး။ ရှေ့တုန်းက လျူးယွဲ့ရဲ့ဦးလေးနဲ့အတူ ရပ်နေတဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ လီ နဲ့တွေ့လိုက်ရတယ်။
"မင်ယွဲ့အမျိုးသမီးလေး၊ တွေ့ရတာဝမ်းသာပါတယ်"
သူက ထက်မြက်တဲ့လူတစ်ယောက်ပဲ။ ဦး ဝူ ဖြစ်ရပ်က သူ့အတွက်တကယ်ပဲနှိုးဆော်မှုတစ်ခုဖြစ်တယ်။ သူ့ရှေ့မှာရှိတဲ့ အမျိုးသမီးက တစ်ခုလုံးရဲ့အခန်းကဏ္ဍမှာ ဘယ်လိုအခန်းကဏ္ဍကစားသလဲဆိုတာ မသေချာဘူး။ ဒါပေမယ့် သူက ရိုးရှင်းတဲ့ဇာတ်ကောင်မဟုတ်ဘူး။
စီးပွားရေးမှာ မိတ်ဆွေပိုရှိလေ ရွေးချယ်စရာပိုများလေပဲ။ ဆန့်ကျင်ဘက်က တမင် နှိမ့်ချနေလား မနှိမ့်ချနေလား၊ သူတို့နဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ဆက်ဆံရေးရှိရင်အမြဲကောင်းတယ်။
မင်ယွဲ့က ဝတ်စုံပြည့်ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ အမျိုးသားကိုကြည့်တယ်။ ကောင်းမွန်တဲ့ကိုယ်ဟန်အနေအထားနဲ့ရပ်နေတယ်။ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ပြုံးနေတဲ့မျက်နှာက ကောင်းမွန်တဲ့လူမှုရေးယဉ်ကျေးမှုကိုပြသတယ်။
ချော့မော့တာမဟုတ်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုမြင့်မြတ်တယ်လို့လည်းမယူဆဘူး။
"မန်နေဂျာ လီ"
မင်ယွဲ့မှာ အရမ်းကောင်းတဲ့မှတ်ဉာဏ်ရှိတယ်။ သူ့ဦးလေးက သူ့ကိုဒီနေ့ခေါ်တဲ့ဝါကျကို မှတ်မိတယ်
ကုမ္ပဏီဖွင့်တဲ့နေ့မှာ မန်နေဂျာ လီကလည်း ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင်ပေးပို့တယ်။
"ကျေးဇူးပါ"
ဂုဏ်ပြုပေးတဲ့သူတွေကို သူမစစ်မှန်စွာကျေးဇူးတင်တယ်။
နှစ်ယောက်သား ယဉ်ကျေးတဲ့စကားအနည်းငယ်ဖလှယ်ပြီး ခွဲခွာသွားကြတယ်။
မင်ယွဲ့ရဲ့ ဒီတစ်ခါကုမ္ပဏီကိုလာရတဲ့ အဓိကရည်ရွယ်ချက်က ကျန်ဟင်ရဲ့ ဂိမ်းအစီအစဉ်အဖွဲ့နဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ပဲ။
မင်ယွဲ့ဝင်လာတော့ ဝတ်စုံအပြည့်နဲ့အမျိုးသားငယ်တစ်စုကိုတွေ့ရတယ်။ မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေတဲ့ကိုယ်ဟန်အနေအထားကြည့်ရင် စကပ်ဝတ်ရတာ သက်တောင့်သက်သာမရှိသလိုထင်ရတယ်။
"မင်္ဂလာပါ၊ ကျွန်မက ယွဲ့ဟွာ ရဲ့ပိုင်ရှင် မင်ယွဲ့ပါ။ ကုမ္ပဏီကိုကြိုဆိုပါတယ်"
မင်ယွဲ့က ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နဲ့ လက်ကိုဆန့်ထုတ်ပြီး သူတို့တစ်ယောက်ချင်းစီနဲ့ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်တယ်။
