အခန်း (၂၇၉)

Vol. 28 Ch. 279

*(279)

ထိုနေ့က အတွင်းရေးမှူး၏ အိမ်ရှေ့တွင် စုန့်ဝေ့နှင့် စုန့်စစ်ယွီတို့၏ ပြဇာတ်ကို ကြည့်ခဲ့ရပြီးကတည်းက လင်းရန်တစ်ယောက် ထိုဖြစ်ရပ်ကို တွေးမိတိုင်း အလွန်ပင်ပျော်ရွှင်နေမိခဲ့၏။

ဆိုရိုးစကားအတိုင်းပင် သူမ၏ ပျော်ရွှင်မှုက ရန်သူ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်ပေသည်။

စိတ်ကြည်လင်နေသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ သူမအနေဖြင့် ပညာများကိုလည်း ပိုမိုလျင်မြန်စွာ သင်ယူနိုင်ခဲ့၏။

မူလက စားဖိုမှူးရှုန်းအနေဖြင့် သူမကို ဤနေရာတွင် တစ်လ သို့မဟုတ် နှစ်လခန့် သင်ယူစေရန် စီစဉ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် အချိန်တစ်လမပြည့်မီမှာပင် သူ တတ်ထားသမျှပညာရပ်အားလုံးကို လင်းရန်အား ပေးပြီးသလောက် ဖြစ်နေကြောင်းကို တွေ့လိုက်ရ၏။

နောက်ထပ် အရေးကြီးသည်မှာ လင်းရန်အနေဖြင့် ကိုယ်တိုင်လက်တွေ့လေ့ကျင့်ရန်အတွက် အခွင့်အရေးများ ပိုမိုလိုအပ်လာခြင်းပင်။

လင်းရန်၏ ကျေးလက်ဒေသ အခြေအနေအရ ဤကဲ့သို့သော ဟင်းပွဲကြီးများကို လက်တွေ့ချက်ပြုတ်ရန် အခွင့်အရေးက အလွန်နည်းပါးမည်ကို သူ ကောင်းစွာသိထားပေသည်။

ထို့ကြောင့် စားဖိုမှူးရှုန်းက လင်းရန်ကို မြို့ထဲမှာပင် ဆက်၍ နေထိုင်ရန် အကြံပြုလိုက်၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည်လည်း အခြားသူများအတွက် အချိန်မရွေး ဟင်းချက်ပေးနေရသူ ဖြစ်ရာ လင်းရန်အနေဖြင့် ထိုအခွင့်အရေးများကို အသုံးချကာ လက်တွေ့ စမ်းသပ်ချက်ပြုတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဤအဆိုပြုချက်က လင်းရန်အတွက် အလွန်ပင် ကောင်းမွန်သော အခွင့်အရေး ဖြစ်နေခဲ့ပေ၏။

စားဖိုမှူးရှုန်းက သူမကို လက်တွဲသင်ကြားပေးရုံသာမက အရေးကြီးသော လူများနှင့် မိတ်ဆက်ပေးလာတော့မည်ဖြစ်ကာ လူမှုဆက်ဆံရေး နယ်ပယ်ကိုလည်း ချဲ့ထွင်ပေးနိုင်လိမ့်မည်။

ဤအခြေအနေကို စားဖိုမှူးရှုန်းမှ သူမကို သမီးအရင်းကဲ့သို့ပင် ဆက်ဆံနေခြင်းဖြစ်သည်ဟု ပြောလျှင်ပင် မမှားနိုင်ပါချေ!

ဤကဲ့သို့သော စေတနာမျိုးကို လင်းရန်အနေဖြင့် ငြင်းပယ်ရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ထိုသို့သာ ဖြစ်လာပါက သူမအနေဖြင့် ကွန်မြူနတီစားဖိုဆောင်တွင်ရှိနေသည့် သူမ၏ အလုပ်ကို ဆက်လုပ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပါချေ။

သေသေချာချာ စဉ်းစားပြီးနောက်တွင် လင်းရန်တစ်ယောက် ကွန်မြူနတီ စားဖိုဆောင်မှ အလုပ်ကို အားနာစွာဖြင့် နှုတ်ဆက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ယခုအချိန်တွင် သူမ၏ အကြီးဆုံးအဒေါ်ဖြစ်သူက ကွန်မြူနတီ စားဖိုဆောင်ရှိ ကိစ္စရပ်များကို ကောင်းမွန်စွာကိုင်တွယ်နိုင်နေပြီဖြစ်သည့်အတွက် သူမအနေဖြင့် အလွန်အမင်း အားနာနေစရာ မလိုတော့ပေ။

