အခန်း (၁၆၆-၁၇၀)

အခန်း (၁၆၆) - ငါ တစ်ယောက်တည်း ဆယ်ယောက်ကို တိုက်မယ် (၂)

ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏ အဖော်များ စိတ်ဒြပ်စင်ကျမည်ကို မစိုးရိမ်တော့ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အချိန်အတော်ကြာ အတူတူ ဖြတ်သန်းလာပြီးနောက် သူတို့တွင် ပြန်လည် နာလန်ထူနိုင်စွမ်း ရှိလာပြီဟု ယူဆထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဝမ်မင်နှင့် အခြားသူများမှာ ကျန့်ဖုန်း၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော အစွမ်းများကို ကျင့်သားရနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

"ဘော့စ်က အရမ်း အစွမ်းထက်တာပဲ"

ယောင်လီ မျက်လုံးပြူးသွားသည်။

ခုနက ကျန့်ဖုန်းမှာ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခံထားရပြီး အသူရာရိုက်ချက် သုံးခုနှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် လူတိုင်း ကျန့်ဖုန်းအတွက် စိတ်ပူခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ကျန့်ဖုန်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အားလုံး စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။

ယောင်လီ၏ စကားကို လူတိုင်းက လက်ခံသော်လည်း သူသည် တစ်ခုခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားကာ ဘေးရှိ ဝမ်မင်အား လျင်မြန်စွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဒုခေါင်းဆောင်... ကျွန်တော် အဲ့လိုပြောတာ ခင်ဗျားကို ရည်ရွယ်ပြီး ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူးနော်"

ဝမ်မင်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားသည်။ ယောင်လီ အဲ့လို ရှင်းမပြလျှင် ပိုကောင်းဦးမည်။

ကျန်းရှင်းရန်က ဝမ်မင်ကို နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

"ဒါက ရှင့်မှာ အစွမ်းမရှိလို့ မဟုတ်ဘူး၊ ကျန့်ဖုန်းက အရမ်းကြီးကို အစွမ်းထက်နေလို့ပါ"

ယောင်လီက အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်ပြီး ထောက်ခံသည်။

"ဟုတ်တယ်... ကျွန်တော် ပြောချင်တာ အဲ့ဒါပဲ"

မုရုံရှန်းအာနှင့် ဖန်းလီတို့လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့ကို ပိုမို အစွမ်းထက်လာအောင် ဦးဆောင်ပေးနိုင်သော ဤကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သည့် ခေါင်းဆောင်နှင့် တွေ့ဆုံရခြင်းမှာ သူတို့အတွက် အလွန် ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

"ငါတို့တွေ ဘယ်တော့မှ ခေါင်းဆောင်ရဲ့ ခြေရာကို မှီနိုင်ပါ့မလဲ"

ဝမ်မင်က သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်ရဲ့ ခြေရာကို မှီဖို့လား"

မုရုံရှန်းအာက အသာအယာ ပြုံးပြီး ဆက်ပြောသည်။

"ကျွန်မမှာတော့ အဲ့လို စိတ်ကူးမရှိဘူး၊ ခေါင်းဆောင်ရဲ့ နောက်မှာ အများကြီး ကျန်မနေခဲ့ဖို့နဲ့ ခေါင်းဆောင်ကို ကူညီပေးနိုင်ဖို့ပဲ မျှော်လင့်တယ်"

ကျန်းရှင်းရန်ကလည်း သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်သည်။ လူတိုင်းထဲတွင် ကျန့်ဖုန်း၏ အစွမ်းများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာမှုအပေါ် ဖိအားအခံစားရဆုံးမှာ သူမပင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ကျန့်ဖုန်းကို သူမ၏ အဖော်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ၊ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မညီမျှပါက အနာဂတ်တွင် သူနှင့်အတူ အိုမင်းသည်အထိ အတူရှိနေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ရှေ့တွင် တိုက်ခိုက်နေသော ကျန့်ဖုန်းကမူ သူ၏ အဖော်များ သူ့အကြောင်း ဆွေးနွေးနေသည်ကို မသိပေ။ ဤအချိန်တွင် သူသည် တိုက်ပွဲ၌ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ထားပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ တိုးလာကာ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်နေသည်။

ရုတ်တရက် သူ၏ လက်ထဲရှိ ခမ်းနားထည်ဝါသော မြင့်မြတ်ဓား မှ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ထက်မြက်သော ဓားသွားများစွာမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြတ်တော့မည့်အတိုင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤတိုက်ခိုက်မှုမှာ အလွန် ရုတ်တရက် ဆန်လှပြီး ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။ ကျန့်ဖုန်းသည် အရိုးစုသူရဲကောင်းများကို ကိုင်တွယ်နေသည့် အချိန်အတွင်းမှာပင် ၎င်းကို ထုတ်သုံးလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားကြောင့် ကျန့်ဖုန်းရှေ့ရှိ အရိုးစုသူရဲကောင်း တစ်ဦးနှင့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ဝိညာဉ် တစ်ဦးတို့မှာ တိုက်ရိုက် ကြေမွသွားခဲ့သည်။

ဤပေါက်ကွဲထွက်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် ထက်မြက်မှုမှာ မည်သည့်အရာကမှ တားဆီး၍ မရနိုင်ပေ။ အရိုးစုများ၏ အားနည်းသော ကာကွယ်ရေးမှာ ၎င်းကို လုံးဝ မတားဆီးနိုင်သလို၊ ဤတိုက်ခိုက်မှုမှာ အလွန်လျင်မြန်ပြီး ခန့်မှန်းရခက်သဖြင့် သူတို့မှာ ကာကွယ်ရန် သို့မဟုတ် စုပေါင်းခုခံရန် အချိန်မရခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ လက်နက်များမှာ တိုက်ရိုက် အဖြတ်ခံလိုက်ရပြီး၊ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ဆုတ်ဖြဲခံရကာ ချက်ချင်း သေဆုံးသွားတော့သည်။

အနောက်မှ ယောင်လီက တအံ့တဩ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဘော့စ်... သူ ဘယ်လို စွမ်းရည်သစ်ကို ထပ်သင်လိုက်ပြန်တာလဲ။ ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးပါဘူး"

ယောင်လီ မသိသော်လည်း ကျန့်ဖုန်းကို အသိဆုံးဖြစ်သော ကျန်းရှင်းရန်ကမူ သိပေသည်။ သို့သော် သူမ စကားမပြောမီမှာပင် စကားနည်းသော ဖန်းလီက ပြောလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်ရဲ့ လက်ထဲက ဓားကို မေ့နေပြီလား ခမ်းနားထည်ဝါသော မြင့်မြတ်ဓားရဲ့ စွမ်းရည်ဖြစ်တဲ့ အဆင့် ၆ ဓားသွားမုန်တိုင်း ဖြစ်လိမ့်မယ်"

"ဒီ ဓားသွားမုန်တိုင်း ရဲ့ စွမ်းအားက သာမန်ထက် အများကြီး ပိုနေတာပဲ"

ဝမ်မင်ပင်လျှင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဓားသွားမုန်တိုင်း သည် အဆင့် ၆ သူရဲကောင်း စွမ်းရည်များကြားတွင် အတော်လေး တွေ့ရများသော စွမ်းရည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ကျန့်ဖုန်း အသုံးပြုသောအခါတွင်မူ ဤမျှ ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

"ဒီလို သာမန်ထက်ထူးကဲတဲ့ အရာတွေ ခေါင်းဆောင်ဆီမှာ ဖြစ်ပျက်တာကို ကျွန်မ မအံ့ဩတော့ဘူး၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဖြစ်ခဲ့ပြီးပြီပဲ"

မုရုံရှန်းအာက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ အဖော်များနှင့် အချိန်အတော်ကြာ ဖြတ်သန်းလာပြီးနောက်တွင် ဤမိန်းကလေး၏ ရှက်တတ်သော စရိုက်မှာ အတော်လေး တိုးတက်လာပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကျန်းရှင်းရန်တို့နှင့်အတူ နောက်ပြောင်ကာ အငွေ့အသက်ကို မြှင့်တင်ပေးတတ်သည်။

ဝတုတ်လေးက ပြင်းထန်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ခုနက သူ ဘာလို့ အဲ့လောက် အံ့ဩသွားရတာလဲဆိုတာကို ပြန်တွေးမိနေသည်။ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကြုံဖူးသော်လည်း သူသည် လောကကြီးကို မမြင်ဖူးသလို ဖြစ်နေဆဲပင်။

ရှက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ........

နောက်ဆက်တွဲ တိုက်ပွဲမှာ ပြင်းထန်သော်လည်း ကျန့်ဖုန်းက အပြည့်အဝ အသာစီးရရှိသွားပြီး ကျန်ရှိနေသော အရိုးစုသူရဲကောင်းများနှင့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ဝိညာဉ်များကို လျင်မြန်စွာ ကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့သည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏ ဓားရှည်ကို အားပြုကာ အပြင်းအထန် အသက်ရှူနေရသည်။ ဤတိုက်ပွဲကြောင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အတော်အတန် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ သို့သော် သွေးဆာသောအရှိန်အဝါ၏ အလိုအလျောက် စွမ်းရည်ကို ထုတ်သုံးရသည်အထိတော့ မဟုတ်သဖြင့် အဆင်ပြေနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ထာဝရမျှော်စင် စမ်းသပ်မှုအတွင်းရှိ ပြိုင်ဘက်များမှာ အစွမ်းထက်သော်လည်း သူတို့၏ စွမ်းအားမှာ အကန့်အသတ် ရှိပေသည်။

သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား အလင်းကွင်း ဆယ်ခုကို ကြည့်ပြီး ကျန့်ဖုန်းက လက်ဝှေ့ယမ်းကာ အားလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏ အဖော်များထံသို့ ပြန်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အားလုံး အဆင်သင့်ပြင်ကြ၊ ငါတို့ ပြန်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ"

