အခန်း (၁၉၂)

သုံးရက်ကြာပြီးနောက်တွင် ချိုင်ယွိရှင်းသည် သူမ၏ ဖီးနစ်အမျိုးသမီးတပ်ကို ဦးဆောင်ကာ နယ်စပ်ဒေသသို့ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

ရှေ့တည့်တည့် အရှေ့မြောက်ဘက်တွင် နိုင်ငံငါးနိုင်ငံ တည်ရှိနေသည်။ ထိုဒေသသည် နောက်လိုက်အင်အား လေးသန်းကျော်ရှိသော အဝါရောင်ကောင်းကင်ဂိုဏ်း ၏ အခြေစိုက်စခန်းဖြစ်ပြီး လူနှစ်ယောက်ရှိသည့်ထဲတွင် တစ်ယောက်မှာ ထိုဂိုဏ်းဝင်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဗိုလ်ချုပ်ဝမ်ကျင်းဟိုင်က နယ်စပ်တွင် ရပ်လျက် ရှေ့ရှိနယ်မြေကို ညွှန်ပြကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့် ဗိုလ်ချုပ်ချိုင်၊ ဒီခရီးမှာ သတိကြီးကြီးထားဖို့ လိုပါလိမ့်မယ်"

"စိတ်ချပါ ဗိုလ်ချုပ်ဝမ်၊ ကျွန်မ မထွက်ခွာခင်မှာ လိုအပ်တဲ့ ပြင်ဆင်မှုတွေ အားလုံး လုပ်ခဲ့ပြီးပါပြီ"

ချိုင်ယွိရှင်းက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မရဲ့ အမျိုးသမီးစစ်သည် ၃,၀၀၀ ဟာ အင်အားကြီးစစ်တပ် ၃ သိန်းနဲ့ ညီမျှတယ်။ အဝါရောင်ကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ နောက်လိုက် ၄ သန်းဆိုတာ နားထောင်လို့သာ ကြောက်စရာကောင်းတာ၊ တကယ်တော့ သူတို့က စက္ကူကျားတွေပါပဲ၊ တစ်ချက်လောက် ထိုးဖောက်လိုက်တာနဲ့ ပြိုလဲသွားလိမ့်မယ်။ ဗိုလ်ချုပ်ဝမ်၊ ကျွန်မတို့ အောင်ပွဲခံပြီး ပြန်လာမယ့် သတင်းကောင်းကိုသာ စောင့်နေလိုက်ပါ"

"ဒါတောင်မှ ပေါ့ဆနေလို့ မဖြစ်ဘူး"

ဗိုလ်ချုပ်ဝမ်ကျင်းဟိုင်က လေးလေးနက်နက် သတိပေးလိုက်သည်။ "အဲဒီနောက်လိုက်တွေက အားနည်းပြီး ငါတို့ရဲ့ စစ်တပ်ကြီးကို မယှဉ်နိုင်ပေမဲ့၊ သူတို့က သေဘေးကို မကြောက်ကြဘူး။ ပုရွက်ဆိတ်တွေ များရင် ဆင်ကိုတောင် သတ်နိုင်တယ်ဆိုတာ သတိရပါ"

"အဲဒါအတွက်လည်း စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး။ အရှင်မင်းကြီးက ကျွန်မတို့အတွက် စည်ကြီးတစ်လုံး ပြင်ပေးထားပါတယ်။ ဒီစည်က တကယ့်ကို ထူးခြားတယ်၊ တီးလိုက်တာနဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ခြောက်ခြားစေပြီး တစ်ဖက်လူရဲ့ လှည့်ဖြားမှုကို ပျောက်ပျက်သွားစေနိုင်တယ်" ချိုင်ယွိရှင်းက စည်ကြီးတစ်လုံးကို ယူလာခိုင်းလိုက်သည်။

ဗိုလ်ချုပ်ဝမ်ကျင်းဟိုင်က ထိုစည်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သာမန်စည်တစ်လုံးကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း ဆွဲဆောင်မှုရှိနေသော စိတ်စွမ်းအားတစ်ခု ရှိနေပုံရသည်။ အကြာကြီးစိုက်ကြည့်မိပါက စိတ်ကိုလွင့်စင်သွားစေသဖြင့် သူသည် အကြည့်ကို ချက်ချင်းလွှဲလိုက်ရသည်။