ထို့ကြောင့် စားဖိုမှူးရှုန်း၏ညွန်ကြားချက်ကို သဘောတူပြီးနောက် လင်းရန်က သူမအနေဖြင့် ချွန်ဖန်းတပ်မဟာသို့ နှစ်ရက်ခန့်ပြန်သွားကာ ကွန်မြူနတီခေါင်းဆောင်များထံသို့ ကိုယ်တိုင်သွားရောက်နှုတ်ထွက်လိုကြောင်း ပြောလိုက်သည်။

အလုပ်ထွက်သည့်ကိစ္စအတွက် ကိုယ်တိုင်သွားရောက်ခြင်းက ပို၍ ရိုးသားရာ ရောက်ပေသည်။

သို့နှင့် မြို့ထဲတွင် တစ်လနီးပါး နေထိုင်ပြီးနောက် လင်းရန်တစ်ယောက် ချွန်ဖန်းတပ်မဟာသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ပြန်ရန် စီစဥ်ခဲ့သည်။

မထွက်ခွာမီ တစ်ရက်အလိုတွင် ချင်းယွင်ကျစ်က လင်းရန်နှင့်အတူလိုက်သွားရန် စီစဉ်လာခဲ့သည်။

သူမသည်က ဤနေရာသို့ရောက်နေသည်မှာ တစ်လကျော်ခန့်ရှိနေပေပြီ။ လင်းရန်နှင့်အတူ ရှိနေရသည်က အမှန်တကယ်ပင် ပျော်ရွှင်စရာ ကောင်းသော်လည်း ဤနေရာက သူမ၏ အိမ်အစစ်အမှန် မဟုတ်ပါချေ။

သူမအနေဖြင့် စုန့်ကျယ်ကို မုန်းတီးနေသော်လည်း တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူနှင့် သူ၏ အသက်မရှိသောလူကဲ့သို့ အေးတိအေးစက် မျက်နှာအမူအရာကို အနည်းငယ် လွမ်းဆွတ်မိနေပြန်သည်။

ထို့ကြောင့် ချွန်ဖန်းတပ်မဟာသို့ ပြန်ချိန်တွင် လင်းမိသားစုကို ကိုယ်တိုင် နှုတ်ဆက်ပြီးသည်နှင့် လင်းရန်နှင့်အတူပြန်လာကာ ကွမ်ကျိုးသို့ ပြန်သွားရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူတို့နှစ်ယောက် မထွက်ခွာမီတွင် မမျှော်လင့်ထားသော ဧည့်သည်တစ်ဦး ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။

"ရှင် ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ!"

ချင်းယွင်ကျစ်တစ်ယောက် မျက်လုံးများပြူးကျယ်စွာဖြင့် တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော စုန့်ကျယ်ထံသို့ မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်မိ၏။

စုန့်ကျယ်က ယခုအချိန်တွင် စစ်ဝတ်စုံကို ချွတ်ထားပြီးဖြစ်ကာ သူ၏ အမြဲတစေအေးစက်တင်းမာသော အမူအရာမှာလည်း အတော်ပင် လျော့ပါးနေခဲ့သည်။

စုန့်ကျယ်က ချင်းယွင်ကျစ်၏ မေးခွန်းကိုပြန်ဖြေတော့မည်အချိန်တွင် ချင်းယွင်ကျစ်က ရုတ်တရက် သတိဝင်လာပြီး မေးလိုက်ပြန်၏။

"မဟုတ်သေးဘူး၊ ကျွန်မ ဒီမှာနေတာကို ရှင် ဘယ်လိုသိနေတာလဲ! စုန့်ကျယ် ရှင် ကျွန်မရဲ့နောက်ကို ခိုးပြီးလူလွှတ် စုံစမ်းခိုင်းထားတာလား !"

