အဆက်အသွယ် လိပ်စာ ရယူခြင်း
Vol. 10 Ch. 97
"ခင်ဗျားတို့ အချင်းချင်း သိနေကြတာလား"
မိုဟန်ကျီ၏ အေးစက်စက် အမေးစကားကြောင့် မင်ယွဲ့သည် အတွေးကိုယ်စီနှင့် ငြိမ်သက်နေရာမှ ရုတ်တရက် သတိဝင်လာသည်။
မိမိထက် ဝါရင့်သော ဧည့်သည်တော်ကြီးကို ဘေးတွင် အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ ရပ်ခိုင်းထားမိသည်မှာ အလွန်ပင် ရိုင်းပျရာကျသွားကြောင်း သူမ သိလိုက်ရသည်။
လက်ထောက်လင်မှာမူ သူ၏ သူဌေးဖြစ်သူ၏ ပြတ်သားသော စကားကြောင့် စိတ်ထဲမှ ကြိတ်၍ အားပေးနေမိသည်။
"ဥက္ကဋ္ဌမို..."
မင်ယွဲ့သည် မိုဟန်ကျီ၏ အနားသို့ တိုးကပ်သွားကာ တိုးညင်းသော အသံဖြင့် ခေါ်လိုက်သည်။
"တို့တွေအားလုံးက ကျောင်းနေဖက် အချင်းချင်းတွေပဲလေ၊ ကိုယ့်နာမည်ကိုပဲ တိုက်ရိုက်ခေါ်လို့ရပါတယ်”
မိုဟန်ကျီ၏ စကားကြောင့် လေထုမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဟိုဘက်က အမျိုးသားကိုကျတော့ "အစ်ကိုကျိုးယင်း” ဟု ရင်းနှီးစွာ ခေါ်ပြီး မိမိကိုကျတော့ "ဥက္ကဋ္ဌ" ဟု ခပ်စိမ်းစိမ်း ခေါ်နေသည်ကို သူ မကျေနပ်နိုင်ပေ။
လက်ထောက်လင်ကတော့ သူဌေး၏ ထိုသို့သော အပြုအမူကို ကြည့်ကာ "သိပ်တော်တာပဲ" ဟု စိတ်ထဲမှ မှတ်ချက်ပြုနေတော့သည်။
"မို... မိုဟန်ကျီ”
မင်ယွဲ့သည် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ ရှင်းယောင်လုပ်ငန်းစု၏ အကြီးအကဲဖြစ်သူမှာ ဤမျှအထိ ရင်းနှီးလွယ်သူတစ်ဦးဟု သူမ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
ထို့ကြောင့် သူမသည် ဝန်လေးစွာဖြင့်ပင် သူ၏ အမည်ကို ခေါ်ကြည့်လိုက်ရာ မိုဟန်ကျီက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလေသည်။
ကျိုးယင်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ဤလူသည် မင်ယွဲ့အပေါ် ထူးခြားသော ခံစားချက်ရှိနေသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်တော့သည်။
မင်ယွဲ့သည် ဧည့်သည်တော်များကို ဦးဆောင်ကာ ဘဏ္ဍာရေးဌာန၏ အဆောက်အဦးများသို့ လိုက်လံပြသခဲ့သည်။ မိုဟန်ကျီက ဓာတ်ခွဲခန်းရှိ စက်ကိရိယာများအကြောင်း တိုက်ရိုက်မေးမြန်းလာသည်။
"စက်ကိရိယာတွေကတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က မော်ဒယ်တွေဆိုပေမဲ့ သုံးလို့တော့ ရပါသေးတယ်”
မင်ယွဲ့က ရိုးသားစွာ ဖြေလိုက်သည်။
"ရှင်းယောင်ကနေ နောက်ဆုံးပေါ် စက်ကိရိယာတစ်သုတ်ကို လှူဒါန်းပေးမယ် အဲ့ဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါ့ကို နောက်မှ ဆက်သွယ်
လိုက်ပါ”
မိုဟန်ကျီသည် လက်တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းရုံမျှဖြင့် ယွမ်သန်းပေါင်းများစွာ တန်ဖိုးရှိသော အလှူဒါန်းကို ပြုလုပ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
"ဒါနဲ့... ငါ့ရဲ့ အဆက်အသွယ် လိပ်စာကို မင်းဆီမှာ ထည့်ထားရင် အဆင်ပြေမလား”
