အခန်း (၂၇၇)

Vol. 28 Ch. 277

*(277)

လီရှို့လီတစ်ယောက် ဆိုဖာဘေးတွင် စိုးရိမ်တကြီး ရပ်နေခဲ့သည်။

ဆိုဖာပေါ်တွင် စိတ်ကြည်လင်နေသောအမူအရာဖြင့် ခြေထောက်ချိတ်၍ထိုင်နေသော ဒါရိုက်တာရှုကို မြင်လျှင် သူမ ပို၍ပင်စိုးရိမ်လာရသည်။

ဒါရိုက်တာရှု၏ အောင်နိုင်သူတစ်ဦး၏အသွင်ရှိနေသော အမူအရာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် စုန့်ဝေ့၏ အလုပ်တွင် ပြဿနာတစ်ခုခုတက်နေလောက်ပေပြီ။

"ဒါရိုက်တာရှု၊ ရေနည်းနည်းလောက် ထပ်သောက်ဦးမလား?"

လီရှို့လီတစ်ယောက် ဒါရိုက်တာရှု၏ ပါးစပ်မှ တစ်စုံတစ်ခုထွက်လာနိုင်မည်လားဟူသောအတွေးဖြင့် ကြိုးစား၍မေးမြန်းနေချိန်တွင် အပေါက်ဝမှ တံခါးဖွင့်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

ဒါရိုက်တာရှုနှင့် လီရှို့လီတို့နှစ်ယောက်လုံး တံခါးဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြလျှင် မျက်နှာအမူအရာဆိုးရွားစွာဖြင့် ဝင်လာကြသော စုန့်ဝေ့နှင့် စုန့်စစ်ယွီတို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

စုန့်ဝေ့က စိတ်ပူစရာမရှိသော်လည်း စုန့်စစ်ယွီ၏ မျက်လုံးများမှာတော့ ယုန်မျက်လုံးများကဲ့သို့ နီမြန်းနေပြီး ငိုထားကြောင်းကို သိသာစွာတွေ့မြင်နိုင်ပေသည်။

တစ်ချိန်တည်း၌ စုန့်စစ်ယွီမှ စုန့်ဝေကို နာကျည်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေခြင်းကို တွေ့မြင်လိုက်ရသောကြောင့် လီရှို့လီကို အံ့သြသွားစေခဲ့သည်။

ဒါက ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ?

ဒီသားအဖနှစ်ယောက်က စကားများလာကြတာလား။ စုန့်ဝေ့က စုန့်စစ်ယွီ ဆူလိုက်တာလား။

လီရှို့လီတစ်ယောက် အကြောင်းပြချက်ကို မသိသော်လည်း စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် စိတ်သက်သာရာရသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေ၏။

လီရှို့လီအနေဖြင့် စက်ရုံထဲတွင် စုန့်သားအဖနှစ်ယောက် အရှက်ရနေခဲ့ရသည့် အခြေအနေကို ကိုယ်တိုင် မမြင်လိုက်ရခြင်းကတော့ နှမြောစရာကောင်းပေသည်။ ထိုသည်က သူမအတွက် အလွန်ပင် စိတ်ကျေနပ်စရာကောင်းသော မြင်ကွင်းဖြစ်နေမည်မဟုတ်ပါလား။

"ဒါရိုက်တာရှု? ခင်ဗျား ဘာလို့ ဒီကိုရောက်နေတာလဲ"

စုန့်ဝေ့တစ်ယောက် အိမ်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မျက်လုံးထောင့်စွန်းမှ ဆိုဖာပေါ်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက် ထိုင်နေသည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်၏။

မူလက လီရှို့ယွီအား အဘယ်ကြောင့် ညစာမချက်ရသေးဘဲ ဤနေရာတွင် ထိုင်နေရဲသနည်းဟု မေးရန်ပြင်လိုက်သော်လည်း ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေသူက ဒါရိုက်တာရှု ဖြစ်နေကြောင်းကို မြင်လိုက်ရလျှင် ချက်ချင်းပင် သတိထားနေသည့် အခြေအနေဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။

