ပျော်ရွှင်ဖွယ်ရာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု

“မမင်... ဒီနားတစ်ဝိုက်ကို စိတ်ကြိုက် လှည့်လည်ကြည့်ရှုပေးပါဦး။ ကျွန်တော် ခဏလောက် ကိစ္စရှိလို့ပါ”

လက်ထောက်ရှောင်လျူးသည် အဝေးမှ လျှောက်လှမ်းလာသော စုန့်ရင်ဟို့ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မင်ယွဲ့ကို ယဉ်ကျေးစွာ ခွင့်တောင်းလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ ရှောင်လျူး... အလုပ်ရှိရင် သွားလုပ်ပါ၊ အားမနာပါနဲ့”

မင်ယွဲ့သည် မှတ်ဉာဏ် အလွန်ကောင်းသူဖြစ်ရာ တစ်ခါကြည့်ရုံမျှဖြင့် လမ်းကြောင်းများကို မှတ်မိနေသဖြင့် စိတ်အေးလက်အေးပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ရှောင်လျူးသည် သူမကို ဖုန်းနံပါတ်ပေးခဲ့ပြီးနောက် စုန့်ရင်ဟို့ရှိရာသို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်နှုတ်ဆက်တော့သည်။ စုန့်ရင်ဟို့သည် 'ရွှေမြင်းဆု' ရရှိထားသည့် ထိပ်တန်းမင်းသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အနုပညာလောကတွင် ဝါရင့်ပညာရှင်တစ်ဦးအဖြစ် လေးစားခံရသူဖြစ်သည်။

“မင်းသမီးစုန့်... ဒီနေ့ ဘာကိစ္စများ ရှိလို့လဲခင်ဗျာ?” ရှောင်လျူးက ပျာပျာသလဲ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ယခုရိုက်ကူးနေသော 'စစ်သည်တော်တို့၏ ဝိညာဉ်' ရုပ်ရှင်သည် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ မတည်ထောင်မီက ဖြစ်ပွားခဲ့သော စစ်ပွဲများအတွင်း စစ်သည်တော်များ၏ စွန့်လွှတ်စွန့်စားမှုများကို ဖော်ကျူးထားသည့် ဇာတ်ကားကြီး ဖြစ်သည်။

ဤရုပ်ရှင်၌ အဓိကဇာတ်ဆောင်ဟူ၍ သီးသန့်မရှိဘဲ အစုအဖွဲ့လိုက် သရုပ်ဆောင်ရခြင်းဖြစ်ရာ စုန့်ရင်ဟို့သည် စစ်မြေပြင်ဆေးဆရာမတစ်ဦးအဖြစ် အဓိကပါဝင်ထားသည်။

မင်ယွဲ့၏ ရုပ်ရည်မှာ အလွန်ပင် တောက်ပလွန်းလှသဖြင့် ဒါရိုက်တာဆန်းက သူမကို ဤဇာတ်ကား၌ ထည့်သွင်းရန် မစဉ်းစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုကဲ့သို့ အပေါ်ယံအလှအပကို ဦးစားပေးသော ခေတ်ကြီးတွင် မင်ယွဲ့ကဲ့သို့သော မျက်နှာမျိုးသည် ပရိသတ်၏ အာရုံကို ဇာတ်လမ်းထက် ပိုမိုဆွဲဆောင်သွားနိုင်သောကြောင့်ပင်။

ဤသည်မှာ မျိုးချစ်စိတ်ဓာတ်ရှင်သန်ရေး ရုပ်ရှင်ဖြစ်ရာ ပရိသတ်များက ဇာတ်လမ်း၊ စိတ်ခံစားမှုနှင့် နိုင်ငံတော်၏ သမိုင်းကြောင်းကိုသာ အာရုံစိုက်စေလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဒါရိုက်တာဆန်းသည် မင်ယွဲ့၏ အလှတရားမှာ ရုပ်ရှင်စခရင်ပေါ်၌ ပေါ်ထွက်မလာလျှင် နှမြောစရာကောင်းသည်ဟု ယူဆသဖြင့် သူ၏မိတ်ဆွေ ဒါရိုက်တာတစ်ဦးနှင့် မိတ်ဆက်ပေးရန်သာ စိတ်ကူးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှောင်လျူးသည် မင်းသမီးစုန့်နှင့် သူမ၏လက်ထောက်ကို ရိုက်ကွင်းအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားစဉ် မင်ယွဲ့မှာမူ တစ်ဦးတည်း လှည့်လည်ကြည့်ရှုရင်း နန်းတွင်းဇာတ်ကား ရိုက်ကူးနေသည့် နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

“ဟေ့... အပြင်မှာ ရပ်နေတဲ့သူ၊ အထဲဝင်လာခဲ့စမ်း”