စုစုပေါင်း ငါးယောက်ရှိတယ်။ အတော်လေးတည်ငြိမ်တဲ့အဖွဲ့ဖြစ်တယ်။
အခု ဖော်ရွေစွာတွေ့ဆုံပြီးပြီဆိုတော့ လုပ်ငန်းကိုစလိုက်ကြရအောင်။
မင်ယွဲ့က အဓိကခုံမှာထိုင်တယ်။ ဝမ်ကျန်းနဲ့ ဇန်ယန်းက နှစ်ဘက်စလုံးမှာထိုင်တယ်။
"ကျွန်မသိသလောက်ဆိုရင် မင်းတို့က ရင့်ကျက်တဲ့ဂိမ်းဒီဇိုင်းအဖွဲ့ပြီးသားပဲ။ မင်းတို့ဖွံ့ဖြိုးနေတဲ့ဂိမ်းက ပုံသဏ္ဌာန်ရပြီးသားပဲ။ ဒါကအများပြည်သူကိုတင်ပြီး အမြတ်အစွန်းရရန် အချိန်ကိစ္စပဲ။ ဒီအချိန်မှာ ကျွန်မရဲ့အသစ်တည်ထောင်ထားတဲ့ကုမ္ပဏီကိုဝင်ရောက်ဖို့ မင်းတို့ရဲ့အကြောင်းပြချက်ကဘာလဲဆိုတာ သိချင်တယ်"
မင်ယွဲ့ကိုယ်တိုင်ကလွဲရင် အပြင်ကလူတွေက သူ့မှာဒီလောက်ငွေရှိတယ်ဆိုတာမသိဘူး။ ဒါကြောင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ရဲ့ပါဝင်မှုက အတော်လေးစိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတယ်။
"မန်နေဂျာ မင်ယွဲ့"
အုပ်စုက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်ကြည့်တယ်။ နောက်ဆုံးမှာ သူတို့ထဲကတစ်ယောက်က သူ့ကိုယ်သူတွန်းအားပေးပြီးပြောတယ်။
မင်ယွဲ့က နည်းနည်းရယ်စရာလို့ထင်တယ်။ ဒီအဖွဲ့က လူမှုရေးစိုးရိမ်ပူပန်မှုပြဿနာရှိပုံရတယ်။
"ငါတို့က တက္ကသိုလ်ကအတန်းဖော်တွေပါ။ ကျွန်တော်တို့က တတိယနှစ်မှာ ကျွန်တော်တို့အဖွဲ့ကို စတင်တည်ဆောက်ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်တို့က အစပိုင်းမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုရခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ဘွဲ့နှစ်ပထမနှစ်ခွဲမတိုင်ခင်အထိ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေက ထွက်ခွာသွားတယ်။ ကျွန်တော်တို့စုဆောင်းထားတဲ့ငွေတွေနဲ့ ဖွံ့ဖြိုးမှုကိုဆက်လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါက ကျွန်တော်တို့မှာရှိတဲ့ရှေ့ပြေးပုံစံကိုဖြစ်စေတယ်။ တကယ်ပြောရရင် ကျွန်တော်က ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုမှာအလုပ်လုပ်ဖို့စဉ်းစားခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့က ကျွန်တော့်ဂိမ်းကိုဝယ်ယူပြီး နောက်ပိုင်းမှာကျွန်တော်တို့အတွက်ပြဿနာတွေဖြစ်စေနိုင်တယ်"
ကျွန်တော်တို့က ငွေကြေးထောက်ပံ့ပေးနိုင်ပြီး ကျွန်တော်တို့အားလုံးကိုလက်ခံနိုင်တဲ့ ကုမ္ပဏီလိုအပ်တယ်။ မင်းရဲ့ကုမ္ပဏီအသစ်က ရွေးချယ်စရာကောင်းတစ်ခုပါ။"
