အခန်း (၁၈၆-၁၉၀)
Vol. 19 Ch. 186-190
အခန်း (၁၈၆) - တစ်ညတည်းနှင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝလာခြင်း (၂)
ရုတ်တရက် ကောင်းကင်မှ ရွှေရောင်အလင်းမိုးစက်များစွာ ကျဆင်းလာသည်။
ထိုအလင်းမိုးစက်များသည် အသိဉာဏ်ရှိသကဲ့သို့ သက်ရှိအားလုံး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားကြသည်။
လူသားများသာမက နတ်ဆိုးများထံသို့လည်း ရောက်ရှိသွားသော်လည်း၊ လူသားများ ရရှိသည်မှာ ခွန်အားဖြည့်တင်းမှု ဖြစ်ပြီး မကြုံစဖူး သက်သောင့်သက်သာရှိမှုကို ခံစားရကာ မောပန်းမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဒဏ်ရာများ ကျက်ကာ ခွန်အားများ ပြန်လည် ပြည့်ဝလာစေသည်။
သို့သော် နတ်ဆိုးများအတွက်မူ ၎င်းမှာ စစ်မှန်သော ဘေးအန္တရာယ်ကြီး ဖြစ်သည်။
ရွှေရောင်အလင်းမိုးစက်များ ထိမှန်ရာမှ နတ်ဆိုးများ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် အမည်းရောင် မီးခိုးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အော်ဟစ်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ အလင်းမိုးစက်များအောက်တွင် နတ်ဆိုးစစ်သည်များ၏ အမှောင်ဒြပ်စင်မှာ တိုက်စားခံရပြီး သူတို့၏ အစွမ်းများမှာလည်း များစွာ အားနည်းသွားခဲ့သည်။ ဤအလင်းမိုးသည် ကျန်းနန်ခံတပ်၏ ထက်ဝက်ခန့်ကို လွှမ်းခြုံထားရာ ၎င်း၏ အတိုင်းအတာမှာ အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။
ကျန့်ဖုန်းသည် ၎င်းမှာ ဘုန်းတော်ကြီးများသာ အသုံးပြုနိုင်သော အဆင့် ၉ တားမြစ်မှော်အတတ် အလင်းနတ်သမီး၏ မေတ္တာဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။
အဆင့် ၉ ဘုန်းတော်ကြီးများသာ ဤကျွမ်းကျင်မှုကို သုံးနိုင်ပြီး သူရဲကောင်းတစ်ဦး အဆင့် ၉ သို့ ရောက်လျှင်ပင် ၎င်းကို သင်ယူရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။
သို့သော် ကျန့်ဖုန်းနှင့် လုံဟောက်ချန်တို့မှာမူ ချွင်းချက်ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့၏ အလင်းသားတော် ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် မည်သည့် အလင်းဒြပ်စင်မှော်အတတ်ကိုမဆို သင်ယူအသုံးပြုနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ဦး အဆင့် ၉ သို့ ရောက်သောအခါ သူတော်စင်ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။
ကောင်းကင်ယံ တိုက်ပွဲနယ်မြေမှ ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ဦးသည် မြေပြင်စစ်မြေပြင်သို့ ဤမျှ ပြင်းထန်သော တားမြစ်မှော်အတတ်ကို အသုံးပြုနိုင်ခြင်းမှာ ကောင်းကင်ယံ တိုက်ပွဲအခြေအနေမှာ တည်ငြိမ်ပြီး အသာစီးရနေပြီဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။
တိုက်ပွဲအခြေအနေမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး နတ်ဆိုးစစ်တပ်မှာ ဒီရေအလား ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားကြရာ လူသားများမှာ အောင်ပွဲခံ အော်ဟစ်သံများဖြင့် ကျန်းနန်ခံတပ် တစ်ခုလုံးကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။
သို့သော် စိတ်မကောင်းစရာမှာ မြို့ပြင်ရှိ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတိုင် ၁၂ တိုင်မှာ ဆက်လက် တောက်ပနေဆဲဖြစ်ရာ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား တစ်ပါးမှ မကျဆုံးသေးကြောင်း သိသာသည်။
