အခန်း (၁၈၁-၁၈၅)
Vol. 19 Ch. 181-185
အခန်း (၁၈၁) - အဆင့် ၈ အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ် (၁)
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကျန့်ဖုန်းသည် အဆင့် ၇ ရှိသော သွေးဆာနတ်ဆိုး၏ အလောင်းကို သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။
၎င်းမှာ သူအမဲလိုက်ခဲ့သည့် (၁၁) ကောင်မြောက် အဆင့် ၇ နတ်ဆိုးဖြစ်သည်။
အဆင့် ၈ နတ်ဆိုးများအတွက်မူ သူတို့၏ တိုက်ပွဲနယ်မြေမှာ ကောင်းကင်ယံအထက်တွင် ဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ အဆင့် ၈ နှင့်အထက်ရှိသော လူသားမျိုးနွယ် ပညာရှင်များနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။
ကျန့်ဖုန်း၏ တိုက်ပွဲနယ်မြေမှာ မြေပြင်နှင့် ကောင်းကင်ယံကြားတွင် ဖြစ်ပြီး၊ အဓိကအားဖြင့် အဆင့် ၆ နှင့် အဆင့် ၇ ရန်သူများကို ရင်ဆိုင်နေရခြင်းဖြစ်သည်။
ဤအချက်ကြောင့်ပင် သူ၏ ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ်များမှာ လျင်မြန်စွာ တိုးလာနေသည်။
အမှန်တကယ်တွင် နံပါတ် ၂၁ ဗိုလ်အဆင့် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့အတွက် ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ်များမှာ လိုအပ်သည်ထက် ပိုလျှံနေပြီးဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏ စနစ်ဒင်္ဂါး တိုးလာမှုကိုသာ အာရုံစိုက်နေသည်။
စစ်မြေပြင်သို့ မရောက်မီ ကျန့်ဖုန်းသည် စနစ်အရောင်းဆိုင်ရှိ ဆေးမီးဖိုကို အထူးတလည် စစ်ဆေးခဲ့သည်။
ယခုအခါ ဆေးမီးဖိုကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန်အတွက် ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ် ၅၀,၀၀၀ ရရှိရန် လိုအပ်နေပြီး၊ အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးသော ဆေးမီးဖိုမှာ မူလဆေးဖော်စပ်ခြင်း လုပ်ဆောင်ချက်များကို ထိန်းသိမ်းထားမည့်အပြင် ဆေးလုံးများကို တစ်စက္ကန့်အတွင်း ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ဤစွမ်းရည်မှာ ကျန့်ဖုန်း လက်ရှိကြုံတွေ့နေရသော နတ်ဆိုးအလောင်းများ အဆမတန် စုပုံနေသည့် ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့များစွာက ကျန့်ဖုန်းတင်ထားသော နတ်ဆိုးအလောင်းများ စုဆောင်းသည့် တာဝန်ကို ပိုမိုသိရှိလာကြသည်နှင့်အမျှ၊ နတ်ဆိုးအမဲလိုက် တာဝန်မျှော်စင်တွင် လစဉ် သူ၏တာဝန်ဆုလာဘ်များကို ပေးချေရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော နတ်ဆိုးအလောင်းများစွာ ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။
အမှန်စင်စစ် ဆုလာဘ်များကို တာဝန်မျှော်စင်က နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ထံသို့ ပေးချေပေးခြင်းဖြစ်ပြီး ကျန့်ဖုန်းအနေဖြင့် တာဝန်မျှော်စင်သို့ ပုံမှန်သွားရောက်၍ သတ်မှတ်ထားသော ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ်များကို ပေးချေရန်သာ လိုအပ်သည်။
ဤတိုက်ပွဲမတိုင်မီ ကျန့်ဖုန်း၏ စနစ်ဒင်္ဂါးမှာ ၁၄,၈၀၀ ဖြစ်သည်။ အဆင့် ၇ ပညာရှင် ၁၀ ဦးကို အမဲလိုက်ပြီးနောက် ကျန့်ဖုန်း၏ စနစ်ဒင်္ဂါးမှာ ၄၄,၈၀၀ အထိ တက်လာခဲ့သည်။
သူကြုံသလို အမဲလိုက်ခဲ့သော အဆင့် ၆ နတ်ဆိုးများကိုပါ ထည့်တွက်ပါက ကျန့်ဖုန်း၏ ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ်မှာ အမှန်တကယ်တွင် ၅၀,၀၀၀ ကျော်လွန်သွားပြီဖြစ်သည်။
သို့သော် ကျန့်ဖုန်းမှာ လက်ရှိတွင် ဆေးမီးဖိုကို အဆင့်မြှင့်ရန်သာမက အခြားသော ကျွမ်းကျင်မှုများဖြစ်သည့် သွေးဆာသောအရှိန်အဝါကဲ့သို့သော စွမ်းရည်များကိုပါ အဆင့်မြှင့်ရန် လိုအပ်နေသည်။
စနစ်အရောင်းဆိုင်ရှိ ကျွမ်းကျင်မှုများကို အဆင့် ၁ မှ အဆင့် ၂ သို့ မြှင့်တင်ရန် တစ်ခုလျှင် စနစ်ဒင်္ဂါး ၂၀,၀၀၀ လိုအပ်သဖြင့် ကျန့်ဖုန်းအနေဖြင့် သွားရမည့်လမ်းမှာ ရှည်လျားနေဆဲပင်။
ကျန့်ဖုန်းသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ခေတ္တရပ်တန့်ကာ တိုက်ပွဲ၏ အခြားတစ်နေရာသို့ ကြည့်လိုက်သည်။
အမြင့် ၁.၆ မီတာသာရှိပြီး နုနယ်သော ဆံပင်၊ ပိန်ပါးသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် နုနယ်သော ရုပ်ရည်ရှိသည့် လူငယ်လေးတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သို့သော် သူ၏ တိုက်ခိုက်ပုံမှာ အလွန်ကြမ်းတမ်းပြီး သူ၏ အရပ်ထက် ရှည်လျားသော ဓားကြီးတစ်လက်ကို ကိုင်ထားသည်။ ဓားသွားပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးလှသော မီးတောက်သင်္ကေတများ ရေးထိုးထားပြီး ခုတ်ချက်တိုင်းတွင် တောက်လောင်နေသော မီးလျှံများကို သယ်ဆောင်လာသည်။
ထိုသူသည် လူသားမျိုးနွယ် မဟုတ်ပေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သေသပ်သော နဂါးအကြေးခွံများစွာကို မြင်တွေ့နိုင်ပြီး သူ၏ ပါးပြင်များပင်လျှင် အရည်ပျော်နေသော နီညိုရောင် အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။
သူ၏ ခွန်အားမှာ ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် အဆင့် ၇ ခေါင်းနှစ်လုံးနတ်ဆိုးလင်းတ တစ်ကောင်ကို ဖိအားပေးကာ လိုက်လံသတ်ဖြတ်နေသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ အစွမ်းမှာ လုံးဝ တန်းညှိ၍မရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထိုခေါင်းနှစ်လုံးနတ်ဆိုးလင်းတမှာ အလွန်အမင်း နစ်နာသည်ဟု ခံစားနေရသည်။
နှစ်ဦးစလုံးမှာ အဆင့် ၇ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ပြိုင်ဘက်၏ တစ်ချက်တည်းသော လှုပ်ရှားမှုကိုပင် မခံနိုင်ပေ။
ထိပ်တိုက်တွေ့သည်နှင့် သူသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားခဲ့သည်။ သူ့ကို အဆိုးရွားဆုံး စိတ်ပျက်စေသည်မှာ သူသည် မနိုင်ရုံသာမက ထွက်လည်း မပြေးနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ထိုလူငယ်၏ နောက်ကျောတွင် ကြီးမားသော မီးတောက်အတောင်ပံတစ်စုံ ဖြန့်ကားထားသည်မှာ မီးနတ်ဘုရားတစ်ပါး ဆင်းသက်လာသည့်အလားပင်။
လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် အလွန်မြင့်မားသော အပူချိန်များကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး အနီးနားရှိ ရန်သူအားလုံးကို ပြာဖြစ်အောင် လောင်ကျွမ်းစေနိုင်သည်။
ထိုမီးတောက်မျိုးမှာ အဆင့် ၇ ပညာရှင်တစ်ဦး ထိန်းချုပ်နိုင်သည့်အရာမျိုး မဟုတ်ပေ။ အဆင့် ၈ ပညာရှင်တစ်ဦးပင်လျှင် ထိုမီးတောက်များကို ရင်ဆိုင်ရပါက သတိထားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သတိမထားပါက ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကို ခံစားရနိုင်သည်။
ထို့အပြင် ထိုကြီးမားသော အတောင်ပံများသည် လူငယ်အား ပျံသန်းနိုင်စွမ်းကို ပေးစွမ်းထားပြီး သူ၏ အရှိန်မှာ အလွန်လျင်မြန်လှရာ နတ်ဆိုးလင်းတထက်ပင် များစွာ သာလွန်သည်။
ထို့ကြောင့် နတ်ဆိုးလင်းတမှာ မတိုက်နိုင်သလို၊ မပြေးနိုင်လည်း ဖြစ်နေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ဤအဆင့် ၇ ခေါင်းနှစ်လုံးနတ်ဆိုးလင်းတမှာ လူငယ်၏လက်ထဲရှိ တောက်လောင်နေသော အရှင်သခင်ဓားဖြင့် နှစ်ပိုင်းပိုင်း ခုတ်ဖြတ်ခြင်းခံရကာ မကျေမနပ်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။
ဤလူငယ်မှာ ကျန့်ဟောက် ဖြစ်ပြီး သူ၏လက်ထဲရှိ ဓားကြီးမှာ ကျန့်ဖုန်းက သူ၏အတွက် ဝယ်ယူပေးထားသည့်လက်နက် ဖြစ်သည်။
ထိုကလေးသည် ဤဓားကြီးကို စတင်တွေ့ရှိစဉ်က သူ၏မျက်လုံးထဲမှ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်း၏ ကြမ်းတမ်းသော ပုံပန်းသဏ္ဌာန်နှင့် ခမ်းနားသော သင်္ကေတများမှာ သူ့အတွက် အလွန်ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ၎င်းမှာ သူ၏ ကြောက်စရာကောင်းသော ပြင်းထန်သည့် မီးတောက်များကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် ကိရိယာလည်း ဖြစ်သည်။
ကျန့်ဟောက်မှာ တိုက်ခိုက်ရေး ကျွမ်းကျင်မှုများကို မသိရှိသော်လည်း သူ၏ အလွန်မြင့်မားသော အပူချိန်ရှိသည့် မီးတောက်များနှင့် ၁၀,၀၀၀ နီးပါးရှိနေသော သူ၏ ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအားတို့မှာ ဤဓားကြီး၏ စွမ်းအားအပြည့်ကို ထုတ်ဖော်ရန် လုံလောက်နေပြီဖြစ်သည်။
ကျန့်ဖုန်းက ကျန့်ဟောက်ကို ဆင့်ခေါ်ခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းမှာ စနစ်ဆိုင်မှ အဆင့်မြှင့်တင်ရန်အတွက် စနစ်ဒင်္ဂါး လုံလုံလောက်လောက် ရှာဖွေရန်အတွက်သာမက လူသားမျိုးနွယ်မှာ ဤစစ်ပွဲတွင် အနည်းငယ် အရေးနိမ့်နေသောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။
မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ စစ်ကူများနှင့် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ၏ အကူအညီကြောင့် အခြေအနေမှာ တိုးတက်လာခဲ့သော်လည်း လူသားမျိုးနွယ်အတွက် အကြီးမားဆုံး ခြိမ်းခြောက်မှုမှာ များပြားလှသော နတ်ဆိုးစစ်တပ် မဟုတ်ဘဲ၊ တောက်ပစွာ လင်းလက်နေသော နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတိုင် ၁၂ တိုင်ပင် ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ အနည်းဆုံး နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ၁၂ ပါးသည် ကျန်းနန် ခံတပ်တွင် စုဝေးနေကြောင်း ညွှန်ပြနေခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား တစ်ပါးစီမှာ အနည်းဆုံး အဆင့် ၉ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
အဆင့်နိမ့်ဆုံး နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ၁၂ ပါးပင်လျှင် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတိုင်၏ အားဖြည့်မှုကို အသုံးပြုပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ ခွန်အားမှာ အဆင့် ၈ ထိပ်ဆုံး အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ကာ အဆင့် ၉ သို့ အတင်းအဓမ္မ မြှင့်တင်နိုင်သည်။
ကျန်းနန် ခံတပ် ကိုယ်တိုင်မှာ ဘုန်းတော်ကြီးဘုရားကျောင်း၏ ဌာနချုပ်ဖြစ်ပြီး ပညာရှင်အများစုမှာ ဘုန်းတော်ကြီးများဖြစ်ကြရာ အဆင့် ၉ ဘုန်းတော်ကြီးများပင်လျှင် တိုက်ခိုက်ရေးတွင် မကျွမ်းကျင်ကြချေ။
ကျန့်ဖုန်းနှင့် ကျန့်ဟောက်တို့၏ သည်းသည်းမည်းမည်း အမဲလိုက်မှုအောက်တွင် အနိမ့်ပိုင်း ကောင်းကင်ယံ တိုက်ပွဲနယ်မြေ၌ အခြေအနေမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းပြန်ဖြစ်လာပြီး လူသားများက တဖြည်းဖြည်း အသာစီးရလာခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း စစ်မြေပြင်၏ အရှုံးအနိုင်ကို အမှန်တကယ် ဆုံးဖြတ်မည့်အရာမှာ မြင့်မားသော ကောင်းကင်ယံ တိုက်ပွဲနယ်မြေမှ ထိပ်တန်းပညာရှင်များ၏ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုသာ ဖြစ်သည်။
တိုက်ပွဲမှာ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေပြီး နတ်ဆိုးစစ်တပ်မှာ အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ပင် ကျန်းနန် ခံတပ်၏ မြို့ရိုးပေါ်သို့ အဆက်မပြတ် တိုးဝင်လာနေကာ လုံးဝ သတ်၍မကုန်နိုင်အောင် ရှိနေသည်။
နံပါတ် ၂၁ ဗိုလ်အဆင့် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့သည် အနီးနားရှိ အခြားသော အဖွဲ့ ၄ ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ ရှေ့တန်းကို ခက်ခဲစွာ တွန်းတင်နေသော်လည်း ၎င်းတို့မှာလည်း ကြီးမားသော ဖိအားကို ရင်ဆိုင်နေရသည်။
ကျန့်ဖုန်းနှင့် ကျန့်ဟောက်တို့သည် ယခုအချိန်တွင် စစ်မြေပြင်၌ အရေးကြီးသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်နေပြီး ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ယံ တိုက်ပွဲနယ်မြေမှ နတ်ဆိုးပညာရှင်များ မြေပြင်စစ်မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်မလာအောင် ကြားဖြတ်တားဆီးပေးခြင်းဖြစ်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စစ်မြေပြင်ရှိ နေရာတိုင်းတွင် အဆင့် ၇ နတ်ဆိုးများကို ပူးပေါင်းအမဲလိုက်နိုင်သည့် နံပါတ် ၂၁ သို့မဟုတ် နံပါတ် ၂၂ ဗိုလ်အဆင့် အဖွဲ့များကဲ့သို့ တည်ရှိမှုမျိုး မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အဆင့်မြင့်နတ်ဆိုးများ မြေပြင်စစ်မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်လာပါက ၎င်းတို့သည် အဆင့်နိမ့် လူသားစစ်သည်များကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သေကြေပျက်စီးစေမည်ဖြစ်ပြီး အလွန်တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း လူသားများ၏ တိုက်ပွဲစည်းကို ဖြိုဖျက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ရုတ်တရက် မြေပြင်စစ်မြေပြင်သို့ ကောင်းကင်မှ နက်မှောင်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ကျဆင်းလာပြီး ဘုရားကျောင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ပြန်လည်တိုက်စစ်ဆင်နေသော စစ်တပ်အတွင်းသို့ ကျယ်လောင်သော အသံကြီးဖြင့် တိုက်ရိုက်ဝင်သွားသည်။
ပြင်းထန်သော ဟိန်းဟောက်သံကြီးနှင့်အတူ ခရမ်းပုပ်ရောင် ပူဖောင်းများမှာ အပြင်ဘက်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အချိန်မီ မရှောင်တိမ်းနိုင်သော ဘုရားကျောင်း ၆ ခုမှ စစ်သည် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာမှာ ထိုခရမ်းပုပ်ရောင် ပူဖောင်းများအတွင်း အရည်ပျော်သွားခဲ့ကြသည်။
ဤသူမှာ ချောမောသော အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး လူသားမျိုးနွယ်ဝင်တစ်ဦးနှင့် လုံးဝတူညီသော်လည်း သူသည် ခရမ်းရောင်မျက်လုံးတစ်စုံနှင့် ပခုံးအထိရှည်သော ငွေရောင်ဆံပင်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
သူ၏ တင်းကျပ်သော ဝတ်စုံမှာ အလွန်တရာ ခမ်းနားလှပြီး ခရမ်းရင့်ရောင်သင်္ကေတများစွာ ပါဝင်ကာ သူ၏ အသားအရေမှာ ဖြူစင်ပြီး သူ၏ ရုပ်ရည်မှာ ချောမောလှသည်။
ဤသူမှာ လုံဟောက်ချန်ကဲ့သို့ပင် အမျိုးသမီးများပင် မနာလိုဖြစ်ရမည့် အလှတရားမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် အမျိုးသားဖြစ်သည်။ သို့သော် လုံဟောက်ချန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤအမျိုးသားမှာ ရုပ်ရည်ပိုင်းတွင် အနည်းငယ် လျော့သည်။
အခန်း (၁၈၂) - အဆင့် ၈ အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ် (၂)
သူသည် သူ၏ သွယ်လျဖြူစင်သော လက်ချောင်းများကို ဆန့်ထုတ်ပြီး ခါယမ်းလိုက်ရာ ခရမ်းပုပ်ရောင် အလင်းစုများမှာ ပစ်လွှတ်လိုက်သကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဘုရားကျောင်း ၆ ခုမှ လူအုပ်ကြားသို့ ကျဆင်းကာ ခရမ်းပုပ်ရောင် အမှောင်အလင်းတန်းများအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်ကုန်သည်။
ထိုအမျိုးသား ရှိနေသော နေရာမှာ နံပါတ် ၂၁ ဗိုလ်အဆင့် အဖွဲ့နှင့် နံပါတ် ၂၂ သူရဲကောင်းအဆင့် အဖွဲ့တို့၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ဖြစ်သည်။
ခရမ်းပုပ်ရောင် အလင်းစုများစွာမှာ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ နှစ်ဖွဲ့အတွင်းသို့ ကျဆင်းလာသည်။
နံပါတ် ၂၁ အဖွဲ့ဘက်တွင် ဝမ်မင်က ရှေ့ဆုံးမှ ရင်ဆိုင်ပြီး သူ၏ မင်ဝမ်ဒိုင်းကို လူတိုင်း၏ ရှေ့တွင် မြှောက်ထားကာ ကျန်းရှင်းရန်ကလည်း သူ၏အတွက် ဒိုင်းတစ်ခုကို ချက်ချင်း အားဖြည့်ပေးလိုက်သည်။
ခရမ်းပုပ်ရောင် အလင်းလုံးငယ်မှာ မင်ဝမ်ဒိုင်းကို ရိုက်ခတ်သွားသည်။ ပထမဆုံး အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲထွက်သွားသည်မှာ ကျန့်ဖုန်းက ဝမ်မင်အတွက် ထည့်ပေးထားသော အဆင့် ၁ နတ်ဘုရားအကာအကွယ်ဒိုင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းနောက်တွင် ကျန်းရှင်းရန် ထည့်ပေးထားသော ရေခဲဒိုင်းနှစ်ခုလည်း ကွဲထွက်သွားသည်။
ထိုခဏအတွင်း ရေခဲဒိုင်းနှစ်ခုကို ပြီးမြောက်အောင် ပြုလုပ်နိုင်ခြင်းမှာ ကျန်းရှင်းရန်၏ အကန့်အသတ်ဖြစ်သည်။ သူမ၏ သက်တူရွယ်တူများထဲတွင် မည်သူမျှ သူမထက် ပိုမလုပ်နိုင်ကြပေ။
သို့သော် ဤသည်မှာလည်း ခရမ်းပုပ်ရောင် အလင်းလုံးကို မတားဆီးနိုင်သေးချေ။ ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် ခရမ်းပုပ်ရောင် အလင်းလုံးမှာ အစွမ်းများဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရေခဲဒိုင်းနှစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။
နောက်တစ်ခုမှာ ဝမ်မင်၏ ကိုယ်ပိုင်ခံစစ်ဖြစ်သည်။ ဤခရမ်းပုပ်ရောင် အလင်းလုံးမှာ အလွန်အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ရှိကြောင်း သိရှိလိုက်ရသဖြင့် ဝမ်မင်၏ ရှေ့တွင် ထူထဲသော မြေတံတိုင်းတစ်ခု ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြွယ်ဝသော မြေဓာတ်အရှိန်အဝါကို စုစည်းကာ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးရန် ကြိုးစားသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ခံစစ်ကျွမ်းကျင်မှု စုစုပေါင်း ၄ ခုကို ကုန်ဆုံးစေပြီးနောက် ဤခရမ်းပုပ်ရောင် အလင်းလုံးအတွင်းရှိ စွမ်းအားမှာ များစွာ လျော့နည်းသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် မင်ဝမ်ဒိုင်းပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားသည်။ ဝမ်မင်သည် တစ်ဝက်ခန့် ထိုင်ချလိုက်ကာ သူ၏ စိတ်နှင့် အသက်ရှူမှုကို စုစည်းထားပြီး ကျောက်ဆောင်တစ်ခုကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ဤတိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။
