အခန်း (၃၄၂)

Vol. 23 Ch. 342

အနာဂတ်ကမ္ဘာမှ စားဖိုမှူးလေး

အပိုင်း ၃၄၂

တစ်ဖက်မှာတော့ ရှောင်းကော သူမရဲ့ နေရာကို ပြန်လာသည့်အခါ သူမကို လိုက်ရှာနေတာ ကျန်းတန်းဟယ် တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိလိုက်ရသည်။ ကျွမ်းကျွမ်း၊ ရှောက်ယိနှင့် လီရှို့ကျီတို့က သူမကို အချိန်အတော်ကြာ လိုက်ရှာနေခဲ့သည်။ အစောပိုင်းတုန်းက သူမ ရှောက်ကျန့်ကို တိုက်မိတုန်းက သူကလည်း သူမကို လိုက်ရှာနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါကြောင့်ပဲ သူမကို အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူမရဲ့ ရင်ထဲကို ခံစားစေခဲ့ရသည်။ သူမက တစ်ယောက်တည်း ထပ်ပြီး ဖြစ်နေပုံ မရပါ။

သူမ မြေတိုက်ခန်းကို သွားကြည့်ကတည်းက ရှောင်းကောသည် သူမ အပြင်ထွက်သည့်အခါ လူတိုင်းကို သေချာ သတိပေးရမည် ဖြစ်သည်။ သူမက ဘာစကား တစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ထွက်သွားခဲ့သည်။

သာယာတဲ့ နေ့တစ်နေ့မှာ သူမက မီးဖိုချောင်ထဲ သူမဘာသာ သွားတုန်းက သူမသည် အချိန်အတော်ကြာ မတွေ့ခဲ့ရသည့် ယွီကျစ်ကျစ်ကို တိုက်မိတုန်းက စတော်ဘယ်ရီယို လုပ်ဖို့အတွက် မီးဖို သွားငှားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သူမရဲ့ အရှေ့တွင် ရှိနေသည့် မျက်တွင်းကျနေသည့် မိန်းမ တစ်ယောက်ကို မြင်သည့်အခါ ရှောင်းကောက လန့်သွားခဲ့သည်။ ရက်နည်းနည်းလောက်နဲ့ သူမက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလို ဖြစ်သွားရတာလဲ။

“ ရှောင်း…. မဒမ်”

ယွီကျစ်ကျစ်က သူမကို ရှောင်းကောလို့ ခေါ်ချင်သော်လည်း သူမက နာမည်လိုက် ခေါ်တာကို မကြိုက်ကြောင်း ရုတ်တရက် သတိရသွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယွီကျစ်ကျစ်က သူမကို မဒမ်အဖြစ် ထပ်ပြီး ခေါ်လိုက်သည်။ ယွီကျစ်ကျစ်က အတော်လေး အင်တင်တင် ဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း သူမမှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပါ။ သူမက ရှောင်းကောရဲ့ ကောင်းတဲ့ဘက်အခြမ်းကို သိနေခဲ့သည်။

“အာ၊ ယွီ….” ရှောင်းကောက မျက်မှောင် ကြုတ်ပြီး သူမရဲ့ နာမည်ကို ခေါ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့သည်။

“ကျစ်ကျစ်” ယွီကျစ်ကျစ်က မရမက ပြုံးပြခဲ့သော်လည်း သူမရဲ့စိတ်ထဲမှာတော့ သူမက ရှောင်းကောကို အတော် မုန်းနေခဲ့သည်။ သူမသည် ဖားဖို့ အချိန်အတော်ကြာ အသုံးချခဲ့ရသော်လည်း အခုချိန်ထိ သူမရဲ့ နာမည်ကို မမှတ်မိသေးပါ။

“အို့…. ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်သားပဲ၊ ယွီကျစ်ကျစ်။”

ရှောင်းကောက အခုလေးတင် သူမရဲ့ နာမည်ကို သတိရသွားသလို ပုံစံမျိုးဖြင့် လက်ခုပ် တီးလိုက်သည်။ သူမက တစ်ဖက်လူ တုံ့ဆိုင်းသွားတာကို ကြည့်နေခဲ့သည်။ ရှောင်းကောက အချိန်အတော်ကြာ သူမဘာသာ ကြိတ်ရယ်နေခဲ့သည်။ သူမက သူမနာမည်ကို မှတ်မိတာ သေချာသည်။ သူမက စဖို့ ကြိုးစားနေရုံသာ ဖြစ်သည်။

