အကူအညီပေးခြင်း

"သင့်အော်ဒါကို လက်ခံလိုက်ပါပြီ"

မင်ယွဲ့ ကံကောင်းနေတယ်၊ အိမ်ကထွက်ပြီးမကြာခင်မှာပဲ အော်ဒါတစ်ခုရသွား၏။

အရင်က ခရီးသည်ဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် အခုကားမောင်းနေတာ၊ အတော်စိတ်လှုပ်ရှားစရာပါပဲ။

လမ်းဘေးမှာ မိန်းကလေးလှလှတစ်ယောက် ပတ်ပတ်လည်ကြည့်နေတာ မြင်လိုက်တယ်၊ သူမပဲဖြစ်မှာပဲ။

"ခရီးသည်များ၊ ခါးပတ်တန်းများ စနစ်တကျပတ်ပေးပါ။"

မင်ယွဲ့ ဝမ်းသာအားရဖြစ်သွားတယ်၊ ဒီဒီကားမောင်းဝန်ထမ်းအဖြစ် ပထမဆုံးအကြိမ် ခရီးစဉ်က တရားဝင်စတင်သွားပြီ။

မိန်းကလေးက ရှေ့ဘယ်ဘက်ခုံမှာ ထိုင်ပြီး ခါးပတ်တန်းကို စနစ်တကျပတ်လိုက်သည်။

"ဆရာ......"

ပါးစပ်ဖွင့်ဖွင့်ချင်းမှာပဲ ကားမောင်းသူက အသက်ငယ်ငယ် မိန်းကလေးတစ်ယောက်ဆိုတာ သတိထားမိပြီး၊ ဒီလိုခေါ်ရတာ မသင့်တော်ဘူးလို့ ခံစားမိသည်။

အကြိမ်ကြိမ်ဝိုင်းတွေးပြီးနောက်၊ သူ့အတွက် နာမည်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

"အစ်မ၊ အစ်မက အသက်ငယ်ငယ်နဲ့ ဘာလို့ တက်စီမောင်းနေရတာလဲ။"

သူမက မင်ယွဲ့ကို အနည်းငယ်စိတ်ရှုပ်နေသလို မေးလိုက်သည်။

"ဘဝကို အတွေ့အကြုံယူဖို့ပါ"

မင်ယွဲ့က ပြုံးရင်းနဲ့ ပြောလိုက်၏။

"ကောင်းတာပေါ့။ အစ်မကားကလည်း စျေးမပေါဘူး။ ခုနက ဝင်စီးဖို့တောင် မရဲခဲ့ဘူး။"

နှစ်ယောက်စလုံးက အသက်အရွယ်အတူတူလိုဖြစ်ပြီး၊ တူညီတဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုတွေလည်းရှိကြသည်။

လူ့ဘောင်ထဲ ပထမဆုံးအကြိမ်ဝင်ရောက်လာကြတဲ့ ကလေးတွေမှာ မကြာခဏ ရိုးသားဖြူစင်မှုတစ်ခု သယ်ဆောင်လာတတ်သည်၊ အခုလို မင်ယွဲ့ကို လုံးလုံးလျားလျား ယုံကြည်နေသူလိုပေါ့။

"ဟေ့အစ်မ၊ အစ်မကားက ဘယ်လောက်လဲ။ ကျွန်မလည်း ကားဝယ်ချင်တယ်၊ ဒါပေမယ့် ဝယ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

"သိန်းတစ်ရာကျော်"

"မေ့လိုက်တော့၊ ကျွန်မဘဝမှာ ဘယ်တော့မှ ဝယ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

မိန်းကလေးက အနည်းငယ်စိတ်ပျက်သွားတယ်။ ရည်မှန်းချက်သေးသေးလေးတွေကတော့ လက်လှမ်းမီဦးမှာပဲ၊ ဒါပေမယ့် သိန်းတစ်ရာကျော်တန်တဲ့ ကားဆိုတာ ရောက်ရှိဖို့ အရမ်းခက်ခဲလွန်း၏။

"ကျွန်မပြောပြမယ်၊ ဒီညံ့ဖျင်းတဲ့ အတန်းကို တစ်ရက်တောင် ထပ်မတက်ချင်တော့ဘူး။ ကျွန်မရဲ့ ညံ့ဖျင်းတဲ့ သူဌေးက..."

