စင်ကြယ်သော ကြယ်တာရာ
Vol. 8 Ch. 73
“ဒါပေမဲ့ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ဘဏ္ဍာရေးကဏ္ဍကတော့ မကြာသေးမီနှစ်တွေအတွင်းမှာ ထူးထူးခြားခြား တိုးတက်လာခဲ့ပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ နည်းပညာတွေ မြင့်မားလာတာနဲ့အမျှ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ပစ္စည်းကိရိယာတွေကလည်း အမြဲမပြတ် ဆန်းသစ်နေလို့ပါပဲ။ ဒါတွေက မရှိမဖြစ်လိုအပ်တဲ့ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ပံ့ပိုးမှုတွေ ဖြစ်လာပါတယ်။ အချက်အလက်ပေါင်းစုံရဲ့ တွန်းအားပေးမှုကြောင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ဘဏ္ဍာရေးဟာ...”
မင်ယွဲ့၏ ဆရာဖြစ်သူသည် ကျေနပ်အားရသော မျက်နှာထားဖြင့် သူမကို ကြည့်ရှုနေမိသည်။
ဤတပည့်မလေးကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းမှာ အမှန်ပင် မှန်ကန်လှပေသည်။ သူမသည် အကြောင်းအရာတစ်ခုကို သိရှိရုံမျှမက အခြားသော အချက်အလက်များနှင့်ပါ ချိတ်ဆက်တွေးတောနိုင်စွမ်းရှိပြီး မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း ဖြစ်ပွားခဲ့သော ဂန္ထဝင်သာဓကများကိုလည်း နှံ့နှံ့စပ်စပ် နားလည်ထားပေသည်။
ရုတ်တရက် ခန်းမကြီးအတွင်း၌ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ကျယ်လောင်လှသော လက်ခုပ်သံများ ဟိန်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဆရာဖြစ်သူသည် တပည့်နှစ်ဦးအား သင်ကြားပြသနေမှုကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး စင်မြင့်ထက်သို့ လေးနက်သော အကြည့်တို့ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အလွန်အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ရောက်ရှိလာပုံရပေသည်။
“ဒေါင်— ကံပါလာတဲ့ အိမ်ထောင်ဖက်ကတော့ အနားကို ရောက်လို့လာပါပြီ။”
ရုတ်တရက် စိတ်ထဲရှိ ယွမ်ပေါ့လေးက အသက်ဝင်လာပြန်သည်။
“ယွမ်ပေါ့... နင် ငါ့ကို အလုပ်အာရုံပျက်အောင် မလုပ်နဲ့နော်။ ငါက အခု အလုပ်အကိုင် တည်ဆောက်ရေးကိုပဲ အာရုံစိုက်နေတာ။”
မင်ယွဲ့သည် စိတ်ထဲမှ ကြိတ်၍ ပြောလိုက်သော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်မူ တည်ငြိမ်စွာပင် ရှိနေသည်။ ဤကဲ့သို့ တရားဝင်အခမ်းအနားမျိုးတွင် ထိုင်နေသူအဖို့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိအားများကြား၌ တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။
“ယွဲ့ယွဲ့ရေ... ဆက်ပြီး ကြိုးစားထားဦး! ငါတော့ အချစ်ရဲ့ ရနံ့ကို ရနေပြီ။”
“နင် မရပ်ရင် ငါ့လက်သီးရဲ့ အစွမ်းကို ပြလိုက်ရမလား။”
လက်ခုပ်သံများ တရစပ် ထွက်ပေါ်နေစဉ်အတွင်း အပြာရင့်ရောင် ဝတ်စုံကို ခန့်ညားစွာ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် စင်မြင့်ထက်သို့ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ တက်လာပြီး ရှေ့ရှိ မိုက်ခရိုဖုန်းကို ညှိလိုက်သည်။
“ယွဲ့ယွဲ့... နင် ငါ့ကို မချစ်တော့ဘူးပဲ! ငါ အိမ်ပေါ်က ဆင်းတော့မယ်။”
“အချိုလေး... နင် လိမ္မာလိမ္မာ မနေရင် နင့်ကို အိမ်မဲ့ရာမဲ့ ဖြစ်အောင် လုပ်ပစ်မယ်။”
သူမ၏ ဆရာနှင့် အခြားသော ဝါရင့်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများပင်လျှင် ထိုသူ၏ ဟောပြောမှုကို အသေအချာ နားထောင်နေကြခြင်းကပင် ဤဘဏ္ဍာရေး ထိပ်သီးအစည်းအဝေးတွင် ထိုသူ၏ အရေးပါမှုကို သက်သေပြနေတော့သည်။
ယွမ်ပေါ့လေး ငြိမ်သက်သွားသောအခါ မင်ယွဲ့လည်း ကိုယ်ကိုမတ်ကာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
“ဒီထိပ်သီးအစည်းအဝေးကို ဖိတ်ကြားပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အခုလို လူကြီးမင်းတို့နဲ့အတူ အကြံဉာဏ်တွေ ဖလှယ်ခွင့်၊ ဆွေးနွေးခွင့်နဲ့ သင်ယူခွင့်ရတာကို အလွန်ပဲ ဝမ်းမြောက်မိပါတယ်...”
