အံ့မခန်းလက်ရာ
Vol. 11 Ch. 102
မင်ယွဲ့သည် အိမ်သို့ပြန်ရောက်သည်နှင့် ကွန်ပျူတာရှေ့တွင် နေရာယူလိုက်သည်။ သူမ၏ ကွန်ပျူတာမှာ ရှေ့တန်းရော နောက်တန်းပါ အမြင့်ဆုံး စွမ်းဆောင်ရည်မြင့်စနစ်များဖြင့် အဆင့်မြှင့်တင်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။
"ယွမ်ပေါ့... အခုတော့ နင့်အလှည့်ပဲနော်"
"စိတ်ချစမ်းပါ... ဒါက ငါ့နယ်ပယ်ပဲဟာ"
ပန်ဒါပေါက်လေးက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြန်ပြောသည်။
မင်ယွဲ့က ရေတစ်ခွက်သောက်ရင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ချစ်စရာကောင်းသော ပန်ဒါပေါက်လေးက ကီးဘုတ်ပေါ်တွင် လက်ချောင်းလေးများဖြင့် အလွန်လျင်မြန်စွာ ရိုက်နှိပ်နေသည်ကို တွေ့ရ၏။
ထိုမြင်ကွင်းမှာ သူမအတွက် အမြဲပင် ထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ်ရာ ကောင်းလှသည်။
မင်ယွဲ့သည် အဝေးမှာမထိုင်ဘဲ အနားတွင် ထိုင်ကာ ကျန်ဟင်ထံသို့ ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။
"ဟေ့... ငါတို့ရဲ့ ကျောင်းသူလေး၊ ဘာကိစ္စရှိလို့ ဖုန်းဆက်တာလဲ"
ကျန်ဟင်က ခပ်နောက်နောက် ပြောလိုက်သည်။
မင်ယွဲ့သည် ကျောင်းသူဖြစ်သည်ကို အကြောင်းပြကာ ကုမ္ပဏီမလာဘဲ ရှောင်နေတတ်သဖြင့် ကျန်ဟင်နှင့် ဝမ်ကျန်းတို့က သူမကို တွေ့တိုင်း ထိုအချက်ဖြင့် စနောက်တတ်ကြသည်။
"ဟင်း... ဟင်း... အလုပ်တစ်ခု လက်ခံလိုက်လို့ အသိပေးမလို့ပါ စာချုပ်လည်း ချုပ်ပြီးပြီ"
မင်ယွဲ့က ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်ကာ စာချုပ်ကို ဓာတ်ပုံရိုက်၍ ပို့ပေးလိုက်သည်။
"မင်ယွဲ့... နင်ကတော့ တကယ့်ကို သတ္တိခဲပဲ ငါတို့ဆီမှာ အဖွဲ့ရှိတာ မှန်ပေမဲ့ သုံးရက်အတွင်း အပြီးသတ်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ နောက်ပြီး ဒါရိုက်တာဆန်းနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် သိသွားတာလဲ"
ကျန်ဟင်မှာ သူ၏သူဌေးမလေးကို အံ့ဩ၍ မဆုံးတော့ချေ။ သူ ခဏလေး အလွတ်ပေးလိုက်သည်နှင့် တစ်ခုမဟုတ် တစ်ခု ထူးခြားသည်များကို အမြဲလုပ်ပြတတ်သည်။
"ငါ အဲဒီကားမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားလို့လေ"
မင်ယွဲ့က အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
သူမ ကိုယ်ပိုင်ပိုက်ဆံကို သုံးခြင်းဖြစ်သော်လည်း အနည်းငယ် အားနာသလို ခံစားမိသည်။
"ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုက ဘယ်လောက်လဲ"
"သန်း နှစ်ရာလောက်ပါပဲ"
ထိုစကားကြောင့် ကျန်ဟင်မှာ ခဏတာ ဆွံ့အသွားပြီး အသက်ပင် ဝဝမရှူနိုင်တော့ချေ။
"မင်ယွဲ့... သန်းနှစ်ရာတဲ့လား နင် ငါ့ကိုရော နည်းနည်းလောက် မကူညီချင်ဘူးလား"
"ဒါက ပြန်ပေးလို့ရတဲ့ အရာမှ မဟုတ်တာ ဒါပေမဲ့ မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ Cashback ကတ်တွေကြောင့် သန်းနှစ်ရာက ပြန်ရပြီးသားပါ အခုက ဘယ်လောက်ပဲ မြတ်မြတ် ငါတို့အတွက် အရှုံးမရှိတော့ဘူး"
ကျန်ဟင်သည် မင်ယွဲ့၏ စဉ်းစားဆင်ခြင်ဉာဏ်ကို ယုံကြည်သော်လည်း သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်အနေဖြင့် စိုးရိမ်မိခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော် ဒါရိုက်တာဆန်း၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းနှင့် ဆိုပါက ဤရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမှာ အရှုံးမရှိနိုင်ကြောင်း သူ နားလည်လိုက်သည်။
"ကောင်းပြီလေ... အဲဒီတော့ ပရိုမိုးရှင်း ဗီဒီယိုကိစ္စကို ဘယ်လိုလုပ်ဖို့ စိတ်ကူးထားလဲ"
"အဲဒါ စိတ်မပူနဲ့၊ ငါ့မှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့သူတွေ ရှိတယ်။ နင်က ကုမ္ပဏီက အဖွဲ့ကိုပဲ အရင် လေ့ကျင့်ပေးထားပါ"
