အလုပ်က ဘယ်လိုလဲ

"ငါတို့က ယွဲ့ဟွာ နည်းပညာ ကုမ္ပဏီမှာ အလုပ်လုပ်တယ်" လို့ ဝမ်ကျန်းက ပြောလိုက်ပြီး ခဏလေး အချိန်ယူကာ ကြက်တောင်ပံတစ်ခုကို ကောက်ယူပြီး မင်ယွဲ့ရဲ့ ထမင်းပန်းကန်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်၏။

ကျန်ဟင်က မိန်းကလေးတွေ စကားပြောနေတာကို နှောက်ယှက်မနေဘဲ ကြည့်နေလိုက်သည်။

"ဘယ်ကုမ္ပဏီမှန်း မသိတဲ့ ကုမ္ပဏီလေးလား။ ကော်ပိုရိတ် ကျွန်တစ်ယောက်ပဲပေါ့။"

ကျုဆူဆူက မလေးစားသလို ပြောလိုက်ပြီး၊ သူ့အတူတူ စားပွဲတွင်းက အတန်းဖော်တစ်ယောက်က လက်လှုပ်ပြလိုက်ကာ၊ ကုမ္ပဏီအမည်ကို မကြားဖူးကြောင်း ပြသလိုက်သည်။

"နင်က ဒီလောက်မာနကြီးပြီး ပြောနေရအောင်ဘယ်ကုမ္ပဏီဝင်ထားတာလဲ။"

ဝမ်ကျန်းက ဒီလူကို တကယ်ကို မကြိုက်ဘူး၊ အခန်းဖော်တုန်းကတည်းက ဒီလိုပဲ၊ လူတိုင်းကို မလေးစားတတ်ဘူး။ မင်ယွဲ့က တစ်ခါက ကျူရှင်သွားသင်ဖို့ ပြင်ဆင်တုန်း၊ အလျင်လိုနေတာကြောင့် တက်စီစီးသွားခဲ့ရသည်။

ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျုဆူဆူက မင်ယွဲ့ကို ဆူပူပြောဆိုခဲ့၏၊ သူမရဲ့ မိသားစုက ဆင်းရဲတယ်၊ မိဘတွေက သူမကို ပညာသင်ဖို့ အလုပ်ကြိုးစားပေးနေတယ်၊ ဘတ်စ်ကားမစီးဘဲ တက်စီစီးတာက မဖြစ်သင့်ဘူးလို့ ဆိုခဲ့၏။

ဒီလူက သူမကို ဝေဖန်နေချိန်မှာ သူ့မိဘတွေရဲ့ ပိုက်ဆံနဲ့ ဘရမ်းအဝတ်အစားတွေကို တစ်စုံပြီးတစ်စုံ ဝယ်နေတာကို ဘယ်လိုနေမလဲလို့ တွေးမိစရာပင်။

"ကျွန်မက ကမ္ဘာ့အဆင့်မီ ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုမှာ အလုပ်လုပ်နေတာလေ”

"ဟားဟား၊ ဘယ်ကုမ္ပဏီကြီးမှာ ကနဦး အလုပ်သမားတွေ များများစားစား မရှိလို့လဲ။ မင်းက အခု လက်တွေ့ကြိုတင်လေ့ကျင့်ခန်းသင်တန်းသားပဲ မဟုတ်လား။ နင်က ဘယ်သူလို့ ထင်နေတာလဲ။"

ကမ္ဘာ့အဆင့်မီ ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုရဲ့ အလုပ်သမားဖြစ်တာ ဂုဏ်ယူစရာကောင်းပေမယ့်၊ ကိုယ်တိုင်ကြီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်ဖြစ်တာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ကုမ္ပဏီအတွင်းမှာ ရာထူးက ဘယ်လောက်လဲဆိုတာ အရေးကြီးသည်။

မေးတွမ် က ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုဖြစ်ပေမယ့်၊ အိမ်အရောက်အပို့ဝန်ဆောင်မှုပေးတဲ့ ကားမောင်းသူတွေအားလုံးက အရမ်းအံ့သြစရာကောင်းတယ်လို့ ဆိုလို့မရဘူးလား။