"ကောင်းပြီ၊ မင်းတို့ ပြင်ဆင်ပြီးပြီဆိုရင်တော့ မြန်မြန်လုပ်ကြတာပေါ့"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဗိုလ်ချုပ်ဝမ်။ စစ်ပွဲမှာ အချိန်က အသက်ပဲ။ ကျွန်မတို့ အခုပဲ ထွက်ခွာတော့မယ်၊ နောက်တစ်နေ့မှ ပြန်ဆုံကြတာပေါ့" ချိုင်ယွိရှင်းက နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ဝမ်ကျင်းဟိုင်ကတော့ စိုးရိမ်နေတုန်းပင် ဖြစ်သည်။ "ဗိုလ်ချုပ်ချိုင်၊ စစ်သည် ၃,၀၀၀ တည်းနဲ့ လုံလောက်ပါ့မလား။ လူအင်အား ထပ်တိုးပေးလိုက်ရမလား"

ချိုင်ယွိရှင်းက သူမ၏ အမျိုးသမီးစစ်သည်များကို ပြန်ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ နည်းနည်းတော့ လိုအပ်နေသေးတယ်။ ကျွန်မရဲ့ အမျိုးသမီးစစ်သည်တွေက တိုက်ခိုက်ရေးမှာပဲ ကျွမ်းကျင်တာ၊ တခြားဘာမှ မလုပ်တတ်ကြဘူး။ ဒါကြောင့် ဗိုလ်ချုပ်ဝမ်အနေနဲ့ ပစ္စည်း သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးအတွက် လူအင်အား ၁ သိန်းလောက် စီစဉ်ပေးစေချင်ပါတယ်"

"ပစ္စည်းသယ်ဖို့ ဟုတ်လား" ဝမ်ကျင်းဟိုင် တစ်ယောက် ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားသည်။

ထို့နောက် ချိုင်ယွိရှင်းသည် အမျိုးသမီးစစ်သည် ၃,၀၀၀ နှင့် စစ်သည် ၁ သိန်းကို ဦးဆောင်ကာ အရှေ့မြောက်ဘက်ရှိ နိုင်ငံငါးနိုင်ငံအတွင်းသို့ ချီတက်ခဲ့သည်။ အဝါရောင်ကောင်းကင်ဂိုဏ်းသည်လည်း လက်ပိုက်ကြည့်မနေဘဲ ချက်ချင်းခုခံရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။

မဟာရှစစ်တပ်သည် မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာစဉ် အဝါရောင်ကောင်းကင်ဂိုဏ်းက စည်းရုံးထားသော မြောက်များစွာသော အရပ်သားများသည် ဓား၊ လှံ၊ ဒုတ်၊ ခဲများကို ကိုင်ဆောင်ကာ အော်ဟစ်ဆဲဆိုလျက် ပြေးထွက်လာကြသည်။ ထိုသူများထဲတွင် ယောက်ျား၊ မိန်းမ၊ လူကြီး၊ လူငယ် အားလုံးပါဝင်ပြီး အသက်ကို ပဓာနမထားဘဲ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်ထားကြသည်။

အမှန်အတိုင်းဆိုရလျှင် ထိုကဲ့သို့သော အရပ်သားတပ်ဖွဲ့မှာ မဟာရှတပ်ကို မယှဉ်နိုင်ပေ။ တစ်ချက်တည်းနှင့် ချေမှုန်းပစ်နိုင်သော်လည်း သူတို့မှာ လက်နက်မဲ့ အရပ်သားများဖြစ်နေသဖြင့် စစ်သည်များမှာ တိုက်ခိုက်ရန် ခဲယဉ်းနေသည်။

"အရပ်သားတွေကို လှည့်ဖြားပြီး အကြမ်းဖက်ခိုင်းနေတဲ့ အဝါရောင်ကောင်းကင်ဂိုဏ်းဟာ တကယ်ပဲ သေသင့်တယ်"