နံပါတ် ၂၂ အဖွဲ့ဘက်တွင်မူ လုံဟောက်ချန်က ရှေ့ဆုံးမှ ရင်ဆိုင်ကာ ဒိုင်းကို ကန့်လန့်ဖြတ်၍ မြင့်မြတ်ဒိုင်း နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။
သို့သော် သူသည် ဤတိုက်ခိုက်မှု၏ စွမ်းအားကို အထင်သေးခဲ့ပုံရသည်။ သို့မဟုတ်လျှင်လည်း ထိုမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း သူဘာမှ ပိုမလုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
ခံစစ်တွင် ကျွမ်းကျင်သော လင်ရှင်းသည်လည်း တုံ့ပြန်ရန် ပျက်ကွက်ခဲ့ပြီး လုံဟောက်ချန်အတွက် ဒိုင်းတစ်ခု ထပ်မံ အားမဖြည့်ပေးနိုင်ခဲ့ပေ။
ထို့ကြောင့် လုံဟောက်ချန်မှာ လွင့်ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ မြင့်မြတ်ဒိုင်း နည်းစနစ် ပျက်စီးသွားရုံသာမက သူ၏ ခမ်းနားထည်ဝါသောမြင့်မြတ်သောဒိုင်းမှ အလင်းပင်လျှင် အနည်းငယ် မှိန်သွားခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ မည်မျှ အစွမ်းထက်သော ခွန်အားမျိုးနည်း။
လူတိုင်းမှာ အလွန် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
နံပါတ် ၂၁ အဖွဲ့ဖြစ်စေ၊ လုံဟောက်ချန်၏ အဖွဲ့ဖြစ်စေ ဤမျှ အစွမ်းထက်သော ရန်သူမျိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရင်ဆိုင်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
သာမန်တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုတည်းကပင် ၎င်းတို့ကို ကြီးမားသော ဖိအားကို ခံစားရစေသည်။ လုံဟောက်ချန်နှင့် အခြားသူများမှာ ရှေ့တွင်ရှိနေသော ရန်သူကို မသိရှိကြသော်လည်း ထိုသူ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ခန့်မှန်းနိုင်သည်။
နံပါတ် ၂၁ အဖွဲ့ဝင်များမှာမူ သူ၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်နှင့် ဝတ်စုံအရ ဤသူမှာ အစစ်အမှန် အဆင့် ၈ ဖြစ်သော လနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်မှ ပညာရှင်ဖြစ်ပြီး သူ၏ ခွန်အားမှာ အဆင့် ၈ တွင် ရှိကြောင်း အားလုံးက ဆုံးဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။
အဆင့် ၈ ပညာရှင်။
လူတိုင်း အဆင့် ၈ ပညာရှင်တစ်ဦးကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရင်ဆိုင်ရခြင်းဖြစ်ပြီး အဖွဲ့ဝင်အများစုမှာ အဆင့် ၅ တွင်သာ ရှိနေသေးကာ လုံဟောက်ချန် ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် အဆင့် ၅ ၏ အထွတ်အထိပ်တွင်သာ ရှိနေသေးသည်။
ဤအဆင့် ၈ လနတ်ဆိုးကို မြင်ရသောအခါ လုံဟောက်ချန်နှင့် အခြားသူများ၏ နှလုံးသားမှာ နစ်မြုပ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။
နံပါတ် ၂၁ အဖွဲ့ဝင်များမှာလည်း အခြေအနေ၏ ပြင်းထန်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤအဆင့် ၈ လနတ်ဆိုးမှာ မြင့်မားသော ကောင်းကင်ယံ တိုက်ပွဲနယ်မြေတွင် ရှိနေရမည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ မြေပြင်စစ်မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်လာနိုင်ခြင်းမှာ ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ နတ်ဆိုးများတွင် အရန်အင်အားများ ရှိနေသေးကြောင်း ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ ဘုရားကျောင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့နှင့် နတ်ဆိုးနှင်ခံတပ်အတွက် သေချာပေါက် ကောင်းသော အရာမဟုတ်ပေ။
ထိုလနတ်ဆိုး လူငယ်မှာ အလွန်မောက်မာသော အသွင်ရှိပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော အထင်သေးမှုများ ရှိနေသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မြေပြင်စစ်မြေပြင်တွင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်သူ မရှိသောကြောင့်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ အကောင်းဆုံး ကျွမ်းကျင်မှုများပင်လျှင် သူ့ကို အနည်းငယ်မျှပင် မထိခိုက်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ခရမ်းရောင် အလင်းလွှာတစ်ခု ဖုံးအုပ်ထားပြီး တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကို တားဆီးကာ လူသားစစ်သည်များကို စိတ်ရှိလက်ရှိ သတ်ဖြတ်နေသည်။
နံပါတ် ၂၁ အဖွဲ့တွင် ကျန့်ဖုန်း၏ ကိုယ်ပွား ၃ ခုမှာ ရောက်ရှိလာပြီး လနတ်ဆိုးကို နေရာ ၃ ခုမှ ဝိုင်းရံလိုက်သည်။
လက်ရှိတွင် ဤနေရာ၌ ကျန့်ဖုန်း၏ ကိုယ်ပွားများသာလျှင် ဤအဆင့် ၈ လနတ်ဆိုးကို ခေတ္တတားဆီးရန် ယုံကြည်ချက် ရှိသည်။
ဤအဆင့် ၈ လနတ်ဆိုးကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ရန်မှာမူ မည်သူမျှ မတွေးရဲသော အရာဖြစ်သည်။
နံပါတ် ၂၁ အဖွဲ့ဝင်များမှာ ကျန့်ဖုန်း မည်မျှ သန်မာကြောင်း သိသော်လည်း မည်မျှပင် သန်မာပါစေ အဆင့် နှစ်ဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်၍ ဤလနတ်ဆိုးကို သတ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်မြင်ကြသည်။
ကျန့်ဖုန်း၏ လက်ရှိ အတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ၇,၀၀၀ ဖြစ်ပြီး၊ ဤလနတ်ဆိုး၏ အတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အနည်းဆုံး ၃၀,၀၀၀ ရှိရာ ကွာဟချက်မှာ ကြီးမားလွန်းလှသည်။
နံပါတ် ၂၂ အဖွဲ့တွင်မူ လုံဟောက်ချန်သည် သူ၏ သူငယ်ချင်းများကို ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ လုံဟောက်ချန်၏ မျက်လုံးထဲမှ ခိုင်မာပြတ်သားသော အကြည့်ကို အားလုံး မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
"ဟန်ယွီ၊ သူရဲကောင်းတစ်ဦးရဲ့ ကျင့်ဝတ် (၁၀) ပါးက ဘာတွေလဲ"
"နှိမ့်ချမှု၊ ရိုးသားမှု၊ ကရုဏာ၊ သတ္တိ၊ တရားမျှတမှု၊ စွန့်လွှတ်မှု၊ ဂုဏ်သိက္ခာ၊ ဇွဲ၊ မေတ္တာ၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်း"
"ငါ့နောက် လိုက်ခဲ့ကြ"
လုံဟောက်ချန်သည် အံကြိတ်လိုက်သည်။ ကျန့်ဖုန်း၏ ကိုယ်ပွား ၃ ခုက အဆင့် ၈ လနတ်ဆိုးကို တက်ကြွစွာ ရင်ဆိုင်နေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် သူလည်း နောက်ကျမကျန်ရဲပေ။
ထို့အပြင် ကျန့်ဖုန်း၏ ကိုယ်ပွား ၃ ခု ရှိနေသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ အဆင့် ၈ လနတ်ဆိုး၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်နိုင်ကြောင်း သူသိသည်။
ယခုအချိန်တွင် အားလုံး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှသာ ဤလနတ်ဆိုးကို တားဆီးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
အလင်းသားတော်တစ်ဦးနှင့် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ရှောင်လွှဲ၍မရသော တာဝန်ရှိသည်။
နံပါတ် ၂၁ နှင့် နံပါတ် ၂၂ အဖွဲ့မှ အဖွဲ့ဝင် တစ်ဒါဇင်ခန့်မှာ အဆင့် ၈ လနတ်ဆိုးဆီသို့ ဦးတည်ပြီး အားလုံး၏ ခွန်အားကို စုစည်းကာ သူ့ကို တားဆီးရန် ကြိုးစားကြသည်။
အနည်းဆုံးတော့ ဤလနတ်ဆိုးက လူသားစစ်သည်များကို ဆက်လက်သတ်ဖြတ်နေခြင်းကို ဟန့်တားရန် ဖြစ်သည်။
လုံဟောက်ချန်သည် ဆေးလုံးအချို့ကို ထုတ်ယူကာ သောက်ရန် ပြင်စဉ် ရုတ်တရက် လက်တစ်ဖက်က သူ၏ ပုခုံးကို ဖိလိုက်ပြီး သွယ်လျသော ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ လုံဟောက်ချန်၏ ဘေးတွင် ပေါ်လာသည်။
ကျန့်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများမှာ လုံဟောက်ချန်အပေါ် ချီးကျူးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအချိန်တွင် လုံဟောက်ချန်မှာ ဂုဏ်သိက္ခာကို မငဲ့ဘဲ၊ ကိုယ်ကျိုးကို မကြည့်ဘဲ လနတ်ဆိုး၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို တတ်နိုင်သမျှ တားဆီးကာ လူသားစစ်သည်များနှင့် မှော်ဆရာများ ပိုမို အသက်ရှင်နိုင်ရန်သာ ဆန္ဒရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အလင်းသားတော်အနေဖြင့် လုံဟောက်ချန်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကဏ္ဍပေါင်းစုံတွင် အပြစ်ဆိုဖွယ်မရှိဘဲ ကျန့်ဖုန်းပင် မလုပ်နိုင်သည့်အရာများကို လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။
"ငါ့ကိုပဲ လွှတ်ထားလိုက်ပါ"
ကျန့်ဖုန်းက ပြောပြီးနောက် သူ၏ ကိုယ်ပွား ၃ ခု၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံနေရသော အဆင့် ၈ လနတ်ဆိုးဆီသို့ လုံဟောက်ချန်ကို ကျော်ဖြတ်၍ တဖြည်းဖြည်း လျှောက်လှမ်းသွားသည်။
