ကိုယ်တိုင်ဖွင့်လိုက်ပါလား

မင်ယွဲ့၏ အာရုံခံစားမှုမှာ သာမန်ထက် ထူးကဲလှသည်။

သူမတွင် ဟင်းလျာတစ်ခုချင်းစီ၏ သိမ်မွေ့သော အရသာကွာဟချက်များကို ခွဲခြားနိုင်သည့် "ရွှေလျှာ" ရှိရုံမျှမက၊ အပူချိန်နှင့် အမွှေးအကြိုင်များကို အတိအကျ ထိန်းချုပ်ကာ အကောင်းဆုံးသော အရသာကို ဖန်တီးနိုင်စွမ်းရှိသည်။

စနစ်၏ လေ့လာရေးခန်းအတွင်းရှိ အချိန်စီးဆင်းမှု ကွဲပြားခြင်းကလည်း သူမကို သာမန်လူများထက် ပိုမိုများပြားသော လေ့ကျင့်ချိန်များကို ပေးစွမ်းခဲ့သည်။

စနစ်တကျ သင်ယူမှုများမှတစ်ဆင့် သူမသည် နယ်ပယ်အသီးသီး၏ အားသာချက်များကို စုစည်းကာ အနှစ်သာရကို ထုတ်ယူပြီး သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ဟန်ကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လှပသေသပ်လှသော ဟင်းပွဲပြင်ဆင်မှုများကို ကြည့်ကာ ဝမ်ကျန်းက သူမ၏ WeChat Moments တွင် ဓာတ်ပုံတင်လိုက်သည်။

"သူငယ်ချင်းကောင်းက အကောင်းဆုံးတွေနဲ့ ကျွေးမွေးပြုစုနေတယ်၊ အရမ်းပျော်ဖို့ကောင်းတယ်”

ဟူသော စာသားနှင့်အတူ အာမေဍိတ်

အမှတ်အသား သုံးခုက သူမ၏ ရင်ခုန်စိတ်

လှုပ်ရှားမှုကို ပေါ်လွင်စေသည်။

မင်ယွဲ့က ပြုံးလျက် "Like" ပေးလိုက်သည်။

ဒုတိယမြောက် "Like" ပေးသူမှာ အလုပ်လုပ်နေသော ကျန်ဟင်ပင် ဖြစ်သည်။

"အလုပ်ချိန်မှာ ဖုန်းသုံးရင် လစာဖြတ်ပြီး ဒဏ်ငွေ ၂၀၀ ရိုက်မယ်နော်"

ဟု မင်ယွဲ့က နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

"ဥက္ကဋ္ဌခင်ဗျာ... ကျိန်ဆိုရဲပါတယ်၊ ကျွန်တော် ဆိုဖာပေါ်မှာ ဖုန်းကို ခဏလေး ကောက်ကိုင်

လိုက်တုန်း မတော်တဆ မြင်သွားတာပါ"

ဟု ကျန်ဟင်က ရယ်မောရင်း ပြန်ဖြေသည်။

"ဥပဒေကို သိလျက်နဲ့ ချိုးဖောက်တဲ့ ခေါင်းဆောင်ကို နှစ်ဆ အပြစ်ပေးသင့်တယ်"

ဟု ဝမ်ကျန်းက ကြားဖြတ်ပြောရာ မင်ယွဲ့ကလည်း

“ဒါဆိုရင် ၄၀၀ ဖြတ်မယ်၊ ဝမ်ကျန်းက ငါ့ကိုယ်စား အဲဒီဒဏ်ငွေကို သိမ်းထားလိုက်"

ဟု ရယ်မောစွာ ဆိုလိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် ရင်းနှီးစွာ နောက်ပြောင်နေကြသော်လည်း မင်ယွဲ့ကုမ္ပဏီ တည်ထောင်

ထားသည်ကို သိသူမှာ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။

ထိုအထဲတွင် မင်ယွဲ့ကိုယ်တိုင် ခေါ်ယူခဲ့သော ကျိုးကျွမ်းလည်း ပါဝင်သည်။

ကျိုးကျွမ်းသည် ယခုအခါ ကုမ္ပဏီ၏ အရောင်းကြီးကြပ်ရေးမှူးအဖြစ် အောင်မြင်စွာ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေပြီး သူမအား ကူညီခဲ့သော မင်ယွဲ့တို့ကို အမြဲ ကျေးဇူးတင်လျက် ရှိသည်။

