အခန်း (၂၀၈)

"နောက်ဆက်တွဲ ရှုပ်ထွေးမှုတွေကို ရှောင်ရှားနိုင်ရန်အတွက် ငါတို့ အရင်ဆုံး သိုင်းပညာ မြင့်မားတဲ့ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တွေကို စေလွှတ်ပြီး လျှပ်တစ်ပြတ် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု လုပ်ဆောင်မယ်" ဟု မဟာရွှယ်ဧကရာဇ်က ကြေညာလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး၏ အကြံအစည်မှာ အလွန်ပင် ပညာရှိလှပါပေတယ်" ဟု အမတ်များက တညီတညွတ်တည်း ချီးကျူးလိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် မဟာရွှယ်ဧကရာဇ်သည် နိုင်ငံမှ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင် ရှစ်ဦးကို ရွေးချယ်ကာ လျှပ်တစ်ပြတ် သတ်ဖြတ်ရေးအဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အရှေ့တောင်ဘက်ရှိ ငါးနိုင်ငံ၏ နန်းတော်များအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်စီးနင်းကာ သတ်ဖြတ်မှုများကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။

ထိုနိုင်ငံများသည် နိုင်ငံအင်အား အလွန်နည်းပါးသော တိုင်းပြည်ငယ်လေးများသာ ဖြစ်ကြသည်။ နိုင်ငံ တစ်နိုင်ငံချင်းစီတွင် ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် တစ်ဦး သို့မဟုတ် နှစ်ဦးသာ ရှိကြရာ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် ရှစ်ဦးနှင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အဖွဲ့ကို မည်သို့ ခုခံနိုင်ပါမည်နည်း။ နှစ်ရက်မပြည့်မီအချိန်အတွင်းမှာပင် ထိုငါးနိုင်ငံ၏ တော်ဝင်မိသားစုဝင်အားလုံးနှင့် ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တွေ အားလုံး သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ဆက်လက်၍ မဟာရွှယ်နိုင်ငံသည် စစ်သည်အင်အား ၈ သိန်းရှိသော စစ်တပ်ကို စေလွှတ်ကာ ထိုငါးနိုင်ငံကို ကျူးကျော်ပြီး ရိက္ခာများကို လုယက်စေခဲ့သည်။ တော်ဝင်မိသားစုနှင့် ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်များ မရှိတော့သောကြောင့် မဟာရွှယ်စစ်တပ်သည် မြို့ရွာများကို အလွယ်တကူပင် သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤလုပ်ရပ်က တစ်ကမ္ဘာလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

"ငါးနိုင်ငံလုံးက တော်ဝင်မိသားစုတွေ အကုန် အသတ်ခံလိုက်ရတာလား"

"တကယ့်ကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လွန်းတယ်"

"ဒါက မဟာရွှယ်နိုင်ငံရဲ့ ပုံစံပဲလေ၊ ငြိမ်နေရင်သာ ငြိမ်နေလိုက်မယ်။ လှုပ်ရှားပြီဆိုရင်တော့ မြေကမ္ဘာကိုတောင် တုန်ဟည်းသွားစေရမယ်" ဟု လူအများက ပြောဆိုနေကြသည်။

လူတိုင်းက ဤကိစ္စကို အာရုံစိုက်နေကြပြီး အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများဖြစ်သော မဟာရှီနိုင်ငံနှင့် မဟာကျူးနိုင်ငံတို့မှာလည်း ထိတ်လန့်နေကြသည်။ မူလက မဟာရှနိုင်ငံ၏ ကြီးမားလှတဲ့ စစ်သည်စုဆောင်းမှုကပင် သူတို့ကို ကြောက်လန့်စေခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ယခုအခါ မဟာရွှယ်နိုင်ငံက မိုးကြိုးမုန်တိုင်းကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အင်အားဖြင့် ဧကရာဇ်များကို ကွပ်မျက်လိုက်ခြင်းက ပို၍ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှသည်။ ရှေ့မှာ ဝံပုလွေ နောက်မှာလည်း ကျား ဆိုသကဲ့သို့ သူတို့၏ အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

