တိုးတက်မှုများ ရှိလာခြင်း

ထိုနေ့တွင် မင်ယွဲ့သည် ဝတ်စုံ၏ အခြေခံပုံစံကို အောင်မြင်စွာ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သစ်ခွပန်းများကို အနုစိတ်ပန်းထိုးရန်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

၂၅ ရက်ဟူသော အချိန်ကာလမှာ မင်ယွဲ့အတွက် လုံလောက်သည်ထက်ပင် ပိုလျှံနေသဖြင့် စီနီယာအစ်ကို ပိုင်ကျင်းအတွက်သာမက အခြားသော စီနီယာအစ်ကိုများအတွက်ပါ ဝတ်စုံများ ဖန်တီးပေးရန် သူမ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ သူမ၏ ရိုးရာလက်မှုပညာအပေါ် ထားရှိသော မြတ်နိုးမှုနှင့် ဂါရဝတရားကို ဖော်ပြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

【 တီ... အိမ်ရှင်၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကြောင့် စူးကျိုးပန်းထိုးပညာမှာ အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ တိုးတက်သွားပြီဖြစ်၍ ပိုင်ဆိုင်မှုဆုလာဘ်ကို ချီးမြှင့်ပါမည်။ 】

【 တီ... စနစ်၏ ဆုလာဘ်ကို ဖြန့်ဝေနေပါပြီ။ လီယာခြံဝန်းကို ရရှိပါသည်။ လီယာခြံဝန်းသည် ကမ္ဘာကျော်ခြံဝန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး အကြီးဆုံးသော ပန်းနှင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင် စိုက်ခင်းများ၊ အပြည့်စုံဆုံးသော မွေးမြူရေးစခန်းများ ပိုင်ဆိုင်ထားပါသည်... 】

ထိုမိတ်ဆက်သံများကို ကြားလိုက်ရုံဖြင့် လီယာခြံဝန်း၏ ထူးကဲခမ်းနားမှုကို မင်ယွဲ့ သိရှိလိုက်

သည်။

"ယွမ်ပေါ့၊ ဒီခြံဝန်းက ဘယ်မှာရှိတာလဲ"

"အရှင်သခင်၊ လီယာခြံဝန်းက G နိုင်ငံရဲ့ အနောက်ဘက်ပိုင်းမှာ ရှိပါတယ် ရှုခင်းတွေက အရမ်းလှပြီး လေကောင်းလေသန့် ရတာမို့ နာမည်ကြီး အပန်းဖြေစခန်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပါတယ်"

ယွမ်ပေါ့၏ ရှင်းပြချက်ကြောင့် မင်ယွဲ့သည် ထိုနေရာသို့ သွားရောက်လည်ပတ်လိုစိတ်များ ပြင်းပြလာခဲ့သည်။

မင်ယွဲ့၏ လက်ရှိအခြေအနေ

* ဆွဲဆောင်မှု: ၉၀ (၁၀၀) 【ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အလှတရား】

* လုပ်ငန်းခွင်: ၆၉ (၁၀၀) 【အောင်မြင်သော လုပ်ငန်းရှင်】

* ပိုင်ဆိုင်မှု: ၄၆,၁၈၆,၆၀၀,၀၀၀ ယွမ် (လေးရာ့ခြောက်ဆယ်တစ်ဘီလီယံ ကျော်)

* အိမ်ခြံမြေ: ယွဲ့ဖုရှိ အိမ်တစ်လုံး၊ ဟိုက်ဖုအဆောက်အဦ၊ ဥယျာဉ်ဗီလာ၊ အာဖရိက သတ္တုတွင်း၊ မြို့လယ်ရှိ ဆိုင်ခန်းနှစ်ခန်း၊ ချန်တုန်း စီးပွားရေးလမ်းမ၊ ချွန်းဟယ် လူနေရပ်