ဤသည်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် စစ်ကူများ ရောက်လာလျှင်ပင် ကျန်းနန်ခံတပ်၏ အစွမ်းမှာ နတ်ဆိုးများနှင့် အင်အားချင်း တန်းတူသာ ရှိသေးကြောင်း သိနိုင်သည်။
အကယ်၍ ဘုရားကျောင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ စစ်ကူများ အချိန်မီ ရောက်မလာခဲ့ပါက ကျန်းနန်ခံတပ်မှာ ပျက်စီးသွားလောက်ချေပြီ။
ကောင်းကင်ယံမှ အလင်းရောင်စုံများမှာ တဖြည်းဖြည်း မှိန်သွားပြီး ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော နတ်ဆိုးများအားလုံးကို မောင်းထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။
မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ ပညာရှင်များ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး နောက်ဆက်တွဲ ကိစ္စရပ်များကို ညွှန်ကြားကြသည်။
တိုက်ပွဲကြီးအပြီးတွင် မည်သူမျှ အောင်ပွဲအတွက် မပျော်ရွှင်နိုင်ကြပေ။ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ကျန်းနန်ခံတပ်ကို ကြည့်ရင်း လူတိုင်း၏ နှလုံးသားတွင် ဝမ်းနည်းမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာရသည်။
စစ်ပွဲ၏ ရက်စက်မှုကို ဤနေရာ၌ မြင်တွေ့နိုင်သည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၆,၀၀၀ က နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ၇၂ ပါး သည် မြင့်မြတ်နတ်ဆိုးတိုက်ကြီးပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာကတည်းက လူသားနှင့် နတ်ဆိုးတို့၏ စစ်ပွဲမှာ ယနေ့တိုင် ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေပြီး ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုများစွာကို ချန်ထားရစ်ခဲ့သည်။
ကျန့်ဖုန်းနှင့် ကျန့်ဟောက်တို့သည် နတ်ဆိုးစစ်တပ်ကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်ပြီးနောက် အလောင်းတောင်ကြီးများနှင့်အတူ ပြန်လာကြသည်။
ဤတိုက်ပွဲကြီးအပြီးတွင် ကျန့်ဖုန်း၏ ရရှိမှုများမှာ အလွန်ကြီးမားလှသည်။
သူ စနစ်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ ဂဏန်း ၆ လုံး ကျော်လွန်နေသော စနစ်ဒင်္ဂါးများကို မြင်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။
တိုက်ပွဲအတွင်း အမြဲတစေ သတိရှိနေရန် လိုအပ်သဖြင့် သူ မစစ်ဆေးနိုင်ခဲ့သော်လည်း တိုက်ပွဲတစ်ခုတည်းမှ ဤမျှ များပြားသော ဒင်္ဂါးများ ရလိမ့်မည် သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
ကျန့်ဖုန်းသည် နံပါတ် ၂၁ အဖွဲ့ဆီသို့ ပြန်လာပြီး အဖွဲ့သားများ၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။
ဝိညာဉ်စွမ်းအား အလွန်အမင်း ကုန်ဆုံးသွားသည်မှအပ မည်သူမျှ ဒဏ်ရာမရရှိခဲ့ပေ။
ဤသည်မှာ သူတို့၏ ခွန်အားသာမက အဖွဲ့လိုက် ပေါင်းစည်းလုပ်ဆောင်နိုင်မှု၏ ပြယုဂ်လည်း ဖြစ်သည်။
ဝမ်မင်ကဲ့သို့သော ဒိုင်းစစ်သည်တော်ရှိနေသဖြင့် နံပါတ် ၂၁ အဖွဲ့ဝင်များမှာ ဒဏ်ရာရရန် ပူပန်စရာ မလိုပေ။
အဆင့် ၈ နှင့် အထက် ပညာရှင်များနှင့် မတွေ့သရွေ့ပေါ့။
သို့သော် အဆင့် ၈ နှင့် တွေ့လျှင်ပင် ကျန့်ဖုန်း၏ ပင်မခန္ဓာကိုယ်က ချက်ချင်း ရှေ့ထွက်ကာ တားဆီးသတ်ဖြတ်မည် ဖြစ်သည်။