မင်ယွဲ့သည် ဟင်းလျာများကို တစ်မျိုးချင်းစီ မြည်းစမ်းကြည့်သည်။

သူမ၏ ထက်မြက်သော အရသာခံအာရုံက ထိုဟင်းလျာများ၏ အားနည်းချက်များကို ချက်ချင်းပင် သိရှိလိုက်သည်။

လမ်းတစ်ဖက်ကမ်းက ဆိုင်ကဲ့သို့ ရိုင်းစိုင်းခြင်း မရှိသော်လည်း ဤဆိုင်၏ လက်ရာမှာလည်း တိုးတက်ရန် လိုအပ်နေသေးသည်။

သူမသည် ဝန်ထမ်းကို ခေါ်ကာ မန်နေဂျာနှင့် ခေါင်းဆောင်စားဖိုမှူးတို့ကို တွေ့လိုကြောင်း ပြောလိုက်သည်။

"မမ... ကျွန်တော်တို့ ဝန်ဆောင်မှုမှာ ဘာအမှားအယွင်း ရှိလို့ပါလဲခင်ဗျာ"

ဟု ဝန်ထမ်းက ထိတ်လန့်တကြား မေးသည်။

"ဆိုင်က ကောင်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မမှာ အကြံပြုချက် အနည်းငယ် ရှိလို့ပါ"

ဟု မင်ယွဲ့က အေးဆေးစွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

မကြာမီပင် ဝတ်စုံပြည့်ဝတ်ထားသော မန်နေဂျာနှင့် စားဖိုမှူးကြီး ရောက်ရှိလာသည်။

မင်ယွဲ့သည် ဟင်းလျာများတွင် လိုအပ်နေသော အချိုးအစားများ၊ သကြားပါဝင်မှုနှင့် မီးအရှိန် အမှားအယွင်းများကို အသေးစိတ် ထောက်ပြလိုက်သည်။

စားဖိုမှူးကြီးသည် အစပိုင်းတွင် သံသယရှိသော်လည်း မင်ယွဲ့ ညွှန်ကြားသည့်အတိုင်း ပြန်လည်ချက်ပြုတ် မြည်းစမ်းကြည့်သောအခါတွင်မူ အံ့အားသင့်သွားရတော့သည်။

"ဒါ... ဒါက တကယ်ကို ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အရသာပဲ”

စားဖိုမှူးကြီးက မင်ယွဲ့ကို အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် ခန့်အပ်ရန် ကမ်းလှမ်းသော်လည်း မင်ယွဲ့၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ထိုမျှမကပေ။

"ကျွန်မ ဒီဆိုင်ကို ဝယ်ချင်ပါတယ်"

မင်ယွဲ့၏ စကားကြောင့် အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ဆိုင်ရှင်ဖြစ်သူ ကျန်ကျွင်း ရောက်ရှိလာသောအခါတွင်မူ အသိဟောင်းများ ဖြစ်နေသဖြင့် အပေးအယူမှာ ပိုမိုလွယ်ကူသွားသည်။

"အော်... မင်ယွဲ့ကိုး နင်ဝယ်မယ်ဆိုရင် ငါ ရောင်းပေးရမှာပေါ့၊ မိုဟန်ကျီ မျက်နှာကို ထောက်ထားရဦးမယ်လေ"

ဟု ကျန်ကျွင်းက ရယ်မောရင်း ဆိုသည်။

မင်ယွဲ့သည် ဆိုင်ကို လွှဲပြောင်းယူပြီးနောက် ဝန်ထမ်းအားလုံးကို ဆက်လက်ခန့်ထားရုံမျှမက လစာများကိုပါ တိုးမြှင့်ပေးလိုက်သည်။

သူမ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ရှင်းလင်းသည်။

လမ်းတစ်ဖက်ကမ်းက သူမကို စော်ကားခဲ့သော ဆိုင်ထက် ပိုမိုသာလွန်ကောင်းမွန်သည့် စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို ကိုယ်တိုင် တည်ထောင်ပြရန်ပင် ဖြစ်သည်။

"သူတို့က ငါ့ကို ကိုယ်တိုင်ဖွင့်နိုင်ရင် ဖွင့်ကြည့်ပါလားလို့ ပြောခဲ့တယ်လေ အခု ငါက တကယ်ပဲ အောင်မြင်အောင် လုပ်ပြတော့မှာပေါ့"

ဟု မင်ယွဲ့က ပြတ်သားသော အကြည့်များဖြင့် ဆိုလိုက်လေတော့သည်။