တစ်ဖက်မှ ဒေါသထွက်ပြီး ဝမ်းနည်းနေသော စုန့်စစ်ယွီသည်လည်း ဤစကားကို ကြားလိုက်ရလျှင် ချက်ချင်းပင် လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

ရှုကျစ်ဝမ်၏ ခြောက်လှန့်ခြင်းကို ခံထားရသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ စုန့်စစ်ယွီအနေဖြင့် ယခုအချိန်တွင် ဒါရိုက်တာရှုကို စကားမပြောရဲပါချေ။

ဒါရိုက်တာရှုက စုန့်ဝေ့၏ မေးခွန်းကို ကြားလျှင် လက်ထဲမှ ရေဖန်ခွက်ကို ချလိုက်ပြီးနောက် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ထရပ်လိုက်သည်။

" မစ္စတာစုန့်၊ နောက်ဆုံးတော့ အိမ်ကို ပြန်လာပြီပေါ့လေ"

ဒါရိုက်တာရှုက သူ့ကိုကြည့်ပြီး အလွန်ပင် တောက်ပစွာ ပြုံးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့် စုန့်ဝေ့တစ်ယောက် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်းကို ရိပ်မိလိုက်၏။

ဤကာလအတွင်း ကလေးနှစ်ယောက်၏ ကြားမှ ဆက်ဆံရေး ပျက်ပြားသွားပြီးကတည်းက သူနှင့် ဒါရိုက်တာရှုတို့ကြားတွင် ရန်သူများကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့ကြသည်ကို နှစ်ယောက်လုံး ကောင်းစွာသိကြပေသည်။

သူတို့က အလုပ်တစ်ခုတည်းတွင်အတူလုပ်နေသည်ဟူသော မျက်နှာကြောင့်သာ တိုက်ရိုက် အဆက်အသွယ် မဖြတ်ကြခြင်းဖြစ်၏။

သို့သော် မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့က တစ်ဦး၏အိမ်သို့ တစ်ဦး သွားရောက်ကာ သတင်းကောင်း ပြောရမည့် ဆက်ဆံရေးမျိုးတော့ မဟုတ်ပါချေ။

စက်ရုံမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားတာများလား...?!

စုန့်ဝေ့၏ အလိုလိုသိစိတ်မှာ အလွန်ပင် ထက်မြက်လှသော်လည်း ကံဆိုးစွာဖြင့် နောက်ကျသွားခဲ့ပေပြီ။

"မင်းက တစ်နေ့လုံး အပြင်ထွက်နေပြီး အခုမှ ပြန်လာတာဆိုတော့ အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စတွေကို သွားလုပ်နေတာဖြစ်ရမယ်.. ဟုတ်တယ်မလား?"

ဒါရိုက်တာရှုက စုန့်ဝေ့၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ကိုယ်တိုင်မြင်လိုက်ရပြီး တစ်ဖက်လူက တစ်ခုခုကို ရိပ်မိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်သဖြင့် လေသံက ရုတ်တရက် ပို၍လေးနက်သွားလေသည်။

စုန့်ဝေ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုဖိအားပေးကာ ပြုံးလိုက်ရသည်။

"ကိစ္စလေးတွေ ရှိနေလို့ပါ၊ ဒါကြောင့် ဒီနေ့ တစ်ရက် ခွင့်ယူလိုက်ရတာ"

သူပ 'ခွင့်' ဟူသော စကားလုံးကို ဖိ၍ ပြောလိုက်လေ၏။ သူ့အနေဖြင့် ယနေ့ အလုပ်မဆင်းသော်လည်း ခွင့်တိုင်ထားကြောင်း ဒါရိုက်တာရှုကို သတိပေးလိုခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုသို့လုပ်ခြင်းက စက်ရုံ၏ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများနှင့် ညီညွတ်ပေသည်။

သို့သော် ဒါရိုက်တာရှု၏ အပြုံးက လျော့ပါးမသွားသည့်အပြင် ပို၍ပင် အဓိပ္ပာယ်ပြည့်ဝသော အပြုံးတို့ဖြစ်လာခဲ့သည်။

စုန့်ဝေ့တစ်ယောက် ကြောင်အ,သွားပြီး ဘေးနားရှိ လီရှို့ယွီကို ချက်ချင်းကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးလိုက်လေသည်။

"ငါ မင်းကို ငါ့အတွက် ခွင့်သွားတိုင်ခိုင်းထားတယ်မလား? မင်း မသွားဘူးလား?"