ထို့အပြင် ငါးနိုင်ငံမှ အရာရှိအချို့သည် မဟာရှနိုင်ငံသို့ အကူအညီတောင်းရန် ပြေးလာကြသည်။ ထိုကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ လင်းပိုင်ဖန်က သူ့တွင်လည်း ကူညီနိုင်စွမ်းမရှိကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။

"မဟာရွှယ်နိုင်ငံမှာ သန်မာထွားကျိုင်းတဲ့ စစ်သည်တွေ ရှိတယ်၊ ငါကိုယ်တော်ရဲ့ မဟာရှနိုင်ငံက သူတို့ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ပြန်ကြပါတော့။ တကယ်လို့ မောင်မင်းတို့ မဟာရှနိုင်ငံမှာပဲ အခြေချ နေထိုင်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ငါကိုယ်တော်က ဝမ်းပန်းတသာနဲ့ ကြိုဆိုပါတယ်"

ထိုသူများသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားကြသော်လည်း အချို့မှာမူ မဟာရှနိုင်ငံ၌ပင် အခြေချနေထိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ မဟာရှီနိုင်ငံနှင့် မဟာကျူးနိုင်ငံတို့ကလည်း သံတမန်များ စေလွှတ်ကာ သုံးနိုင်ငံ မဟာမိတ်ဖွဲ့ရန် ကမ်းလှမ်းခဲ့ကြသော်လည်း လင်းပိုင်ဖန်က ငြင်းပယ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ပိုင်ဇူက နားမလည်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည် - "အရှင်မင်းကြီး မဟာရွှယ်နိုင်ငံမှာ ရည်မှန်းချက် ကြီးကြီးမားမား ရှိနေတာကို အရှင် ဘာမှ မလုပ်ဘူးလား"

လင်းပိုင်ဖန်က ရယ်မောကာ - "မဟာရွှယ်နိုင်ငံက ရည်မှန်းချက်ကြီးတာ မှန်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မဟာရှီနိုင်ငံနဲ့ မဟာကျူးနိုင်ငံတွေကလည်း ကောင်းတဲ့ဟာတွေ မဟုတ်ကြဘူး။ သူတို့အားလုံးက ငါတို့ မဟာရှနိုင်ငံရဲ့ ရန်သူတွေပဲ၊ အဲဒီတော့ ငါကိုယ်တော်က သူတို့ကို ဘာလို့ ကူညီရမှာလဲ"

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့က မဟာရွှယ်နိုင်ငံကို အရမ်း စော်ကားမိသလို ဖြစ်မနေဘူးလား၊ သူတို့ ကျွန်မတို့ကို လာတိုက်မှာကို မစိုးရိမ်ဘူးလား"

လင်းပိုင်ဖန်က ခေါင်းကို အသာအယာခါယမ်းကာ ပြောလိုက်သည် - "ဒီတစ်ခါ မဟာရွှယ်နိုင်ငံက စစ်အင်အား ထုတ်သုံးတာ ရိက္ခာအတွက်လို့ ငါကိုယ်တော် ကြားတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရှေ့တောင်ဘက် ငါးနိုင်ငံမှာ ရိက္ခာအလုံအလောက် မရှိဘူး။ အစားအစာသာ ရှာမတွေ့ရင် သူတို့ ဘယ်သူ့ကို ဆက်တိုက်မယ် ထင်သလဲ"

ပိုင်ဇူ ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး အလန့်တကြား အော်လိုက်သည် - "မဟာရှီနိုင်ငံနဲ့ မဟာကျူးနိုင်ငံပဲ"

