အခန်း (၉၆)

၇၀ ခုနှစ်က မုဆိုးမလေး

အပိုင်း ၉၆

ဟော်လျန်သည် ဟော်မုန့်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဖန့်မိန်ဘေးသို့ လျှောက်သွားပြီး ပိတ်စွယ်ရွက်တစ်ရွက်ကို ဆွဲနုတ်လိုက်သည်။ ဖန့်မိန်၏ မျက်ခွံများ တုန်ယင်သွားသည်။ ဤညီအစ်မနှစ်ယောက်က ဒီနေ့ သူမကို တမင်တကာ ဆန့်ကျင်နေတာလား။ တစ်ယောက်က ပိတ်စွယ်ရွက်ကို ဖျက်ဆီးပြီး နောက်တစ်ယောက်က သူမနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ကာ ခူးဆွတ်နေသည်။

ဟော်လျန်က ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မ လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူးစုန့် လက်တွဲဖော် မတွေ့သေးဘူးလို့ ကြားတယ်။"

ဖန့်မိန် အံ့သြသွားသည်။ ဟော်လျန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဟော်မုန့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို သူမတို့သည် သူမ မိသားစုမှ စုန့်ပိုင်ကို မျက်စိကျနေကြသည်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ဖန့်မိန်သည် မည်သူကိုမျှ ထိခိုက်စေလိုခြင်းမရှိဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "စုန့်ပိုင်မှာ ချစ်သူ ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အများသိအောင် မကြေညာသေးဘူး။"

"အယ်" ဟော်လျန် အံ့သြသွားသည်။ "လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူးစုန့်မှာ လက်တွဲဖော် မရှိဘူးလို့ ကျွန်မ မှတ်မိထားတာလေ။"

ဟော်မုန့်လည်း စိုးရိမ်လာသည်။ သူမ၏ အစ်မက လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူးတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင် သူမ၏ မိခင်က သူမကို ရာထူးကြီးသူတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်စေရန် ဤနေရာသို့ ပို့လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ယခု ဌာနတွင် သူမ၏ အသက်အရွယ်နှင့် နီးစပ်သူများမှာ လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူးလုနှင့် လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူးစုန့်တို့သာ ရှိသည်။ စုန့်ပိုင်ပင် ရွေးချယ်စရာ မဟုတ်တော့ပါက....

သူမ၏ မိခင်က သူမကို လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူးတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်စေချင်ကြောင်း ရွာတွင် ကောလာဟလများ ပျံ့နှံ့နေပြီဖြစ်သည်။ မဖြစ်မြောက်ပါက သူမ ဘယ်လို မျက်နှာနဲ့ ပြန်သွားနိုင်မည်နည်း။

သူမသည် မျှော်လင့်ချက် ကြီးမားသည်။ ရွာမှ မိန်းကလေးများထဲတွင် သူမသည် အချောဆုံး ဖြစ်သည်။ သူမ အစ်မ၏ နေရာသို့ ရောက်လာပြီးနောက် ဌာနတွင် သူမကို စိတ်ဝင်စားသူများ ရှိခဲ့သော်လည်း သူမသည် လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူးလု သို့မဟုတ် လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူးစုန့်ကဲ့သို့ တစ်စုံတစ်ဦးကို လိုချင်ခဲ့သည်။

ချန်ဖန့် ချဉ်းကပ်လာပြီး မေးလိုက်သည်။ "ကျွန်မ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လခွဲခန့်က စုန့်ပိုင်ကို မေးခဲ့တယ်၊ အဲဒါနဲ့ သူက သူ ချစ်သူ မရှိဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်။"

ဖန့်မိန်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက သူ့ရဲ့ မရီးလား ဒါမှမဟုတ် ကျွန်မလား။"

ချန်ဖန့် - .....