ထိုအမျိုးသားသည် စကားပြောရင်း ခေါင်းကို မော့လိုက်ရာ ကြည့်ရသူတိုင်းကို ရင်ခုန်သွားစေနိုင်သည့် ခိုင်မာကျနပြီး ချောမောလှပသော မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
သူ၏ အေးစက်သော မျက်ဝန်းများနှင့် စမတ်ကျလှသော ဝတ်စုံတို့က သူ့ကို ပို၍ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိစေသည်။ ထိုသူသည် မင်ယွဲ့ ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ ငယ်ရွယ်နေသည်။
ဤအမျိုးသားကို တစ်နေရာရာတွင် မြင်ဖူးသကဲ့သို့ ခံစားရသော်လည်း မင်ယွဲ့သည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်မိသည်။ သူမ၏ ယခင်က လူမှုအဆင့်အတန်းနှင့်ဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးနှင့် မည်သို့မျှ ဆုံတွေ့နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။
“နိုင်ငံတကာ ဘဏ္ဍာရေးစနစ်ဟာ အဓိက လားရာတစ်ခု ဖြစ်ပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံရဲ့ အခြေအနေကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားရပါမယ်။ တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ ဘဏ္ဍာရေးစနစ်ဟာ နိုင်ငံတကာ စံနှုန်းတွေနဲ့ရော၊ အနာဂတ်နဲ့ရော ဘယ်လိုမျိုး ဟန်ချက်ညီအောင် သွားကြမလဲ...?”
အစောပိုင်း စကားများမှာ နှိမ့်ချသော စကားလုံးများ ဖြစ်သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင်မူ အချက်ကျကျနှင့် လိုရင်းကို တည့်တည့်ပြောဆိုလာတော့သည်။ သူသည် ကျွန်ုပ်တို့နိုင်ငံ ဘဏ္ဍာရေးကဏ္ဍ၏ အားနည်းချက်များကို ထိုးထွင်းသိမြင်စွာ ထောက်ပြပြီး ဘဏ္ဍာရေး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု၏ အဓိက လမ်းကြောင်းများကို လမ်းညွှန်ပြသသွားခဲ့သည်။ လူအများက လက်ထောင်၍ မေးခွန်းများ မေးကြရာတွင်လည်း စင်ပေါ်မှ ထိုအမျိုးသားသည် ပြဿနာ၏ အဓိက အချက်အချာကို တိကျစွာ ဖြေကြားပေးနိုင်ခဲ့သည်။
ဟောပြောမှု အဆုံးသတ်သွားသောအခါ ခန်းမတစ်ခုလုံး၌ အားတက်သရော လက်ခုပ်တီးသံများမှာ အချိန်အတော်ကြာအောင် ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သည်။ မင်ယွဲ့သည် ထိုအမျိုးသား စင်ပေါ်မှ ဆင်းကာ လူအုပ်ကြားထဲ တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ငေးကြည့်နေမိသည်။
“သူက ရှင်းယောင် လုပ်ငန်းစုရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌပဲ။” ဟု ဆရာဖြစ်သူက ဆိုသည်။
“ရှင်းယောင် လုပ်ငန်းစုဆိုတာ စက်မှုကဏ္ဍကနေ နိုင်ငံတော် တိုးတက်အောင် ဖော်ဆောင်နေတဲ့ စံပြလုပ်ငန်းစုတစ်ခုပဲ။ တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ စီးပွားရေး နောက်ကျနေချိန်မှာ ရှင်းယောင်ဟာ ရှေ့ကနေ ဦးဆောင်ပြီး ကုန်ထုတ်လုပ်မှု ကဏ္ဍကို မြှင့်တင်ပေးခြင်းအားဖြင့် နိုင်ငံတော် တည်ဆောက်ရေးမှာ အများကြီး အထောက်အကူပြုခဲ့တယ်။”
ဆရာဖြစ်သူ၏ လေသံအရ ရှင်းယောင် လုပ်ငန်းစုကို အလွန်ပင် လေးစားအားကျနေကြောင်း မင်ယွဲ့ သိလိုက်ရသည်။
“မင်းတို့ သိပ်မသိနိုင်ပေမဲ့ ရှင်းယောင်ဟာ နိုင်ငံတော်အတွက် အခွန်အများဆုံး ပေးဆောင်တဲ့ လုပ်ငန်းစုဖြစ်သလို အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်းတွေ ဖန်တီးပေးတာ၊ အရေးပေါ် ကယ်ဆယ်ရေးတွေမှာ ကူညီတာ စတာတွေကို အမြဲလုပ်ဆောင်ပေးခဲ့တယ်။”
မင်ယွဲ့နှင့် စီနီယာကျောင်းသားတို့သည် ထိုစကားများကို နားထောင်ရင်း ရင်ထဲတွင် တက်ကြွလာရသည်။