သူသည် နောက်တစ်ဆင့်ကို ဆက်သွားရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နောက်တစ်ဆင့်၏ အစောင့်အကြပ်မှာ မြင့်မြတ် ကိုယ်ရံတော် ဆယ့်နှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော မြင့်မြတ် ကိုယ်ရံတော် နံပါတ် ၁၂ ဖြစ်ကြောင်း သူ မှတ်မိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နံပါတ် ၁၂ ပေါ်လာပြီးနောက် ယခင်အဆင့်များ ပျောက်ကွယ်သွားမလားဆိုသည်ကို ကျန့်ဖုန်း မသေချာပေ။ ထို့ကြောင့် ဘေးကင်းစေရန်အတွက် သူ၏ အဖော်များအားလုံး ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၄,၀၀၀ အထိ ရောက်ရှိမှသာ နောက်ပိုင်း စမ်းသပ်မှုများကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပလာပြီး ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏ အဖော်များကို ဗီလာဆီသို့ ပြန်လည် ဦးဆောင်ခေါ်သွားခဲ့သည်။ ဤဟင်းလင်းပြင် ဖြတ်သန်းမှု နှစ်ကြိမ်ကပင် ရှားပါးလှသော ဟင်းလင်းပြင်ဒြပ်စင် ပိုင်ဆိုင်သူ ယောင်လီအား ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအားအပေါ် ပိုမို နားလည်စေခဲ့သည်။

ဗီလာသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကျန့်ဖုန်းမှလွဲ၍ ကျန်လူတိုင်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။ အထူးသဖြင့် အမှောင်ဒြပ်စင် ပိုင်ဆိုင်သူ ဖန်းလီမှာ ထာဝရမျှော်စင်တွင် အထူးဖိနှိပ်မှုကို ခံစားခဲ့သည်။ တိုက်ပွဲ မဝင်ရလျှင်ပင် သူမသည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ သွေးခြင်း ခံခဲ့ရသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သွေးခြင်း ဖြစ်သည်။ ထာဝရမျှော်စင်သည် အခြားသူများကို ငြင်းပယ်ခြင်း မရှိသော်လည်း နေရာအနှံ့ရှိ သေခြင်းတရား အရှိန်အဝါများမှာ ဖိအားပေးလွန်းလှသည်။

"ကဲ အားလုံးပဲ... ကုသဖို့ လိုတဲ့သူတွေ ကုသကြ၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပြန်ဖြည့်ဖို့ လိုတဲ့သူတွေ ဖြည့်ကြ၊ ငါတို့တွေ အပြည့်အဝ နာလန်ထူသွားပြီဆိုရင် ထာဝရမျှော်စင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် စမ်းသပ်ဖို့ ထပ်ဝင်ကြမယ်"

ကျန့်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်"

ကျန်းရှင်းရန် အပါအဝင် အားလုံးက တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ပြန်လည် ဖြေကြားကြသည်။

ခုနက တိုက်ပွဲတွင် လူတိုင်း ကောင်းမွန်စွာ စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း မည်သူမှ သူတို့၏ အပြင်းထန်ဆုံး တစ်ဦးချင်း တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို မပြနိုင်ခဲ့ကြပေ။ အကြောင်းရင်းမှာ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် အသားမကျသေးခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပြီး၊ နောက်ထပ် စမ်းသပ်မှု အနည်းငယ် ပြုလုပ်ပြီးနောက်တွင် ဤအခြေအနေမှာ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ယုံကြည်နေကြသည်။

နောက်တစ်ကြိမ် ထာဝရမျှော်စင်သို့ အချိန်မီ ဝင်ရောက်နိုင်ရန်အတွက် လူတိုင်းမှာ သူတို့၏ အခန်းထဲသို့ ပြန်မသွားကြဘဲ ဧည့်ခန်းထဲတွင်သာ စုပေါင်းကာ တရားထိုင် ကျင့်ကြံနေကြသည်။ တိုက်ပွဲအပြီးတွင် ကျင့်ကြံခြင်းက အကောင်းဆုံး ရလဒ်များကို ရရှိစေပြီး ကျင့်ကြံမှုအရှိန်ကို တိုးစေရုံသာမက ဝိညာဉ်စွမ်းအားကိုလည်း လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ပေးရာ ရောက်သည်။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင် ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အထွတ်အထိပ် အခြေအနေသို့ ပထမဆုံး ပြန်လည်ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။ သူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အလင်းကွင်း တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ စုပ်ယူရန် ကြိုးစားကြည့်သော်လည်း ၎င်းကို လုံးဝ စုပ်ယူ၍ မရကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ၎င်းက သူ့ကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအား အလင်းကွင်းက အာနိသင် မရှိတော့တာလား။

ရုတ်တရက် ကျန့်ဖုန်း တစ်ခုခုကို သတိရသွားသည် - ဝိညာဉ်စွမ်းအား အလင်းကွင်းများမှာ ကိုယ်ခန္ဓာအားတိုးဆေးလုံးများကဲ့သို့ပင် အသုံးပြုမှု ကန့်သတ်ချက်များ ရှိပုံရသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအား အလင်းကွင်းများကို အတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအား ၅,၀၀၀ အောက်တွင်သာ အသုံးပြုနိုင်ပြီး၊ ၅,၀၀၀ ကျော်သွားပါက အသုံးပြု၍ မရတော့ပေ။

ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ ကျန့်ဖုန်း အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားမိသည်။ သူသည် ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိနေသည်မှာ ဆယ်နှစ်ကျော်ပြီ ဖြစ်သဖြင့် အသေးစိတ် ဇာတ်လမ်းအချို့မှာ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ဝေဝါးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အလင်းကွင်းများကို အရင်အသုံးပြု၍ သူ၏ အတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ၅,၀၀၀ အထိ တိုးမြှင့်ပြီးမှ မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို သောက်သုံးခဲ့သင့်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူသည် ရက်ပေါင်းများစွာသော အချိန်ကို သက်သာစေမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကိစ္စမရှိပေ။ သူသည် မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို မသောက်သုံးခဲ့လျှင်ပင် သူ၏ လက်ရှိ အတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ၄,၈၆၀ ရှိပြီး ၅,၀၀၀ နှင့် သိပ်မဝေးတော့ပေ။ ကျန့်ဖုန်းသည် အကြောင်းရင်းကို နားလည်သွားပြီးနောက် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အလင်းကွင်းများကို စုပ်ယူရန် မကြိုးစားတော့ဘဲ တရားထိုင် ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ တိုက်ရိုက် လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက်တွင် နံပါတ် ၂၁ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့၏ ကျန်အဖွဲ့ဝင်များလည်း အကောင်းဆုံး အခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာကြသည်။ ကျန့်ဖုန်းသည် သူရရှိထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား အလင်းကွင်းအားလုံးကို ထုတ်ယူကာ လူတိုင်းအား ခွဲဝေပေးလိုက်သည်။

ဤစမ်းသပ်မှုမှ စုစုပေါင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား အလင်းကွင်း ၂၆ ခု ရရှိခဲ့သည်။ ညီတူညီမျှ ခွဲဝေလိုက်သောအခါ လူတိုင်း ၅ ခုစီ ရရှိကြပြီး ကျန်းရှင်းရန်မှာ ၆ ခု ရရှိခဲ့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ လူတိုင်းသည် အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်စွမ်းအား အမှတ် ၅၀ ခန့် တိုးလာမည် ဖြစ်သည်။ ဤအရာမှာ စမ်းသပ်မှု တစ်ကြိမ်တည်းမှ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုနောက်တွင် နောက်ထပ်စမ်းသပ်မှုတစ်ခုက စတင်တော့မည်ဖြစ်သည်။

အခန်း (၁၆၇) - အစွမ်းထက်သူ၏ ဝိညာဉ်၊ မြင့်မြတ် ကိုယ်ရံတော် ဆယ့်နှစ်ဦး (၁)

သို့သော် ကျန့်ဖုန်းသည် ထာဝရမျှော်စင်နှင့် ဆက်သွယ်ရန် ကြိုးစားသောအခါ တယ်လီပို့လုပ်၍ မရကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

ကျန့်ဖုန်းသည် ထာဝရမျှော်စင်မှာ အမည်မသိ ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုတွင် ရှိနေပြီး တယ်လီပို့ တစ်ကြိမ်လုပ်တိုင်း ၎င်း၏ စွမ်းအင်အချို့ကို ကုန်ဆုံးစေကြောင်း လျင်မြန်စွာ နားလည်သွားသည်။ ထို့ပြင် ထာဝရမျှော်စင် စမ်းသပ်မှုအတွင်းရှိ အရိုးစုစစ်သည်များမှာ အကြိမ်တိုင်း ပြန်လည် နာလန်ထူနိုင်သည်ဆိုပါက ၎င်းသည်လည်း စွမ်းအင်ပမာဏတစ်ခုကို ကုန်ဆုံးစေမည် ဖြစ်သည်။ ဤအခြေအနေမျိုးတွင် ထာဝရမျှော်စင်အနေဖြင့် အဝင်အထွက် အကြိမ်ရေကို ကန့်သတ်မထားပါက ၎င်း၏ စွမ်းအင်များ အလွန်လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားနိုင်သည်။

"အားလုံးပဲ... အရင်သွားနားကြဦး၊ တယ်လီပို့ ပြန်လုပ်လို့ရတဲ့အခါ ငါ ထပ်ပြောမယ်"

ကျန့်ဖုန်းက တယ်လီပို့ လုပ်၍မရသည့် အကြောင်းရင်းကို အဖွဲ့သားများအား ရှင်းပြပြီးနောက် လူတိုင်းကို နားခိုင်းလိုက်သည်။ ကျန့်ဖုန်း သူ၏ အခန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကျန်းရှင်းရန်ကလည်း နောက်မှ ကပ်ပါလာခဲ့သည်။