ချန်ဖန့်နှင့် ဟော်လျန်တို့ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ ခဏအကြာတွင် ချန်ဖန့်သည် ကျန်းနျန်ကို ကြည့်ပြီး လွန်ခဲ့သည့်နှစ်က ဖန့်မိန်သည် စုန့်ပိုင်ကို ကျန်းနျန်အား ထည့်သွင်းစဉ်းစားစေလိုကြောင်း ပြောခဲ့သည်ကို ရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်။ သူမသည် ထိုကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ဖန့်မိန်နှင့် ငြင်းခုံခဲ့သည်။

ဖန့်မိန်သည် သူမ၏ မတ်လေး စုန့်ပိုင်ကို တွေးခဲ့စဉ် သူမသည် သူမ၏ မတ်လေး ထန်ဇီကို တွေးခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သည့် တစ်လခွဲက စုန့်ပိုင်တွင် လက်တွဲဖော် မရှိခဲ့ပါ။ ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားတာလဲ။

ကျန်းနျန် မြို့တွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အဖြစ်အပျက်သည် မိသားစုခြံဝင်းတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူးလုသည် ကျန်းနျန်က သူ၏ မရီးဖြစ်သောကြောင့် အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သည်။ သို့သော် စုန့်ပိုင် ဘာကြောင့် အလုပ်ရှုပ်နေရသနည်း။ ချန်ဖန့်၏ အကြည့်သည် ကျန်းနျန်အပေါ် ရောက်လာပြီး အနည်းငယ် ထူးဆန်းလာသည်။

စုန့်ပိုင် ချစ်သူက ကျန်းနျန် ဖြစ်နိုင်လား။

ချန်ဖန့်၏ စိုက်ကြည့်မှုအောက်တွင် ကျန်းနျန်သည် မသက်မသာ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး လျှောက်သွားကာ ပိတ်စွယ်ရွက်များ ပြန်ခူးနေသည်။

"အမေ၊ ကျွန်တော်တို့ ပြန်ရောက်ပြီ။"

စုန့်ရှန်းတုန်၊ လျိုကျန့်ယဲ့နှင့် လုကျစ်ကျွင်းတို့ အတူတူ ပြေးလာကြသည်။ သူတို့သည် ကျောင်းအိတ်များကို သယ်ဆောင်လာကြပြီး စုန့်ရှန်းတုန်သည် ကျန်းနျန် ပန်းထိုးပေးခဲ့သော စစ်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော ကောင်လေးငယ်၏ ပုံကို ကျောတွင် လွယ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

ဖန့်မိန် မေးလိုက်သည်။ "ဘာလို့ ဒီလောက် စောစော ပြန်လာတာလဲ။"

စုန့်ရှန်းတုန် ပြောလိုက်သည်။ "သန်ဘက်ခါကြရင် နဂါးလှေပွဲတော်မလို့ ဆရာမက ကျွန်တော်တို့ကို ပိတ်ရက် ပေးမယ်တဲ့။ အဲဒါကြောင့် ကျွန်တော် အမေ့ကို ပိတ်စွယ်ရွက် ခူးဖို့ ကူညီပေးမယ်။"

အနီးအနားရှိ ကျန်းနျန်ကို မြင်သောအခါ စုန့်ရှန်းတုန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ "အဒေါ်ကျန်း။"

လျိုကျန့်ယဲ့ကလည်း အော်ခေါ်လိုက်သည်။ "အဒေါ်ကျန်း။"

သူတို့ဘေးတွင် ရပ်နေသော လုကျစ်ကျွင်းသည် ကျန်းနျန်ကို ကြည့်ပြီး ဖန့်မိန်ကို ကြည့်ကာ လိုက်ခေါ်ခဲ့သည်။ "အဒေါ်ဖန့်၊ အဒေါ်ကျန်း။"

ဖန့်မိန်နှင့် ကျန်းနျန် နှစ်ဦးစလုံး ပြန်ဖြေခဲ့ကြသည်။

လုကျစ်ကျွင်းသည် ယခင်ကနှင့်မတူဘဲ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။ မိဘများသည် ကလေးများ၏ ပထမဆုံး ဆရာများဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ကျန့်ဟုန်ကဲ့သို့ အမျိုးသမီးများသည် လုကျစ်ကျွင်းကို လမ်းမှားသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့သည်။ လုကောရှန်၏ မိခင် ရောက်လာပြီးနောက် တစ်နှစ်ခွဲကျော်အကြာတွင် သူမသည် ကလေး၏ မကောင်းသော အလေ့အကျင့်များစွာကို နောက်ဆုံးတွင် ပြင်ဆင်နိုင်ခဲ့သည်။ ယခု သူသည် လူတစ်ဦးကို "အဒေါ်" ဟု ခေါ်ဆိုတတ်လာပြီး ပစ္စည်းများ လုယူခြင်းမရှိဘဲ စုန့်ရှန်းတုန်နှင့် အခြားသူများနှင့်အတူ တက်ကြွစွာ ကစားတတ်လာသည်။

