လုယက်မှုကြုံတွေ့ရခြင်း
Vol. 3 Ch. 30
ကျိုးကျွမ်းက သူ့အတန်းဖော်က ဒီကားကို ဒီလောက်မြန်မြန်ရမယ်လို့ ဘယ်တော့မှမမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။ ဆိုလိုတာက သူ့အမေရဲ့ကုသစရိတ်တွေက ခဏအတွင်း အဆင်ပြေသွားမယ်ဆိုတာပဲ။
သူမက ရန်ချင်း ကျောင်းသူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သူမရဲ့အဓိကပညာရပ်နဲ့ဆက်စပ်တဲ့အလုပ်တစ်ခုရှာသင့်တယ်။ ဒါပေမယ့် သူမမိသားစုက ငွေအရေးတကြီးလိုအပ်နေတယ်။ ကုမ္ပဏီမှာသူတွေ့ရှိခဲ့တဲ့လက်တွေ့သင်ကြားမှုက ငွေကျပ် ၁၀၀၀ လောက်ပဲရခဲ့တယ်။ ဒါကမလုံလောက်ဘူး။
ကံကောင်းလား မကောင်းဘူးလား၊ ကားရောင်းဝန်ထမ်းအဖြစ်စတင်ပြီး နှစ်ရက်အတွင်းမှာ ပထမဆုံးရောင်းချမှုလုပ်ခဲ့တယ်။ သိန်းချီတန်တဲ့ ဇိမ်ခံယာဉ်တစ်စီးရောင်းခဲ့တယ်။ ငွေကမြန်မြန်ရလာတယ်။ အခြေအနေတွေမကောင်းခဲ့ရင်တောင် ပထမလအနည်းငယ်အတွက် အနည်းဆုံးအာမခံချက်က အတော်လေးမြင့်သေးတယ်။ ဒါကြောင့် သူဆက်လုပ်ဖို့ရွေးချယ်ခဲ့တယ်။
သူဒီလမှာ လုပ်ငန်းမဖွင့်ရသေးဘူး။ သူကံကုန်သွားပြီလို့ထင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် မင်ယွဲ့ရောက်လာခဲ့တယ်။
ဒါပေမယ့် ကားမှတ်ပုံတင်ခြင်းနဲ့ အာမခံကိစ္စတွေကို ဒီမှာဆက်ဆောင်ရွက်ရဦးမယ်။ ကျိုးကျွမ်းက သူမအတွက်အားလုံးပြင်ဆင်ထားပြီ။ ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ကားကိုလာယူရုံပဲလိုတယ်။
မင်ယွဲ့နဲ့ ဝမ်ကျန်းတို့ ထွက်ခွာသွားပြီးမှပဲ 4S ဆိုင်ဝန်ထမ်းတွေက အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ပြောရဲလာတယ်။
"သူတို့ဘာလုပ်လဲသိသူရှိလား"
အရင်က သူတို့ကိုရယ်မောခဲ့တဲ့ မီးနီရောင်နှုတ်ခမ်းတွေရှိတဲ့ အမျိုးသမီးက သူမအောက်မှာမြည်တယ်။ ကျိုးကျွမ်းက သူ့ကိုအေးစက်စွာကြည့်လိုက်တယ်။
သူကားရောင်းဝန်ထမ်းအဖြစ်အလုပ်လုပ်ရတဲ့ အေးစက်တဲ့ဆက်ဆံရေးကနေ သူအရမ်းငြီးငွေ့နေပြီ။ သူငွေအနည်းငယ်ရတဲ့အခါ လူတွေက သူမသန့်ရှင်းဘူးလို့ပြောတယ်။ ရောင်းချသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ မသန့်ရှင်းဘူးဆိုတာ ဘယ်လိုမျိုးလဲ။
