လက်ဆောင်မွန်များ

မင်ယွဲ့သည် သူမဘေးတွင် ဝိုင်းချွဲနေသော ယွမ်ပေါ့၏ ခေါင်းလုံးလုံးလေးကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

"နင်က ဝလို့ ဖောင်းနေတာ မဟုတ်ဘဲ လေပွနေတာများလား"

"ဟွန့်... မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါက ချစ်စရာကောင်းလွန်းလို့ ဖောင်းနေတာပါဆို"

ယွမ်ပေါ့သည် အိမ်ပြန်ရောက်သည်နှင့် ဘာမျှမစားရသေးသည့်အလား စားပွဲဝိုင်းတွင် အသင့်နေရာယူထားလေသည်။

သူ၏ အစားအသောက်အပေါ် မက်မောမှုမှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့မခန်းလှသည်။

မင်ယွဲ့သည်လည်း တွန့်တိုခြင်းမရှိဘဲ ကြက်တစ်ကောင်လုံးကို စွပ်ပြုတ်ချက်ကာ ဘဲကင်တစ်ကောင်ကိုလည်း အဆင်သင့် ပြင်ပေးလိုက်သည်။ ဆောင်းရာသီ၏ အအေးဓာတ်ကို အန်တုရန် ဟော့ပေါ့အိုးလေးတစ်အိုးကိုလည်း တည်ထားလိုက်သေးသည်။

မီးဖိုပေါ်တွင် အရှိန်လျှော့ကာ တည်ထားသော ကြက်စွပ်ပြုတ်အိုးမှ ရနံ့သည် တစ်အိမ်လုံးကို ပျံ့နှံ့သွားစေသည်။

မင်ယွဲ့သည် ကြက်တစ်ကောင်လုံးကို ယွမ်ပေါ့ထံ ပုံပေးလိုက်ပြီး သူမအတွက်မူ အာဟာရပြည့်ဝသော စွပ်ပြုတ်တစ်ခွက်နှင့် ထမင်းတစ်ပန်းကန်သာ ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ယွမ်ပေါ့မှာမူ အရိုးပုံများသာ ကျန်ရစ်အောင် အားရပါးရ စားသောက်နေတော့သည်။

နွေဦးပွဲတော် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ လမ်းမများပေါ်တွင် အနီရောင် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် ဝေဝေဆာဆာ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ မင်ယွဲ့သည် အိမ်အလှဆင်ရန်အတွက် တရုတ်စာသားစုံတွဲများနှင့် စက္ကူဖြတ်ညှပ်ပန်းလေးများကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။

"ယွမ်ပေါ့... ဘယ်ဘက်ကို နည်းနည်းတိုးဦး၊ ဟုတ်ပြီ... အဲဒီနေရာပဲ"

ယွမ်ပေါ့သည် အတောင်ပံမပါသော်လည်း လေထဲတွင် ပျံသန်းနိုင်သည့် စွမ်းအားရှိရာ မင်ယွဲ့အတွက် တရုတ်ထုံးများ ချိတ်ဆွဲရာတွင် အားကိုးရသူ ဖြစ်လာသည်။

တစ်ဖက်အိမ်မှ ကလေးငယ်တစ်ဦးမှာ ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သွားကာ

“မေမေ... ပန်ဒါလေးက ပျံနေတယ်"

ဟုအော်ဟစ်တော့သည်။ မင်ယွဲ့ကမူ ထိုကလေးငယ်၏ အော်ဟစ်သံကြောင့် ယွမ်ပေါ့ကို အမြန်

ပင် ပြန်ချီထားလိုက်ရသည်။

နှစ်သစ်ကူးရန်အတွက် မင်ယွဲ့သည် ခရီးဆောင်

အိတ်ကြီးကို ဆွဲကာ နေရပ်သို့ ပြန်ခဲ့သည်။

လေယာဉ်ကွင်းသို့ သူမ၏ ဦးလေးက လာရောက်ကြိုဆိုခဲ့သည်။

"မင်ယွဲ့... ဒီမှာ"

