မြင်းရေးအတတ်

ယွမ်ပေါ့၏ မျက်လုံးများ ကျရောက်လေသမျှ အရာရာကို မင်ယွဲ့က ဝယ်ယူပေးခဲ့ရာမှ နောက်ပိုင်းတွင် ယွမ်ပေါ့က ရှေ့မှဦးဆောင်၍ ရွေးချယ်ပြီး မင်ယွဲ့နှင့် မိုဟန်ကျီတို့က နောက်မှလိုက်ကာ လှည်းထဲသို့ ထည့်ရသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ဈေးဝယ်လှည်းမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြည့်လျှံလာပြီး မကြာမီမှာပင် ပစ္စည်းများမှာ ဘေးသို့ပင် လျှံကျလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ထိုအခြေအနေကို သတိပြုမိသွားသော အရောင်းဝန်ထမ်းမှာ ချက်ချင်းပင် အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

"မင်္ဂလာပါ လူကြီးမင်းတို့... တစ်ခုခု ကူညီပေးဖို့ လိုအပ်မလားခင်ဗျာ"

မင်ယွဲ့သည် ပြည့်လျှံနေသော ဈေးဝယ်လှည်းကို ကြည့်ကာ စကားပင် မဆိုနိုင်တော့ချေ။

"မလိုပါဘူး... ငွေရှင်းပေးပါတော့"

အရောင်းဝန်ထမ်းသည် ထိုလူနှစ်ဦးနှင့် သူတို့၏ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်လေး ထွက်ခွာသွားသည်ကို ငေးကြည့်နေမိသည်။

အမျိုးသားဖြစ်သူ၏ အကြည့်များမှာ ထိုအမျိုးသမီးနှင့် တိရစ္ဆာန်လေးအပေါ်တွင်သာ နွေးထွေးစွာ ကျရောက်နေသည်မှာ သူသည် မိသားစုကို အလွန်အလေးထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

ခန့်ညားသော အမျိုးသားနှင့် လှပသော အမျိုးသမီးကို မြင်သူတိုင်းက ကောင်းကင်ဘုံက ဖန်တီးပေးလိုက်သော စုံတွဲတစ်တွဲဟု ဆိုကြပေလိမ့်မည်။

ငွေကိုင်ဝန်ထမ်းမှာလည်း ပစ္စည်းများ ပြည့်နှက်နေသော ဈေးဝယ်လှည်းကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားရသည်။

လူတစ်ယောက်တည်းက ဤမျှအထိ အများအပြား ဝယ်ယူသည်ကို သူမ တွေ့ရခဲလှပေ။

စကင်နာဖတ်သံများမှာ တဆက်တည်း မြည်နေပြီး ဈေးနှုန်းများမှာလည်း ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ တိုးပွားလာနေသည်။

"စုစုပေါင်း ၅၆၈၉ ယွမ် ကျသင့်ပါတယ်ရှင်"

ငွေကိုင်ဝန်ထမ်းသည် မည်သူ့ထံမှ ငွေတောင်းရမည်ကို မသိသဖြင့် မင်ယွဲ့နှင့် မိုဟန်ကျီကို အလှည့်ကျ ကြည့်နေမိသည်။

မင်ယွဲ့က ဖုန်းထုတ်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း မိုဟန်ကျီက သူမကို တားဆီးလိုက်သည်။

"ငါ့ကတ်နဲ့ပဲ ဖြတ်လိုက်ပါ"

ဟု မိုဟန်ကျီက ဆိုလိုက်ရာ ဝန်ထမ်းမလေးမှာ မိုဟန်ကျီ၏ ကတ်ကို ချက်ချင်းပင် ယူ၍ ငွေဖြတ်လိုက်တော့သည်။

မင်ယွဲ့မှာ မတတ်သာတော့ဘဲ ဖုန်းကို ပြန်သိမ်းလိုက်ရ၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူတို့ ကားဖြင့် လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မဟုတ်လျှင်မူ ဤပစ္စည်းအပုံအပင်ကြီးကို သူတို့ မည်သို့မျှ သယ်ယူနိုင်ကြမည် မဟုတ်ပေ။

