ပညာရှာမှိုင်း ဝေရီဆိုင်း

မင်ယွဲ့သည် ပါမောက္ခရန်၏ နောက်မှ အရိပ်ပမာ လိုက်ပါရင်း အခမ်းအနားကျင်းပရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ယနေ့ကျင်းပသော ပွဲမှာ ယခင်က တက်ရောက်ခဲ့ဖူးသည့် စီးပွားရေးဆိုင်ရာ ထိပ်သီးဆွေးနွေးပွဲများနှင့် မတူဘဲ နိုင်ငံတကာ မက်ခရို ဘဏ္ဍာရေးညီလာခံဖြစ်သည်။

တက်ရောက်လာကြသူများမှာလည်း စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များ မဟုတ်ဘဲ ဘဏ္ဍာရေးနှင့် စီးပွားစီမံ နယ်ပယ်မှ ထိပ်တန်းပညာရှင်များနှင့် သုတေသီများသာ ဖြစ်ကြသည်။

ပါမောက္ခရန်က မင်ယွဲ့ကို လက်ထောက်တစ်ယောက်အဖြစ် အသုံးပြုရန်သက်သက် ခေါ်ဆောင်လာခြင်း မဟုတ်ပါ။ သူမအနေဖြင့် မျက်စိဖွင့်၊ နားဖွင့်ကာ ဗဟုသုတများ ပိုမိုဆည်းပူးနိုင်စေရန်နှင့် တစ်မူထူးခြားသော အတွေးအမြင်သစ်များ ရရှိစေရန် ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ရှေးရိုးစွဲဆရာတစ်ဦး မဟုတ်သကဲ့သို့ ဘဏ္ဍာရေးနယ်ပယ်တွင်လည်း သီးခြားခွဲထွက်၍ အလုပ်လုပ်၍မရကြောင်း ကောင်းစွာနားလည်ထားသည်။

ဤသို့သော အချိန်အခါမျိုးတွင် နိုင်ငံတကာ အခြေအနေများနှင့် နိုင်ငံတော်၏ လားရာအသစ်များကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်လေ့လာရန် လိုအပ်ပြီး ထိုအရာများကို ပြဌာန်းစာအုပ်များထဲမှသာ သင်ယူ၍ မရနိုင်ပေ။

ညီလာခံ၏ အဓိကမဏ္ဍပ်မှာ ယန်ကျင်းတက္ကသိုလ်ပင် ဖြစ်သည်။ ပါမောက္ခရန်သည် ဘဏ္ဍာရေးဌာန၏ ဝါရင့်ပါမောက္ခတစ်ဦးအနေဖြင့် ဖွင့်ပွဲအခမ်းအနားသို့ ဖိတ်ကြားခံခဲ့ရသည်။ ထို့ပြင် "ဒစ်ဂျစ်တယ်စီးပွားရေး အဝန်းအဝိုင်းအတွင်းရှိ ဘဏ္ဍာရေးဆိုင်ရာ သုံးသပ်ချက်များ" ဟူသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့် အပြိုင်ကဏ္ဍ ဆွေးနွေးမှုများတွင်လည်း ပါဝင်ဆွေးနွေးခဲ့သည်။

ပါမောက္ခရန် စင်ပေါ်သို့ တက်ရောက်ချိန်တွင် မင်ယွဲ့က လက်ထောက်အဖြစ် ပရိုဂျက်တာတွင် ပါဝါပွင့် စလိုက်များ ပြသပေးရင်း အပေးအယူမျှတစွာ ကူညီပေးခဲ့သည်။ ပရိသတ်အများစုမှာ ယန်ကျင်းတက္ကသိုလ်မှ ဘဏ္ဍာရေးအဓိက ကျောင်းသားများ ဖြစ်ကြသည်။ ကျောင်းတော်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကျောင်းသားများအား အတွေးအခေါ်သစ်များနှင့် ထိတွေ့စေပြီး ၎င်းတို့၏ အနာဂတ်လမ်းကြောင်းအတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်စေရန်ပင်။