မိန်းကလေးတွေရဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့မှုက မကြာခဏ မကျေနပ်ချက်တွေနဲ့ ကောလာဟလတွေ မျှဝေရင်းကနေ ပိုမိုခိုင်မာလာတတ်‌ ပေသည်။

ရည်းစားရှိလား။

"မရှိဘူး"

သူမက အလွန်တက်ကြွပြီး ရွှင်လန်းတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး၊ မင်ယွဲ့က သူမရဲ့ စရိုက်လက္ခဏာကို အတော်လေးကြိုက်နှစ်သက်၏။

"တကယ်လား။ အစ်မက အရမ်းလှတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်မက ဆိုးတာရဖို့ထက် ဘာမှမရတာက ပိုကောင်းတယ်။"

နှစ်ယောက်စလုံးက အလုပ်ကနေ ယောက်ျားတွေအထိ အရာအားလုံးအကြောင်း စကားပြောရင်းနဲ့၊ အတူတူ အရမ်းပျော်ရွှင်စွာ အချိန်ကုန်လွန်ခဲ့သည်။

"ရောက်ပြီ၊ ရီဗျုူကောင်းဖို့ မမေ့နဲ့နော်။"

ကားက ရုံးအဆောက်အဦတစ်ခုရဲ့ ရှေ့မှာရပ်လိုက်တယ်။ မင်ယွဲ့က မိန်းကလေးကားကဆင်းသွားချိန်မှာ ပြုံးရင်းနဲ့ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

မင်ယွဲ့က သူမဟာ ကားမောင်းသူအဖြစ် အတော်အသင့်ကျွမ်းကျင်တယ်လို့ ခံစားရ၏။

သူမက ယောက်ျား၊ မိန်းမ၊ သက်ကြီး၊ လူငယ် အမျိုးမျိုးကနေ အော်ဒါတစ်ခုပြီးတစ်ခု ပုံမှန်လက်ခံလိုက်တယ်၊ လူ့ဘောင်အလွှာအသီးသီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ကံကောင်းတာက ကွင်းပြင်လမ်းပတ်လည်ကို မောင်းနေတာပဲ၊ ခရီးဝေးမသွားခဲ့ဘူး။

ကားမောင်းသူတွေ ဘယ်လောက်ပင်ပန်းကြောင်း တကယ်ခံစားမိသွားသည်။

သူမက အော်ဒါလက်ခံတဲ့အက်ပ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး၊ စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုကို ကျပန်းရွေးပြီး ထိုင်၍စားလိုက်၏။

ကားထဲက ပူနွေးနေပေမယ့်၊ ထွက်လာတဲ့အခါမှာ အနည်းငယ်အေးနေတယ်၊ မင်ယွဲ့က ဆိုင်ထဲဝင်တဲ့အခါ လက်ကို အိတ်ထဲထည့်ထားလိုက်သည်။

အတွင်းပိုင်းက အတော်လေး စည်ကားနေတယ်၊ လူတွေက ဖုန်းကြည့်သူကကြည့်ကြတယ်၊ စကားပြောသူကပြောနေကြတယ်၊ တစ်ချို့ကကလေးတွေကို ဆူပူနေကြ၏...

