သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ

"ဒါတွေအားလုံးကို မင်းတစ်ယောက်တည်း ဖန်တီးခဲ့တာလား"

ပိုင်ကျင်း၏ လေသံတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုနှင့်အတူ လေးစားအားကျမှုတို့ ရောယှက်နေသည်။ ဘေးတွင်ရှိနေသော ဝူရှောင်၏ ခံစားချက်မှာလည်း ထပ်တူပင်။

"ဟုတ်ပါတယ်"

မင်ယွဲ့က တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

ပိုင်ကျင်းကိုယ်တိုင်က ရိုးရာတူရိယာကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ရာ မင်ယွဲ့၏ တေးသံစဉ်စီစဉ်မှု စွမ်းရည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူမ၏ ပါရမီကို အံ့ဩမဆုံး ဖြစ်နေမိသည်။

တူရိယာတစ်ခုကို ကျွမ်းကျင်ရန်မှာ သာမန်ဖြစ်သော်လည်း၊ တူရိယာမျိုးစုံကို ပိုင်နိုင်စွာ ကိုင်တွယ်နိုင်ရုံမျှမက အနောက်တိုင်းနှင့် အရှေ့တိုင်းဂီတကို ပါးပါးနပ်နပ် ပေါင်းစပ်နိုင်သည့် မင်ယွဲ့၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ 'ဘက်စုံတော်သူ' ဟုပင် တင်စားထိုက်ပေသည်။

အမှန်စင်စစ် မင်ယွဲ့၏ အခြေခံမှာ ရှေးဟောင်းပညာရပ်တစ်ခုဖြစ်သည့် 'လူကြီးလူကောင်းတို့ တတ်အပ်သော အတတ်ပညာ ခြောက်ပါးမှ ဂီတပညာပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် ခေတ်ပေါ်ဂီတထက် ရိုးရာနှင့် ရှေးဟောင်းတေးသံစဉ်များတွင် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ အမြစ်တွယ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ပိုင်ကျင်းသည် မင်ယွဲ့၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ရယူပြီးနောက် သူမ၏ တေးစာသားနှင့် မပြီးပြည့်စုံသေးသော တေးသံစဉ်များကို ဖခင်ဖြစ်သူထံသို့ ပေးပို့လိုက်သည်။

"နေပါဦး... အားလုံးပြီးမှ ပြလိုက်ရင် ပိုမကောင်းဘူးလား"

ဟု မင်ယွဲ့က အားနာစွာ တားမြစ်သည်။

သူမအနေဖြင့် မပြည့်စုံသေးသော ဖန်တီးမှုကို အခြားသူအား ပြသရန် ဝန်လေးနေမိခြင်းဖြစ်သည်။

"ဒါကတင် လုံလောက်နေပါပြီ ကျွန်တော့်အဖေက ပါရမီရှင်တွေကို တန်ဖိုးထားတတ်တဲ့သူမို့ မင်း စိုးရိမ်စရာမလိုပါဘူး"

ပိုင်ကျင်းသည် မင်ယွဲ့ကို ဂီတအသင်းသို့ သွတ်သွင်းရန် အခိုင်အမာ ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

ဂီတအသင်းတွင် အဆင့် ၁၂ ဆင့်ရှိပြီး အဆင့် ၄ သည် အဆင့်မြင့်အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည်။

ဝူရှောင်က အဆင့် ၆ နှင့် ပိုင်ကျင်းက အဆင့် ၄ ဖြစ်ရာ သူတို့သည်ပင် လူငယ်ပိုင်းတွင် ထိပ်တန်းစာရင်းဝင်များ ဖြစ်ကြသည်။

"ဒီမှာရှိတဲ့ တူရိယာတွေကို စိတ်ကြိုက်သုံးပါ ကဲ... ကျွန်တော်တို့ စလိုက်ကြရအောင်"

ပိုင်ကျင်း၏ စတူဒီယိုအတွင်း၌ တူရိယာများ၏ သစ်သားနံ့နှင့် သံချိုအေးအေးတို့ လွှမ်းမိုးနေသည်။

မင်ယွဲ့က ဦးဆောင်ကာ သူတို့သုံးဦး၏ အခန်းကဏ္ဍများကို ခွဲဝေပေးလိုက်ပြီးနောက် တေးသံသွင်းခြင်းကို စတင်လိုက်ကြသည်။

"ခဏလေး... ဒီနေရာမှာ တစ်ခုခု လွဲနေသလိုပဲ"

မင်ယွဲ့က ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

စိတ်ကူးထဲက သံစဉ်နှင့် တကယ့်တူရိယာသံတို့ ကြားဝယ် ကွဲပြားမှုအချို့ကို သူမ၏ ထက်မြက်သော နားက ဖမ်းဆွဲမိလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ဂီတအပေါ် ထားရှိသော သူမ၏ စေ့စပ်သေချာမှုနှင့် အကောင်းဆုံးဖြစ်လိုသော ရည်မှန်းချက်မှာ အတုယူဖွယ်ပင်။ သူတို့သုံးဦးသည် ညနေစောင်းသည်အထိ ဗိုက်ဆာရမှန်းပင် မေ့လျော့ကာ ဂီတပင်လယ်ထဲတွင် နစ်မျောနေခဲ့ကြသည်။

