ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင်

ပွဲတော်ခန်းမအတွင်းရှိ ဧည့်သည်တော်အပေါင်း၏ အကြည့်တို့သည် ဗဟိုချက်မဆီသို့ စုပြုံကျရောက်လာကြသည်။

မိုဟန်ကျီသည် လူအများရှေ့တွင်ပင် မင်ယွဲ့၏လက်ကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားခြင်းဖြင့် သူမသည် သူ၏ဘဝတွင် မည်မျှအရေးပါကြောင်း အသံတိတ်ကြေညာလိုက်သည်။

ကျောက်လီလီ၏ မျက်နှာမှာ သွေးဆုတ်ဖြူလျော်သွားရ၏။

သူမ၏ ဖခင်ဖြစ်သူ ကျောက်ဥက္ကဋ္ဌသည် အရှက်ရလွန်းသဖြင့် ထိုနေရာမှ အမြန်ထွက်ခွာရန် ပြင်သော်လည်း စိတ်လိုက်မာန်ပါ ဖြစ်နေသော ကျောက်လီလီကမူ မင်ယွဲ့ကို ရန်စရန် ကြိုးပမ်းပြန်သည်။

“ဒီလောက် ခမ်းနားတဲ့ ပွဲကို တက်ရောက်လာတာဆိုတော့ ဒီမိန်းကလေးမှာလည်း ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင် ထူးထူးခြားခြား ပါလာမှာပေါ့နော်"

ဟု သူမက ကဲ့ရဲ့သော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

မင်ယွဲ့သည် ထိုစကားကြောင့် တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ ခပ်အေးအေးသာ ပြုံးလိုက်၏။

သူမ၏ တည်ငြိမ်မှုသည် ကျောက်လီလီ၏ မိုက်မဲမှုကို လှောင်ပြောင်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

ကျန်းကျွင်းသည် အခြေအနေကို ကြည့်ကာ မင်ယွဲ့အတွက် အကာအကွယ်ပေးရန် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး သူ၏ ကျောက်စိမ်းစစ်တုရင်ခုံကို အရင်ပေးအပ်လိုက်သည်။ သို့သော် အခြေအနေအရ မင်ယွဲ့သည် ရှောင်လွှဲ၍ မရတော့ပေ။

"အဘွား... အဘွားရဲ့ သက်တမ်းဟာ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးလို တည်တံ့ပြီး နေနဲ့လလို ထွန်းလင်းတောက်ပပါစေ ဒါက မြေးမလေးရဲ့ အမှတ်တရ လက်ဆောင်ပါ"

မင်ယွဲ့သည် လက်ထောက်လင်းထံမှ လက်ဆောင်သေတ္တာကို ယူကာ ကျော့ရှင်းစွာ ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်သည်။

သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် မြင့်မြတ်သော အနုပညာရသ မြောက်နေပြီး ဂါဝန်ပေါ်ရှိ စိန်ပွင့်ကလေးများသည် ခန်းမမီးရောင်

အောက်တွင် တလက်လက် တောက်ပနေသည်။

မိုဟန်ကျိသည် သူမ၏ ဂါဝန်အောက်နားကို အသာအယာ မပေးရင်း သူမ၏ နောက်ကွယ်မှ ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် လိုက်ပါလာသည်။

"အို... ယွဲ့ယွဲ့လေး လာလေ မြေးလေးကို တွေ့ရတာနဲ့တင် အဘွားက ဝမ်းသာနေပါပြီ ဘာလက်ဆောင်တွေ ပေးနေဦးမှာလဲ"

ဟု မိုအဘွားအိုက နွေးထွေးပျူငှာစွာ ဆိုလိုက်သည်။

မင်ယွဲ့သည် ရှေးဟောင်းသစ်သားသေတ္တာငယ်ကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ တစ်ခန်းလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူမ ပထမဆုံး ထုတ်ယူလိုက်သည်မှာ စိမ်းမြမြ အရောင်အသွေးရှိသော ဆံထိုးတစ်

ချောင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါ... ဒါက ဧကရာဇ်ကျောက်စိမ်းမဟုတ်လား"

ဟု မိုမိခင်က အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ပွဲတက်ဧည့်သည်တော်များအကြားရှိ ရှေးဟောင်းသုတေသန ပါမောက္ခကြီးတစ်ဦးသည် မျက်မှန်ကို သေသေချာချာ တပ်ကာ အနီးကပ် ကြည့်ရှုစစ်ဆေးလိုက်သည်။

"တကယ်ပါပဲ... ဒီလောက် စင်ကြယ်ပြီး အရောင်အသွေး စိုပြေတဲ့ ဧကရာဇ်ကျောက်စိမ်းမျိုးက ရှာရခဲလှပါတယ် ဒါဟာ တကယ့်ကို အဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ ရတနာပဲ"

ဟု သူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောကြားလိုက်သည်။

မင်ယွဲ့သည် ထိုဆံထိုးကို မိုအဘွားအို၏ ငွေရောင်ဆံနွယ်များကြားတွင် အသာအယာ ထိုးစိုက်ပေးလိုက်သည်။

အနက်ရောင် ခြုံထည်နှင့် အစိမ်းရင့်ရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အဘွားအိုအတွက် ထိုကျောက်စိမ်းဆံထိုးသည် ခန့်ညားထည်ဝါမှုကို ပိုမိုတောက်ပစေသည်။

မင်ယွဲ့၏ ဤလက်ဆောင်သည် တန်ဖိုးကြီးမားရုံသာမက သူမ၏ ထက်မြက်သော အမြင်နှင့် အနုပညာအာရုံကိုပါ ဖော်ပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကျောက်စိမ်းဆံထိုးသည် စနစ်အတွင်းမှ ဂုဏ်သတင်းမှတ်များဖြင့် လဲလှယ်ထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ၎င်း၏ အရည်အသွေးမှာ လောကတွင် အနှိုင်းမဲ့ ဖြစ်နေတော့သည်။

ဧည့်သည်တော်အားလုံးသည် မင်ယွဲ့၏ လက်ဆောင်ကြောင့် မှင်တက်သွားရပြီး ကျောက်လီလီမှာမူ သူမ၏ ရှေးဟောင်းလက်ဖက်ရည်ခွက်များမှာ ဤဆံထိုးရှေ့တွင် ဖုန်မှုန့်သဖွယ် ဖြစ်သွားသည်ကို သိလိုက်ရသဖြင့် အစအပျောက်မရှိအောင်ပင် ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

မင်ယွဲ့သည် မိုအဘွားအိုအား ပြုံးလျက် ကြည့်နေရင်း သူမ၏ စိတ်ထဲ၌ ပိုမိုကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်တစ်ခု ကိန်းအောင်းနေသည်။

ဤရတနာများထက် ပိုမိုတန်ဖိုးရှိသော သိပ္ပံနည်းကျ တီထွင်မှုများဖြင့် မိုမိသားစုနှင့် သူမ၏ အနာဂတ်ကို တည်ဆောက်သွားမည်ဟု သူမ ခိုင်မာစွာ ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။