စစ်ပွဲ အောင်မြင်မှုနှင့်အတူ တိတ်ဆိတ်နေသော ညဉ့်ဦးယံတွင် အောင်ပွဲခံ ဟစ်ကြွေးသံများမှာ တောင်ပြိုကမ်းပြို ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကျန်းနန်ခံတပ်၏ စစ်သည်များသည် သူတို့၏ လက်နက်များဖြင့် ရင်ဘတ်တန်ဆာများကို အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်ကာ စုပေါင်းကြုံးဝါးသံများဖြင့် အောင်ပွဲ၏ ပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားနေကြသလို၊ နှလုံးသားထဲမှ ဖိနှိပ်မှုများကိုလည်း ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။
ဘုရားကျောင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ တောင်ဘက်တံခါးဖြစ်သော ကျန်းနန်ခံတပ်၏ ခံစစ်မှာ နတ်ဆိုးနှင်ခံတပ်ထက်ပင် သာလွန်ကောင်းမွန်သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင် နတ်ဆိုးများဘက်မှ စုစည်းလာသော အင်အားမှာလည်း ထူးကဲစွာ အားကောင်းလှရာ ကျန်းနန်ခံတပ်ကို မရမက သိမ်းပိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြောင်း ထင်ရှားသည်။
ယခုအခါ နတ်ဆိုးများ ဆုတ်ခွာသွားသော်လည်း စစ်မြေပြင်ကို ရှင်းလင်းရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲနေဆဲပင်။
အရပ်သားနေအိမ်များစွာမှာ ဒဏ်ရာရသူများအတွက် ယာယီဆေးခန်းများ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး အရပ်သားများမှာလည်း စစ်မြေပြင် ရှင်းလင်းရေးတွင် ပါဝင်လာကြသည်။
ကျန်းနန်ခံတပ်အတွင်းပိုင်း စစ်မြေပြင်ကို အပြီးသတ် ရှင်းလင်းရန် သုံးရက် အပြည့် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။
ကျန်းနန်ခံတပ်မှာ ဘုန်းတော်ကြီးဘုရားကျောင်း၏ ဌာနချုပ်ဖြစ်သဖြင့် ဘုန်းတော်ကြီး အပေါများဆုံး နေရာဖြစ်သည်။
အဆင့်မြင့် ဘုန်းတော်ကြီးများ၏ လက်ထဲတွင် အသက်တစ်ရှုစာ ကျန်ရှိနေသေးလျှင်ပင် သေမင်း၏လက်ထဲမှ ပြန်လည် ဆွဲထုတ်ပေးနိုင်သည်။
နတ်ဆိုးများမှာလည်း ထိုသုံးရက်အတွင်း ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိပေ။ ခံစစ်ဘက်မှ ဤမျှ အထိနာခဲ့လျှင် တိုက်စစ်ဘက်မှ နတ်ဆိုးများ၏ ဆုံးရှုံးမှုမှာ ကျန်းနန်ခံတပ်ထက် များစွာ ပိုမိုကြီးမားသည်မှာ သေချာသည်။
နတ်ဆိုးများ မြို့ကို ထပ်မံ မတိုက်ခိုက်သဖြင့် ကျန်းနန်ခံတပ်မှာ အနားယူချိန် ခေတ္တ ရရှိခဲ့သည်။
ထိုသုံးရက်အတွင်း ကျန့်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများသည် စစ်တပ်မှ စီစဉ်ပေးထားသော အခန်းများတွင် အနားယူခဲ့ကြသည်။
အခန်းအများစုမှာ ပျက်စီးနေသဖြင့် နေထိုင်မှုမှာ အနည်းငယ် ရိုးရှင်းလှသည်။
သို့သော် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ဝင်များအနေဖြင့် နတ်ဆိုးနယ်မြေအတွင်း တာဝန်ထမ်းဆောင်စဉ် တောတောင်ထဲတွင်သာ နေထိုင်လေ့ရှိသဖြင့် ဤကဲ့သို့ နေစရာ ရှိခြင်းမှာပင် ကျေနပ်စရာ ကောင်းလှသည်။
ကျန့်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများသည် ထိုသုံးရက်ကို တိုက်ပွဲမှ ရရှိသော အသိအမြင်များကို ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီး ခွန်အားမြှင့်တင်ရန် အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။
ကျန့်ဖုန်းသည် တရားထိုင်ရင်း တိုက်ပွဲမှ ရရှိမှုများကို တွက်ချက်ကြည့်ရာ ၎င်းတို့မှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့မခန်း များပြားလှသည်။
"ဒင်၊ တိုက်ပွဲပြီးဆုံးပါပြီ၊ တိုက်ပွဲဆုလာဘ်များကို တွက်ချက်နေပါသည်..."