မင်ယွဲ့က ဟင်းအမယ်စုံမှာပြီး၊ နေ့စဉ်ဘဝရဲ့ ရိုးရှင်းတဲ့ ပျော်ရွှင်မှုလေးတွေကို ခံစားနေသည်။

မိဘတွေကို အနည်းငယ်လွမ်းနေမိ၏။

ထမင်းစားပြီးတဲ့နောက်၊ သူမက မိဘတွေကို ဖုန်းဆက်ပြီး၊ အိမ်မှာ အရာအားလုံး ကောင်းမွန်ကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။

သူမက ကားထဲမှာ ရေသောက်ရင်း၊ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်က သွားလာနေကြတဲ့ လူတွေကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးကြည့်နေသည်။

လူတစ်ယောက်က လမ်းဘေးမှာ မတ်တပ်ရပ်ပြီး ကားခေါ်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ်၊ စိုးရိမ်ပူပန်နေပုံရ၏။

လယ်သမားအမျိုးသမီးတစ်ယောက် မကြာခင်မှာပဲ ထွက်လာခဲ့တယ်။ ဒီအချိန်မှာ ကားထက် ခရီးသည်တွေက ပိုများနေတယ်။ သူမက ကားတစ်စီးခေါ်နိုင်ခဲ့ပေမယ့်၊ စကားအနည်းငယ်ပြောပြီးတဲ့နောက် ကားက ထပ်ပြီးထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

မင်ယွဲ့က ကားတံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး ဆင်းလာခဲ့သည်။

"ဘယ်ကိုသွားမှာလဲ။ ကျွန်မ ပို့ပေးမယ်။"

သူမမသိလိုက်တာက ထိုအချိန်မှာ၊ ထိုလူနှစ်ယောက်ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ သူမဟာ ဘုရားသခင်၏အလင်းတန်းများဖြင့် ရေချိုးခံထားသော ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးအဖြစ် ရှုမြင်နေကြခြင်းပင်။

နှစ်ယောက်စလုံး မြန်မြန်ပြေးလာခဲ့သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အမျိုးသမီးငယ်။ ကျွန်မရဲ့ သမီးက မီးဖွားဖို့နီးနေပြီ၊ လူနာတင်ကားလည်း ချက်ချင်းမရနိုင်သေးဘူး။"

သူတို့က အလျင်အမြန်ပြောကြပေမယ့်၊ မင်ယွဲ့က ငြင်းလိမ့်မယ်ဆိုတာကိုလည်း အနည်းငယ်ကြောက်နေကြတယ်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ လူအများစုက ကားထဲမှာ ကလေးမွေးဖွားမယ့်မိန်းမရှိတာကို ကံမကောင်းတာလို့ ထင်ကြတယ်။

"ကျွန်မတို့ ပေးမယ်၊ ငါးရာကျပ်ဆို ရမလား။"

မင်ယွဲ့ စိတ်ရှုပ်သွားတယ်၊ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ကိစ္စမျိုးဖြစ်လာမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး။ ကိုယ်ဝန်ဆောင်အမျိုးသမီးကို သယ်ဆောင်လာနေသူကို မြင်နေရပြီ၊ သူမရဲ့ ခင်ပွန်းဖြစ်မှာပါ။

"တစ်ထောင်၊ တစ်ထောင်ကျပ်ဆို ရမလား။ ကျွန်မကားက အနည်းငယ် ပြဿနာရှိနေလို့ ပြင်ဆင်ရမယ်၊ တကယ်အလျင်လိုနေတယ်၊ ကျွန်မနဲ့ ညှိနှိုင်းပါ။"

သူတို့က မင်ယွဲ့က မလိုချင်ဘူးလို့ ထင်ပြီး၊ ချက်ချင်းပဲ စျေးနှုန်းမြှင့်လိုက်ကြသည်။

"အဒေါ်၊ ကျွန်မ ဆိုလိုတာက အဲဒီလိုမဟုတ်ဘူး။ အရင် ကားပေါ်တက်ပါလေ။"