လုံဟောက်ချန်မှာ ကျန့်ဖုန်း ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်းမြောက်သွားပြီး ရှေ့ဆက်တိုးခြင်းကို ရပ်တန့်ကာ အကဲခတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူသည် သတိကို လျှော့မချဘဲ ကျန့်ဖုန်းအတွက် လနတ်ဆိုး၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို တားဆီးပေးရန် အမြဲတစေ ပြင်ဆင်ထားသည်။ သူ၏ အမြင်တွင် ကျန့်ဖုန်းပင်လျှင် အဆင့် ၈ လနတ်ဆိုးကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ကျန့်ဖုန်း ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းတိုင်း သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမို အားကောင်းလာပြီး သူ၏ ဖျော့တော့သော ရွှေရောင်မျက်လုံးများမှာ ပိုမို တောက်ပလာသည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်မှာ ဟုန်းဟုန်းတောက်လာပြီး အစစ်အမှန် ပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် တိုက်ခိုက်ရန် သွေးဆူနေသည်။
အဆင့် ၆ သို့ ကျော်ဖြတ်ပြီးကတည်းက သာမန်အဆင့် ၇ နတ်ဆိုးများမှာ သူ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်တော့ပေ။ ယခုအခါ အဆင့် ၇ အထွပ်အထိပ်ရှိသူနှင့်ပင် သူ တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကို အနိုင်ယူနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက်ရှိသည်။
ယခုအခါ သူ၏ တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဟောင်း ဖြစ်ခဲ့သော တပ်မှူးဝူရှန့်နှင့်ပင်လျှင် သူ တိုက်ခိုက်ရန် ယုံကြည်ချက် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
ပြိုင်ဘက်မှာ မစ်သရယ်သံချပ်ကာကို ရရှိထားပြီး အဆင့် ၇ သူရဲကောင်းများထဲတွင် အသန်မာဆုံးစာရင်းဝင် ဖြစ်နေရင်တောင်မှပင်။
ထို့ကြောင့် သူသည် အဆင့် ၈ နှင့် တွေ့ဆုံရန် အမြဲတမ်း တောင့်တနေခဲ့ပြီး၊ မိမိကိုယ်တိုင်နှင့် အဆင့် ၈ ကြားတွင် မည်မျှအထိ ကွာဟချက် ရှိနေသည်ကို အမှန်တကယ် အတည်ပြုလိုသည်။
ယခုအချိန်တွင် သူသည် သူ၏ ရွှေရောင်မျက်ဝန်းကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး သွေးဒေါသ ကျွမ်းကျင်မှုကို အဆုံးစွန်အထိ မြှင့်တင်လိုက်သည်။
သွေးစာချုပ်မှတစ်ဆင့် ရရှိထားသော သွေးဒေါသ ကျွမ်းကျင်မှုမှာ အဆင့်ကျော် တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် သူ၏ အရေးကြီးသော မှီခိုအားထားရာ ဖြစ်သော်လည်း ဤစစ်ပွဲတွင် သူသည် ထိုစွမ်းရည်ကို တစ်ခါမျှ မသုံးခဲ့သေးပေ။
သူ၏ ကိုယ်ပွားတစ်ခု လနတ်ဆိုး၏ ရိုက်ထုတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် ကျန့်ဖုန်းသည် အဆင့် ၈ လနတ်ဆိုး၏ ရှေ့သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားပြီး သူ၏လက်ထဲရှိ မြင့်မြတ်ကံကြမ္မာဓားမှ ၃ ပေခန့် ရှည်လျားသော တောက်ပသည့် အလင်းဓားသွားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
အသူရာ ရိုက်ချက်။
ဤလှုပ်ရှားမှုမှာ ကြယ်တာယာမြစ်ဓားချက်အပြင် ကျန့်ဖုန်း၏ အစွမ်းထက်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေး ကျွမ်းကျင်မှု ဆိုနိုင်သည်။ ဤရိုက်ချက်သည်လည်း ၎င်း၏ ထိုက်တန်သော စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်တော့သည်။
အခန်း (၁၈၃) - အဆင့် ၈ အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်က ဒီလောက်ပဲ လုပ်နိုင်တာလား (၁)
ဤမျှနီးကပ်သော အကွာအဝေးတွင် အဆင့် ၈ လနတ်ဆိုးသည် ဤတိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝရှောင်တိမ်း၍ မရနိုင်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကျွမ်းကျင်မှုသည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအတွင်း ရှောင်လွှဲ၍မရသော အကျိုးသက်ရောက်မှု ပါရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ကျန့်ဖုန်းပေါ်လာသည်ကို လနတ်ဆိုးက ချက်ချင်းသတိပြုမိပြီး ကျန့်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ခြိမ်းခြောက်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
လနတ်ဆိုးက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ကျန့်ဖုန်းထုတ်ဖော်လိုက်သော ၃ ပေရှိ ရွှေရောင်အလင်းတန်း အသူရာရိုက်ချက်ဆီသို့ လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။
အချင်း ၁ ပေကျော်ရှိသော ခရမ်းပုပ်ရောင် အလင်းလှိုင်းတစ်ခုသည် ကျန့်ဖုန်း၏ တိုက်ကွက်နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့သွားသည်။
ကျန့်ဖုန်းထံမှ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားရသော်လည်း အဆင့် ၈ ပညာရှင်ဖြစ်သော လနတ်ဆိုးသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှု ရှိနေသည်။
ကျန့်ဖုန်းထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါမှာ အဆင့် ၆ သာ ရှိသည်ကို သူအာရုံခံမိသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် အထင်သေးသော အကြည့်များ ပေါ်လာသည်။
ထို့အပြင် ကျန့်ဖုန်း၏ နောက်ကျောတွင် ပြင်းထန်စွာ တောက်ပနေသော ရွှေရောင်အတောင်ပံများကို မြင်ရသောအခါ သူ၏မျက်လုံးထဲ၌ အလွန်အမင်း ရွံရှာသော စိတ်ခံစားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ထိုကဲ့သို့ စင်ကြယ်လွန်းသော အလင်းဒြပ်စင်ကို သူသည် သည်းမခံနိုင်ဘဲ အလွန်နေရခက်စေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားပြီး ကျန့်ဖုန်းကို အမြန်ဆုံး အဆုံးစီရင်ပစ်ချင်နေသည်။
သို့သော် နောက်ဆက်တွဲဖြစ်ပေါ်လာသော မြင်ကွင်းက သူ့ကို အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားစေပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
၃ ပေရှည်သော ရွှေရောင်အလင်းဓားသွားသည် အဆင့် ၈ လနတ်ဆိုး ပစ်လွှတ်လိုက်သော ခရမ်းပုပ်ရောင် အလင်းလှိုင်းကို ရုတ်တရက် ဖောက်ထွက်သွားသည်။
ထိုဖြစ်စဉ်အတွင်း အသူရာရိုက်ချက် ၏ ရွှေရောင်အလင်းမှာ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းသွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် လနတ်ဆိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ သွေးစို့သော ဒဏ်ရာတစ်ခုကို ချန်ထားနိုင်ခဲ့သည်။
သူ အမှန်တကယ် ဒဏ်ရာရသွားခြင်းဖြစ်သည်။ လနတ်ဆိုး၏ မျက်လုံးများမှာ မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ ဤမျှ သေးသိမ်သော လူသားတစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သူဒဏ်ရာရလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
"ဟွန်း"
လနတ်ဆိုး၏ နှုတ်ခမ်းအစုံမှာ အနည်းငယ် ကွေးညွှတ်သွားပြီး ကျန့်ဖုန်းအပေါ် အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားလာပုံရသည်။
ဤလူသားသည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ အစွမ်းထက်သော ခွန်အားကို ထုတ်ဖော်နိုင်သနည်းဆိုသည်ကို သူသိချင်နေသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပို၍ တည်ကြည်လာသည်။
ဤလဲလှယ်မှုအပြီးတွင် အနီးနားရှိ လူသားများ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ အကြီးအကျယ် တက်ကြွလာသည်။
အဆင့် ၈ လနတ်ဆိုး ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ သူတို့အတွက် ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် လူသားသူရဲကောင်းတစ်ဦးက ရှေ့ထွက်၍ လနတ်ဆိုး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးရုံသာမက သူ့ကို ဒဏ်ရာရအောင်ပင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။
ဤသည်က လူများကို မည်သို့ စိတ်မလှုပ်ရှားစေဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။
မြေပြင်ပေါ်ရှိ လူသားစစ်သည်များသည် ဆုံးရှုံးသွားသော နယ်မြေများကို ပြန်လည်ရယူရန် သစ္စာဆိုကာ နတ်ဆိုးများဆီသို့ အသည်းအသန် ထိုးစစ်ဆင်ကြတော့သည်။
လနတ်ဆိုး၏ ပုံရိပ်မှာ ဝေဝါးသွားပြီး ကျန့်ဖုန်း၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။
သူ၏ လက်ထဲတွင် မည်သည့်လက်နက်မှ မရှိပေ။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူသည် လက်နက်မလိုအပ်ဟု ခံစားရခြင်း သို့မဟုတ် သူ့တွင် လက်နက်မရှိခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။