ထိုခေတ်က စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များသည် နိုင်ငံနှင့် ပြည်သူအတွက် အမှန်တကယ် အလုပ်ကျွေးပြုခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှင်းယောင်၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးက ယခင်က ပြောခဲ့ဖူးသည်မှာ - “ကျွန်ုပ်တို့ ကုမ္ပဏီအမည်က ရှင်းယောင်ပါ။ ‘ရှင်း’ ဆိုတာ ‘နိုင်ငံတော် ထွန်းကားစေဖို့’ ဖြစ်ပြီး ‘ယောင်’ ဆိုတာကတော့ ‘ဘိုးဘွားတို့ရဲ့ ဂုဏ်ကို မြှင့်တင်ဖို့’ ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော့် ကုမ္ပဏီကို နိုင်ငံတကာအထိ ထိုးဖောက်စေပြီး ဘိုးဘွားဂုဏ်ကို ဆောင်စေချင်သလို နိုင်ငံတော်ကိုလည်း သာယာဝပြောစေချင်ပါတယ်။” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
ဤစကားများကို ကြားရသောအခါ ဆရာဖြစ်သူသည် သူမနှင့် စီနီယာကို သတိပေးချက် တစ်ခု ပေးနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း မင်ယွဲ့ နားလည်လိုက်သည်။ ဘဏ္ဍာရေးလောကတွင် ငွေအမြောက်အမြား ရှာနိုင်သော်လည်း မည်သည့်ငွေကို ရှာရမည်၊ မည်သည့်ငွေကို မရှာသင့်ဘူးဟူသော ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ကန့်သတ်ချက် ရှိရမည်ဖြစ်သည်။
စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် အမြတ်ရရန် အလုပ်လုပ်ခြင်းမှာ အခြေခံဖြစ်သော်လည်း အရေးကြီးဆုံးမှာ လူမှုရေးဆိုင်ရာ တာဝန်ယူမှု၊ တာဝန်ခံမှုရှိရန် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့မှ မဟုတ်ပါက ထိုသူသည် အရင်းရှင်သက်သက်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ မင်ယွဲ့သည် ထိုအသိတရားကို ရုတ်တရက် ထိုးထွင်းသိမြင်သွားကာ နောင်
တစ်ချိန်တွင် လက်တွေ့ကျင့်သုံးမည်ဟု စိတ်
ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။
“လက်ရှိ ဥက္ကဋ္ဌ မိုရဲ့ ဖခင် လက်ထက်တုန်းက ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံရဲ့ သိပ္ပံနဲ့ နည်းပညာက အများကြီး နောက်ကျနေခဲ့တာ။ အဲဒီအချိန်မှာ သုတေသနလုပ်ငန်းတွေက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု များသလောက် အကျိုးအမြတ်က နှေးကွေးခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ရှင်းယောင်ကတော့ သုတေသနအတွက် ရန်ပုံငွေတွေကို အဆက်မပြတ် ထည့်ဝင်ပေးခဲ့တယ်။”
ဆရာဖြစ်သူက ဆက်လက်၍ - “နည်းပညာဟာ ပထမဆုံးသော ကုန်ထုတ်စွမ်းအားဖြစ်သလို ဆန်းသစ်တီထွင်မှုကလည်း မရှိမဖြစ် လိုအပ်တယ်လို့ သူက ယုံကြည်ခဲ့တယ်။ ‘ငါတို့ ဒီနေ့ သုတေသန မလုပ်ရင် ငါတို့ရဲ့ သားစဉ်မြေးဆက်တွေဟာ တခြားသူတွေရဲ့ နည်းပညာ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံရလိမ့်မယ်’ လို့ သူက ပြောခဲ့ဖူးတယ်။” ဟု စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောပြနေသည်။
မင်ယွဲ့နှင့် စီနီယာကျောင်းသားတို့မှာ စိတ်ဝင်တစား နားထောင်နေကြသည်။ ဆရာဖြစ်သူ ဖော်ပြနေသော ပုံရိပ်များကြောင့် မင်ယွဲ့သည် ထိုမြင်ကွင်းထဲတွင် ကိုယ်တိုင် ရောက်ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။
“ဒါဆို အခုလက်ရှိ ဥက္ကဋ္ဌ မို ကော ဘယ်လိုလဲဟင်?” ဟု မင်ယွဲ့က စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ ရှေ့တွင် တက်ရောက်လာသူများ၏ လေးစားမှုကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် လက်ရှိဥက္ကဋ္ဌမှာလည်း အောင်မြင်မှု မရှိသူတစ်ဦး မဖြစ်နိုင်
ပေ။
“အဲဒါကိုတော့ ငါသိတယ်။” ဟု စီနီယာဖြစ်သူက ဝင်ပြောသည်။ “ရှင်းယောင်ရဲ့ လက်ရှိဥက္ကဋ္ဌ မိုဟန်ကျီဆိုတာ နာမည်ကသာ နုနုရွရွလေး၊ တကယ်တမ်းကျတော့ အလုပ်ကိစ္စမှာ အရမ်းကို ပြတ်သားပြီး ရက်စက်တတ်တဲ့သူပဲ။”
ဆရာဖြစ်သူက စီနီယာကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်သဖြင့် သူသည် ပခုံးလေးတွန့်ကာ ငြိမ်သွားရသည်။ မင်ယွဲ့ကမူ လူငယ်များ၏ ပြောဆိုဟန်ကို ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်သည်။ “အဲဒီတော့ ဘာဆက်ဖြစ်လဲ?”