အဓိက အကြောင်းအရာကို ပြန်ပြောရရင် ရှောင်းကောက ယွီကျစ်ကျစ်ကို ခေါင်းအစ၊ ခြေအဆုံး ကြည့်လိုက်သည်။ ”နင် ဘာလို့ ဒီလောက် သည်းမခံနိုင်တဲ့ပုံ ဖြစ်နေရတာလဲ။”

ယွီကျစ်ကျစ်က တစ်ဖက်လူရဲ့ နီရဲနေတဲ့ အသားတွေကို ကြည့်ကာ ပိုပြီးတော့တောင် သိမ်ငယ်လာခဲ့သည်။ သူမက အရှေ့ကို ခြေလှမ်း အနည်းငယ် လျှောက်ပြီး သူမရဲ့ သတ္တိကို စုလိုက်သည်။ သူမက စိတ်သက်သာရာ ရသလို ဟန်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ငါက အမျိုးသမီးယန် ခေါ်ထားတဲ့ သမားတော်ပါ။ ဒီရက် နှစ်ရက်မှာ သူမက အစားသိပ်မဝင်ဘူးတဲ့။ ပြီးတော့ သူမက ငါ့ကို သူ့နားမှာ ထားဖို့ ငြင်းလိုက်တယ်။ ငါ သူ့နားမှာ နေနေရင် သူ့ကျန်းမာရေးကို ပိုကောင်းအောင် စောင့်ရှောက်ပေးနိုင်တယ်လို့ သူကတောင် ပြောခဲ့တာ။”

ရှောင်းကောက ထိုမိန်းမသည် ဘာမှမတွေးဘဲ ဘယ်လို လိမ်နိုင်ရတာလဲဆိုပြီး အတော်လေးကို သဘောကျနေခဲ့သည်။ တကယ်လို့ သူမက ကောင်းကောင်း မသိရင်တောင် သူမက ယုံလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဒီနှစ်ရက်အတွင်း သူမ ဘာမှ လုပ်စရာ မရှိသည့်အခါ သူမက ဥယျာဥ်ထဲမှာ ထိုင်ပြီး ကောင်လေးနှစ်ယောက် စာရေးတာ၊ ဖတ်တာကို ထိုင်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူမက သူတို့ကို ယပ်ခပ်ပေးပြီး သူတို့အတွက် လက်ဖက်ရည် အေးအေးလေးကို ငှဲ့ပေးခဲ့သည်။

မီးဖိုချောင်ထဲ လက်ဖက်ရည်အိုး တည်နေချိန် သူမက အစေခံတွေကြား စကားပြောသံကို အမှတ်တမဲ့ ကြားခဲ့ရသည်။ သူမက ခိုးနားထောင်ဖို့ မရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း သူမက ယွီကျစ်ကျစ်ရဲ့ နာမည်ကို ကြားသည့်အခါ သူမက စကားဝိုင်းကို ပိုပြီး အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။

သူမသည် ယွီကျစ်ကျစ် ပြောပြခဲ့တာကို မတူညီသည့် ပုံစံတစ်မျိုးဖြင့် ကြားခဲ့ရသည်။ ဒါက လုံးဝကို တစ်ဖက်က ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ဝန်ကြီးချုပ်ရဲ့ မိန်းမကတောင် သူမကို မထားခဲ့နိုင်ပါ။ ယွီကျစ်ကျစ်က ဝန်ကြီးချုပ်ရဲ့ မိန်းမကို မကပ်ထားခဲ့နိုင်သည့် တစ်ယောက်တည်းသောသူ ဖြစ်သည်။

ဝန်ကြီးချုပ်ရဲ့ မိန်းမက ပင်လယ်စာကို အတော်လေး စားချင်နေသည့်အတွက် သူမသည် လွန်ခဲ့သော ရက်ပိုင်းကတည်းက စားမဝင်ခဲ့ပါ။ ယွီကျစ်ကျစ်ကို ဆရာဝန် တစ်ယောက်နီးပါး သတ်မှတ်ထားသည့်အတွက် ဝန်ကြီးချုပ် မိန်းမက သူမရဲ့ စားချင်စိတ်ကို တိုးလာအောင် လုပ်ပေးဖို့ ဆေးအချို့ ညွှန်းပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ သူမသည် ခရီးတစ်လျှောက်လုံး ယူလာတဲ့ ဆေးသေတ္တာကို ယွီကျစ်ကျစ်ကိုပါ ပေးခဲ့သည်။ သူမက ဆေးညွှန်းနှင့်အတူ ဆေးဖက်ဝင် အပင်တွေကို သုံးဖို့အတွက် သူမရဲ့ ခွင့်ပြုချက်ကို ပေးခဲ့သည်။