နှစ်ဦးသား ကုမ္ပဏီအနာဂတ်အတွက် ခဏတာ ဆွေးနွေးပြီးနောက် ဖုန်းချလိုက်ကြသည်။
မင်ယွဲ့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ယွမ်ပေါ့က အလုပ်၏ ထက်ဝက်ကို ပြီးစီးနေပြီဖြစ်သည်။
ဇာတ်ကား၏ အကောင်းဆုံး အစိတ်အပိုင်းများကို ရွေးထုတ်ကာ အကူးအပြောင်းများ၊ နောက်ခံတေးဂီတနှင့် အထူးပြုလုပ်ချက်များကို စနစ်တကျ ပေါင်းစပ်နေ၏။
"ယွမ်ပေါ့... နင်ကတော့ ငါ့ရဲ့ အဖိုးတန် ရတနာလေးပဲ"
"စနစ်နတ်သားလေးလို့ ခေါ်ပေးပါ"
"အိုကေ... ငါ့ရဲ့ ယွမ်ပေါ့ နတ်သားလေး"
မင်ယွဲ့က ကွန်ပျူတာရှေ့သို့ တိုးသွားရာ ယွမ်ပေါ့က သူမ၏ ပုခုံးပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။
ဗီဒီယိုကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ စစ်မီးတောက်များကြားတွင် ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေသော ပြည်သူများ၊ ရဲရင့်သော စစ်သည်တော်များနှင့် နိုင်ငံအတွက် အသက်ပေးဆပ်ခဲ့ကြသော ရှေ့ဆောင်လမ်းပြများ၏ ပုံရိပ်များက ရင်နင့်ဖွယ် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဆယ်မိနစ်မျှသာ ရှိသော်လည်း ထိုခေတ်ကာလထဲသို့ ကိုယ်တိုင်
ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။
"ယွမ်ပေါ့... နင် တကယ်တော်တယ်"
မင်ယွဲ့က အားရပါးရ ချီးကျူးလိုက်သည်။
ယွမ်ပေါ့မှာ ချီးကျူးခံရသဖြင့် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်သွားကာ ကျောခိုင်းလိုက်၏။ နေ့တိုင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကြွားဝါနေတတ်သော်လည်း အခြားသူက တကယ်တမ်း ချီးကျူးလျှင်မူ သူမခံနိုင်ရှာပေ။
မင်ယွဲ့သည် ဗီဒီယိုကို ဒါရိုက်တာဆန်းထံ ချက်ချင်းမပို့သေးပေ။ စာချုပ်ချုပ်ပြီး နာရီပိုင်းအတွင်း ပြီးသွားသည်ဆိုပါက အလွန်အမင်း ထူးဆန်းနေမည်ဖြစ်သည်။
နှစ်ရက်အကြာတွင်မှ သူမသည် ဗီဒီယိုကို ပေးပို့လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဒုံလင်းနည်းပညာ ကဲ့သို့သော ကုမ္ပဏီကြီးများကလည်း ဒါရိုက်တာဆန်း၏ အလုပ်ကို ရရန် ကြိုးပမ်းနေကြသည်။
သို့သော် ဒါရိုက်တာဆန်းသည် မင်ယွဲ့ ပို့ပေးလိုက်သော ဗီဒီယိုကို ကြည့်ပြီးနောက်တွင်မူ အခြားသူများကို လှည့်ပင်မကြည့်တော့ချေ။
"ကောင်းတယ်... တကယ့်ကို ကောင်းလွန်းတယ်"
ဒါရိုက်တာဆန်းက "ကောင်းတယ်" ဟူသော စကားကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ရေရွတ်ရင်း အလွန်အမင်း ကျေနပ်နေသည်။
ရုပ်ထွက်၊ အသံနှင့် စကားပြောများမှာ အချိတ်အဆက်မိလွန်းလှပြီး ကြည့်ရှုသူကို ရင်ထဲထိ ခံစားရစေသည်။
"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ယွဲ့ဟွာနည်းပညာနဲ့ပဲ လက်တွဲပါ့မယ်။ မမင်ရဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အကြံပြုချက်အတွက်လည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
ယခုကဲ့သို့ လူငယ်လေးများ၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ အံ့မခန်းပင် ဖြစ်သည်ဟု ဒါရိုက်တာဆန်းက တအံ့တဩ မှတ်ချက်ပြုသည်။
မင်ယွဲ့သည်လည်း ဤအခွင့်အရေးမှတစ်ဆင့် ယွဲ့ဟွာ၏ အမည်ကို လူသိများလာစေရန်နှင့် နည်းပညာလောကတွင် သူမ၏ ခြေလှမ်းသစ်များကို ခိုင်မာအောင် လုပ်ဆောင်ရန် ရည်မှန်းထားလေသည်။
ထိုစဉ် သူမထံသို့ ဖုန်းတစ်ချက် ဝင်လာသည်။
"မမင်... ကျွန်မ ကျန်းမင်းပါ။ ဟူကျင်းက အကြံပြုပေးလိုက်လို့ ဆက်သွယ်တာပါ။ တွေ့ဖို့ အဆင်ပြေမလားဟင်"
မင်ယွဲ့ မအံ့ဩမိပါ။ ဟူကျင်းက သူမ၏ သူငယ်ချင်း အယ်လ်ဘမ်အတွက် သီချင်းတစ်ပုဒ် လိုအပ်နေကြောင်း ကြိုပြောထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့... မကျန်းမင်း၊ ဘယ်အချိန် တွေ့ကြမလဲ"
နှစ်ဦးသား ချက်ချင်းပင် သဘောတူညီမှုရကာ တွေ့ဆုံရန် ချိန်းဆိုလိုက်ကြလေသည်။