နတ်ဆိုးအနည်းငယ်သာ လက်နက်ပိုင်ဆိုင်ကြပြီး အဆင့် ၈ နယ်ပယ်တွင်မူ သာမန်ကိရိယာများသည် အဆင့် ၈ လနတ်ဆိုး၏ ခွန်အားကို မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ပေ။ သင့်တော်သော လက်နက်တစ်ခု မတွေ့ရှိပါက လက်ဗလာဖြင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းက ပို၍ လက်တွေ့ကျသည်။
သူသည် ကျန့်ဖုန်း၏ ခေါင်းကို တိုက်ရိုက် လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်ရာ သူ၏ လက်သီးမှ ဟိန်းဟောက်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏ ဓားနှစ်လက်ကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် ကြက်ခြေခတ် ကာကွယ်လိုက်ပြီး အံ့အားသင့်ဖွယ် ငြိမ်သက်ခြင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
နတ်ဘုရား အစောင့်အရှောက် အကာအကွယ်ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်သည်။
"ဝုန်း --"
ကျန့်ဖုန်း၏ ပုံရိပ်မှာ ခြေလှမ်း ၇ လှမ်းခန့် နောက်သို့ ဆုတ်သွားပြီး သူ၏ သွေးနှင့် အရှိန်အဝါများမှာ ဆူပွက်သွားကာ လက်မောင်းများလည်း ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။ သို့သော် သူသည် ဤတိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးနိုင်ခဲ့ဆဲပင်။
ကျန့်ဖုန်း၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ အနည်းငယ် ကွေးညွှတ်သွားပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။
"ဒီလနတ်ဆိုးကို ငါ့ဆီမှာပဲ ထားခဲ့လိုက်၊ မင်းတို့အားလုံး တိုက်ပွဲကိုပဲ ဆက်တိုက်ကြ"
ဤလဲလှယ်မှု နှစ်ကြိမ်မှတစ်ဆင့် အဆင့် ၈ ပညာရှင်သည် လုံးဝ ခုခံ၍မရသောအရာ မဟုတ်ကြောင်း ကျန့်ဖုန်း သိရှိလိုက်ရသည်။ အနည်းဆုံးတော့ ဤအဆင့် ၈ လနတ်ဆိုးအတွက် သူ့ကို အနိုင်ယူရန် မလွယ်ကူပေ။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန့်ဖုန်းသည် အဆင့် ၇ အထွတ်အထိပ်နှင့် အဆင့် ၈ ကြားရှိ ကွာဟချက်ကိုလည်း သတိပြုမိလိုက်သည်။
ကွာခြားချက်မှာ အနည်းငယ်သာ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ၎င်းမှာ ကြီးမားသော အကွာအဝေးတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပင်။
အဆင့် ၈ ပညာရှင်တစ်ဦး၏ ခွန်အားမှာ အဆင့် ၇ အထွတ်အထိပ်ရှိသူကို လုံးဝ ကျော်လွန်သည်။
ပုံမှန်အားဖြင့် အဆင့် ၇ အထွတ်အထိပ်ရှိသူသည် အဆင့် ၈ ပညာရှင်ကို ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ ချက်ချင်း ချေမှုန်းခံရမည်ဖြစ်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဆင့် ၇ နှင့် အဆင့် ၈ ကြားတွင် အရည်အသွေးပိုင်းအရ ခုန်ပျံကျော်လွှားမှု တစ်ခုရှိပြီး ၎င်းတို့၏ ခွန်အားမှာ တစ်ဆင့်တည်း မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏ အဆင့် ၆ ကျင့်ကြံမှုဖြင့် အဆင့် ၈ လနတ်ဆိုးကို မိမိကိုယ်ပိုင် ခွန်အားသက်သက်ဖြင့် ရင်ဆိုင်နိုင်ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေဖြစ်သည်။
ကျန့်ဖုန်းသည် အချက်တစ်ချက်ကိုလည်း သတိထားမိလိုက်သည်။ ဤအဆင့် ၈ လနတ်ဆိုး၏ ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ သူနှင့် တန်းတူရှိနေပုံရသည် သို့မဟုတ် သူ့ထက်ပင် နိမ့်နေနိုင်သည်။
ထို့ကြောင့် ဤအချက်က မရှုံးနိမ့်နိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ သက်သေပြနေသည်။
ကျန့်ဖုန်းသည် ဆေးမီးဖိုနှင့် အခြားကျွမ်းကျင်မှုများကို အဆင့်မြှင့်ပြီးပါက မရှုံးနိမ့်သော ခန္ဓာကိုယ် ကို LV3 သို့ ဦးစားပေး အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
နံပါတ် ၂၁ အဖွဲ့ဝင်များသည် ကျန့်ဖုန်းက အဆင့် ၈ နတ်ဆိုးကို တိုက်ခိုက်နေနိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်ကြသလို ပုံမှန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကဲ့သို့လည်း ခံစားကြရသည်။
ကျန့်ဖုန်းသည် အဆင့် ၈ နှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြစ်သော်လည်း အဆင့် ၆ ကျင့်ကြံမှုဖြင့် ယှဉ်ပြိုင်နေနိုင်ခြင်းကြောင့် သူတို့ အံ့အားသင့်ရခြင်းဖြစ်သည်။
ကျန့်ဖုန်းသည် အားနည်းသူက သန်မာသူကို အနိုင်ယူခြင်းကဲ့သို့သော အံ့ဖွယ်များကို အမြဲဖန်တီးလေ့ရှိပြီး မိမိ၏ အဆင့်ထက် မြင့်သူကို တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ ကျန့်ဖုန်း၏ တိုက်ပွဲများတွင် ပုံမှန်ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်လာသောကြောင့် သူတို့ ပုံမှန်ဟု ခံစားရခြင်းဖြစ်သည်။
အခြားအချက်တစ်ခုမှာ သူတို့နှင့် သူတို့၏ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ ပို၍ ပို၍ ကြီးမားလာသည်ဟု ခံစားရခြင်းဖြစ်သည်။
ကျန့်ဖုန်း၏ တိုးတက်လာသော အရှိန်အဟုန်ကို သူတို့ လုံးဝ မမှီနိုင်တော့ပေ။
ကျန့်ဖုန်း၏ ကိုယ်ပွားတစ်ခုတည်းပင်လျှင် မည်သည့် ဗိုလ်အဆင့် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ်မဆို တာဝန်ထမ်းဆောင်ရန် လုံလောက်နေပြီဟုပင် သူတို့ ခံစားရသည်။
သူတို့သည် ထာဝရမျှော်စင်တွင် ၃ လကြာ လေ့ကျင့်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး အံ့အားသင့်ဖွယ် တိုးတက်မှုများ ရှိခဲ့သော်လည်း ကျန့်ဖုန်း၏ အရိပ်ကိုပင် မမှီနိုင်သေးပေ။
ကျန့်ဖုန်းသည် သူတို့အဖွဲ့၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး မဟုတ်သင့်ဘဲ ဘုရင်အဆင့် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သင့်သည် ထင်ရသည်။
နံပါတ် ၂၂ အဖွဲ့တွင်မူ လုံဟောက်ချန်၏ နှလုံးသားမှာ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်နေသည်။
သူသည် အံ့အားသင့်ဖွယ် အမှန်တရားတစ်ခုကို သိရှိလိုက်ရသည်။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ဗိုလ်လုပွဲသည် သူ၏ခွန်အား ကျန့်ဖုန်းနှင့် အနီးစပ်ဆုံးဖြစ်ခဲ့သည့် အချိန် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ယခုအခါ ကျန့်ဖုန်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက သူ အောင်မြင်နိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက် လုံးဝမရှိတော့ပေ။
သူ ခုနက ရှေ့ထွက်ခဲ့ခြင်းမှာ သူရဲကောင်းတို့၏ စွန့်လွှတ်စွန့်စားလိုသော စိတ်ဓာတ်ကြောင့်သာမက သူ၏အဖွဲ့မှ လင်ရှင်းသည် အဖွဲ့ဝင်အားလုံး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို သူ့ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးနိုင်သော ဝိညာဉ်ပေါင်းစည်းဆေးကို ဖော်စပ်ထားသောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။
အခြားအဖွဲ့ဝင် ၆ ဦး၏ ပေါင်းစပ်ခွန်အားသည် သူ၏အစွမ်းကို ခေတ္တမျှ အဆင့် ၇ အထက်သို့ ရောက်ရှိစေနိုင်သောကြောင့် ဤအချက်က သူ ရှေ့ထွက်ရဲသော အားကိုးရာဖြစ်သည်။
လင်ရှင်း၊ စစ်မာရှန်းနှင့် အခြားသူများသည်လည်း ရှေ့မှ နတ်ဆိုးများကို သတ်ရင်း ကျန့်ဖုန်းဘက်မှ တိုက်ပွဲအခြေအနေကို သတိထားကြည့်ရှုနေကြရာမှ အံ့အားသင့်၍ မှင်တက်နေကြသည်။
အဆင့် ၈ နှင့် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းရှိခြင်းမှာ ဘုရားကျောင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ တစ်ခုလုံးတွင်ပင် ပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။
သူသည် မျိုးဆက်သစ်လူငယ်တစ်ဦးနှင့် လုံးဝမတူတော့ဘဲ သူ၏အစွမ်းမှာ ဘုရားကျောင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ လူကြီးပိုင်းမျိုးဆက်ကိုပင် မှီနေပြီဖြစ်သည်။
လုံဟောက်ချန် ရှက်ရွံ့မိသွားသည်။
လွန်ခဲ့သော ၃ လက မြင့်မြတ်မြို့တော်တွင် သူ၏အစွမ်းများ ခုန်ပျံကျော်လွှား တိုးတက်လာစဉ်က သူသည် ကျန့်ဖုန်းနှင့် တစ်ကြိမ်လောက် ပြန်တိုက်ကြည့်ပြီး နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ရွေးချယ်ပွဲတုန်းက သူကပ်ပြီး ရှုံးခဲ့ရသော ဤပြိုင်ဘက်ကို အနိုင်ယူနိုင်မလား စမ်းကြည့်ချင်ခဲ့သည်။
ယခုမူ သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ထိုကဲ့သို့သော အတွေးမျိုး မရှိတော့ပေ။
သေချာသည်မှာ သူသည် ယုံကြည်ချက် လုံးဝပျောက်ဆုံးသွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ မိမိနှင့် ကျန့်ဖုန်းကြားရှိ ကြီးမားသော ကွာဟချက်ကို နားလည်သွားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
၎င်းကို တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ကျော်ဖြတ်ရန် မလွယ်ကူသလို အနိုင်ယူရန်လည်း မဖြစ်နိုင်ရာ စိန်ခေါ်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ။
သူသည် ပို၍ ကြိုးစားမည်၊ အဆင့်များ ကျော်ဖြတ်ပြီး တစ်ဆင့်ချင်း လိုက်မှီအောင် လုပ်မည်ဖြစ်သည်။
တစ်နေ့တွင် သူသည် ကျန့်ဖုန်းနှင့် အဆင့်တူ ရပ်တည်နိုင်သောအခါမှ ထပ်မံစိန်ခေါ်မည်ဖြစ်သည်။
