တာ့ယွဲ့မှောင်ခိုဈေးနှင့် ကောင်းကင်အပျက်အစီး ကျောင်းတော်

~ထို့နောက် စုယွီသည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားပြီး သူ၏ အကောင်းဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိစေရန် ကျင့်ကြံအားဖြည့်လိုက်၏။

ညဦးယံအချိန်သို့ ရောက်သောအခါ...

စုယွီသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံးများကို စတင်ဖော်စပ်တော့၏။ ခုနစ်ရက်တာ အချိန်ကာလမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ချေပြီ။

"ဝူး..."

ရင်းနှီးနေသော ဆေးရနံ့များ လေထုအတွင်း သင်းပျံ့လာချိန်တွင် စုယွီသည် ဆေးသိမ်းဆည်းသည့် နည်းစနစ်ကို အလျင်အမြန်ပင် အသုံးပြုလိုက်၏။ ဆေးဖော်စပ်သည့် မီးဖိုအဖုံးမှာ ပွင့်ထွက်သွားပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံး လေးလုံးမှာ လေထဲတွင် ဝဲပျံကာ သူ၏ရှေ့၌ တန်းစီ၍ ပေါ်ထွက်လာတော့၏။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အနည်းငယ် လိုအပ်ချက်ရှိနေသဖြင့် ဆေးလုံးလေးလုံးအနက် တစ်လုံးသာ ထိပ်တန်းအရည်အသွေး ဖြစ်၏။ ကျန်ရှိသော သုံးလုံးမှာမူ သာမန်အရည်အသွေးများသာ ဖြစ်ကြ၏။

စုယွီသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာချလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ ကျေနပ်လိုက်မိသည်။

'ကောင်းပါပြီလေ... ထိပ်တန်းအရည်အသွေး တစ်လုံးရရင်ပဲ လုံလောက်ပါပြီ'

သူသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံး လေးလုံးကို ကျောက်စိမ်းပုလင်းများထဲသို့ ထည့်သွင်းပြီးနောက် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာတစ်ခုအတွင်း သေချာစွာ သိမ်းဆည်းလိုက်၏။ ဤကျောက်စိမ်းသေတ္တာမှာ ရှေးဟောင်းပုံစံ သိုလှောင်သေတ္တာတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး ဆေးလုံးများ၏ အာနိသင်ကို မပျက်ပြယ်အောင် ထိန်းသိမ်းရာတွင် အလွန်ကောင်းမွန်လှပေသည်။

သို့သော်လည်း ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ဖုံးကွယ်ထားရန်မူ စုယွီ စိတ်မကူးခဲ့ပါချေ။ ဤသို့လုပ်ဆောင်ရန်မှာ အချိန်စောလွန်းသေးသည်ဟု သူ ခံစားရသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ဘာပဲပြောပြော ဆေးလုံးလေးလုံးသာ ရရှိသည်ဖြစ်ရာ တစ်လုံးက ထိပ်တန်းအရည်အသွေး ဖြစ်နေရုံနှင့်ပင် သူ၏ ဆေးဖော်စပ်မှုစွမ်းရည်မှာ အထင်ကြီးစရာ ဖြစ်နေချေပြီ။ အကယ်၍သာ ဆေးလုံးငါးလုံးနှင့်အထက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့မည်ဆိုပါက တစ်လုံးခန့်ကို ဖုံးကွယ်ထားရန် စဉ်းစားမိပေလိမ့်မည်။

ဆေးဖော်စပ်ခန်းအတွင်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် စုယွီသည် ယွီချန်ချင်းကို လော့ချန်ယွီတို့အဖွဲ့အား ခေါ်ယူရန် ခိုင်းစေလိုက်၏။

လော့ချန်ယွီတို့အဖွဲ့ ရောက်ရှိလာသောအခါ စုယွီသည် တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို ကမ်းပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ဆေးဖော်စပ်တာ အောင်မြင်ပါတယ် ခင်ဗျာ။ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံး လေးလုံး ရရှိပါတယ်။ ထိပ်တန်းအရည်အသွေး တစ်လုံးနဲ့ သာမန်အရည်အသွေး သုံးလုံးပါ"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် လော့ချန်ယွီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တွေ့ရခဲလှသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် သူမက ဆိုလိုက်၏။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မိတ်ဆွေစု"

