← Chapters

ကျွန်မမှာ ချမ်းသာတဲ့ ပထမမျိုးဆက် သူငယ်ချင်းမလေးရှိတယ်

Vol. 7 Ch. 63

ကျွန်မမှာ ချမ်းသာတဲ့ ပထမမျိုးဆက် သူငယ်ချင်းမလေးရှိတယ်

Vol. 7 Ch. 63

အဘွားဝမ်က ဝမ်ကျန်းတို့မိသားစုနှင့်အတူ နေထိုင်ပြီး အဘိုးဝမ်ကတော့ သားကြီးဖြစ်သူ၏ အိမ်တွင် အခြေချနေထိုင်သည်။ ၎င်းတို့သည် မူလက ဤ‌တွေ့ဆုံပွဲသို့ လာရောက်ရန် အစီအစဉ်မရှိသော်လည်း တစ်ဖက်မိသားစုမှ အလွန်အကျွံ ဖိတ်ကြားလွန်းလှသဖြင့် ဆွေမျိုးအချင်းချင်း အလည်အပတ် သဘောမျိုးဖြင့်သာ လာရောက်ခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျန်း၏ အမြင်တွင်မူ ထိုစဉ်ကတည်းက အခြေအနေများမှာ ကြည့်မကောင်းအောင် ပျက်စီးခဲ့ပြီး ဆွေမျိုးအဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်ထားခဲ့ကြသည်ဖြစ်ရာ ယခုကဲ့သို့ ပြန်လည်ထိတွေ့ရန် အမှန်တကယ်ပင် မလိုအပ်တော့ဟု ယူဆသည်။ သို့သော် တစ်ဖက်လူမှာ အလွန်ပင် အရှက်သိက္ခာ ကင်းမဲ့လွန်းလှပြီး သူမတို့ကဲ့သို့ ဆင်းရဲသော ဆွေမျိုးများ၏ အခြေအနေကို အသုံးချကာ ၎င်းတို့၏ သာလွန်မှုကို ပြသလိုပုံရသည်။

"ကျိုးရှီယန် ရောက်လာပြီပဲ၊ မင်းရဲ့ စာမေးပွဲရလဒ်တွေ ဘယ်လိုလဲ"

ဝမ်ကျန်းက ထိုကောင်လေး၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ ပြုံးရွှင်စွာ မေးလိုက်သည်။

"အစ်မရယ်... ကျောင်းသားတစ်ယောက်ကို အမှတ်တွေအကြောင်း မမေးရဘူးဆိုတာ မသိဘူးလား"

၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ ရယ်မောနောက်ပြောင်နေပုံကို ကြည့်ရုံဖြင့် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးကို သိသာစေသည်။

"သူက စာလေ့လာတာကလွဲရင် ကျန်တာ အကုန်တော်တယ်"

သူမ၏ အဒေါ်ဖြစ်သူက ကောင်လေး၏ ခေါင်းကို ပုတ်ကာ ပြုံးလျက် ပြောသည်။

"ဝမ်းကွဲအစ်မ"

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ကျိုးရှီယန်သည် ဝမ်

ယွန်းအပေါ်တွင်မူ အလွန်ပင် အေးစက်လှသည်။

ဝမ်ကျန်းကို "အစ်မ" ဟု ခေါ်ပြီး ဝမ်ယွန်းကိုမူ "ဝမ်းကွဲအစ်မ" ဟု အကွာအဝေးတစ်ခု ထားရှိကာ ခေါ်ဆိုခြင်းကပင် အဖြေမှာ ထင်ရှားနေသည်။

မိသားစုနှစ်ခုစလုံးမှာ မိခင်တစ်ဦးတည်းမှ ဆင်းသက်လာကြသော်လည်း ဝမ်ကျန်း၏ ဖခင်မှာ စိတ်ရင်းကောင်းပြီး ရိုးသားသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အဘိုးဝမ်၏ အမြင်တွင်မူ အိမ်ထောင်ကျပြီးသော သမီးမှာ သွန်ချလိုက်သော ရေကဲ့သို့ဖြစ်ရာ ထိုစဉ်က အမွေခွဲဝေရာတွင် သမီးဖြစ်သူမှာ ပြားစေ့တစ်စေ့မျှပင် မမျှော်လင့်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဝမ်ကျန်း၏ အဒေါ်နှင့် ဦးလေးမှာ လူလတ်တန်းစား အခြေအနေရှိသဖြင့် မိသားစုတွင်း ရှုပ်ထွေးသော ကိစ္စများတွင် မပါဝင်လိုကြပေ။ အဘိုးဝမ်သည် ငွေ ၄ သန်းရရှိခဲ့စဉ်က သမီးဖြစ်သူကို ၂