ချင်းယွင်ကျစ် ဒေါသထွက်တော့မည့်အချိန်တွင် စုန့်ကျယ်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့် သူ၏ သားဖြစ်သူ စုန့်ရှီးယန်ကို ရောင်းထုတ်လိုက်လေသည်။

"စုန့်ရှီးယန် ပြောပြတာ"

အနောက်ဘက်တွင် ရှိနေသော လင်းရန်တစ်ယောက် စုန့်ကျယ်၏ စကားကိုကြားလျှင် စုန့်ရှီးယန်အတွက် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ်အမွှေးတိုင်ထွန်းပေးလိုက်မိသည်။

ဒါက တကယ့်အဖေအရင်းပဲ!

သူမ နေထိုင်သည့် နေရာကို စုန့်ရှီးယန် ပြောပြလိုက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်းကို သိလျှင် ချင်းယွင်ကျစ်တစ်ယောက် သားဖြစ်ကို စိတ်ထဲမှ မကြိမ်းမောင်းဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ဒီကောင်လေးကတော့! သူမ အားရအောင် လည်ပတ်ပြီးမှ ပြန်လာခဲ့မယ်လို့ ပြောထားတာ မဟုတ်ဘူးလား?

သူက စုန့်ကျယ်ဆီကို တိုင်ရဲသေးတယ်ပေါ့!

ကောင်းပြီ! နောက်ကို သူမသာ သူ့ကို ထပ်ပြီး ကူညီပေးမိရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ဝက်ပဲလို့ သတ်မှတ်လိုက်မယ်!

ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးက တံခါးဝတွင်ရပ်ကာတစ်ဦးကိုတစ်ဦး စိုက်ကြည့်နေခဲ့ကြပြီးမည်သည့်စကားကိုမှလည်း မပြောနိုင်ဖြစ်နေကြောင်းကို မြင်လျှင် လင်းရန်ကသာ ဝင်ပြောလိုက်ရသည်။

"ဦးလေးစုန့် ရောက်လာပြီပဲ၊ အထဲကိုဝင်ခဲ့ပါဦး"

လင်းရန်၏ ဖိတ်ခေါ်မှုကြောင့် စုန့်ကျယ်တစ်ယောက် နောက်ဆုံးတွင် အိမ်ထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။ သူက လင်းရန်ကို ခေါင်းတစ်ချက်ညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် ချင်းယွင်ကျစ်၏ မျက်လုံးများကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အထဲသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်သွားလေ၏။

ဧည့်သည်က အထဲရောက်နေပြီ ဖြစ်သည့်အတွက် ချင်းယွင်ကျစ်အနေဖြင့်လည်း လင်းရန်၏အရှေ့တွင် စုန့်ကျယ်ကို မောင်းမထုတ်နိုင်တော့ချေ။

ထို့အပြင် သူမအနေဖြင့် စုန့်ကျယ်က သူမကို လာတွေ့ကြောင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် စိတ်ထဲ၌အနည်းငယ် ပျော်ရွှင်သွားခဲ့မိသည်။

ဒီသစ်သားတုံးကြီးက နောက်ဆုံးတော့ အသိတရား ရသွားတာလား?

လင်းရန်လည်း ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးကို အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေရန်အတွက် သူမက ထမင်းချက်ရန် သွားတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း အမြန်ပြောကာ ယာယီပြုလုပ်ထားသော မီးဖိုချောင်တွင် စတင်ချက်ပြုတ်ခဲ့လေသည်။

အခန်းထဲရှိ ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးက မည်သည့်စကားများကို ပြောနေကြမည်ကို သူမ မသိသကဲ့သို့ သိလည်းမသိချင်ပါချေ။

သို့သော် ထိုသို့တွေးနေသော်လည်း သူမ၏ နားများကတော့ အလိုအလျောက်ထောင်ကားလျှက်ရှိနေခဲ့သည်။

တိုက်ပွဲဖြစ်နေသည့် အသံများကို ကြားရလိုကြားရငြားဖြင့်ပင်..

ကံဆိုးစွာဖြင့် သူမကို စိတ်ပျက်စေခဲ့လေ၏။ စုန့်ကျယ်နှင့် ချင်းယွင်ကျစ်တို့မှာ အထဲသို့ဝင်သွားပြီး သိပ်မကြာမီပင် ပြန်ထွက်လာကြလေသည်။

လင်းရန်က စုန့်ကျယ်အတွက် အရသာရှိလောက်မည့် ဟင်းလျာကောင်းများကို ချက်ပြုတ်ရန်အတွက် ထုတ်ယူပြင်ဆင်နေသည်ကို မြင်လျှင် ချင်းယွင်ကျစ်က မျက်နှာအမူအရာဆိုးရွားစွာဖြင့် တားဆီးလာခဲ့သည်။

"ရန်ရန်၊ ဟင်းကောင်းတွေ အများကြီး လုပ်မနေနဲ့တော့၊ သူ ဒီမှာ စားမှာ မဟုတ်ဘူး!"

