← Chapters

အခန်း (၃၂၅)

Vol. 22 Ch. 325

အခန်း (၃၂၅)

Vol. 22 Ch. 325

အနာဂတ်ကမ္ဘာမှ စားဖိုမှူးလေး

အပိုင်း ၃၂၅

ကျန်းတန်းဟယ်သည် သူမကို ကြည့်ပြီးနောက် သက်တံ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ မိုးရွာသောနေ့များသည် သာမာန်ဖြစ်ပြီး လှပသည်ဟု သူ မထင်ထားသော်လည်း သူ့ရှေ့ကလူသည် သက်တံ့ထက် ပို၍ တောက်ပနေပုံရသည်။

"ဘယ်လောက်လှလိုက်လဲ။ ရှင် ဘယ်လိုထင်လဲ"

ရှောင်းကော ထိုနေရာ၌ အကြာကြီး သဘောကျနေကာ အာမေဋိတ်သံပြုခဲ့သည်။ သူမ ကျန်းတန်းဟယ်ရဲ့ အသံကို မကြားရတာကြောင့် သူ့ထင်မြင်ချက်ကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။

“လှတယ်”

ရှောင်းကော လှည့်မကြည့်ခဲ့ပေ။ သူမ သက်တံ့ကိုကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်ခဲ့သည်။ အမှန်ပင် လှပသည်။

“လှတယ်” ကျန်းတန်းဟယ်က ရုတ်တရက် သူမ၏နားနားကို ကပ်၍ နောက်ထပ်တစ်ခါ ပြောလိုက်သည်။

“…....” ရှောင်းကော ရှက်ပြုံးလေးပြုံးပြီး မကြားချင်ယောင်ဆောင်လိုက်သည်။ သူမသည် သက်တံ့ကို ဆက်၍သဘောကျနေသော်လည်း သူမ၏နားရွက်တွေက သူမ၏ငြိမ်သက်နေသော မျက်နှာအား သစ္စာဖောက်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် ပန်းရောင်မှ အနီရောင်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။

ကျန်းတန်းဟယ်က သူမအား တမင်တကာ တံတောင်ဖြင့်တို့လိုက်ကာ ရှောင်းကောက သူ့ကို မျက်ဖြူလှန်ပြခဲ့သည်။ သူမ သူ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေသော်လည်း သူက အချိန်အတော်ကြာအောင် မြူးတူးနေခဲ့သည်။

—-

ရှောင်းကောသည် နောက်တစ်နေ့မနက်တွင် သူမ၏ ပစ္စည်းများကို ထုပ်ပိုးပြီး တစ်စုံတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်းမရှိသည်ကို သိရှိရန် လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုခဲ့သည်။ သူမ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ရှောင်ကျူး တံခါးနားမှာ ရပ်နေတာကို သူမ တွေ့လိုက်ရသည်။

“မမ ရှောင်းကော ...…”

ရှောင်ကျူး သူမ၏ မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက် နောက်ဆုံးဆုံတွေ့ရမယ့် အချိန်ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာ သူမသိသည်။ သူမ သူမကိုသွားကြည့်ဖို့ အနည်းငယ် ဝန်လေးနေမိသည်။ တစ်ဖက်လူက ဤနေရာတွင် နှစ်ညသာ တည်းခိုခဲ့ရသော်လည်း ဤနှစ်ညသည် သူမ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အအိပ်ဆုံးညဖြစ်သည်။ သူမ အိပ်နေစဉ်အတွင်း မယုံနိုင်လောက်အောင် သက်တောင့်သက်သာဖြစ်ခဲ့ရသည်။

" ရှောင်ကျူး မမပြန်လာရင် မင်းအိမ်မှာ တစ်ရက်လောက်နေမယ်။ ပင်လယ်စာ အတူတူစားဖို့ ငါတို့ရဲ့သဘောတူညီချက်ကို မင်းမှတ်မိသေးလား။"

ရှောင်းကောက ကောင်မလေး ငိုနေတာကိုမြင်တော့ မခံစားနိုင်ခဲ့ပေ။ သူမကို စနောက်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောခဲ့သည်။ " နောက်တစ်ခါ မမတို့ဆုံတွေ့ရင် မမရဲ့သားနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးမယ်။ သူက လေးနှစ်အရွယ် ကောင်လေးတစ်ယောက်”

ကျွမ်းကျွမ်းက ရှောက်ယိနဲ့ တချိန်လုံး အတူနေခဲ့ပြီး ရှောင်ကျူး သူ့ကို မတွေ့ရသေးပေ။ သူတို့ပြန်လာချိန်မှာပဲ သူ့ကို သူမနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးရမည်။