ဝတ်စုံအပြည့်ဖြင့် ခန့်ညားနေသော ဦးလေးဖြစ်သူကို မြင်သောအခါ မင်ယွဲ့က ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

“ဦးလေး... ဟိုတယ်လုပ်ငန်းတွေ အဆင်ပြေရဲ့လားဟင်"

ဦးလေးဖြစ်သူက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ

"အဆင်တော့ ပြေပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မြို့ထဲမှာ ဟိုတယ်အသစ်တစ်လုံး ထပ်ဖွင့်လိုက်တော့ ဧည့်သည်တွေ နည်းနည်းပါးသွားတာပေါ့ဟိုတယ်ကို ပြန်ပြင်ဆင်ဖို့ကျတော့လည်း ငွေက အများကြီး ကုန်မှာဆိုတော့ ဦးလေးတို့မှာ စွန့်စားဖို့ နည်းနည်း ကြောက်နေမိတယ်"

ဟု ဆိုသည်။

ထို့နောက် သူက ဝမ်းသာအားရဖြင့် သတင်းကောင်းတစ်ခုကို ပြောပြလာသည်။

"ဒါနဲ့... မင်းအဒေါ်မှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီ"

မင်ယွဲ့မှာ အံ့သြဝမ်းသာသွားရသည်။

အဒေါ်ဖြစ်သူ၏ ကျန်းမာရေးအခြေအနေကြောင့် ကလေးရရန် ခဲယဉ်းမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ သတင်းကောင်းကြားရသဖြင့် အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်မိသည်။

ဦးလေးဖြစ်သူမှာ မိသားစု၏ တည်ငြိမ်သော ပျော်ရွှင်မှုကိုသာ လိုလားပြီး ထပ်မံစွန့်စားရန် ဆန္ဒမရှိတော့ကြောင်း ပြောကြားလာသောအခါ မင်ယွဲ့ကလည်း လေးစားစွာဖြင့် နားထောင်ပေးခဲ့သည်။

အိမ်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ မိသားစုဝင်အားလုံးက စောင့်ကြိုနေကြသည်။ မင်ယွဲ့၏ ညီလေးများဖြစ်သော မင်ချန်နှင့် မင်ကျောက်တို့က ရှေ့ဆုံးမှ ပြေးထွက်လာကြသည်။

"အစ်မကြီး ပြန်လာပြီ"

မင်ယွဲ့သည် သူမ၏ လက်ကိုင်အိတ်အတွင်းမှ ရတနာသေတ္တာလေးများကို ထုတ်ကာ စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။ ထိုသေတ္တာလေးများပေါ်မှ နာမည်ကြီး ရတနာဆိုင်တံဆိပ်ကို မြင်သည်နှင့် လူတိုင်း မျက်လုံးပြူးသွားကြသည်။

မင်မင်သည်လည်း သူမ၏ ပညာရေးအတွက် အားကြိုးမာန်တက် ကြိုးစားနေသူဖြစ်ရာ မင်ယွဲ့ကို မြင်သည်နှင့် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ နှုတ်ဆက်သည်။

"အဒေါ်... မလောပါနဲ့၊ အားလုံးအတွက် လက်ဆောင်တွေ ပါပါတယ်"

မင်ယွဲ့က သေတ္တာလေးများကို ဖွင့်ပြရန် ပြင်

လိုက်သည်။ အဒေါ်ဖြစ်သူမှာမူ

“ယွဲ့ယွဲ့ရယ်... ဒါတွေက အရမ်းစျေးကြီးမှာပဲ၊ မလိုပါဘူးကွယ်"

ဟု အားနာစွာဖြင့် ငြင်းဆန်နေလေသည်။

မင်ယွဲ့၏ မိခင်မှာမူ သမီးဖြစ်သူ၏ စေတနာကို နားလည်သဖြင့် ပြုံးလျက်သာ ကြည့်နေတော့သည်။