သို့သော် ယွီကျစ်ကျစ်သည် ဒီလောက် ချမ်းသာတဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ နာမကျန်းမှုမျိုးကို အရင်က မမြင်ဖူးခဲ့ပါ။ ထိုခေတ်မှာ လူတွေက တစ်နေ့ကို စားစရာ သုံးနပ် စားရတာ ကံကောင်းသည်။ ဘယ်သူကများ ဒီလောက် ဖျားနာမှုကို ခံနိုင်မှာလဲ။ သို့သော် သူမက လုံးဝကြီး အားကိုးလို့ မရတာမျိုး မဟုတ်ပါ။ ထို့အပြင် သူမသည် အရင်က ဆေးပညာကို မလေ့လာဖူးပါ။ သူမက ဆေးသေတ္တာထဲရှိ တရုတ်ဆေးဖက်ဝင် အပင်တွေကို ကြည့်ပြီး သူမ မှတ်မိတဲ့အရာအပေါ် မူတည်ပြီး အစာခြေဖို့အတွက် အသုံးဝင်သည့် ဆေး အနည်းငယ်ကို ရွေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ထိုဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေကို အမျိုးသမီးကြီးရဲ့ စားချင်စိတ်အတွက် ပြုတ်ပေးခဲ့သည်။

ပြုတ်ထားတဲ့ ဆေးမဲကြီး တစ်အိုးကို ရောပြီး ဝန်ကြီးချုပ်ရဲ့ မိန်းမကို ပေးလိုက်သည်။ သူမက ထိုဆေးကို သောက်ပြီးနောက် ပိုပြီး မသက်သာခဲ့ပါ။ ထို့ကြောင့် သူမက ယွီကျစ်ကျစ်ကို ပြန်ပို့ဖို့ ချက်ချင်း တွေးပြီး ပြန်ကောင်းလာတဲ့ နဂို သမားတော်ကို ပင့်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယွီကျစ်ကျစ်က ထိုအကြောင်းကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သဘောတူနိုင်မှာလဲ။ သူမသည် ဝန်ကြီးချုပ်ရဲ့ မိန်းမက သူမကို နောက်ထပ် အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးဖို့ အင်တင်တင်နှင့် သဘောတူလာတဲ့အထိ သူမက တောင်းပန်ပြီး ကတိတွေ ပေးခဲ့သည်။ တကယ်လို့ သူမက သုံးရက်အတွင်း ရလဒ် တစ်ခုခု မလုပ်ပြနိုင်ခဲ့ရင် သူမကို ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ ပြန်ပို့လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ဆေးညွှန်းကို ပြင်ဖို့ စီစဥ်ပေးပြီး အဲ့ဒါက တကယ်ကို အမျိုးသမီးရဲ့ စားချင်စိတ်ကို တကယ် ပြန်ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဝန်ကြီးချုပ်ရဲ့ မိန်းမက သူမကို နေဖို့သာ ခွင့်ပြုခဲ့သည်။

ယွီကျစ်ကျစ်က ကြွားပြောသလို ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ရှောင်းကောက သူမကို ကြားဖြတ် မပြောခဲ့သလို သဘောလည်း မတူခဲ့ပါ။ သူမက တိတ်တဆိတ်သာ နားထောင်နေခဲ့သည်။

ယွီကျစ်ကျစ်က သူမရဲ့ စပ်စုချင်တဲ့ အကြည့်ကို ကြည့်ပြီး သူမကိုယ်သူမ အနည်းငယ် ဂုဏ်ယူနေသလို ခံစားခဲ့ရသည်။ 'သူ့ရဲ့ အသိဉာဏ်နဲ့ဆိုရင် ရှောင်းကောက အရူးလုပ်ဖို့ တော်တော်လေးကို လွယ်တယ်။ သူက ငါပြောသမျှ တကယ်ကို ယုံတာ။ ဘယ်လို အရူးမျိုးလဲ။'