မိုဟန်ကျီသည် ပစ္စည်းများကို အိမ်ပေါ်အထိ သယ်ပေးခဲ့သည်။ မင်ယွဲ့ တစ်ယောက်တည်းသာဆိုလျှင် ဤမျှများပြားသော အရာများကို ကိုင်တွယ်ရန်မှာ အတော်ပင် ခက်ခဲသော အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ယွမ်ပေါ့မှာမူ ဗိုက်ဆာနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သဖြင့် မင်ယွဲ့က လမ်းတွင်ပင် ဝက်သားခြောက်ထုပ်ကို ဖွင့်ပေးထားခဲ့သည်။

ယွမ်ပေါ့မှာ တစ်ထုပ်ကုန်သွားသောအခါ နှုတ်ခမ်းကို လျက်ရင်း နောက်ထပ် စားချင်သေးသည့် အမူအရာ ပြနေပြန်သည်။

"ရှင် ယွမ်ပေါ့ကို အလိုလိုက်လွန်းနေပြီ"

ဟု မင်ယွဲ့က ဆိုဖာခုံရှေ့တွင် အထုပ်များစွာ ဖွင့်၍ စားသောက်နေသူကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကိုယ့်မှာ ပိုက်ဆံရှိတာပဲ... သူစားချင်တာ စားပါစေ"

ဟု မိုဟန်ကျီက ဆိုသည်။

အစပိုင်းတွင် ယွမ်ပေါ့သည် အရာရာကို အငမ်းမရ စားနေသဖြင့် ဗိုက်နာမည်ကို သူ စိုးရိမ်ခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ယွမ်ပေါ့မှာ ဘာပြဿနာမျှ မရှိချေ။

ရှားပါးမျိုးစိတ်တစ်ခု ဖြစ်ရုံသာမက အစာအိမ်မှာလည်း ထူးခြားလှပေသည်။

မင်ယွဲ့၏ တိုက်တွန်းမှုကြောင့် ယွမ်ပေါ့သည် အာလူးကြော်ကဲ့သို့သော အရာများကို မစားတော့ဘဲ ကြက်ပေါင်း၊ ဘဲလည်ပင်းနှင့် ဥပေါင်းများကိုသာ စားသောက်နေသည်။

အမှန်စင်စစ် သူသည် အပူအစပ်ချောင်းလေးများကို အလွန်စားချင်နေသော်လည်း လူရှေ့တွင် စားရန်မှာ မသင့်တော်သဖြင့် အောင့်အည်းနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

မင်ယွဲ့မှာ ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ချေ။

ငွေကို ဤကဲ့သို့ မသုံးသင့်သလို ကလေးကိုလည်း ဤမျှအထိ အလိုမလိုက်သင့်ပေ။

ယွမ်ပေါ့၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာ လူသားကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် ဤကဲ့သို့ အလိုလိုက်ခြင်းမှာ ကောင်းကျိုးထက် ဆိုးကျိုးကိုသာ ပိုပေးနိုင်ပေသည်။

မိုဟန်ကျီသည် မင်ယွဲ့၏ အိမ်တွင် အချိန်အတော်ကြာအောင် နေခဲ့ပြီး ညနေခင်းတွင် သူတို့နှစ်ဦး အတူတူ ချက်ပြုတ်စားသောက်ခဲ့ကြသည်။ ညမှောင်လာသောအခါတွင်မူ သူ ပြန်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

"နောက်မှ တွေ့မယ်နော်... လမ်းမှာ ဂရုစိုက်သွားပါဦး"

ဟု မင်ယွဲ့က တံခါးဝမှနေ၍ နှုတ်ဆက်လိုက်

သည်။

"နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

ဟု မိုဟန်ကျီက ဆိုသော်လည်း သူ ပြန်ချင်စိတ် မရှိသေးပေ။ ပျော်ရွှင်စရာ အချိန်များမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လွန်းလှသည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ယွဲ့ယွဲ့နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့လျှင် မည်မျှ ကောင်းလိုက်

မည်နည်းဟု တွေးမိသည်။

သူမသာ ရှိခဲ့လျှင် သူ၏ ကျောင်းသားဘဝမှာ ပျင်းရိစရာ ကောင်းနေမည့်အစား အရောင်

အသွေး စုံလင်နေပေလိမ့်မည်။

သူတို့ တွေ့ဆုံခြင်းမှာ အနည်းငယ် နောက်ကျခဲ့သော်လည်း အချိန်၏ ခရီးလမ်းတွင် ဆုံတွေ့ခဲ့ရခြင်းမှာ အကောင်းဆုံးသော ဖန်တီးမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မိုဟန်ကျီ မပြန်သေးသည်ကို မြင်သောအခါ မင်ယွဲ့သည် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့ကို ရှေ့တိုးကာ ဖက်လိုက်သည်။