"ဒင်၊ အသုံးပြုသူ သည် အဆင့် ၈ နတ်ဆိုး (၁) ကောင်၊ အဆင့် ၇ နတ်ဆိုး (၂၀)၊ အဆင့် ၆ နတ်ဆိုး (၄၃) ကောင်၊ အဆင့် ၅ နတ်ဆိုး (၂၃) ကောင်တို့ကို အမဲလိုက်ခဲ့ပါသည်၊ အသုံးပြုသူ အား စနစ်ဒင်္ဂါး ၁၁၄,၅၀၀ ရရှိခြင်းအတွက် ဂုဏ်ပြုပါသည်၊ အသုံးပြုသူ ၏ လက်ရှိ ဒင်္ဂါးစုစုပေါင်းမှာ ၁၂၉,၃၀၀ ဖြစ်ပါသည်"
ဤမျှများပြားသော စနစ်ဒင်္ဂါးများကို မြင်ရသောအခါ ကျန့်ဖုန်း၏ နှလုံးသားမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တောက်လောင်လာသည်။
သူသည် ဒင်္ဂါး ၁၀၀,၀၀၀ ကို သုံး၍ မသေဆုံးနိုင်သောခန္ဓာကိုယ် LV2 မှ မရှုံးနိမ့်နိုင်သောခန္ဓာကိုယ် LV 3 သို့ အဆင့်မြှင့်တင်ရန်ပင် စိတ်ဆန္ဒ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တိုက်ပွဲတိုင်းတွင် ဒင်္ဂါး ၁၀၀,၀၀၀ ကျော် ရရန် မလွယ်ကူသလို၊ ကျန်းနန်ခံတပ်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ကပ်ဘေးကဲ့သို့သော စစ်ပွဲမျိုးမှာလည်း မကြာခဏ ဖြစ်လေ့မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ကျန့်ဖုန်းအနေဖြင့် ထိုကဲ့သို့ စစ်ပွဲမျိုး ထပ်မံမဖြစ်ပွားရန်သာ အလိုရှိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မျိုးချစ်ရဲဘော်များစွာ သေဆုံးခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော် သေချာစွာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် ထိုအစီအစဉ်ကို လက်လျှော့လိုက်သည်။
သူ၏ မသေဆုံးနိုင်သောခန္ဓာကိုယ် LV2 ၏ ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအား အကန့်အသတ်ဖြစ်သော အမှတ် ၁၀,၀၀၀ သို့ပင် မရောက်သေးသဖြင့် ယခု အဆင့်မြှင့်ရန်မှာ စောလွန်းသေးသည်။ ယခုအချိန်တွင် အရေးအကြီးဆုံး တာဝန်မှာ ဆေးမီးဖိုကို အဆင့်မြှင့်ရန် ဖြစ်သည်။
ဤတိုက်ပွဲအပြီးတွင် သူ၏ သိုလှောင်ခန်းအတွင်း၌ နတ်ဆိုးအလောင်းများစွာ ရှိနေသလို၊ လုံဟောက်ချန်၊ ယန်ဝမ်ကျောက်၊ သွမ့်ယီနှင့် လုရှီး တို့၏ အဖွဲ့လေးဖွဲ့မှာလည်း ဆုလာဘ်များစွာ ရရှိထားသဖြင့် နတ်ဆိုးအလောင်းများ လိုအပ်မည် မဟုတ်ပေ။
စစ်ပွဲမတိုင်မီက ကျန့်ဖုန်းသည် လုံဟောက်ချန်တို့အား စစ်ပွဲပြီးလျှင် ကိုယ်ခန္ဓာအားတိုးဆေးများ ပေးမည်ဟု ကတိပေးထားခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ကျန့်ဖုန်း ပထမဆုံး လုပ်ရမည့်အရာမှာ ဆေးမီးဖိုကို အဆင့်မြှင့်ရန် ဖြစ်သည်။
ထို့နောက်တွင်မှ သူ၌ အဆင့်မြှင့်ရန် လိုအပ်နေသော ကျွမ်းကျင်မှုများကို ဆက်လက် ဆောင်ရွက်ရပေမည်။
အခန်း (၁၈၇) - မင်းက တော်တော်ဆိုးတာပဲ (၁)
"စနစ်၊ ဆေးမီးဖိုကို အဆင့်မြှင့်လိုက်တော့"
ကျန့်ဖုန်းက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
"ဒင်၊ စနစ်ဒင်္ဂါး ၅၀,၀၀၀ နှုတ်ယူပြီးပါပြီ၊ ဂုဏ်ယူပါတယ် အသုံးပြုသူ၊ သင်သည် ဆေးမီးဖို MAX ကို ရရှိသွားပါပြီ၊ သင်၏ လက်ရှိ စနစ်ဒင်္ဂါး လက်ကျန်မှာ ၇၉,၃၀၀ ဖြစ်ပါသည်"
"စနစ်၊ နတ်ဘုရားအကာအကွယ် LV1၊ ကြယ်ကြွေခြင်း LV1 နဲ့ သွေးဆာသောအရှိန်အဝါ LV1 တို့ကို အဆင့်မြှင့်မယ်"
"ဒင်၊ စနစ်ဒင်္ဂါး ၆၀,၀၀၀ နှုတ်ယူပြီးပါပြီ၊ ဂုဏ်ယူပါတယ် အသုံးပြုသူ၊ သင်သည် နတ်ဘုရားအကာအကွယ် LV2၊ ကြယ်ကြွေခြင်း LV2 နှင့် သွေးဆာသော အရှိန်အဝါ LV2 တို့ကို ရရှိသွားပါပြီ၊ သင်၏ လက်ရှိ စနစ်ဒင်္ဂါး လက်ကျန်မှာ ၁၉,၃၀၀ ဖြစ်ပါသည်"
နတ်ဘုရားအကာအကွယ် LV2 (အသုံးပြုရန်မလို): အသုံးပြုသူ သည် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ချိန်တွင် အသက်ဝင်မည်ဖြစ်ပြီး အဖွဲ့ဝင်များသည် အဆင့် ၇ ဒြပ်စင်ဒိုင်းတစ်ခု ရရှိမည်။ ဒိုင်းမှာ ပျက်စီးသွားပြီးပါက စက္ကန့် ၆၀ အကြာတွင် ပြန်လည်အသက်ဝင်မည်။