စပီကာကို ကိုင်ထားသော ဝန်ထမ်းတစ်ဦးက မင်ယွဲ့ကို လှမ်းအော်လိုက်သည်။

မင်ယွဲ့က မိမိကိုယ်မိမိ လက်ညှိုးထိုးကာ အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ရာ ထိုသူက- “အေး... မင်းကို ပြောတာ၊ မြန်မြန်လာ” ဟု ထပ်မံခေါ်

လိုက်သည်။

မင်ယွဲ့ အထဲသို့ ဝင်သွားသည့်အခါ ထိုသူက ဒေါသတကြီးဖြင့်- “မင်းမှာ အနုပညာစည်းကမ်း မရှိဘူးလား? လူစားထိုး လုပ်နေပြီးတော့များ မင်းသမီးကြီးလိုလို ဘာလိုလိုနဲ့...” ဟု တရစပ် ဆူပူတော့သည်။

သို့သော် မင်ယွဲ့က ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည့် ခဏတွင် ထိုသူ၏ စကားသံများမှာ လည်ချောင်းထဲ၌ပင် တစ်စို့သွားရသည်။ သူမ၏ ပြိုင်စံရှားအလှတရားရှေ့တွင် မည်သည့် ဆဲဆိုကြိမ်းမောင်းသံမှ ထွက်ပေါ်မလာနိုင်တော့ပေ။

“ထားလိုက်ပါတော့... အထဲဝင်ပြီး ဆံပင်အရင်ပြင်လိုက်” ဟု သူက ဆိုပြီးမှ တစ်ခုခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့်- “နေဦး... မင်းက ထုံဟွာ ရဲ့ လူစားထိုး မဟုတ်ဘူးလား?”

“မဟုတ်ပါဘူးရှင်” မင်ယွဲ့က အေးဆေးစွာပင် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

“တောက်... အဲဒီလူစားထိုးက ဘယ်ချောင်ရောက်နေတာလဲ” ထိုဝန်ထမ်းမှာ တကယ်ပင် စိတ်တိုနေပြီဖြစ်သည်။ မင်းသမီးထုံဟွာက နောက်ကျနေသည်မှာ ထားလို့ရသေးသော်လည်း လူစားထိုးကပင် ရောက်မလာသေးသဖြင့် သူ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

“မင်းသမီးထုံဟွာရဲ့ လူစားထိုး ရောက်ပြီလား.. ရိုက်ကွင်းစတော့မယ်” ဒါရိုက်တာ၏ အော်ဟစ်သံက ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝန်ထမ်းဖြစ်သူက မင်ယွဲ့ကို အတင်းဆွဲခေါ်သွားသော်လည်း မင်ယွဲ့က ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်မက ထုံဟွာဆိုတာကိုလည်း မသိသလို၊ သူမရဲ့ လူစားထိုးလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်မက ဒီအတိုင်း လမ်းကြုံလို့ ကြည့်နေတဲ့သူပါ”

ဒါရိုက်တာက မင်ယွဲ့ကို မြင်လိုက်သည့်အခါ မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားကာ- “ဒီလို မျက်နှာမျိုးနဲ့ လူစားထိုးလုပ်နေတာ နှမြောစရာကြီး။ မင်းကို အလှဆုံး ကိုယ်လုပ်တော်နေရာမှာ ထည့်ပေးမယ်” ဟု ချက်ချင်းပင် ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

“ဟက်—”

လူအုပ်နောက်မှ လှောင်ပြုံးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ အမျိုးသမီးနှစ်ဦး လူအုပ်ကြားမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

“ညီမလေးရယ်... လိမ်မယ်ဆိုရင်လည်း နည်းနည်းယုတ္တိရှိတာလေး လိမ်စမ်းပါဦး။ ရိုက်ကူးရေးစတူဒီယိုထဲကို လမ်းကြုံလို့ ဝင်လာတယ်ဆိုတာ ဘယ်သူက ယုံမှာလဲ”

ထုံဟွာ၏ လက်ထောက်က မင်ယွဲ့ကို အထင်သေးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ- “ဒါရိုက်တာ... ထုံဟွာက အဆင်သင့်ဖြစ်နေပါပြီ၊ လူစားထိုးကလည်း အချိန်မရွေး စလို့ရပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်မက လူစားထိုး မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောနေတာကို မကြားဘူးလား၊ ရှင်တို့ ယုံအောင် ကျွန်မက ဘာလို့ ကြိုးစားနေရမှာလဲ၊ ရှင်တို့မှာ အဲဒီလို တန်ဖိုးရှိလို့လား?”