သူမက အိမ်အရောက်အပို့ဝန်ဆောင်မှုပေးတဲ့ ကားမောင်းသူတွေကို မလေးစားတာမဟုတ်ဘူး၊ ကုမ္ပဏီရဲ့ အင်အားက သူ့ရဲ့ အလုပ်သမားတွေရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို သက်သေမပြနိုင်ဘူးဆိုတာကို ပြချင်တာပါ။

"ကျွန်မတို့ ကုမ္ပဏီကို မင်းတို့ မကြားဖူးကောင်း မကြားဖူးနိုင်ပေမယ့်၊ ကျွန်မတို့ရဲ့ ရုံးခန်းက ဟိုက်ဖုအဆောက်အဦးမှာ တည်ရှိတယ်ဆိုတာ သိကြမယ်ထင်တယ်။"

မင်ယွဲ့က ပြောလိုက်သည်၊ "ဟိုက်ဖုအဆောက်အဦးက နောက်ဆုံးမှာ သင်္ကေတအဆောက်အဦးတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ အဲဒီမှာ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်ကြီးတွေနဲ့ အထက်တန်းစားလူတန်းစားတွေ ပြည့်နှက်နေတယ်။ ကုမ္ပဏီတစ်ခုက အဲဒီမှာ ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်နိုင်တယ်ဆိုတာ သူ့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကိုသာမက၊ အဆင့်အတန်းကိုပါ ကိုယ်စားပြုတယ်။"

ဒါကြောင့် ယွဲ့ဟွာ နည်းပညာ ကုမ္ပဏီက မထင်ရှားပေမယ့်၊ ဟိုက်ဖုအဆောက်အဦးကတော့ ထင်ရှား၏။

"မင်ယွဲ့၊ မင်းရဲ့ ကုမ္ပဏီက တကယ်ပဲ ဟိုက်ဖုအဆောက်အဦးမှာ ရှိတာလား။"

"ဟိုက်ဖုအဆောက်အဦးရဲ့ အတွင်းပိုင်းက အရမ်းခမ်းနားတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား။"

လူတိုင်းက အလွန်စူးစမ်းလိုစိတ်ရှိကြ၏၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သူတို့က ဟိုက်ဖုအဆောက်အဦးထဲကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဝင်လို့မရဘူးလေ။

မင်ယွဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဟိုက်ဖုအဆောက်အဦးရဲ့ အများပြည်သူဆိုင်ရာ နေရာတွေက တကယ်ပဲ အဆောက်အဦးအနေနဲ့ အတော်လေး အဆင့်မြင့် ပေသည်၊ အိမ်သာတွေကတောင် ခရီးသွားဧည့်သည်တွေ လာရောက်လည်ပတ်စရာ နေရာတစ်ခုလို ဖြစ်နေ၏။

"ဝိုး~ ငါတကယ်ပဲ အားကျမိတယ်၊ ငါ ဘယ်တော့မှ အဲဒီမှာ အလုပ်လုပ်နိုင်မလဲ။"

မြို့ပြအလှဆင်မိန်းကလေးတွေနဲ့ အထက်တန်းစား အလုပ်သမားတွေ အဲဒီမှာ သွားလာလုပ်ကိုင်နေတာကို မြင်တိုင်း၊ သူတို့ရဲ့ အဆင့်မြင့်ဝတ်စုံတွေ၊ သေသပ်တဲ့ အလှအပပြင်ဆင်မှုတွေ၊ စျေးကြီးတဲ့ လက်ဆွဲအိတ်တွေနဲ့၊ ဒါတွေက ဘွဲ့ရတော့မယ့် ကောလိပ်ကျောင်းသားတွေ အားကျစရာတွေပဲ။ ဟုတ်ပါတယ်၊ မင်ယွဲ့လည်း မကျန်ခဲ့ပါဘူး။

သူမက အချိန်ပိုင်းအလုပ်သွားရင်း ရုံးအဆောက်အဦးတွေကြားမှာ လူတွေ သွားလာနေတာကို မြင်တော့ အရမ်းအားကျမိသည်။

ဒါက စီးပွားရေးအရ လွတ်လပ်မှု၊ လွတ်လပ်မှုနဲ့ အာဏာကို ကိုယ်စားပြု၏။

"မင်း ဘယ်လိုနည်းနဲ့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့လဲ ဆိုတာ ဘယ်သူသိမလဲ။"

