← Chapters

လူပုလေးငါးယောက်နှင့် မင်းသမီးလေး

Vol. 12 Ch. 115

လူပုလေးငါးယောက်နှင့် မင်းသမီးလေး

Vol. 12 Ch. 115

"ကျွန်မဆီမှာ လက်မှတ်ရှိတယ်၊ စီနီယာလိုချင်လား”

"တကယ်ကြီးလား”

ဖုန်းတစ်ဖက်ခြမ်းမှ အသက်ရှူသံပင် မှားသွားလောက်သည့် အံ့အားသင့်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ခုကို တိုက်မိသွားသည့် အသံဗလံများပါ ကြားလိုက်ရသည်။

"ကျွန်မ ဘယ်တုန်းက လိမ်ပြောဖူးလို့လဲ”

"ညီမလေး မင်ယွဲ့ရယ်... မင်းအပေါ် ထားရှိတဲ့ ငါ့ရဲ့ ကျေးဇူးတရားတွေကတော့ ယန်ဇီမြစ်ရေလိုပဲ အတိုင်းအဆမရှိ စီးဆင်းနေတော့မှာပါ မင်းဟာ ငါ့အတွက်တော့ ဒုတိယမြောက် မိဘသဖွယ်ပါပဲ"

စီနီယာကျောက်၏ အားတက်သရော ချီးမွမ်းခန်းဖွင့်နေမှုကြောင့် မင်ယွဲ့မှာ အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်သွားရသည်။

"တော်ပါတော့... တိတ်တိတ်နေစမ်းပါ ဒီနေ့မွန်းလွဲပိုင်း ကျောင်းလာရင် ယူခဲ့ပေးမယ်"

"လက်မှတ် ဘယ်နှစ်စောင်ရှိလို့လဲ”

မင်ယွဲ့၏ စကားအရ အနည်းဆုံး နှစ်စောင်ရှိမည်ဟု သူ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ မူလက လျူးယွဲ့အတွက် တစ်စောင်ရလျှင်ပင် ကျေနပ်ပြီဟု တွေးထားသော်လည်း ယခုမူ မိမိအတွက်ပါ ရနိုင်ခြေရှိနေသဖြင့် သူ အမှန်တကယ် ဝမ်းသာမိသည်။

"ငါးစောင်ရှိတယ်၊ ရှင့်ကို နှစ်စောင်ပေးမယ်"

"ဒီနေ့ကစပြီး မင်းဟာ ငါ့ရဲ့ ကျေးဇူးရှင် မိခင်ကြီးပဲ"

မင်ယွဲ့မှာ သူ့စကားကြောင့် ရယ်မောမိသွားသည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း သားလေး... မေမေလို့ ခေါ်

ကြည့်စမ်းပါဦး"

"အဟမ်း... အခွင့်ကောင်း မယူပါနဲ့ဦး လက်မှတ် နှစ်စောင်ဆိုရင် တော်တော်တန်ဖိုးရှိမှာပဲ၊ တစ်စောင်ကို အနည်းဆုံး တစ်ထောင်ကျော်

လောက် ရှိမှာ မဟုတ်လား”

စီနီယာကျောက်မှာ ငွေကြေးအနည်းငယ် စုဆောင်းထားမှု ရှိသော်လည်း အွန်လိုင်းမှ လက်မှတ်ရရန် ခက်ခဲနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"မလိုပါဘူး အဲ့ဒီပိုက်ဆံကို စီနီယာအစ်မနောက် လိုက်တဲ့နေရာမှာပဲ သုံးလိုက်ပါ မဟုတ်ရင် ကျွန်မ ကျောင်းမဆင်းခင် ရှင့်မင်္ဂလာဆောင်ကို တက်ရမှာ မဟုတ်ဘူး"

မင်ယွဲ့က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဝမ်ကျန်းထံသို့ ဖုန်းဆက်ကာ ကျန်