သန်း ပေးရန် ကမ်းလှမ်းခဲ့သော်လည်း အဒေါ်

ဖြစ်သူက ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

သူမ၏ ခင်ပွန်းမှာ ယန်ကျင်းမြို့သားဖြစ်ပြီး အလွန်အမင်း မချမ်းသာသော်လည်း ကိုယ်ပိုင်အိမ်၊ ကိုယ်ပိုင်ကားဖြင့် တည်ငြိမ်သော ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သို့သော် သူမ၏ မောင်ဖြစ်သူမှာ အိမ်ငှားနေထိုင်ရဆဲဖြစ်သည်ကို သိရှိသဖြင့် ထိုငွေကို လက်မခံရန် ခင်ပွန်းဖြစ်သူနှင့် တိုင်ပင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် နှစ်ဖက်ညှိနှိုင်းမှုအရ အဒေါ်ဖြစ်သူက ၁ သန်း ယူပြီး ဝမ်ကျန်းတို့ မိသားစုက ၃ သန်း ရရှိခဲ့ကြသည်။

"ကားတစ်စီး ရှိတာများ ဘာထူးဆန်းလို့လဲ၊ ဘာလို့ ကြွားနေတာလဲ"

ဝမ်ယွန်းက ကျိုးရှီယန်၏ နှုတ်ဆက်မှုကို တုံ့ပြန်ခြင်းမရှိဘဲ ဝမ်ကျန်းကိုသာ ရန်စလိုက်

သည်။ ဝမ်ကျန်းမှာ ဆွံ့အသွားရသည်။

အခုလိုကြွားဝါမှုကို စတင်ခဲ့ခြင်းက သူမကိုယ်တိုင်ပင်ဖြစ်နေကြောင်းကို စဉ်းစားနေ၏။

လူစုမှာ ဟိုတယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ကြိုတင်မှာယူထားသော သီးသန့်ခန်းအတွင်း နေရာယူကြသည်။ ဝမ်ယွန်းသည် ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ကြွားလုံးထုတ်တော့ရာ ဝမ်ကျန်းမှာ ဆက်လက်သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ဖုန်းထုတ်ကာ မင်ယွဲ့ထံသို့ စာတိုပို့ကာ ရင်ဖွင့်လေတော့သည်။

"ကျန်းကျန်း... နင်က အရူးတစ်ယောက်လို ငြိမ်မနေပါနဲ့၊ ယန်တီးယား တက္ကသိုလ်မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ စိတ်ဝင်စားစရာလေးတွေ ပြောပြပါဦး"

ဝမ်ကျန်းသည် သူမကို စကားပင် မပြောချင်တော့ပေ။ ဤသို့ ထမင်းဖိတ်ကျွေးခြင်းမှာ ပြည်ပမှ အခြေအနေများကသာ ပို၍ သာလွန်ကောင်းမွန်ကြောင်း ကြွားဝါပြောဆိုသည်ကို နားထောင်စေလိုခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပါလော။

"မလိုပါဘူး၊ နင်ပြောချင်တာသာ ပြောပါ"

ဝမ်ကျန်းသည် ဘဲကင်တစ်ဖဲ့ကို ယူကာ စားစရာများကိုသာ အာရုံစိုက်နေလိုက်သည်။

"ကျန်းကျန်း... ငါပြောသားပဲ၊ နိုင်ငံခြားမှာက ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်၊ ယန်ကျင်းတက္ကသိုလ်ဆိုတာ စာအုပ်ကြီးအတိုင်း လိုက်လုပ်တဲ့သူတွေနဲ့ပဲ ပြည့်နေတာ၊ ဒီနိုင်ငံရဲ့ ပညာရေးစနစ်က မကောင်းဘူး..."

