အလှမာယာ ထောင်ချောက်

"ခြေရာများ" ဂိမ်းသည် စမ်းသပ်ကာလအတွင်း၌ပင် ရှိသေးသော်လည်း၊ တစ်ဖက်ကုမ္ပဏီမှ "ခရီးသွားခြင်း" ဟု အမည်ရသော တူညီသည့်ဂိမ်းတစ်ခုကို ဦးဦးဖျားဖျား ထုတ်လုပ်လိုက်လေသည်။

ထိုလုပ်ရပ်၏ နောက်ကွယ်တွင် ယန်ခဲ နှင့် ပြဿနာဖြစ်ဖူးသော ထိုမိန်းမရှိနေကြောင်း မင်ယွဲ့ တွေးကြည့်ရုံဖြင့် သိလိုက်၏။

မင်ယွဲ့သည် ဒုတိယအကြိမ်အဖြစ် "ဆုန့်မော့ယဉ်ကျေးမှု" ကုမ္ပဏီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ရုံးခန်းအတွင်း၌ ယန်ခဲ သည် ဝတ်စုံပြည့် ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း မျက်နှာမှာမူ နွမ်းလျနေသည်။ သူ၏ ပုံစံမှာ ကုမ္ပဏီပိုင်ရှင်ထက်စာလျှင် ဘဝအခြေအနေကြောင့် မှေးမှိန်နေရသော သူဌေးသားလေးတစ်ဦးနှင့် ပို၍ တူနေလေသည်။

"မမမင်... သူတို့က အရင်လက်ဦးမှုယူပြီး ဈေးကွက်ကို သိမ်းပိုက်လိုက်ပြီ။ ဒီအတိုင်းဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီ ရှေ့ဆက်ဖို့တောင် ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်" ဟု ယန်ခဲ က စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဆိုသည်။

မင်ယွဲ့ကမူ တည်ငြိမ်စွာဖြင့်— "နင် သူတို့ကို ပရောပိုဂျက်ပြတုန်းက ဒါဟာ အကြမ်းထည်ပဲ ရှိသေးတာ။ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စီမံကိန်းတွေ သူတို့ မသိနိုင်ပါဘူး။ အဓိကကတော့ သူတို့ ငါတို့ဆီက ခိုးယူထားတယ်ဆိုတဲ့ သက်သေရှိဖို့ပဲ။ သက်သေရှိရင် အကောင်းဆုံး ရှေ့နေငှားပြီး တရားစွဲမယ်။ လူထုစိတ်ဝင်စားမှု ရလာတဲ့အချိန်ကျမှ ငါတို့ဂိမ်းကို ထုတ်မယ်။ ဒါက အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းပဲ"

သို့သော် ယန်ခဲ့တို့အဖွဲ့တွင် ခိုင်လုံသော သက်သေမရှိသေးချေ။ မင်ယွဲ့သည် ယန်ခဲ့၏ အားနည်းချက်ဖြစ်သော သူ၏ ရုပ်ရည်ကို ကြည့်ကာ တစ်ချက်ပြုံးလိုက်ပြီး— "အဲဒီမိန်းမက နင့်ကို သဘောကျနေတာ မဟုတ်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ယန်ခဲ့သည် ချက်ချင်းပင် နိုးနိုးကြားကြား ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ ဝတ်စုံအင်္ကျီကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆွဲစိလိုက်သည်။ "မမမင်... ကျွန်တော့်ကို အလှမာယာသုံးခိုင်းဖို့တော့ မစဉ်းစားနဲ့နော်။ ကျွန်တော် မလုပ်နိုင်ဘူး။ ကျွန်တော်သာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရောင်းစားချင်ရင် အစောကြီးကတည်းက ရောင်းစားပြီးပြီ"

မင်ယွဲ့က ရယ်မောရင်း— "ယန်ခဲ့... နင်က အရမ်းအေးတာပဲ။ ငါဆိုလိုတာက သူ့ကို တွေ့ဖို့ ချိန်းလိုက်ပါ။ ငါလည်း လိုက်ခဲ့မယ်။ နင်တို့ပြောသမျှကို ငါ အကုန် အသံဖမ်းထားမယ်"