မင်ယွဲ့က ချက်ချင်းပဲ နောက်ခုံတံခါးကို ဖွင့်လိုက်တယ်၊ ကိုယ်ဝန်ဆောင်အမျိုးသမီးကို နောက်ခုံမှာ ထိုင်ခိုင်းလိုက်တယ်။ သူမရဲ့ ခင်ပွန်းက မြန်မြန်ဝင်ပြီး သူမကို ဂရုစိုက်ပေး၏။

"အဖေကတော့ အိမ်မှာနေခဲ့နော် အမေနဲ့ ကျွန်မ သွားမယ်။"

ယောက်ျားလေးက တစ်ယောက်တည်း လမ်းဘေးမှာ မတ်တပ်ရပ်ပြီး၊ မင်ယွဲ့ရဲ့ ကားက သူ့မိသားစုနဲ့အတူ မောင်းထွက်သွားတာကို ကြည့်နေသည်။

"အောင့်- အောင့်တယ်။"

ကိုယ်ဝန်ဆောင်အမျိုးသမီးက ကားနောက်မှာ ညည်းညူနေ၏။ သူမရဲ့ မီးဖွားမည့်ရက်က ရက်အနည်းငယ်လောက် ကျန်နေသေးပေမယ့်၊ ကိုင်းညွှတ်ပြီး ဆန့်တန်းလိုက်တာနဲ့တင် မီးဖွားစတင်မယ်ဆိုတာ မမျှော်လင့်ထားဘူး။

"အမျိုးသမီးငယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး မြန်မြန်မောင်းပေးပါလား။ ဒါ တကယ်ပြဿနာပါ။"

ရှေ့ခုံကလူက စိုးရိမ်ပူပန်စွာနဲ့ မင်ယွဲ့ကို ပြောနေ၏။

မင်ယွဲ့က ဆေးရုံကို ဖုန်းဆက်ပြီး၊ ပြီးတော့မှ ယာဉ်ကြောထိန်းသိမ်းရေးဌာနကို ခေါ်လိုက်သည်။

ရဲအမှုထမ်းတွေက ချက်ချင်းပဲ မင်ယွဲ့ရဲ့ ယာဉ်ကို ရှာဖွေပြီး၊ သူမအတွက် လမ်းကြောင်းရှင်းပေးဖို့ စတင်လိုက်သည်။

မော်တော်ဆိုင်ကယ်တွေက ရှေ့ဆောင်ပြီး၊ လရဲ့ တောက်ပသောအစိမ်းရောင်ယာဉ်ကို ထင်ရှားစွာ မြင်နိုင်အောင် လုပ်ဆောင်ပေး၏။

ကားထဲမှာ ကိုယ်ဝန်ဆောင်အမျိုးသမီးရှိတယ်ဆိုတာ သိသွားတဲ့အခါ၊ လူတိုင်းက မြန်မြန်ဆန်ဆန် လမ်းဖွင့်ပေးကြသည်။

လပြည့်ဝန်းက လင်းလက်စွာ အရှိန်မြှင့်မောင်းနှင်နေစဉ်၊ ဘေးမှာ ရဲအမှုထမ်းတွေ ရှိနေတာက လုံခြုံမှုအပြည့်အဝ ခံစားရစေသည်။

လူနာတင်ယာဉ်က ဒီဘက်ကို သွားနေပြီ။

နောက်ဆုံးတော့၊ ယာဉ်နှစ်စီးက သမိုင်းဝင်အခိုက်အတန့်မှာ တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အကူအညီပေးသူတွေက လူနာတင်ယာဉ်ထဲက မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဆင်းလာပြီး၊ ကိုယ်ဝန်ဆောင်အမျိုးသမီးကို လူနာတင်ယာဉ်ထဲ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အမျိုးသမီးငယ်၊ အရမ်းကျေးဇူးတင်ပါတယ်။" အမေကြီးက စိုးရိမ်လွန်းလို့ မျက်ရည်တွေဝိုင်းလာပြီး၊ သူ့လက်ထဲမှာရှိတဲ့ ငွေသားတွေကို ဆက်တိုက်ထည့်ပေးနေ၏။