ဟင်နှင့်အတူ သွားကြည့်ရန် ဖိတ်ကြားလိုက်

သည်။

"စိတ်မပူနဲ့၊ သူ မလာချင်ရင်တောင် ငါ အတင်းဆွဲခေါ်သွားမှာ သူကတော့ အလုပ်ထဲမှာပဲ စိတ်နှစ်ထားပြီး အနားယူဖို့တောင် အချိန်မရှိတော့ဘူး"

ဝမ်ကျန်းက ဖုန်းထဲမှ လှမ်းပြောသည်။

လက်မှတ်ငါးစောင်လုံးအတွက် လူစုံသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် မင်ယွဲ့သည် ကျောင်းသို့ ကားမောင်းထွက်လာခဲ့သည်။

"ညီမလေး... နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ ငါ စောင့်နေတာ ကြာလှပြီ"

စီနီယာကျောက်သည် မင်ယွဲ့ကို မြင်သည်နှင့် ဝမ်းသာအားရ ပြေးလာသည်။

"မဟုတ်တာ... စီနီယာနဲ့ ကျွန်မနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူးနော်၊ ရှင် တစ်ခုခု မှားနေပြီထင်တယ်"

မင်ယွဲ့က ချက်ချင်းပင် ခပ်ခွာခွာ နေလိုက်သည်။

"သူ့ကိုလား”

စီနီယာအစ်မ လျူးယွဲ့၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အထင်အမြင်သေးဟန် ပေါ်လွင်နေသည်။

သူမ၏ မျက်ဝန်းများက 'ဒီလိုလူစားမျိုးကို လက်မှတ်ပေးရအောင် သူက တန်လို့လား' ဟု မေးခွန်းထုတ်နေသကဲ့သို့ပင်။

ဓာတ်ခွဲခန်းရှိ လူတိုင်း၏ အမြင်တွင် မင်ယွဲ့မှာ အထူးချွန်ဆုံး ဂျူနီယာကျောင်းသူ ဖြစ်သည်။

စီနီယာကျောက်ကိုယ်တိုင်ပင် မင်ယွဲ့က သူ့အပေါ် စိတ်ဝင်စားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားသဖြင့် ရင်းနှီးစွာ နောက်ပြောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ စီနီယာအစ်မလျူးကမူ ထိုအချက်ကို ဂရုမစိုက်ပေ။

စီနီယာအစ်မလျူးသည် စီနီယာကျောက်ကို အမြဲအလိုမကျသလို ဆက်ဆံတတ်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ အမှန်တကယ် ချစ်မြတ်နိုးကြောင်း မင်ယွဲ့ ရိပ်မိသည်။

ဓာတ်ခွဲခန်းမှ လူအားလုံးကလည်း သူမ၏ စိတ်ကို သိကြသည်။ မဟုတ်ပါက သီးသန့်နေတတ်သော လျူးယွဲ့ကဲ့သို့ လူမျိုးသည် စီနီယာကျောက်၏ ခေါ်ဆောင်မှုနောက်သို့ အကြိမ်ကြိမ် လိုက်ပါသွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သူတို့နှစ်ဦး၏ ကြားရှိ နံရံပါးလေး ပြိုလဲသွားရန်မှာ အချိန်တစ်ခုသာ လိုအပ်တော့သည်။

မင်ယွဲ့သည် စီနီယာကျောက်နှင့် စီနီယာအစ်မလျူးကို ဘေးသို့ ခေါ်ထုတ်ကာ လက်မှတ်နှစ်

စောင်ကို တိတ်တဆိတ် ပေးလိုက်သည်။

"ဒါကို ကျွန်မပေးတာလို့ ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောနဲ့နော်"

ဓာတ်ခွဲခန်းတွင် လူဆယ်ဂဏန်းကျော် ရှိနေသဖြင့် အားလုံးကို မပေးနိုင်သောကြောင့် မင်ယွဲ့က သတိပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးကလည်း နားလည်ကြောင်း အမူအရာ ပြကြသည်။ စီနီယာကျောက်က နှုတ်ခမ်းကို စေ့ထားကာ ဇစ်ပိတ်လိုက်သည့် ပုံစံမျိုး ပြသည်။