"အဘွား။"

လုကျစ်ကျွင်းသည် အဝေးတွင်ရှိသော သက်ကြီးအမျိုးသမီးကို မြင်လိုက်ရကာ သူမသည် သူ၏ အဘွား ဖြစ်သည်။

သက်ကြီးအမျိုးသမီးက လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး ပြောလိုက်သည်။"လာခဲ့၊ အဘွားနဲ့အတူ ပိတ်စွယ်ရွက် သွားခူးကြစို့။"

ဟော်မုန့်နှင့် စုန့်ပိုင်တို့ကြား အိမ်ထောင်ဖက် ရွေးချယ်ပေးရန် ဟော်လျန်၏ အစီအစဉ်သည် ထပ်မံ ကျဆုံးသွားခဲ့ပုံရသည်။ သူမသည် ဖန့်မိန်နှင့် ပေါင်းသင်းရန် စိတ်ဝင်စားမှု ဆုံးရှုံးသွားသည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် ဌာနတစ်ခုတည်းတွင် မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူမသည် မျက်နှာသာပေးချင်လျှင်ပင် ချန်ဖန်းနှင့်သာ လုပ်မည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ဟော်မုန့်နှင့်အတူ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

ဟော်မုန့်သည် ဆန္ဒမရှိဘဲ ဟော်လျန်၏ လက်ကို ခါချလိုက်ပြီး မျက်လုံးများ နီရဲကာ ပြောလိုက်သည်။ "အမေက အစ်မကို ရာထူးကြီးတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို ကျွန်မအတွက် ရှာပေးဖို့ ပြောထားတယ်။ အစ်မ၊ အစ်မဖန့်နဲ့ ထပ်ပြောပါဦး။"

ဟော်လျန် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး မတတ်သာဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူးစုန့် ချစ်သူ တွေ့သွားပြီလို့ ပြောတာ မကြားဘူးလား။"

ညီအစ်မနှစ်ယောက် တိတ်တဆိတ် ငြင်းခုံနေကြသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ဖန့်သည် တတိယတပ်ရင်းကို အရှက်ခွဲလိုခြင်း မရှိပေ။ သူမသည် ဟော်မုန့်ကို ဘေးသို့ ဆွဲခေါ်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီကိစ္စ နောက်မှ ပြောကြစို့။"

ဟော်မုန့် နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်သည်။ ဟော်လျန်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးသည်။ "အစ်မချန်၊ လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူးစုန့်က အမြဲ ဌာနမှာ ရှိနေတာ။ သူ လက်တွဲဖော်ရှာဖို့ အချိန် ဘယ်က ရတာလဲ။"

ချန်ဖန့်သည် ပိတ်စွယ်ရွက် နှစ်ရွက် ခူးလိုက်ပြီး တုံ့ဆိုင်းနေသည်။ မြစ်ဘေးရှိ ပိတ်စွယ်ရွက်ကို လှမ်းယူနေသော ကျန်းနျန်ကို တစ်ချက် ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ငါ အထင် အဲ့ဒါ ကျန်းနျန် ဖြစ်နိုင်တယ်။ အရင်နှစ်က ဖန့်မိန်က စုန့်ပိုင်နဲ့ ကျန်းနျန်တို့ အချင်းချင်း သိကျွမ်းစေချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့ဖူးတယ်။ စဉ်းစားကြည့်၊ ဒီရက်ပိုင်း စုန့်ပိုင်က လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူးလုနဲ့အတူ ကျန်းနျန်ကို ကူညီဖို့ ပြေးလွှားနေခဲ့တယ်။ လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူးလုက သူမရဲ့ မတ်ဖြစ်လို့ ကျန်းနျန်ကို အရာအားလုံးနဲ့ ပတ်သတ်ပြီး ကူညီတာပေါ့။ စုန့်ပိုင်ကရော ဘာဖြစ်လို့လဲ။"

ဤစကားများ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ဟော်လျန်နှင့် ဟော်မုန့်တို့ နှစ်ဦးစလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

၎င်းသည် အဓိပ္ပာယ် မရှိပေ။ ကျန်းနျန်သည် လှပသော်လည်း သူမသည် မုဆိုးမ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမ၏ အစ်မထက် အနည်းငယ်ပင် မနိမ့်ကျပေ။ လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူးစုန့်က သူမကို ဘာကြောင့် သဘောကျတာလဲ။

