အခန်း (၂၇၈)

Vol. 28 Ch. 278

*(278)

စုန့်မိသားစုအနေဖြင့် အနောက်ဘက်ရှိ ထောင်ဇီအဆောက်အအုံသို့ ပြောင်းရွှေ့ရမည်ဆိုသည့်အကြောင်းကို တွေးတောကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲပေ၏။ ထိုနေရာ၌ အခန်းက အလွန်သေးငယ်လှသည့်အတွက် အဖေနှင့်သမီးအတွက် သီးသန့်နေရာခွဲဝေရန်ပင် အလွန်ခက်ခဲလာလိမ့်မည်။

ဤအကြောင်းကို တွေးမိပြီးနောက် လီရှို့ယွီ ရုတ်တရက် အလွန်ပင်စိတ်ပျက်သွားတော့သည်။

အခန်းထဲရှိလူသုံးယောက်မှာ တခြားအရာများကို တွေးတောနေရန်ပင် အချိန်မရှိတော့သည့်အတွက် ဒါရိုက်တာရှု မည်သည့်အချိန်တွင် ထွက်ခွာသွားသည်ကိုပင် မသိလိုက်ကြတော့ချေ။

ဤအချိန်တွင် သူတို့သုံးဦး၏ စိတ်ထဲ၌ အတွေးတစ်ခုသာရှိနေတော့သည်။

ပြီးသွားပြီ !

အခုတော့ လုံးဝ ပြီးဆုံးသွားပြီ!

စုန့်ဝေ့၏ ရာထူးက လျော့ကျသွားရုံသာမက သူတို့၏ လူနေမှုအဆင့်အတန်းမှာလည်း အကြီးအကျယ်ထိုးဆင်းသွားပေတော့မည်။

အရေးကြီးဆုံးမှာ နောင်ပိုင်းတွင် သူတို့က လူတိုင်း၏ လှောင်ပြောင်ခြင်းကို ခံရတော့မည်ပင်။

ယခင်က အလွန်ပင် ကြီးမြတ်ခမ်းနားခဲ့သော အင်ဂျင်နီယာစုန့်ဝေ့က ဤအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားရခြင်းမှာ အလွန်ပင်အရှက်ရစရာ ကောင်းပေ၏!

သူ၏ မှောင်မိုက်လှသော အနာဂတ်ကို တွေးမိလျှင် စုန့်ဝေ့တစ်ယောက် ယနေ့နံနက်ခင်းသို့ ပြန်သွားချင်စိတ် များဖြစ်လာခဲ့ရသည်။

အကယ်၍ စက်ရုံထဲတွင် ယနေ့ ဤကဲ့သို့ ဖြစ်ပျက်လာမည်ကိုသာ ကြိုသိခဲ့ပါက သူ့အနေဖြင့် မြို့တော်ခေါင်းဆောင်များကို စောင့်နေရန်အတွက် စုန့်စစ်ယွီ၏နောက်သို့ လိုက်သွားမည် မဟုတ်ပေ!

"စုန့်စစ်ယွီ!"

"စုန့်စစ်ယွီ! မင်းက တကယ်ကို အသုံးမကျတဲ့သူပဲ! မင်းကြောင့် ငါ အခုလို အခြေအနေမျိုးကို ရောက်သွားရတာ! မင်းသာ မရှိခဲ့ရင်..! မင်းသာ မရှိခဲ့ရင်..."

စုန့်ဝေ့တစ်ယောက် အံကိုတင်းတင်းကြိတ်လျက် စုန့်စစ်ယွီကို လက်ညှိုးထိုးကာ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူ၏ ရုပ်ဆိုးလှသော မျက်နှာအမူအရာကို ထုတ်ပြလာခဲ့လေသည်။

သူ့အနေဖြင့် စုန့်စစ်ယွီနှင့် ဖခင်နှင့်သမီး ဆက်ဆံရေးကိုပင် ဖြတ်တောက်လိုက်ချင်နေမိသည်။