မင်ယွဲ့သည် တစ်ဖက်လူက ယဉ်ကျေးလျှင် ပြန်လည်ယဉ်ကျေးတတ်သော်လည်း ရိုင်းစိုင်းလာလျှင်မူ အလျော့ပေးမည့်သူ မဟုတ်ပေ။

စ

“နင်... နင်ကများ!” လက်ထောက်က လက်ညှိုးထိုးကာ ရန်တွေ့ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ဘေးမှ ထုံဟွာက သူမ၏လက်ကို အသာဖိထားလိုက်သည်။

“တောင်းပန်ပါတယ် ညီမလေးရယ်... မမရဲ့ လက်ထောက်က စကားပြော နည်းနည်းရိုးသားလွန်းလို့ပါ။ မမ သူ့ကို တောင်းပန်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်”

ထုံဟွာက ချိုသာစွာ ပြောဆိုသော်လည်း သူမ၏ လက်ထောက်ကိုမူ တကယ်တောင်းပန်ရန် အမိန့်မပေးပေ။

သူမသည် မိမိ၏ သိက္ခာကို အကျခံမည်မဟုတ်ဘဲ တစ်ဖက်လူကို လမ်းကြောင်းပေးလိုက်ရုံဖြင့် အဆုံးသတ်သွားမည်ဟု ထင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် မင်ယွဲ့ကမူ ပုံမှန်အတိုင်း တုံ့ပြန်မည့်သူ မဟုတ်ပေ။

“အန်တီ... စကားပြောရိုးသားတာနဲ့ လျှာအရိုးမရှိတာက မတူဘူးနော်။ လူကြီးတွေဆိုတာ တောင်းပန်ချင်ရင် ကိုယ်တိုင်တောင်းပန်ရတာ။ ပြီးတော့ ရှင်တို့ တောင်းပန်တာကိုလည်း ကျွန်မက လက်မခံနိုင်ဘူး”

မင်ယွဲ့က လက်ပိုက်လျက် တည်ငြိမ်စွာပင် ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ထုံဟွာ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။ သူမသည် အနုပညာလောကတွင် အမြဲတမ်း ပြုံးနေတတ်သော မြေခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ နေထိုင်လာသူဖြစ်ရာ မင်ယွဲ့ကဲ့သို့ တည့်တည့်တိုး၍ ပြောဆိုသူမျိုးကို တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးပေ။

“ညီမလေး... စကားကို အစွန်းမရောက်စေနဲ့ဦး...”

“အစွန်းရောက်ဖို့ မလိုပါဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရှင့်မျက်နှာကို နောက်ခါ ကျွန်မ မမြင်ချင်တော့လို့ပဲ” မင်ယွဲ့က စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

ဒါရိုက်တာမှာ ထုံဟွာ ပြဿနာရှာမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးကို ခွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားနေစဉ် မင်ယွဲ့၏ ဖုန်းက မြည်လာသည်။

“ဟယ်လို... ဒါရိုက်တာဆန်းရှင့်”

'ဒါရိုက်တာဆန်း' ဟူသော နာမည်ကို မင်ယွဲ့ ခေါ်လိုက်သည်နှင့် ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့ တစ်ခုလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားရသည်။

ဤလောကတွင် ဒါရိုက်တာဆန်းကို မသိသူ မရှိပေ။ ထုံဟွာမှာမူ ရှေ့မှ မိန်းကလေးသည် ဒါရိုက်တာဆန်း၏ လူဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု အိပ်မက်ပင် မမက်ခဲ့ပေ။

“မင်းသမီးထုံဟွာ... ရှင်က ကြယ်ပွင့်တစ်ယောက် ဖြစ်ချင်တယ်ဆိုရင် ကြယ်ပွင့်လိုပဲ နေပါ။ ကိုယ်လုပ်တော် နေရာမှာ သရုပ်ဆောင်နေရရုံနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တကယ်ကြီး ကိုယ်လုပ်တော်လို့ ထင်မနေပါနဲ့ဦး”

မင်ယွဲ့သည် ဖုန်းချလိုက်ပြီးနောက် ထုံဟွာကို ခပ်စပ်စပ် စကားတစ်ခွန်းဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ယွမ်ပေါ့သည် ထုံဟွာ၏ နောက်ကြောင်းများကို အသေးစိတ် ဖော်ပြပေးထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူမသည် ငွေကြေးနောက်သို့ လိုက်ကာ မည်သို့သော လုပ်ရပ်မျိုးကိုမဆို လုပ်ဆောင်ရဲသူ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ မင်ယွဲ့သည် ထိုစကားကို ပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ဖက်လူ ပြန်ပြောရန် အခွင့်အရေးမပေးဘဲ ချက်ချင်းပင် လှည့်

ထွက်လာခဲ့သည်။

“မမင်... ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရတာ တကယ်ကို ဝမ်းသာပါတယ်ခင်ဗျာ”

ဒါရိုက်တာဆန်းသည် စာချုပ်ချုပ်ဆိုပြီးနောက် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် နှုတ်ဆက်နေစဉ် အဖွဲ့သားများကလည်း ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေကြသည်။

“ဒေါင်— ‘ငွေပြန်အမ်းကတ်’ အသုံးပြုမှု အောင်မြင်သည်။ အိမ်ရှင်သည် ယွမ် သန်း ၂၀၀ ပြန်အမ်းငွေကို ရရှိပါသည်”