ချိုင်ယွိရှင်းက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "စည်ကြီးကို ယူခဲ့"

"ဟုတ်ကဲ့ ဗိုလ်ချုပ်" စည်ကြီးကို ရှေ့သို့ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

ချိုင်ယွိရှင်းသည် စည်ကြီးရှေ့တွင် ရပ်ကာ အားကုန် တီးခတ်လိုက်သည်။

စည်သံသည် လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ မဟာရှစစ်သည်များမှာ ဘာမှမခံစားရသော်လည်း အဝါရောင်ကောင်းကင်ဂိုဏ်းဝင်များမှာမူ ထိုအသံကို ကြားသည်နှင့် စိတ်ဓာတ်များဝေဝါးသွားကာ ငြိမ်သက်သွားကြပြီး သတိပြန်ဝင်လာကြသည်။

ထို့နောက် ရှေ့ရှိ စစ်သည် ၁ သိန်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့မှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

"မဟာရှစစ်တပ် ရောက်နေပြီ၊ မဟာရှက တိုက်ခိုက်ဖို့ လာနေပြီ"

"မဟာရှက ကြောက်စရာကောင်းတယ်၊ ငါတို့ သူတို့ကို မနိုင်ဘူး"

"ငါ ဘယ်လိုတောင် မိုက်မဲလိုက်တာလဲ၊ အုတ်ခဲနဲ့ တိုက်မယ်လို့ ဘာလို့ တွေးခဲ့တာလဲ။ သေချင်နေလို့ပဲ"

"ပြေးကြ၊ အသက်ရှင်ချင်ရင် အခုချက်ချင်း ပြေးကြတော့"

သူတို့သည် လက်နက်များကို ချပစ်ကာ ထွက်ပြေးကြလေသည်။ လာတုန်းက မြန်သလောက် ပြန်ပြေးတော့လည်း အလွန်မြန်ပေသည်။

ချိုင်ယွိရှင်းက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ကာ- "ဒီစည်ကြီးက တကယ် အစွမ်းထက်တာပဲ။ ငါ ခဏပဲ တီးလိုက်ရသေးတယ်၊ သူတို့ သတိဝင်ပြီး ထွက်ပြေးကုန်ကြပြီ။ ညီမတို့ရေ၊ ငါ့နောက်က လိုက်ခဲ့ကြ၊ မြို့ကို သိမ်းပိုက်လိုက်ရအောင်"

"ဟုတ်ကဲ့ ဗိုလ်ချုပ်" မဟာရှစစ်သည်များသည် မြို့ထဲသို့ ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ ဝင်ရောက်သွားကြပြီး ခေါင်းမာသော ဂိုဏ်းဝင်များကို ရှင်းလင်းကာ မြို့တစ်မြို့လုံးကို လွတ်မြောက်စေခဲ့သည်။

ထို့နောက် မြို့အတွင်းမှ ရရှိသော ရွှေ၊ ငွေ၊ ရတနာ၊ ဆန်စပါးနှင့် အထည်အလိပ်များကို မဟာရှနိုင်ငံသို့ ပြန်လည်သယ်ယူခဲ့သည်။ ပထမဆုံးတိုက်ပွဲမှာ အလွန်လွယ်ကူသဖြင့် ချိုင်ယွိရှင်းသည် ဒုတိယမြို့သို့ ဆက်လက်ချီတက်ခဲ့သည်။ လမ်းတွင် အဝါရောင်ကောင်းကင်ဂိုဏ်းဝင်များနှင့် တွေ့လျှင်လည်း စည်တီးကာ သတိပေး နိုးကြားစေခဲ့သည်။

ဤသို့ဖြင့် သူတို့သည် မြို့များကို အံ့ဖွယ်အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တစ်မြို့ပြီးတစ်မြို့ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

အဝါရောင်ကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ ဌာနချုပ်တွင်မူ မြေပြင်စစ်သူကြီးသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ပြေးဝင်လာသည်။ "အစ်ကိုကြီး၊ သတင်းဆိုးပဲ။ မဟာရှမှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လှည့်ဖြားမှုကို ဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းရှိနေတယ်။ အဲဒါက စည်ကြီးတစ်လုံးပဲ၊ အဲဒီအသံကြားတာနဲ့ လူတွေက သတိပြန်ဝင်ကုန်ကြတယ်"

