← Chapters

ရဲမေတ္တာနှင့် တရားမျှတမှု

Vol. 20 Ch. 198

ရဲမေတ္တာနှင့် တရားမျှတမှု

Vol. 20 Ch. 198

ကောင်လေးသည် အခြားကလေးများ ဓာတ်ပုံရိုက်နေသည်ကို မြင်သော်လည်း မိမိမှာမူ ရိုက်ခွင့်မရသေးသဖြင့် မျက်နှာဆူပုတ်ကာ မကျေမချမ်း ဖြစ်နေရှာသည်။

"မောင်လေး... မမတို့ သွားတော့မှာမို့လို့ နောက်ထပ် ဓာတ်ပုံမရိုက်တော့ဘူးနော်"

မင်ယွဲ့သည် ယွမ်ပေါ့ကို အိတ်ထဲသို့ ပြန်

ထည့်ထားပြီးဖြစ်ရာ ထပ်မံထုတ်မပြလိုတော့ပေ။

သို့သော် ထိုကလေးမှာ ယဉ်ကျေးမှုမရှိလှဘဲ အော်ဟစ်တော့သည်။

"ဘာလို့လဲ ကျွန်တော်က ရိုက်ချင်တာကို ဖယ်ပေးကြစမ်း”

ထိုကလေးသည် ဆင်ပေါက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဝုန်းဒိုင်းကြဲကာ သူတို့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်။

သူတို့နောက်မှ လိုက်ပါလာသော ဝန်ထမ်းသည် အခြေအနေကို ရိပ်မိသဖြင့် အမြန်ပင် ကြားထဲမှ ဝင်တားလိုက်ရသည်။

သို့သော် ကလေး၏ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ဆောင့်မိမှုကြောင့် ထိုဝန်ထမ်းမှာ ယိမ်းယိုင်သွားရလေသည်။

"အား... ကျွတ်စ်..."

"အဆင်ပြေရဲ့လားရှင့်"

ဟု မင်ယွဲ့နှင့် ဝမ်ကျန်းတို့က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်ကြသည်။

"ရပါတယ်... ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး"

ထိုဝန်ထမ်းသည် မန်နေဂျာကိုယ်တိုင် အလေးအနက်ထားရသော ဧည့်သည်တော်ကို ထိခိုက်မှုမရှိစေရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

မင်ယွဲ့သည် ကလေးကို ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာထက်မှ အပြုံးများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အေးစက်သော အကြည့်များဖြင့် အစားထိုးသွားတော့သည်။

"ဒီကလေးရဲ့ မိဘတွေ ထွက်လာပြီး မတောင်းပန်ကြဘူးလား"

သူမ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ရာ မလှမ်းမကမ်းတွင် ဂနာမငြိမ်ဖြစ်နေသော အဘွားအိုတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအဘွားအိုသည် ကလေးဖြစ်သူက လုပ်ဆောင်လိုက်ခြင်းဖြစ်၍ မင်ယွဲ့က ပြဿနာရှာမည်မဟုတ်ဟု တွေးကာ မသိချင်ယောင်

ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"မိဘတွေ မရှိရင်လည်း ရဲစခန်းကိုပဲ အပ်ပြီး ဆုံးမခိုင်းရမှာပဲ"

ဟု မင်ယွဲ့က ပြတ်သားစွာ ဆိုလိုက်သည်။

သူမသည် အလိုလိုက်ခံထားရသော ကလေးဆိုးများကို လုံးဝ သည်းခံတတ်သူ မဟုတ်ပေ။

"ရှင် တကယ်ပဲ နာနေတာလား... ဆေးရုံမှာ တစ်ကိုယ်လုံး စစ်ဆေးဖို့ လိုမလား"

ဟု မင်ယွဲ့က ဝန်ထမ်းကို မေးလိုက်ရာ ထိုဝန်ထမ်းသည်လည်း ပါးနပ်စွာဖြင့်

“နည်းနည်းတော့ နာနေသလိုပဲ၊ ခြေကျင်းဝတ်

လည်း လည်သွားတယ် ထင်တယ်"

ဟု ပြန်ဖြေသည်။

"သူက ကလေးပဲရှိသေးတာကို"

ဟု ဆိုကာ အဘိုးအိုတစ်ဦးက ရုတ်တရက် ပြေးထွက်လာပြီး ထုံးစံအတိုင်း အကြောင်းပြချက် ပေးတော့သည်။

"ရဲတွေ ရောက်လာရင်တော့ ဒါက ကလေးလုပ်ရပ်လား၊ နာကျင်မှုအတွက် လျော်ကြေးပေးရမလားဆိုတာ သိရမှာပေါ့"

မကြာမီပင် မန်နေဂျာချန်နှင့် အစောင့်အရှောက်များ ရောက်ရှိလာကာ ထိုမိသားစုကို မထွက်သွားနိုင်ရန် တားဆီးထားလိုက်ကြသည်။

မင်ယွဲ့သည် မန်နေဂျာကို ကိစ္စရပ်များ လွှဲအပ်ခဲ့ပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လက် လှမ်းလာခဲ့သည်။

"ဒုန်း -"

မင်ယွဲ့သည် ယွမ်ပေါ့ကို ပွေ့ချီကာ လျှောက်လာစဉ် လူအုပ်ကြားထဲ၌ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်

နေသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။

လူငယ်အမျိုးသမီးများ၏ ဖုန်းများကို ခိုးယူနေသော သူခိုးတစ်ဦးကို သူမ မြင်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

မင်ယွဲ့သည် အချိန်မဆွဲဘဲ ရှေ့သို့ တိုးသွားကာ ထိုသူ၏ လက်ကို ဖမ်းချုပ်၍ နောက်သို့ လိမ်ချလိုက်ပြီး ဒူးဖြင့် ဖိနှိပ်ထားလိုက်တော့သည်။

"ထုတ်စမ်း... ခိုးထားတာတွေ အကုန်ထုတ်"

မင်ယွဲ့၏ အသံမှာ ပြတ်သားပြီး အရှိန်အဝါ ပါလှသည်။

ထိုသူခိုးမှာ ရုန်းကန်သော်လည်း မင်ယွဲ့၏ ချုပ်ကွက်ကို မကျော်လွှားနိုင်ဘဲ အိတ်ကပ်ထဲမှ တန်ဖိုးကြီးဖုန်း သုံးလုံးကို ထုတ်ပေးလိုက်ရတော့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများမှာ ထိုအခါမှပင် မိမိတို့ ပစ္စည်းများ ပျောက်ဆုံးနေကြောင်း သိရှိကာ ဝိုင်းအုံလာကြသည်။

【 ကျော်ကြားမှုအမှတ် +၁၊ +၁၊ +၁... 】

ယွမ်ပေါ့၏ အသံက မင်ယွဲ့၏ စိတ်ထဲ၌ မြည်ဟည်းနေသည်။

ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များ ရောက်ရှိလာသောအခါ မင်ယွဲ့သည် သူခိုးကို အပ်နှံလိုက်ပြီး ကလေးဆိုး၏ ကိစ္စကိုလည်း တစ်ပါတည်း တိုင်ချက်ဖွင့်လိုက်

သည်။

ကလေး၏ မိဘများမှာမူ အလိုက်သိသူများဖြစ်သဖြင့် ဝန်ထမ်းကို လျော်ကြေးငွေ ယွမ် ၃၀၀၀ ပေးကာ တောင်းပန်ခဲ့ကြသည်။

မင်ယွဲ့ကလည်း သူမ၏ ဝန်ထမ်းအတွက် ထပ်ဆောင်း ဆုကြေး ယွမ် ၂၀၀၀ နှင့် အခကြေးငွေပေးသည့် အလုပ်ပိတ်ရက် ၃ ရက်ကိုပါ စီစဉ်ပေးလိုက်သဖြင့် ထိုဝန်ထမ်းမှာ အတိုင်းထက်အလွန် ပျော်ရွှင်သွားရသည်။

မင်ယွဲ့ သူခိုးဖမ်းသည့် ဗီဒီယိုမှာ အင်တာနက်

ပေါ်၌ ချက်ချင်းပင် ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

"အား... မင်ယွဲ့ကတော့ တကယ်ကို လှပပြီး ထက်မြက်လွန်းတယ်”

"ဒါ ရုပ်ရှင်ရိုက်နေတာလား... တကယ်ပဲလား"

"သူမက အနုပညာလောကထဲ ဝင်တော့မယ်လို့ ကြားတယ်၊ တကယ်ကို ထူးခြားတဲ့ မိန်းကလေးပဲ"

မန်နေဂျာချန်သည် အထင်အမြင်လွဲမှားမှုများ မရှိစေရန် ကစားကွင်း၏ တရားဝင်အကောင့်မှတစ်ဆင့် ကျေးဇူးတင်လွှာ ထုတ်ပြန်လိုက်ရာ အခြေအနေမှာ ငြိမ်သက်သွားသော်လည်း မင်ယွဲ့ ရှိနေသည့်နေရာကို လူအများက သိရှိသွားကြသည်။

လမ်းခရီးတွင် ပရိသတ်အချို့နှင့် ဆုံတွေ့ရာ၌လည်း မင်ယွဲ့သည် စိတ်ရှည်စွာဖြင့် ဓာတ်ပုံတွဲရိုက်ပေးခဲ့သည်။

ဝမ်ကျန်းမှာမူ သူမ၏ သူငယ်ချင်းမလေးမှာ ဤမျှ ကျော်ကြားနေသည်ကို ကြည့်ကာ အံ့ဩမဆုံး ဖြစ်နေရသည်။

"ယွဲ့ယွဲ့... နင်က ဘယ်တုန်းက ဒီလောက် နာမည်ကြီးသွားတာလဲ"

ဟု ဝမ်ကျန်းက ကားပေါ်ရောက်မှ မေးလိုက်

သည်။

"ငါ အရင်က အစီအစဉ်တစ်ခုမှာ ခဏပါခဲ့ဖူးလို့နေမှာပါ"

ဟု မင်ယွဲ့က အေးဆေးစွာ အဖြေပေးလိုက်သည်။

အင်တာနက်ပေါ်တွင်မူ မင်ယွဲ့နှင့် ဓာတ်ပုံတွဲရိုက်ခွင့်ရသူများကို အားကျနေကြသည့် မှတ်ချက်များဖြင့် ဆူညံနေတော့သည်။

မင်ယွဲ့သည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာလေးထဲတွင် အောင်မြင်မှုများကို တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် တည်ဆောက်နေရင်း သူမ၏ ရည်မှန်းချက်များဆီသို့ တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်လှမ်းနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

All Chapters