သို့သော် ရှောင်းကောရဲ့ ဦးနှောက်က ကောင်းကောင်း အလုပ်မလုပ်သော်လည်း သူမရဲ့ ပုံစံက တကယ်ကို ညှပ်နေသလို ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ယွီကျစ်ကျစ်သည် သူမရဲ့ မျက်လုံးအောက်ရှိ မဲနေသည့် မျက်ဝန်းတွေကို တွေးလိုက်သည့်အခါ သူမက ရှောင်းကောကို တကယ် မနာလိုသလို ခံစားခဲ့ရသည်။ ဒီလောက် တုံးအတဲ့ လူတစ်ယောက်က အရမ်း ကြည့်ကောင်းနေတာက တကယ်ကို မတရားပါ။

ထို့အပြင် အဲ့ဒါက အမျိုးသမီးယန် ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် သူမမှာ သူမရဲ့ အဖေ ပေးထားသည့် စာအုပ်ရဲ့ မထင်ရှားတဲ့ ထောင့်တစ်ခုကို ပြန်တွေးဖို့ သူမမှာ ထိုကဲ့သို့သော အတွေးမျိုး မရှိပါ။ စာအုပ်ထဲတွင် စားချင်စိတ်ကို လှုံ့ဆော်ပေးတဲ့ အကြောင်း ပြောထားတဲ့ အပိုင်းတစ်ခု ပါဝင်သည်။ အဲ့လိုမှ မဟုတ်ဘူးဆိုရင် သူမက အစ်ကိုကျန်းကို စကားပြောဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု မရခင် အတင်း အဝေးကို ပို့ပေးခဲ့သည်။

ရှောင်းကောရဲ့ အလှနှင့် အမျိုးသမီးယန်ရဲ့ အရပ်ရယ်၊ မြင့်မြတ်တဲ့ ပုံစံရယ်ကို တွေးကြည့်လိုက်ရင် မနာလိုမှုနှင့် မခံမရပ်နိုင်မှုတွေက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ယွီကျစ်ကျစ်ရဲ့ ရင်ထဲမှာ များလာခဲ့သည်။

ရှောင်းကောကလည်း တစ်ဖက်လူရဲ့ မျက်ဝန်းထဲရှိ ထူးဆန်းတဲ့ အကြည့်ကိုလည်း သတိထားမိခဲ့သည်။ သူမ စကားပြောမိလေလေ၊ သူမကို ကြည့်ရတာ ပိုပြီး စိတ်ပျက်လာလေလေ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ရှောင်းကောက စိတ်မရှည်တော့ပါ။ သူမက ထိုနေရာမှာ ရပ်နေရင်း ပူလာသလို ခံစားခဲ့ရသည်။ သူမက ကြားဖြတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ယွီကျစ်ကျစ်၊ ကျွန်မမှာ ကိစ္စ တစ်ခု ရှိသေးတယ်။ ကျွန်မ အရင် သွားတော့မယ်။ ကျွန်မတို့ အချိန်ရရင် ထပ်ပြီး စကားပြောကြတာပေါ့။”

ယွီကျစ်ကျစ်က ထိုအကြောင်း ကြားသည့်အခါ သူမက ချက်ချင်း လန်းဆန်းလာကာ ရှောင်းကောကို ပြန်ပြီး ဆွဲခေါ်သွားခဲ့သည်။ “ကျွန်မကို စိတ်မရှိပါနဲ့။ အခုတော့ ကျွန်မက အားသွားပြီ။ ကျွန်မ ရှင်နဲ့တူတူ ပျော်စရာတွေ လုပ်စရာ ရှိသေးတယ်။ ရှင်တို့တွေ ဘယ်သွားမလို့လဲ။”

“မီးဖိုချောင်ထဲလေ”

“အတူတူ သွားကြရအောင်။”