လူ့ဘောင် ၃ ဆက်မှာ ဒါကအဲဒီလိုပဲ။ မင်းရဲ့ကုမ္ပဏီမှာ ရာထူးဘယ်လောက်မြင့်မြင့်၊ မင်းဘယ်လောက်ရပါစေ၊ မင်းနေ့စဉ်အသုံးစရိတ်မှာ ဘယ်လောက်သုံးပါစေ၊ အခြေအနေကိုမသိတဲ့လူတွေက အမြဲတမ်း မင်းကိုရိုးသားမှုမရှိဘူး၊ ငွေညစ်ပတ်တယ်လို့ တံဆိပ်ကပ်ကြတယ်။ ဒါပြောရင် သူတို့ပျော်သလိုထင်ရတယ်။
ကျိုးကျွမ်းက သူ့လက်ထဲကလုပ်ငန်းကတ်ပြားကို ဆုပ်နယ်လိုက်တယ်။ ဒါက မင်ယွဲ့ကပေးတာ။ သူလိုအပ်ရင် သူ့ကိုဆက်သွယ်နိုင်တယ်လို့ပြောထားတယ်။
ဝမ်ကျန်းက စိတ်သက်သာရာရတယ်လို့ခံစားရတယ်။ ကတ်ကိုတိုက်ရိုက်ဖြတ်တာထက် ပိုပြီးရှက်စရာကောင်းတာဘာရှိမလဲ။ လူတွေကို တစ်ခွန်းမှမပြောဘဲ စကားမပြောနိုင်အောင်ထားရုံပဲ။
4S ဆိုင်ကထွက်ပြီးနောက် မိန်းကလေးနှစ်ယောက်က ကော်ဖီသောက်ဖို့ ကော်ဖီဆိုင်ကိုသွားတယ်။
"ယွဲ့ယွဲ့ ကအခုရိုမန်တစ်ဖြစ်နေပြီ"
ဝမ်ကျန်းက စောင်းသံပျော့ပျောင်းတဲ့အသံနဲ့ အားရပါးရလေးတစ်ချက်တီးလိုက်တယ်။
"မင်းရဲ့အမြင်ကိုကျယ်ပြန့်အောင်လုပ်ခွင့်ပြုပါ"
ဝမ်ကျန်းက သူတို့နှစ်ယောက် အိမ်ကြီးတစ်လုံးမှာနေနိုင်ဖို့၊ အရသာရှိတဲ့အစားအစာတွေစားဖို့၊ ချောမောလှပတဲ့အမျိုးသားတွေနဲ့အိပ်ဖို့၊ တစ်နိုင်ငံလုံးလည်ပတ်ဖို့ တစ်ညတည်းချမ်းသာလာမယ်လို့ မျှော်လင့်ခဲ့ဖူးတယ်။
အရသာရှိတဲ့အစားအစာတွေစားတာက အလွယ်ဆုံးပဲ။ ကျန်တဲ့အရာတွေအတွက် သူ့ကိုအနာဂတ်မှာ ကျေနပ်အောင်လုပ်ဖို့ကြိုးစားနိုင်တယ်။ ငါက အရမ်းကောင်းတဲ့အခင်ဆုံးသူငယ်ချင်းပဲ။
မိန်းကလေးနှစ်ယောက်က အပြင်ဘက်က နေရာတွေမှာထိုင်တယ်။ ပြတင်းပေါက်က အပြင်ကိုမြင်နိုင်တယ်။
အတွင်းဘက်က အနက်ရောင်အလှဆင်ထားတယ်။ စောင်းသံပျော့ပျောင်းတဲ့အသံတွေဖွင့်ထားတယ်။ ရှပ်အင်္ကျီနဲ့ဝက်စ်ကိုစ်ဝတ်ထားတဲ့ စားပွဲထိုးတွေက ဗန်းတွေသယ်ဆောင်ပြီး လှုပ်ရှားနေကြတယ်။ ရိုမန်တစ်နဲ့ အဆင့်အတန်းရှိတဲ့လေထုကိုဖန်တီးပေးတယ်။
စုံတွဲတွေတွေ့ဆုံဖို့ အကောင်းဆုံးပဲ။ မိန်းကလေးသူငယ်ချင်းတွေနဲ့ စုဝေးဖို့လည်း သင့်တော်တာပေါ့။
"ကြိုက်တာမှာပါ"