"ကဲပါ... အချိန်မရွေး ဖုန်းဆက်လို့ ရတာပဲကို"

ခဏတာမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း မင်ယွဲ့၏ ကိုယ်သင်းနံ့လေးမှာ မိုဟန်ကျီ၏ နှလုံးသားကို သိမ့်ခနဲ တုန်ရင်သွားစေသည်။ ယွဲ့ယွဲ့ ပြုမူသမျှ အသေးအဖွဲလေးများမှာပင် သူ့အတွက် အလွန် ရင်ခုန်စရာ ကောင်းလှသည်။

မိုဟန်ကျီ ဓာတ်လှေကားထဲသို့ ဝင်သွားသည်ကို မြင်မှသာ မင်ယွဲ့သည် အခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်ခဲ့သည်။

သူမသည် ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်နေပြီး မိုဟန်ကျီ၏ ကားမီးလေးများ လင်းလာကာ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်မှသာ စိတ်အေးလက်အေးဖြင့် ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်

လိုက်တော့သည်။

【တင်း— အိမ်ရှင်သည် လူကုန်ကူးခံရသော ကလေးငယ်တစ်ဦးကို ကယ်တင်ခဲ့ပြီး ရာဇဝတ်ဂိုဏ်းတစ်ခုကို ဖမ်းဆီးရန် ရဲတပ်ဖွဲ့ကို ကူညီခဲ့သည်။ စနစ်မှ အကဲဖြတ်ပြီးနောက် ကျပန်းဆုတစ်ခု ပေးအပ်ပါမည်။】

【တင်း— စနစ်မှ ဆုလက်ဆောင်များကို ဖြန့်ဝေနေပါသည်။ သင်သည် 'လူကြီးလူကောင်းတို့ တတ်အပ်သော အတတ်ပညာ ခြောက်ပါး (မြင်းရေးအတတ်)' ကို ရရှိပါသည်။ ယနေ့ခေတ်တွင်မူ ဤအတတ်မှာ မြင်းရထားနှင့် စစ်ရထားများကို မောင်းနှင်ခြင်းသာမက ယာဉ်အမျိုးမျိုးကို ကျွမ်းကျင်စွာ မောင်းနှင်ခြင်းဟု အဓိပ္ပာယ်ရပါသည်...】

ရှည်လျားလှသော ရှင်းပြချက်များကို နားထောင်ပြီးနောက် မင်ယွဲ့ နားလည်သွားခဲ့သည်။ ရှေးခေတ်က "ယွီ” ဆိုသည်မှာ မြင်းရထား မောင်းနှင်ခြင်းကို ဆိုလိုသော်လည်း ယနေ့ခေတ်တွင်မူ ယာဉ်မောင်းနှင်မှု အတတ်ပညာအဖြစ် စနစ်က ပြောင်းလဲပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

【ယခုပင် အတတ်ပညာကို ရယူမလား။】

မင်ယွဲ့သည် ချက်ချင်းပင် လက်ခံလိုက်သည်။

အကယ်၍ သူမသည် ဤအတတ်ပညာကို တတ်မြောက်သွားပါက မြင်းစီးတတ်ရုံသာမက ပြိုင်ကားမောင်းသမားတစ်ဦးကဲ့သို့ ကျွမ်းကျင်သော မောင်းနှင်မှု စွမ်းရည်များကိုပါ ရရှိပေလိမ့်မည်။

ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှု လေ့ကျင့်ခန်းများကြောင့် မင်ယွဲ့၏ ကိုယ်ကာယမှာ သာမန်လူများထက် သာလွန်နေပြီး ဖြစ်သဖြင့် ဤအတတ်ပညာကို လက်ခံရယူခြင်းမှာ သူမအတွက် ခက်ခဲသော

အလုပ်မဟုတ်ချေ။

စနစ်ရှိ အိမ်ရှင်၏ အချက်အလက်များ အပ်

ဒိတ်လုပ်ပြီးပါပြီ:

* ဆွဲဆောင်မှု: ၉၀ (၁၀၀) 【ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အလှတရား】

* လုပ်ငန်း: ၇၀ (၁၀၀) 【အောင်မြင်သော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း】