ဟော်မုန့်သည် ကျန်းနျန်ကို မနာလိုမှုဖြင့် စိုက်ကြည့်ပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် ဟော်လျန်နှင့် ချန်ဖန့်တို့နောက်သို့ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

"အဒေါ်ကျန်း၊ ဟိုဘက်က ပိတ်စွယ်ရွက်က ကြီးတယ်။"

စုန့်ရှန်းတုန်သည် ရှေ့ရှိ ပိတ်စွယ်ရွက်ပင်မြင့်များကို လက်ညှိုးထိုးပြသော်လည်း သူ မမီပေ။ ကျန်းနျန်လည်း အရပ် မမြင့်ပေ။

သူမသည် ခြင်းတောင်းကို ချလိုက်ပြီး ချန်ဖန့်နှင့် အခြားသူများ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူမသည် ဟော်မုန့်၏ မနာလိုသော စိုက်ကြည့်မှုကို ကြုံတွေ့ရသော်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။ သူမသည် ခြေဖျားထောက်ပြီး ပိတ်စွယ်ပင်ကို ဆွဲချကာ အရွက်များ ခူးနေခဲ့သည်။

"ရှောင်နျန်၊ အစ်မတို့ သွားတော့မယ်။" ချန်ဖန့်က ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းနျန်သည် ထိုစကားများကို ကြားပြီး ချန်ဖန့်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်စဥ် မျက်စိထောင့်မှ ဟော်မုန့် သူမဆီသို့ လျင်မြန်စွာ လက်လှမ်းလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ကျန်းနျန်၏ အမူအရာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမသည် ပိတ်စွယ်ပင်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး ၎င်းကို အားပြုကာ နှစ်လှမ်းခန့် ဘေးသို့ ရှောင်လိုက်သည်။ ထိုအရာက ဟော်မုန့်၏ တွန်းအားကို ရှောင်ရှားရန် လုံလောက်ခဲ့သောကြောင့် ဟော်မုန့်သည် လွဲချော်သွားပြီး မြစ်ဘက်သို့ ချော်လဲသွားသည်။

သို့သော် မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ စုန့်ရှန်းတုန်သည် သူမ ပိတ်စွယ်ရိုးကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ပျော်ရွှင်စွာ ပြေးလာခဲ့သည်။ "အဒေါ်ကျန်း..."

"ရှန်းတုန်။"

"စုန့်ရှန်းတုန်။"

လူကြီးများနှင့် ကလေးများ အတူတူ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ ဖန့်မိန်သည် ရေပက်ဖြန်းသံကို ကြားပြီး ခေါင်းလှည့်လိုက်ရာ စုန့်ရှန်းတုန် မြစ်ထဲသို့ ကျသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အခုက ဆောင်းရာသီ မဟုတ်တော့ဘဲ မြစ်ရေသည် အရှိန်ပြင်းစွာ စီးဆင်းနေသည်။ သူတို့အားလုံးသည် မြစ်ကမ်းပါးတွင် ရပ်၍ ပိတ်စွယ်ရွက် ခူးနေကြပြီး ရေနှင့် အလွန်နီးကပ်ရန် မည်သူမျှ မဝံ့ရဲကြပေ။

"အား၊ အား၊ အား၊ ရှန်းတုန်၊ ရှန်းတုန်။"

ဖန့်မိန်သည် မြစ်ကမ်းပါးတွင် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ရေထဲသို့ စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြည့်နေသည်။ သူမ ရေမကူးတတ်သောကြောင့် စုန့်ရှန်းတုန် မြစ်ရေဖြင့် ပို၍ ဝေးရာသို့ ခေါ်ဆောင်ခံရသည်ကို အကူအညီမဲ့စွာ ကြည့်နေရသည်။ သူမ ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်သည်။ "ဘယ်သူ ရေကူးတတ်လဲ။ အမြန်ဆုံး အကူအညီ ခေါ်ပေးကြပါ။"

ရှု့ယန်သည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် သူမ၏ ခြင်းတောင်းကို ချလိုက်သည်။ "ကျွန်မ အကူအညီ သွားခေါ်လိုက်မယ်။"