ရှောင်းကောက တိတ်တဆိတ် သဘောတူပြီး ခေါင်းငြိမ့်ပြခဲ့သည်။ ဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုက်ကြသည်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူမ ပျင်းနေခဲ့သည်။ သူမရဲ့ ကြွားဝါတာတွေကို ကြားရတာ စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ယွီကျစ်ကျစ်က တစ်လမ်းလုံး စကားပြောတာ မရပ်ပါ။ သူမရဲ့ စကား မနားတမ်း ပြောသံကို ကြားတာနှင့် ကြုံရသည့်အခါ ရှောင်းကောက စိတ်မရှည်တာမျိုး မဖြစ်တော့ပါ။ ထိုအစား သူမက ပုံမှန်လေးအတိုင်းပဲ လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။ သူမက ခေါင်းငြိမ့်ပြီး ယွီကျစ်ကျစ် ပြောသမျှ အရာတိုင်းကို လက်ခံခဲ့သည်။ အမျိုးသမီးက ကျန်းတန်းဟယ်အကြောင်း ပြောသည့်အခါတိုင်း ရှောင်းကောက စကားကို ကြားဖြတ်ပြီး လမ်းကြောင်း လွှဲခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့်ပဲ ယွီကျစ်ကျစ်က ကျန်းတန်းဟယ်အကြောင်း ဘာမှထပ်မေးဖို့ မလုပ်ခဲ့တော့ပါ။ သူမက မထိန်းနိုင်ဘဲ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားတယ်ဟု ခံစားခဲ့ရသော်လည်း သူမက မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ရှောင်းကောရဲ့ အနောက်က လိုက်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် ရှောင်းကောက ဘာလို့ စတော်ဘယ်ရီသီး ပန်းကန်ကို ကိုင်ထားလဲဆိုတာကို သေချာ မသိခဲ့ပါ။

သူမသည် ရှောင်းကောက အဖိုးတန် စတော်ဘယ်ရီသီးတွေကို အိုးထဲသို့ မထည့်ခင် အတုံးသေးလေးတွေအဖြစ် လှီးတာကို ကြည့်နေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ထိုစတော်ဘယ်ရီထဲသို့ သကြားတစ်ဇွန်းမောက်မောက်ကို ထည့်လိုက်သည်။

ယွီကျစ်ကျစ်က သူမနှင့်အတူ မီးဖိုချောင်ထဲ ဝင်လာသည့်အခါ ရှောင်းကောက သူမကို ထိုနေရာမှာ ရပ်ပြီး ဘာမှ မလုပ်ဖို့ ခွင့်မပြုပေးနိုင်ခဲ့ပါ။ သူမ တစ်လျှောက်လုံး ခေါ်လာသည့် လက်အပို တစ်စုံကို ကောင်းတဲ့နေရာမှာ အသုံးချဖို့ ထားသင့်သည်။ ရှောင်းကောက သူမကို ထိုင်ခိုင်းပြီး မီးစမွှေးခဲ့သည်။ ထိုအရာကပဲ ရှောင်းကောကို သူမရဲ့ အဝတ်တွေ ညစ်ပတ်ပြီး မီးခိုးနံ့ စွဲတာတွေ မဖြစ်အောင် ကာပေးနိုင်ခဲ့သည်။

ယွီကျစ်ကျစ်က ခက်ခဲတဲ့ အလုပ်တွေ အားလုံးကို တစ်ယောက်တည်း လုပ်နေခဲ့သည်။ သို့သော် သူမက အတော် ပျော်နေခဲ့သည်။ သူမက ရှောင်းကောနှင့် ပိုပြီး နီးကပ်လာသည့်အတွက် သူမက ပျော်ပြီး မီးသွေးတွေ လောင်သွားတော့မယ်ဟု တွေးမိခဲ့သည်။

လုပ်အားခ မပါဘဲ သူမရဲ့ အကူအညီနှင့် ရှောင်းကောက မြန်မြန် လုပ်ဖို့ထက် စတော်ဘယ်ရီယိုကို ထိုးဖို့အတွက် စီစဥ်ခဲ့သည်။ သူမက အချိုအရသာကို စစ်ဖို့အတွက် မြည်းကြည့်လိုက်သည်။ “ဟုတ်ပြီ။ နင် အခု မီးကို ငြှိမ်းလို့ရပြီ။”

“ဟုတ်ပြီ။”

ယွီကျစ်ကျစ်က ပျော်ရွှင်စွာ သဘောတူလိုက်သည်။

ရှောင်းကောက အနောက်ကို လှည့်ပြီး တိတ်တဆိတ် ရယ်လိုက်သည်။ သူမသည် ယွီကျစ်ကျစ်က အတော်လေး ရိုးတယ်ဟု ပြောရလိမ့်မည်။ သူမက အကြမ်းဖျင်းလုပ်ပြီး တုံးအကာ ရိုးသည်။

သူမ ပြန်သွားချိန်မှာ ရှောင်းကောက ယွီကျစ်ကျစ် ဒီနေ့ အရမ်း ဇွဲကောင်းနေတယ်ဟု မထင်ထားခဲ့ပါ။ သူမသည် အရှေ့က အရင်သွားဖို့ သူမကို ခနခန ပြောပြီး အလုပ်ရှုပ်နေသော်လည်း သူမက အရိပ်အကဲ နားလည်လား၊ နားမလည်လားဆိုတာကို ရှောင်းကောက မသိခဲ့ပါ။ ယွီကျစ်ကျစ်က သူမရဲ့ အနားမှာသာ ဆက်ပြီး ထားချင်ခဲ့သည်။