ထာဝရမျှော်စင်မှ ထွက်လာပြီး ခြောက်နာရီအကြာတွင်မှ ကျန့်ဖုန်းသည် ထာဝရသံစဉ်ထံမှ တယ်လီပို့ ပြန်လုပ်နိုင်ပြီဖြစ်ကြောင်း အချက်ပြချက်ကို ရရှိခဲ့သည်။ ခြောက်နာရီလျှင် စမ်းသပ်မှု တစ်ကြိမ်၊ ဆိုလိုသည်မှာ တစ်နေ့လျှင် နှစ်ကြိမ် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ် ဝင်ရောက်သောအခါ ကျန့်ဖုန်း မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ပထမ၊ ဒုတိယနှင့် တတိယအဆင့်များမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် စတုတ္ထနှင့် ပဉ္စမအဆင့်များကိုသာ စမ်းသပ်ရန် လိုအပ်တော့သည်။ စမ်းသပ်မှု အောင်မြင်ပြီးနောက် ရရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား အလင်းကွင်းများမှာ အနည်းငယ် လျော့နည်းသွားသော်လည်း အကြိမ်တိုင်းတွင် အလင်းကွင်း ၂၀ ခန့် ပုံမှန် ရရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ညီတူညီမျှ ခွဲဝေလိုက်ပါက ကျန့်ဖုန်းမှလွဲ၍ ကျန်အဖွဲ့သား တစ်ဦးစီသည် အလင်းကွင်း ၄ ခု၊ တစ်နေ့လျှင် ၈ ခု ရရှိမည်ဖြစ်ရာ တစ်နေ့လျှင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၈၀ မှတ် တိုးလာမည် ဖြစ်သည်။ နောက်ထပ် နှစ်လတာ ကာလအတွင်း နံပါတ် ၂၁ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ အဖွဲ့ဝင်များသည် တစ်နေ့လျှင် နှစ်ကြိမ် ထာဝရမျှော်စင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ကွဲပြားသော တိုက်ခိုက်ရေးပုံစံများကို လေ့ကျင့်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ပထမနှစ်ရက်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အလင်းကွင်းများကို ညီတူညီမျှ မခွဲဝေခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝမ်မင်၊ ကျန်းရှင်းရန်နှင့် ဖန်းလီတို့မှာ အဆင့် ၅၊ ဒသမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး အဆင့် ၆သို့ တက်လှမ်းရန် နီးစပ်နေသဖြင့် သူတို့ကို ဦးစားပေး၍ ပေးခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ နှစ်ရက်အကြာတွင် ထိုသုံးဦး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အဆင့် ၅ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သော အမှတ် ၄,၀၀၀ သို့ တစ်ပြိုင်နက် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက်မှ ကျန်ရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား အလင်းကွင်းများကို ယောင်လီနှင့် မုရုံရှန်းအာတို့အား ညီတူညီမျှ ခွဲဝေပေးခဲ့သည်။

နောက်ထပ် ခြောက်ရက် ကုန်ဆုံးသွားသောအခါ ယောင်လီနှင့် မုရုံရှန်းအာတို့၏ စုစုပေါင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာလည်း အမှတ် ၄,၀၀၀ သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ယခုအချိန်တွင် ကျန့်ဖုန်းမှလွဲ၍ နံပါတ် ၂၁ အဖွဲ့ဝင် အားလုံးသည် သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်တွင် အဆင့် ၅ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ တူညီသော မျိုးဆက်ရှိ အခြားနတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့များအတွက် မှန်းဆ၍ပင် မရနိုင်သော အရာဖြစ်သည်။

ကျန့်ဖုန်း ရရှိထားသော သတင်းများအရ အခြားသော နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ကိုးဖွဲ့ထဲတွင် အလင်းသားတော် လုံဟောက်ချန် တစ်ဦးတည်းသာ အဆင့် ၅ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိထားသည်။ သူတော်စင် ရှန့်ချိုင်အာ ပင်လျှင် ယခုအချိန်တွင် အဆင့် ၅ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရန် အတော်လေး လိုနေသေးသည်။

သို့သော် စမ်းသပ်မှုများမှာ မပြီးဆုံးသေးပေ။ နံပါတ် ၂၁ အဖွဲ့သည် ထာဝရမျှော်စင်၏ စတုတ္ထနှင့် ပဉ္စမအဆင့်များတွင် တစ်လကြာအောင် ဆက်လက် စမ်းသပ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အဆင့် ၅ အထွတ်အထိပ်တွင် တစ်ဆို့နေပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအား အလင်းကွင်းများ မလိုအပ်တော့သော်လည်း၊ ဤစမ်းသပ်မှု၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား တိုးတက်ဖို့သာမက အဖွဲ့လိုက် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ရန်လည်း ဖြစ်သည်။

စမ်းသပ်မှု၏ နောက်ပိုင်းကာလများတွင် ကျန့်ဖုန်း၏ အကူအညီမပါဘဲ နံပါတ် ၂၁ အဖွဲ့သား ငါးဦးသည် အရိုးစုရန်သူ ဆယ်ဦးကို ခဏတာ ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိလာပြီး၊ အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ခက်ခဲသော အောင်မြင်မှုကို ရရှိနိုင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ အောင်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ သူတို့၏ ကိရိယာတန်ဆာပလာများ အလွန်အစွမ်းထက်သောကြောင့် ဖြစ်သော်လည်း ကိရိယာမှာလည်း တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ အစွမ်းထဲမှ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု မဟုတ်ပါလား။

အရိုးစုသူရဲကောင်းများနှင့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ဝိညာဉ်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် အဖွဲ့သားများ၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမှာ ပိုမို၍ ဟန်ချက်ညီလာပြီး အဖွဲ့လိုက် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ များစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် စတုတ္ထနှင့် ပဉ္စမအဆင့်များမှ အရိုးစုရန်သူများကို သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုဖြင့် တည်ငြိမ်စွာ အနိုင်ယူနိုင်သောအခါမှ ကျန့်ဖုန်းသည် အဆင့် ၆သို့ တက်လှမ်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

အဆင့် ၆မှာ ဘာဖြစ်မလဲ။

ကျန့်ဖုန်းက သူတို့ကို အဆင့် ၆သို့ တစ်ခါမှ ဝင်ခွင့်မပြုခဲ့သဖြင့် အဖွဲ့သား ငါးဦးလုံး စူးစမ်းလိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေကြသည်။ ကျန့်ဖုန်း၏ ထူးခြားသော အပြုအမူကြောင့် လူတိုင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏ အဖော်များကို ဦးဆောင်ကာ ရှေ့သို့ လှမ်းလာခဲ့ရာ နောက်ဆုံးတွင် ရှေ့၌ ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ကောင်းကင်ယံမှ အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ကျဆင်းလာပြီး အဖြူရောင် အလင်းတိုင်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အလင်းတိုင်၏ ထိပ်ဖျားတွင် အနီရောင် အလင်းလုံးလေးတစ်ခု ငြိမ်သက်စွာ ပေါ်လာပြီး အောက်တွင် အရိုးစုစစ်သည် တစ်ဦး ပေါ်လာသည်။ အနီရောင်အလင်းမှာ ဝိညာဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ သိသာလှသော်လည်း၊ ၎င်းမှာ အနီရောင် ဝိညာဉ်ဖြစ်နေပြီး ကျန့်ဖုန်း ယခင်က တွေ့ဖူးသမျှ ဝိညာဉ်များနှင့် မတူပေ။ အနီရောင်ဝိညာဉ်သည် တဖြည်းဖြည်း ဆင်းသက်လာကာ အောက်ရှိ အရိုးစုစစ်သည်၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် အနီရောင်ဝိညာဉ်၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို တားဆီးရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ လက်ရှိအစွမ်းနှင့် ၎င်းကို လုံးဝ တား၍မရနိုင်ကြောင်း သိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤအနီရောင်ဝိညာဉ်မှာ အခြားဝိညာဉ်များနှင့် ဆင်တူသော်လည်း ပိုမို၍ ခိုင်မာကျစ်လျစ်ကာ ကိုင်တွယ်၍ရသော အသားမျှင်များ ရှိသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

အစွမ်းထက်သူ၏ ဝိညာဉ်။

ထာဝရသံစဉ် သည် ကျန့်ဖုန်း၏ စိတ်ထဲသို့ ဤသတင်းအချက်အလက်ကို ပေးပို့လိုက်သည်။ သက်ရှိထင်ရှား ရှိစဉ်က ထူးချွန်သော ပါရမီရှိခဲ့သည့် ပညာရှင်များ၏ ဝိညာဉ်များသာလျှင် သေဆုံးပြီးနောက် သူတို့၏ မူလဒြပ်စင်များကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သော အစွမ်းထက်သူ၏ ဝိညာဉ် ဖြစ်လာနိုင်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် မသေမျိုး သတ္တဝါ ဖြစ်လာပါက သိစိတ်မဲ့သော မသေမျိုးများထက် အများကြီး ပိုမို အစွမ်းထက်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ကျန့်ဖုန်းသည် ဤအနီရောင်ဝိညာဉ်မှာ ထာဝရမျှော်စင်၏ အစောင့်အကြပ်ဖြစ်သော မြင့်မြတ် ကိုယ်ရံတော် နံပါတ် ၁၂ ဖြစ်ကြောင်းလည်း သိရှိထားသည်။ သူသည် သက်ရှိထင်ရှား ရှိစဉ်က မသေမျိုး ကပ်ဘေး ဖြစ်သော မသေမျိုးမှော်နတ်ဘုရား ယီလိုင်ခဲ့စစ်၏ လက်အောက်မှ ထိပ်တန်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။

"မင်းတို့ ဝင်တိုက်ဖို့ မလိုဘူး၊ နောက်လာမယ့် စမ်းသပ်မှုတွေက အဖွဲ့လိုက် တိုက်ပွဲ မဟုတ်တော့ဘဲ တစ်ဦးချင်း တိုက်ပွဲတွေ ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ ငါ့နောက်မှာ မင်းတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ပြီး ကိုယ့်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်တွေကို တိုးတက်အောင် လုပ်ရမယ်"

နံပါတ် ၁၂ ကို မြင်ပြီးနောက် ကျန့်ဖုန်းက သူ၏ အဖော်များအား လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဘော့စ်... ခင်ဗျား နောက်နေတာ မဟုတ်ဘူးမလား"

ဝတုတ်လေး ယောင်လီ၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပျက်သွားပြီး ကျန့်ဖုန်းကို သနားစဖွယ် ကြည့်လိုက်သည်။

ကျန့်ဖုန်းနှင့် ယောင်လီ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် အနီရောင် ဝိညာဉ်သည် အောက်ရှိ အရိုးစုစစ်သည်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားခဲ့သည်။ ယခင်က သက်မဲ့သဖွယ် ဖြစ်နေသော အရိုးစုစစ်သည်မှာ ယခုအချိန်တွင် သက်ရှိထင်ရှား ရှိလာသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ သူသည် ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မော့လိုက်ရာ မျက်လုံးများမှ ပြင်းထန်သော အနီရောင်အလင်းတန်း နှစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ချက်ချင်းပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း မီးတောက်ကဲ့သို့ နီရဲလာပြီး အရိုးများအားလုံးမှာ ခဏအတွင်း ကြီးထွားလာခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အမြင့် သုံးမီတာအထိ ကြီးထွားသွားသည်။ ထို့ပြင် သူ၏ လက်ထဲရှိ အရိုးဓားနှင့် ဒိုင်းမှာလည်း တောက်ပသော မီးနီရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် မီးတောက်များ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် ခန့်ညားလှသည်။ သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါတစ်ခုတည်းနှင့်ပင် ကျန့်ဖုန်းတို့ ယခင်က ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသမျှ ရန်သူများထက် အများကြီး သာလွန်နေသည်။

