တောင်ဘက်သို့ သတင်ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခြင်း

ကုမင် ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်လာသည့် သတင်းသည် ကျင်းနိုင်ငံတော်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွား၏။ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုများမှာ ပင်ကိုယ်အားဖြင့် ပွင့်လင်းရိုးသားကြပြီး လှည့်စားခြင်း သို့မဟုတ် ဖုံးကွယ်ခြင်းတို့တွင် မကျွမ်းကျင်ကြပေ။ ကုမင် ပြန်ရောက်လာခြင်းသည် နတ်ဆိုးအားလုံး၏ စိတ်ဓာတ်ကို ချက်ချင်း မြှင့်တင်ပေးလိုက်ပြီး လွန်ခဲ့သော ငါးနှစ်တာ ကာလအတွင်းက မှေးမှိန်နေမှုကို ရှင်းလင်းပစ်လိုက်၏။ အခြေအနေကို အနည်းငယ် သိနားလည်သူတိုင်း ကုမင် ပြန်ထွက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်ကြသည်။

ယူကျောက် နှင့် ချန်ကျောက် တစ်လျှောက်တွင် လှိုင်းတံပိုးများ ထကြွလာပြီး နတ်ဆိုးတပ်မတော် ရောက်ရှိလာမည်ကို အားလုံးက ထိတ်လန့်တကြား သတိထားနေကြလေ၏။ သို့သော် အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့သော်လည်း နတ်ဆိုးတပ်မှာ ဝူကျောက် နယ်စပ်အထိသာ ချီတက်လာပြီး မြောက်ဘက်သို့ ဆက်လက်မတက်လာပေ။ သူတို့ တစ်ခုခုကို စောင့်ဆိုင်းနေသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေ၏။ နယ်စပ်ကို ကာကွယ်နေသော ကျင့်ကြံသူများမှာလည်း အချိန်တိုင်း စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေကြရပြီး နတ်ဆိုးများ၏ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုကို သူတို့ ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။

သို့သော် နေ့ရက်များ ကုန်လွန်သွားသော်လည်း နတ်ဆိုးများမှာ မြောက်ဘက်သို့ ချီတက်မလာခဲ့ပေ။ အခြေအနေမှာ ကြာရှည်လာသည်နှင့်အမျှ လူသားကျင့်ကြံသူများအတွက် ပို၍ စိတ်လေးလံဖိစီးလာသည်။ ၎င်းသည် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းမှ တက်လာသော ဧရာမ ဆူနာမီလှိုင်းကြီးကို ကြည့်နေရသည့် ကျွန်းငယ်လေးပေါ်က လူတစ်ဦးကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်၏။ လှိုင်းကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသော်လည်း ထွက်ပြေးစရာ နေရာမရှိ၊ လွတ်မြောက်နိုင်မည့် နည်းလမ်းလည်း မရှိသကဲ့သို့ပင်။

…

ဝူကျောက်၊ သုံးဂိုဏ်းမဟာမိတ် အခြေစိုက်စခန်း။

ဤခံတပ်သည် ဝူကျိုးအလယ်ပိုင်းရှိ ကျယ်ပြောလှသော လွင်ပြင်တွင် တည်ရှိသည်။ ဤနေရာမှနေ၍ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ချီတက်လျှင် ယုကျောက်သို့ ၁၀ ရက်အတွင်း ရောက်နိုင်သကဲ့သို့ နတ်ဆိုးတစ်သောင်း နိုင်ငံတော်သို့လည်း ၁၀ ရက်အတွင်း ဝင်ရောက်နိုင်သည်။ လုပ်ငန်းစဉ်များ ပိုမို ထိရောက်စေရန် စခန်းတွင် ချထားသော ကျင့်ကြံသူများမှာ အနည်းဆုံး မြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ရှိရမည်ဖြစ်သည်။ ထောက်ပံ့ရေးနှင့် လုပ်ငန်းဆောင်တာများတွင် တာဝန်ယူရသူများပင်လျှင် အနည်းဆုံး ခြေတည်အဆင့် ရှိရန် လိုအပ်လေ၏။