ကျုဆူဆူက ချီးမွမ်းစကားတွေကို မကျေနပ်လို့ သူမနဲ့တူတဲ့အသံနဲ့ ပြောလိုက်သည်-

"အရင်က သိပ်မသွက်ဘဲနဲ့၊ အခု ဒီလောက် အလှအပပြင်ဆင်ဖို့ ကြိုက်နေတယ်။ သနားစရာကောင်းတယ်၊ အပြင်အဆင်ကို အားကိုးနေတာပဲ။"

ဒီစကားလုံးတွေက မနှစ်သက်စရာဖြစ်မယ်ဆိုတာ သူမသိတာကြောင့်၊ အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ မပြောရဲဘဲ၊ သူမကြားရုံတဲ့အသံနဲ့ပဲ ပြောလိုက်သည်။

ဒါပေမယ့် မင်ယွဲ့က ကြားနေရဆဲပင်။

"သူများတွေ မင်းထက် ပိုကောင်းလာတာကို မနာလိုဖြစ်နေတာလား။ အတန်းမှူး၊ ကျန်းကျန်းနဲ့ ကျွန်မတို့ သုံးယောက်စလုံး အတူတူပဲ အလုပ်လုပ်ကြတာ။"

ဒါ့အပြင် သူမက ဒီနေ့ မျက်နှာအပြည့်အစုံ အလှအပပြင်ဆင်ထားတာတောင် မဟုတ်ဘူး။ စနစ်ကနေ အလှအပပြင်ဆင်မှု ကျွမ်းကျင်မှုတွေကို သင်ယူထားပြီး အလယ်အလတ်အဆင့်ရောက်နေပေမယ့်၊ သူမက မျက်ခုံးမွှေးဆွဲပြီး

နှုတ်ခမ်းနီပဲဆိုးထားတာ ဒါမှသာ သူမကိုယ်သူမ အနည်းငယ် ကျန်းမာတဲ့ပုံပေါက်အောင် လုပ်ထားနိုင် ပေမည်။

သူမမှာ သဘာဝအလျောက် အသားအရေ ဖြူဖပ်ဖြူရော်ရှိပြီး၊ ဝက်ခြံထွက်လေ့မရှိ၊ မျက်နှာမှာ အစက်အပြောက်နည်းတာကြောင့်၊ အလှအပပြင်ဆင်မှု အများကြီး မလုပ်ထားပါ။

ကျုဆူဆူက ချက်ချင်းပဲ ကျန်ဟင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ မျက်နှာဖြူဖတ်ဖြူရော်ဖြစ်ကာ ပြောလိုက်သည်-

"အတန်း ခေါင်းဆောင်၊ မင်းက သူမကို အလုပ်ရဖို့ ကူညီပေးခဲ့တာလား။"

သူမက မင်ယွဲ့ကို ညွှန်ပြလိုက်ပြီး၊ အသံက ချွန်ထက်ကာ မနာလိုမှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေသည်။

ကျန်ဟင်က တကယ်ပဲ နေရာတကာမှာ အခြေအနေကို မသိတတ်တဲ့သူတွေကို မကြိုက်ဘူး၊ ကျောင်းသားဟောင်းများ စုဝေးပွဲမှာ ကြိမ်ဖန်များစွာ အပျော်အပါးကို ဖျက်ဆီးနေသည်။

"မင်ယွဲ့က ဝမ်ကျန်းနဲ့ ကျွန်တော်တို့ကို သွားဖို့ ကူညီပေးခဲ့တာ။"

ကုမ္ပဏီက သူတို့ပိုင်ဆိုင်တယ်လို့ တိုက်ရိုက်မပြောဘူး၊ ကျောင်းကနေ သီးသန့်လူခန့်ထားတာမို့လို့၊ လူအများစု မသိကြ။

ကျုဆူဆူမှာ ပြောစရာစကား မရှိတော့ဘူး၊ မျက်နှာနီရဲနေပြီး သူတို့ကို စိုက်ကြည့်နေတော့တယ်။