ယောင်လီသည် ကျန့်ဖုန်း၏ စကားကြောင့် ထိတ်လန့်သွားသလို၊ ဤအနီရောင်အရိုးစုထံမှ လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားကိုလည်း ခံစားနေရသည်။ ရန်သူမှာ အဆင့် ၆သာ ဖြစ်သော်လည်း လုံးဝ အနိုင်မတိုက်နိုင်သော အရာတစ်ခုကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

ယောင်လီသာမက ကျန်းရှင်းရန်၊ ဝမ်မင်၊ ဖန်းလီနှင့် မုရုံရှန်းအာတို့၏ မျက်နှာများလည်း အနည်းငယ် ပျက်သွားကြသည်။ ကျန့်ဖုန်း၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သူတို့ နားမလည်နိုင်ကြပေ။

"ခေါင်းဆောင်... တစ်ဦးချင်း တိုက်ပွဲဆိုတာ ကျွန်မပါ ပါတာလား"

မုရုံရှန်းအာက သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့နေသဖြင့် မမေးဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

"သေချာပေါက် ပါတာပေါ့"

ကျန့်ဖုန်းက တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အခု မင်းတို့အားလုံးက အဆင့် ၅ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပြီ၊ လုံလောက်တဲ့ ဖိအားနဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေ မရှိရင် အဆင့် ၆ကို တက်လှမ်းဖို့ အရမ်း ခက်ခဲလိမ့်မယ်၊ မင်းတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အများစုက ဆေးလုံးတွေနဲ့ အလင်းကွင်းတွေဆီက ရတာဖြစ်လို့ အဆင့်ကျော်ဖြတ်ရမယ့် အတားအဆီးကို ရောက်တဲ့အခါ ကျော်ဖြတ်ဖို့ ပိုခက်လိမ့်မယ်၊ ဒီအနီရောင်အရိုးစုက ငါတို့ကို တကယ် ထိခိုက်အောင် မလုပ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ဘာမှ မစိုးရိမ်ကြနဲ့"

ကျန့်ဖုန်း ရှင်းပြပြီးနောက် နံပါတ် ၁၂ ထံသို့ ပထမဆုံး ပြေးဝင် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သူသည်လည်း ဤနံပါတ် ၁၂ မည်မျှ အစွမ်းထက်သည်ကို သိလိုနေသည်။ ကျန့်ဖုန်း၏ နောက်တွင် ယောင်လီက အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ ဆိုသည်။

"ဘော့စ် ပြောတာ မှန်တယ်။ ငါတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား တိုးတက်နှုန်းက အရမ်း မြန်လွန်းတယ်။ လုံလောက်တဲ့ လှုံ့ဆော်မှု မရှိရင် ခဏလေးနဲ့ အဆင့် ၆ကို ရောက်ဖို့ ခက်လိမ့်မယ်"

ဝမ်မင်က ယောင်လီ၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်းမှာ ဒီလို အသိတရားမျိုး ရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူးကွ"

"ဘော့စ်နောက်ကို အကြာကြီး လိုက်လာပြီးမှတော့ ပညာအချို့ ရသင့်တာပေါ့"

ယောင်လီက ပြန်ပြောလိုက်သည်။ ကျန်းရှင်းရန်က မုရုံရှန်းအာ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို သတိထားမိသဖြင့် ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

"ရှန်းအာ... သူ့ကို နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် တစ်ကောင်လို့ပဲ သဘောထားပြီး ခုတ်ပစ်လိုက်"

"အင်း"

မုရုံရှန်းအာက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ပြီးသွားပုံရကာ ပြင်းထန်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အခန်း (၁၆၈) - အစွမ်းထက်သူ၏ ဝိညာဉ်၊ မြင့်မြတ် ကိုယ်ရံတော် ဆယ့်နှစ်ဦး (၂)

ကျန့်ဖုန်း၏ ဘက်တွင်မူ နံပါတ် ၁၂ က ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး မီးတောက်အလင်းများ တောက်ပနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကျန့်ဖုန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ဉာဏ်ရည်ရှိသော အရိုးစုတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ ကျန့်ဖုန်းတို့ ယခင်က ရင်ဆိုင်ခဲ့သော အရိုးစုစစ်သည်များ သို့မဟုတ် အရိုးစုသူရဲကောင်းများနှင့် မတူဘဲ သူသည် ကိုယ်ပိုင်သိစိတ် ရှိသည်။ တိုက်ခိုက်ရေး ဗီဇသက်သက်သာ ကျန်ရှိနေခြင်း မဟုတ်ပေ။

နံပါတ် ၁၂ သည် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းကာ သူ၏ အရိုးဓားကို ကိုင်လျက် ကျန့်ဖုန်းထံသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာသည်။ သူ၏ အရှိန်မှာ မမြန်သော်လည်း ခိုင်မာလှသည်။

ကျန့်ဖုန်းက အရင် စတင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ ဓားနှစ်လက်ကို ကန့်လန့်ဖြတ် ဝှေ့ယမ်းကာ တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းဓားသွား နှစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

မြင့်မြတ်အလင်းကြက်ခြေခတ်ဓားချက်။

အလင်းဓားသွား နှစ်ခုမှာ ကျန့်ဖုန်း၏ ရှေ့ရှိ ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံးကို ပြည့်နှက်သွားစေပြီး၊ ထက်မြက်သော အရှိန်အဝါများဖြင့် ပြည့်နေသဖြင့် နံပါတ် ၁၂ အတွက် ရှောင်စရာ နေရာမရှိပေ။ သေချာသည်မှာ နံပါတ် ၁၂ သည် ရှောင်ရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။ သူသည် သူ၏ အရိုးဓားကို မြှောက်လိုက်ရာ ပူပြင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားသည်။ သူ၏ အနီရောင် အရိုးဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်သောအခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မီးတောက်များ အားလုံးမှာ အရိုးဓားပေါ်တွင် ချက်ချင်း စုစည်းသွားသည်။

အရိုးဓား၏ ဓားသွားမှ အစစ်အမှန် ဒြပ်ဝတ္ထုတစ်ခုနှင့် မခြားနားသော ရွှေနီရောင် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ထိုပူပြင်းသော အရှိန်အဝါမှာ ကျန့်ဖုန်းထံသို့ ပြေးဝင်လာသော မီးလျှံများကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ကျန့်ဖုန်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကိုပင် ပုံပျက်သွားစေသည်။

မီးတောက် အသူရာခုတ်ချက်။

ဤရိုက်ချက်မှာ ကျန့်ဖုန်း၏ မြင့်မြတ်အလင်းကြက်ခြေခတ်ဓားချက်နှင့် တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားသည်။ ကျန့်ဖုန်းက အရင် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း နံပါတ် ၁၂ ၏ ပြန်လည် တိုက်စစ်မှာလည်း လုံးဝ မနှေးကွေးပေ။

"ဒုန်း"

ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ကျန့်ဖုန်းနှင့် အရိုးစုစစ်သည်တို့မှာ အင်အားချင်း မျှနေကြသည်။ သို့သော် ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏ ပြင်းထန်သော ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအား ဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားနိုင်သော်လည်း၊ နံပါတ် ၁၂ မှာမူ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် နောက်သို့ နှစ်လှမ်းခန့် ဆုတ်သွားခဲ့ရသည်။ ကျန့်ဖုန်းက အနည်းငယ် အသာစီးရသွားသလို ထင်ရသော်လည်း ကျန့်ဖုန်းကိုယ်တိုင်ပင် အံ့အားသင့်သွားရသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ နံပါတ် ၁၂ ၏ ရှေးဟောင်းဓားမှာ အသူရာခုတ်ချက်ကို ထုတ်လွှတ်စဉ်က ရှိခဲ့သည့် သုံးပေခန့်ရှည်သော အနီရောင်ဓားအလင်းတန်းကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။

စုစည်းထားပြီး မပြိုလဲသော အသူရာခုတ်ချက်။

ကျန့်ဖုန်း၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် တင်းကျပ်သွားသည်။ နံပါတ် ၁၂ သည် သက်ရှိထင်ရှား ရှိစဉ်က အမှန်တကယ် အဆင့် ၉ ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။ ဤတစ်ကွက်တည်းနှင့်ပင် ကျန့်ဖုန်းကို ဖိနှိပ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် အသူရာခုတ်ချက် စွမ်းရည်ကို အထွတ်အထိပ်အထိ တတ်မြောက်ထားသော်လည်း၊ အသူရာခုတ်ချက်ကို ဤကဲ့သို့ အသုံးချနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ထို့ပြင် နံပါတ် ၁၂ မှာ နောက်သို့ နှစ်လှမ်း ဆုတ်သွားခဲ့သဖြင့် သူတို့ကြားတွင် အကွာအဝေးတစ်ခု ရှိသွားသော်လည်း၊ ကျန့်ဖုန်းမှာ အသူရာခုတ်ချက်၏ တိုက်ခိုက်မှု အကွာအဝေးအတွင်းတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

နံပါတ် ၁၂ က ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်သည်။

မီးတောက် အသူရာခုတ်ချက်။

အနီရောင် ဝိညာဉ်အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြတ်ကာ ကျန့်ဖုန်း၏ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်အကာအကွယ်ကို ထိမှန်သွားသည်။ ကျန့်ဖုန်းသည် ဤအသူရာခုတ်ချက်ကို နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်အကာအကွယ် ဖြင့် တားဆီးလိုက်ပြီးနောက်၊ နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်အကာအကွယ် ၏ အလင်း၏ လက်စားချေခြင်းမှ ရရှိသော အရှိန်ကို အသုံးပြုကာ တိုက်စစ်ဆင်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ ညာဘက်လက်ရှိ မြင့်မြတ်ကံကြမ္မာဓား ကို ထိုးသွင်းလိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သုံးပေရှည်လျားသည့် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