* ပိုင်ဆိုင်မှု: ၄၇၆,၄၃၂,၃၀၀,၂၀၀ (ယွမ် လေးရာခုနစ်ဆယ့်ခြောက် ဘီလီယံ၊ လေးရာသုံးဆယ့်နှစ် သန်း၊ သုံးသိန်း နှစ်ရာ)

* ယွဲ့ဟွာ နည်းပညာ ၇၅%၊ ဆောင်းမို မီဒီယာ ၃၀%၊ ဝေကွမ် လုပ်ငန်းစု ၅၀%။

* ဟိုက်ဖု အဆောက်အဦး၊ ဥယျာဉ်ဗီလာ၊ အာဖရိက သတ္တုတွင်း၊ မြို့လယ်ရှိ ဆိုင်ခန်းနှစ်ခန်း၊ ဟွမ်ရှင်း အပန်းဖြေဥယျာဉ်... စသည်ဖြင့်။

【အလွန်အမင်း ကြွယ်ဝချမ်းသာသူ】

* ဂုဏ်သိက္ခာရမှတ်: ၄၅၀,၀၀၀

* အခြေခံအတတ်ပညာ: ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု စီမံခန့်ခွဲမှု၊ လူကြီးလူကောင်းတို့ တတ်အပ်သော အတတ်ပညာ (အုပ်ချုပ်မှု)

* အဆင့်မြင့်အတတ်ပညာ: ဟင်းချက်ခြင်း၊ ပန်းချီဆွဲခြင်း၊ အဂ္ဂိရတ်ပညာ၊ တေးဂီတ၊ ဘာသာစကား...

အတတ်ပညာအသစ်ကြောင့် မင်ယွဲ့မှာ အိပ်ချင်

စိတ်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားရသည်။

သူမသည် မိုဟန်ကျီထံသို့ ဝီချက်မှတစ်ဆင့်

"အိမ်ကို ဘေးကင်းကင်း ရောက်ပြီလား"

ဟု မေးလိုက်သည်။

ခေတ္တအကြာတွင် မိုဟန်ကျီက

“ရောက်ပါပြီ... အခုတင် ရေချိုးပြီးတာ"

ဟု ပြန်စာပို့လိုက်သည်။

မင်ယွဲ့သည် ယခင်က တစ်ယောက်တည်း နေလာသူဖြစ်သဖြင့် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် ရေချိုးသည့်အကြောင်း ပြောရသည်မှာ အနည်းငယ် ရှက်စနိုး ဖြစ်သွားရသည်။

"ကောင်းပါပြီ... စောစောအိပ်တော့နော်"

ဟု ပြန်ပို့ပြီးနောက် သူမသည် သင်ကြားရေးခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ လေ့ကျင့်မှုများကို စတင်

လိုက်တော့သည်။

ယွမ်ပေါ့မှာမူ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

မင်ယွဲ့ အထဲသို့ ရောက်သွားသောအခါ ကျယ်ပြောလှသော မြက်ခင်းပြင်ကြီးနှင့် မြင်းအုပ်များကို မြင်လိုက်ရသည်။

【ယွဲ့ယွဲ့... အခုကတော့ နင့်ရဲ့ လျင်မြန်မှုနဲ့ စိတ်အားထက်သန်မှုကို ခံစားရမယ့် အချိန်ပဲ။】

မင်ယွဲ့သည် သန်မာထွားကြိုင်းသော မြင်းဖြူတစ်ကောင်ကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ လည်ဆံမွေးများကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပွတ်သပ်

လိုက်သည်။

သီအိုရီဗဟုသုတများကို တတ်မြောက်ထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် ယခု စိန်ခေါ်မှုမှာ လက်တွေ့လေ့ကျင့်မှုများမှတစ်ဆင့် အတတ်ပညာကို ကျွမ်းကျင်

အောင် လုပ်ဆောင်ရန် ဖြစ်သည်။

ကျယ်ပြောလှသော မြက်ခင်းပြင်ကြီးပေါ်တွင် မြင်းဖြူတစ်ကောင်နှင့်အတူ မင်ယွဲ့၏ မျက်ဝန်းများတွင် မာန်မာနများ ပြည့်နှက်နေပြီး သိုင်းလောကထဲတွင် လွတ်လပ်စွာ ကျင်လည်ကျက်စားနေသော သူရဲကောင်းမလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

"ဟိတ်..."

မြင်းဟီးသံနှင့်အတူ မင်ယွဲ့သည် မြင်းပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ အရှိန်ပြင်းစွာ စီးနင်းလိုက်ပါသွားတော့သည်။