"အတိအကျပဲ၊ သူတို့ပဲပေါ့" လင်းပိုင်ဖန်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ကာ - "ရိက္ခာရှာမတွေ့တာနဲ့ သူတို့ တခြားနိုင်ငံတွေကို စစ်တပ်စေလွှတ်ဖို့ သေချာပေါက် စဉ်းစားတော့မယ်။ အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံတွေထဲမှာ ငါကိုယ်တော်တို့ မဟာရှနိုင်ငံ၊ ကျူးနိုင်ငံနဲ့ ရှီနိုင်ငံပဲ ရှိတယ်။ လူဆိုတာ အမြဲတမ်း အပျော့ဆုံးနေရာကိုပဲ ဖိချင်ကြတာဆိုတော့ မဟာရွှယ်နိုင်ငံရဲ့ နောက်ထပ်ပစ်မှတ်က သူတို့ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ သူတို့ အချင်းချင်း တိုက်ကြခိုက်ကြတဲ့အခါမှ ငါကိုယ်တော်တို့အတွက် အကျိုးအမြတ်ရှိမှာ"

"ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းကြီး..." ပိုင်ဇူက ခေါင်းလေးစောင်းကာ မေးလိုက်သည် - "အဲဒီသုံးနိုင်ငံက ပေါင်းပြီး ကျွန်မတို့ကို ပြန်တိုက်လာနိုင်ခြေ မရှိဘူးလား"

"လာရင် ပိုတောင် ကောင်းသေးတယ်" လင်းပိုင်ဖန်က ပြုံးလိုက်ကာ - "အဝါရောင်ကောင်းကင်ဂိုဏ်းက စစ်သူကြီး သုံးယောက်အကြောင်း မင်းမေ့နေပြီလား။ သူတို့က အခုဆို စစ်တပ်တစ်ခုလုံးကိုတောင် ပြုစားနိုင်တဲ့ မိစ္ဆာကြီးတွေ ဖြစ်နေကြပြီ။ ဘယ်လောက်ပဲ လာလာ နောက်ဆုံးတော့ ငါကိုယ်တော်တို့ လူတွေ ဖြစ်ကုန်မှာပဲ။ အဲဒီ သုံးနိုင်ငံ မဟာမိတ်တပ်တွေက ကြောက်စရာ မဟုတ်ပါဘူး"

"အရှင်မင်းကြီးသည် တကယ်ပဲ ပညာရှိလှပါပေတယ်" ပိုင်ဇူသည် လင်းပိုင်ဖန်အပေါ်ကို အထင်ကြီး လေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

မဟာရှနိုင်ငံသာ ဘေးမသီရန်မခ ကျန်ရစ်ပြီး နိုင်ငံအင်အားမှာ ပိုမိုတောင့်တင်းလာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို အသေးစိတ် စီစဉ်ထားပြီး ကွင်းဆက်တစ်ခုစီကို အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် ချိတ်ဆက်ထားသကဲ့သို့ပင်ဖြစ်သည်။ မဟာရှီနိုင်ငံနှင့် မဟာကျူးနိုင်ငံတို့မှ သံတမန်များသည် စိတ်ပျက်စွာဖြင့် အိမ်ပြန်သွားခဲ့ကြရသည်။

ထိုအချိန်တွင် မဟာရွှယ်စစ်တပ်သည် မြို့များကို သိမ်းပိုက်ခဲ့ပြီး ရိက္ခာများကို လုယက်ရန် ကြိုးစားသောအခါတွင် စိတ်ပျက်မှုနှင့်သာ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ "ဒီငါးနိုင်ငံက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ဆင်းရဲပြီး ရိက္ခာတွေ နည်းပါးနေရတာလဲ" ဟု မဟာရွှယ်စစ်သူကြီး နန်ကုန်းတီက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"စစ်သူကြီး နန်ကုန်းကို တင်ပြပါရစေ၊ အရင်က အဝါရောင်ကောင်းကင်ဂိုဏ်းက ဒီမှာ သောင်းကျန်းခဲ့ပါတယ်၊ ဧကရာဇ်တွေက မဟာရှနိုင်ငံကို စစ်ကူတောင်းခဲ့ပြီး ရသမျှ အရာအားလုံးက မဟာရှနိုင်ငံ ပိုင်တယ်လို့ ကတိပေးခဲ့ပါတယ်။ ဒါကြောင့် မဟာရှနိုင်ငံက ရိက္ခာအားလုံးကို ယူသွားတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်" ဟု စစ်သားတစ်ဦးက တင်ပြလိုက်သည်။