ချန်ဖန့်နှင့် ဟော်လျန်တို့ ထိတ်လန့်သွားပြီး ဟော်မုန့်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဟော်လျန် ဒေါသထွက်ပြီး သူမကို ရိုက်လိုက်သည်။ "နင် ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို လုပ်နိုင်ရတာလဲ။ ရှန်းတုန် တစ်ခုခု ဖြစ်ရင် နင့်ကြောင့် ငါတို့ ဟော်မိသားစု ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။ နင့်ရဲ့ ခဲအိုတောင် နင့်ကြောင့် ပါသွားလိမ့်မယ်။"

ဟော်မုန်သည် သူမ၏ မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ပြီး မရပ်မနား ငိုယိုကာ တောင်းပန်ခံ့သည်။ "အစ်မ၊ ကျွန်မ ကျန်းနျန်ကို ကြောက်အောင် လုပ်ချင်ရုံလေးပါ။ သူမ ရှောင်သွားမယ်လို့ မသိခဲ့ဘူး၊ ပြီးတော့ ရှန်းတုန် ပြေးလာမယ်လို့လည်း မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။ ကျွန်မ တမင် လုပ်တာ မဟုတ်ဘဲ စနောက်ချင်ရုံလေးပါ။ ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ဘေးအန္တရာယ် ဖြစ်သွားမယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး။"

ချက်ချင်းဆိုသလို သူမသည် အပြစ်အားလုံးကို ကျန်းနျန်ပေါ်သို့ လွှဲချလိုက်ပြီး ကျန်းနျန်သာ မရှောင်ခဲ့ပါက စုန့်ရှန်းတုန် မြစ်ထဲသို့ ကျမည်မဟုတ်ဟု လူတိုင်းကို ယုံကြည်စေခဲ့သည်။

ရှုပ်ထွေးမှုများကြားတွင် မျက်လုံးများအားလုံး ကျန်းနျန်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် သူမ စုန့်ရှန်းတုန်နောက်သို့ ရေထဲသို့ ခုန်ဆင်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမသည် အရှိန်ပြင်းသော ရေစီးကြောင်းဖြင့် ဆောင်ယူခံရသော စုန့်ရှန်းတုန်ဆီသို့ ရေကူးသွားခဲ့သည်။ ဖန့်မိန်သည် မြစ်ကမ်းပါးဆီသို့ တွားသွားပြီး အော်ဟစ်နေသည်။ "ကျန်းနျန်၊ ငါ့ ရှန်းတုန်ကို ကယ်ပါ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့သားကို ကယ်ပေးပါ။"

ရေစီးကြောင်းသည် ပြင်းထန်သောကြောင့် ကျန်းနျန်ကို ပို၍ အောက်ဘက်သို့ တွန်းပို့နေသည်။ သူမ ရေပေါ် ပေါ်လာသောအခါ စုန့်ရှန်းတုန်၏ လက်မောင်း ရေပေါ်တွင် ဆန့်တန်းနေသည်ကိုသာ မြင်နိုင်တော့သည်။

စစ်တပ်အခြေစိုက်စခန်းမှ ကီလိုမီတာ အနည်းငယ်အကွာ တံတားအနီးတွင် ရွာသူရွာသားများနှင့် စစ်သားများကို အကူအညီပေးရန် ခေါ်ဆိုထားသည်။ ရှု့ယန်သည် အခြေစိုက်စခန်းသို့ ပြေးသွားပြီး လမ်းတွင် တွေ့သော စစ်သားကို ဆွဲကိုင်ခဲ့သည်။ "စုန့်ရှန်းတုန် မြစ်ထဲ ကျပြီး ရေနဲ့အတူ မျောပါသွားပြီ။ ဘယ်သူ ရေကူးတတ်လဲ။ မြန်မြန် သူ့ကို ကယ်ရမယ်။"

သတင်းသည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတွင် ရှိသော တပ်ရင်းမှူးစုန့်ထံသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ အရေးပေါ် စစ်သား ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူက အော်လိုက်သည်။ "ဒါတွေက ဘာတွေ ဆူညံနေတာလဲ။"

စစ်သားသည် အသက်ရှူမှားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "တပ်ရင်းမှူးစုန့်၊ စုန့်ရှန်းတုန် မြစ်ထဲ ကျပြီး ရေနဲ့အတူ မျောပါသွားပြီ။ လူတွေ အကူအညီ ပေးဖို့ သွားနေပြီ၊ ပြီးတော့ အစ်မဖန့် သတိမေ့သွားတယ်။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြားရမှာပါ။"