ကွက်၊ မြို့တော်အဆောက်အဦနှင့် လီယာခြံဝန်း။

* ရှယ်ယာများ: ယွဲ့ဟွာ နည်းပညာ (၈၀%)၊ ဆောင်းမို မီဒီယာ (၃၀%) နှင့် ဝေကွမ် လုပ်ငန်းစု (၅၀%)။

* ကျွမ်းကျင်မှု: ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု၊ မိတ်ကပ်၊ ဘဏ္ဍာရေး၊ ဟက်ကာ၊ စူးကျိုးပန်းထိုး၊ ချက်ပြုတ်ခြင်း၊ ပန်းချီ၊ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနှင့် ဂီတအနုပညာ။

မင်ယွဲ့သည် ပြည့်စုံလွန်းသော အချက်အလက်များကို ကြည့်ရင်း ကျေနပ်ပီတိ ဖြစ်မိသည်။ ဤသည်မှာ သူမနှင့် ယွမ်ပေါ့တို့၏ မမောမပန်း ကြိုးစားခဲ့မှု၏ ရလဒ်များပင် ဖြစ်သည်။

"မစ္စ မင်ယွဲ့၊ ကျွန်မက လီယာခြံဝန်းရဲ့ မန်နေဂျာပါ အရှင် ရောက်လာမယ့်အချိန်ကို မျှော်လင့်နေပါတယ်"

စနစ်က အချက်အလက်များ အပ်ဒိတ်လုပ်ပြီးသည်နှင့် နိုင်ငံရပ်ခြားမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု ဝင်လာသည်။

မင်ယွဲ့သည် G နိုင်ငံ၏ ဘာသာစကားကို ကျွမ်းကျင်စွာ တတ်မြောက်ထားပြီး ဖြစ်ရာ ဆက်သွယ်ပြောဆိုရန် အခက်အခဲ မရှိပေ။

သူမ၏ ကျွမ်းကျင်လှသော ဘာသာစကားကြောင့် တစ်ဖက်မှ တာဝန်ရှိသူမှာ အံ့အားသင့်ကာ ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်သွားရသည်။

"ရှင်တို့ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှုကို ကျွန်မ ယုံကြည်ပါတယ် အားတဲ့အခါကျရင် သေချာပေါက် လာကြည့်ပါ့မယ်"

မင်ယွဲ့သည် သင်ယူရေးခန်းမ၏ အချိန်စီးဆင်းမှုနှုန်း မတူညီမှုကို အသုံးချကာ ဝတ်စုံငါးစုံအထိ အပြီးသတ် ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် အပြင်လောကတွင် သူမသည် ရှစ်လက်နတ်သမီး မဟုတ်သဖြင့် ဝတ်စုံအားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် ထုတ်မပြဘဲ စီနီယာအစ်ကို ပိုင်ကျင်းအတွက် ဝတ်စုံကိုသာ ဆရာကြီးပိုင်၏ အိမ်သို့ ယူဆောင်သွားခဲ့သည်။

"ယွဲ့ယွဲ့ ရောက်လာပြီပဲ၊ မြန်မြန်ဝင်ခဲ့လေ"

ဆရာကတော်က နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုသည်။

"ဆရာကတော်၊ ဆရာကြီး..."

မင်ယွဲ့က ပြုံးရွှင်စွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

သူမ၏ တောက်ပသော မျက်နှာလေးမှာ အိမ်သူအိမ်သားအားလုံးကို စိတ်ကြည်နူးစေသည်။

မင်ယွဲ့သည် ထိုင်ခုံတွင် အခြေချပြီးသည်နှင့် လက်ဖက်ရည် ဖျော်စပ်ခြင်း အလုပ်ကို လွှဲပြောင်းယူလိုက်သည်။

ဆရာကြီးနှင့် ဆရာကတော်ထံမှ သင်ယူခဲ့ရသော လက်ဖက်ရည် အနုပညာမှာ ယခုအခါ လွန်စွာ အဆင့်မြင့်နေပြီဖြစ်သည်။

