ကတိစကား

ရဲအရာရှိချုပ်သည်လည်း လမ်းမထက်သို့ အကြည့်ပို့လိုက်သည်။ အထက်မှ အရေးကြီးပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ရောက်ရှိလာတော့မည်ဟူသော သတင်းကို သူ ကြိုတင်ရရှိထားပြီးဖြစ်သည်။

"ယွဲ့ယွဲ့... ဘာဖြစ်သွားသေးလဲ”

ကားပေါ်မှ ဆင်းဆင်းချင်းပင် မိုဟန်ကျီသည် သူအစဉ်တစိုက် တမ်းတနေရသူကို ချက်ချင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူသည် မင်ယွဲ့ထံသို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်ကာ သူမတွင် ဒဏ်ရာအနာတရ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိမရှိကို ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်ရှုစစ်ဆေးတော့သည်။

"ကျွန်မ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး ဒုက္ခရောက်နေတာက သူတို့တွေပါ"

ဟု မင်ယွဲ့က ဆိုသည်။

ထိုအခါမှ မိုဟန်ကျီသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဖရိုဖရဲ လဲကျနေသော လူအုပ်ကြီးကို သတိထားမိတော့သည်။

သူသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုသော်လည်း အနားရှိ အဆင့်အမြင့်ဆုံး အရာရှိကြီးကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုစူးရှသော အကြည့်များအောက်တွင် ညွှန်ကြားရေးမှူးမှာ ဖိအားဒဏ်ကြောင့် ချွေးပြန်လာရသည်။

"သူတို့အားလုံးကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားကြထွက်ဆိုချက်တွေယူပြီး လမ်းသွားလမ်းလာတွေကို အဓမ္မ ငွေတောင်းတာမျိုး အရင်က ရှိခဲ့ဖူးသလားဆိုတာ စစ်ဆေးပါ ကလေးသူငယ် လူကုန်ကူးမှုနဲ့ ပတ်သက်လို့လည်း ဒီနောက်ကွယ်မှာ ကွင်းဆက်တွေ ရှိနေသလားဆိုတာကို အမြစ်

ပြတ် စုံစမ်းစမ်း"

ဟု ညွှန်ကြားရေးမှူးက ပြတ်သားစွာ အမိန့်

ပေးလိုက်သည်။

"ဒါရိုက်တာလျူ... ကျွန်တော်ကတော့ ဒီဒေသခံ ရဲစခန်းရဲ့ အမှုစစ်ဆေးနိုင်စွမ်းအပေါ် လုံးဝ အယုံအကြည်မရှိဘူး"

ဟု မိုဟန်ကျီက မင်ယွဲ့၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်

လျက် မကျေမနပ် ဆိုသည်။

မိမိသာ ကြိုတင်အကြောင်းမကြားထားပါက ဤအကျင့်ပျက်ရဲများက မင်ယွဲ့ကိုပင် ပြန်လည်ဖမ်းဆီးသွားနိုင်သည်ဟု တွေးမိတိုင်း သူ၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသအဟုန်တို့ တောက်လောင်လာရသည်။

"မစ္စတာမို... စိတ်ချပါ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ချက်ချင်း ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပေးပါ့မယ်”

ညွှန်ကြားရေးမှူး၏ လေးစားသမှု ပြုမူပုံကို မြင်ရသောအခါ ရွှီခယ်တို့ ဇနီးမောင်နှံမှာ မိမိတို့ဘက်တွင် အားကိုးရမည့်သူ ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်ကြသည်။

"ယွဲ့ယွဲ့... မင်း လုပ်ချင်တာကိုသာ ဆက်လုပ်ပါ မင်းက လူသားမျိုးနွယ်ကို ကယ်တင်မယ့်သူဆိုရင် ငါက မင်းကို ကာကွယ်ပေးမယ့်သူ ဖြစ်တယ်”

မိုဟန်ကျီသည် မင်ယွဲ့၏ ပုခုံးနှစ်ဖက်ကို အသာအယာ ဆုပ်ကိုင်ကာ သူမ၏ မျက်ဝန်းများကို စေ့စေ့ကြည့်လျက် လေးနက်စွာ ကတိပေးလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ”

ထိုစကားမှာ အနည်းငယ် ချိုမြိန်လွန်းသော်လည်း တစ်ဖက်လူက သူမ၏ စကားကို မှတ်မိနေခြင်းအပေါ် မင်ယွဲ့၏ ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးမှု တစ်ခု ခံစားလိုက်ရသည်။

"ခိုးယူခံထားရတဲ့ ကလေးတွေ ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ ကျွန်မတို့ သိပြီးပြီ အခု သူတို့ကို သွားခေါ်ကြရအောင်”

မင်ယွဲ့သည် ခရီးစဉ်၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သူမသည် ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်ကာ ရွာထဲသို့ ပို၍ နက်နဲစွာ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် စုတ်ပြတ်နေသော အဝတ်အစားများဖြင့် ပြေးလွှားဆော့ကစားနေသည့် ကလေးငယ်များစွာကို တွေ့ရသဖြင့် ရွှီခယ်တို့မှာ မိမိတို့ သားလေးကို အသည်းအသန် ရှာဖွေနေကြသည်။

"ဒီဘက်ကို လာပါ ရှေ့က ဘယ်ဘက်ကို ချိုးလိုက်ရင် ရောက်ပါပြီ”