သူတို့ပြန်သောအခါ၊ သူမသည် ရှောင်ကျူး၏ အိမ်တွင် ကျွမ်းကျွမ်းနှင့်အတူ နောက်ထပ်တစ်ရက်နေရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။ သူမသည် ပင်လယ်စာအချို့ကို ဖမ်းပြီး အိမ်သို့ပြန်ယူသွားမည်။ သူမသည် ကျန်းတန်းဟယ်နှင့် ဆွေးနွေးထားပြီးသားဖြစ်ကာ သဘောတူခဲ့သည်။ အချိန်တန်ရင် လိုအပ်တာတွေ စီစဉ်မည်။

"ကောင်းတာပေါ့။ ညီမလေး ကျွမ်းကျွမ်းကို သိချင်နေတာကြာပြီ၊ မမ ပြန်လာရမယ်နော်။ မမကိုစောင့်နေမယ်။"

အဆုံးတွင် ရှောင်ကျူးသည် အနည်းငယ် အထီးကျန်နေပုံရသည်။ သူမစိတ်ထဲမှာ တစ်ခုခုရှိနေသလိုပဲ ကြည့်ရတာတော့ တော်တော်စိတ်မကောင်းဖြစ်ပုံရသည်။

ဒါကိုမြင်တော့ ရှောင်းကောက သူမအနားကို လျှောက်သွားပြီး သူမပြန်လာမယ်လို့ ကတိပေးလိုက်သည်။ အဲဒါက ရှောင်ကျူးကို ပြန်ပြီး အားပေးနိုင်ခဲ့သည်။

ကောင်းတာမှန်သမျှ အဆုံးတိုင်ရမည်။ ရှောင်ကျူးသည် ရှောင်းကော သင်္ဘောပေါ်တက်ရန် ကမ်းခြေသို့ လိုက်ပို့ရန် သတ္တိမရှိခဲ့ပေ။ သူမသည် တံခါးဝတွင် တစ်ယောက်တည်း ရပ်ကာ ထွက်ခွာသွားသော ရုပ်သွင်ကို ကြည့်နေသည်။ "မမ ပြန်လာရမယ်နော်..."

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ရှောင်းကောသည် ဤနေ့တွင် အနုစိတ် ၀တ်စားဆင်ယင်ထားသည်။ လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေတဲ့အပြင် ကျန်းတန်းဟယ်လည်း သူ့ရဲ့ ရှောခ့်ရမှုကနေ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာဖို့ အချိန်အနည်းငယ် ယူခဲ့ရသည်။ သူမသည် အစားစားပြီးမှသာ ၀တ်စားဆင်ယင်ခဲ့သောကြောင့် ရှောင်းကောက ကမ်းခြေတွင် အလွန်လှပသောပုံပေါ်နေမည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားပေ။

သူမသည် ရိုးရှင်းသော်လည်း နတ်သမီးလို ၀တ်စုံကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ချုပ်ထားသည်။ ဒီဇိုင်းသည် တစ်နေရာမှ သူမ မြင်ဖူးသော ရှေးဟောင်းဝတ်စုံကနေ ကိုးကားထားတာဖြစ်သည်။ ဝတ်စုံ၏ အနားသားသည် သူမလျှောက်လှမ်းလိုက်တိုင်း လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်နေသည်။ အဖြူရောင်ပန်းပွင့်လေးတွေနဲ့ လိုက်ဖက်တဲ့ သူမရဲ့ ၀တ်စုံပေါ်က ပန်းရောင်နဲ့ အပြာရောင် အရိပ်တွေက လှပတဲ့ မြင်ကွင်းကို ဖြစ်စေသည်။ သူမသည် လူအုပ်ကြားတွင် ကြယ်ပွင့်ဖြစ်ခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။

သူမနှင့်ပတ်သက်သော အကြည့်ကို အဆွဲဆောင်နိုင်ဆုံးအရာမှာ သူမရဲ့ဆံပင်ကို ဘန်းမုန့်ပုံစံနောက်စေ့ကပ်ဆံထုံး ထုံးထားတာဖြစ်သည်။ ငြီးငွေ့စရာကောင်းပြီး ခေတ်ဟောင်းဆန်သော အခြားအမျိုးသမီးဆံပင်ပုံစံများနှင့်မတူဘဲ သပ်ရပ်ပြီး ပြေပြစ်သည်။ အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ဆံပင်ပုံစံက သူမကို အရမ်းကြည့်ကောင်းသွားစေသည်။