အကယ်၍ လီရှို့ယွီသာ သူ့အတွက် ခွင့်မတိုင်ပေးခဲ့ဘဲ ဒါရိုက်တာရှုက ထိုကိစ္စအတွက် ပြဿနာရှာရန် ရောက်လာခြင်းဖြစ်ပါက သူ လီရှို့ယွီကို လုံးဝ ခွင့်လွှတ်ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် လီရှို့ယွီက 'ရှင် ကျွန်မကို မစွပ်စွဲပါနဲ့' ဟူသော အမူအရာဖြင့် လက်ကာပြလာခဲ့၏။"သွားခဲ့တယ်.. ရှင့်အတွက် ခွင့်တိုင်ပေးဖို့ သွားရင်းနဲ့ ဒီနေ့ အပြင်မှာ ချော်လဲခဲ့သေးတယ်!"

ထိုသို့ပြောရင်း လီရှို့ယွီက သက်သေအဖြစ် သူမ၏ 'ဒဏ်ရာရနေသော ခြေထောက်' ကို အမြန်ထုတ်ပြလိုက်လေသည်။

ထို့အပြင် ဘေးမှ ဒါရိုက်တာရှုကလည်း အချိန်ကိုက်ပင် ထောက်ခံပေးလိုက်၏။

"မစ္စတာစုန့်၊ မင်းရဲ့ဇနီးက ခွင့်တိုင်ဖို့ စက်ရုံကို တကယ်လာခဲ့တယ်၊ ဒါကို ငါကိုယ်တိုင် သက်သေခံပေးနိုင်တယ်"

လီရှို့ယွီလည်း ထိုစကားကို ကြားလျှင် ကျေးဇူးတင်သော အမူအရာဖြင့် ဒါရိုက်တာရှုကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

သို့သော် စုန့်ဝေ့ကတော့ ပို၍ပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသည်။

လီရှို့ယွီဘက်မှ ခွင့်သွားတိုင်ပေးခဲ့သည်ဆိုပါက ဒါရိုက်တာရှုမှ အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာသို့ကိုယ်တိုင် လာတွေ့ရပါသနည်း?

ဤအချိန်တွင် ညွှန်ကြားရေးမှူးရှုသည် စုန့်ဝေ့ကို ဆက်လက်၍ နောက်ပြောင်ချင်စိတ်မရှိတော့ချေ။

သူက စုန့်ဝေ့ကို အပြုံးတစ်ခုနှင့် ပြောလိုက်၏။

"ဒါပေမဲ့ မစ္စတာစုန့်.. မင်း ခွင့်တိုင်ထားတယ်ဆိုတာ မှန်ပေမဲ့ အဲဒီခွင့်က တကယ့်ကို ကံဆိုးတဲ့အချိန်နဲ့ တိုက်ဆိုင်သွားတာပဲ

ဒီနေ့ မင်းရဲ့ အလုပ်ရုံက စက်ပစ္စည်းတစ်ခု ပျက်သွားတယ်.. အတော်ဆုံး အင်ဂျင်နီယာဖြစ်တဲ့ မင်းက မရှိနေတော့ အလုပ်ရုံတစ်ခုလုံးရဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်တွေ ရှေ့မဆက်နိုင်တော့ဘူးလေ

တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ စက်ရုံမှူးက ဒီအကြောင်းကို သိသွားတယ်၊ အဟမ်း.. ဒါကြောင့် မစ္စတာစုန့်.. ငါ့ကို သဘောထားမကြီးဘူးလို့တော့ မပြောပါနဲ့

အမှန်ပဲ၊ မင်း တကယ်ကို ကံဆိုးသွားတာ၊ စက်ရုံမှူးက တိုက်ရိုက်ပဲ ပြောလိုက်တယ်၊ မင်းရဲ့ အလုပ်အခြေအနေအရ အလုပ်ရုံမှာ အင်ဂျင်နီယာအဖြစ် ဆက်လုပ်ဖို့ မသင့်တော်တော့ဘူးတဲ့၊

ဒါကြောင့် စိတ်အေးအေးထားနိုင်အောင် မင်းကို ရာထူးလျှော့ချလိုက်ပြီလို့ ပြောခိုင်းလိုက်တယ်"

"ဘာ!"