သူမ စကားမဆုံးမီမှာပင် ဝမ်ကျန်းက ဇွန်းနှင့် ခက်ရင်းကို အရှိန်ပြင်းပြင်း ချလိုက်သည်။

"ဝမ်ယွန်း... နင် နိုင်ငံခြားမှာ နည်းနည်းပါးပါး နေခဲ့ရရုံနဲ့ မောက်မာမနေနဲ့၊ ပေကင်းတက္ကသိုလ်ကို ဝင်ခွင့်မရလို့ ဘယ်သူက ငိုယိုအော်ဟစ်ခဲ့လဲဆိုတာ နင်အသိဆုံးဖြစ်မှာပါ"

နှစ်ဖက်စလုံး၏ လေထုမှာ တင်းမာသွားပြီး စားပွဲထိုးများပင် ဟင်းပွဲများ လာချပေးစဉ် စကားတစ်လုံးမျှ မဟရဲကြပေ။

"နောက်ကျသွားတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်"

ဝတ်စုံပြည့် ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦး အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသည်။ ထိုသူကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝမ်ယွန်း၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် ဝင်းပသွားသည်။

"ဒါက ငါ့ရဲ့ ရည်းစား ကျန်းဟောင်ပဲ၊ ကွမ်ယွီမီဒီယာ ပိုင်ရှင်ရဲ့ သားပေါ့"

ဝမ်ကျန်းက ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆက်စားနေသည်။

"ကျန်းကျန်း... နင် ဘယ်လိုတောင် ရိုင်းရတာလဲ၊ စောစောက နင် ငါ့ကို အခက်တွေ့အောင် လုပ်တာကို ငါ ခွင့်လွှတ်ပေးနိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နင်က နင့်ရဲ့ အနာဂတ် ခဲအိုလောင်းကိုတောင် နှုတ်မဆက်တတ်ဘူးလား"

ထိုအမျိုးသားက ဝမ်ကျန်းကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများမှာ အရောင်တောက်သွားသည်။ ဝမ်ယွန်းနှင့် နိုင်ငံခြားတွင် ဆုံတွေ့ခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ဝမ်းကွဲညီမမှာ ဤမျှအထိ ပိုမိုလှပနေလိမ့်မည်ဟု သူမထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ဝမ်ကျန်းက မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုသူ၏ အကြည့်များမှာ အလွန်ပင် ရွံရှာဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် ဤအစားအသောက်ကို ဆက်လက်မစားနိုင်တော့ကြောင်း သိရှိလိုက်

သည်။

"လက်ထပ်ပြီးမှ မိသားစုလို့ ခေါ်စမ်းပါ"

ဝမ်ကျန်းက အေးဆေးစွာပင် ပြောလိုက်သည်။ လက်ထပ်ပြီးမှ ဆက်ဆံရေးမှာ သူမအပေါ်တွင်သာ မူတည်ကြောင်းနှင့် ယခုအချိန်တွင်မူ ထိုစကားဖြင့်ပင် ဝမ်ယွန်းကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်

လိုက်ခြင်းက ကျေနပ်စရာ ကောင်းလှသည်။

"သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ နင်သိရဲ့လား၊ သူ့အဖေက ကွမ်ယွီမီဒီယာရဲ့ သူဌေးကြီး၊ နင်က ဘယ်လိုသတ္တိနဲ့ သူ့ကို ဒီလိုဆက်ဆံရဲတာလဲ"

"ဒီအစားအစာတွေကို တစ်လုပ်တောင် စားလို့မရတော့ဘူး၊ ခွေးဟောင်သံတွေပဲ ကြားနေရတာ စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ"

"ဝမ်ကျန်း... နင့်မှာ ယဉ်ကျေးမှုဆိုတာ မရှိဘူးလား၊ နင့်အစ်မက သူ့ရည်းစားနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးဖို့ ခေါ်လာတာကို နင်က ဒီလိုပြဿနာရှာနေရတာလား၊ နင်က သုံးနှစ်ကလေး မဟုတ်တော့ဘူးနော်"

အဘိုးဝမ်က လက်ကိုင်တုတ်ကို ကြမ်းပြင်နှင့် စောင့်ကာ ပြင်းထန်စွာ ဆူပူလေသည်။

"ရှင်တို့က ကျွန်မတို့ကို မကြိုဆိုဘူးဆိုရင်လည်း ကျွန်မ မြေးမလေးကို ခေါ်ပြီး ပြန်ပါ့မယ်"

အဘွားဝမ်က တည်ငြိမ်စွာပင် ထရန် ပြင်လိုက်ရာ အဘိုးဝမ်မှာ မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။

သူသည် အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ဤအမျိုးသမီး၏ စရိုက်မှာ ဤမျှအထိ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။ သူမ၏ ယခင်က နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုနှင့် မိန်းမကောင်း ပီသမှုများမှာ ဟန်ဆောင်မှုများသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူတွေးထင်နေသည်။

