ဆရာရှိပါသလား

သန်းခေါင်ယံအချိန်၏ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုသည် ကွန်ပျူတာဖန်သားပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းတန်းနှင့်အတူ လွင့်ပြယ်သွားခဲ့သည်။

ကျန်းမင်းနှင့် သူမ၏လက်ထောက်တို့သည် ဧည့်ခန်းအတွင်း၌ ထိုင်ကာ ဖိုင်အတွင်းမှ သီချင်းသံစဉ်များကို အာရုံစိုက်နားထောင်နေကြသည်။ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်လုံးကို အစအဆုံး သိရှိထားကြသော်လည်း ယခုကြားလိုက်ရသည့် သံစဉ်များက သူတို့၏ စိတ်အာရုံကို လှုပ်ခတ်သွားစေပြန်သည်။

"ဒါ... ဒါက တကယ်ပဲ မင်ယွဲ့လေး လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ ပြင်ဆင်ထားတာလား"

လက်ထောက်ဖြစ်သူမှာ မင်ယွဲ့၏ ပါရမီကို သံသယဝင်ခြင်း မဟုတ်သော်လည်း ထိုမျှတိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ဤမျှ ပြောင်မြောက်သော လက်ရာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခြင်းကိုမူ အံ့ဩ၍ မဆုံးနိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။

သူမသည် ဂီတပညာရှင်တစ်ဦး မဟုတ်သော်လည်း ကျန်းမင်း၏အနားတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်လာခဲ့သူဖြစ်ရာ အနုပညာရသ၏ အနိမ့်အမြင့်ကို ခွဲခြားနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

တူရိယာမည်မျှ သုံးထားသည်ကို တိတိကျကျ မသိသော်လည်း ထိုသံစဉ်များအတွင်း စီးမျောနေသည့် တူရိယာမျိုးစုံ၏ ဟန်ချက်ညီမှုကိုမူ အတိုင်းသား ခံစားနေရသည်။

ကျန်းမင်းသည် မိမိကိုယ်မိမိ ရတနာသိုက်ကြီး တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်လိုက်ရသလို ခံစားနေမိသည်။ ယွမ် ၈ သန်းဟူသော ပမာဏမှာ သူမကို ထိပ်တန်းသို့ တွန်းပို့ပေးမည့် အရင်းအနှီးနှင့် ယှဉ်လျှင် အလွန်ပင် နည်းပါးလှသည်ဟု ထင်မှတ်မိသည်။

ဤသီချင်းသည် ထွက်ရှိလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လူအများ၏ အသည်းစွဲ ဖြစ်လာမည်ကို သူမ ကြိုတင် မြင်ယောင်နေမိသည်။

မင်ယွဲ့ကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောရန် ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်သော်လည်း နာရီကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ မနက် ၁ နာရီ ကျော်နေပြီဖြစ်ရာ မင်ယွဲ့ အိပ်ပျော်နေလောက်ပြီဟု တွေးကာ ပြန်ချလိုက်သည်။ သို့သော် မင်ယွဲ့မှာမူ သင်ယူရေးအခန်း၏ အချိန်စီးဆင်းမှု ကွာခြားချက်ကို အသုံးချကာ ထိုနေရာ၌ပင် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်စက်အနားယူနေခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်းတွင် မင်ယွဲ့သည် ကောင်းမွန်စွာ နိုးထလာပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု လေ့ကျင့်ခန်းများကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။

သူမ အပြင်သို့ ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပိုင်ကျင်းထံမှ မက်ဆေ့ချ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဂီတအသင်း၏ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌဖြစ်သော သူ၏ဖခင်နှင့် မိတ်ဆက်ပေးရန် ချိန်းဆိုထားခြင်း ဖြစ်သည်။

မင်ယွဲ့သည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာပင် သဘောတူလိုက်သည်။ ယနေ့ မွန်းလွဲ ၁ နာရီခွဲခန့်တွင် ယန်ကျင်းတက္ကသိုလ်မှ သင်ခန်းစာများနှင့် သုတေသနလုပ်ငန်းများကို အဆုံးသတ်ကာ ကျောင်းပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ ကျောင်းဂိတ်ဝတွင် ပိုင်ကျင်းက သူမကို စောင့်ကြိုနေသည်။

"ဒီမှာ..."