သူသည် အလင်းသားတော် ၏ ပါရမီကို ယုံကြည်သလို မိမိကိုယ်တိုင်၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် ခွန်အားကို ပို၍ပင် ယုံကြည်သည်။
အခန်း (၁၈၄) - အဆင့် ၈ အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်က ဒီလောက်ပဲ လုပ်နိုင်တာလား (၂)
ရှန့်ချိုင်အာသည် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းသူတော်စင်မအနေဖြင့် ဘုရားကျောင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ တစ်ခုလုံးတွင် မွေးရာပါအတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားအပြည့်ရှိသော တစ်ဦးတည်းသော လူသားဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူမသည် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ဝိညာဉ်မီးဖိုကို သုံးလျှင်တောင် ကျန့်ဖုန်းကို အနိုင်ယူနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း မြင်လာသည်။
နံပါတ် ၂၂ အဖွဲ့တွင် သူမ၏ တောက်ပမှုမှာ လုံဟောက်ချန်၏ အရိပ်အောက် ရောက်နေရပြီး သူမ၏ ခွန်အားမှာလည်း လုံဟောက်ချန်၏ ကျော်တက်ခြင်းကို ခံထားရရာ သူမနှင့် ကျန့်ဖုန်းကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ ပို၍ပင် ကြီးမားနေသည်။
သို့သော်လည်း သူမတွင် မျိုးဆက်သစ်၏ အသန်မာဆုံး ဖြစ်ချင်သော ဆန္ဒမရှိဘဲ လုံဟောက်ချန်နှင့် အမြဲတူတူရှိနေရလျှင် လုံလောက်ပြီဟုသာ သဘောထားသည်။
ကျန့်ဖုန်းဘက်တွင်မူ တိုက်ပွဲမှာ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေပြီး တိုက်ပွဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုလှိုင်းများကြောင့် ထိုလူနှင့် နတ်ဆိုး၏ ပတ်ပတ်လည် မီတာ ၁၀၀ အတွင်း မည်သူမျှ မရှိတော့ပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ခွန်အားကွာခြားချက်မှာ ကြီးမားလွန်းလှသဖြင့် အနီးသို့ ချဉ်းကပ်ရုံဖြင့် တိုက်ပွဲ၏ ဘေးဒဏ်ကို ခံရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ကျန့်ဖုန်း၏ ကျင့်ကြံမှုနှင့် အဆင့် ၈ လနတ်ဆိုးကြားတွင် ကြီးမားသော ကွာဟချက် ရှိနေသေးသော်လည်း သူ၏ အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား၊ သွေးဒေါသ၏ အားဖြည့်မှုနှင့် အစွမ်းထက်သော ကိရိယာများ၏ အကူအညီဖြင့် ယခုအချိန်တွင် သူသည် အဆင့် ၈ လနတ်ဆိုးကို ရင်ဆိုင်နေနိုင်သည်။
လနတ်ဆိုးသည် ကျန့်ဖုန်းထံမှ အလွန်အားကောင်းသော အလင်းဒြပ်စင်ကို ခံစားရပြီး အံ့အားသင့်သွားသည်။
ဤအဆင့် ၆ သူရဲကောင်း ပစ်လွှတ်လိုက်သော ခွန်အားမှာ သူနှင့် တန်းတူရှိနေသည်ကို သူတွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
မည်မျှ အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းပြီး ကြောက်စရာကောင်းလိုက်သလဲ။
အဆင့် ၈ လနတ်ဆိုးသည် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး သူ၏ရှေ့မှ လူငယ်သူရဲကောင်းသည် ယခင်ခေတ်က ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း၏သားတော်နှင့် အလင်းဓားနတ်ဘုရားတို့ကဲ့သို့ ထူးချွန်ထက်မြက်သော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။
ထို့အပြင် ကျန့်ဖုန်းသာ သူနှင့် နယ်ပယ်တူ (အဆင့်တူ) ဖြစ်ခဲ့ပါက ကျန့်ဖုန်း၏ ခွန်အားမှာ ပို၍ပင် အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းလိမ့်မည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
ဤအချိန်တွင် အဆင့် ၈ လနတ်ဆိုး၏ နှလုံးသားထဲ၌ ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
သူသည် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤသူရဲကောင်းကို အဆုံးစီရင်ရမည်၊ မဟုတ်လျှင် သူကြီးပြင်းလာပါက နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်အတွက် ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
သူသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အမှောင်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်းလိုက်ပြီး ဖျက်ဆီးအားပြင်းသော လက်သီးတစ်ချက်ကို ထိုးလိုက်ရာ အချင်း ၃ မီတာရှိသော ခရမ်းပုပ်ရောင် အလင်းလုံးကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
လနတ်ဆိုးများသည် မူလကပင် မှော်အတတ်နှင့် ကိုယ်ခံပညာ နှစ်မျိုးလုံးကို လေ့ကျင့်သော အစွမ်းထက်သည့် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ပုံမှာ အစွမ်းထက်သော မှော်အတတ်များကို ထုတ်လွှတ်ခြင်းဖြစ်ရာ လူသားသူရဲကောင်းများနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသည်။
ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ကျန့်ဖုန်း၏ အမူအရာမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေပြီး သူသည် အနည်းငယ်မျှပင် မပေါ့ဆရဲပေ။ သူ၏လက်ထဲရှိ မြင့်မြတ်ကံကြမ္မာဓား သည် ချက်ချင်းပင် ကြယ်စင်တန်းတစ်ခုကို ခုတ်ချလိုက်သည်။ ထိုကြယ်စင်တန်းမှာ တောက်ပလှပြီး ခရမ်းပုပ်ရောင် အလင်းလုံးနှင့် သိသာထင်ရှားစွာ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။
ပြင်းထန်သော အလင်းဒြပ်စင်နှင့် ပြင်းထန်သော အမှောင်ဒြပ်စင်တို့ ယှဉ်ပြိုင်ကြရာ တိုက်ခိုက်မိရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော အစွမ်းထက်သည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လှိုင်းများက အနီးနားရှိ နတ်ဆိုးစစ်သည်များနှင့် လူသားများကို လွင့်ထွက်သွားစေသည်။
ဤသည်က ပညာရှင်ကြီးများ၏ တိုက်ပွဲလေလားဟု အားလုံး အံ့အားသင့်ကုန်ကြသည်။
ဤကြောက်စရာကောင်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား တုန်ခါမှုသည် ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော စွမ်းအင်များ ပါဝင်နေပုံရပြီး အရာအားလုံးကို ခဏချင်းအတွင်း ချေမှုန်းပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။
ကျန့်ဖုန်းသည် လျှပ်စီးအပစ်ခံရသကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး သူ၏လက်ထဲရှိ မြင့်မြတ်ကံကြမ္မာဓား ကိုပင် မကိုင်ထားနိုင်တော့ပေ။
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အဆင့် ၈ လနတ်ဆိုးသည်လည်း သူ၏ သွေးနှင့် အရှိန်အဝါများ ဆူပွက်သွားသည်ကို ခံစားရပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် သွေးစအချို့ ပေါ်လာသည်။
ဤတိုက်ခိုက်မှုက သူ့ကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည်။
သို့သော် အစစ်အမှန် အဆင့် ၈ ပညာရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ ကိုယ်တိုင်ပြန်လည်ထိန်းညှိနိုင်စွမ်းမှာ ကျန့်ဖုန်းထက် အမြဲတမ်း ပိုမိုအားကောင်းသည်။
နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် သူ၏ခွန်အားကို အဆင့် ၈ သို့ အတင်းအဓမ္မ မြှင့်တင်ထားသော အတုအယောင် အဆင့် ၈ ဖြစ်သည့် ကျန့်ဖုန်းနှင့် မတူဘဲ သူသည် ကျန့်ဖုန်းကို တိုက်ရိုက်အဆုံးစီရင်ရန် ထပ်မံ ထိုးစစ်ဆင်လိုက်သည်။
သို့သော် ကြောက်စရာကောင်းသော မီးလျှံအရှိန်အဝါတစ်ခု ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသည်။
ကျန့်ဖုန်း အန္တရာယ်ကြုံနေရစဉ်မှာပင် ကျန့်ဟောက်သည် သူနှင့် ကျန့်ဖုန်းကြားရှိ သွေးစာချုပ်မှတစ်ဆင့် အဝေးမှ တိုက်ရိုက် တယ်လီပို့လုပ်၍ ရောက်လာသည်။
ပေါ်လာသည်နှင့် ကျန့်ဟောက်သည် အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ တောက်လောင်နေသော အရှင်သခင်ဓား ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ကာ ၁၀ ကျန်း (ပေ ၁၀၀ ခန့်) ရှည်သော မီးလျှံဓားအလင်းတန်းကြီးကို ခုတ်ချလိုက်ရာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို နှစ်ပိုင်းခွဲပစ်တော့မည့်အလား ဖျက်ဆီးအားပြင်းသော အရှိန်အဝါများ ပါဝင်နေသည်။
အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသဖြင့် အဆင့် ၈ လနတ်ဆိုးသည် ရပ်တန့်လိုက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဆင့် ၈ ဖြစ်သည့်တိုင် သူသည် ဤတိုက်ခိုက်မှုကို တိုက်ရိုက်မခံယူရဲသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဤဓားအလင်းတန်း၏ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားအတွင်း၌ သူ့ကို သတ်နိုင်သော ခွန်အားတစ်ခု ပုန်းကွယ်နေသည်။
လနတ်ဆိုးသည် သူ၏ ကိုယ်ဟန်ကို အတင်းအဓမ္မ ထိန်းညှိလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ခေါင်းပေါ်တွင် စုစည်းကာ လခြမ်းကွေးတစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုလခြမ်းကွေးသည် ဆန်းကြယ်သည့် ခရမ်းရောင်အလင်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး အနှိုင်းမဲ့ ထက်မြက်မှုများနှင့်အတူ ဓားအလင်းတန်းနှင့် တိုက်မိသွားသည်။