"ဟင်းတွေ စားကြပါ၊ ဟင်းတွေ စားကြပါ။"

အခြားသူတွေက လေထုအနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေတာကို မြင်တော့၊ အခြေအနေကို ပြေလျော့အောင် ကြိုးစားနေကြ၏။

"အတန်းမှူး၊ ခုနောက်ပိုင်း အလုပ်က ဘယ်လိုလဲ။"

လေထုက မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ ပျော်ရွှင်မှုတွေ ပြန်ဖြစ်လာသည်။

ကျန်ဟင်က အမြဲတမ်း နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး၊ တမင်တကာ ဒုက္ခပေးဖို့ ကြိုးစားမနေသရွေ့ ဘယ်သူနဲ့မဆို သဟဇာတဖြစ်အောင် နေတတ်၏။

ကျိုးကျွမ်းက တိတ်တိတ်လေးနဲ့ ထမင်းစားနေရင်း၊ လူတိုင်းရဲ့ ပုံမှန်စကားပြောဆိုမှုတွေကို နားထောင်နေသည်။

သူတို့တွေ အလုပ်ကြိုးစားပြီး ကားဝယ်ဖို့ ပိုက်ဆံစုနေကြတဲ့ အကြောင်း ကြားရတော့၊ မင်ယွဲ့က သူမရဲ့ ရည်မှန်းချက်ကို အခုထဲက ရောက်နေပြီလို့ တွေးမိမှာပါ။ မင်ယွဲ့က သူမဆီက ကားဝယ်ပြီးနောက်၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အတန်းမှူး ကျန်ဟင်ကလည်း သူမဆီကပဲ ကားဝယ်ခဲ့သည်။

ကျိုးကျွမ်းက အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားမိပြီး၊ လူတိုင်းရဲ့ ဘဝလမ်းကြောင်းက တကယ်ကို ကွဲပြားနေတယ်ဆိုတာ သိလိုက်ရသည်။

"ကျိုးကျွမ်း၊ မင်းက 4S ဆိုင်မှာ အလုပ်လုပ်တယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။"

တကယ့်ကို နူးညံ့သိမ်မွေ့မှု မရှိတဲ့သူတွေ အမြဲရှိတတ်သည်။ တကယ်တော့ လူကြီးတွေ အတူတကွ စုဝေးတဲ့အခါ အလုပ်အကြောင်း မပြောသင့်ဘူး၊ ကျောင်းသားတွေ အတူတကွ စုဝေးတဲ့အခါ စာမေးပွဲအမှတ်အကြောင်း မပြောသင့်ဘူး၊ တစ်စုံတစ်ဦးက ပထမဆုံး စတင်မှသာ ဖြစ်သင့်သည်။ ဒါမှမဟုတ်ရင် တစ်စုံတစ်ဦးရဲ့ နာကျင်စရာအချက်ကို ထိခိုက်မိပြီး သူတို့ကို စိတ်မသက်မသာဖြစ်စေနိုင်၏။

ကံကောင်းစွာပဲ၊ ကျိုးကျွမ်းက သူမရဲ့ အလုပ်ကို အတော်လေး ကျေနပ်နေသည်။ တချို့လူတွေက ပေကျင်းတက္ကသိုလ်ဘွဲ့ရဟာ ကားရောင်းတဲ့သူအဖြစ် အလုပ်လုပ်နေတာကို မကောင်းဘူးလို့ ထင်ကောင်းထင်နိုင်ပေမယ့်၊ ဒါက ပိုက်ဆံရှာရတာ မြန်ဆန်တဲ့နည်းလမ်းဖြစ်ပြီး၊ သူ့မိခင်ရဲ့ ဆေးကုသစရိတ်အတွက် လုံလောက်သည်။

"ဟုတ်တယ်"

ကျိုးကျွမ်းက ပြုံးရင်းနဲ့ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ရောင်းအားဖိအားက များတယ်၊ တချို့ဝယ်ယူသူတွေက အထူးသဖြင့် ကိုင်တွယ်ရခက်တယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။"

"အိုကေပါ၊ ဖိအားတွေ များပေမယ့် ပိုက်ဆံရှာဖို့ အခွင့်အလမ်းတွေလည်း ရှိတယ်။"