ကောင်းကင်စစ်သူကြီးလည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ "သူတို့မှာ တကယ် နည်းလမ်းရှိနေတာပဲ"

မြေပြင်စစ်သူကြီးက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့်- "အခု သူတို့က မြန်မြန်ဆန်ဆန် ချီတက်လာနေပြီး မြို့ ၅ မြို့ကို သိမ်းပိုက်သွားပြီ။ မြို့ခံတွေကလည်း သတိပြန်ဝင်သွားကြတော့ ကျွန်တော်တို့အတွက် တကယ် အခြေအနေမကောင်းဘူး။ အစ်ကိုကြီး၊ အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ"

ကောင်းကင်စစ်သူကြီးက- "အဲဒီစည်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ လူတစ်ယောက်ယောက် ရှာလို့မရဘူးလား"

"အဲဒီစည်ကို မဟာရှစစ်တပ်က တင်းတင်းကျပ်ကျပ် စောင့်ရှောက်နေတာ၊ ဖျက်ဆီးဖို့က ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကြိုးစားကြည့်ရမှာပဲ"

"ကောင်းပြီ၊ ညီလေး၊ ဒီကိစ္စကို မင်းပဲ တာဝန်ယူလိုက်ပါ"

"အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော် အခုပဲ လူတွေ စီစဉ်လိုက်ပါ့မယ်။ သတင်းကောင်းကိုသာ စောင့်နေပါ"

မကြာမီတွင် မြေပြင်စစ်သူကြီးသည် ဂိုဏ်းဝင် တစ်သန်းကို ပြန်လည်စုစည်းကာ မဟာရှစစ်တပ်ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းဝင်တစ်သန်းမှာ လူပင်လယ်ကြီးသဖွယ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ချိုင်ယွိရှင်းက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "စည်ကြီးကို ချက်ချင်းတီးလိုက်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဗိုလ်ချုပ်"

စစ်သည်တစ်ဦးသည် စည်ကြီးရှေ့တွင် ရပ်ကာ အားကုန် တီးလိုက်သည်။

စည်သံကြောင့် ရှေ့သို့ တိုးလာသော ဂိုဏ်းဝင်များမှာ လှိုင်းလုံးများပမာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြသည်။ ထိုစဉ် ဂိုဏ်းဝင်များကြားမှ အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်ရေးသမား တစ်စု ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူအယောက်တစ်ရာခန့်ရှိပြီး အင်အားအနည်းဆုံး လူမှာပင် ဒုတိယတန်းစား စစ်သည်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်မှာ မြေပြင်စစ်သူဖြစ်ပြီး ဓားကြီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ "အဝါရောင်ကောင်းကင်ရဲ့ ရည်မှန်းချက်အတွက်၊ တိုက်ခိုက်ကြ။ စည်ကြီးကို ဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့သူကို ငါကိုယ်တိုင် ဆုလာဘ်တွေ အများကြီး ပေးမယ်"

"တိုက်ကြဟေ့" လူအုပ်ကြီးက အော်ဟစ်ကာ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

ချိုင်ယွိရှင်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကာ- "ငါက မင်းတို့ကို စောင့်နေတာ"

သူမ၏ လှံရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ "စစ်ဗျူဟာ ခင်းကျင်းကြ" ဟု အော်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ ဗိုလ်ချုပ်"

စစ်ဗျူဟာခင်းကျင်းလိုက်သည်နှင့် စစ်သည် ၃,၀၀၀ ၏ စွမ်းအားများမှာ ချိုင်ယွိရှင်းထံ စုစည်းသွားပြီး မြေပြင်စစ်သူကြီး၏ လူများကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ထိုတစ်ချက်တည်းဖြင့် ရန်သူအားလုံး ချေမှုန်းခံလိုက်ရလေသည်။ မြေပြင်စစ်သူကြီး တစ်ယောက်သာ အသက်ရှင်ကျန်သော်လည်း ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရကာ သွေးအန်လျက် ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