အသူရာရိုက်ချက်။

အသူရာခုတ်ချက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အသူရာရိုက်ချက်၏ တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားက ပိုမို ပြင်းထန်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ကျန့်ဖုန်း၏ လက်ရှိ စုစုပေါင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား အမှတ် ၆,၀၀၀ နီးပါးနှင့်ဆိုလျှင် သူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၁၈,၀၀၀ ရှိသော တိုက်ခိုက်မှုကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။ ထိုမျှသာမက ကျန့်ဖုန်း၏ ထူးခြားသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အလွန်မြင့်မားသော တိုက်ခိုက်ရေးပါရမီကြောင့် သူ၏ လက်ထဲရှိ မည်သည့်စွမ်းရည်မဆို ပုံမှန်ရှိသင့်သော စွမ်းအားထက် ပိုမိုပြင်းထန်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

အသူရာရိုက်ချက် တစ်ချက်မှာ ကျန့်ဖုန်း၏ ရှေ့ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ အမည်းစက်လေးတစ်ခုကို ထိုးဖောက်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကိုယ်တိုင်ပင် အပေါက်ဖြစ်သွားတော့မည့်အတိုင်း ထင်ရသည်။ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ နံပါတ် ၁၂ ၏ လူသားနှင့်တူသော မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ သူ၏ လက်ထဲရှိ အရိုးဓားကိုလည်း ရှေ့သို့ ထိုးလိုက်ရာ သုံးပေခန့်ရှိသော အနီရောင်အလင်းတန်းမှာ အမှတ်တစ်ခုတည်းတွင် ချက်ချင်း စုစည်းသွားပြီး ကျန့်ဖုန်း၏ ဓားဦးနှင့် ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားတော့သည်။

"ချလွမ်—"

ဤတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား ရိုက်ခတ်မှုမှာ ဆယ်မီတာအကွာရှိ ကျန်းရှင်းရန်နှင့် အခြားသူများကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေပြီး သက်ရောက်မှု ရှိစေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အဆင့် ၆ နှစ်ဦး ပြသနိုင်သည့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားဟုတ်၊ မဟုတ် သူတို့ မတွေးဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ပေ။

အဆင့် ၆များမှာ ဘယ်အချိန်ကစပြီး ဤမျှ အစွမ်းထက်သွားရသနည်း အကယ်၍ ဤနှစ်ဦးကို အဆင့် ၇ ပညာရှင် နှစ်ဦး အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်နေကြသည် ပြောလျှင်ပင် မည်သူမှ သံသယရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တိုက်ပွဲ၏ လှိုင်းနှုန်းများမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းတွင် ကျန့်ဖုန်း၏ အစွမ်းအပေါ် ခန့်မှန်းချက် ရှိကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန့်ဖုန်း၏ လက်ထဲတွင် အဆင့် ၇ ပညာရှင် တစ်ဦး၊ နှစ်ဦးမက သေဆုံးခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤအနီရောင်အရိုးစုမှာလည်း ဤမျှ ပြင်းထန်သော အစွမ်းရှိနေမည်ကို မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။ မကြာမီ သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း ဤအရိုးစုနှင့် တိုက်ခိုက်ရမည်ကို တွေးမိသောအခါ လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် လေးလံသွားပြီး မျက်နှာများမှာ အလွန်ပင် တည်ကြည်သွားကြသည်။

သို့သော် ကျန်းရှင်းရန်နှင့် အခြားသူများ မသိသည်မှာ ကျန့်ဖုန်းသည် တိုက်ပွဲတွင် အစွမ်းအချို့ကို ချန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နံပါတ် ၁၂ ၏ သက်ရှိထင်ရှား ရှိစဉ်က ပါရမီမှာ မည်မျှပင် မြင့်မားစေကာမူ အလင်းသားတော် ဖြစ်သော ကျန့်ဖုန်းနှင့် မည်သို့ ယှဉ်နိုင်ပါမည်နည်း။

နံပါတ် ၁၂ ၏ အားသာချက်မှာ ရှေးဟောင်းခေတ်မှ အစွမ်းထက်သော စွမ်းရည်များနှင့် ကြွယ်ဝသော တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံများ ဖြစ်သည်။ ကျန့်ဖုန်းတွင်လည်း အစွမ်းထက်သော စွမ်းရည်များ မရှားပါးသလို၊ သူ၏ တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံမှာ နံပါတ် ၁၂ ကဲ့သို့ မကြွယ်ဝနိုင်သော်လည်း သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးပါရမီမှာ လုံးဝကို လုံလောက်စွာ အားကောင်းလှသည်။

ခဏတာ ကျင့်သားရသွားပြီးနောက် ကျန့်ဖုန်းသည် အစွမ်းအချို့ကို ထိန်းသိမ်းထားကာ နံပါတ် ၁၂ နှင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ သေချာသည်မှာ ဤသည်မှာ အင်အားပြိုင်ပွဲ မဟုတ်တော့ဘဲ တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်ပြိုင်ပွဲ ဖြစ်လာသည်။ နှစ်ဦးသား တစ်ဦး၏ တိုက်ကွက်များကို တစ်ဦးက စူးစမ်းလေ့လာနေကြသည်။ ဤတိုက်ပွဲမှာ နာရီဝက်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး နှစ်ဦးလုံး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကုန်ဆုံးသွားချိန်တွင် ကျန့်ဖုန်းက နောက်ဆုံး၌ ကံကောင်းစွာဖြင့် အနိုင်ရသွားခဲ့သည်။

တိုက်ရိုက်ပြောရလျှင် ကျန့်ဖုန်းသည် နံပါတ် ၁၂ ၏ တိုက်ခိုက်ရေး အတွေ့အကြုံများ အားလုံးကို စုပ်ယူပြီးနောက်တွင် သူ၏ အစွမ်းအပြည့်ကို အသုံးပြုကာ အနိုင်ယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤတိုက်ပွဲအပြီးတွင် ကျန့်ဖုန်း ရရှိလိုက်သည့် အကျိုးကျေးဇူးမှာ အလွန်ပင် များပြားလှသည်။ အင်အားချင်း မျှနေသော အခြေအနေမျိုးတွင် ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်များကို တတ်နိုင်သမျှ တိုးတက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး စွမ်းရည်များကို တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ကူးပြောင်းအသုံးပြုရာတွင် ပိုမို ချောမွေ့ကာ အဟန့်အတားမရှိ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ၎င်းက ကျန့်ဖုန်းအား ရှေးဟောင်းစွမ်းရည် အမြောက်အမြားနှင့် လက်တွေ့တိုက်ပွဲများအတွင်း အသုံးပြုပုံများကို မြင်တွေ့ခွင့် ရစေခဲ့သည်။

တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီး ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏ အဖော်များထံသို့ ပြန်လာကာ အမောဖြေရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့တွေသာ ပင်ပန်းဆင်းရဲခံဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီး ဒီအနီရောင်အရိုးစုနဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်တွေကို သွေးရဲမယ်ဆိုရင်၊ မင်းတို့ရဲ့ တစ်ဦးချင်း အစွမ်းတွေ သေချာပေါက် အများကြီး တိုးတက်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ အာမခံတယ်"

"ဘော့စ်... ဒီလူက တကယ်ပဲ အဆင့် ၆ ဟုတ်ရဲ့လား ဘာလို့ သူ့ရဲ့ အစွမ်းက ခင်ဗျားလိုပဲ အဆင့် ၇ ပညာရှင်တစ်ယောက်နဲ့ ယှဉ်နိုင်သလိုမျိုး ကျွန်တော် ခံစားနေရတာလဲ"

ယောင်လီက မေးလိုက်သည်။

ကျန့်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောသည်။

"သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကတော့ အဆင့် ၆ နယ်ပယ်မှာပဲ ရှိသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကတော့ သာမန် အဆင့် ၇ တစ်ယောက်ထက် မနိမ့်ဘူး။ အစွမ်းထက်ဆုံး အချက်ကတော့ သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး နည်းစနစ်တွေပဲ။ မင်းတို့ ခုနက သတိထားမိမှာပါ၊ အကယ်၍ တိုက်ခိုက်ရေး နည်းစနစ် သက်သက်နဲ့ပဲ ယှဉ်မယ်ဆိုရင် ငါတောင် အားနည်းချက် ဖြစ်သွားနိုင်တယ်"

"အဲ့ဒါကတော့ အရမ်း ပုံမှန်မဟုတ်ဘူးပဲ"

"ကဲ... နောက်တစ်ယောက် ဘယ်သူသွားမလဲ"

ကျန့်ဖုန်းက သူ၏ အဖော်များကို တစ်ဦးချင်း စေ့စေ့ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

အခန်း (၁၆၉) - ငါဒါကို လက်မခံနိုင်ဘူး၊ ငါ မဖြစ်မနေ သတ်ရမှာပဲ (၁)

လူတိုင်း အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေကြသည်ကို ဝမ်မင် မြင်လိုက်ရသည်။ ဒုခေါင်းဆောင် တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် စံနမူနာပြရန်သာ ရှိတော့သည်။ သူသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ လက်ထဲတွင် ဒိုင်းကြီးကို ကိုင်စွဲပြီး မြင့်မြတ်ကိုယ်ရံတော် နံပါတ် ၁၂ ကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး နည်းစနစ်များမှာ အလွန်နည်းပါးလှသဖြင့် သူ၏ အားကောင်းသော ခံစစ်ကိုသာ အားကိုး၍ ယှဉ်ပြိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် ခေတ္တမျှ ကြာရှည်စွာ ခံနိုင်ရည်ရှိပါစေရန် ဆုတောင်းနေမိသည်၊ အကြောင်းမှာ သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ ရဲဘော်များက ကြည့်ရှုနေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျန့်ဖုန်းပြီးနောက် ထွက်လာခြင်းဖြစ်သဖြင့် သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ ကျန့်ဖုန်းထက် များစွာ နိမ့်ကျနေမည်မှာ သေချာသည်။ ထို့အပြင် သူသည် ဤအနီရောင် အရိုးစုစစ်သည်ကို အနိုင်ယူရန် တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးချေ၊ အကြောင်းမှာ သူသည် မိမိကိုယ်တိုင်၏ ခွန်အားနှင့် ကျန့်ဖုန်းကြားရှိ ကွာဟချက်ကို သိရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ခေတ္တစွမ်းဆောင်ရည်မှာ အလွန်အမင်း ဆိုးရွားမသွားရန်သာ သူ မျှော်လင့်မိသည်။