မင်ယွဲ့က မီနူးစာအုပ်ကို ဝမ်ကျန်းဆီပေးလိုက်တယ်။ မှာယူပြီးနောက် မိန်းကလေးနှစ်ယောက်က ကော်ဖီနဲ့အချိုပွဲစောင့်နေကြတယ်။
"ရန်း၊ မင်းရှေ့မှာ ဘယ်အချိန်ရပ်ရမလဲဆိုတာမင်းသိသင့်တယ်။ တစ်သန်းက ကျွန်တော်တို့ကုမ္ပဏီရဲ့အမြင့်ဆုံးစျေးနှုန်းပါ"
"ကျေးဇူးပါ"
မင်ယွဲ့က ကော်ဖီကိုယူနေစဉ် သူ့နောက်က စိတ်ကြီးဝင်တဲ့အမျိုးသမီးအသံတစ်သံလာတာကြားလိုက်ရတယ်။
ဆိုဖာအနောက်ဘက်က အရမ်းမြင့်လွန်းတော့ မြင်ကွင်းကိုပိတ်ဆို့ထားတယ်။ မင်ယွဲ့က ဟိုဘက်ကလူတွေကိုမမြင်နိုင်ဘူး။
သူက ဝမ်ကျန်းနဲ့စကားစမြည်ပြောတယ်။ နောက်ဆက်တွဲဆွေးနွေးပွဲတွေကို သိပ်မသတိထားမိဘူး။ ကော်ဖီဆိုင်မှာစကားပြောနေတာကို နည်းနည်းထူးဆန်းတယ်လို့ထင်ရုံပဲ။
"မန်နေဂျာ ဝမ်၊ သန်း ၃၀ မတိုင်ခင်က သင်တကယ်သဘောတူခဲ့တယ်"
စကားပြောနေတဲ့လူက ရန်းဖြစ်ရမယ်၊ အမျိုးသမီးကပြောထားတယ်။ နှစ်ဘက်စကားပြောဆိုမှုက သိပ်မကောင်းလှဘူးလို့ထင်ရတယ်။
"ရန်းငယ်နေသေးတယ်"
မင်ယွဲ့က အသံတစ်ချို့ကိုဝေဝါးစွာကြားနိုင်တယ်။
"အရာတွေက အခုမတူတော့ဘူး။ ရန်းရဲ့ကုမ္ပဏီက နောက်ဆုံးအခြေအနေမှာရှိနေပြီ။ ကျွန်တော်တို့ကအဲဒီတုန်းက မင်းကုမ္ပဏီကိုဝယ်ချင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းငြင်းဆန်ခဲ့တယ်။ အခုတော့ တန်ဖိုးမရှိတော့ဘူး"
ရန်းက ဒါကတန်ဖိုးကျဆင်းတာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ကောင်းကောင်းသိတယ်။ ဆန့်ကျင်ဘက်က စျေးနှုန်းကိုတမင်နှိမ့်ချဖို့ ကြိုးစားနေတာ။
"မန်နေဂျာ ဝမ်၊ ကျွန်တော့်ကုမ္ပဏီပျက်စီးသွားတောင်မှ ဒီအစီအစဉ်နဲ့အတူ တခြားကုမ္ပဏီတစ်ခုမှာအလုပ်ရှာနိုင်သေးတယ်။ ဒီအစီအစဉ်အောင်မြင်ရင် အကျိုးအမြတ်တွေက သန်းအနည်းငယ်ထက်ဝေးကွာတယ်ဆိုတာ သင့်အနေနဲ့သိသင့်တယ်"
သူ့မှာ အာဏာကြီးတဲ့အဆက်အသွယ်မရှိဘူး။ ရန်ပုံငွေလည်းမလုံလောက်ဘူး။ ဒါကြောင့် ကုမ္ပဏီကြီးတွေရဲ့ဖိနှိပ်မှုကိုခံခဲ့ရတယ်။
သူ့ကုမ္ပဏီ မကြာခင်က အခက်အခဲတွေကြုံနေချိန်မှာ အခြားကုမ္ပဏီက ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့တယ်ဆိုတာ သူမယုံကြည်ဘူး။