သူမသာ သူ၏ သမီးအရင်း မဟုတ်ခဲ့လျှင် မည်မျှ ကောင်းလိုက်မည်နည်း။

ဤအချိန်တွင် သူ၏ရှေ့၌ ရပ်နေသော သမီးဖြစ်သူ စုန့်စစ်ယွီမှာ သမီးတစ်ယောက်နှင့် မတူဘဲ ရန်သူတစ်ယောက်နှင့်သာ ပို၍တူနေလေသည်။

စုန့်စစ်ယွီသည်လည်း ယခုအချိန်တွင် စုန့်ဝေ့၏ အမူအရာကြောင့် အလွန်ပင် ကြောက်လန့်သွားရ၏။ သူမ အနောက်ဘက်သို့ တရွေ့ရွေ့ ဆုတ်သွားမိသည်။

သူမကို အမြဲတစေ ချစ်မြတ်နိုးခဲ့သော ဖခင်ဖြစ်သူက သူမအပေါ် ဤကဲ့သို့သော စကားလုံးများကို ပြောဆိုကာ ဤကဲ့သို့သော မျက်နှာအမူအရာမျိုးကို ပြသလာလိမ့်မည်ဟု သူမ လက်မခံနိုင်ခဲ့ပေ!

ဘာကြောင့် ဒီလိုမျိုးတွေ ဖြစ်လာခဲ့ရတာလဲ?

သူမရဲ့အဖေက သူမကို အရာအားလုံးထက် ပိုချစ်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလား?

ယခင်ဘဝတွင် ထိုသူက သူမအတွက် အရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သည်။ သူမအတွက် အရှက်ရမှုနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများကိုပင် သည်းခံခဲ့၏။

သူက သူမ၏ရှေးရေးအတွက် နှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ်ကျော်တိုင်အောင် သေသေချာချာ စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။

သူ့ကို တမင်တကာဆန့်ကျင်နေခဲ့သော သူမကို လုံးဝ လက်မလျှော့ခဲ့ပါချေ။

ထို့ကြောင့်သာ သူမအနေဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများကို နားလည်လာပြီး လမ်းမှန်သို့ ပြန်ရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ အခုအချိန်မှာ ဘာလို့များ ဒီလိုမျိုးဖြစ်လာရတာလဲ?!

ခဏလေး!

သူမရဲ့အဖေ အဲဒီလိုလုပ်ခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက သူမအတွက် မဟုတ်ဘဲ သူကိုယ်တိုင်အတွက်ပဲ ဖြစ်နိုင်လောက်မလား!

စုန့်ဝေ့၏ စကားများကြောင့် နာကျင်သွားရသည့် စုန့်စစ်ယွီမှာ သူမထံသို့ မုန်းတီးမှုများဖြင့် အံကိုတင်းတင်းကြိတ်၍ကြည့်နေသော စုန့်ဝေ့ကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ ခန့်မှန်းချက်က မှန်ကန်နိုင်သည်ဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရ၏။

သေချာပေ၏။ လူတစ်ယောက်က ကိုယ်တိုင်၏အကျိုးအတွက် ဖြစ်မှသာ ဤမျှလောက်အထိ သည်းခံနိုင်စွမ်းရှိနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

သူသည်က သမီးဖြစ်သူအတွက် လုပ်ဆောင်ပေးနေခြင်းမဟုတ်ပါချေ။

နောင်တစ်ချိန်တွင် ကောင်းမွန်သော ဘဝတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ရန်နှင့် လူရာဝင်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာရန်အတွက်၊ သူကိုယ်တိုင်အတွက်သာ လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်ပေ၏!

သူမက သူ အထက်သို့ တက်လှမ်းရန် ခြေနင်းတုံး သက်သက်သာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူမက အသုံးချခံကိရိယာတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေသည်!

စုန့်စစ်ယွီ ပို၍ တွေးမိလေလေ၊ သူမ၏ ခန့်မှန်းချက်က မှန်ကန်သည်ဟု ပို၍ခံစားရလေလေ ဖြစ်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စုန့်ဝေ့ထံသို့ ဦးတည်သည့် အငြိုးအတေးများဖြင့် ပြည့်နှက်လာတော့၏။

"အောင်မြင်တာထက် ရှုံးနိမ့်တာက ပိုများနေတယ်ဆိုတော့ အခုလိုဖြစ်လာပြီပဲ.. အဖေက ကျွန်မကို ဒီလောက်တောင် အထင်သေးနေမှတော့ ကျွန်မပဲ ထွက်သွားပေးပါ့မယ် ၊ ကျွန်မ အခုကစပြီး သမီးလို့ မသတ်မှတ်နဲ့တော့!"