ဝမ်မင် ရှေ့သို့ ငါးလှမ်းခန့် တိုးသွားပြီးနောက် မြင့်မြတ်ကိုယ်ရံတော် နံပါတ် ၁၂ က စတင်လှုပ်ရှားလာသည်။ သူ၏ မြင့်မားထွားကျိုင်းသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်အမင်း ပြင်းထန်သော ဖိအားကို ဆောင်ကြဉ်းလာပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် တောက်လောင်နေသော အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်မီးလျှံ (Soul of the Strong Fire) မှာ ခိုင်မာပြီး ခန့်ညားလှသည်။

နံပါတ် ၁၂ သည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းချင်း လှမ်းလာသည်၊ ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ ခိုင်မာပြီး ပုံရိပ်မှာ တည်ငြိမ်လှရာ ကျန့်ဖုန်းနှင့် တိုက်ပွဲကြောင့် ကုန်ဆုံးသွားသော စွမ်းအင်များမှာ ပြန်လည်ပြည့်ဝနေပြီးဟု ထင်မှတ်ရသည်။

ထာဝရမျှော်စင်ကို အမှီပြုထားသဖြင့် သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်းကြားတွင်ပင် သူသည် အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်ကို လျင်မြန်စွာ စုစည်းနိုင်ပြီး ဤအဆင့်တွင် အစွမ်းထက်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်သည်။ ထာဝရမျှော်စင်၏ စွမ်းအင်များ မကုန်ဆုံးသရွေ့ သူသည် ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

နံပါတ် ၁၂ သည် ဝမ်မင်နှင့် ငါးလှမ်းအကွာသို့ ရောက်သောအခါ သူ၏ အရှိန်မှာ ရုတ်တရက် မြန်ဆန်သွားသည်။ သူ၏ မြင့်မားသော ပုံရိပ်မှာ ဝမ်မင်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ချက်ချင်းဆိုသလို ရောက်ရှိလာပြီး နောက်ကွယ်တွင် ပုံရိပ်ယောင်များကို ချန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဘယ်လောက်တောင် မြန်လိုက်တဲ့ အရှိန်လဲ။

ဝမ်မင်၏ စိတ်မှာ တည်ကြည်သွားပြီး အနည်းငယ်မျှပင် မပေါ့ဆရဲပေ။ သူ၏ လက်ထဲရှိ ဒိုင်းမှာ ခိုင်မာသော မြေကြီးအဝါရောင် အလင်းတန်းများ ပွင့်ထွက်လာသည်။ သူသည် နံပါတ် ၁၂ ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန် သူ၏ အခြေအနေကို အထွတ်အထိပ်အထိ မြှင့်တင်လိုက်သည်။

နံပါတ် ၁၂ ၏ လက်ထဲရှိ အရိုးဓားမှာ ရုတ်တရက် သုံးပေရှည်သော အနီရောင် ဓားအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝမ်မင်၏ ဒိုင်းကြီးဆီသို့ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်မင်မှာ ရှောင်တိမ်းရန် မဖြစ်နိုင်တော့ဘဲ ပစ်မှတ်ထားခံလိုက်ရသကဲ့သို့ တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရန်သာ ရှိတော့သည်။

"ဒုန်း"

အနီရောင် ဓားအလင်းတန်းမှာ မင်ဝမ်ဒိုင်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ခွန်အားများကို ဆောင်ကြဉ်းလာကာ ဝမ်မင်ကို တိုက်ရိုက်ပင် လွင့်ထွက်သွားစေသည်။ သူသည် ထာဝရမျှော်စင်၏ နံရံကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်မိပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်ကျလာသည်။

ဤတစ်ချက်တည်းဖြင့် ဝမ်မင်သည် သူ၏ လက်မောင်းများ ထုံကျင်သွားပြီး သူ၏ လက်မောင်းများမှာ သူ့ကိုယ်ပိုင် မဟုတ်တော့သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤတိုက်ခိုက်မှုမှာ သူ ယခင်က အရိုးစုသူရဲကောင်းထံမှ တိုက်ရိုက်ခံယူခဲ့ဖူးသော တိုက်ခိုက်မှုထက် များစွာ ပိုမိုပြင်းထန်လှသည်။ ဤအနီရောင် အရိုးစုစစ်သည်သည် ဆဋ္ဌမမြောက်အဆင့်၏ အစောင့်အကြပ် ဖြစ်လာနိုင်ခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

ဝမ်မင်၏ စိတ်မှာ လေးလံနေသော်လည်း မိမိကိုယ်ကို လက်လျှော့ရန် မည်သည့်အခါမျှ ခွင့်မပြုပေ။ သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ မဟုတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ ဒိုင်းကြီးကို ခက်ခဲစွာ ပြန်လည်ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

နံပါတ် ၁၂ သည် အောင်ပွဲကို ဆက်လက်ဆုပ်ကိုင်ရန် ဝမ်မင်နှင့် အကွာအဝေးကို လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။ ထို့အပြင် ထာဝရမျှော်စင်၏ လမ်းကြောင်းမှာ ကျယ်ဝန်းခြင်းမရှိဘဲ ဝမ်မင်မှာလည်း အရှိန်အဟုန်အတွက် လူသိများသူ မဟုတ်သဖြင့် ရှောင်တိမ်းလှုပ်ရှားရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

ဝမ်မင်၏ ဦးနှောက်မှာ နည်းဗျူဟာများကို အသည်းအသန် စဉ်းစားနေသည်။ သို့သော် အကြွင်းမဲ့ အင်အား၏ ရှေ့မှောက်တွင် နည်းဗျူဟာ အားလုံးမှာ အသုံးမဝင်ကြောင်း အချက်အလက်များက သက်သေပြနေသည်။

ဝမ်မင်မှာ ဤအချိန်တွင် အဆင့် ၅ အထွတ်အထိပ်တွင်သာ ရှိသေးပြီး အဆင့် ၆သို့ မဖြတ်ကျော်နိုင်သေးချေ။ သို့သော် နံပါတ် ၁၂ မှာမူ အဆင့် ၆ လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် အဝေးကြီး ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ သူသည် အဆင့် ၆ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေသည် ဆိုလျှင်ပင် ချဲ့ကားပြောဆိုရာ မရောက်ပေ။

မိမိထက် အဆင့်မြင့်သော ပြိုင်ဘက်ကို တိုက်ခိုက်နိုင်သည့် အသူရာခုတ်ချက်နှင့် အသူရာရိုက်ချက်ကဲ့သို့သော အစွမ်းထက် ကျွမ်းကျင်မှုများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ အရိုးစုသူရဲကောင်း၏ ခွန်အားမှာ ခန့်မှန်းရခက်လှပြီး အစွန်းဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေသည်။

ထိုနှစ်ဦးကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။ ဝမ်မင်မှာ ထပ်ခါတလဲလဲ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာနေရသည်။ နံပါတ် ၁၂ သည် အကြိမ်တိုင်းတွင် အသူရာခုတ်ချက်ကဲ့သို့ အစွမ်းထက် ကျွမ်းကျင်မှုများကို မသုံးသော်လည်း ခုခံရန် ခက်ခဲနေဆဲဖြစ်သည်။

ဝမ်မင်မှာ အဆင့်အတန်း ခွန်အားတွင်သာမက တိုက်ပွဲကျွမ်းကျင်မှုတွင်လည်း ရှုံးနိမ့်နေသည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို နံပါတ် ၁၂ က ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်ပြီး အကောင်းဆုံး တုံ့ပြန်မှုများကို ပြုလုပ်နိုင်သည်။ နံပါတ် ၁၂ ၏ တိုက်ခိုက်ရေးဟန်မှာ အလွန်လျှို့ဝှက်နက်နဲပြီး သူ၏ အားသာချက်တိုင်းကို အသုံးချ၍ ပြိုင်ဘက်၏ အားနည်းချက်တိုင်းကို ပစ်မှတ်ထားကာ တိုက်ခိုက်မှုကို အမြင့်ဆုံးအထိ မြှင့်တင်နိုင်သည်။

အကယ်၍ တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ အမှတ်များဖြင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဝမ်မင်မှာ အများဆုံး တစ်ထောင်ရှိမည်ဖြစ်ပြီး အရိုးစုစစ်သည်မှာမူ အနည်းဆုံး တစ်သောင်းရှိမည်ဖြစ်ကာ လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။

သို့သော် ဝမ်မင်မှာ နောက်ဆုံးတွင် မွေးရာပါပါရမီ ရှိသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ထပ်ခါတလဲလဲ နောက်သို့ တွန်းထုတ်ခံနေရစဉ်တွင် သူသည် အဆက်မပြတ် တိုးတက်နေသည်။ သူသည် နံပါတ် ၁၂ ၏ တိုက်ပွဲကျွမ်းကျင်မှုများကို ဂရုတစိုက် လေ့လာနေပြီး ၎င်းတို့ကို အတုယူကာ တိုက်ပွဲအတွင်း အသုံးချနေသည်။ ၎င်းက သူ့ကို တိုက်စစ်ဆင်ရန် အတင်းအကျပ် ဖြစ်စေသည်၊ အကြောင်းမှာ ခုခံနေရုံသက်သက်မှာ အကျိုးမရှိဘဲ ထပ်ခါတလဲလဲ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားရုံသာ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဒိုင်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားသော ဝမ်မင်သည် ချက်ချင်းပင် လက်တစ်ဖက်တည်း ဆုပ်ကိုင်မှုသို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မှ အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အားကောင်းသော ဓားကြီးတစ်လက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

၎င်းမှာ ခမ်းနားထည်ဝါသော ရူးသွပ်ခြင်းဓား ဖြစ်ပြီး နှစ်မီတာနီးပါး ရှည်လျားကာ ဓားသွား၏ အကျယ်ဆုံးနေရာမှာ မီတာဝက်ခန့် ရှိပြီး အံ့ဩဖွယ် ထူထဲလှသည်။ ကျန့်ဖုန်း၏ မြင့်မြတ်ကံကြမ္မာဓားမှာ ၎င်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ပိုမို သွယ်လျသည်ဟုပင် ထင်ရသည်။

ဤဓားကို မဟာပထဝီချပ်ဝတ်တန်ဆာနှင့်အတူ ကုန်သွယ်ရေးဗဟိုဌာနတွင် ဝယ်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ် (၁၂,၀၀၀) တန်ဖိုးရှိပြီး သုံးမိနစ်အတွင်း တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သော ဧကရာဇ်ဓား အထူးကျွမ်းကျင်မှု ပါဝင်သည်။