ထို့အပြင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်တန်းများထဲတွင် သံချပ်ကာ တိမ်တိုက်သင်္ဘော သုံးစင်းကို ဝှက်ထားသည်။ ဤသင်္ဘောများသည် ခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများထက်ပင် ပိုမိုမြန်ဆန်ကာ အဆင့်မြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ အလုံအလောက်ရှိလျှင် ဝူကျောက်တစ်ခွင်ကို ငါးရက်အတွင်း ပတ်နိုင်လေသည်။

ယခုအချိန်တွင် အဓိက ဆွေးနွေးပွဲတဲအတွင်း၌ ရှန်မို၊ ဝူယန်လန်နှင့် ထုံယွမ်တို့ စုဝေးနေကြ၏။ သူတို့ဘေးတွင် လီကျထောင်း၊ တုချန်းချင်းနှင့် အခြားအရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်များလည်း ရှိနေကြလေသည်။

ထုံယွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ

"ဒီအခြေအနေက ဒီအတိုင်း ဆက်သွားလို့မရဘူး… ငါတို့ရဲ့ အရေအတွက်က နတ်ဆိုးတစ်သောင်းနယ်မြေထက် အများကြီး နည်းတယ်… နေ့တိုင်း ဒီလောက်အထိ သတိအပြည့်နဲ့ နေနေရတာက စွမ်းအင်တွေ ဖြုန်းတီးနေသလိုပဲ… သူတို့တပ်တွေ တကယ် တိုက်ခိုက်လာတဲ့အချိန်ကျရင် ငါတို့တွေ လုံးဝ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေလိမ့်မယ်"

လီကျန်ထောင်း၊ ယန်ချီယဲ့နှင့် ဝမ်မူချွမ်တို့ကလည်း သဘောတူညီကြသည်။ နတ်ဆိုးတစ်သောင်းနယ်မြေသည် သူတို့၏တပ်ကို ရှေ့တန်းတွင် တမင်ချထားပြီး စစ်သားများမှာလည်း နေ့စဉ်နေ့တိုင်း နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကို ချီးမွမ်းကြွေးကြော်ကာ အားမာန်အပြည့် ရှိနေကြ၏။ သို့သော် လက်တွေ့တွင်မူ တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိပေ။ ဤဖိအားတစ်ခုတည်းကပင် လူသားကျင့်ကြံသူများ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို ကုန်ခမ်းစေရန် လုံလောက်လှသည်။ နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ကုမင် ကိုယ်တိုင် တပ်ထဲတွင် ရှိနေသလား ဆိုသည်ကိုလည်း မည်သူမျှ မသိနိုင်ကြပေ။

ရှန်မိုမှ ရယ်မောလိုက်ပြီး

"သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို လှည့်စားပြီး တခြားတစ်နေရာမှာ အစီအစဉ်လုပ်နေတာ"

သူ ဝူယန်လန်ဘက် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး

"အကြီးအကဲအိုယန်... အခြေအနေက ဘယ်လိုလဲ"

ဝူယန်လန်မှ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။

“မိတ်ဆွေရှန် ခန့်မှန်းခဲ့တဲ့အတိုင်းပါပဲ… နတ်ဆိုးနိုင်ငံတော်က တောင်ပင်လယ် ရေနဂါးတွေကို စတင် တိုက်ခိုက်နေပါပြီ… နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ကုမင် ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်နေပြီး သူတို့ရဲ့ အင်အားကို ဘယ်သူမှ တားဆီးလို့ မရဘူး ဖြစ်နေတယ်"

ထုံယွမ်၊ လီကျန်ထောင်းနှင့် အခြားသူများမှာ အလွန် အံ့သြသွားကြသည်။ ကုမင်သည် နယ်စပ်တွင် တမင်တပ်ဖြန့်ကာ ဖိအားပေးထားပြီး သူ၏ အဓိကအင်အားကို တောင်ပင်လယ် ရေနဂါးများအား တိုက်ခိုက်ရန် အသုံးပြုနေလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ရှန်မိုမှ ဆက်လက်ရှင်းပြသည်။