"ဘယ်လောက်လဲ”

မင်ယွဲ့၏ ဖုန်းထဲသို့ စီနီယာအစ်မလျူးထံမှ စာတိုတစ်စောင် ဝင်လာသည်။

"သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က ပေးတာမို့လို့ ပိုက်ဆံ မလိုပါဘူး"

သူမသည် စီးပွားရေးသမား မဟုတ်သကဲ့သို့ သူငယ်ချင်းများထံမှ ပိုက်ဆံယူရန်လည်း ဆန္ဒမရှိပေ။

"ကျေးဇူးပဲ ညီမလေး ငါ အခုပဲ စစ်ကြည့်

လိုက်တာ ပီအိုင်ပီ လက်မှတ်ကြီး ဖြစ်နေတယ်အတွင်းတန်း လက်မှတ်လောက်ပဲ ထင်ထားတာ၊ မင်းရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ငါ တကယ်ပဲ အထင်သေးမိသွားတယ် အခုအချိန်မှာတော့ ဒီလင်းယုန်လို ယောကျ်ားတစ်ယောက်က မင်းကို အနက်ရှိုင်းဆုံး ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြလိုက်ပါတယ်"

စီနီယာကျောက်၏ ချီးမွမ်းစကားများကြောင့် မင်ယွဲ့ အနည်းငယ် ရှက်ပြုံး ပြုံးလိုက်ရသည်။

ထိုစဉ် ပရော်ဖက်ဆာယန် ဝင်လာသဖြင့် ဓာတ်ခွဲခန်းမှာ ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး အလုပ်ထဲသို့ အာရုံစိုက်လိုက်ကြသည်။

ရှေ့ရှိ စက်ကိရိယာ အသစ်စက်စက်များကို ကြည့်ရင်း မင်ယွဲ့က မိုဟန်ကျီကို သတိရမိသည်။ သူသည် တကယ်ပင် စိတ်ထားကောင်းသူ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ စက်ပစ္စည်းများ လှူဒါန်းရုံသာမက သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲများလည်း မလုပ်ခဲ့ပေ။

ထို့ပြင် ကျွမ်းကျင်သူများကိုပါ လွှတ်၍ တပ်ဆင်ပေးခြင်း၊ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှုအတွက် ဆက်သွယ်ရန် လိပ်စာထားရှိခဲ့ခြင်းတို့မှာ သူ၏ စေ့စပ်သေချာမှုကို ပြသနေသည်။

ကျောင်းဆင်းပြီးနောက် မင်ယွဲ့သည် အနားမယူဘဲ မစ္စတာပိုင်၏ အိမ်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

"ဆရာ... ဆရာကတော်"

ရှေးရိုးအစဉ်အလာအတိုင်း ရိုသေစွာ ခေါ်ဝေါ်

နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ယွဲ့ယွဲ့ ရောက်လာပြီပဲ။ မြန်မြန်ဝင်ခဲ့၊ ဆရာ့ကတော်က သမီးအတွက် ကြက်စွပ်ပြုတ် အထူးချက်ထားတယ်"

မစ္စတာပိုင်က တံခါးဖွင့်ပေးကာ နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုသည်။

"အဖေ... ဒါ ကျွန်တော့်အတွက် ပြင်ထားတာဆို ဒီနေ့ ဟင်းတွေက တော်တော်လေး စုံနေတယ်လို့ ကျွန်တော် ပြောမလို့ပဲ ရှိသေးတယ်"

ပိုင်ကျင်းသည် မိဘနှစ်ပါး၏ သားအဖြစ် အနှစ်နှစ်ဆယ်ကျော် နေလာခဲ့သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ အလေးအနက်ထား ဆက်ဆံခံရမှုမှာ မင်ယွဲ့ကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို"

"ထိုင်ပါ ညီမလေး"