မင်ယွဲ့သည် ပါမောက္ခ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေရင်း သူမကိုယ်သူမ ကျောင်းသားများ၏ အားကျဖွယ်ရာ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်နေမှန်း သတိမထားမိခဲ့ပေ။ တက်ကြွဖျတ်လတ်ပြီး အသိဉာဏ်ရင့်ကျက်သည့် ပုံရိပ်ရှိသော သူမကို ကြည့်ကာ အောက်တန်းကျောင်းသားများက ၎င်းတို့၏ အနာဂတ်ပုံရိပ်လွှာကို မြင်ယောင်နေကြသည်။

ဤညီလာခံသို့ ပါမောက္ခရန်သာမက ဟားဗတ်

တက္ကသိုလ်မှ ပါမောက္ခ ဘိုယာ ၊ ဘော့စတွန်

တက္ကသိုလ်မှ ပါမောက္ခ ချာလီနှင့် အခြားသော ပြည်တွင်းပြည်ပမှ ကျော်ကြားသည့် ပညာရှင်များစွာ တက်ရောက်ခဲ့ကြသည်။

ပါမောက္ခရန် စင်ပေါ်မှ ဆင်းလာသောအခါ ပထမတန်းတွင် ထိုင်ပြီး မင်ယွဲ့ကမူ သူ့နောက် ဒုတိယတန်းတွင် နေရာယူလိုက်သည်။ နိုင်ငံခြားသား ပါမောက္ခများ၏ အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် ဟောပြောချက်များကို မင်ယွဲ့ အပြည့်အဝ နားလည်ရန် အနည်းငယ် ခက်ခဲနေသည်။ မှတ်တမ်းတင်နိုင်ရန်အတွက် သူမ၏ အာရုံကို အစွမ်းကုန် စုစည်းထားရသည်။

သူမသည် ကျေးလက်ဒေသမှ လာခဲ့သော ကျောင်းသူတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် အထက်တန်းကျောင်းအထိ အင်္ဂလိပ်စာကို "အသံထွက်မပါသော စာဖတ်ခြင်း" ပုံစံဖြင့်သာ လေ့လာခဲ့ရသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် သူငယ်ချင်းများထံမှ ဝေါ့မန်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး စုဆောင်းထားသည့် ငွေများဖြင့် တစ်လုံးဝယ်ကာ အသံထွက်ဖတ်ခြင်းကို လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။ ထိုမှတစ်ဆင့် နည်းပညာများ တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ သူမ၏ အင်္ဂလိပ်စာ အရည်အချင်းမှာ ဘာသာစကား အဓိက ကျောင်းသားတစ်ဦးနှင့် မခြား နားလည်နိုင်စွမ်း ရှိလာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဘဏ္ဍာရေးဆိုင်ရာ အသုံးအနှုန်းများမှာ သာမန်လူများအတွက် ခက်ခဲနက်နဲလွန်းလှသည်။

မှတ်တမ်းတင်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် ပြီးဆုံးသွားသောအခါ မင်ယွဲ့သည် ပင်ပန်းလွန်းလှသဖြင့် လက်ချောင်းလေးများကို ခါယမ်းလိုက်မိသည်။ ပါမောက္ခရန်က သူမကို လှည့်ကြည့်ကာ ပြုံးပြသည်။

'ယွမ်ပေါ့... နိုင်ငံခြားဘာသာစကား သင်ယူမှုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဆုလာဘ်တွေရော ရှိလား'

မင်ယွဲ့သည် သူမ အလိုအပ်ဆုံးသော ကျွမ်းကျင်မှုကို ရွေးချယ်နိုင်မလားဟု သိချင်နေသည်။

လက်ရှိတွင် ပါဝါပွင့် အကူအညီဖြင့် အဆင်ပြေနေသော်လည်း အခြားသော တရားဝင် အခမ်းအနားများတွင် ဘာသာစကား မကျွမ်းကျင်ခြင်းက သူမ၏ တိုးတက်မှုအတွက် အဟန့်အတား ဖြစ်လာနိုင်သည်ကို သူမ သိမြင်

နေသည်။

"ရှိတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မင်းရွေးချယ်တဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုအပေါ် မူတည်ပြီး ရန်ပုံငွေ အချို့ကိုတော့ နှုတ်