မင်ယွဲ့ ညွှန်ပြသည့် နေရာသို့ ရောက်သောအခါ မြင်ကွင်းမှာ ရင်နာစရာ ကောင်းလှသည်။

အရေခွံနှင့် အရိုးသာ ကျန်တော့သော ညိုမည်းပိန်ချုံးနေသည့် ကလေးငယ်တစ်ဦးကို အရပ်

ရှည်ရှည် လူတစ်ဦးက ပွေ့ချီထားသည်။

သူတို့ရှေ့တွင်မူ ရုပ်ဆိုးဆိုးနှင့် ပါးစပ်သရမ်းသော ရွာသားတစ်စုံက နားမလည်နိုင်သော ဒေသန္တရစကားများဖြင့် ဆဲဆိုကြိမ်းမောင်းနေကြသည်။

"ရွှီနော့”

မစ္စစ်ရွှီသည် သားဖြစ်သူ၏ အမည်ကို အော်ဟစ်ကာ အပြေးအလွှား သွားရောက်

လိုက်သည်။

ရွှီခယ်သည်လည်း အတူပါသွားကာ

“သားလေး... ဒါ ငါတို့ရဲ့ သားလေးပဲ"

ဟု ဆိုကာ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးတော့သည်။

ကလေးငယ်၏ မျက်ဝန်းများမှာ အရောင်အဝါ ကင်းမဲ့ကာ အသက်ရှင်လိုစိတ် ကုန်ခမ်းနေဟန် ပေါက်နေသည်။

ခုနစ်နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်၏ မျက်ဝန်းတွင် ဤမျှ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သော အကြည့်မျိုး ရှိနေစေရန် မည်မျှအထိ နှိပ်စက်ခံခဲ့ရမည်နည်း။

"နင်တို့က ဘယ်သူတွေလဲ ငါ့သားကို လွှတ်စမ်း”

ရွာသူမက စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်သောအခါ ကလေးငယ်မှာ ကြောက်လန့်တကြား တုန်ရင်သွားရှာသည်။ ၎င်းမှာ သူသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံခံရခြင်း မရှိကြောင်း သက်သေပင်။

"ဖယ်စမ်း... နင်တို့လို လူကုန်ကူးသူတွေ ဒါ ငါ မွေးထားတဲ့ ငါ့သားကွ"

ဟု မစ္စစ်ရွှီက ဒေါသတကြီး ပြန်လည်အော်ဟစ်ကာ ထိုအမျိုးသမီးနှင့် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်တော့သည်။

မင်ယွဲ့သည် မစ္စစ်ရွှီအား သူမ၏ ရင်ထဲမှ နာကျင်မှုများကို ဖွင့်ထုတ်နိုင်ရန်အတွက် ဝင်ရောက်တားဆီးခြင်း မပြုဘဲ ဘေးမှ ကြည့်နေပေးလိုက်သည်။

ရွှီခယ်ကမူ တုန်ရင်နေသော သားငယ်လေးကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ထည့်ကာ ကျောပြင်ကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးနေမိသည်။

"အဖေ..."

ကလေးငယ်၏ စကားသံမှာ ဝဲနေသော်လည်း "အဖေ" ဟူသော ခေါ်သံကို ကြားလိုက်ရသည့် ရွှီခယ်မှာ မျက်ရည်များကို မတားဆီးနိုင်တော့ပေ။

"အေးပါ သားရယ်... အဖေ ရောက်လာပြီ သားနာမည်က ရွှီနော့တဲ့ သားက အဖေနဲ့ အမေရဲ့ အဖိုးတန် ရတနာလေးပါ လူဆိုးတွေက ခိုးသွားလို့ အဖေတို့ အခု ပြန်လာခေါ်တာနော်”

ရဲဝန်ထမ်းများက ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်နေသူများကို ဖယ်ရှားလိုက်ချိန်တွင် ရွာသူမကမူ

“ဒါ ငါတို့ ကျွေးမွေးထားတဲ့ ငါတို့သားပဲ နင်တို့ ကလေးကို မလွှတ်ရင် ငါတို့ ရဲတိုင်မှာနော်"

ဟု သူမ၏ အပိုင်ဟုပင် မှတ်ယူနေဆဲ။

လူ့သဘာဝသည် အမှန်တကယ်ပင် နားလည်ရ ခက်လှသည်။ ကလေးတစ်ဦးကို ခိုးယူလာပြီးနောက် ကောင်းမွန်စွာ မစောင့်ရှောက်သည့်အပြင် မိမိ၏ အသုံးချခံ တစ်ခုကဲ့သို့သာ သဘောထားကြလေသည်။

မင်ယွဲ့သည် ထိုအမျိုးသား၏ မျက်နှာတွင် ပေါ်လွင်နေသော အပြစ်ရှိစိတ်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ယွမ်ပေါ့၏ စုံစမ်းချက်များမှာ မှန်ကန်နေခဲ့သည်။ ဤသူသည် ကလေးကို တိုက်ရိုက် ပြန်ပေးဆွဲလာသူဖြစ်ပြီး သားအဖြစ် မွေးမြူထားသော်လည်း နှိပ်စက်ညှင်းပန်းမှုများသာ ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မိသားစု ပြန်လည်ဆုံစည်းမှုကို ကြည့်ရင်း မင်ယွဲ့၏ မျက်ဝန်းများတွင် မျက်ရည်စများ ဝဲတက်လာသည်။

မိုဟန်ကျီသည် သူမ၏ နံဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေရင်း သူမ၏ လက်ကို နွေးထွေးစွာ ဆုပ်ကိုင်လျက် အားပေးနှစ်သိမ့်နေတော့သည်။