ရိုးရှင်းသော ကျောက်စိမ်းဆံထိုးနှင့် ပတ္တမြားနားကပ်တို့နှင့်အတူ သူမသည် ပြေပြစ်ပြီး၊ သဘာဝကျကာ၊ တက်ကြွပြီး လှပနေသည်။

ကျန်းတန်းဟယ်က ရှောင်းကော၏ ဆံပင်ပုံစံကို သင့်လျော်သော အမျိုးသမီး၏ ဆံထုံးပုံစံအဖြစ် ပထမဆုံးမြင်ဖူးသည့် အကြိမ်ဖြစ်သည်။ သူမကို ဒီလောက်လှလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားပေ။

ကျွမ်းကျွမ်း၏ မျက်လုံးကြီးတွေက လူအုပ်၏ နောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တော့ နေ့ရောညပါ သူ တမ်းတနေခဲ့ရတဲ့ ပုံရိပ်လေးကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူများစွာရှိနေသောကြောင့် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် မခေါ်ခဲ့ပေ။ ယင်းအစား၊ သူသည် ရှောင်းကောအား သူ့စိတ်ထဲတွင် တိတ်တိတ်လေး အော်ခေါ်ခဲ့သည်။

သားအမိတွေလို စိတ်ချင်းဆက်သွယ်မှုကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်၊ ရှောင်းကောသည် ကျွမ်းကျွမ်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူလက်ပြနေသည်ကို မြင်ခဲ့သည်။ သူမ လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူ့ကို ပြန်ပြီးလက်ပြလိုက်သည်။

သူမ၏ လက်မောင်းကို မြှောက်လိုက်သောအခါတွင် သူမ၏ ခပ်လျော့လျော့ အင်္ကျီလက်က ဖြူဖွေးပြီး အပြစ်အနာအဆာကင်းသော အသားအရေကို ပေါ်လွင်စေခဲ့သည်။ သူမ လက်ကောက်ဝတ်တွင် ကျောက်စိမ်းလက်ကောက်ကိုလည်း ၀တ်ထားသည်။ အရောင်နှစ်ရောင်ရဲ့ ပေါင်းစပ်မှုက သိသိသာသာကို လှပပြီး သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို အများအပြားရရှိစေခဲ့သည်။

အမျိုးသားတွေက သူမကို စိတ်ဝင်စားကြပေမယ့် သူမရဲ့ဆံပင်ပုံစံကို တွေ့လိုက်တဲ့အခါ သူမရဲ့ အထောက်အထားကို မသေချာမရေရာဖြစ်ခဲ့သည်။ သူမအား မနာလိုဖြစ်နေကြတဲ့ အမျိုးသမီးအချို့သည် ၎င်းတို့၏ မနာလိုမှုများကို ဖုံးကွယ်ကာ ဆိတ်တစ်ကောင်ဖြစ်ခြင်းကြောင့် သူမအား တိတ်တဆိတ် ကျိန်ဆဲကြသည်။ အခြားအမျိုးသမီးများက သူမ၏ အထောက်အထားကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားပြီး သူမနှင့် နီးစပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သူမရဲ့ အလှတရားအကြောင်း ပိုသိဖို့နဲ့ သူမရဲ့အဝတ်အစားတွေကို ဘယ်ကရလဲ ဆိုတာကိုလည်း ရှာဖွေဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တာပင်။

လူအုပ်ကြီးထံမှ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်လေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သင်္ဘောကို ပထမဆုံးတက်ခဲ့သော ရှောက်ကျန့်မှာ လန့်သွားခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် ပင်လယ်ပြင်အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရန် မှန်ပြောင်းတစ်စုံကို အသုံးပြုနေသည်။ သူ့နောက်က အသံတွေကြားတော့ မှန်ပြောင်းကို မချခဲ့ပေ။ ယင်းအစား၊ သူ လှည့်ကြည့်စဉ်တွင် ၎င်းတို့ကို မျက်စိရှေ့တွင် ထားခဲ့သည်။ ရှောင်းကောကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမကို အကြည့်ကောင်းကောင်းနဲ့ မြင်လိုက်ရတော့ သူ အံ့ဩသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် အနီးနားတွင် ရပ်နေသော ကျန်းတန်းဟယ်ဆီ အကြည့်ရောက်သွားသည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း သူသည် တစ်ဖက်သား၏ မျက်နှာတွင် သဝန်တိုနေသည့်အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ မကူညီနိုင်ဘဲ တခစ်ခစ်ရယ်ကာ မှန်ပြောင်းကို ချလိုက်သည်။ ဒီကလေးက တကယ်ကို ကောင်းချီးပေးတယ်။