"ကုမင် မြောက်ဘက်ကို မတိုက်ခိုက်ခင်မှာ တောင်ပင်လယ် ရေနဂါးတွေကို အရင်ဦးဆုံး ရှင်းလင်းနေတာလေ… မဟုတ်ရင် သူ မြောက်ဘက်ကို ချီတက်လာတဲ့အခါ တောင်ပင်လယ် ရေနဂါးတွေက ကမ်းပေါ်တက်လာပြီး နောက်ကျောကနေ ညှပ်ပူးညှပ်ပိတ် တိုက်ခိုက်လာမှာကို သူ စိုးရိမ်တာပဲ"

ရှန်မို၏ စကားကို အားလုံးက လက်ခံကြသည်။ ရှီကျင့်ထျန်းမှာ သူ၏ခေါင်းကို ကုပ်ရင်း

"ဒါဆို ကုမင်က ဘာလို့ အရင်ကတည်းက ရေနဂါးတွေကို မသုတ်သင်တာလဲ… ဘာလို့ အခုမှ စောင့်နေတာလဲ"

ရှန်မို တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ပင်လယ်လေးသွယ်က ရေနဂါးတွေဟာ ဘယ်လောက်ပဲ ကွဲပြားနေပါစေ… သူတို့ဟာ မိသားစုတစ်ခုတည်းပဲ… ကုမင်က အဖွဲ့တစ်ခုကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းရင် ကျန်တဲ့ သုံးဖွဲ့က ဒီအတိုင်း ထိုင်ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး… အခု သူ စတင်တိုက်ခိုက်နေပြီဆိုတာက အကျိုးအမြတ်တွေကို ကြိုတင်ပြီး ညှိနှိုင်းပြီးသားမို့လို့ပဲ"

"ဒါဆို ငါတို့ အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ..."

တုချန်းချင်း၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာသည်။

ရှန်မို လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြော၏။

"ကျွန်တော်တို့ကပဲ အရင်ဦးအောင် တောင်ဘက်ကို ချီတက်ပြီး တိုက်ခိုက်ကြမယ်”

"ကုမင်ရဲ့ အဓိကတပ်တွေ ပြန်မလာခင်မှာ ကျွန်တော်တို့ တတ်နိုင်သမျှ သူတို့ရဲ့ အင်အားကို ချေမှုန်းရမယ်… နတ်ဆိုးတွေထဲမှာ လင်းယုန်မျိုးနွယ်က အင်အားကြီးတစ်ခုပဲ… သတင်းတွေအရ ဒီနားက တောင်တန်းတွေမှာ အရွယ်ရောက်ပြီးသား လင်းယုန်နတ်ဆိုး နှစ်သောင်းလောက်ရှိတဲ့ အခြေချစခန်းတစ်ခု ရှိတယ်"

ရှန်မိုသည် နတ်ဆိုးနိုင်ငံတော်အတွင်းရှိ တောင်တန်းတစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်’။ ထိုနေရာသည် ဝူကျောက်နှင့် အလွန်နီးကပ်လှသည်။

"ဒီနေရာ… ပြီးတော့ ဒီနေရာတွေမှာလည်း ကျားမျိုးနွယ်၊ ခြင်္သေ့မျိုးနွယ်နဲ့ ဝက်ဝံမျိုးနွယ်တွေရဲ့ အခြေချစခန်းတွေ ရှိတယ်… ဒီအလတ်စား အခြေချစခန်းတွေကို ကျွန်တော်တို့ အတူတူ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ရင် နတ်ဆိုးတပ်ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို အကြီးအကျယ် ကျဆင်းသွားစေလိမ့်မယ်"

အားလုံး စိတ်ဓာတ်တက်ကြွသွားကြ၏။ ဤအခွင့်အရေးမှာ လက်လွတ်မခံသင့်ပေ။ မျိုးနွယ်စုနှစ်ခုကြား စစ်ပွဲတွင် ခုခံကာကွယ်နေရုံနှင့် မရဘဲ ရန်သူ့နယ်မြေထဲအထိ ဝင်တိုက်ခြင်းက အကောင်းဆုံး နည်းဗျူဟာပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် လီကျန်ထောင်းမှ စိုးရိမ်စွာဖြင့် သတိပေးလေသည်။

"အလတ်စား စခန်းတွေကိုတော့ နတ်ဆိုးဘုရင်တွေက စောင့်ကြပ်နေမှာပဲ… ငါတို့ လူခွဲတိုက်ရလိမ့်မယ်"

ရှန်မို ပြုံးပြလိုက်ပြီး

"ဒါကြောင့်ပဲ ကျန်တဲ့ဂိုဏ်းတွေကိုပါ အသိပေးရမှာပေါ့… သူတို့လည်း ပါဝင်ဖို့ ဝမ်းသာကြမှာပါ"

…

ထိုနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် သုံးဂိုဏ်းမဟာမိတ်သည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စတင်ထွက်ခွါခဲ့ကြ၏။ ခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်နှင့် နတ်ဘုရားပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာ သံချပ်ကာ တိမ်တိုက်သင်္ဘောများပေါ်သို့ တက်ရောက်ကြပြီး၊ မြုတေဖွဲ့စည်းခြင်း ကျင့်ကြံသူမျာသည် မြေပြင်မှ ချီတက်ကြလေ၏။

သုံးရက်ဆက်တိုက် အပြင်းအထန် ချီတက်ပြီးနောက် ရှန်မိုနှင့် အခြားကျင့်ကြံသူများသည် နတ်ဆိုးတပ်၏ အခြေစိုက်စခန်းကို တွေ့မြင်လိုက်ရတော့သည်။ ကောင်းကင်မှ ကြည့်လျှင် နတ်ဆိုးစခန်းမှာ မိုင်ပေါင်းရာချီ ရှည်လျားပြီး ခန့်ညားလှ၏။ စခန်းအထက်ရှိ လေထုထဲတွင် သွေးနီရောင် စွမ်းအင်များမှာ နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရစ်ပတ်နေပြီး ချဉ်းကပ်လာသူမှန်သမျှကို ခြိမ်းခြောက်နေသည်။

ရှန်မို လိုက်ပါလာသော သံချပ်ကာ တိမ်တိုက်သင်္ဘောကို ဝမ်မူချွမ်မှ မောင်းနှင်နေခြင်းဖြစ်သည်။ သူ တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့်

"ငါတို့ ရှေ့ဆက်သွားသင့်လား… အဲဒီ သွေးစွမ်းအင်တွေထဲ ရောက်သွားရင် သင်္ဘောက တိုက်ခိုက်ခံရနိုင်တယ်… ဒါကို ခုခံပြောင်းလဲဖို့တော့ နည်းလမ်းမရှိဘူး"

ရှန်မိုမှ ပြတ်သားစွာပင် အမိန့်ပေးလိုက်၏။

"ဆက်သွားပါ… အဲဒီ သွေးစွမ်းအင်က အတုအယောင်ပဲ"

"နားလည်ပြီ… ဒီအဖိုးကြီးရဲ့ အသက်ကို ရင်းပြီး တိုးလိုက်ပါမယ်”

ဝမ်မူချွမ်း အံကြိတ်ကာ အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။

ဝုန်း!

သံချပ်ကာ တိမ်တိုက်သင်္ဘောသည် အတုအယောင် သွေးနီရောင်နဂါးကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်သွားသည်။ ထိုအခါ သူတို့ ထင်ထားသကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော သွေးစွမ်းအင်များနှင့် မတွေ့ရဘဲ ထိုအလွှာကို ဖြတ်ကျော်လိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်မှာ ကြည်လင်သွားတော့၏။ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ဧရာမ စခန်းကြီးမှာ လူသူကင်းမဲ့နေလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး၊ အိုမင်းမစွမ်းသော နတ်ဆိုးအနည်းငယ်ကသာ ထိုအတုအယောင်ကို ဖန်တီးရန် စောင့်ကြပ်နေကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဧရာမ အစီအရင်များကို ခင်းကျင်းထားပြီး ထိုအစီအရင်များက သွေးစွမ်းအင်များကို ချဲ့ထွင်ပေးကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးစခန်းအဖြစ် ပုံမှားရိုက်နေခြင်းသာ ဖြစ်တော့၏။