နောက်တစ်နေ့တွင် တီလဲ့အနောက်တိုင်း စားသောက်ဆိုင်လေး၌ ချိန်းဆိုမှု ဖြစ်လာသည်။

မင်ယွဲ့သည် ယန်ခဲ့၏ အနီးအနားတွင် မသိမသာ နေရာယူထားပြီး၊ သူ၏ အင်္ကျီအိတ်ကပ်အတွင်း၌ အသံဖမ်းစက်လေးကို ထည့်ပေးထားသည်။ ထို့ပြင် သူမ၏ ဖုန်းကင်မရာကိုလည်း ရေဖန်ခွက်နောက်တွင် ကွယ်၍ အဆင်သင့် ပြင်ထားလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် ဝမ်မျိုးနွယ်စု အမျိုးသမီးသည် ဟန်ပါပါဖြင့် ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်လာသည်။ "ယန်ခဲ့... နင် သေချာစဉ်းစားပြီးပြီလား" ဟု သူမက အောင်နိုင်သူတစ်ဦး၏ အပြုံးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ယန်ခဲ့သည် စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ကာ— "မမဝမ်... 'ခရီးသွားခြင်း' ဂိမ်းက ကျွန်တော်တို့ စိတ်ကူးတွေနဲ့ ထပ်တူကျနေတာကို ဘယ်လို ရှင်းပြချင်လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

အမျိုးသမီးက အရေးမစိုက်သလို ရယ်မောကာ— "စိတ်ကူးဆိုတာ မူပိုင်ခွင့်မှ မရှိတာပဲ မောင်လေးရယ်။ အခု နင့်ဂိမ်းက ဈေးကွက်ထဲမှာ ဘာမှတန်ဖိုးမရှိတော့ဘူး။ နင့်မှာရှိတဲ့ ဂိမ်း၏ အဓိက အသက်သွေးကြော ဒေတာကို ငါ့ကို ရောင်းလိုက်ပါ။ သုံးသန်း ပေးမယ်"

ယန်ခဲ့က မျက်လုံးကို အောက်ချကာ နာခံသယောင် ဟန်ဆောင်ရင်း— "ကျွန်တော်သာပေးလိုက်ရင်၊ မမဝမ်က ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခါကလိုပဲ ကျွန်တော့်အချက်အလက်တွေကို ခိုးယူပြီး ဈေးနှိမ်တာမျိုး လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ဘယ်လို ယုံရမလဲ" ဟု ညင်သာစွာ မေးလိုက်သည်။

ဝမ်မျိုးနွယ်စု အမျိုးသမီးသည် ယန်ခဲ့က အလျှော့ပေးလိုက်ပြီဟု ထင်မှတ်ကာ ဝမ်းသာသွားသည်။ သူမသည် ယန်ခဲ့၏ လက်ကို လှမ်း၍ အသာအယာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

ယန်ခဲ့၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ တောင့်တင်းသွားပြီး ရင်ထဲတွင် အော်ဟစ်နေမိသည်။ "အား... ငါ မသန့်စင်တော့ဘူး။ မမမင်... ဒါ အလှမာယာ မဟုတ်ဘူးဆို!"

အမျိုးသမီးကမူ ပြုံးရွှင်စွာဖြင့်— "နင်သာ အစကတည်းက ဒီလို လိမ္မာခဲ့ရင် နင့်ကုမ္ပဏီ ဒီလို အခြေအနေမျိုး ရောက်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဆိုလေသည်။

ဤစကားများသည် အသံဖမ်းစက်အတွင်းသို့ အထင်အရှား ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့၊ မင်ယွဲ့၏ ဖုန်းကင်မရာတွင်လည်း သက်သေများအဖြစ် မှတ်တမ်းဝင်သွားလေပြီ။ မင်ယွဲ့သည် ပြတင်းပေါက်ပြင်ပကို ကြည့်ကာ သူမ၏ ရည်မှန်းချက်ဖြစ်သော ထိုအမျိုးသမီးအား တရားဥပဒေဖြင့် အပြတ်ရှင်းရန် အစီအစဉ်ကို စတင် အကောင်အထည်ဖော်လိုက်လေတော့သည်။

ယန်ခဲ့တစ်ယောက် ထိုအမျိုးသမီးလက်မှ မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ရုန်းထွက်မည်နည်း။ မင်ယွဲ့၏ နောက်ထပ် အကွက်စိပ်များကို သိရှိလိုပါသလား။