ယခုတလော မင်ယွဲ့ မကြာခဏ လာရောက်

တတ်သဖြင့် ပိုင်ကျင်းနှင့် ရင်းနှီးနေပြီ ဖြစ်သည်။

စီနီယာအစ်ကို ငါးယောက်အနက် ပိုင်ကျင်းနှင့် ဝူရှောင်တို့ကိုသာ သူမ သိကျွမ်းသေးပြီး ကျန်သုံးဦးမှာ နိုင်ငံခြားတွင် ပညာသင်နေခြင်း သို့မဟုတ် ဖျော်ဖြေရေးခရီး ထွက်နေခြင်းတို့ကြောင့် မဆုံရသေးပေ။

မင်ယွဲ့၏ ဖုန်းထဲသို့ ဂရုချက် အသစ်တစ်ခုတွင် ထည့်သွင်းခံရသည့် အကြောင်းကြားစာ ဝင်လာသည်။

ဝူရှောင် : "စောစောက မေ့သွားလို့၊ အခု ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ညီမလေးကို ကြိုဆိုလိုက်ကြရအောင် လက်ခုပ်တီး~"

ပိုင်ကျင်း : "ကြိုဆိုပါတယ်”

ချန်ကျွင်း : "ကြိုဆိုပါတယ်"

စုန့်ချီနှင့် ဟယ်ဝမ်တို့မှာ ဖျော်ဖြေပွဲ ရှိနေပုံရသဖြင့် စာပြန်ခြင်း မရှိသေးပေ။

အုပ်စု၏ အမည်မှာ "ဂီတလောကမှ သန်မာသော ယောကျ်ားငါးဦး" မှ "လူပုလေးငါးယောက်နှင့် မင်းသမီးလေး" ဟု ပြောင်းလဲသွားသည်။

မင်ယွဲ့မှာ ထိုအုပ်စုအမည်ကို ကြည့်ကာ ခေါင်းနားပန်းကြီးသွားရသည်။

"စီနီယာအစ်ကို... ဝူရှောင်ကို ဒီလောက်တောင် လုပ်ပိုင်ခွင့် ပေးထားတာလား?"

"သူပဲ အုပ်စုဖွဲ့ထားတာဆိုတော့ သူက ဂရုခေါင်းဆောင်လေ"

ပိုင်ကျင်းက သက်ပြင်းချလျက် ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ နာမည်ပေးတဲ့ အရည်အချင်းကတော့ တိုးတက်ဖို့ လိုနေသေးတယ်"

ညစာ စားသောက်ကြစဉ် မစ္စတာပိုင်က မင်ယွဲ့၏ လေ့ကျင့်မှု အခြေအနေကို မေးမြန်းသည်။

"ထမင်းစားနေတုန်း ဒါတွေ မမေးစမ်းပါနဲ့"

မစ္စတာပိုင်၏ ဇနီးက ကြားဖြတ်တားမြစ်လိုက်သည်။ သူမသည် မင်ယွဲ့ကို သမီးရင်းကဲ့သို့ ချစ်ခင်သဖြင့် ထမင်းစားချိန်တွင် ဖိအားမပေးလိုပေ။ မစ္စတာပိုင်မှာလည်း ဇနီးဖြစ်သူ၏ စကားကြောင့် နှုတ်ဆိတ်သွားရသည်။

ညစာ စားပြီးနောက် ဧည့်ခန်းရှိ ဆိုဖာတွင် ထိုင်ကာ တီဗီကြည့်ရင်း အနားယူကြသည်။

"သစ်သီးလေးတွေ စားပါဦး"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာကတော်"

မင်ယွဲ့က ကမ်းပေးလာသည့် သစ်သီးကို ရိုသေစွာ လက်ခံလိုက်သည်။

"အကဲဖြတ်ပွဲအတွက် သီချင်းတွေရော၊ တူရိယာတွေရော လေ့ကျင့်တာ ဘယ်လိုလဲ”

မစ္စတာပိုင်က စိတ်မရှည်စွာ ပြန်မေးလိုက်သည်။

သူသည် မိမိ၏ နောက်ဆုံးတပည့်ဖြစ်သူကို ဤအကဲဖြတ်ပွဲတွင် ပထမရစေလိုသည့် ပြင်းပြသော ဆန္ဒ ရှိနေသည်။