ထိုစကားများကိုပြောပြီးနောက် စုန့်စစ်ယွီက အပေါ်ထပ်သို့ အမြန်တက်သွားကာ သူမ၏ပစ္စည်းများကို အလျှင်အမြန် သိမ်းဆည်းလိုက်၏။

ထို့နောက် မှုန်မှိုင်းနေသည့် မျက်နှာအမူအရာဖြင့် စုန့်မိသားစုအိမ်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့လေသည်။

ဒေါသထွက်နေသော စုန့်ဝေ့မှာလည်း သမီးဖြစ်သူ၏လုပ်ရပ်ကို မြင်လျှင် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် မည်သည့်စကားကိုမျှ မပြောခဲ့တော့ပေ။စုန့်စစ်ယွီ အိမ်ပေါ်မှ ဆင်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ အနည်းငယ် စိုးရိမ်သွားသော်လည်း သူမ အိမ်ကထွက်သွားပြီးနောက်တွင် သွားစရာ နေရာမရှိကြောင်းကို တွေးမိသည့်အတွက် စိတ်မပူတော့ချေ။

သူမသည်က အရွယ်ရောက်နေပြီဖြစ်ကာ ယခင်ဘဝမှ အတွေ့အကြုံများလည်း ရှိနေသောကြောင့် သူမထံတွင် မည်သည့်အရာမှ မဖြစ်နိုင်ဟု တွေးတောလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်လုံး ဒေါသများ ပြေလျော့သွားပြီး အမှန်တရားများကိုဘ လက်ခံနိုင်သွားသည့်အချိန်တွင် သမီးဖြစ်သူစုန့်စစ်ယွီက သေချာပေါက် ပြန်လာပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် စုန့်ဝေ့က ဆိုဖာပေါ်တွင်ထိုင်ချလိုက်မိပြီး သူ၏ နဖူးကိုသာ စိတ်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်မိတော့သည်။

သူတို့ရဲ့ အခြေအနေတွေက ဘာလို့ ဒီလိုမျိုးတွေ ဖြစ်ကုန်ရတာလဲ?

ဘေးနားတွင်ရှိနေသော လီရှို့ယွီသည်ကား စုန့်ဝေ့မှ သူမအပေါ်သို့ ဒေါသပုံချမည်ကို စိုးရိမ်သည့်အတွက် အသံပင်မထွက်ရဲဘဲ ငြိမ်သက်နေခဲ့သည်။

သို့သော် သူမအနေဖြင့် ယခင်အချိန်များကဲ့သို့ အိမ်ပေါ်မှ အနှင်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်စိတ် မရှိတော့ပေ။

ထိုအသုံးမကျသောမိန်းကလေး စုန့်စစ်ယွီသာ အိမ်သို့ပြန်မလာပါက စုန့်ဝေ့က သူမကို နှင်ထုတ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါချေ။

အကယ်၍ သူမသာ ထွက်သွားပါက မည်သူက စုန့်ဝေ့အတွက် ထမင်းချက်ပေးမည်နည်း?

ထို့ကြောင့် လီရှို့ယွီတစ်ယောက် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းနေထဲ့မိသည်။

အဲဒီအသုံးမဝင်တဲ့ စုန့်စစ်ယွီ တစ်သက်လုံး ပြန်မလာပါစေနဲ့။

ဟမ့်! သူမက စိတ်ထား သိမ်ဖျင်းလွန်းလို့မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ကိုယ်တိုင်က ဘယ်သူ့ရဲ့စကားကိုမှ နားမထောင်တာကိုး!