ပိုင်ကျင်းသည် ကားဘေးတွင် ရပ်လျက် လက်ပြနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ယနေ့တွင် သူသည် ရှေးဟောင်းဝတ်စုံကို မဝတ်ဆင်ထားဘဲ နက်မှောင်သော ကုတ်အင်္ကျီရှည်ကြီးကို ဝတ်ဆင်ကာ ဆံပင်ရှည်များကို အထက်သို့ မြှင့်၍ စည်းထားသည်။

မင်ယွဲ့၏ မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပသွားခဲ့သည်။ သူမသည် ပိုင်ကျင်းကို ချစ်ခင်စွဲလမ်းနေခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ မနေ့က မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ပညာရှိဟန်နှင့် ယနေ့ မြင်တွေ့နေရသည့် ခန့်ညားထည်ဝါသော ပုံစံတို့၏ ကွာခြားမှုကို သဘောကျနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"သူက အနုပညာရှင်လား မသိဘူးနော်၊ ဆံပင်

အရှည်နဲ့က တကယ်ကြည့်ကောင်းတာပဲ"

ယန်ကျင်းတက္ကသိုလ်ဂိတ်ဝမှ ဖြတ်သန်းသွားသော ကျောင်းသား၊ ကျောင်းသူများ၏ အကြည့်မှာ ပိုင်ကျင်းထံ၌သာ စုပြုံနေကြသည်။

ယောက်ျားလေးတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ဆံပင်ရှည်နှင့် လိုက်ဖက်ညီကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိနေခြင်းက လူတိုင်းကို ငေးမောစေသည်။

မင်ယွဲ့သည် ပိုင်ကျင်း၏ နှုတ်ဆက်မှုကို မြင်သည်နှင့် ခပ်သွက်သွက် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"ဟိုမှာ... ငါတို့ မဟာတန်း ပထမနှစ်က အချောဆုံး စီနီယာ မင်ယွဲ့ မဟုတ်လား"

ကျောင်းသားအချို့က မင်ယွဲ့ကို မှတ်မိသွားကြသည်။ မင်ယွဲ့၏ ယနေ့အသွင်အပြင်မှာ အမျိုးသားရော အမျိုးသမီးပါ ငေးမောရလောက်အောင်ပင် ထူးခြားတင့်တယ်နေသည်။

"မင်လေး..."

မစ္စတာပိုင်သည် မင်ယွဲ့ လျှောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကားမှန်ကို စောစီးစွာပင် ချလိုက်သည်။ သူသည် ကားပေါ်မှ ဆင်းကာ ကြိုဆိုချင်သော်လည်း မင်ယွဲ့သည် ဂီတအသင်းသို့ မဝင်ရသေးသည့်အတွက် လူပုံအလယ်တွင် ပို၍ သတိထားရန် လိုအပ်သည်ဟု ယူဆကာ ကားထဲမှသာ စောင့်နေခဲ့သည်။

"နေကောင်းပါသလား မစ္စတာပိုင်”

မင်ယွဲ့သည် သင့်တော်သော ခေါ်ဝေါ်မှုကို တွေးတောပြီးနောက် 'မစ္စတာပိုင်’ ဟုပင် ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ပိုင်ကျင်းက ကားမောင်းသူနေရာတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး ကားလေးသည် ယန်ကျင်းတက္ကသိုလ်မှ တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားခဲ့သည်။

"မင်လေး... တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်"

မစ္စတာပိုင်သည် အိမ်တွင်ရှိနေစဉ်ကကဲ့သို့ ခက်ထန်ခြင်း မရှိဘဲ နွေးထွေးစွာ ပြုံးပြနေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် ပိုင်ကျင်းပင် အံ့ဩသွားမိသည်။

ဖခင်ဖြစ်သူက မိန်းကလေးများအပေါ် ပို၍ အလိုလိုက်တတ်ပုံရသည်ဟုသာ သူ တွေးလိုက်

မိသည်။

"ရှင့်တို့နဲ့ ဆုံရတာ ကျွန်မအတွက် ဂုဏ်ယူစရာပါ"

မင်ယွဲ့ကလည်း ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ တုံ့ပြန်

လိုက်သည်။

သူတို့သုံးဦးက ကြိုတင်မှာယူထားသော တရုတ်စားသောက်ဆိုင်ရှိ အခန်းတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

အစားအသောက်များ မမှာမီမှာပင် မစ္စတာပိုင်က စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ သူသိလိုသမျှကို စတင်မေးမြန်းတော့သည်။

"မင်လေးမှာ... လမ်းညွှန်ပြသပေးတဲ့ ဆရာရှိပြီးသားလား"

မစ္စတာပိုင်၏ အသံမှာ လေးနက်နေသည်။ သူမတွင် ဆရာရှိပြီးသား ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ အသေအချာ ယုံကြည်ထားသော်လည်း မိမိအတွက် မျှော်လင့်ချက်ကလေး အနည်းငယ် ကျန်ရှိနေဦးမလားဟူသော ဆန္ဒဖြင့် ဤမေးခွန်းကို မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်တစ်ဦးကို မိမိလက်အောက်၌ ပျိုးထောင်ပေးချင်သည့် ပြင်းပြသော ရည်မှန်းချက်များနှင့် ဂီတလောကအတွက် မျိုးဆက်သစ်တစ်ခု ဖန်တီးလိုသော စေတနာများ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေလေသည်။