"ဒီနေ့အတွက် ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်၊ ကျွန်မ ညစာ ကျွေးပါရစေ"

မင်ယွဲ့က ဒေတာများကို ယူအက်စ်ဘီ ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ သူမအနေဖြင့် ယွမ်ပေါ့၏ အကူအညီဖြင့် နောက်ဆုံးနည်းပညာဆိုင်ရာ မွမ်းမံမှုများကို ပြုလုပ်ရန် စိတ်ကူးထားသည်။

"ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး။ ဝါသနာတူတဲ့သူချင်း သူငယ်ချင်းဖြစ်ရတာကပဲ ပျော်စရာပါ"

ဟု ပိုင်ကျင်းက ပြုံး၍ဆိုသည်။

မင်ယွဲ့သည် သူတို့နှစ်ဦးကို ယခင်က မိုဟန်ကျီနှင့်အတူ သွားဖူးသည့် 'ဟိုက်ချွေဆောင်' ဆိုင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

စားသောက်ဆိုင်၏ ခမ်းနားသော အပြင်အဆင်နှင့် မြိန်ယှက်လှသော ဟင်းလျာရနံ့များကြားတွင် သူတို့၏ ဂီတစကားဝိုင်းမှာ ပိုမိုစိုပြေလာသည်။

ပိုင်ကျင်းက မင်ယွဲ့၏ နက်ရှိုင်းသော ဂီတဗဟုသုတများကို ကြည့်ကာ သူမနောက်ကွယ်တွင် လူမသိသူမသိ တောရဆောက်တည်နေသော ဆရာကြီးတစ်ဦးဦး ရှိလိမ့်မည်ဟုပင် ထင်မှတ်သွားမိသည်။

ညစာစားပြီးနောက် မင်ယွဲ့က သူတို့ကို ပြန်လိုက်ပို့ရန် ပြင်သော်လည်း ဝူရှောင်က လက်ကာပြသည်။

"မလိုပါဘူး၊ ငါတို့က ယောက်ျားလေးတွေပဲ၊ လမ်းမပျောက်ပါဘူး မင်းက မိန်းကလေးဆိုတော့ အရင်ပြန်နှင့်၊ မိုးလည်း ချုပ်နေပြီ"

ယန်ကျင်း၏ ညမြင်ကွင်းမှာ နီယွန်မီးရောင်စုံတို့ဖြင့် လှပနေသော်လည်း မင်ယွဲ့မှာမူ သူတို့၏ တိုက်တွန်းမှုကြောင့် ကားပေါ်သို့ တက်ကာ ထွက်ခွာခဲ့ရသည်။

ပိုင်ကျင်း၏ အိမ်သို့ ရောက်သောအခါ ဖုန်းသံက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။

"ငါ့အဖေပဲ"

ပိုင်ကျင်းက ဝူရှောင်ကို အချက်ပြကာ ဖုန်းဖြေလိုက်သည်။

"ရှောင်ကျင်း၊ ဒီနေ့ မင်းပို့လိုက်တဲ့ သီချင်းက ဘယ်သူရေးတာလဲ ဂီတလောကမှာ ဒီလိုလက်ရာမျိုး ငါ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး နောက်ကွယ်က ဆရာကြီးတစ်ယောက်ယောက်လား"

ဖုန်းတစ်ဖက်မှ ဖခင်ဖြစ်သူ၏ အသံမှာ စိတ်

လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ရင်နေသည်။

"အဖေ... ဖြည်းဖြည်းပြောပါ"

ပိုင်ကျင်းက ရယ်မောကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အဲဒါ ကျွန်တော့်ရဲ့ သူငယ်ချင်းအသစ် ရေးတာပါ သူက ဘွဲ့လွန်ကျောင်းသူလေး တစ်

ယောက်လေ"

ဝူရှောင်ကလည်း ဘေးမှဝင်၍ ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာကြီး... ကျွန်တော်တို့ ဂီတတိုက်မှာ ဆုံခဲ့တာ သူ့ရဲ့ ပါရမီက တကယ့်ကို အံ့မခန်းပဲ အဖေ့အနေနဲ့ သူ့ကို ဒီနှစ်အတွက် နေရာတစ်နေရာ ပေးသင့်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်"

ပိုင်ဖခင်မှာ ပထမတော့ မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေသော်လည်း ဝူရှောင်နှင့် ပိုင်ကျင်းတို့၏ အလေးအနက်ထား ပြောဆိုမှုများကြောင့် စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့သည်။ မင်ယွဲ့၏ လက်ရာမှာ သူတို့၏ အဆင့်အတန်းထက်ပင် သာလွန်နေကြောင်း သူ နားလည်လိုက်သည်။

ဤဖုန်းခေါ်ဆိုမှု ပြီးဆုံးသွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် မင်ယွဲ့အတွက် ဂီတအသင်း၏ တံခါးချပ်ကြီးမှာ ပွင့်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့လေပြီ။ သူမ၏ ဂီတခရီးလမ်းသည် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ တောက်ပလာတော့မည် ဖြစ်သည်။