တေးဂီတဖျော်ဖြေပွဲ
Vol. 12 Ch. 116
မသိမသာပင် အချိန်များ ကုန်လွန်သွားခဲ့ရာ ယနေ့သည် ကျန်းမင်း၏ တေးဂီတဖျော်ဖြေပွဲ ကျင်းပမည့်နေ့သို့ ဆိုက်ရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
မင်ယွဲ့နှင့် သူမ၏ သူငယ်ချင်းတစ်စု အားကစားကွင်းသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ ပျားပန်းခပ်မျှ စည်ကားလျက်ရှိသည်။ အားကစားကွင်းအပြင်ဘက်တွင် ရောင်စုံမီးချောင်းများကို ကိုင်ဆောင်ကာ အားပေးရန် အသင့်စောင့်ဆိုင်းနေကြသော ပရိသတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
လက်မှတ်မရရှိလိုက်သူအချို့မှာလည်း အဝင်ဝတွင် လက်မှတ်များကို ဈေးကြီးပေး၍ ဝယ်ယူရန် ကြိုးစားနေကြသဖြင့် လူအုပ်ကြီးမှာ တိုးမပေါက်အောင်ပင် များပြားလှသည်။
"မစ္စမင်... အားလုံးပဲ ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပေးပါခင်ဗျာ"
မင်ယွဲ့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်း ကြားသိသည်နှင့် ကျန်းမင်း၏ လက်ထောက်ဖြစ်သူမှာ ချက်ချင်းပင် ထွက်ကြိုဆိုကာ ၎င်းတို့ကို အထူးသီးသန့်လမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။
ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအချို့က ထိုသူတို့မှာ မည်သူများဖြစ်သနည်း၊ အဘယ်ကြောင့် အထူးလမ်းကြောင်းမှ ဝင်ခွင့်ရသနည်းဟု သိချင်စိတ်ဖြင့် လှမ်းကြည့်ကြသော်လည်း မည်သူမျှ အဖြေမထုတ်နိုင်ကြပေ။
စီနီယာကျောက်နှင့် ကျန်သူများမှာမူ အံ့အားသင့်မှု အရှိန်မသေသေးပေ။ ပီအိုင်ပီလက်မှတ်ကို မြင်ရစဉ်ကပင် ထိတ်လန့်ခဲ့ရသော်လည်း ယခုအခါ ကျန်းမင်း၏ လက်ထောက်ကိုယ်တိုင် လာရောက်ကြိုဆိုသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မင်ယွဲ့၏ အဆက်အသွယ်မှာ မည်မျှ ကျယ်ပြန့်သည်ကို တွေးတောရင်း အံ့သြချီးကျူးရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပေ။
ဝမ်ကျန်းနှင့် ကျန်ဟင်တို့မှာမူ မင်ယွဲ့ကြောင့် ထူးဆန်းသောအဖြစ်အပျက်များကို ကြုံတွေ့ရဖန်များသဖြင့် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားနိုင်ခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။
"ဒါက ပီအိုင်ပီထိုင်ခုံနေရာပါ မစ္စမင်။ အစ်မကျန်းမင်းကတော့ နောက်ဘက်မှာ စောင့်နေပါတယ်"
လက်ထောက်ဖြစ်သူက ရိုသေစွာ ပြောကြားသည်။ မင်ယွဲ့သည် သူမ၏ သူငယ်ချင်းများကို နှုတ်ဆက်ကာ လက်ထောက်နှင့်အတူ စင်
နောက်ဘက်သို့ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။
စီနီယာကျောက်နှင့် ဝမ်ကျန်းတို့မှာ စကားပြောကောင်းသူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ကျန်သူငယ်ချင်းလေးဦးမှာလည်း တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး လျင်မြန်စွာ ရင်းနှီးသွားကြသည်။
၎င်းတို့ရရှိထားသည့် နေရာမှာ VIP တန်း ဖြစ်ရုံသာမက စင်မြင့်နှင့် အနီးကပ်ဆုံး ရှေ့ဆုံးတန်းနေရာ ဖြစ်နေသည်။
မင်ယွဲ့ စင်နောက်ဘက်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ကျန်းမင်းမှာ အလှပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
"မင်ယွဲ့... ရောက်လာပြီပဲ"
အသံကြားသည်နှင့် ကျန်းမင်းသည် မှေးစက်ထားသော မျက်ဝန်းများကို ချက်ချင်း ဖွင့်ကြည့်
လိုက်သည်။ အလှပြင်ပညာရှင်မှာလည်း လက်ကို ရပ်လိုက်ပြီး ရောက်ရှိလာသူကို လှမ်းကြည့်မိသည်။
သူမ မြင်လိုက်ရသည်မှာ စတိုင်လ်လစ် တစ်ယောက်၏ အမြင်အရပင် အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် လှပလွန်းသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ မျက်နှာအစိတ်အပိုင်းများမှာ ရွှေအချိုး ကျကျ တည်ရှိနေပြီး အသားအရေမှာလည်း ဖြူစင်ဝင်းပကာ အပြစ်အနာအဆာ ကင်းစင်နေသည်။
မင်ယွဲ့၏ ရုပ်ရည်မှာ လူသားဆန်သည့် အလှမျိုးထက် နတ်မိမယ်တစ်ပါးကဲ့သို့ မြင့်မြတ်စင်ကြယ်သော ခံစားမှုကို ပေးစွမ်းနေသဖြင့် အလှပြင်ပညာရှင်မှာ ငေးမောမိသွားရသည်။
"အစ်မကျန်းမင်း..."