ဝမ်ကျန်းသာ သူဘာတွေးနေသည်ကို သိပါက ဟင်းပွဲများဖြင့် ထိုအဘိုးကြီး၏ ပန်းကန်ပေါ်သို့ မှောက်ချလိုက်မည်မှာ သေချာသည်။ အခြားသူ၏ ကလေးကို အရွယ်ရောက်သည်အထိ မိန်းမကောင်းပီသစွာ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးရမည်ဟု မည်သူကများ ဟန်ဆောင်နိုင်ပါမည်နည်း။

ဝမ်ဇနီးမောင်နှံကလည်း ထွက်ခွာရန် ပြင်ကြသည်။

"ဦးလေး... ကျွန်မတို့က ကျန်းဟောင်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးချင်လို့ ဖိတ်တာလေ၊ ဦးလေးတို့က ဒီလောက်အထိ ရိုင်းစိုင်းမယ်လို့ မထင်ထားဘူး"

ဝမ်ကျန်း၏ ဖခင်ဖြစ်သူက ရပ်တန့်လိုက်ရာ ဝမ်ယွန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ၎င်းတို့ နောင်တရသွားပြီဟု ထင်မှတ်ကာ အရောင်တောက်သွားသည်။ ငွေကြေး၏ ဆွဲဆောင်မှုကို မည်သူမျှ မတွန်းလှန်နိုင်ဟု သူမ ယုံကြည်ထားသည်။

"မလိုပါဘူး၊ မင်းတို့မိသားစုနဲ့ ငါနဲ့က ဆက်ဆံရေး ကောင်းတာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ဆက်သွယ်နေဖို့ မလိုတော့ဘူး"

ဤကလေးမမှာ ငယ်စဉ်ကတည်းက ဗိုလ်ကျတတ်သူဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က လူကြီးချင်း ရန်ငြိမ်းမှုမှာ ကလေးများနှင့် မသက်ဆိုင်ဟု ယူဆကာ သူမအပေါ် ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံခဲ့သည်။

သို့သော် အရွယ်ရောက်လာသည့်တိုင်အောင် သူမ၏ မိဘများကဲ့သို့ပင် စိတ်ပျက်စရာကောင်းနေလိမ့်မည်ဟု သူမထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ဝမ်ကျန်း၏ ဖခင်က တစ်ဖက်မိသားစုကို တစ်

ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"သွားကြစို့၊ တကယ်ပဲ... သူတို့က ချမ်းသာကြောင်း ကြွားဖို့ပဲ လာတာ၊ ဒုတိယမျိုးဆက် ချမ်းသာတဲ့ ရည်းစားရတာကို လူတိုင်းသိအောင် လုပ်ပြီး တခြားသူတွေက ဖားကြလိမ့်မယ်လို့ အိပ်မက်မက်နေကြတာ"

ဝမ်ကျန်းက သူမ၏ အဘွားကို တွဲကူကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်သည်။

"ဝမ်ကျန်း—"

ဝမ်ယွန်း အလွန်ပင် ဒေါသထွက်သွားသည်။ အစကတည်းက အဆင်မပြေခဲ့သည့်အပြင် သူမ၏ ဝမ်းကွဲညီမမှာ ပိုမို၍ စကားနာထိုးတတ်လာသဖြင့် အမျက်ချောင်းချောင်း ထွက်ကာ "ကျန်းကျန်း" ဟုပင် မခေါ်နိုင်တော့ဘဲ နာမည်

အပြည့်အစုံကို အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"ပြောစရာရှိတာ ပြောပါ"

ဝမ်ကျန်းက အမှန်တကယ်ပင် ရပ်တန့်ကာ သူမ မည်သို့သော အဓိပ္ပာယ်မဲ့ စကားများကို ပြောဦးမည်နည်းဟု စောင့်နားထောင်လိုက်သည်။ ထိုစဉ် သူမ၏ ဖုန်းတုန်ခါလာပြီး မင်ယွဲ့ ထံမှ လိပ်စာစာတို ရောက်ရှိလာသည်။

"ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ကားလေးနဲ့ နင့်ကို လိုက်ပို့ပေးရမလား၊ ငါ အနီးအနားမှာပဲ ရှိတယ်၊ မိနစ်အနည်းငယ်ပဲ ကြာမှာပါ"