"သီချင်း ရှစ်ဆယ်လုံးကို လေ့ကျင့်ပြီးပါပြီတူရိယာ လေးမျိုးလုံးကိုလည်း ကျွမ်းကျင်ပါတယ်"

မစ္စတာပိုင်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဒါဆို ဒီနေ့ မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုရဲ့ တူရိယာကို စမ်းတီးကြည့်မလား”

ပိုင်ကျင်းမှာ မိမိကိုယ်ကို ပစ္စည်းပို့သူတစ်ဦးအဖြစ်သာ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤစောင်းမှာ ပိုင်မိသားစု၏ မျိုးဆက်အလိုက် လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့သည့် အဖိုးတန်ပစ္စည်း ဖြစ်သည်။

မစ္စတာပိုင်သည် ၎င်းတို့ကို အထူးပြုလုပ်ထားသည့် အသံလုံ လေ့ကျင့်ခန်းမသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

စောင်းကို ဂရုတစိုက် ချထားပေးပြီးနောက် မင်ယွဲ့က စနစ်တကျ ထိုင်ကာ စတင်တီးခတ်လိုက်သည်။ နုနယ်သော လက်ချောင်းလေးများက ကြိုးများပေါ်တွင် ကခုန်သွားကြပြီး နားဝင်ချိုလှသော တေးသွားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တောင်စဉ်တောင်တန်းနှင့် စီးဆင်းနေသော ရေတံခွန်အသံကဲ့သို့သော ခံစားမှုကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။

"ကောင်းတယ်”

မစ္စတာပိုင်က အားရပါးရ ချီးကျူးကာ လက်ခုပ်တီးသည်။

ပိုင်ကျင်း၏ မျက်ဝန်းများမှာလည်း တောက်ပနေသည်။

"မင်းရဲ့ တီးခတ်မှုက ပြည့်စုံလွန်းတယ် ငါ မင်းကို ဘာထပ်သင်ပေးရမလဲဆိုတာတောင် မသိတော့ဘူး"

မစ္စတာပိုင်သည် မင်ယွဲ့၏ ထူးချွန်မှုကို ဝမ်းသာသကဲ့သို့ သူမကို နောက်ကျမှ တွေ့ရှိခဲ့ရသည်ကိုလည်း နှမြောမိသည်။

"ဆရာက ကျွန်မအတွက် ထာဝရ ဆရာပါပဲ"

မင်ယွဲ့က ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်သည်။ ပိုင်မိသားစုက သူမအပေါ် ထားရှိသည့် စေတနာကို သူမ သိရှိပေသည်။

မင်ယွဲ့ ပြန်သွားပြီးနောက် မစ္စတာပိုင်က ပိုင်ကျင်းကို ကြည့်ကာ ပြောသည်။

"မင်းလည်း ကြိုးစားဦး မင်းညီမလေးက နေ့ရောညပါ ကြိုးစားနေတာ သီချင်းပေါင်း ရှစ်ဆယ်လုံးကို ကျွမ်းကျင်ရုံတင်မကဘူး၊ ပါရမီကလည်း အံ့မခန်းပဲ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အဖေ"

ပိုင်ကျင်း၏ လွယ်လွယ်ကူကူ နာခံမှုကြောင့် မစ္စတာပိုင် အံ့သြသွားရသည်။

ပုံမှန်ဆိုလျှင် ပိုင်ကျင်းမှာ ခေါင်းမာတတ်သူ ဖြစ်သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ မင်ယွဲ့၏ အရည်အချင်းကို အမှန်တကယ် လေးစားသွားပုံရသည်။

စီနီယာအစ်ကို ငါးဦးမှာ ဂီတလောကတွင် အထင်ကရ ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း ယခုအခါ ၎င်းတို့အားလုံးကို ကျော်လွန်သွားမည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦး ရောက်ရှိလာခဲ့လေပြီ။

All Chapters