"မှတ်ထားပါ၊ ငါ ပြန်လာခဲ့မယ်"

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

"တိုက်ခိုက်တဲ့ နေရာမှာသာ ညံ့တာ၊ ပြေးတဲ့နေရာတော့ တကယ် မြန်တာပဲ" ချိုင်ယွိရှင်းက မထီမဲ့မြင် ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် လူလွှတ်ပြီး မလိုက်ခိုင်းတော့ဘဲ စစ်မြေပြင်ကို ရှင်းလင်းကာ စစ်သုံ့ပန်းများနှင့် ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ မကြာမီ မြေပြင်စစ်သူကြီးသည် ဌာနချုပ်သို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။ ကောင်းကင်စစ်သူကြီး သူ့ကိုမြင်သောအခါ ထိတ်လန့်သွားပြီး- "ညီလေး၊ ဘာဖြစ်တာလဲ၊ ဘယ်သူ လုပ်လိုက်တာလဲ"

"မဟာရှစစ်တပ်ပဲ။ သူတို့က တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စစ်ဗျူဟာကိုတောင် သုံးနိုင်တယ်။ အားလုံးက အဲဒီတိုက်ချက်အောက်မှာ သေကုန်ကြပြီ။ ကျွန်တော်ပဲ ကံကောင်းလို့ အသက်ရှင်ခဲ့တာ"

ကောင်းကင်စစ်သူကြီးက သက်ပြင်းချလိုက်ကာ- "မဟာရှက တကယ့်ကို ရင်ဆိုင်ရ ခက်ခဲတာပဲ"

"အစ်ကိုကြီး၊ အခု ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ"

"အခုတော့ ဒီနေရာကို စွန့်ခွာပြီး တခြားနေရာမှာ သွားပြီး အခြေချဖို့ကလွဲလို့ တခြားနည်းလမ်း မရှိတော့ဘူး"

"အစ်ကိုကြီး၊ ဒါ ကျွန်တော်တို့ အပင်ပန်းခံ တည်ဆောက်ခဲ့ရတဲ့ အခြေခံစခန်းလေ။ တကယ်ပဲ စွန့်ခွာသွားတော့မလို့လား"

"မစွန့်ချင်ပေမဲ့လည်း စွန့်ရတော့မယ်။ ဒီမှာ ဆက်နေရင် အခြေစိုက်စခန်းတင်မကဘူး၊ ငါတို့ အသက်တောင် ပါသွားလိမ့်မယ်"

မြေပြင်စစ်သူကြီးမှာ မကျေနပ်သော်လည်း မဟာရှ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို တွေးမိကာ လက်ခံလိုက်ရသည်။ "အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်ကိုသွားကြမလဲ"

"အခု ငါတို့ သွားလို့ရတာဆိုလို့ မဟာရွှယ်၊ မဟာရှီ နဲ့ မဟာကျူးပဲ ရှိတယ်။ မဟာရွှယ်က အင်အားကြီးပေမဲ့ ငါတို့သာ တိတ်တိတ်လေး ကြီးထွားလာရင် သူတို့က ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် မဟာရှီ နဲ့ မဟာကျူးကိုပဲ သွားကြမယ်။ အဲဒီမှာ ငါတို့အတွက် အခြေခံရှိပြီးသားဆိုတော့ ပိုလွယ်မယ်"

“ကောင်းပြီ၊ မဟာရှီ နဲ့ မဟာကျူးကို သွားကြစို့"

ဤသို့ဖြင့် သူတို့သည် နိုင်ငံငါးနိုင်ငံကို စွန့်ခွာကာ အခြေစိုက်စခန်းကို ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ကြသည်။ ခေါင်းဆောင်မရှိတော့သောကြောင့် မဟာရှစစ်တပ်၏ ချီတက်မှုမှာ ပို၍ပင် မြန်ဆန်လာလေသည်။ တိုက်ပွဲတိုင်းမှာ အောင်ပွဲရခဲ့ပြီး စည်ကြီးကို တီးရုံဖြင့် စစ်ပွဲများ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