စုန့်ဝေ့တစ်ယောက် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ယခင်က တည်ငြိမ်နေခဲ့သော စိတ်ခံစားချက်များက လုံးဝ ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့၏။ သူက ဒါရိုက်တာရှုကို မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ! ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ? ငါက စက်ရုံရဲ့ နံပါတ်တစ် အင်ဂျင်နီယာပဲလေ!"

သူသည်က အစွမ်းထက်ဆုံး မဟုတ်ခဲ့လျှင်ပင် သူထံ၌ "ဖခင်အရင်းထက် ပို၍ ကောင်းမွန်သော ပထွေး" ဟူသော ဂုဏ်သတင်း ရှိခဲ့ဖူးပြီး နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ဤဂုဏ်သတင်းကြောင့်ပင် စက်ရုံမှ ဆုတံဆိပ်များစွာ ရရှိခဲ့ဖူးသည်။

ထို့ကြောင့် သူ့ကိုယ်သူ စက်ရုံတွင် အကျော်ကြားဆုံး အင်ဂျင်နီယာအဖြစ် သတ်မှတ်ထားခြင်းဖြစ်ပေ၏။

နံပါတ်တစ်အင်ဂျင်နီယာ ဟုတ်လား?

ဒါရိုက်တာရှုတစ်ယောက် စုန့်ဝေ့၏ စကားကို ကြားလျှင် မရယ်မောဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

"စုန့်ဝေ့... စုန့်ဝေ့... မင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်အပြင် တခြားလူတွေကိုရော ကြည့်တတ်ရဲ့လား? လူတိုင်းက မင်းကို အင်ဂျင်နီယာစုန့်လို့ ခေါ်နေကြတော့ မင်းက တကယ်ကြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လူရာဝင်တယ်လို့ ထင်နေတာလား

ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်တွေအတွင်း မင်းမှာ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်လည်း မရှိဘူး၊ အရည်အချင်းလည်း မရှိဘူး.. မင်းရဲ့ အဲဒီ 'ထူးချွန်ဝန်ထမ်း' ဆိုတဲ့ နာမည်လေးကိုပဲ အားကိုးပြီး ရပ်တည်နေခဲ့တာ

ဘာလဲ...မင်းက မင်းရဲ့နေရာကို အစားထိုးလို့မရဘူးလို့ ထင်နေတုန်းပဲလား?"

အထူးသဖြင့် ယခုအချိန်တွင် မြို့တော်မှ နည်းပညာအကူအညီပေးရန် လူများရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ပရော်ဖက်ဆာဟောင် ရောက်လာခဲ့ပြီးနောက် ပရော်ဖက်ဆာဟောင်က စက်ရုံမှ အလားအလာရှိသော အင်ဂျင်နီယာတချို့ကို ရွေးချယ်ကာ သူနှင့်အတူ သင်ယူလေ့ကျင့်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။

သူတို့က မြို့တော်မှ နာမည်ကျော် ပရော်ဖက်ဆာများ၏ သင်ကြားမှုကို ခံရမည့် ကျောင်းသားများဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ဤသည်မှ စက်ရုံမှ ထိုအင်ဂျင်နီယာများကို မြို့တော်သို့ အဆင့်မြင့်ပညာ သင်ယူရန် လွှတ်လိုက်ခြင်းနှင့် တူညီပေ၏။

ထို့အတွက် နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့က စက်ရုံ၏ အဓိကထောာ်တိုင်များ ဖြစ်လာကြမည်မှာ အသေအချာပင်။

စုန့်ဝေ့ကဲ့သို့သော လူစားမျိုးအတွက်ကတော့..