သူက အရမ်းရိုးသားစွာပြောတယ်။ မင်ယွဲ့က စာချုပ်မလုပ်ခင် ယွမ်ပေါ့ကို ဆန့်ကျင်ဘက်ရဲ့အချက်အလက်တွေစစ်ဆေးခိုင်းပြီးသားပဲ။
ယွဲ့ဟွာ ကုမ္ပဏီရဲ့ ပထမဆုံးပရောဂျက်က တရားဝင်စတင်ပြီ။
မျက်လုံးတစ်မှိတ်အတွင်း ဧပြီလရောက်လာတယ်။ အတန်းအကြံပေးက အတန်းအုပ်စုလိုင်းထဲမှာ လူတိုင်းအတွက် ဘွဲ့နှင်းသဘင်မတိုင်မီ ထမင်းစားပွဲစီစဉ်နေတယ်။
မင်ယွဲ့က ကျန်းမာရေးလေ့ကျင့်ခန်းကို ဘယ်တော့မှမစွန့်လွှတ်ခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့် သူ့ကိုယ်ခန္ဓာက ပိုပိုကောင်းလာပြီး သူ့မျက်နှာအရောင်က ပိုပိုနီမြန်းလာတယ်။
အဲဒီနေ့မှာ ဝမ်ကျန်းက သူ့ကိုကားကြည့်ဖို့ခေါ်သွားတယ်။
"မင်းကအခုအကြီးအကဲပဲ၊ မင်းမှာကားမရှိဘူးလား"
သူတို့အားလုံးမှာ ကားမောင်းလိုင်စင်ရှိတော့ ကားမရှိဘဲဘယ်လိုနေနိုင်မလဲ။
နှစ်ယောက်သား 4S ဆိုင်ရောက်တယ်။
"မင်္ဂလာပါ၊ ဘယ်လိုကူညီပေးရမလဲ"
မင်ယွဲ့က ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်တော့ သူ့အတန်းဖော်ကိုတွေ့ရတာအံ့အားသင့်သွားတယ်။ ဪပီကင်းတက္ကသိုလ်စီးပွားရေးစီမံခန့်ခွဲမှုပရိုဂရမ်က ကားရောင်းဝန်ထမ်းအဖြစ်အလုပ်လုပ်နေတဲ့ သူ့အတန်းဖော်ကို သူမမထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့တာမဟုတ်ဘူး။ သူအရင်က ပစ်မှတ်ထားခံရပြီး အလုပ်မဲ့ဖြစ်ခဲ့တာပဲ။
"ကျိုးကျွမ်း၊ ငါတို့ကားဝယ်ဖို့လာတာ"
မင်ယွဲ့က ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နဲ့ပြောတယ်။
ကျိုးကျွမ်းက နည်းနည်းအံ့အားသင့်သွားတယ်။ မင်ယွဲ့မိသားစုက အဆင်မပြေဘူးလို့ကြားဖူးလို့ပဲ။ ဒါပေမယ့် ဒါက သူ့လုပ်ငန်းမဟုတ်ဘူး။ သူမြန်မြန်ဆန်ဆန်စိတ်ကိုညှိလိုက်တယ်။
"ကျွန်မပြောပြမယ်၊ ဘယ်စျေးနှုန်းအတိုင်းအတာကားကို ရှာဖွေနေတာလဲ"
ကျိုးကျွမ်းက သူတို့အတန်းဖော်ဖြစ်လို့ သူတို့ကိုသင့်လျော်စွာဝန်ဆောင်မှုပေးဖို့မရပ်တန့်ခဲ့ဘူး။ သူက သူတို့ကို နူးညံ့သိမ်မွေ့တဲ့အသံနဲ့ရှင်းပြခဲ့တယ်။
"ကျိုးကျွမ်း၊ မင်းစာပိုဖတ်လို့ ရူးသွပ်သွားတာလား။ ဒီမိန်းကလေးငယ်လေးက ကားဝယ်နိုင်မှာလား"
နီရဲတဲ့နှုတ်ခမ်းတွေရှိတဲ့၊ ဖိနပ်မြင့်တွေဝတ်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က မင်ယွဲ့ကို အထက်အောက်ကြည့်တယ်။ သူမထီမဲ့မြင်ပြုတဲ့ပုံမပေါက်ပေမယ့် သူ့အသံထဲက မထီမဲ့မြင်မှုနဲ့ သူ့မျက်လုံးထဲကစစ်ဆေးကြည့်ရှုမှုက သူ့ကို ရောင်းကုန်တစ်ခုလိုခံစားရစေတယ်။ အရမ်းသက်တောင့်သက်သာမရှိဘူး။