ထို့နောက် လော့ချန်ယွီသည် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို ဖွင့်ကာ သာမန်အရည်အသွေးရှိသော ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူ၍ စုယွီထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်၏။

"ဒါကတော့ ရှင် ဆေးဖော်စပ်ပေးတဲ့အတွက် ရပိုင်ခွင့် ဆုလာဘ်ပါရှင်"

စုယွီက ငြင်းပယ်ရန် အခွင့်အရေး မရလိုက်မီမှာပင် လော့ချန်ယွီသည် ကျန်ရှိသော သာမန်အရည်အသွေးရှိ ဆေးလုံးနှစ်လုံးကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီးနောက် သူမ၏ ဂျူနီယာညီမလေးနှစ်ဦးထံသို့ ပေးအပ်လိုက်၏။

"မိတ်ဆွေစု ဖော်စပ်တဲ့ ဆေးလုံးတွေက အရည်အသွေး အတော်လေး ကောင်းမွန်ပါတယ်။ ဒီနှစ်လုံးက ထိပ်တန်းအဆင့် မဟုတ်ပေမဲ့ အဲ့ဒီအဆင့်နဲ့ သိပ်မဝေးလှပါဘူး။ ဒီဆေးလုံးတွေရဲ့ အကူအညီနဲ့ ညီမလေးတို့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်အောင် ကြိုးစားကြည့်ကြပါဦး"

သူတို့အဖွဲ့ နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် စုယွီသည် စုဇီကို ဒုတိယအဆင့် အဆင့်နိမ့် ဆေးလုံး သုံးပုလင်းကို တိတ်တဆိတ် ပေးအပ်ခဲ့ပြီးမှသာ လိုက်လံ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့၏။

ထိုစဉ်မှာပင် ယွီချန်ချင်းက ရုတ်တရက် ဆိုလိုက်၏။

"မမလော့တို့ အခြေအနေက သိပ်ပြီး အဆင်ပြေပုံမရဘူးရှင့်"

"အဲ့ဒါကြောင့်လည်း ဒီဂျူနီယာ ညီမလေးနှစ်ယောက်က ဂိုဏ်းထဲမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံးကို လဲလှယ်မယူနိုင်ဘဲ ဒီလောက်အထိ လာပြီး ဒုက္ခခံနေရတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

စုယွီသည် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လျက် တွေးတောနေမိ၏။

"ယွင်ကျန်းဂိုဏ်းရဲ့ အခြေအနေကို ငါတို့ သေသေချာချာ မသိနိုင်သလို၊ ငါတို့အနေနဲ့လည်း ဘာမှ လုပ်ပေးလို့ မရပါဘူးလေ။ ကဲ... တာ့ယွဲ့မှောင်ခိုဈေးကို သွားဖို့ပဲ ပြင်ဆင်ကြစို့"

နှစ်ရက် ကြာပြီးနောက်...

လူရှစ်ဦးပါဝင်သော အဖွဲ့သည် ပိုင်ယွဲ့အင်မော်တယ်မြို့တော်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြ၏။ သူတို့သည် တောင်ပံနက်သိမ်းငှက်ကြီး၏ ကျောပေါ်တွင် စီးနင်းလိုက်ပါလျက် အနောက်ဘက်သို့ ဦးတည်ကာ ပျံသန်းလာခဲ့ကြ၏။

တာ့ယွဲ့နန်းတော် သည် တာ့ယွဲ့နယ်မြေ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိပြီး၊ နယ်မြေအတွင်းရှိ အကြီးမားဆုံးသော မိစ္ဆာတောင်တန်းဖြစ်သည့် တာ့ယွဲ့တောင်တန်းနှင့် မဝေးလှပါချေ။ တာ့ယွဲ့နန်းတော်သည် ဤနယ်မြေတစ်ခုလုံးတွင် အင်အားအကြီးမားဆုံးသော အဖွဲ့အစည်းဖြစ်ပြီး နယ်မြေကို စိုးမိုးအုပ်ချုပ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တာ့ယွဲ့နန်းတော်တွင် မူလ ဝိညာဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ရှိနေသောကြောင့်ပင်။