မင်ယွဲ့၏ ခေါ်သံကြောင့် အလှပြင်ပညာရှင်မှာ သတိပြန်ဝင်လာပြီး သူမ၏ အလုပ်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်တော့သည်။ ကျန်းမင်းကလည်း အလှပြင်ပညာရှင် အလုပ်လုပ်ရ လွယ်ကူစေရန် အနေအထားကို ပြင်လိုက်ရင်း -
"မင်ယွဲ့ လာနိုင်တာကို အစ်မ တကယ် ဝမ်းသာပါတယ်"
"နာမည်ကျော် ကြယ်ပွင့်တစ်ယောက်ရဲ့ ပွဲကို လာရတာ ကျွန်မအတွက် ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ။ ဒါနဲ့... ကျွန်မအတွက် အမှတ်တရ လက်မှတ်ထိုးပေးလို့ ရမလားဟင်? ကျွန်မရဲ့ စီနီယာက အစ်မရဲ့ ပရိသတ်မို့လို့ပါ"
မင်ယွဲ့က ပြုံးလျက် တောင်းဆိုလိုက်သည်။
"အချင်းချင်း ချီးမွမ်းနေတာတွေ တော်ပါတော့လက်မှတ်ထိုးပေးဖို့ကတော့ အေးဆေးပါပဲ"
ကျန်းမင်း၏ စကားအဆုံးတွင် လက်ထောက်ဖြစ်သူက ပါးနပ်စွာဖြင့် သူမ၏ ဓာတ်ပုံတစ်ပုံကို ယူဆောင်လာပေးသည်။ ကျန်းမင်းသည် ကလောင်တံကို ကိုင်ကာ ဓာတ်ပုံပေါ်တွင် သူမ၏ အမည်ကို လှပစွာ လက်မှတ်ရေးထိုးပေးလိုက်
သည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်မ အစ်မရဲ့ ဖျော်ဖြေပွဲ အောင်မြင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ် ကျွန်မ စင်ရှေ့ကနေ စောင့်ကြည့်နေပါ့မယ်"
မင်ယွဲ့သည် ဓာတ်ပုံကို သိမ်းဆည်းကာ နှုတ်ဆက်၍ ထွက်လာခဲ့သည်။
စင်နောက်ဘက်တွင် လူများ ရှုပ်ယှက်ခတ်နေသဖြင့် သူမ ကြာရှည်မနေလိုခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။ လက်ထောက်ဖြစ်သူမှာ မင်ယွဲ့ကို ပီအိုင်ပီထိုင်ခုံအထိ လိုက်လံပို့ဆောင်ပေးခဲ့ရာ ကျန်းမင်းက မင်ယွဲ့ကို မည်မျှ အလေးထားသည်မှာ သိသာလှသည်။
"ယွဲ့ယွဲ့... နင်က ဒီလို နာမည်ကြီး အဆိုတော်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိနေတာလဲ”
ဝမ်ကျန်းက သိချင်စိတ်ပြင်းပြစွာ မေးမြန်းသည်။
"မကြာခင် သိရမှာပါ"
မင်ယွဲ့က မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်ရင်း လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ ပြုံးပြလိုက်
သည်။
ချက်ချင်းပင် စင်မြင့်ထက်ရှိ မီးရောင်များ လင်းထိန်လာကာ ဂီတသံစဉ်များ ပျံ့လွင့်လာသည်။ ၎င်းတို့ ထိုင်နေသည့် ပီအိုင်ပီ နေရာမှာ မြင်ကွင်းအကောင်းဆုံးနေရာ ဖြစ်သည်။
ကျန်းမင်းသည် စင်မြင့်ထက်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လမ်းလျှောက်ဝင်လာရာ ပရိသတ်များ၏ အားပေးလက်ခုပ်သံများနှင့် အော်ဟစ်သံများမှာ တစ်ခဲနက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
"အစ်မ... ကျွန်တော်တို့ ချစ်တယ်”
"အစ်မ... အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပါ”
ယောကျ်ားလေး၊ မိန်းကလေး ပရိသတ်ပေါင်းစုံ၏ အားတက်သရော အော်ဟစ်သံများကြောင့် လေထုတစ်ခုလုံး ပူနွေးသွားရသည်။
မင်ယွဲ့အတွက်မူ ယခုကဲ့သို့ စည်ကားသော နေရာမျိုးသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ရှိဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။
ဆူညံမှုကို မနှစ်သက်သူများအတွက် ထိုအသံများမှာ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ ပွဲအတွင်းရှိ လူများအတွက်မူ ထိုအသံများသည် ဂီတအပေါ် ထားရှိသော မြတ်နိုးမှုနှင့် ကျန်းမင်းအပေါ် ထားရှိသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာများ ဖြစ်ကြသည်။
ထိုအားတက်စရာ ကောင်းလှသော ပတ်ဝန်းကျင်ကြောင့် မင်ယွဲ့ပင်လျှင် ကျန်းမင်း၏ သီချင်းများအတွင်းသို့ စိတ်ပါဝင်စားစွာ နစ်မြောသွားရလေတော့သည်။