“သူ တာဝန်ယူပြီးနောက်ပိုင်းမှာ ဘဏ္ဍာရေးကဏ္ဍကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုးချဲ့ခဲ့တယ်။ အင်တာနက် ဘဏ္ဍာရေးနဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေက သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့တာ။ သူ့ရဲ့ ဦးဆောင်မှုအောက်မှာ ရှင်းယောင်ဟာ ဘဏ္ဍာရေးလောကရဲ့ ထိပ်တန်း ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့တာပဲ...”
စီနီယာကျောင်းသား၏ စကားများအရ သူသည် မိုဟန်ကျီကို အလွန်ပင် အားကျနေကြောင်း သိသာလှသည်။ “စီနီယာက တော်တော် သိတာပဲနော်!” ဟု မင်ယွဲ့က ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။
“မဟုတ်ပါဘူး၊ သူက ငါ့ရဲ့ စံပြ မို့လို့ပါ။” ဟု စီနီယာက တိုးတိုးလေး ပြောပြီးနောက် ဆရာဖြစ်သူ၏ မျက်နှာကို ကြည့်ကာ ချက်ချင်း ပြန်၍ တည်ငြိမ်သွားသည်။
ဆရာဖြစ်သူက ဆက်လက်၍ - “ဒါတွေက မင်းတို့ မြင်ရတဲ့ အပိုင်းတွေပဲ ရှိသေးတာ။ လက်ရှိ ဥက္ကဋ္ဌ မိုဟာ တရုတ်သိပ္ပံနှင့် နည်းပညာ တက္ကသိုလ်ကနေ ဘွဲ့ရခဲ့ပြီး ဟားဗတ်မှာ ပညာသင်ခဲ့တယ်။ ပြန်လာတဲ့အခါ ရှင်းယောင်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဓာတ်ခွဲခန်းမှာ ဝင်ရောက် လုပ်ကိုင်ခဲ့တယ်။ အခုအချိန်အထိ သူကိုယ်တိုင် လျှောက်ထားထားတဲ့ မူပိုင်ခွင့် (၁၂) ခု ရှိတယ်။ သူဟာ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်တင် မဟုတ်ဘူး၊ လေးစားစရာကောင်းတဲ့ သိပ္ပံပညာရှင် တစ်ဦးလည်း ဖြစ်
တယ်။”
မင်ယွဲ့၏ မျက်ဝန်းများမှာ အရောင်တောက်သွားတော့သည်။ ဟောပြောမှုအပြီး ဆွေးနွေးချိန်တွင် ဆရာနှင့် တပည့်များ၏ အပြန်အလှန် စကားပြောဆိုမှုမှာ အလွန်ပင် ကြည့်ကောင်းလှသည်။
မိုဟန်ကျီသည် မိမိ၏ မိသားစုလုပ်ငန်းအပေါ် ဤမျှ စိတ်ဝင်တစား ရှိသူရှိလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေသော်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကြောင့် ခြေလှမ်းများ တုံ့ဆိုင်းသွားကာ ခဏမျှ ရပ်တန့်နေမိသည်။
“မင်ယွဲ့... ဒါကြောင့်လည်း မင်းကို ဒီပွဲကို ခေါ်လာတာ။ မင်းဟာ အရည်အချင်းရှိရုံတင် မကဘဲ မြင့်မြတ်တဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားလည်း ရှိရမယ်။ ငါ့ရဲ့ တပည့်တွေဟာ နောင်တစ်ချိန်မှာ ပညာရေးနဲ့ ဘဏ္ဍာရေးလောကမှာ ငါ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ညှိုးနွမ်းအောင် လုပ်မယ့်သူတွေ မဖြစ်စေချင်ဘူး။”