ဤအချိန်တွင် ကောင်းကင်ကြီးသည် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။
အထက်တွင် ပူပြင်းသော မီးလျှံများနှင့် အောက်တွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ခရမ်းရောင်များ ရှိနေသည်။
ဤတိုက်ခိုက်မှုတွင် ကျန့်ဟောက်နှင့် လနတ်ဆိုးတို့မှာ အင်အားချင်း တန်းတူဖြစ်နေပြီး နှစ်ဦးစလုံး ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ကျန့်ဟောက်၏ ပုံရိပ်မှာ ဝေ့ဝဲသွားပြီး သူ၏ အတောင်ပံများကို ပြင်းထန်စွာ ခါယမ်းကာ ကောင်းကင်ယံတွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ထိန်းညှိလိုက်သည်။
လနတ်ဆိုးသည်လည်း ခြေလှမ်း ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ နောက်ဆုတ်သွားပြီးနောက် သူ၏ ကိုယ်ဟန်ကို ပြန်ထိန်းလိုက်ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ခရမ်းရောင်သွေး တစ်လုပ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အရှိန်အဝါမှာလည်း သိသိသာသာ အားနည်းသွားသည်။
ကျန့်ဖုန်းနှင့် ကျန့်ဟောက်တို့အား ဆက်တိုက် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသဖြင့် သူ၏ စွမ်းအားကုန်ဆုံးမှုမှာ အလွန်ကြီးမားသည်။
ထို့အပြင် ကျန့်ဖုန်းနှင့် ကျန့်ဟောက်တို့သည် နှစ်ဦးစလုံး အစွမ်းထက်သော ရန်သူများဖြစ်ကြပြီး ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုအောက်တွင် သူနှင့် တန်းတူဖြစ်နေသည်ကို သူသိလိုက်ရသည်။
သူသည် ကောင်းကင်ယံရှိ ကျန့်ဟောက်ကို သံသယနှင့် စိုးရိမ်စိတ်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်မှာ ကျန့်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်ကျရောက်သွားသည်။
ယခုအချိန်တွင် ကျန့်ဖုန်းမှာ ပြန်လည်သက်သာလာပြီး မြင့်မြတ်ကံကြမ္မာဓား နှင့် ခမ်းနားထည်ဝါသော မြင့်မြတ်ဓားတို့ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။
သူ၏ အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါမှာ လျော့ပါးသွားခြင်း မရှိဘဲ သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် တောက်လောင်နေသော ရွှေရောင်မီးလျှံများသည် တစ်ကမ္ဘာလုံးကို မီးရှို့ပစ်တော့မည့်အလား ပြင်းထန်နေသည်။
ကျန့်ဖုန်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်ရှိ ကျန့်ဟောက်သည်လည်း နားလည်မှုရှိရှိ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို စတင်လိုက်သည်။ ထိုလူနှင့် နဂါးမှာ တစ်ပြိုင်တည်း ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူတို့၏ ထိုးစစ်မှာ အစွမ်းထက်သလို အလွန်လည်း ဟန်ချက်ညီလှသည်။
သူတို့သည် အဆင့် ၈ လနတ်ဆိုးကို ဝဲနှင့်ယာမှ ဝိုင်းရံထားပြီး ဤလနတ်ဆိုးကို စစ်မြေပြင်တွင် အပြီးတိုင် ချန်ထားရစ်ရန် သစ္စာဆိုထားကြသည်။
အဆင့် ၇ အထွတ်အထိပ်ရှိ ရွှေရောင်ငှက်နတ်ဆိုးနှင့် နောက်ဆုံး ပူးပေါင်းရင်ဆိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ဤသည်မှာ ကျန့်ဖုန်းနှင့် ကျန့်ဟောက်တို့၏ ပထမဆုံး ပူးပေါင်းတိုက်ပွဲ ဖြစ်သည်။
အဆင့် ၈ ထက် ကျော်လွန်သော ရန်သူများသာလျှင် ထိုလူနှင့် နဂါးကို ခက်ခဲသည်ဟု ခံစားရစေပြီး ပူးပေါင်းတိုက်ပွဲဝင်ရန် လိုအပ်စေသည်။
ကျန့်ဟောက်သည် သူ၏ ဓားရှည်ကို ချိန်ရွယ်လိုက်ပြီး အပြင်းထန်ဆုံးသော မီးဓာတ်များ စတင်စုစည်းလာသည်။
ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန့်ဖုန်းသည်လည်း မှော်ဂါထာတစ်ခုကို စတင်ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ မီးဓာတ်များကို ထိုလူနှင့် နဂါးတို့က ချက်ချင်း စုစည်းလိုက်ပြီး ၃ မီတာ မြင့်သော ကြီးမားသည့် ဆေးမီးဖိုကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
၎င်းမှာ ကျန့်ဟောက်၏ သီးသန့် နဂါးမျိုးနွယ်မှော်အတတ် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဆေးမီးဖိုအဖြစ် အသုံးချခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုဆေးမီးဖိုကြီးအတွင်း၌ အဆင့် ၈ လနတ်ဆိုး၏ ပုံရိပ်မှာ ပေါ်တစ်လှည့် ပျောက်တစ်လှည့် ဖြစ်နေပြီး တောက်လောင်နေသော မီးလျှံများ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို တဖြည်းဖြည်း ခံနေရသည်။
"ဝုန်း --"
ဒေါသတကြီးနှင့် နာကျင်စွာ ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
အဆင့် ၈ လနတ်ဆိုး၏ နှလုံးသားမှာ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။
ဤသည်က မည်သို့သော မှော်အတတ်နည်း။
သူသည် အဆင့် ၈ ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာပြီးနောက် သူ၏ ဘဝတွင် တိုက်ပွဲများစွာ ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤမျှ အစွမ်းထက်သော မီးမှော်အတတ်မျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။ ဤအဆင့်ရှိ အပူချိန်မြင့်မားသော မီးလျှံများသည် သူ၏ သည်းခံနိုင်စွမ်း အတိုင်းအတာကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူသည် မှော်အတတ်ကို သုံးနိုင်သလို ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို သုံး၍လည်း ၎င်းကို တားဆီးထားနိုင်သော်လည်း ဤသည်က သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကုန်ဆုံးမှုအတွက် များပြားလွန်းလှပြီး သူသည် ၎င်းကို ကြာရှည်စွာ ထိန်းထားနိုင်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။
ထို့အပြင် ဤထူးဆန်းသော မီးလျှံများသည် အရာအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကိုပင် မီးတောက်စေနိုင်ရာ ၎င်းက သူ့ကို အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်စေပြီး သူ၏ အသက်အန္တရာယ်ကိုပင် ခြိမ်းခြောက်နေသည်။
မဖြစ်ဘူး၊ ဒီအတိုင်း ဆက်သွားလို့ မရဘူး။
အဆင့် ၈ လနတ်ဆိုးသည် ဆုတ်ခွာလိုသော ဆန္ဒ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ဘုရားကျောင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ပါရမီရှင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းထက် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အသက်က ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ သေချာသည်။
လနတ်ဆိုးသည် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ အနာဂတ်အတွက် မိမိကိုယ်ကို အနစ်နာခံရန် ဆန္ဒမရှိပေ။
သူသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ကျန်ရှိနေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို စုစည်းပြီး လခြမ်းကွေးတစ်ခုကို တစ်ဖန် ပြန်လည် ထုတ်လိုက်သည်။
ဤသည်မှာ သူ၏ မွေးရာပါမှော်အတတ်ဖြစ်ပြီး အဆင့် ၈ လနတ်ဆိုးတစ်ဦး၏ အပြင်းထန်ဆုံးသော တိုက်ခိုက်မှုလည်း ဖြစ်သည်။
အနှိုင်းမဲ့ ထက်မြက်မှုက ကြီးမားသော ဆေးမီးဖိုကြီးတွင် အပေါက်တစ်ခုကို ခုတ်လိုက်ရာ လနတ်ဆိုးသည် သူ၏နောက်ကျောရှိ ခရမ်းရောင် နတ်ဆိုးအတောင်ပံများကို ပြင်းထန်စွာ ခါယမ်းပြီး သူ၏ပုံရိပ်မှာ ရုတ်တရက် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။
သို့သော် ကျန့်ဖုန်းသည် ဤအခြေအနေကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီးသား ဖြစ်သည်။
ယခုအထိ တိုက်ခိုက်လာခဲ့ပြီးမှ ဤအဆင့် ၈ လနတ်ဆိုးကို သူ မည်သို့ လွတ်မြောက်ခွင့် ပေးနိုင်မည်နည်း။
သူသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဆေးမီးဖိုအဖြစ် အသုံးချခြင်း မှော်အတတ်ကို ဆက်လက်မထိန်းသိမ်းတော့ဘဲ သူ၏လက်ထဲရှိ ဓားကို မြှောက်လိုက်ရာ...
---
အခန်း (၁၈၅) - တစ်ညတည်းနှင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝလာခြင်း (၁)
ကျန့်ဖုန်း၏ ပုံရိပ်မှာ ဝေဝါးသွားပြီး လနတ်ဆိုးနောက်သို့ ချက်ချင်းဆိုသလို အမှီလိုက်နိုင်ခဲ့သည်။
သူ၏လက်ထဲရှိ မြင့်မြတ်ကံကြမ္မာဓားမှ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို လွှမ်းခြုံစေနိုင်သည့်၊ အနှိုင်းမဲ့ ထက်မြက်ပြတ်သားသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တစ်ဖန် ပြန်လည်ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။
အသူရာ ခုတ်ချက်။
ကျန့်ဖုန်း၏ ဓားချက်သည် အဆင့် ၈ လနတ်ဆိုး၏ နောက်ကျောကို တိုက်ရိုက်ထိမှန်သွားပြီး သူ၏ ခရမ်းရောင် နတ်ဆိုးအတောင်ပံများကို ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည်။
"ဝူး........"