မင်ယွဲ့၏ ဒုတိယစာတိုက ထပ်မံရောက်ရှိလာသည်။ ဝမ်ကျန်းသည် သူမ၏ ချမ်းသာသော သူငယ်ချင်းမလေး၏ စူပါကားကို စီးကြည့်ချင်လှပြီဖြစ်သည်။ သူမ သိထားသည်မှာ မင်ယွဲ့သည် စတော့ရှယ်ယာများ၊ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများနှင့် ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို ဦးဆောင်နေသည်ဟူ၍သာ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ သူငယ်ချင်းမလေးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဤမျှအထိ ချမ်းသာကြွယ်ဝလာလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

"အိုကေ!"

သူမသည် ဖုန်းကို ဂရုတစိုက် သိမ်းလိုက်ပြီး ဝမ်ယွန်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဝမ်ယွန်းသည် ဝမ်ကျန်းက အလေးအနက် နားထောင်နေသည်ဟု ယူဆကာ စကားစလေသည်။

"နင် ငါ့မှာ ချမ်းသာတဲ့ ရည်းစားရှိတာကို မနာလိုဖြစ်နေတာလား"

ဝမ်ကျန်းမှာ သံသယများဖြင့် ပြည့်သွားသည်။ ဝမ်ယွန်းမှာ အရူးတစ်ယောက်လို ပြုမူနေသည် မဟုတ်ပါလော။

"ကျန်းကျန်း... နင် အခုထိ လူပျိုကြီး ဖြစ်နေတုန်းပဲလား၊ ငါ့သူငယ်ချင်းတွေထဲမှာ ချမ်းသာတဲ့ ကောင်လေးတွေ အများကြီးရှိတယ်၊ နောက်အပတ် ငါတို့ပါတီကို လာချင်လား"

ကျန်းဟောင်က ပြုံးလျက် မေးသည်။

"မလိုပါဘူး၊ နင် ဒုတိယမျိုးဆက် ချမ်းသာတဲ့ ရည်းစားရှိတာကို ငါက ဘာလို့ မနာလိုဖြစ်ရမှာလဲ"

ဝမ်ကျန်း စကားပြောနေစဉ် သူမ၏ အကြည့်များက ကျန်းဟောင်အပေါ်သို့ ဝေ့ဝဲသွားပြီး အထင်အမြင်သေးမှုများမှာ မျက်ဝန်းတွင် အထင်အသား ပေါ်လွင်နေသည်။

"ကျွန်မမှာ ကိုယ်တိုင်ကြိုးစားပြီး ချမ်းသာတဲ့ ပထမမျိုးဆက် သူငယ်ချင်းလေး ရှိနေတာပဲ၊ ဒုတိယမျိုးဆက် ချမ်းသာတဲ့ ရည်းစားကို ဘာလို့ လိုအပ်ဦးမှာလဲ"

ပြောဆိုပြီးနောက် ဝမ်ကျန်းက သူမ၏ အိတ်ကို ရှေ့သို့ ဆွဲယူလိုက်ကာ ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"နင့်မှာရော LV အိတ်တွေ ဝယ်ပေးတဲ့ သူငယ်ချင်းကောင်း ရှိလို့လား၊ သူက ငါ့ကို Gucci အဝတ်အစားတွေ၊ Dior ရေမွှေးတွေနဲ့ X တံဆိပ် အဆင့်မြင့် အလှကုန်တွေလည်း ပေးသေးတယ်၊ နင် မနာလိုဖြစ်မနေဘူးလား"

ဝမ်ကျန်းသည် စကားဆုံးသည်နှင့် ကျောခိုင်းထွက်ခွာသွားတော့သည်။ သူမ၏ အဒေါ်မိသားစုလည်း လိုက်ပါသွားကြသည်။

"အစ်မ... စောစောက တကယ်ကို လန်းတယ်ဗျာ"

ကျိုးရှီယန်က လက်မထောင်ကာ ချီးကျူးလိုက်သည်။

"အစ်မ... အစ်မမှာ တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် ချမ်းသာတဲ့ သူငယ်ချင်းရှိတာလား"

သူက အနားသို့ တိုးကပ်ကာ လျှို့ဝှက်စွာ မေးလိုက်သည်။ သူမ ပြောလိုက်သည်မှာ လုပ်ကြံဖန်တီးထားခြင်းဟု သူ တွေးနေပုံရသည်။

All Chapters