စစ်သူကြီး နန်ကုန်းက ဒေါသတကြီးဖြင့် "ဒါကို ငါသိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခုက ဆောင်းဦးရိတ်သိမ်းပြီးကာစ မဟုတ်ဘူးလား၊ ရိတ်သိမ်းပြီးတာတောင် ဘာလို့ ရိက္ခာ မရှိရတာလဲ"

"ဒါကိုတော့ ကျွန်တော်လည်း နားမလည်ပါဘူး" ဟု စစ်သားက ပြန်ဖြေရာ စစ်သူကြီးက စိတ်မရှည်စွာဖြင့် "သွားတော့" ဟု နှင်ထုတ်လိုက်သည်။

စစ်သူကြီး နန်ကုန်းသည် လေးလံသော စိတ်ဖြင့် ထိုအကြောင်းကို ဧကရာဇ်ထံ တင်ပြခဲ့သည်။ မဟာရွှယ်ဧကရာဇ်သည် အလွန်တုန်လှုပ်သွားပြီး - "ဘာ၊ အရှေ့တောင်ဘက် ငါးနိုင်ငံရဲ့ ရိက္ခာအထွက်နှုန်းက ငါတို့ထက်တောင် နည်းနေတာလား"

"မှန်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး" စစ်သူကြီး နန်ကုန်းတီက အခြေအနေကို အသေးစိတ် ရှင်းပြခဲ့သည်။

မဟာရွှယ်ဧကရာဇ်သည် စိုးရိမ်ပူပန်သွားပြီး - "ရိက္ခာမရှိရင် ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ"

ထိုအခါ အမတ်ကြီးတစ်ဦးက အကြံပြုသည် - "အရှင်မင်းကြီး၊ အရှေ့တောင် ငါးနိုင်ငံမှာ ရိက္ခာမရှိပေမဲ့ တောင်ဘက်က မဟာရှနိုင်ငံမှာတော့ ရှိပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ ဆောင်းဦးရိက္ခာတွေက ကျွန်တော်မျိုးတို့ မဟာရွှယ်နိုင်ငံသားအားလုံးကို ကျွေးမွေးဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။ အရှင်မင်းကြီး၊ ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး မဟာရှနိုင်ငံကို သိမ်းပိုက်ရအောင်ပါ၊ ဒါဆိုရင် သူတို့ရဲ့ ရိက္ခာတွေက ကျွန်တော်မျိုးတို့အပိုင် ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်"

အမတ်များအားလုံးကလည်း တညီတညွတ်တည်း ထောက်ခံခဲ့ကြသည် - "မဟာရှနိုင်ငံကို နှိမ်နင်းဖို့ စစ်တပ် စေလွှတ်တော်မူပါ"

မဟာရွှယ်ဧကရာဇ်သည် အမတ်များကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ မဟာရှနိုင်ငံသည် အရင်ကလို မဟုတ်တော့ဘဲ စစ်အင်အား ၂ သန်းနီးပါး ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ မဟာရွှယ်နိုင်ငံသည် အားနည်းနေချိန်တွင် မဟာရှနိုင်ငံနှင့် စစ်ဖြစ်လျှင် နှစ်ဖက်စလုံး အထိနာမည့် ရလဒ်သာ ထွက်လာမည်ကို ဧကရာဇ်က ကောင်းစွာ နားလည်နေသည်။

အကယ်၍ မဟာရှနိုင်ငံကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ရင်တောင်မှ ၎င်းတို့အနေဖြင့် တန်ဖိုးကြီးကြီးမားမား ပေးဆပ်ရနိုင်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် အကျိုးအမြတ် အားလုံးကို ကြီးမြတ်တဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေကို အလကား ပေးလိုက်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။