အဆင့် ၈ လနတ်ဆိုးသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကောင်းကင်ယံမှ မြေပြင်သို့ ထိုးဆင်းသွားတော့သည်။ နတ်ဆိုးအတောင်ပံများ မရှိတော့သဖြင့် သူသည် ဟန်ချက်မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ လေထဲမှ မြေပြင်ပေါ်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။
သူသည် လွတ်မြောက်ရန်အတွက် နတ်ဆိုးစစ်တပ်အတွင်းသို့ အတင်းအဓမ္မ တိုးဝင်သွားသော်လည်း ပျံသန်းနိုင်စွမ်း မရှိတော့သဖြင့် သူ၏အရှိန်မှာ ထူထပ်လှသော နတ်ဆိုးစစ်သည်များ၏ ကြားတွင် ကန့်သတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
သူသည် အနားရှိ နတ်ဆိုးစစ်သည်များကို ရိုက်ထုတ်ကာ မြေပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ နင်းခြေ၍ ကျန်းနန်ခံတပ်၏ အပြင်ဘက်သို့ ဖောက်ထွက်ရန် ကြိုးစားသည်။
သို့သော် ဤအခြေအနေမျိုးနှင့် ကျန့်ဖုန်း၏ လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုကို မည်သို့ လွတ်မြောက်နိုင်မည်နည်း။
ကျန့်ဖုန်းနှင့် ကျန့်ဟောက်တို့ နှစ်ဦးစလုံးက နောက်မှ လိုက်လာကြပြီး ပြင်းထန်သော မီးလျှံတစ်ခုက လနတ်ဆိုး၏ နောက်ကျောကို ပထမဆုံး ထိမှန်သွားရာ မီးကျွမ်းရာနှင့်အတူ သွေးများ စွတ်စိုနေသည့် ဒဏ်ရာကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။
ထို့နောက် ကျန့်ဖုန်း၏ ပုံရိပ်မှာ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏လက်ထဲရှိ မြင့်မြတ်ကံကြမ္မာဓား ကို ရုတ်တရက် ထိုးသွင်းလိုက်သည်။
အသူရာရိုက်ချက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော တောက်ပသည့် ရွှေရောင်အလင်းသည် လနတ်ဆိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို နောက်ကျောမှ ရင်ဘတ်အထိ ဖောက်ထွက်သွားစေသည်။
အလင်းဒြပ်စင် ကိုယ်တိုင်က အမှောင်ဒြပ်စင်အပေါ် အလွန်ပြင်းထန်သော တိုက်စားနိုင်စွမ်းရှိသည့်အပြင်၊ ကျန့်ဖုန်းမှာ တိုက်ကြီးတစ်ခုလလုံးတွင် အစင်ကြယ်ဆုံး အလင်းဒြပ်စင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် အလင်းသားတော်လည်း ဖြစ်သည်။
လနတ်ဆိုး၏ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။
သူသည် ယနေ့တွင် ဤနေရာ၌ သေဆုံးရလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ အဆင့် ၈ ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း အဆင့် ၆ ရှိသူ နှစ်ဦး၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် သူသည် အရှုံးကြီး ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရပြီး ယခုအခါ သေလုမြောပါး ဖြစ်နေချေပြီ။
သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အနီးနားရှိ ကျန့်ဖုန်းကို လွင့်ထွက်သွားစေသည်။
သို့သော် သူသည် နောက်ဆုံးလက်ကျန် ခွန်အားကို အသုံးပြု၍ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေစဉ်မှာပင်၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ထိုးစိုက်ထားသော မြင့်မြတ်ကံကြမ္မာဓား မှ ကြောက်စရာကောင်းသော လျှပ်စီးစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ ကောင်းကင်မှ အနှိုင်းမဲ့ ဖျက်ဆီးအားပြင်းသော လျှပ်စီးတန်းကြီးတစ်ခု ကျဆင်းလာကာ သူ၏ ဦးခေါင်းကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားတော့သည်။
ဤကြောက်စရာကောင်းသော လျှပ်စီးတန်းကြောင့် ကျန်းနန်ခံတပ်၏ မြေပြင်ပေါ်တွင် ကြီးမားသော ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားပြီး၊ အဆင့် ၈ လနတ်ဆိုးမှာလည်း မကျေမနပ်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။
အဝေးသို့ လွင့်ထွက်သွားခဲ့သော ကျန့်ဖုန်းမှာ အနည်းငယ် မှင်တက်သွားပြီးမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ဆရာတူအစ်မ"
ခုနက လျှပ်စီးတန်းမှာ ဆရာတူအစ်မ ရှန့်ကွမ်းယန်၏ စွမ်းရည်ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။
သို့သော် နတ်ဆိုးနှင်ခံတပ်အပြင်ဘက်တွင် ဆရာတူအစ်မ သေဆုံးသွားသည်ကို ကျန့်ဖုန်း ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလင်းစက်များအဖြစ် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ထူးခြားမှုကို မခံစားရသဖြင့် ဆရာတူအစ်မ အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားပြီ ယုံကြည်ခဲ့သည်။
သို့သော် ယခုမြင်ကွင်းကြောင့် ကျန့်ဖုန်းတွင် အံ့အားသင့်ဖွယ် ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဆရာတူအစ်မ လုံးဝ သေဆုံးသွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း အိပ်ပျော်နေခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ကျန့်ဖုန်းသည် သူမကို မည်သို့ နိုးထစေရမည်ကို မသိသလို ဆရာတူအစ်မ၏ လက်ရှိအခြေအနေကိုလည်း မရှင်းလင်းသဖြင့် စောင့်ဆိုင်းရန်သာ တတ်နိုင်တော့သည်။
ဆရာတူအစ်မ ချန်ထားရစ်ခဲ့သော စွမ်းအားများ မတော်တဆ ပွင့်ထွက်လာခြင်းက ကျန့်ဖုန်းကို အံ့အားသင့် ဝမ်းသာစေသလို သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင်လည်း မျှော်လင့်ချက်အလင်းတန်းလေး တစ်ခုကို ပေးစွမ်းလိုက်သည်။
ဆရာတူအစ်မ၏ သေဆုံးမှုမှာ သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် အမြဲတမ်း နာကျင်နေရသော ဒဏ်ရာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။
အားပေါင်....
လာမည့် အိပ်မက်သုခဘုံအတွင်းသို့ အားပေါင်နှင့် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားများ၏ သားသမီးများ ဝင်ရောက်ကာ ကံကောင်းခြင်းများကို လုယူကြမည်ဖြစ်ကြောင်း ကျန့်ဖုန်း သိထားသည်။
သို့သော် အိပ်မက်သုခဘုံတွင် ကန့်သတ်ချက်တစ်ခု ရှိသည်။ ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၁၀,၀၀၀ ထက် မပိုသူများသာ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် အားပေါင်သည် သူ၏ အထွတ်အထိပ်စွမ်းအားကို ပြသနိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ ကျန့်ဖုန်းအနေဖြင့် သူ့ကို ထိုနေရာတွင် သတ်နိုင်ကောင်း သတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
ထို့အပြင် အိပ်မက်သုခဘုံမှာ သဘာဝနတ်ဘုရားမချန်ထားခဲ့သော ကမ္ဘာငယ်လေး ဖြစ်သဖြင့် ဆရာတူအစ်မကို ပြန်လည် အသက်သွင်းနိုင်သည့် စွမ်းအားမျိုး သူမတွင် ရှိကောင်းရှိပေလိမ့်မည်။
ယခုအချိန်တွင် စစ်မြေပြင်၌ ကျန့်ဖုန်းအနေဖြင့် ပို၍ တွေးတောနေရန် အချိန်မရှိပေ။ စစ်ပွဲပြီးမှသာ အစီအစဉ်များ ချမှတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
အဆင့် ၈ လနတ်ဆိုး၏ အလောင်းမှာ အလွန်တန်ဖိုးရှိသော အရာဖြစ်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကိုယ်ခန္ဓာအားတိုးဆေး ဖော်စပ်ရာတွင် သုံးနိုင်ပြီး သူ၏ နတ်ဆိုးအမြုတေကို ကျန့်ဟောက်အား ကျွေး၍ ခွန်အားမြှင့်တင်နိုင်သည်။
လက်ရှိတွင် နံပါတ် ၂၁ အဖွဲ့၌ နတ်ဆိုးအမြုတေများစွာ လိုအပ်နေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန့်ဟောက်သာမက ဖန်းလီ၏ ဆင့်ခေါ်သားရဲနှစ်ကောင်ဖြစ်သော ငရဲခွေးနှင့် အမှောင်ယူနီကွန်းတို့မှာလည်း နတ်ဆိုးအမြုတေများကို စားသုံး၍ ခွန်အားမြှင့်တင်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကျန့်ဟောက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ၎င်းတို့မှာ အဆင့်တူ နတ်ဆိုးအမြုတေများကို မစားဝံ့ကြဘဲ အဆင့် ၅ နှင့် အောက်ကိုသာ အများဆုံး စားသုံးကြသည်။
အဆင့် ၆၊ ၇ နှင့် ၈ ပုံဆောင်ခဲများမှာမူ ကျန့်ဟောက်၏ ဗိုက်ထဲသို့သာ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ကျန့်ဟောက်၏ အဆိုအရ သူ၏ စုဆောင်းမှုမှာ လုံလောက်နေပြီဖြစ်သဖြင့် မကြာမီ အဆင့်ကျော်ဖြတ်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။
အဆင့် ၈ လနတ်ဆိုးကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် ကျန့်ဖုန်းက အော်ပြောလိုက်သည်။
"အစွမ်းကုန် ထုတ်ကြ၊ ရသလောက် သိမ်းကျုံးသတ်ကြ"
ဤစစ်ပွဲမှာ ပြီးဆုံးတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။ ယခုအချိန်တွင် အစွမ်းကုန် မထုတ်ဘဲ နတ်ဆိုးစစ်သည်များကို သတ်ဖြတ်၍ ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ်များ မရှာလျှင် ဘယ်အချိန်မှ ရှာတော့မည်နည်း။
ကျန့်ဖုန်း၏ စကားကို ကြားသည်နှင့် နံပါတ် ၂၁ အဖွဲ့ဝင်များ အားလုံး သူတို့၏ အစွမ်းများကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။
ကျန်းရှင်းရန်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကုန်ဆုံးမှုကို မငဲ့ဘဲ အဆင့် ၇ မှော်အတတ်ဖြစ်သော ရေခဲမုန်တိုင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
နတ်ဆိုးစစ်တပ်အတွင်းသို့ အလွန်အေးမြသော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး ပေ ၁၀၀ နီးပါးမြင့်သော ကြီးမားသည့် မုန်တိုင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ မီတာ ၁၀၀ ပတ်လည်အတွင်းရှိ နတ်ဆိုးစစ်သည်များကို ဝါးမြိုပစ်လိုက်သည်။ ဤကျွမ်းကျင်မှုကို သူမ၏ ရေခဲမြစ်နှင်တံ ကြောင့် ပြင်ဆင်ချိန်မလိုဘဲ ချက်ချင်း အသုံးပြုနိုင်ခြင်း ဖြစ်ကာ နတ်ဆိုးစစ်တပ်ကို အကြီးအကျယ် ပျက်စီးစေခဲ့သည်။
ဝမ်မင် ကမူ အဆင့် ၇ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို ရင်ဆိုင်ကာ သူ၏ နောက်ဆုံးလက်ကျန် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို သုံး၍ မင်ဝမ်အမြောက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခဲ့ပြီး ယောင်လီက အပြတ်ဖြတ်လိုက်သည်။
အဆင့် ၇ အလောင်း တစ်လောင်း ထပ်တိုးလာပြန်သည်။
မုရုံရှန်းအာက မောပန်းနေသော သူငယ်ချင်းများအတွက် ကူညီအားဖြည့်ပေးသည့် မှော်များကို သုံးရင်း၊ တစ်ဖက်မှလည်း လေးနှင့်မြှားကို အသုံးပြုကာ အဆင့် ၅ နတ်ဆိုးများကို တစ်ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်နေသည်။
ဖန်းလီ သည်လည်း အမှောင်ညဥ့်ယံ၏ တံစဉ် ကို ကိုင်ဆောင်ကာ သေမင်းတမန်အသွင်ဖြင့် အနားရှိ နတ်ဆိုးစစ်သည်များကို သတ်ဖြတ်နေသည်။
နံပါတ် ၂၂၊ ၂၃၊ ၂၄ နှင့် ၂၅ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့များမှာလည်း ကျန့်ဖုန်း၏ ညွှန်ကြားချက်ကို ရရှိပြီးနောက် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများ စတင်လိုက်ကြသည်။
သူတို့သည် အကြောင်းရင်းကို မသိသော်လည်း ကျန့်ဖုန်း၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ယုံကြည်ကြသည်။
အခြားတစ်ချက်မှာ နံပါတ် ၂၁ အဖွဲ့ဝင်များ၏ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော အစွမ်းများကြောင့် နတ်ဆိုးများမှာ အသတ်ခံနေရရာ ယခုချက်ချင်း မလှုပ်ရှားပါက သူတို့အတွက် ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ်များ ရရှိတော့မည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အားလုံး၏ စုပေါင်းခွန်အားဖြင့် ကျန်းနန်ခံတပ် ခံစစ်တပ်သားများသည် စစ်ကူများနှင့်အတူ နတ်ဆိုးများအပေါ် ပြင်းထန်သော တန်ပြန်တိုက်စစ်ကို ဆင်နွှဲနိုင်ခဲ့ပြီး ကျန်းနန်ခံတပ်အတွင်း ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော နတ်ဆိုးများကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်မောင်းထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။