"အမ လျူး၊ ဒါတွေက ကျွန်မအတန်းဖော်တွေပါ၊ ကျွန်မကိုယ်တိုင်ဂရုစိုက်နိုင်ပါတယ်"
ကျိုးကျွမ်းက အနိမ့်အသံနဲ့ပြောတယ်။ သူ့အဓိပ္ပာယ်က ရှင်းနေတယ်။ သဘောတူညီချက်မအောင်မြင်ရင်တောင် ဒါကသူ့အရေးမဟုတ်ဘူး။
"ကောင်းတဲ့စိတ်ကိုမသိဘူး"
အမျိုးသမီးက သူ့ဖိနပ်မြင့်တွေနဲ့ထွက်သွားတယ်။ ဒါပေမယ့် ဝေးဝေးမသွားဘူး။ ဘေးဘက်မှာထိုင်ပြီး သူတို့ကိုကြည့်နေတယ်။
ကျိုးကျွမ်းက ဆက်ပြီး မင်ယွဲ့ကိုပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နဲ့ရှင်းပြနေတယ်။ သူ့ရဲ့ထူးချွန်တဲ့ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ကျွမ်းကျင်မှုတွေကိုပြသတယ်။
"ဒီအစိမ်းရောင်က မျက်စိကိုစွဲဆောင်လိုက်တာပဲ"
မင်ယွဲ့က ပြသထားတဲ့ကားထဲက အစိမ်းရောင်ယာဉ်ကို ခပ်ဝေးဝေးကပဲတွေ့လိုက်တယ်။
ကျိုးကျွမ်းက ချက်ချင်းရှင်းပြဖို့စတင်တယ်။
"ဒါက Audi A8L Horch အတွက် ကန့်သတ်ထုတ်ဝေမှု Oak Green ပါ၊ Audi ရဲ့အထူးပွဲတော်ယာဉ်..."
မင်ယွဲ့က ဒီအရာတွေအကြောင်းသိပ်မသိဘူး။ ဒါပေမယ့် အရောင်ကထူးခြားတယ်လို့ထင်တယ်။
"ငါဒါဝယ်မယ်"
ဝမ်ကျန်းရဲ့စိတ်ထဲမှာ မင်ယွဲ့က လျှို့ဝှက်ချမ်းသာကြွယ်ဝသူဖြစ်နေပြီ။ ဒါကြောင့် သူ့ညီမမှာတကယ်ငွေဘယ်လောက်ရှိလဲဆိုတာ သူမနက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းမသွားဘူး။ မင်ယွဲ့ငွေဘယ်လောက်သုံးလဲဆိုတာလည်း သူမအံ့အားသင့်မခံခဲ့ဘူး။
ကျိုးကျွမ်းက ခဏတစ်ဖြုတ်တုန်လှုပ်သွားတယ်။
ဘေးကထိုင်နေတဲ့အမျိုးသမီးက ဒါကိုကြားတာနဲ့ သူတို့တတ်နိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ချင်လို့ မတ်တတ်ရပ်သွားတယ်။
မင်ယွဲ့က အခု ဒီဇိုင်နာအမှတ်တံဆိပ်တွေဝတ်ဆင်နေပေမယ့် အထက်တန်းလွှာအမြင်မှာတော့ အတန်ငယ်သာမန်လို့သတ်မှတ်ခံရဆဲပါ။
အဆင့်မြင့်ဆိုင်တွေမှာ အမျိုးသားအမျိုးသမီးအချို့က အထက်တန်းလွှာနဲ့ ချမ်းသာတဲ့လူတွေနဲ့ အဆက်အသွယ်များပြီးနောက် လူတွေကိုအပြင်ပန်းကြည့်ပြီးတန်ဖိုးဖြတ်တတ်ပြီး သာမန်လူတွေကို မထီမဲ့မြင်ပြုတတ်တာကို လေ့လာသင်ယူထားတယ်။
မင်ယွဲ့က သူ့ဘဏ်ကတ်ကိုထုတ်ယူလိုက်တယ်။ ကျိုးကျွမ်းက သိန်းကျော်ဖို့အသုံးပြုခဲ့တယ်။
ခုနကသူတို့ကို မထီမဲ့မြင်ခဲ့တဲ့ အမျိုးသမီးက ထပ်မပြောရဲတော့ဘူး။