ကြယ်ကြွေခြင်း LV2 (အသုံးပြုရန်လို): ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၂,၀၀၀ ကုန်ဆုံးစေပြီး ကောင်းကင်မှ အချင်း ၁၀ မီတာရှိသော ဥက္ကာခဲ ၃ လုံးကို ဆင့်ခေါ်မည်။
သွေးဆာသော အရှိန်အဝါ LV2 (အသုံးပြုရန်မလို): အသုံးပြုသူ ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းအောက် လျော့နည်းသွားပါက ဤအစွမ်းမှာ အလိုအလျောက် ပေါ်ထွက်လာမည်။ အသုံးပြုသူ သည် ရန်သူတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်တိုင်း ထိုသူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းကို စုပ်ယူနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ အသုံးပြုသူ ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိပါက ဤအစွမ်းမှာ အလိုအလျောက် ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားမည်။
ကျွမ်းကျင်မှု သုံးခုကို ဆက်တိုက် အဆင့်မြှင့်ပြီးနောက်တွင် ကျန့်ဖုန်း ဤတိုက်ပွဲမှ ရရှိခဲ့သော စနစ်ဒင်္ဂါးများအားလုံးမှာ ကုန်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ သူ၏အဖွဲ့နှင့် သူကိုယ်တိုင်၏ ခွန်အားကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။
နတ်ဘုရားအကာအကွယ် LV2 သည် LV1 နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဒိုင်း၏ ခံနိုင်ရည်မှာ အလွန်ကြီးမားသွားသည်။ LV1 ရှိစဉ်က ဒိုင်း၏ ခံနိုင်ရည်မှာ အဆင့် ၆ ခန့်သာ ရှိသော်လည်း LV2 တွင်မူ အဆင့် ၇ ဒိုင်းအဆင့်သို့ တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိသွားသည်။
ပြန်လည်အသက်ဝင်ရန် ကြာချိန်မှာ ပို၍ကြာသွားသော်လည်း လက်ရှိတွင် အဆင့် ၅ အထွတ်အထိပ်၌ ရှိနေကြသော ကျန်းရှင်းရန်နှင့် အခြားသူများအတွက်မူ အဆင့် ၇ ဒြပ်စင်ဒိုင်းကို ဖောက်ထွက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။
အဆင့် ၇ ရန်သူတစ်ဦးနှင့် တစ်ဦးချင်း ရင်ဆိုင်ရလျှင်သာ ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် နံပါတ် ၂၁ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ အနေဖြင့် အမြဲတမ်း အဖွဲ့လိုက် တိုက်ခိုက်လေ့ရှိသဖြင့် အဆင့် ၇ ပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် တစ်ဦးချင်း ရင်ဆိုင်ရမည့် အခြေအနေမျိုးမှာ အလွန်နည်းပါးသည်။
ထို့ကြောင့် နတ်ဘုရားအကာအကွယ် LV2 မှာ လူတိုင်း၏ လုံခြုံရေးအတွက် အားအကောင်းဆုံး အာမခံချက်ပင် ဖြစ်သည်။
အနည်းဆုံးတော့ အဆင့် ၇ အောက် ရန်သူများနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် တစ်ချက်တည်းနှင့် အသတ်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။
အဆင့် ၈ ပညာရှင်နှင့် တွေ့၍ အဆင့် ၇ ဒြပ်စင်ဒိုင်းမှာ တစ်ချက်တည်းနှင့် ပျက်စီးသွားလျှင်ပင်၊ ထိုတိုက်ခိုက်မှု၏ အရှိန်မှာ များစွာ လျော့ကျသွားမည်ဖြစ်ရာ ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအား ၄,၀၀၀ ခန့်ရှိသော ကျန်းရှင်းရန်တို့အတွက် တိုက်ရိုက် သေဆုံးနိုင်ခြေ မရှိတော့ပေ။
ကြယ်ကြွေခြင်း ကျွမ်းကျင်မှုမှာလည်း ကြာမြင့်စွာကတည်းက ထုတ်သုံးခြင်း မရှိသလောက် ဖြစ်နေသော်လည်း ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ငြင်းမရနိုင်ပေ။ LV2 သို့ အဆင့်မြှင့်ပြီးနောက်တွင်မူ ဤကျွမ်းကျင်မှုမှာ သာမန် အဆင့် ၇ တိုက်ခိုက်ရေးမှော်ထက် မနိမ့်ကျတော့ဘဲ အဆင့် ၇ မှော်များအကြားတွင်ပင် အလွန်အစွမ်းထက်သော ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သွေးဆာသော အရှိန်အဝါ ကျွမ်းကျင်မှုကိုမူ ကျန့်ဖုန်းအနေဖြင့် အသုံးမပြုရသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။