ယူသွားမှာနော်။”

'ဒါကို ဘာလို့ စောစောက မပြောတာလဲ'

မင်ယွဲ့ မမျှော်လင့်ထားမိပေ။

"ငါက ပိုက်ဆံကို ချစ်တာကိုး" ဟု ယွမ်ပေါ့က ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်ပြီးနောက် "ဒါနဲ့... မင်းက အရင်က ချမ်းသာဖူးတဲ့ အတိုင်းပဲနော်" ဟု ထပ်လောင်းစနောက်လိုက်သည်။

မှန်ပါသည်။ မင်ယွဲ့ အရင်က ငွေကို ဖြုန်းတီးရဲသည့် သတ္တိမရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူမတွင် ယွမ်ငွေ ၉ ဘီလီယံကျော် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ အရင်ကနှင့် မတူတော့ပေ။ သူမ၏ အနာဂတ်မှာ လင်းလက်တောက်ပနေပြီဟု ခံစားနေရသည်။

ပါမောက္ခရန်နှင့် လမ်းခွဲပြီးနောက် မင်ယွဲ့သည် ကုမ္ပဏီသို့ သွားကာ အနားယူရန် အချိန်ရခဲ့သည်။

"အခြေအနေတွေ ဘယ်လိုလဲ။"

မင်ယွဲ့သည် ကုမ္ပဏီ၏ ဥက္ကဋ္ဌ ထိုင်ခုံတွင် သက်သောင့်သက်သာ ထိုင်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"အခုလေးတင် အပေးအယူ အကြီးကြီး နှစ်ခုကို လက်မှတ်ထိုးခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် မကြာခင်မှာ တော်တော်လေး အလုပ်များတော့မယ်။" ဟု ကျန်ဟင်က ဆိုသည်။

"ပင်ပန်းသွားကြပြီပဲ၊ ဒါက မင်းတို့အတွက် ဆုကြေးငွေ ဘောနပ်ပေါ့။" မင်ယွဲ့က ပြုံးရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူမတွင် အခြားအရာ များများစားစား မရှိသော်လည်း ငွေကမူ အလျှံပယ် ရှိနေသည်။

"ဘယ်လောက်လဲ" ဝမ်ကျန်းက ငွေအကြောင်း ကြားသည်နှင့် မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။

ဝမ်ကျန်းသည် ယခင်က ဝမ်းကွဲညီမဖြစ်သူ၏ ရှေ့တွင် မင်ယွဲ့အား ဂုဏ်ယူစွာ ပြသခဲ့ဖူးသည်။

ဝမ်းကွဲညီမမှာ ချမ်းသာသော အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်တော့မည်ဖြစ်ရာ သူတို့ရှေ့တွင် မကြာခဏ ကြွားဝါလေ့ရှိသည်။ ဝမ်ကျန်းကမူ ယခုအခါ လစာ ယွမ် ၆၀,၀၀၀ အပြင် နှစ်ကုန်ဆုကြေးများပါ ရရှိနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူမ၏ အရည်အချင်းမှာရွယ်တူများကြားတွင် ထိပ်တန်းသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။

"ပြောထားတဲ့အတိုင်းပဲ ဖြစ်စေရမယ်။" မင်ယွဲ့သည် အမြဲတမ်း ကတိတည်သူဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ယွဲ့ဟွာ နည်းပညာသည် ဝန်ထမ်းပေါင်း ၆၀၀ ကျော် ရှိလာပြီး လျင်မြန်စွာ တိုးတက်နေသည်။ လူငယ်တစ်စု လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားသော်လည်း ယခုအခါ ၎င်းတို့သည် အောင်မြင်

မှု၏ အသီးအပွင့်များကို ခံစားနေရပြီ ဖြစ်သည်။

"နောက်ရက်အနည်းငယ်မှာ အတွေ့အကြုံဖလှယ်ပွဲ တစ်ခုရှိတယ်၊ မင်း တက်ရောက်ဦးမလား။" ဟု ကျန်ဟင်က မေးသည်။