ဒါပေမယ့် အခုအခြားကုမ္ပဏီတွေက စောင့်ကြည့်နေပြီး သူ့အစီအစဉ်တွေကို အသက်သာဆုံးစျေးနဲ့ဝယ်ချင်နေကြတယ်။ ဒါပေမယ့် သူက အဲဒီလိုရောင်းချဖို့မဆန္ဒရှိဘူး။ ဒါက ကုမ္ပဏီမှာလူတိုင်းရဲ့ကြိုးစားအားထုတ်မှုရဲ့ထွတ်ဖျားပဲ။
တစ်သန်းက သူ့ဝန်ထမ်းတွေရဲ့ထွက်ခွင့်ခေါင်းပုံဖြတ်ငွေအတွက်တောင် မလုံလောက်ဘူး။
"ရန်း၊ မင်းလက်တွေ့ကိုရင်ဆိုင်ဖို့လိုတယ်။ အခုငါတို့ကစျေးနှုန်းကိုထိန်းချုပ်နေတယ်"
မင်ယွဲ့က ကော်ဖီသောက်နေစဉ်မှာ ဒီအကြောင်းကြားရမယ်လို့ ဘယ်တော့မှမမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။
သူတို့ဆက်ပြောနေတုန်းပဲ။ ရုတ်တရက် လူတစ်ယောက်က အော်လိုက်တယ်။
"ဟေ့ ဝမ်၊ မင်းကံကောင်းမှုကို တွန်းအားမပေးနဲ့"
သူက သူ့ကို ရည်ညွှန်းတဲ့အမည်ကိုတောင်မခေါ်တော့ဘူး။ အမျိုးသမီးရဲ့မျက်နှာပေါ်ကို ကော်ဖီပူပူတစ်ခွက်ကို တိုက်ရိုက်လောင်းချလိုက်တယ်။
မင်ယွဲ့က ချက်ချင်းထရပ်လိုက်တယ်။ စားပွဲထိုးက ကော်ဖီမတော်တဆသူ့အပေါ်သွန်းလိုက်တယ်ထင်ပြီး တောင်းပန်ဖို့လာတယ်။
တေးဂီတက ရပ်သွားတယ်။
ခဏအကြာက ရိုမန်တစ်လေထုက ရုတ်တရက်စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်သွားတယ်။
အတင်းအဖျင်းပြောတာက လူ့သဘာဝပဲ။ ဧည့်သည်တွေက မောင်းထုတ်ခိုင်းတာထက် သူတို့အပေါ်အာရုံစိုက်ပြီး မှိန်းတုံးတုံးနဲ့ကြည့်နေကြတယ်။
စားပွဲထိုးက နှစ်ယောက်သားပြန်ထိုင်ပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားတယ်။ ဝေးဝေးကနေစောင့်ကြည့်နေတယ်။ သူတို့ထပ်ပြီးဒုက္ခပေးမှာကိုကြောက်နေတယ်။
"မင်းကိုငါကြိုက်တာက မင်းကံကောင်းတာ။ မင်းဆန္ဒရှိရင် ငါသုံးသန်းပေးနိုင်တယ်"
မင်ယွဲ့က ရယ်မောတယ်။ သူ့မကြာခင်ကလေ့ကျင့်ခန်းလုပ်တာကြောင့်လား ယွမ်ပေါ့ကြောင့်လားမသိဘူး။ သူ့ရဲ့အာရုံငါးပါးက ပိုရှင်းလင်းသွားတယ်လို့ခံစားရတယ်။
တေးဂီတကြောင့် ဧည့်သည်အခြားတစ်ယောက်စကားပြောတာကို သူတို့အော်မှကြားရမှာပါ။
ဒါပေမယ့် သူကြားနိုင်တယ်။