တပ်ရင်းမှူးစုန့်နှင့် လုယွီတို့၏ မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားသည်။ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ သူတို့သည် အနီးနားရှိ တံတားဆီသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားကြသည်။ ထိုအတောအတွင်း လုကောရှန့်လည်း ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ၏ အသံသည် တုန်ယင်နေသည်။ "မြန်မြန် သူ့ကို သွားကယ်ကြစို့။"

မြစ်ရေသည် အရည်ပျော်ကျနေသော နှင်းများနှင့် မကြာသေးမီက ရွာသွန်းခဲ့သော မိုးများကြောင့် ရေကြီးနေသည်။ ရေနှင့် မျောပါသွားသော ကောင်လေးငယ်အတွက် လူတိုင်း စိုးရိမ်နေကြပြီး အသက်ရှင်နိုင်ခြေမှာ မသေချာပေ။

အခြေစိုက်စခန်းအပြင်ဘက်တွင် ဒုတိယတပ်ရင်းမှ စစ်သားများ အလျင်အမြန် ထွက်လာကြသည်။ စုန့်ပိုင်နှင့် ထန်ဇီတို့သည် ထိုရှုပ်ထွေးမှုကို မြင်သောအခါ ဒုတိယတပ်ရင်းသည် လေ့ကျင့်ခန်းတစ်ခုခု လုပ်တော့မည်ဟု တွေးကာ ခေတ္တရပ်တန့်ကြသည်။ စုန့်ပိုင်သည် တပ်ရင်း ဗိုလ်ကြီးဟကို မြင်ပြီး အော်ခေါ်လိုက်သည်။ "တပ်ရင်းဗိုလ်ကြီးဟဲ၊ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ခင်ဗျားတို့ ပြိုင်ပွဲလုပ်နေတာလား။"

တပ်ရင်းဗိုလ်ကြီးဟ၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်နေသည်။ "အဲ့ဒါ စုန့်ရှန်းတုန်ပါ။ သူ မြစ်ထဲ ကျသွားပြီ။"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ စုန့်ပိုင်သည် စကားမပြောဘဲ လှည့်ကာ ပြေးသွားခဲ့သည်။ ထန်ဇီ အခြေအနေကို သဘောပေါက်ချိန်တွင် စုန့်ပိုင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

တံတားတွင် လူအုပ်ကြီး စုရုံးနေကြသည်။ ချန်ဖန့်သည် မြေပြင်တွင် ထိုင်နေပြီး ဖန့်မိန်သည် သူမ၏ ပေါင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည်။ ဖန့်မိန်သည် ယခု သတိရနေသော်လည်း ထိုင်လျက်ပင် ရှိနေပြီး ရှန်းတုန်၏ နာမည်ကို အော်ခေါ်နေသောကြောင့် သူမ၏ အသံမှာ သြနေသည်။ ဟော်လျန်သည် ဟော်မုန့်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "နင် လုပ်လိုက်တဲ့ ပြဿနာကို ကြည့်ပါဦး။ နင့်ကို ဒီကို လာခိုင်းဖို့ သဘောမတူခဲ့သင့်ဘူး။"

ဟော်မုန့်သည် စကားမပြောနိုင်ဘဲ ရှက်ရွံ့မှုဖြင့် ခေါင်းငုံ့ထားပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျက်ရည်များ စီးကျနေသည်။

ဒုတိယတပ်ရင်း၏ တစ်ဝက်ခန့် ထွက်လာကြသည်။ သူတို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ စစ်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော စစ်သားအုပ်စုတစ်စု ရှေ့သို့ အလျင်အမြန် ပြေးလာသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူတို့ကို ဦးဆောင်သူမှာ လုယွီ ဖြစ်ပြီး တပ်ရင်စ ဗိုလ်ကြီးလု၊ တပ်ရင်းမှူးစုန့်နှင့် တပ်ရင်းဗိုလ်ကြီးဟဲတို့က နောက်မှ လိုက်လာကြသည်။ လုယွီနှင့် တပ်ရင်းမှူးစုန့်တို့ကို မြင်သောအခါ ဟော်လျန်သည် နာကျင်မှု ခံစားရပြီး ဟော်မုန့်ကို ထပ်မံ အပြစ်ပေးချင်မိသည်။

မြစ်ထဲတွင် ရေကူးတတ်သော အိမ်နီးချင်းရွာမှ အမျိုးသားများစွာ ရှာဖွေပြီးဖြစ်သည်။ ကမ်းစပ်သို့ ပြန်ရောက်လာသောအခါ သူတို့က အော်ပြောလိုက်သည်။ "သူတို့ရဲ့ အရိပ်အယောင် မတွေ့ဘူး။"

ချန်ဖန့်သည် တပ်ရင်းမှူးစုန့်နှင့် အခြားသူများအား အော်ပြောလိုက်သည်။ "ကျန်းနျန်က ရှန်းတုန်ကို ကယ်ဖို့ ခုန်ဆင်းသွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး ပျောက်နေပြီ။"

"ပလုံ၊ ပလုံ..."