"ဟင့်အင်း... ငါက ကျောင်းသူလေး တစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတာလေ။"

ဤစကားကြောင့် ကျန်ဟင်နှင့် ဝမ်ကျန်းတို့ ဆွံ့အသွားကြသည်။ သူတို့၏ သူငယ်ချင်းဟောင်းလေးမှာ ပိုမိုယုံကြည်မှုရှိကာ တက်ကြွလာသည်ကို သတိထားမိသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အရှက်အကြောက် မရှိဘဲ ကျောင်းသူလေးပါဟု ပြောရဲသည့်အထိ ဖြစ်လာသည်ကို မအံ့သြဘဲ မနေနိုင်ပေ။

"ဟုတ်ပါတယ်... တို့နဲ့ အသက်တူတူ ကျောင်းသူလေးပါပဲ။" ဝမ်ကျန်းက ပြုံး၍ နောက်လိုက်

သည်။

"မင်းတို့လည်း ငါ့အကြောင်း သိသားပဲ၊ ငါက စာမေးပွဲတွေနဲ့ အရမ်း အလုပ်ရှုပ်နေတာ။" မင်ယွဲ့က လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ကာ အားနာဟန် ဆောင်လိုက်သည်။

မင်ယွဲ့သည် ကုမ္ပဏီ အခြေအနေကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ဟိုက်ဖုအဆောက်အဦထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ လက်ထဲတွင် ကားသော့ကို လှည့်ရင်း မသွားရသေးသည့် ဆိုင်ခန်းနှစ်ခန်းကို သတိရသွားသည်။ သူမသည် ထိုနေရာသို့ ကားမောင်းသွားခဲ့ရာ စည်ကားလှပသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

ဘယ်ဘက်တွင် ဟော့ပေါ့ဆိုင်၊ ညာဘက်တွင် နို့လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တို့ ရှိပြီး သူမ၏ ဆိုင်ခန်းနှစ်ခန်းမှာ အလယ်တွင် ညှပ်နေသည်။ ဆိုင်ဖွင့်ရန် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ပြန်လည် ဖျက်သိမ်းခဲ့သည်။ သူမသည် ဆိုင်ရှေ့တွင် ထိုင်

ရင်း ဖုန်းကို ထုတ်ကာ တစ်ခုခု ရိုက်နေမိသည်။

"မေမေ... အဲဒီ မမက ဘာလုပ်နေတာလဲ။"

ကလေးမလေးတစ်ဦးက မိခင်ဖြစ်သူ၏ လက်ကို ဆွဲရင်း မေးလိုက်သည်။

"သမီးရဲ့ မမက လမ်းလျှောက်တာ ပင်ပန်းလို့ အနားယူနေတာလေ။" မိခင်ဖြစ်သူက ကလေး၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ရင်း ညင်သာစွာ ပြန်ပြောသည်။

"မေမေ... သမီးလည်း ပင်ပန်းတယ်၊ အနားယူချင်တယ်။"

ကလေးငယ်သည် စူးစမ်းချင်စိတ်ဖြင့် မင်ယွဲ့ရှိရာသို့ ပြေးသွားတော့သည်။

"မမ... ပင်ပန်းနေလား။ သမီးက ဝမ်ဝမ်နို့ တိုက်မယ်လေ။ သူငယ်ချင်းကောင်းဆိုတာ မျှဝေရတယ်လို့ မေမေက ပြောဖူးတယ်။" ကလေးမလေးက နို့ဘူးကို မင်ယွဲ့ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပါ ညီမလေး၊ မမ မသောက်တော့ဘူးနော်။" မင်ယွဲ့သည် ကလေးမလေး၏ ချစ်စဖွယ် အပြုအမူကြောင့် အံ့သြသွားကာ ပြုံး၍ ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

မိခင်ဖြစ်သူကမူ သူမ၏ သမီးငယ်လေးမှာ သူမထက် အသက်ကြီးသူတစ်ဦးနှင့် သူငယ်ချင်းဖြစ်အောင် ကြိုးစားနေသည်ကို ဘေးမှနေ၍ နူးညံ့စွာ ကြည့်ရှုနေတော့သည်။