ဧကရာဇ်မင်း၏ ရယ်မောသံကိုကြားတော့ သူ့ဘေးနားရှိ ဝန်ကြီးတွေက စိတ်ရှုပ်သွားကြသည်။ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်နေကြပေမယ့် မေးခွန်းတွေ မမေးရဲကြချေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ဧကရာဇ်မင်းနှင့်အတူ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။ ထိုအချိန်က အဖြစ်အပျက်သည် အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှသည်။

ကျန်းတန်းဟယ် မထိန်းထားနိုင်တော့ပေ။ အမျိုးသားတွေအားလုံး ရှောင်းကောကို မကြည့်ခင်မှာ သူ ဖြတ်လျှောက်သွားခဲ့သည်။ လီရှို့ကျီ သူ့ကို ဘယ်လိုပဲ အော်ခေါ်နေပါစေ သူ မကြားတော့ပေ။ သူသည် လူစုလူဝေးကို ရှောင်ပြီး သူမဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

လီရှို့ကျီ သက်ပြင်းရှည်ကြီးထုတ်လိုက်သည်။ သူအရမ်းပင်ပန်းသည်။ အခုတောင် သူ့မရီးကို နှုတ်ဆက်ဖို့ အချိန်မရှိပေ။ ဒါတွေအားလုံးက ကျန်းတန်းဟယ်ရဲ့ အပြစ်ပဲ။ အမျိုးသားက သူ့မိန်းမနဲ့ အချိန်ဖြုန်းရင်း အလုပ်ရှုပ်နေပေမယ့် အလုပ်တွေ တပုံကြီးနဲ့ သူ့ကို ထားခဲ့သည်။ လီရှို့ကျီ မှာ ရွေးချယ်စရာမရှိပေ။ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းတဲ့ ဘဝတစ်ခုကို ဦးဆောင်ဖို့ ရည်မှန်းထားသည်...

"ရှင် အလုပ်ပြီးပြီလား"

ကျန်းတန်းဟယ်က ရှောင်းကော၏ ပခုံးကို သိုင်းဖက်ကာ သူမ သင်္ဘောဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် သူ၏ လေးနက်သော အမူအရာကို ကြည့်ပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မပြီးသေးဘူး၊ ကိုယ် မင်းကို သင်္ဘောပေါ် အရင်လိုက်ပို့ပေးမယ်။"

သူ့အသံက အနည်းငယ် မာကျောနေသည်။ ရှောင်းကောက တစ်ခုခုမှားနေပြီဆိုတာ သိလိုက်ရပြီး သူ့ကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်နေလိုက်သည်။ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ?

ရှောင်းကော သူ့နောက်မှ တိတ်တဆိတ် လှေပေါ်သို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။ သူမ ရှောက်ကျန့်ကို မြင်သောအခါ ဦးညွှတ်ချင်သော်လည်း ကျန်းတန်းဟယ်က သူမကို အခွင့်အရေးမပေးပေ။ သူသည် သူမအား အထူးတိတ်ဆိတ်သော ထောင့်သို့ တည့်တည့်ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ "ကိုယ့်ကို ဒီမှာ နာနာခံခံနဲ့စောင့်နေ ကိုယ် ချက်ချင်းပြန်လာမယ်။"

“ဟုတ်ပြီ”

ရှောင်းကောက ငတုံးမဟုတ်ပေ။ သူ၏ ထင်ရှားသော ရည်ရွယ်ချက်များကို သူမ ဘယ်လိုလုပ် နားမလည်နိုင်မှာလဲ။ ထိုလူထွက်သွားပြီးနောက် သူမ ရယ်လိုက်သည်။ သူမ ဘာအတွက်မှ မဝတ်ထားရတော့မယ့်ပုံပေါက်သည်။ အကျိုးသက်ရောက်မှုက အံ့သြစရာကောင်းလိုက်တာ။

ကြီးမားသော ခရီးသည်တင်သင်္ဘောပေါ်တွင် ရှောက်ကျန့်က ပထမဆုံးတက်ခဲ့ပြီး သင်္ဘောထိပ်မှာ ရပ်လိုက်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဝန်ကြီးတွေက သင်္ဘောပေါ်တက်လာပြီး သူ့နောက်တွင် ရပ်နေခဲ့သည်။

အမျိုးသမီးများကို သင်္ဘောအနောက်ဘက်တွင် ထိုင်ဖို့ စီစဉ်ထားသည်။ ရှောင်းကောသည် သူမအတွက် ကျန်းတန်းဟယ် ယူလာပေးတဲ့ ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။ သူမသည် မျက်နှာအများစုကို ဖုံးအုပ်ထားသည့် တံငါသည် ဦးထုပ်ကို ဆောင်းထားသည်။ ငါးမျှားတံကို သူမ၏ ခြေရင်းတွင်ထားထားပြီး ပုံးတစ်ပုံးကိုင်ထားကာ တံငါသည်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