【ခေါင်း— မင်းကငါ့ချစ်ရတဲ့သူငါ့ကိုလွမ်းတာကြားလိုက်ရတော့ ဒါပေါ့စနစ်ကိုကူညီမယ်။ မင်းရဲ့ဆွဲဆောင်မှုတန်ဖိုးက ၈၀ အထက်ရောက်သွားတော့ စနစ်က မင်းရဲ့ကိုယ်ခန္ဓာကိုအဆင့်မြှင့်လိုက်တယ်။ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာစွမ်းရည်၊ ကိုယ်ခန္ဓာခွန်အား၊ အာရုံငါးပါးတိုးတက်စေတယ်။】
【ယွမ်ပေါ့က အံ့သြစရာကောင်းတယ်】
သူက သူ့ကျန်းမာရေးပိုပိုကောင်းလာပြီး သူ့စွမ်းအင်နဲ့စိတ်ဓာတ်တွေ ပိုပိုကောင်းလာတယ်လို့ခံစားရတယ်။
ဟိုဘက်ကလူတစ်ယောက်က ထွက်ခွာတော့မယ်လို့ထင်ရပေမယ့် အမျိုးသမီးက သူ့လက်ကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်တယ်။
"မင်းဝန်ထမ်းတွေကိုတွေးကြည့်ပါ၊ မင်းနဲ့အတူဒီစီးပွားရေးကိုစတင်ခဲ့တဲ့ လုပ်ငန်းဖော်တွေကိုတွေးကြည့်ပါ..."
မင်ယွဲ့တောင်မှ မခံနိုင်တော့ဘူး။
"ကျန်း၊ ငါ့မှာအလုပ်ရှိတယ်။ မင်းအရင်စား"
သူက နောက်ကျောဘက်ကိုလှည့်သွားတယ်။ အမျိုးသားက စကပ်ဝတ်ထားတယ်။ နည်းနည်းရှုပ်ပွနေပုံရတယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့အသားအရည်ကဖြူတယ်။ ထိုင်နေပေမယ့် သူ့စကပ်ကောင်းကောင်းနဲ့သူ့ခြေထောက်ရှည်ရှည်တွေက သူအရမ်းရှည်တယ်ဆိုတာပြသတယ်။
သူ့ရုပ်ရည်ကချောမောပေမယ့် သူ့ဆံပင်နှံ့စပ်မှုမရှိတာက ရှုပ်ပွမှုအသွင်အပြင်မပေးဘူး။ ဒါထက်စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်နေတဲ့လေဟာနမ်းက သူ့ကိုကွဲပျက်ပြီး ကံဆိုးတဲ့လူငယ်တစ်ယောက်လိုထင်ရစေတယ်။
သူ့ရှေ့မှာရှိတဲ့ အမျိုးသမီးကြီးက ခြိမ်းခြောက်မှုတွေ၊ သွေးဆောင်မှုတွေသုံးနေတာ အံ့သြစရာမရှိဘူး။
"အမျိုးသမီးကြီး၊ ဒါမကြိုက်ဘူးလား။ စီးပွားရေးကစီးပွားရေးပဲ။ ဘယ်ကုမ္ပဏီက မန်နေဂျာလုပ်ခွင့်ပေးလို့ စျေးနှုန်းကို စိတ်ကြိုက်သတ်မှတ်ခွင့်ပေးတာလဲ"
မင်ယွဲ့ပေါ်လာတာနဲ့ အမျိုးသမီးကြီးရဲ့ကြည့်ရှုမှုက ချက်ချင်းသူ့အပေါ်မှာတည်သွားတယ်။
လှပတဲ့အမျိုးသမီးငယ်တစ်ယောက် ရုတ်တရက်ပေါ်လာမယ်လို့ သူမမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။ ဒီနေ့ကိစ္စက လက်တွေ့အတည်ပြုထားတဲ့အရာပဲ။ သူလူကိုမအနိုင်ရရင်တောင် ပရောဂျက်အဆိုပြုချက်ကိုတော့ရနိုင်သေးတယ်။ သူ့မှာထွက်ပေါက်မရှိဘူး။