← Chapters

မင်ယွဲ့ မကြာမီ ရောက်လာလိမ့်မည်

Vol. 10 Ch. 98

မင်ယွဲ့ မကြာမီ ရောက်လာလိမ့်မည်

Vol. 10 Ch. 98

"တို့တွေက ဘဏ္ဍာရေးဆိုင်ရာ ထိပ်သီးဆွေးနွေးပွဲတစ်ခုမှာ ဆုံခဲ့ကြတာပါ”

မင်ယွဲ့သည် စကားဝိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ သူမထံတွင်သာ စုပြုံနေသည်ကို သတိပြုမိသဖြင့် အနေရခက်လာကာ စကားလမ်းကြောင်းကို အသာအယာ လွှဲပြောင်းရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် မင်ယွဲ့ မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ မိုဟန်ကျီက သူမအား စိုက်ကြည့်လျက်

"မင်းကော..."

ဟု တိုတိုတုတ်တုတ် ပြန်လည်

မေးခွန်းထုတ်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အခြားသူများ နားမလည်နိုင်သော်လည်း ကျိုးယွန်းကမူ ထိုအမေး၏ ဆိုလိုရင်းကို ချက်ချင်းရိပ်မိလိုက်သည်။

ဤအမျိုးသားသည် မင်ယွဲ့နှင့် သူ မည်သို့ပတ်သက်သည်ကို စူးစမ်းနေခြင်း မဟုတ်ပါလော။

မိုဟန်ကျီသည် မင်ယွဲ့နှင့် သိကျွမ်းသည်မှာ မကြာသေးသော်လည်း သူမ၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဆက်ဆံရေးများကို စတင်၍ စောင့်ကြည့်နေပြီဖြစ်သည်။

"မင်ယွဲ့က ကျွန်တော့်အဘွားနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့သူလေ ဒါကြောင့် အပြင်မှာဆိုရင် ကျွန်တော်ကပဲ သူမကို အမြဲတမ်း ဂရုစိုက်ပေးဖြစ်ပါတယ်”

ကျိုးယင်းက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့်ပင် ပိုင်စိုးပိုင်နင်း ဆန်လှသော စကားကို ဆိုလိုက်သည်။

"ဒါဆို တို့အုပ်စုထဲမှာ ကျန့်လျိုနဲ့ ငါပဲ အချင်းချင်း မသိကြသေးတာပေါ့၊ ကျန်တဲ့သူတွေက အသိဟောင်းတွေပေါ့လေ”

ရွှေလင်းက ရယ်မောရင်း ဝေဖန်လိုက်သည်။

"အခုတော့ အားလုံး သိသွားကြပြီပဲဟာ အရင်သိတာ နောက်မှသိတာထက် ကံကြမ္မာက တို့ကို ဆုံစည်းပေးလိုက်တာက ပိုအရေးကြီးပါတယ် မဟုတ်လား”

မင်ယွဲ့က လေထု တင်းမာမသွားစေရန် ကျွမ်းကျင်စွာ ကြားဝင်ပြီး စကားဖြတ်ပြောလိုက်ရသည်။

စားသောက်ပွဲအပြီးတွင် မင်ယွဲ့သည် ငွေရှင်းရန် ဆင်းလာခဲ့သော်လည်း မိုဟန်ကျီ၏ လက်ထောက်လင်က အားလုံးအတွက် ကြိုတင်

ရှင်းလင်းပြီး ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျောင်းသားတစ်ဦးကို ငွေရှင်းခိုင်းရန် မိုဟန်ကျီကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးက ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။

ကျောင်းခန်းမကြီးအတွင်း၌ ဂုဏ်ပြုဟောပြောပွဲကို ခမ်းနားစွာ ကျင်းပခဲ့သည်။ ထူးချွန်ကျောင်းဆင်းများ၏ အတွေ့အကြုံများနှင့် အဆင့်မြင့် ဗဟုသုတများသည် ကျောင်းသားများအတွက် အလွန်ပင် တန်ဖိုးရှိလှသည်။

ပွဲအပြီးတွင် ကျောင်းအုပ်ကြီးက မိုဟန်ကျီနှင့် အဖွဲ့အား ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်ရင်း မင်ယွဲ့အား လှူဒါန်းမှုကိစ္စရပ်များကို တာဝန်ယူ ကိုင်တွယ်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"မိုဟန်ကျီဆီက ပစ္စည်းတွေ ရောက်လာဖို့ကို သေချာစောင့်ကြည့်ဦးနော်၊ ပစ္စည်းအသစ်တွေ လမ်းခုလတ်မှာ ပျောက်မသွားစေနဲ့ဦး”

ပရော်ဖက်ဆာရန်က ဓာတ်ခွဲခန်းသုံး ပစ္စည်းအသစ်များအပေါ် အလွန်အမင်း စိတ်ဝင်တစားရှိနေသဖြင့် မင်ယွဲ့ကို ထပ်ခါတလဲလဲ မှာကြားနေတော့သည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက် ၁၀ နာရီခန့်တွင် မင်ယွဲ့သည် မိုဟန်ကျီထံသို့ ဝီချက်မှတစ်ဆင့် စာတစ်စောင် ပေးပို့လိုက်သည်။