"ဒါဆို တစ်လကို ဘယ်လောက်ရလဲ။"

အလုပ်ခွင်ထဲ စဝင်ကာစမှာ အိပ်မက်တွေနဲ့ ပိုက်ဆံကိုပဲ ဂရုစိုက်ကြ၏။

သူတို့ထဲက များစွာသောသူတွေက လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းရဲ့ စမ်းသပ်မှုကို မခံရသေး အိပ်မက်တွေကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲပင်။ "လူငယ်ဘဝမှာ လူငယ်ဆန်မှုမရှိရင် လူငယ်ဘဝအလဟဿဖြစ်သွားမယ်" ဆိုတာက လူငယ်တွေမှာ ရှိသင့်တဲ့ ဇီဝစွမ်းအင်ပဲ မဟုတ်လား။

"ဒီလ မင်းရဲ့ လစာက တစ်သောင်းကျော်သွားပြီ မို့လား။"

ကျိုးကျွမ်းက မင်ယွဲ့ရဲ့ ကော်မရှင်တစ်ခုတည်းကတောင် တစ်သောင်းကျော်ရှိပြီး၊ ကျန်ဟင်ရဲ့ လစာနဲ့ဆိုရင် ဒီလ လစာက နည်းမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပုံမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါများလိုက်တာ။လ တစ်ဝက်ပဲ ကုန်သေးတယ်။"

လူတိုင်းက အံ့အားသင့်သွားကြတယ်။ ရောင်းအားက ကောင်းတယ်ဆိုတာ သိကြပေမယ့်၊ ဒီလောက်ထိ ကောင်းမယ်လို့ မထင်ခဲ့ကြ။

ရှန်းကျင်းတက္ကသိုလ်ကို ဝင်ခွင့်ရတုန်းက၊ သူတို့က နောင်တစ်ချိန်မှာ ကြီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်ကြီးတွေ ဖြစ်လာမယ်လို့ တကယ်ပဲ စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ကြသည်။

သိပ္ပံပညာရှင်၊ နိုင်ငံရေးသမား၊ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်၊ စတော့ရှပ်စျေးကွက်ရဲ့ ကြီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်သည်...

ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးမှာမဆို၊ ဒီလိုအခြေအနေမျိုး ရောက်လာမယ်လို့ ဘယ်တော့မှ စိတ်ကူးမယဉ်ခဲ့ဘူး၊ တစ်လကို ကျပ်တစ်သောင်းလောက်ပဲ ရတဲ့ လစာချုပ်စားသူတစ်ယောက် ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ။

ဒါပေမယ့် လက်တွေ့ကြိုတင်လေ့ကျင့်ခန်းသင်တန်းသားဘဝဆိုတာ သူတို့အတွက် အစပဲရှိသေးတယ်၊ သူတို့မှာ အနာဂတ်အတွက် တောက်ပသော မျှော်လင့်ချက်တွေ ရှိနေသေးတယ်လို့ သူတို့ ခိုင်ခိုင်မာမာ ယုံကြည်နေကြသည်။

လူတိုင်းက ဒီကာလအတွင်း သူတို့ရဲ့ အလုပ်အတွေ့အကြုံတွေကို မျှဝေကြတယ်၊ ကျောင်းကနေ ခွဲခွာပြီးနောက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေအကြောင်း ပြောကြသည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ကုမ္ပဏီအပေါ် မကျေနပ်ချက်တွေလည်း ရှိခဲ့ကြ၏။

ထမင်းစားပြီးတဲ့နောက်၊ အပျော်အပါးတွေ အဆုံးသတ်သွားတော့၊ ရုတ်တရက် ဝမ်းနည်းမှုတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ဒီကျောင်းသားတွေထဲက များစွာသောသူတွေက သူတို့ဘဝမှာ တစ်ခါမှ ပြန်ဆုံခွင့်ရမလားဆိုတာ မသိကြဘူး။

ဘွဲ့ရစာတမ်းကာကွယ်ခြင်းနဲ့ ဒီပလိုမာလက်ခံရယူခြင်းဆိုတာ ကျောင်းကို ပြန်သွားဖို့ က

ရှိတဲ့ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးနှစ်ခုပဲ။