သို့သော်လည်း တာ့ယွဲ့နန်းတော်သည် ကိစ္စရပ်တိုင်းတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မပြုပါချေ။ ဥပမာအားဖြင့် ၎င်းနှင့် အနီးဆုံးရှိ စည်ကားလှသော တာ့ယွဲ့မှောင်ခိုဈေးမှာမူ လွတ်လပ်စွာ တည်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"တာ့ယွဲ့နန်းတော်က လူဦးရေက သိပ်မများလှဘူး။ ငါတို့သာ သူတို့ကို သွားပြီး မနှောင့်ယှက်ရင် ဘာပြဿနာမှ ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ယွီခယ်အာက သူမ သိရှိထားသော အချက်အလက်များကို မျှဝေပြောပြ၏။

ထိပ်တန်းဝိညာဉ်အမြစ် ပိုင်ဆိုင်သူများသာလျှင် တာ့ယွဲ့နန်းတော်၏ တပည့်အဖြစ် ဝင်ရောက်စမ်းသပ်ခွင့် ရှိကြကုန်၏။ ဤအချက်ကြောင့်ပင် တာ့ယွဲ့နန်းတော်၏ လူဦးရေမှာ ယွင်ကျန်းဂိုဏ်းထက်ပင် နည်းပါးနေခြင်း ဖြစ်ပါ၏။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင်... တာ့ယွဲ့နန်းတော်သည် သေးငယ်သော ကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် အချိန်မပေးနိုင်ပါချေ။

"ဒါဆိုရင် ပိုကောင်းတာပေါ့" စုယွီက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။

တောင်ပံနက် သိမ်းငှက်နှင့် ခေါင်းနှစ်လုံးပါ သွေးလင်းယုန်တို့သည် အနောက်ဘက်သို့ လဝက်ခန့် အလှည့်ကျ ပျံသန်းလာခဲ့ကြ၏။ တာ့ယွဲ့တောင်တန်းသို့ ရောက်ရှိရန် လက်တစ်ကမ်းအလိုတွင်မူ သူတို့သည် အခြေခံ တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါဖြင့် ပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

"ဂွီ..." တောင်ပံနက်သိမ်းငှက်သည် သတိပေးသည့်အနေဖြင့် စူးရှစွာ အော်မြည်လိုက်ပြီး သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။

သိမ်းငှက်ကြီး၏ ကျောပေါ်တွင်မူ...

စုယွီနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ရိပ်များ ယှက်သန်းသွားကြ၏။ သူတို့ အောက်ဘက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ မြင့်မားလှသော တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်တွင် စုတ်တံတစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် စာပေသမား တစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်အမင်း အားမကောင်းလှဘဲ အခြေခံ တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် (၃) တွင်သာ ရှိသော်လည်း တောင်ပံနက်သိမ်းငှက်၏ ခရီးလမ်းကိုမူ အောင်မြင်စွာ ဟန့်တားနိုင်ခဲ့ချေပြီ။

တောင်ပံနက်သိမ်းငှက် ရပ်တန့်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် အောက်ဘက်မှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ဟီးဟီး... ကောင်းကင်အပျက်အစီး ကျောင်းတော် က တာအိုဆရာ ရှုယွီက မိတ်ဆွေတို့ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

"ကြည့်ရတာ မိတ်ဆွေတို့က ဒီ တာ့ယွဲ့မှောင်ခိုဈေးက လူတွေနဲ့ မတူဘူးပဲ။ ဒီကို အသစ် ရောက်လာတာလား "

'ကောင်းကင်အပျက်အစီး ကျောင်းတော်' ဟူသော အမည်ကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် စုယွီနှင့် ယွီခယ်အာတို့၏ မျက်နှာများမှာ တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ပြောင်းလဲသွားကြပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိကြ၏။

ဤအဖွဲ့အစည်းမှာ... ကောင်းမြတ်သည်လည်း မဟုတ်၊ ယုတ်မာသည်လည်း မဟုတ်ဘဲ ထူးဆန်းသော ဟန်ပန်ရှိသည့် အဖွဲ့တစ်ခု ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း တာ့ယွဲ့နယ်မြေ သို့မဟုတ် တာ့ယွဲ့မှောင်ခိုဈေးတွင်မူ သတင်းအချက်အလက်နှင့် ပတ်သက်လျှင် သူတို့မှာ အထင်ရှားဆုံးပင်။ လူပုဂ္ဂိုလ်များအကြောင်းဖြစ်စေ၊ တာ့ယွဲ့တောင်တန်းအတွင်းရှိ ရတနာများအကြောင်းဖြစ်စေ ၎င်းတို့တွင် အချက်အလက်များစွာ ရှိနေတတ်သော်လည်း မည်သူမျှ သူတို့ကို အသေအချာ ခြေရာခံ၍ မရပါချေ။