ယခင် အဆင့် ၈ လနတ်ဆိုးနှင့် တိုက်ပွဲတွင်ပင် ကျန့်ဟောက်နှင့် ပူးပေါင်း၍ လျင်မြန်စွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ဤအစွမ်း ပေါ်ထွက်လာရမည့် အခြေအနေထိ လျော့နည်းခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
သို့သော် ယခုအချိန်တွင် စနစ်ဒင်္ဂါးများ ရှိနေသဖြင့် အဆင့်မြှင့်ထားခြင်းက မမှားပေ၊ ၎င်းမှာ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခံရသည့် အခါမျိုးတွင် ကျန့်ဖုန်း၏ တိုက်ပွဲဝင်နိုင်စွမ်းကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ကျန်ရှိနေသော စနစ်ဒင်္ဂါး ၂၀,၀၀၀ ခန့်ကိုလည်း ကျန့်ဖုန်းအနေဖြင့် အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ မကြာမီအချိန်အတွင်း တိုက်ပွဲများ ရှိလာမည်မဟုတ်သဖြင့် ဤဒင်္ဂါးများကို သိမ်းထားခြင်းမှာ အကျိုးမရှိပေ။
ကျန့်ဖုန်းက စနစ်သို့ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
"စနစ်၊ ပါရမီဆေးရည် ကိုးပုလင်း ဝယ်မယ်"
"ဒင်၊ စနစ်ဒင်္ဂါး ၁၃,၅၀၀ နှုတ်ယူပြီးပါပြီ၊ ဂုဏ်ယူပါတယ် အသုံးပြုသူ၊ သင်သည် ပါရမီဆေးရည် ကိုးပုလင်း ရရှိသွားပါပြီ၊ သင်၏ လက်ရှိ စနစ်ဒင်္ဂါး လက်ကျန်မှာ ၅,၈၀၀ ဖြစ်ပါသည်"
ကျန့်ဖုန်း သူ၏လက်ဖဝါးကို ဖြန့်လိုက်ရာ ကျောက်စိမ်းပုလင်းငယ် ကိုးလုံး ပေါ်လာသည်။
ကျန့်ဖုန်းက ၎င်းတို့ကို တစ်လုံးချင်း ဖွင့်ကာ သူ၏ပါးစပ်ထဲသို့ အကုန်လောင်းထည့်လိုက်သည်။ အေးမြသော စွမ်းအင်တစ်ခုက ပါးစပ်မှတစ်ဆင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားရာ ကျန့်ဖုန်းအနေဖြင့် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ချွေးပေါက်များအားလုံး ပွင့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
ကျန့်ဖုန်း မျက်လုံးများကို မှိတ်၍ ထိုခံစားမှုကို ခံစားနေလိုက်သည်။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားတစ်ခုက အလုပ်လုပ်နေပြီး ကျန့်ဖုန်းအနေဖြင့် အခန်းအတွင်းရှိ အလင်းဒြပ်စင်များမှာ သူနှင့် ပို၍ပင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လာသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။
အလင်းသားတော် တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ အလင်းဒြပ်စင်အပေါ် ရင်းနှီးမှုမှာ မြင့်မြတ်နတ်ဆိုးတိုက်ကြီး ပေါ်တွင် အထွတ်အထိပ်၌ ရှိနေပြီး၊ အများဆုံးဆိုလျှင် လုံဟောက်ချန်တစ်ဦးသာ သူနှင့် ယှဉ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ယခုတွင် ကျန့်ဖုန်းအနေဖြင့် အလင်းဒြပ်စင်များမှာ သူ၏ထံသို့ ရူးသွပ်စွာ တိုးဝင်လာပြီး သူ၏ဘေးတွင် ကခုန်နေကြသည်ကို ခံစားနေရသည်။ အလင်းဒြပ်စင်များမှာ အလင်းဒြပ်စင်၏ အတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအား အပြည့်အဝရှိသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဤလောကတွင် ပေါ်ပေါက်လာခြင်းအတွက် ဝမ်းမြောက်စွာ အောင်ပွဲခံနေကြသကဲ့သို့ပင်။
တစ်ညတာ ကုန်ဆုံးပြီးနောက် ကျန့်ဖုန်း မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏ ဖျော့တော့သော ရွှေရောင်မျက်ဝန်းများမှာ အညစ်အကြေးကင်းစင်ပြီး ပို၍ပင် ကြည်လင်နေသည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အသန့်စင်ဆုံး အလင်းဒြပ်စင်များကိုသာ ခံစားနေရပြီး ကျန့်ဖုန်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အဆုံးမဲ့သော အလင်းဒြပ်စင်များဖြင့် စုစည်းထားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။
ယခုအချိန်တွင် ကျန့်ဖုန်း၏ နတ်ဘုရားအချစ်တော်ခန္ဓာကိုယ်မှာ နိုးထခြင်း မရှိသေးသော်လည်း၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူခံစားနေရကာ အလင်းဒြပ်စင်များကို စိတ်အလိုရှိသလို ဆင့်ခေါ်နိုင်၊ ပျောက်ကွယ်စေနိုင်သော အစွမ်းမျိုး ပိုင်ဆိုင်နေပြီဖြစ်သည်။