စုန့်ဝေ့ ရာထူးလျော့ကျသွားသည့် သတင်းက မိသားစုအိမ်ရာဝန်းတစ်ခုလုံးသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားလေ၏။

မပြန့်နှံ့ဘဲလည်း နေမည်မဟုတ်ပါချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နောက်တစ်နေ့တွင်ပင် စက်ရုံမှ လူတစ်ယောက် ရောက်လာခဲ့ပြီး သူတို့၏အိမ်ကို ပြန်သိမ်းကာ စုန့်ဝေ့ထံသို့ တခြားအိမ်တစ်လုံး၏ သော့ကို လှမ်းပေးခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပေ၏။

ထိုအိမ်မှာ ယမန်နေ့က ဒါရိုက်တာရှုပြောခဲ့သကဲ့သို့ သာမန်အလုပ်သမားများနေထိုင်သည့် ထောင်ဇီအဆောက်အအုံပင် ဖြစ်လေသည်။

ထို့အပြင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ထားသည်လား မသိပါချေ။ စုန့်ဝေ့အား ခွဲဝေပေးလိုက်သော အခန်းမှာ နေရောင်ခြည်မရဘဲ အလင်းရောင် အလွန်နည်းသော အခန်းဖြစ်နေခဲ့၏။

အခန်းက အေးစက်ပြီး မှောင်မိုက်နေသည့်အပြင် ပြတင်းပေါက်များကပင် ကျိုးပဲ့နေသေးသည်။

ထိုအခြေအနေအတွက် အခန်းခွဲဝေပေးသည့် တာဝန်ခံလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်က ပုခုံးကိုတွန့်ကာ အားနာသည့်အမူအရာဖြင့် ပြောလာခဲ့သည်။

"စိတ်မကောင်းပါဘူး အင်ဂျင်နီယာစုန့်.. အိုး မဟုတ်သေးဘူး၊ ရဲဘော်စုန့်.. အိမ်တွေက အများကြီး မကျန်တော့ဘူး ၊ မင်း သိပ်ပြီး ဇီဇာကြောင်မနေပါနဲ့တော့.. ဘယ်သူကမှ မင်းအတွက် လဲပေးမှာ မဟုတ်လောက်ဘူး"

စုန့်ဝေ့သည်ကား မည်သည့်အချိန်ကမှ ဤကဲ့သို့ ဆက်ဆံခြင်းမျိုးကို ခံခဲ့ရဖူးခြင်းမရှိပါချေ။

ယခင်က တခြားလူများက သူ့ကို အမြဲတစေ ဝိုင်းဝန်းထောက်ပံ့ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအချိန်တွင်တော့ အခန်းခွဲဝေပေးသည့် ဌာနမှ အလုပ်သမားလေးကပင် သူ့ကို အထင်သေးစွာ ကြည့်နေနိုင်ပေပြီ !

ဒီလို အရှက်ရမှုတွေကို သူ မှတ်ထားလိုက်မယ်!

သို့နှင့် နောက်ဆုံးတွင်တော့ စုန့်ဝေ့တစ်ယောက် လီရှို့ယွီကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထောင်ဇီအဆောက်အအုံသို့ ရွှေ့ပြောင်း နေထိုင်ခဲ့ရလေတော့သည်။

အရှက်ရမည်ကို သိသောကြောင့် သူ့အနေဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံခြင်း မပြုရဲခဲ့ပေ။

သို့သော် သူတို့က တခြားလူများနှင့် မဆက်ဆံလိုသော်လည်း တခြားလူများကတော့ သူတို့၏ တံခါးရှေ့မှ ဖြတ်သွားတိုင်း အခွင့်အရေးယူကာ လှောင်ပြောင်သွားတတ်ကြသည်။

စုန့်ဝေ့နှင့် လီရှို့ယွီတို့မှာ အချိန်တိုင်း စိတ်ပင်ပန်းဆင်းရဲ နေခဲ့ရလေသည်။

ထို့အပြင် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ မဟုတ်မမှန် စကားများကြောင့်လည်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေရသည့်အတွက် စုန့်ဝေ့တစ်ယောက် အိမ်ပေါ်မှ ဆင်းသွားသော စုန့်စစ်ယွီကို လိုက်ရှာရန်ပင် အချိန်မရှိတော့ချေ။