ကျိုးယင်းမှာမူ မိုဟန်ကျီ၏ လှည့်ကွက်ကို ရိပ်မိသဖြင့် စိတ်ထဲမှ "စီးပွားရေးသမားတွေက တကယ်ကို လည်လွန်းတယ်" ဟု ကျိန်ဆဲမိသည်။
သူဌေးကြီးက အလှူဒါန်းကို အကြောင်းပြကာ မင်ယွဲ့၏ ဝီချက် ကို အတင်းအကျပ် ရယူနေခြင်း မဟုတ်ပါလော။
မင်ယွဲ့မှာလည်း ယခင်က သူပေးခဲ့သော လိပ်စာကတ်ကို မဆက်သွယ်မိခဲ့သဖြင့် အားနာနေရသည်။ နောက်ဆုံးတွင်မူ သူမသည် မိုဟန်ကျီ၏ ဝီချက်အကောင့်ကို ထည့်သွင်းလိုက်ရတော့သည်။ မိုဟန်ကျီ၏ မျက်နှာတွင် ကျေနပ်
သည့် အမူအရာက အထင်းသား ပေါ်လွင်
နေသည်။
နေလယ်စာ စားချိန်သို့ ရောက်သောအခါ မင်ယွဲ့သည် ဧည့်သည်တော်အားလုံးကို ဦးဆောင်ကာ ကျောင်းအနီးရှိ အဆင့်မြင့် တရုတ်စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်ဖြစ်သော "ဟွေ့ချွေ့ကေ" သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။
ပရော်ဖက်ဆာရန်က သူမအား ဧည့်ခံကျွေးမွေးရန်နှင့် ကုန်ကျစရိတ်ကို ကျောင်းမှ ပြန်အမ်းပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း အကြောင်းကြားထားပြီး ဖြစ်သည်။
စားသောက်ဆိုင်၏ သီးသန့်အခန်းအတွင်း၌ အဆင့်မြင့် ကျောင်းဆင်းကိုယ်စားလှယ်များမှာ ရင်းနှီးစွာ စကားပြောဆိုနေကြသည်။ နိုင်ငံခြားဘာသာစကားဌာနမှ စီနီယာဖြစ်သူရွှေလင်းသည် မင်ယွဲ့၏ ထူးချွန်မှုကို သတိပြုမိသဖြင့် အလွန်ပင် စိတ်ဝင်စားနေသည်။
"မင်ယွဲ့က ဘဏ္ဍာရေးနဲ့ နိုင်ငံခြားဘာသာစကား နှစ်ခုလုံးကို တွဲယူထားတာလေ သူက ပရော်ဖက်ဆာရန်ရဲ့ တပည့်ဖြစ်သလို ပရော်ဖက်ဆာလီကလည်း သူ့ကို အလွန်ချစ်တာ”
သင်္ချာဌာနမှ ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်သူ ကျန့်လျိုက ဝင်ရောက်ပြောဆိုလိုက်သည်။
"ဆရာလီပြောတဲ့ ဘာသာစကားပါရမီရှင် ကျောင်းသူလေးက မင်းပဲပေါ့လေ”
ရွှေလင်းက အံ့အားသင့်စွာ ဆိုသည်။
သူမသည် သူမ၏ ဆရာဖြစ်သူ ဆရာလီထံမှ ထိုသတင်းကို ကြားဖူးထားသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ လူချင်းအရင် တွေ့ဆုံရလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။
စကားဝိုင်းသည် စိုပြေနေသော်လည်း ကျိုးယွန်း၏ စိတ်ထဲတွင်မူ မင်ယွဲ့အပေါ် အမျိုးသားများစွာက စိတ်ဝင်တစား ရှိနေသည်ကို မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်။ သူသည် မိုဟန်ကျီဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။
"ဥက္ကဋ္ဌမိုက ဂျူနီယာလေး မင်ယွဲ့နဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိနေတာလဲ ဒါကို ကျွန်တော် သိချင်နေတာ ကြာပါပြီ”
ရွှေလင်းနှင့် ကျန့်လျိုတို့ပါ စိတ်ဝင်တစား ကြည့်လိုက်ကြသည်။ မိုဟန်ကျီကဲ့သို့သော ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးသည် သာမန်ကျောင်းသူတစ်ဦးနှင့် မည်သို့ပတ်သက်နေသနည်း။ မိုဟန်ကျီသည် အားလုံး၏ စူးစမ်းသော အကြည့်များကြားတွင် တည်ငြိမ်စွာဖြင့်ပင် စကားကို စတင်လိုက်တော့သည်။