အခွင့်အရေး မရအောင် အရိပ်အကဲ အများကြီး ပြခဲ့သော်လည်း ရှောင်းကောက ရပ်နေခဲ့သည်။ ယွီကျစ်ကျစ်က ထုံးစံအတိုင်း ဒါကို ကျန်းတန်းဟယ်ကို မြင်ရအောင် လုပ်နေခဲ့သည်။ ထိုကိစ္စကြောင့် သူမက အမျိုးသမီးကို သူမအနောက်ကနေ လိုက်ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အခုဆိုရင် ကျန်းတန်းဟယ်က ဘေးနားမှာ မရှိတော့ပါ။ ညနေပိုင်းမှသာ သူက ပြန်လာပုံ ရသည်။ သူမသည် ယွီကျစ်ကျစ်က အဲ့အချိန်အထိ အရမ်း ပေကပ်နေမယ်ဟု သူမ မယုံကြည်ခဲ့ပါ။

သို့သော် မထင်ထားတာတွေက သတိမပေးဘဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ယွီကျစ်ကျစ်က သူမနှင့်အတူ အိမ်ထဲ ဝင်လာသည့်အခါ ကျန်းတန်းဟယ်က အနောက်ခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

ယွီကျစ်ကျစ်က သက်ပြင်းအကျယ်ကြီးချခဲ့သည်။ ရှောင်းကောက သူမရဲ့ အသံကို အနိုင်နိုင် မကြားချင်ယောင်ဆောင်နေခဲ့သည်။

“ကျစ်ကျစ်၊ နင်အဆင်ပြေရဲ့လား။”

“ကျွန်မ၊ ကျွန်မ အဆင်ပြေပါတယ်”

ယွီကျစ်ကျစ်က သူမရဲ့ ဆံပင်ကို မြန်မြန် သပ်လိုက်ကာ နောင်တရသွားခဲ့သည်။ သူမကို မီးခိုးအနံ့က လုံးဝ ဖုံးသွားခဲ့သည်။ တကယ်လို့ အစ်ကိုကျန်းက ထိုအနံ့ကို ရခဲ့ရင် သူမရဲ့ ပုံရိပ်က ပျက်စီးသွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ သူမက အဲ့လိုမျိုး အဖြစ်ခံလိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။

“ဟူး၊ သခင်မ ကျွန်မ အရင် ပြန်သွားတော့မယ်။ ကျွန်မမှာ လုပ်စရာ တစ်ခု ရှိသေးတာကို ရုတ်တရက် သတိရလို့။ နောက်မှပဲ ကျွန်မ သခင်မကို လာရှာလိုက်ပါမယ်။”

ထိုစကားကို ပြောပြီးနောက် သူမက ပြေးသွားခဲ့သည်။ သေချာတာကတော့ ဘယ်သူကမှ သူမကို မဆွဲထားချင်ခဲ့ပါ။ အလောတကြီး ပြေးသွားတဲ့ အမျိုးသမီးရဲ့ အနောက်ကို ကြည့်နေရင်း ရှောင်းကောက သိချင်နေခဲ့သည်။ သူမ အချိန် အတော်ကြာ မလိုက်နိုင်သည့် ယောက်ျားက ဒီနေရာမှာ ရောက်နေခဲ့သည်။ သူမက ဘာကြောင့် ထွက်ပြေးသွားတာလဲ။

“မင်း ဘာတွေရှာနေတာလဲ။”

ကျန်းတန်းဟယ်က စိတ်မချရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှ်ိနေသည့် အမျိုးသမီး တစ်ယောက်ကို ရှောင်းကောက စိုက်ကြည့်နေသည့်အခါ ဘဝင်မကျနေခဲ့ပါ။ သူက သူမ ဘာမှ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာ ဗိုလ်ကျတဲ့ ပုံစံမျိုးဖြင့် မျက်နှာကို လွှဲပြီး သူမရဲ့ လက်ထဲက ပန်းကန်ကို ယူသွားခဲ့သည်။

“ရှင်က ဘာလို့ အိမ်မှာရှိနေတာလဲ။”