ယခုအခါ ကျန့်ဖုန်း၏ မွေးရာပါ အတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအား မှာ တစ်ရာကို ကျော်လွန်သွားပြီဖြစ်ရာ၊ သူသည် မြင့်မြတ်နတ်ဆိုးတိုက်ကြီး ပေါ်တွင် အလင်းဒြပ်စင်နှင့် အရင်းနှီးဆုံးသူဖြစ်ကြောင်း ချွင်းချက်မရှိ ပြောနိုင်ပြီဖြစ်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသိထားသလောက် လုံဟောက်ချန်မှာ နတ်ဘုရားအချစ်တော်စွမ်းရည်နိုးထခြင်း မရှိသေးဘဲ သူ၏ မွေးရာပါ အတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အများဆုံး ၉၉ အထိသာ ရှိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
မူလဇာတ်လမ်းအတိုင်းဆိုလျှင် လုံဟောက်ချန်သည် အလင်းဒြပ်စင်ဝိညာဉ်ကို ရရှိပြီးနောက် ၎င်းကို နှစ်ကြိမ်ဆက်တိုက် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲစေခဲ့ရာမှ သူ၏ မွေးရာပါ အတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ၉၇ မှ ၉၉ သို့ တိုးလာခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ ဘုရားကျောင်းမဟာမိတ်အတွင်း၌ ရှန့်ချိုင်အာ တစ်ဦးသာလျှင် ကျန့်ဖုန်းနှင့် အတူ မွေးရာပါ အတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအား အပြည့်ရှိသူ ဖြစ်သည်။
ရှန့်ချိုင်အာ၏ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အစပိုင်းက ၉၃ သာ ရှိသော်လည်း ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ဝိညာဉ်မီးဖို နှင့် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း နတ်ဘုရားဓား တို့နှင့် ပေါင်းစပ်မိရာမှ ၁၀၀သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ကျန့်ဖုန်းသည် ကျန်းရှင်းရန်ကို သတိရသွားသည်။
သူမ၏ မွေးရာပါ အတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ၇၀ သာ ရှိပြီး၊ အဆင့် ၉ သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် ပါရမီရှိသော်လည်း အနည်းငယ် ခက်ခဲနေဆဲပင်။
ကျန့်ဖုန်းအနေဖြင့် ကျန်းရှင်းရန်၏ ပါရမီကိုလည်း မြှင့်တင်ပေးချင်သည်။
နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ စတင်ဖွဲ့စည်းချိန်ကတည်းက ကျန်းရှင်းရန်မှာ သူမ၏ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား နည်းပါးမှုအတွက် စိတ်ပူနေခဲ့ရပြီး၊ ကျန့်ဖုန်းနှင့် ရှိနေသည့် ကွာဟချက်ကို ကြိုးစားမှုဖြင့်သာ အစားထိုးနိုင်ရန် အမြဲ အားထုတ်ခဲ့သည်။
သို့သော် တစ်ခါတစ်ရံတွင် ပါရမီချင်း ကွာဟမှုကို ကြိုးစားမှုသက်သက်ဖြင့် မဖြည့်ဆည်းနိုင်ပေ။ ထို့အပြင် ကျန့်ဖုန်းမှာ စနစ်ကို သုံးနေသည့် လူထူးလူဆန်း တစ်ဦး ဖြစ်နေသည်မဟုတ်ပါလား။
"စနစ်၊ တခြားသူတွေရဲ့ မွေးရာပါ အတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားကို မြှင့်ပေးနိုင်တဲ့ နည်းလမ်း ရှိလား"
"ဒင်၊ ပါရမီဆေးရည် (အများသုံးဗားရှင်း): မွေးရာပါ အတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအား တစ်မှတ် မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။ စျေးနှုန်း: စနစ်ဒင်္ဂါး ၁၀,၀၀၀"
ကျန့်ဖုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် စနစ်ဆိုင် ပေါ်လာပြီး ထိပ်ဆုံးတွင် ပါရမီဆေးရည် ရှိနေသည်။
ကျန့်ဖုန်းကိုယ်တိုင် သုံးခဲ့သော အသုံးပြုသူ သီးသန့်ဗားရှင်း နှင့် မတူဘဲ ဤဆေးမှာ အလွန်ပင် စျေးကြီးလှသည်။ လက်ရှိအချိန်တွင် ကျန့်ဖုန်းအနေဖြင့် လုံးဝ မဝယ်နိုင်သေးပေ။
ပါရမီ တစ်မှတ်တိုးဖို့ စနစ်ဒင်္ဂါး ၁၀,၀၀၀ တဲ့လား၊
စနစ်ရေ... မင်း ဓားပြပဲ တိုက်ပါတော့လား........