[မင်ယွဲ့ - မင်္ဂလာပါ ဥက္ကဋ္ဌမို၊ ကျွန်မက ကျောင်းကိုယ်စားပြုပြီး စက်ကိရိယာ လှူဒါန်းမှုကိစ္စကို ညှိနှိုင်းဖို့ တာဝန်ပေးခံရပါတယ်။ ဘယ်လို လုပ်ငန်းစဉ်တွေ ပြင်ဆင်ထားရမလဲဆိုတာ သိပါရစေရှင်။]

ထိုအချိန်တွင် ရှင်းယောင်လုပ်ငန်းစု၏ အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်း၌ တင်းမာမှုများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ မိုဟန်ကျီသည် အေးစက်ခက်ထန်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဌာနဆိုင်ရာ မန်နေဂျာများ၏ အစီရင်ခံစာကို နားထောင်နေရင်း မည်သည့်စကားမျှ မဆိုသဖြင့် အားလုံးမှာ ချွေးပြန်နေကြရသည်။

ရုတ်တရက် မိုဟန်ကျီ၏ ဖုန်းမျက်နှာပြင် လင်းလက်သွားသည်။ မင်ယွဲ့ထံမှ စာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်နှာထားမှာ သိသိသာသာ

ပြောင်းလဲသွားပြီး

"အစီရင်ခံစာကို ပြန်ပြင်လာခဲ့ကြ၊ အစည်းအဝေး ဒီမှာတင် ရပ်မယ်"

ဟု အမိန့်ပေးလိုက်တော့သည်။

မန်နေဂျာများမှာ ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်သွားသကဲ့သို့ သက်ပြင်းချရင်း ထိုစာပို့လိုက်သောသူကို စိတ်ထဲမှ ကျေးဇူးတင်နေကြတော့သည်။

"လင်တေ့... တို့အသက်ကို ကယ်လိုက်တဲ့သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိပါရစေဦး။"

ရင်းနှီးသော ဝန်ထမ်းတစ်ဦးက လက်ထောက်

လင်ကို ကပ်မေးလိုက်သည်။

"ဥက္ကဋ္ဌမိုက စိတ်ထားကောင်းပါတယ်ဗျာ၊ မင်းတို့ကို သတ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး”

လက်ထောက်လင်က ပြုံးလျက် ဆိုသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ သူကိုယ်တိုင်ပင် အခြေအနေကို ရိပ်မိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"လက်ထောက်လင်..."

အစည်းအဝေးခန်းမတံခါး ပွင့်လာပြီး မိုဟန်

ကျီ၏ အသံထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်ယွဲ့ ခဏနေရင် ရောက်လာလိမ့်မယ်အောက်ထပ်ကို ဆင်းပြီး သူ့ကို သွားကြိုလိုက်

ဦး။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ”

လက်ထောက်လင် အထွက်တွင် မိုဟန်ကျီက

လှမ်းတားလိုက်ပြန်သည်။

"နေဦး... မင်း ယန်ကျင်းတက္ကသိုလ်မှာတုန်းက ငါ့ကို ခိုးပြီး ဓာတ်ပုံရိုက်ထားတယ် မဟုတ်လား”

လက်ထောက်လင်၏ နှလုံးခုန်သံမှာ တဒိန်းဒိန်း ဖြစ်သွားရသည်။ သူသည် အမြန်ပင် ပြုံးပြလိုက်သော်လည်း မိုဟန်ကျီက လက်ဖြန့်ကာ

"ပေး"

ဟု ဆိုလာသည်။

လက်ထောက်လင်သည် တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ဖုန်းကို ထုတ်ပေးလိုက်ရသည်။

ဖုန်းမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရှေးဟောင်းအဆောက်အဦးများနှင့် သစ်ပင်ကြီးများကြား၌ မင်ယွဲ့နှင့် မိုဟန်ကျီတို့ ယှဉ်တွဲလျှောက်လှမ်းနေသော ပုံရိပ်မှာ အလွန်ပင် လိုက်ဖက်ညီလှသည်။ မိုဟန်ကျီသည် ထိုဓာတ်ပုံကို မိမိဖုန်းထဲသို့ ပေးပို့လိုက်ပြီးနောက် လက်ထောက်လင်၏ ဖုန်းထဲမှ ဓာတ်ပုံကို ဖျက်ပစ်လိုက်တော့သည်။

လက်ထောက်လင်မှာမူ နှမြောစွာဖြင့် ကြည့်ကျန်ရစ်သော်လည်း သူ၏ သူဌေးဖြစ်သူ၏ မျက်ဝန်းထဲမှ ကျေနပ်ရိပ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ပြုံးမိသွားတော့သည်။

All Chapters