ချိုင်ယွိရှင်းက အပေါ်ယံတွင် ပစ္စည်းများ သိမ်းဆည်းနေစဉ်၊ လင်းပိုင်ဖန်ကမူ အောက်ခြေမှ ကောင်းမွန်လှတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို သူ၏ အင်ပါယာ မြေပုံထဲသို့ သိမ်းဆည်းနေလေသည်။

အင်ပါယာ မြေပုံကို ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေလေသည်။

အင်ပါယာ မြေပုံ (အလယ်အလတ်အဆင့်)

နယ်မြေဧရိယာ: စတုရန်းမိုင် ၂.၈ သန်း (စိုက်ပျိုးနိုင်သောမြေ ၁.၅ သန်း)

နိုင်ငံတွင်း အရင်းအမြစ်: ငွေတေး သန်း ၅၁၂ (ရွှေတွင်း ၃ ခု၊ ငွေတွင်း ၄ ခု၊ ကြေးတွင်း ၆ ခု၊ သံသတ္တုတွင်း ၁၁ ခု)

လူဦးရေ: ၁၅.၂ သန်း ( လူချမ်းသာ ၃%၊ သာမန်ပြည်သူ ၃၇%၊ ဆင်းရဲသား ၆၀%)

စစ်အင်အား: ၁.၂ သန်း ( ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် ၁၁ ဦး၊ ခန္ဓာကိုယ် လေ့ကျင့်ခြင်းအဆင့် ၄၅၀၀ ဦး)

စုစုပေါင်း နိုင်ငံတော် စွမ်းအား: ၂၉၅၀ (မဟာနိုင်ငံအဆင့်)

နယ်မြေဧရိယာမှာ စတုရန်းမိုင် ၁ သန်းကျော် တိုးပွားလာပြီး အရင်းအမြစ်များမှာလည်း သန်း ၁၀၀ ကျော် တိုးလာခဲ့သည်။ လူဦးရေမှာလည်း ၂ သန်းကျော် တိုးလာသဖြင့် နိုင်ငံတော် စွမ်းအားမှာ ၃၀၀၀ အဆင့်သို့ နီးကပ်လာခဲ့သည်။

“ဒင်၊ ကစားသမား၏ နိုင်ငံတော်စွမ်းအား တိုးတက်လာသဖြင့် သင်၏ ခွန်အားလည်း တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သင်သည် အစစ်အမှန် ရွှမ်ဝူ ပညာရပ်" ကို ရရှိပါသည်။

ဤပညာရပ်ကို ပြိုင်ဘက်ကင်း ဆရာကြီးတစ်ဦးက ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်ပြီး သိုင်းပညာ နည်းစနစ် ၁၀ မျိုးနှင့် ရွှမ်ဝူအတွင်းအားတို့ ပါဝင်သည်။ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားပညာ၊ ကောင်းကင်ခွင်း လှံသိုင်းပညာ၊ အတုမရှိ ဓားမော့ပညာ အစရှိသည့် အင်အားကြီးမားလှတဲ့ သိုင်းပညာဆယ်မျိုးတို့ ပါဝင်နေသည်။ ဒီသိုင်းပညာတွေကိုသာ ကျွမ်းကျင်စွာ တက်မြောက်သွားပါက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် စိန်ခေါ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

လင်းပိုင်ဖန်သည် မျက်စိကိုမှိတ်ကာ ထိုပညာရပ်ကို စုပ်ယူလိုက်သည်။ ဤပညာရပ်မှာ သူသင်ယူခဲ့သမျှတွင် အနက်နဲဆုံးနှင့် အစွမ်းထက်ဆုံးဖြစ်သည်။ ဤသည်ကို တတ်မြောက်သွားပါက ကောင်းကင်အဆင့်သို့ ရောက်ရန် လက်တစ်ကမ်းသာ လိုတော့မည်ဖြစ်သည်။

"တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပညာရပ်ပါလား" လင်းပိုင်ဖန်က ဝမ်းသာအားရ ရေရွတ်လိုက်သည်။