"မလိုပါဘူး အဒေါ်။ ကောင်းမှုကုသိုလ်လုပ်တာက လူတိုင်းရဲ့ တာဝန်ပါပဲ။"

မင်ယွဲ့က သူတစ်ပါးကပေးတဲ့ ငွေကို ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ အမေကြီးက အနည်းငယ်စိုးရိမ်နေပြီး၊ လှည့်ပြီး လူနာတင်ယာဉ်ထဲ အရင်ဝင်သွားတယ်၊ နောက်မှ အချိန်ရတဲ့အခါ မင်ယွဲ့ကို ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ စီစဉ်နေ၏။

မင်ယွဲ့က အကွာအဝေးတစ်ခုမှာ ရပ်ပြီး၊ လူနာတင်ယာဉ် ထွက်ခွာသွားတာကို ကြည့်နေလိုက်သည်။

လူနာတင်ယာဉ်ရဲ့ ဆိုင်းရင်သံက ဝေးရာကို ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ကျွန်မရဲ့ စိတ်ထဲက တင်းမာမှုတွေကို ယူဆောင်သွားသည်။ ချက်ချင်းပဲ စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး၊ ကိုယ်ဝန်ဆောင်အမျိုးသမီးအတွက် လုံခြုံရေးကိုတောင် ဆုတောင်းပေးမိသည်။

အရင်က "နှင်းဆီပန်း ပေးခြင်းဖြင့် နှင်းဆီအနံ့ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်" ဆိုတဲ့ အယူအဆကို အဓိပ္ပါယ်မဲ့စကားလုံးတွေလို့ပဲ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမယ့် အခု တကယ်တမ်း အရေးပေါ်အခြေအနေမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ကူညီပေးလိုက်တဲ့အခါ၊ တကယ့်ကို အောင်မြင်မှု၊ ပျော်ရွှင်မှု၊ နှင့် ဂုဏ်ယူမှုကို ခံစားရ၏။

【ဒိုင်း- အိမ်ရှင်ရဲ့ အကူအညီပေးမှုက ဆွဲဆောင်မှုအမှတ် +၁၊ ဆုကြေး ၂၀,၀၀၀ ရရှိပါတယ်။ မိခင်နှင့် သမီးလေးလုံခြုံစွာရှိနေတာကြောင့် အိမ်ရှင်က အထူးဆုလာဘ်တစ်ခု ထပ်မံရရှိပါတယ်။ အလုပ်အကိုင်တစ်ခုစီမှာ အထူးဆုလာဘ် တစ်ကြိမ်စီ ရရှိနိုင်ပါတယ်။】

အာ့ဟ်- ကောင်းတဲ့အကျင့်တွေက တကယ်ပဲ ကောင်းတဲ့ဆုလာဘ်တွေ ယူဆောင်လာတယ်မလား။ ယွမ်ပေါ့က သူမရဲ့ အလုပ်အကိုင်လမ်းကြောင်းကို ကျယ်ပြန့်အောင် ကူညီပေးရတဲ့ အကြောင်းရင်းကို ရှင်းပြလိုက်တာပါ၊ သူမဆီကို အံ့သြဖွယ်ရာ တစ်ခု ရောက်လာတော့မယ်ဆိုတာပါ။

【ဆုလာဘ်များ စတင်အပ်တီဗေးရှင်းလုပ်ပါ။】

မင်ယွဲ့က ကားကို လမ်းဘေးဆီ ထိုးလိုက်တယ်။ စနစ်က အမြဲတမ်း သူ့ကို ဆုကြီးတွေပေးတတ်တာကြောင့်၊ လမ်းပေါ်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းပြီး မတော်တဆမှုဖြစ်မှာ ကြောက်လို့၊ လမ်းဘေးထိုးတာက ပိုကောင်းသည်။