အမှန်စင်စစ် ဤကျွမ်းကျင်မှုကို သုံးမိနစ်ကျော်ပြီးနောက် အသုံးမပြုနိုင်တော့ဟု မဆိုလိုပေ။ ဧကရာဇ်ဓား ကျွမ်းကျင်မှုသည် နေ့စဉ် ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုမှုတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား မကုန်ဆုံးစေပါ။ သုံးမိနစ်ကျော်ပြီးနောက်တွင် အသုံးပြုမှုအတွက် တစ်စက္ကန့်လျှင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား (၁၀၀) စီ ကုန်ဆုံးမည် ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် နံပါတ် ၁၂ က ဝမ်မင်ကို အစွန်းဆုံးသို့ တွန်းပို့ထားသည်။ သူသည် ဤဓားကြီးကို ထုတ်ယူရန်သာ ရှိတော့သည်။ ခုခံမှုမှာ အသုံးမဝင်သဖြင့် တိုက်စစ်ဆင်ရန်သာ သူ ကြိုးစားရမည်ဖြစ်သည်။

"ဒိုင်း—"

ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ ဝမ်မင်၏ လက်ထဲမှ မင်ဝမ်ဒိုင်းမှာ လွင့်ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသော်လည်း ဝမ်မင်သည် ဘယ်ဘက်လက်မှ ခမ်းနားထည်ဝါသော ရူးသွပ်ခြင်းဓားကို မြှောက်ကာ အားကုန်သုံး၍ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

"ချွင်—"

ခမ်းနားထည်ဝါသော ရူးသွပ်ခြင်းဓားမှာ နံပါတ် ၁၂ ၏ အရိုးဓားနှင့် မထိတွေ့ဘဲ သူ၏ အရိုးဒိုင်းဖြင့် အချိန်မီ ကာကွယ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ရွှေရောင်အလင်းတန်းနှင့်အတူ နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်အကာအကွယ်မှာ ချက်ချင်း ပြီးမြောက်သွားသည်။

တစ်စက္ကန့်တွင် အရိုးဓားဖြင့် တိုက်ခိုက်နေပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်အကာအကွယ်ကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်နိုင်သည်။ ဤသည်မှာ အရိုးစုသူရဲကောင်း၏ အစွမ်းထက်သော အချက်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုရမည်။ သူသည် ကျွမ်းကျင်မှုတိုင်းကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ ကိုင်တွယ်နိုင်ပြီး အပြည့်အဝ ကူးပြောင်းနိုင်စွမ်းရှိသည်။

ဝမ်မင်၏ လက်ထဲမှ ခမ်းနားထည်ဝါသော ရူးသွပ်ခြင်းဓားမှာ အပေါ်သို့ မြင့်တက်သွားသော်လည်း သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ မပြီးဆုံးသေးပေ။ သူသည် ခါးကို အနည်းငယ် လိမ်လိုက်ပြီး ပြန်ကန်ထွက်လာသော အားကို ညာဘက်လက်ရှိ မင်ဝမ်ဒိုင်းဆီသို့ လွှဲပြောင်းလိုက်သည်။

သူသည် နောက်မဆုတ်ဘဲ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လိုက်ရာ လက်ထဲရှိ မင်ဝမ်ဒိုင်းမှ ထူထဲသော မြေကြီးရွှေဝါရောင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အလင်းတန်းများ ပွင့်ထွက်လာပြီး နံပါတ် ၁၂ ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်ဆောင့်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ ဒိုင်းဖြင့်တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး အဆင့် ၆ ဒိုင်းစစ်သည် တိုက်ခိုက်ရေး ကျွမ်းကျင်မှု ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ် ကာကွယ်ရေးသူရဲကောင်းများလည်း ဤကျွမ်းကျင်မှုကို သင်ယူနိုင်သော်လည်း ဒိုင်းစစ်သည်များအတွက် ပိုမိုသင့်တော်သည်။

မင်ဝမ်ဒိုင်းကို ပိုမိုကျွမ်းကျင်လာပြီးနောက် ဝမ်မင်သည် ခုခံရုံသာမက တိုက်ခိုက်ရေး ကျွမ်းကျင်မှု အချို့ကိုလည်း သိလျက်ဖြစ်စေ၊ မသိလျက်ဖြစ်စေ သင်ယူလာခဲ့သည်။

အခန်း (၁၇၀) - ငါဒါကို လက်မခံနိုင်ဘူး၊ ငါ မဖြစ်မနေ သတ်ရမှာပဲ (၂)

ကျယ်လောင်သော ဘုန်း ခနဲ အသံနှင့်အတူ မင်ဝမ်ဒိုင်းမှာ နံပါတ် ၁၂ ၏ လက်ထဲရှိ အရိုးဒိုင်းနှင့် တိုက်မိပြီး ထွက်ပေါ်လာသော ကြီးမားသော စွမ်းအင်လှိုင်းများမှာ ပတ်ဝန်းကျင် လေထုကို ပေါက်ကွဲစေခဲ့သည်။ အမှန်တကယ်တွင် ဤတိုက်ခိုက်မှုတွင် ဝမ်မင်မှာ အားနည်းချက်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ကျင့်စဉ်နှင့် ခွန်အားကြားရှိ ကွာဟချက်ကို တိုက်ပွဲကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် မကျော်ဖြတ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ဝမ်မင်အတွက်မူ ကွာဟချက်ကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းနိုင်သရွေ့ သူသည် အလွန် ကျေနပ်နေပြီဖြစ်သည်။

ထို့နောက်တွင် ဝမ်မင်၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး အထူးသဖြင့် ခမ်းနားထည်ဝါသော ရူးသွပ်ခြင်းဓား၏ အထူးကျွမ်းကျင်မှုဖြစ်သော ဧကရာဇ်ဓားကို အသက်သွင်းပြီးနောက် သူ၏ တိုက်စစ်မှာ အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ပြိုင်ဘက်မှာ နံပါတ် ၁၂ မဟုတ်ဘဲ သာမန် အဆင့် ၆ သူရဲကောင်းတစ်ဦးသာ ဖြစ်ပါက သူသည် အသာစီး ရနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝမ်မင်မှာ သူ၏ အနှောင်အဖွဲ့များမှ လွတ်မြောက်သွားသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ လက်ထဲမှ ဓားကြီးမှာ မင်ဝမ်ဒိုင်းနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ရူးသွပ်ဖွယ်ရာ တိုက်စစ်များကို ထုတ်ဖော်နေပြီး နံပါတ် ၁၂ နှင့် အဆက်မပြတ် ရင်ဆိုင်ကာ နောက်မဆုတ်ဘဲ သေဆုံးသည်အထိ တိုက်ခိုက်နေသည်။

သူသည် အံ့ဩဖွယ် ကောင်းသော နယ်ပယ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပုံရသည်။ ယခုအခါ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တိုက်ပွဲတစ်ခုသာ ရှိတော့ပြီး သူ၏ မွေးရာပါ တိုက်ခိုက်ရေးဗီဇများမှာ နိုးထလာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ အမျိုးမျိုးသော တိုက်ခိုက်ရေး နည်းစနစ်များမှာ အလိုအလျောက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ အစပိုင်းတွင် မချောမွေ့သကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း သူသည် လျင်မြန်စွာ ရင်းနှီးလာပြီး ၎င်းတို့ကို ပြည့်စုံစွာ ဖော်ဆောင်နိုင်လာသည်။

နောက်ကွယ်ရှိ ကျန့်ဖုန်းမှာ ဤမြင်ကွင်းကို ချက်ချင်း သတိပြုမိပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာသည်။ ဝမ်မင်သည် ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းကို ရရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း ဆိုသည်မှာ ပညာရှင်များစွာအတွက် တစ်သက်လုံးတွင် တစ်ကြိမ်ပင် ရရှိရန် ခဲယဉ်းလှပြီး စွမ်းအားကြီးမားသော ပါရမီနှင့် ဉာဏ်ရည်သာမက ကံကောင်းမှုလည်း များစွာ လိုအပ်သည်။ ဝမ်မင်၏ ဤတစ်ကြိမ် ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းမှာ အလွန် ထူးခြားလှသည်။ ၎င်းမှာ ဉာဏ်အလင်းပွင့်ရုံသာမက သွေးမျိုးဆက် နိုးထခြင်းနှင့် ပိုမို တူညီနေသည်။

ရှေးဟောင်းအစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးဖြစ်သော မတုန်လှုပ်သောပညာရှိဘုရင်၏ သွေးမျိုးဆက်ကို ဝမ်မင် သယ်ဆောင်ထားပြီး အဆင့် ၆ သို့မဟုတ် အဆင့် ၇ ဝန်းကျင်တွင် နိုးထနိုင်ကာ သူ၏ ပါရမီနှင့် ခွန်အားကို များစွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ကြောင်း ဝမ်မင် ပြောခဲ့ဖူးသည်ကို ကျန့်ဖုန်း မှတ်မိနေသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် မင်ဝမ်ဒိုင်း၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို အပြည့်အဝ ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး အစွမ်းထက်သော တိုက်စစ်စွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်လာမည် ဖြစ်သည်။

ဝမ်မင်သည် အဆင့် ၆သို့ မရောက်မီတွင်ပင် သွေးမျိုးဆက် နိုးထခြင်းကို တွေ့ကြုံရလိမ့်မည်ဟု ကျန့်ဖုန်း မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ ၎င်းသည် ဝမ်မင်အတွက်ရော ဗိုလ်အဆင့် နံပါတ် ၂၁နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့အတွက်ပါ သတင်းကောင်း ဖြစ်သည်။ ဝမ်မင်၏ ခွန်အားတိုးတက်မှုက တစ်ဖွဲ့လုံး၏ တိုးတက်မှုကို တွန်းအားပေးလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်မင်နှင့် သူ၏ လက်ထဲရှိ မင်ဝမ်ဒိုင်းတို့မှာ မှိန်ဖျော့သော သွေးရောင်အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သူကိုယ်တိုင်မှာလည်း ရူးသွပ်သူတစ်ဦးကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် တိုက်ခိုက်နေသည်။ သူ၏ လက်ထဲရှိ မင်ဝမ်ဒိုင်းမှာ ခုခံမှုတွင်သာမက ယခုအခါတွင်မူ ပြစ်ဒဏ်ပေးသူရဲကောင်း၏ လက်ထဲရှိ ဓားနှစ်လက်ကဲ့သို့ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ် တိုက်စစ်စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