စိတ်မကောင်းပါဘူး။ နောက်ဆုတ်ပေးရမဲ့ အချိန်ကို ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။

"မမှန်ကန်သော နည်းလမ်းများ" ကို အသုံးပြု၍ ဤနေရာသို့ ရောက်လာသူများက အဝေးသို့ ဆက်သွားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဒါရိုက်တာရှုက ပြဇာတ်ကြည့်ခြင်းကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး၊ သတင်းစကားကိုလည်း ပေးပြီးပြီဖြစ်သောကြောင့် စုန့်မိသားစုအိမ်တွင် ဆက်နေရန် အစီအစဉ် မရှိတော့ပေ။

"ဒါနဲ့ တစ်ခုပြောဖို့ မေ့နေတာပဲ၊ မစ္စတာစုန့် မင်းက အင်ဂျင်နီယာ မဟုတ်တော့တဲ့အတွက် ဒီ 'ခေါင်းဆောင်တွေနေတဲ့ အဆောင်' မှာ ဆက်နေလို့ ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး

ဒီနေ့ နေ့လယ်ပိုင်း အချိန်လေးရနေတုန်း မင်းတို့မိသားစုရဲ့ပစ္စည်းတွေကို သိမ်းဆည်းထားသင့်တယ်၊ ပြီးရင် ဝန်ထမ်းမိသားစုဝန်းထဲက ဘယ်အိမ်ကို အစားရမလဲဆိုတာ နေရာချထားရေးဌာနမှာ သွားမေးထားလိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ

မဟုတ်ရင် နောက်နှစ်ရက်နေလို့ တစ်ဖက်က လူတွေရောက်လာရင် မင်းအနေနဲ့ ပစ္စည်းတွေကို သိမ်းဆည်းဖို့ အချိန်သိပ်ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဝုန်း...!

စုန့်ဝေ့တစ်ယောက် သူ့ကိုပြိုလဲသွားစေမည့် သတင်းတစ်ခုကိုရရှိပြီး ချက်ချင်းပင် နောက်ထပ်တုန်လှုပ်စရာသတင်းတစ်ခုကို ထပ်မံ ရရှိခဲ့ပြန်သည်။ယခုဆိုလျှင် သူ၏ လုပ်ငန်းခွင်အဆင့်အတန်းမှာ လျော့ကျသွားခဲ့ပေပြီ။ အင်ဂျင်နီယာ မဟုတ်တော့သည့်အပြင် နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်နီးပါး နေထိုင်ခဲ့သော ဤနှစ်ထပ်တိုက်လေးကိုလည်း စွန့်လွှတ်ရန် ပြောလာခဲ့သည်။

"မဟုတ်ဘူး ဒါရိုက်တာရှု ၊ ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ၊ ကျွန်မတို့ မိသားစုက အနောက်ဘက်က ဝန်ထမ်းအိမ်ရာအဆောက်အအုံလေးကို ပြောင်းရမှာလား?

တခြားလူတွေလိုမျိုး လက်ဖဝါးစာလောက်ရှိတဲ့ နေရာလေးမှာ နေရမှာလား?"

လီရှို့ယွီ၏ စူးရှသောအသံက တုန်ယင်စွာထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူမက ဒါရိုက်တာရှုကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်လေသည်။

ကံဆိုးစွာဖြင့် ဒါရိုက်တာရှု၏ တုံ့ပြန်မှုက သူမကို နှစ်သိမ့်စကားမဟုတ်ခဲ့ပါချေ။

"ရဲဘော်လီ၊ မင်းတို့က အခု အရာရှိတွေ မဟုတ်တော့ဘူးလေ၊ ခေါင်းဆောင်တွေနေတဲ့ နေရာမှာ ဆက်နေမယ်ဆိုရငာမကောင်းဘူးမလား"

လီရှို့ယွီတစ်ယောက် ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် သူမ၏ ဘဝကြီးက လုံးဝ ပြိုလဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

အားလုံး ပြီးသွားပြီ...

ခေါင်းဆောင်ကတော်ဖြစ်ဖို့ကို မဆိုထားနဲ့။

အခုဆိုရင် ခေါင်းဆောင်ရဲ့ အိမ်ဖော်တောင် လုပ်ခွင့်ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး!