သေခြင်းထက် ဆိုးရွားသော အသက်ရှင်ခြင်း

ဝေကွမ်၏ မိသားစုသည် ကျေးဇူးရှင် မင်ယွဲ့အား ဂုဏ်ပြုသောအားဖြင့် စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုတွင် ညစာစားပွဲ တည်ခင်းခဲ့ကြသည်။

"ကျွန်တော် စကားတွေ အများကြီး မပြောတော့ပါဘူး၊ မစ္စမင်ကို တကယ်ပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ။ ဒီကျေးဇူးကို ဘယ်တော့မှ မမေ့ပါဘူး၊ ကျွန်တော့်အသက်နဲ့လဲပြီး ပြန်ပေးဆပ်ပါ့မယ်"

ဝေကွမ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရှီကျိုးဝိုင်ဖြူတစ်ခွက်လုံးကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့ချလိုက်

သည်။

"နေပါဦးရှင်၊ အချိုရည် ဒါမှမဟုတ် လက်ဖက်ရည်ပဲ သောက်ပါ"

ဝေကွမ်၏ ဇနီးဖြစ်သူသည် မင်ယွဲ့ ဝိုင်ခွက်ကို ကိုင်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ အမြန်ပင် တားမြစ်လိုက်သည်။ သူမ၏ အမြင်တွင် မင်ယွဲ့မှာ ယန်ကျင်းတက္ကသိုလ်တွင် ပညာသင်ကြားနေဆဲ ကျောင်းသူလေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သဖြင့် အရက်သေစာ မသောက်သုံးစေလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပါပြီ၊ ဒါဆို ဝိုင်အစား လက်ဖက်ရည်နဲ့ပဲ ဂုဏ်ပြုပါ့မယ်။ အစ်ကိုဝေကလည်း အားနာစရာတွေ ပြောနေလိုက်တာ၊ ဒါက ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်လုံးအတွက် အကျိုးရှိတဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုပဲလေ။ အစ်ကို့ကြောင့် ကျွန်မလည်း အမြတ်တွေ အများကြီး ရဦးမှာပါ"

မင်ယွဲ့သည် ထိုင်နေရာမှ ထကာ လက်ဖက်ရည်

ခွက်ကို မြှောက်၍ တစ်ငုံသောက်လိုက်သည်။

သူမ၏ နူးညံ့ပြီး သိက္ခာရှိသော စကားလုံးတို့ကြောင့် ဝေကွမ်တို့ ဇနီးမောင်နှံမှာ စိတ်လက်ပေါ့ပါးသွားကြသည်။ လက်ရှိတွင် ကုမ္ပဏီအခြေအနေ ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားပြီဖြစ်၍ ဆေးရုံတွင် အဘိုးအဘွားများ စောင့်ရှောက်ပေးထားသည့် သားဖြစ်သူ ဝေရှုယွဲ့၏ ဖျားနာမှုသတင်းကိုလည်း အိမ်ရှိလူကြီးများထံ ပွင့်

ပွင့်လင်းလင်း အသိပေးနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ရှုယွဲ့လေး အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲဟင်"

မင်ယွဲ့က စွပ်ပြုတ်တစ်ပန်းကန်ကို ခတ်ပေးရင်း မေးလိုက်သည်။

"သူ့အတွက် ကိုက်ညီတဲ့ ရိုးတွင်းခြင်ဆီ ရှာတွေ့ပါပြီ၊ မကြာခင် ခွဲစိတ်ကုသမှု လုပ်တော့မှာပါ"

ဝေကွမ်၏ မျက်ဝန်းများတွင် မျှော်လင့်ချက်

အရောင်အဝါတို့ တောက်ပနေသည်။

မင်ယွဲ့သာ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးကဲ့သို့ ရောက်မလာခဲ့ပါက သူ၏ ကုမ္ပဏီမှာ ဒေဝါလီခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း အဆောက်အဦးပေါ်မှ ခုန်ချကာ အဆုံးစီရင်မိနိုင်သလို၊ သားဖြစ်သူမှာလည်း ဆေးဖိုးမပေးနိုင်သဖြင့် ဆေးရုံမှ နှင်ထုတ်ခံရပေလိမ့်မည်။

ညစာစားပွဲအပြီးတွင် မင်ယွဲ့သည် ဝေကွမ်ထံသို့ ဒုတိယအကြိမ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ပြုလုပ်ခဲ့ပြီးနောက် ဝေကွမ်ဂရု၏ ရှယ်ယာ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ပိုင်ဆိုင်ကာ အဓိက ထိန်းချုပ်သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဝေကွမ်သည် အာဏာအသိမ်းခံရသည်ဟု မခံစားရဘဲ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာပင် လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့သည်။ အဆိုးဆုံးကာလတွင် ရှယ်ယာများ ရောင်းချထွက်ပြေးသွားကြသူများမှာမူ ယခုအခါ ပြန်လည်ဦးမော့လာသော ဝေကွမ်ဂရု၏ အရှိန်အဟုန်ကို ကြည့်ကာ နောင်တတရားများဖြင့် ပူလောင်နေကြလေပြီ။

"အစ်ကို့ရဲ့ အရင်သူငယ်ချင်းကော အခု ဘာဖြစ်သွားပြီလဲ" မင်ယွဲ့က စပ်စုလို၍ မဟုတ်ဘဲ မိတ်ဆွေတစ်ဦးအနေဖြင့် မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝေကွမ်က ရွံရှာစက်ဆုပ်စွာဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "သူလား... ဟက်၊ မကောင်းတဲ့လူတွေက သူတို့ဝဋ် သူတို့ ပြန်ခံရတာပဲလေ။ သူ အပြင်ထွက်တုန်း ကားတိုက်ခံရလို့ ခြေထောက်နှစ်ဖက်လုံး ဖြတ်လိုက်ရပြီ"

မင်ယွဲ့ အံ့ဩသွားသည်။

“ဒါဆို သူ အစ်ကို့ဆီက လိမ်သွားတဲ့ ပိုက်ဆံတွေရော ပြန်တောင်းလို့ မရတော့ဘူးလား"

"အဲဒီပိုက်ဆံတွေက အခုတော့ သူ့အသက်ကို ဆက်ပေးနေရတဲ့ ဆေးဖိုးဝါးခတွေ ဖြစ်နေတာပေါ့။ ဒါက ပိုတောင် ကောင်းပါသေးတယ်" ဝေကွမ်က ခါးသီးစွာ ဆိုသည်။

"သူလို လူမျိုးအတွက်တော့ တစ်သက်လုံး ဝှီးချဲပေါ်မှာ နေသွားရတာက သေတာထက်တောင် ပိုဆိုးပါတယ်။ အခု သူ့မိန်းမကလည်း ပစ်ပြေးသွားပြီ၊ သူလုယူသွားတဲ့ စည်းစိမ်တွေလည်း အဖတ်မတင်တော့ဘူး"

ဝေကွမ်က ဆက်လက်ပြောပြသည်မှာ ထိုသူသည် ဆေးရုံမှနေ၍ ဝေကွမ်ထံ ဖုန်းဆက်ကာ သူ၏ ကုမ္ပဏီကို ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း ရှယ်ယာဖြင့် လာရောက်တာဝန်ယူပေးရန် ငိုယိုတောင်းပန်

နေသည်ဟု ဆိုသည်။

မင်ယွဲ့သည်လည်း ထိုလူ၏ အရှက်မရှိမှုကို တွေးကာ ခေါင်းခါမိသည်။ ဝေကွမ်သည် ယခင်ကဲ့သို့ နုနယ်သူ မဟုတ်တော့ပေ။

ယန်ကျင်းတက္ကသိုလ်သို့ မင်ယွဲ့ ပြန်ရောက်လာသည့်အခါ ကျောင်းအတွင်း၌ ပွက်လောရိုက်နေသည့် သတင်းတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ကြားပြီးပြီလား၊ စက်မှုစီမံခန့်ခွဲမှု မဟာတန်းက ကျောင်းသူတစ်ယောက် ပြဿနာတက်လို့တဲ့"

"နာမည်က ကျိုး... ကျိုးရှီယန် ထင်တယ်"

ထိုအမည်ကို ကြားလိုက်သည်နှင့် မင်ယွဲ့ ခြေလှမ်းတုံ့သွားသော်လည်း ဓာတ်ခွဲခန်းသို့ အမီသွားရမည်ဖြစ်၍ ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျော်ဖြတ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ဓာတ်ခွဲခန်းထဲ ရောက်သည်နှင့် စီနီယာကျောက်၏ သတင်းပေးမှုမှာ အဆင်သင့် ရှိနေလေပြီ။

"ညီမလေး၊ မင်း အရင်က စက်မှုစီမံခန့်ခွဲမှုက မဟုတ်လား။ အဲဒီက တစ်ယောက် ကျောင်းထုတ်ခံလိုက်ရပြီတဲ့"

စီနီယာကျောက်က တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောရာ ဘေးမှ စီနီယာ လျိုကျွန်းက စာရွက်စာတမ်းများဖြင့် သူ့ကို ရိုက်လိုက်ရင်း "နေ့တိုင်း အတင်းပဲ ပြောနေတော့တာပဲ၊ ညီမလေးကို အကျိုးရှိတာလေးတွေ သင်ပေးစမ်းပါ" ဟု ငေါက်လိုက်သည်။

သို့သော် ကျောက်က မရပ်တန့်ဘဲ ဆက်ပြောသည်။ "ကျိုးရှီယန်က သူ့သူငယ်ချင်းကို ဆေးခတ်လိုက်လို့ အဲဒီသူငယ်ချင်းက ဆေးစစ်ချက်ကျရှုံးပြီး မဟာတန်း တက်ခွင့် ဆုံးရှုံးသွားတာတဲ့"

မင်ယွဲ့ နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ သူတို့က သူငယ်ချင်းတွေ မဟုတ်ဘူးလား"

"မနာလိုလို့ပေါ့ ညီမလေးရာ။ ရေသန့်ဘူးထဲကို ဆေးတွေ ခိုးထည့်တာ တော်တော်ကြာပြီတဲ့။ တစ်ဖက်လူရဲ့ အနာဂတ်ကို ဖျက်ဆီးတာက လူသတ်တာနဲ့ အတူတူပဲ"

တကယ်တော့ ကျိုးရှီယန်သည် အထောက်အထားများကို ဖျောက်ဖျက်ထားခဲ့သော်လည်း ကျူးစုစု၏ ရေဖြန်းဘူးထဲတွင် ကျန်ရှိနေသော ရေနမူနာကြောင့် အမှန်တရား ပေါ်ပေါက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျူးစုစုသည် မိမိကိုယ်မိမိ ကျန်းမာပါလျက် အဘယ်ကြောင့် ဆေးစစ်ချက် ကျရှုံးရသနည်းဟု သံသယဝင်ကာ စစ်ဆေးကြည့်ရာမှ ဤကြောက်စရာကောင်းသော အကြံအစည်ကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျူးစုစုသည် ထိုအထောက်အထားများဖြင့် မဟာတန်း အဆောင်သို့ ဒေါသတကြီး ဝင်

ရောက်သွားခဲ့လေသည်။