လက်စားချေသူရဲကောင်းထက် ပိုမိုအစွမ်းထက်သည်မှာ မင်ဝမ်ဒိုင်းသည် အလွန်ပြင်းထန်သော တိုက်စစ်စွမ်းအား ရှိရုံသာမက ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန့်ဖုန်း၏ ဘေးရှိ လူများမှာလည်း ဝမ်မင်၏ ထူးခြားသော အခြေအနေကို သတိပြုမိကြသော်လည်း ဘာဖြစ်နေမှန်းကိုမူ မသိကြသေးချေ။ ယောင်လီက မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဘော့စ်၊ ဒုခေါင်းဆောင် ဘာဖြစ်နေတာလဲ"

ကျန့်ဖုန်းက ချက်ချင်းပင် တိတ်တိတ်နေရန် အချက်ပြလိုက်ပြီးနောက် မြင့်မြတ်အလင်းဒိုင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ စကားပြောလိုက်သည်။

"ဝမ်မင်က အခု ဉာဏ်အလင်းပွင့်နေတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေတာ၊ လူတိုင်း သူ့ကို မနှောင့်ယှက်မိအောင် အသံမထွက်ပါနဲ့"

ကျန့်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"သူ အခု အသွင်ပြောင်းလဲတော့မှာ"

"ဒါကြောင့်ကိုး၊ ဒုခေါင်းဆောင်က ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်‌ရေးနည်းစနစ်တွေ အများကြီး တတ်နေသလိုပဲလို့ ကျွန်မ ထင်နေတာ၊ အရင်ကနဲ့ လုံးဝကို မတူတော့ဘူး"

မုရုံရှန်းအာကလည်း အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများတွင် အားကျစိတ်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ပညာရှင်တစ်ဦးအတွက် ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း ဆိုသည်မှာ ဘာကို ဆိုလိုကြောင်း လူတိုင်း နားလည်ကြသည်။ ဝမ်မင်၏ ဤတစ်ကြိမ် ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားကို အရည်အသွေးပိုင်းအရ ပြောင်းလဲစေမည်ဖြစ်ပြီး အဖွဲ့ဝင်များကြားတွင် အကွာအဝေးတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန့်ဖုန်းမှာမူ သူ မည်သည့်အဆင့်အထိ ရောက်နိုင်မည်ကို မဆုံးဖြတ်နိုင်သေးဘဲ ဝမ်မင်၏ ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း ပြီးဆုံးမှသာ မေးမြန်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် မြင့်မြတ်အလင်းဒိုင်းကို တည်ဆောက်ထားပြီး လူတိုင်း၏ အသံများကို အပြင်မထွက်အောင် ပြုလုပ်ထားရာ ဝမ်မင်သည် ဉာဏ်အလင်းပွင့်နေသည့် အခြေအနေတွင် ဆက်ရှိနေပြီး နိုးထလာမည့် အရိပ်အယောင် မရှိသေးပေ။ ဉာဏ်အလင်းပွင့်နေစဉ်တွင် သူ၏ အစွမ်းအစ အားလုံးမှာ လှုံ့ဆော်ခံရပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ မကုန်ခန်းနိုင်တော့သကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းကာ သူ့ကို ခွန်အားများ ပေးစွမ်းနေသည်။

ရုတ်တရက် ဝမ်မင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော မြေကြီးရွှေဝါရောင် အလင်းတန်းများ ပွင့်ထွက်လာသည်။ သုံးမီတာရှည်သော ဝိညာဉ်အတောင်ပံနှစ်ခုမှာ သူ၏ ကျောပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်သောအလင်းရောင်မှာ မျက်စိကျိန်းမတတ် ဖြစ်စေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်မင်၏ အရှိန်အဝါမှာ ထပ်မံ မြင့်တက်လာပြီး သူ၏ အတွင်းပိုင်းနှင့် ပြင်ပ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ များစွာ တိုးတက်လာသည်။ နံပါတ် ၁၂ နှင့် တိုက်ပွဲမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး နက်နဲသော တိုက်ပွဲကျွမ်းကျင်မှုများ ပါဝင်လာသည်။ ဤအခြေအနေတွင် သူသည် တိုက်ပွဲကျွမ်းကျင်မှု တစ်ခုတည်းဖြင့် ဆိုပါက နံပါတ် ၁၂ ထက် အားမနည်းတော့ပေ။ သူ လိုအပ်နေသည်မှာ ကျင့်ကြံဆင့်သာ ဖြစ်သည်။ သူသည် အဆင့် ၆သို့ ချိုးဖောက်သွားပြီး ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ စုစုပေါင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ နံပါတ် ၁၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကွာဟချက် ရှိနေသေးသည်။

တိုက်ပွဲသည် ခေတ္တမျှ ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေပြီးနောက် ရုတ်တရက် ဝမ်မင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင့်တင်းသွားသည်။ သူ၏ လက်ထဲမှ မင်ဝမ်ဒိုင်းနှင့် ခမ်းနားထည်ဝါသော ရူးသွပ်ခြင်းဓားတို့မှာ ရပ်တန့်သွားပြီး အကြောသေသွားသည့်အတိုင်း ဖြစ်နေသည်။

နံပါတ် ၁၂ ၏ ရှည်လျားသော ဓားမှာ ဝမ်မင်၏ လည်ပင်းကို ထိုးဖောက်တော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် မြင့်မြတ်အလင်းဒိုင်းအတွင်းရှိ ကျန့်ဖုန်းမှလွဲ၍ ကျန်လေးဦးမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

"ဒုခေါင်းဆောင်..."

ယောင်လီက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ပုံရိပ်မှာ မြင့်မြတ်အလင်းဒိုင်းအတွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဝမ်မင်၏ ဘေးသို့ ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားကို သုံး၍ ရောက်ရှိသွားကာ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် သူ မည်မျှပင် မြန်စေကာမူ နောက်ကျသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသော်လည်း သူ မလှုပ်ရှားပေ။ အကြောင်းမှာ သူသည် နံပါတ် ၁၂ ကို အနိုင်ယူလိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ နံပါတ် ၁၂ သည် သူ၏ ကိုယ်ရံတော်ဖြစ်လာပြီး သူ၏ အမိန့်ကို နာခံကာ သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကျန့်ဖုန်း ပထမဆုံး ပေးထားသော အမိန့်မှာ လေ့ကျင့်ဖော် ဖြစ်ရန်နှင့် နံပါတ် ၂၁ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့၏ တိုက်ပွဲကျွမ်းကျင်မှုများကို လေ့ကျင့်ပေးရန် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နံပါတ် ၁၂ ၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ အလွန်ပြင်းထန်ပြီး ထက်မြက်သော်လည်း ဂရုမစိုက်ပါက တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက် သို့မဟုတ် နှစ်ချက် ခံရမည်မှာ သေချာသည်။

သို့သော် သူသည် ဝမ်မင်နှင့် အခြားသူများ၏ အသက်ကို မည်သည့်အခါမျှ အန္တရာယ်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။ မိမိ၏ ခွန်အားအပေါ် အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသဖြင့် သူသည် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုများကို ရပ်တန့်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် နံပါတ် ၁၂ ၏ ရှည်လျားသော ဓားမှာ ဝမ်မင်၏ လည်ပင်းနှင့် တစ် စင်တီမီတာ မပြည့်သော အကွာအဝေးတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

နံပါတ် ၁၂ ၏ မျက်လုံးထဲမှ တောက်လောင်နေသော ဝိညာဉ်မီးလျှံမှာ တည်ငြိမ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် လက်ထဲမှ အရိုးဓားနှင့် အရိုးဒိုင်းကို ပြန်သိမ်းကာ ဘေးသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားသည်။ ဤဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးတွင် မည်သည့်အသံမျှ ထွက်ပေါ်မလာချေ။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါမှသာ လူတိုင်း သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။ ဝမ်မင်သည် တိုက်ပွဲအတွင်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး ရန်သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မလှုပ်မယှက် စောင့်ဆိုင်းနေလိမ့်မည် မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။

မုရုံရှန်းအာ၏ မျက်နှာငယ်လေးမှာ ဖြူဖျော့နေပြီး ငိုလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ သူမက ပြောလိုက်သည်။

"ရှင် ကျွန်မကို ထိတ်လန့်အောင် လုပ်လိုက်တာပဲ၊ ကျွန်မ ထင်နေတာ..."

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒီမျှော်စင်ထဲက ဘယ်စမ်းသပ်မှုကမှ မင်းတို့ရဲ့ အသက်အန္တရာယ်ကို မထိခိုက်စေရဘူး၊ ဒါကြောင့် စမ်းသပ်မှုအတွင်းမှာ မင်းတို့ရဲ့ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ပြီး အလားအလာတွေကို ထုတ်ဖော်ကြပါ၊ ဒါမှသာ ဒီလေ့ကျင့်မှုရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို အောင်မြင်မှာ”

ကျန့်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ရှင်းပြလိုက်သည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် ကျန်းရှင်းရန်၏ လက်ဖဝါးများတွင် ချွေးများ ထွက်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်ရာ ခုနက အန္တရာယ်ရှိသော မြင်ကွင်းက သူမကိုလည်း ထိတ်လန့်စေခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားသွားသည်။ ကျန့်ဖုန်းသည် ကျန်းရှင်းရန်၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

ဝမ်မင်သည် ဉာဏ်အလင်းပွင့်နေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် ကျန့်ဖုန်းသည် အခြားအဖွဲ့သားများကို နံပါတ် ၁၂ နှင့် လေ့ကျင့်ရန် မစီစဉ်သေးဘဲ လူတိုင်းက ဝမ်မင်၏ ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း ပြီးဆုံးသည်အထိ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ဝမ်မင်၏ အရှိန်အဝါမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆက်လက် တိုးတက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက်မှသာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော ထူထဲသော မြေကြီးဒြပ်စင်များမှာ တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးသွားပြီး သူ၏ မှေးမှိန်နေသော မျက်လုံးများမှာ နောက်ဆုံးတွင် ကြည်လင်လာသည်။

ဝမ်မင် ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းမှ နိုးထလာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန့်ဖုန်းသည် မြင့်မြတ်အလင်းဒိုင်းကို ချက်ချင်း ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ဝမ်မင်၏ ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။