စုယွီသည် ခေတ္တမျှ တွေးတောပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်တော်က စုယွီ ပါ။ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံးတွေကို ဖော်စပ်နိုင်တဲ့ ဒုတိယအဆင့် ဆေးပညာရှင် တစ်ယောက်ပေါ့"

"ကျွန်တော် အခု မှောင်ခိုဈေးထဲက ယွီမိသားစုရဲ့ ဝိညာဉ်တောင်တန်းမှာ ဂူစံအိမ် တစ်ခု တည်ဆောက်တော့မှာပါ။ တကယ်လို့ ဆေးလုံးတွေ လိုအပ်တယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော့်ဆီကို လာရောက် ဆွေးနွေးနိုင်ပါတယ် ခင်ဗျာ။ အရည်အသွေးကိုတော့ အာမခံပါတယ်"

အောက်ဘက်ရှိ တာအိုဆရာမှာ ခေတ္တမျှ ကြောင်အမ်းသွားရ၏။ ထို့နောက် သူသည် သူ၏ စုတ်တံဖြင့် ရှေးဟောင်းစာအုပ်တစ်အုပ်ပေါ်တွင် တစ်စုံတစ်ခုကို ရေးခြစ်နေသော်လည်း စာလုံးများမူ ပေါ်ထွက်မလာပါချေ။

ခဏအကြာတွင် တာအိုဆရာ ရှုယွီသည် ဟားဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်လေတော့သည်။

"မိတ်ဆွေက တကယ့်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာပဲဗျာ။ ကျွန်တော့်ကိုတောင် ဖောက်သည်အဖြစ် သဘောထားနေပါလား... ကောင်းပါပြီဗျာ။ ကျွန်တော် ဒီတစ်ခါတော့ အနှောင့်အယှက် ပေးမိသွားပြီ။ တကယ်လို့ ကျွန်တော့်မှာ လိုအပ်တာရှိရင်ဖြစ်စေ၊ တစ်ယောက်ယောက်က ဆေးလုံးလိုချင်တယ်ဆိုရင်ဖြစ်စေ မိတ်ဆွေဆီကို လာခဲ့ပါ့မယ်။ သွားခွင့်ပြုပါဦး"

သူ၏ စကားသံ ဆုံးသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ ပုံရိပ်မှာ တဖြည်းဖြည်းချင်း မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

စုယွီ၊ ယွီခယ်အာနှင့် စုရွီအန်းတို့၏ မျက်နှာများမှာ ထပ်မံ၍ ပျက်သွားကြပြန်သည်။ ဤလူ မည်သည့်အချိန်တွင် ထွက်ခွာသွားသည်ကို သူတို့ လုံးဝ သတိမထားမိလိုက်ပါချေ။

သို့သော်လည်း နောက်တစ်ခဏ၌ စုယွီက ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်၏။

"မိတ်ဆွေ... မှောင်ခိုဈေးထဲက တခြားသော ဆေးပညာရှင်တွေအကြောင်း သတင်းအချက်အလက်များ ရှိမလား ခင်ဗျာ"

ပျောက်ကွယ်သွားသော တာအိုဆရာ ရှုယွီ၏ ပုံရိပ်မှာ အသက်ရှူချိန် နှစ်ချက်အတွင်း တောင်ပံနက်သိမ်းငှက်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။ သူသည် လေထဲတွင် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်နေပြီးနောက် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် စုယွီ၏ ဘေးနားသို့ ဆင်းသက်လိုက်တော့၏။

တာအိုဆရာ ရှုယွီ၏ မျက်လုံးများမှာ ပိုက်ဆံပုံသဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲသွားသည့်အလား တောက်ပသွားပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံးလည်း ပြုံးရွှင်နေချေပြီ။