"ဆရာကြီး၊ သုံးဆောင်ပါဦး"

"ကောင်းတယ်... အရမ်းကောင်းတယ်"

မင်ယွဲ့၏ ပျော့ပျောင်းညင်သာသော လှုပ်ရှားမှုများကို ကြည့်ရင်း ဆရာကြီးပိုင်က ချီးကျူးကာ လက်ဖက်ရည်ကို အရသာခံ သောက်သုံးသည်။

"သမီးတို့ စကားပြောနေကြဦး၊ ဆရာကတော် ဟင်းရည် သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်"

ပိုင်ကျင်းသည်လည်း မိခင်ဖြစ်သူ၏ အလိုကို သိသဖြင့် ကူညီရန် လိုက်သွားခဲ့သည်။

ဧည့်ခန်းတွင် ဆရာကြီးပိုင်နှင့် မင်ယွဲ့တို့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"သမီး အခုတလော လေ့ကျင့်ဖြစ်ရဲ့လား၊ တခြားကိစ္စတွေမှာ တော်တာ သိပေမယ့် ဂီတကိုတော့ ပစ်မထားစေချင်ဘူး"

"ကျွန်မ သီချင်းတစ်ပုဒ်အတွက် စာသားရော သံစဉ်ရော ရေးထားတာ ရှိပါတယ်၊ ဆရာကြီး ဝေဖန်ပေးပါဦး"

မင်ယွဲ့က သူမ ရေးစပ်ထားသော တေးသံစဉ်ကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။

ဆရာကြီးပိုင်သည် ထိုစာရွက်ကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများ ပိုမိုတောက်ပလာကာ နှုတ်ခမ်းအစုံမှာလည်း မထိန်းနိုင်ဘဲ ပြုံးယောင်သန်းလာသည်။

"မဆိုးဘူး... မဆိုးဘူး၊ သမီးရဲ့ အဆင့်က အများကြီး တက်လာတာပဲ ဂီတခန်းထဲသွားပြီး စမ်းကြည့်ရအောင်"

သူတို့နှစ်ဦးသည် ဂီတခန်းအတွင်း တူရိယာအမျိုးမျိုးဖြင့် စမ်းသပ်တီးခတ်ရင်း အနုပညာအယူအဆများကို ဖလှယ်ကြသည်။

ဆရာကြီးပိုင်ကဲ့သို့ ဂီတအသင်း ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ တစ်ဦးက မင်ယွဲ့၏ လက်ရာကို "အသေအချာ စဉ်းစားရမည်" ဟု သုံးနှုန်းခြင်းမှာ မင်ယွဲ့၏ အဆင့်အတန်းကို သက်သေပြနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

နေ့လယ်စာ စားသောက်ပြီးနောက် မင်ယွဲ့သည် အသင့်ယူဆောင်လာသော ဝတ်စုံသေတ္တာကို ထုတ်လိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို၊ ဝတ်စုံ ပြီးသွားပါပြီ"

မင်ယွဲ့သည် အရာရာကို ပြည့်စုံမှ ကျေနပ်တတ်သူဖြစ်ရာ ဝတ်စုံကို သေချာစွာ မီးပူတိုက်ပြီး အဝါနုရောင် ကတ္တီပါသား ခံထားသော သေတ္တာလှလှလေးထဲတွင် ထည့်ထားသည်။

သေတ္တာကို ဖွင့်ကာ ဝတ်စုံကို ဖြန့်ချလိုက်

သောအခါ...

အခန်းတွင်းရှိ လူတိုင်းသည် ထိုဝတ်စုံ၏ အလှတရားနှင့် အနုစိတ်မှုကြောင့် စကားလုံးများ ပျောက်ရှကာ အံ့အားသင့်လျက် တိတ်ဆိတ်သွားကြလေတော့သည်။