လင်းရန်: "ဒါဆို ဦးလေးစုန့်က..."

ယခုက ညနေစောင်းနေပြီဖြစ်၍ ညစာစားရန် အချိန်နီးကပ်နေပေပြီ ။ စုန့်ကျယ်က ရုတ်တရက် ရောက်လာသည့်အတွက် လင်းရန်အနေဖြင့် တစ်ဖက်လူက ညစာစားပြီးမှ ပြန်မည်ဟုထင်ထားခဲ့သည်။

ကြည့်ရသည်မှာ တစ်ဖက်လူက ချင်းယွင်ကျစ်ကို လာကြည့်ရုံသက်သက်သာ ဖြစ်ပုံရသည်။

ချင်းယွင်ကျစ်က စိတ်ဆိုးနေသည့်ပုံရသည်။ သူမက လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောကာ အိမ်ထဲသို့ပြန်ဝင်သွားလေသည်။

"သူ့ဘာသာသူ ပြောပါစေ"

သူမ၏အမူအရာကို မြင်လျှင် စုန့်ကျယ်က သူမ၏ထွက်ခွာသွားသောနောက်ကျောကို အကူအညီမဲ့စွာ ကြည့်နေခဲ့ပြီးမှ လင်းရန်ဘက်သို့ လှည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာရှင်းပြလာခဲ့လေ၏။

"ငါ ဒီဘက်ကို အလုပ်ကိစ္စလေး ရှိနေလို့ ရောက်လာရင်းကနေ မင်းတို့ကို လာတွေ့တာ၊ ဒီညတော့ တံခါးတွေကို သေသေချညချာပိတ်ထားကြဦး၊ မနက်ဖြန်ကျရင် ငါ မင်းတို့နဲ့အတူ မင်းရဲ့ ဇာတိရွာကို လိုက်ခဲ့ပေးမယ်"

စုန့်ကျယ်က ပြောချင်သည့်စကားများကို ပြောပြီးနောက် လေကဲ့သို့ပင် ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားလေသည်။

လင်းရန်တစ်ယောက် ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ကျန်ရစ်နေခဲ့ပြီးနောက် ချင်းယွင်ကျစ်အနေဖြင့် စုန့်ကျယ်ကို မတွေ့ချင်ရသည့် အကြောင်းရင်းရှိနေသင့်ကြောင်းကို သဘောတူလိုက်ရတော့သည်။

သူက ဒီအထိတောင် ရောက်နေပြီလေ။ ဒါကို ဒီလောက်ထိ ရိုးသားလွန်းနေဖို့လိုလို့လား။

သူ့ရဲ့ဇနီးကို တွေ့ဖို့ သီးသန့်လာတာပါလို့ ပြောပြီးမှ ဒီဘက်မှာလည်း အလုပ်ကိစ္စလေးတွေရှိနေသေးလို့ လမ်းကြုံဖြေရှင်းရမယ်လို့ ပြောင်းပြောလိုက်ရင် မရဘူးလား?

သစ်သားတုံးကြီးဖြစ်နေတာပဲ။

တကယ့်ကို သစ်သားတုံးကြီးပဲ!

လင်းရန် နောက်တစ်ကြိမ်ထပ်မံ၍ သက်ပြင်းချမိပြန်သည်။

ကံကောင်းတာက စုန့်ရှီးယန်ကတော့ စုန့်ကျယ်လောက် ရိုးအလွန်းမနေတာပဲ။

တစ်ဖက်တွင်တော့ ထိုမျှအထိ မရိုးအသည့် ရဲဘော် စုန့်ရှီးယန်တစ်ယောက်တစ်လကြာအောင် တပ်ပြင်ပလေ့ကျင့်ရေးများကို နောက်ဆုံးတွင် အဆုံးသတ်လိုက်နိုင်ခဲ့ပြီးနောက် အထက်လူကြီးများထံမှ သုံးရက်တာ အားလပ်ရက်ကို အရှက်မရှိ တောင်းခံလိုက်လေတော့သည်။