"ရှိတာပေါ့... ရှိတာပေါ့ဗျာ။ မိတ်ဆွေက ဘယ်လို သတင်းမျိုးကို လိုချင်တာလဲ ခင်ဗျာ"

ထိုသူမှာ မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် သန်သန်စွမ်းစွမ်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်၏။ သူသည် အရပ်မရှည်သလို အနည်းငယ်လည်း ဝဖြိုးကာ၊ မျက်နှာပေါ်တွင်မူ ဖော်လိုဖော်လဲရှိလှသော အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းထား၏။

စုယွီ အံ့အားသင့်သွားရသည်မှာ တာအိုဆရာ ရှုယွီသည် အသက် (၃၀) သို့မဟုတ် (၄၀) ခန့်သာ ရှိသေးပုံရပြီး တကယ့်ကို ဝဝကစ်ကစ် လူတစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်းပင်။

စုယွီသည် ထိတ်လန့်နေသော တောင်ပံနက်သိမ်းငှက်ကို ပြန်လည် တည်ငြိမ်အောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက် တာ့ယွဲ့မှောင်ခိုဈေးဘက်သို့ ဆက်လက် ပျံသန်းစေလိုက်သည်။

ထို့နောက် စုယွီသည် မှောင်ခိုဈေးအတွင်းရှိ ဆေးပညာရှင်ဦးရေ၊ သူတို့၏ အဆင့်အတန်းနှင့် ကျော်ကြားမှု၊ အင်အားစုအသီးသီးအကြား ဆက်ဆံရေးနှင့် ဆေးကုန်ကြမ်းများ ရရှိနိုင်သည့် နေရာများကို စတင် မေးမြန်းတော့၏။

တာ့ယွဲ့မှောင်ခိုဈေး၏ အပြင်ဘက်စွန်းသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင်မူ တာအိုဆရာ ရှုယွီသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးရာကို ပျော်ရွှင်စွာ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး စုယွီထံသို့ ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ချပ်ကို ကမ်းပေးလိုက်၏။ ထို့နောက် သူသည် ရုတ်ချည်းပင် ထပ်မံ ပျောက်ကွယ်သွားပြန်၏။

"ဟီးဟီး... ကျွန်တော် ပေးတဲ့ သတင်းတွေက မိတ်ဆွေ ..ဒီကို ရောက်လာတဲ့အချိန်မှာ အများကြီး အထောက်အကူဖြစ်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပါတယ်ဗျာ"

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ စုယွီသည် လေဓာတ် အခြေခံ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ၏ အကြွင်းအကျန်ကို သဲ့သဲ့မျှ ခံစားလိုက်ရ၏။

တာအိုဆရာ ရှုယွီ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် စုယွီ၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်လေးနက်သွားပြီး တိုးတိုးလေး မှတ်ချက်ချလိုက်၏။

"ဒီလူက... တကယ်ကို မရိုးရှင်းဘူးဗျ။ တာ့ယွဲ့မှောင်ခိုဈေးမှာတော့ ကျားဝှက်နဂါးဝှက်တွေ အများကြီး ရှိနေပုံပဲ။ ကောင်းကင်အပျက်အစီး ကျောင်းတော် ဆိုတာ ထျန်းရှူ သိုင်းကျမ်းတိုက် နဲ့ အတော်လေး ဆင်တူနေသလိုပဲ"

"တချို့ကတော့ ကောင်းကင်အပျက်အစီး ကျောင်းတော် ဆိုတာ တာ့ယွဲ့နယ်မြေက အင်အားစု မဟုတ်ဘဲ အရမ်းကို လျှို့ဝှက်နက်နဲတဲ့ အဖွဲ့အစည်းလို့ ပြောကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက ဘယ်လောက်အထိ မှန်မလဲ ဆိုတာတော့ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ပါဘူးဟယ်" ဟု ယွီခယ်အာက တွေးတောရင်း ဆိုလိုက်၏။

မရောက်ရှိမီအချိန်က စုယွီသည် စိတ်အေးလက်အေး ရှိနေခဲ့သော်လည်း၊ ယခု ဤတွေ့ဆုံမှုအပြီးတွင်မူ သူ၏ စိတ်အာရုံမှာ ပြန်လည် ဖိစီးသွားရလေတော့သတည်း။