အခြားအမျိုးသမီးများက သူမကိုတွေ့သောအခါ ချက်ချင်းပင် မှန်းဆကြည့်ကြသည်။ စောစောက တွေ့ခဲ့တဲ့ ကရော်ကမည်နိုင်တဲ့ ဝတ်စုံကို ဝတ်စားထားတဲ့ အမျိုးသမီးပဲလား။

သူမ၏ ၀တ်စားဆင်ယင်မှုကို မကြည့်ဘဲ၊ သူမ၏ အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများကို ကြည့်ပြီး အကဲဖြတ်ခြင်း မရှိဘဲ၊ သူမနှင့် ထိတွေ့မှုမှ ရှောင်ရှားရန် အခြားအမျိုးသမီးများ မျှော်လင့်ထားသလို ဖြစ်နေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်အား နွေရာသီအပန်းဖြေခရီးစဉ်တွင် လိုက်ပါရန် ဖိတ်ကြားထားသော ဝန်ကြီးတွေက အဆင့်အတန်းမြင့်သည်။ သူတို့ခေါ်လာတဲ့သူတွေက သူတို့၏ ဇနီးမယား ဒါမှမဟုတ် မယားငယ်များ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ မြင့်မြတ်သော အဆင့်အတန်းဖြင့် တံငါသည်နှင့် နီးကပ်စွာ ထိတွေ့မှုကို ရှောင်လွှဲနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"တကယ်တော့ သူမက စစ်သူကြီးရဲ့ ပထမဇနီးလား"

ထိုအမျိုးသမီး၏ လေသံမှာ အထင်အမြင်သေးခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ စစ်သူကြီး၏ ဇနီးသည် သူမ၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဤနေရာတွင် ငါးမျှားနေသည်ကို သူမ အလွန်အံ့သြသွားပုံရသည်။ ချောမောတဲ့ စစ်သူကြီးကို နှမြောလိုက်တာ။

မဝေးတဲ့နေရာက အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က စကားပြောတဲ့ အမျိုးသမီးကို မှတ်မိသည်။ သူမသည် နိမ့်ကျသော ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း စစ်သူကြီး၏ ဇနီးကို ဝေဖန်ဝံ့သူဖြစ်သည်။ ဒီမိန်းမက အသက်ရှင်နေရတာကို ငြီးငွေ့နေတာပဲဖြစ်ရမည်။

ဒီအတွေးနဲ့ အမျိုးသမီးက အထင်သေးစွာပြောခဲ့သည်။ “နင့်မှာ ပြောစရာမရှိရင် ပါးစပ်ပိတ်ထား၊ လေထုကို မညစ်ညမ်းစေနဲ့”

စောစောကပြောခဲ့တဲ့ အမျိုးသမီးက တစ်စက္ကန့်လောက် အေးခဲသွားခဲ့သည်။ ဒီစကားတွေက သူမကို ပစ်မှတ်ထားနေတာ ထင်ရှားသည်။ ဤမိန်းမက အရေးပေးခံရတဲ့ ကိုယ်လုပ်တော်ဖြစ်သောကြောင့် သူမမှာ စိတ်ကောင်းမရှိပေ။ ချက်ချင်း အင်္ကျီလက်များကို လှုပ်ယမ်းကာ ပြန်ပြောဖို့ အသင့်ပြင်ထားသည်။ ချဉ်တဲ့အမူအရာသည် ချက်ချင်း သူမမျက်နှာပေါ်တွင် စွဲထင်သွားသည်။ ဒါပေမယ့် မှတ်ချက်ချမည့်သူအား မြင်လိုက်သောအခါတွင် သူမ၏ စကားများကို မကျေမနပ်နဲ့ မြိုသိပ်ထားလိုက်သည်။

"ဟမ့်"

အမျိုးသမီးက တိုးတိုးလေး နှာမှုတ်လိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ဇနီးသည်ဖြစ်စေ၊ မယားငယ်ဖြစ်စေ ရှိရှိသမျှသော အမျိုးသမီးများသည် ကျယ်လောင်စွာ အသက်မရှုဝံ့ကြပေ။ ဒီလိုပွဲမျိုးတွေကို မကြာခဏတက်ရောက်လေ့ရှိတဲ့ ဒီအမျိုးသမီးတွေအားလုံးက အရမ်းသဘောပေါက်ကြသည်။ ဒီအမျိုးသမီးကို သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် မမှတ်မိကြမှာလဲ။

All Chapters