ပထမဆုံး ရေထဲ ခုန်ဆင်းသူမှာ လုယွီ ဖြစ်ပြီး တပ်ရင်းမှူးစုန့်၊ တပ်ရင်း ဗိုလ်ကြီးလု၊ ကျူးကျွင်းနှင့် တပ်ရင်းဗိုလ်ကြီးဟဲတို့က နောက်မှ လိုက်သွားကြကာ ရေထဲ ခုန်ဆင်းသွားကြသည်။ ရေကူးတတ်သော စစ်သားအချို့လည်း လိုက်ပါသွားပြီး မြစ်ကမ်းပါးကို ရှာဖွေကြသည်။ ဟော်လျန်နှင့် ချန်ဖန့်တို့သည် စုန့်ပိုင် ရေထဲ ခုန်ဆင်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဟော်လျန် ဟော်မုန့်ကို ကန်လိုက်သည်။ "နင် လုပ်လိုက်တဲ့ ကိစ္စကို ကြည့်ပါဦး။ နင့်ကို ဒီကို လာခိုင်းဖို့ သဘောမတူခဲ့သင့်ဘူး။"

မြစ်သည် အားကောင်းစွာ စီးဆင်းနေပြီး နေဝင်ခါနီးပြီဖြစ်သည်။ ကယ်ဆယ်ရေးသမားများ သူတို့ကို မတွေ့သေးပေ။

လုယွီ ရေပေါ် ပေါ်လာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက လှိုင်းထန်နေသော မြစ်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ တပ်ရင်းမှူးစုန့်က ငိုခဲ့သည်။ "ရှန်းတုန်ကို ရှာပါ၊ မြန်မြန် ရှာပါ။"

"တပ်ရင်းမှူးစုန့်၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကို ရှာတွေ့မှာပါ။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျူးကျွင်းသည် ရေထဲသို့ ပြန်ခုန်ဆင်းသွားခဲ့သည်။

မြစ်ကမ်းပါးတွင် ကြည့်ရှုသူများ ပြည့်နှက်နေပြီး ထိုနှစ်ဦး၏ အရိပ်အယောင်ကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ နေ့လယ်ပိုင်း ကုန်ဆုံးသွားပြီး ညနေချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ မျှော်လင့်ချက်များ မှေးမှိန်လာခဲ့သည်။

လုယွီသည် ရေပေါ် ထပ်ပေါ်လာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ နီရဲနေသည်။ ရေစီးကြောင်းသည် ပြင်းထန်ပြီး အသက်ရှူရန် အခါအားလျော်စွာ ရေပေါ် ပေါ်လာသော စစ်သားများသည် ရေထဲသို့ ပြန်ခုန်ဆင်းကြသည်။ သူတို့သည် ရွာများစွာကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့သော်လည်း ကျန်းနျန် သို့မဟုတ် စုန့်ရှန်းတုန်၏ အရိပ်အယောင် မတွေ့ရပေ။ လူတိုင်း၏ မျှော်လင့်ချက်များ လျော့နည်းလာသည်။ မြစ်သည် လူနှစ်ဦးကို နာရီပေါင်းများစွာ ဆောင်ယူသွားနိုင်လောက်အောင် အားကောင်းသောကြောင့် အသက်ရှင်နိုင်ခြေ အလွန်နည်းသည်။

"ကျန်းနျန်။"

"ကျန်းနျန်။"

"စုန့်ရှန်းတုန်။"

လုယွီသည် အရှိန်ပြင်းသော မြစ်ထဲသို့ အော်ဟစ်ရင်း သူ၏ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုမှာ ထင်ရှားနေသည်။

"လုယွီ။"

စုန့်ပိုင် ရေပေါ် ပေါ်လာပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "အောက်ဘက်ကို ပိုပြီး ရှာပါ။ သူတို့ အဲဒီမှာ ရှိနိုင်သေးတယ်။"