ကျန့်ဖုန်း စိတ်ထဲမှ ဒေါသတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။ ကျန်းရှင်းရန်၏ ပါရမီကို မြှင့်တင်ပေးမည့်အစား ကျန့်ဖုန်းအနေဖြင့် သူကိုယ်တိုင်နှင့် သူ၏အဖွဲ့၏ ခွန်အားကို ဦးစားပေး မြှင့်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပါရမီမြှင့်တင်မှုမှာ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို သိသိသာသာ ပြောင်းလဲစေနိုင်ခြင်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ကျန်းရှင်းရန်၏ ပါရမီကို ၈၀ သို့မဟုတ် ၉၀ အထိ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပါက သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအရှိန် ပိုမြန်လာမည်ဖြစ်သလို၊ မှော်အတတ်များ သုံးသည့်အခါ ပြင်ဆင်ချိန်ကို လျှော့ချနိုင်ပြီး စွမ်းအားကိုလည်း မြှင့်တင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
သို့သော် သူမ၏ ပါရမီကို ၈၀ အထိ ရောက်အောင် မြှင့်တင်ရန်အတွက် စနစ်ဒင်္ဂါး ၁၀၀,၀၀၀ လိုအပ်သည်။ ယခု ကျန့်ဖုန်းအတွက်ပင် စနစ်ဒင်္ဂါး ၁၀၀,၀၀၀ ကို လျင်မြန်စွာ ရရှိရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။
ကျန်းရှင်းရန်၏ ပါရမီကို မြှင့်တင်ပေးမည့် ကိစ္စမှာ နောက်မှသာ လုပ်ဆောင်ရတော့မည် ထင်သည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ထာဝရမျှော်စင်ကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားအဆင့် ပစ္စည်းတစ်ခု ရှိနေသဖြင့် ကျန်းရှင်းရန်၊ ဝမ်မင်၊ ယောင်လီ၊ မုရုံရှန်းအာနှင့် ဖန်းလီတို့၏ ခွန်အား တိုးတက်မှုမှာ လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
သူတို့၏ မျိုးဆက်များအကြားတွင် မည်သည့်အဖွဲ့မှ နံပါတ် ၂၁ အဖွဲ့၏ ခွန်အားတိုးတက်မှု အရှိန်ကို မမှီနိုင်ပေ။
အခန်း (၁၈၈) - မင်းက တော်တော်ဆိုးတာပဲ (၂)
စစ်ပွဲပြီးဆုံးသွားသောအခါ နံပါတ် ၂၁ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့သည် သူတို့၏ ထူးချွန်သော စွမ်းဆောင်ရည်ကြောင့် ကျန်းနန်ခံတပ် စစ်တပ်ထံမှ ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ် ၁၀၀,၀၀၀ ဆုချီးမြှင့်ခြင်း ခံရသည်။
အခြား အဖွဲ့များမှာလည်း အမှတ်များ ရရှိကြသော်လည်း နံပါတ် ၂၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက များစွာ လျော့နည်းလှသည်။ နံပါတ် ၂၂ အဖွဲ့ပင်လျှင် ၃၀,၀၀၀ သာ ရရှိခဲ့သည်။
နံပါတ် ၂၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လုံဟောက်ချန်တို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ များစွာ နိမ့်ကျနေပြီး သူတို့၏ တောက်ပမှုမှာ ဖုံးကွယ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။
နံပါတ် ၂၁ အဖွဲ့မှာ ရမှတ် ၁၀၀,၀၀၀ ရရှိရသည့် အဓိက အကြောင်းရင်း နှစ်ချက် ရှိသည်။
ပထမအချက်မှာ သူတို့သည် အခြားအဖွဲ့များကို ဦးဆောင်ကာ ရှေ့တန်းမှ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ထိုနေရာတွင် အကြီးမားဆုံး ဖိအားကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒုတိယအချက်မှာ ကျန့်ဖုန်းနှင့် ကျန့်ဟောက်တို့ ပူးပေါင်းကာ အဆင့် ၈ လနတ်ဆိုးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
မြေပြင်စစ်မြေပြင်တွင် အဆင့် ၈ ပညာရှင်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာခြင်းမှာ လူသားစစ်သည်များအတွက် ဘေးအန္တရာယ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကျန့်ဖုန်း၏ အချိန်မီ တားဆီးမှုကြောင့် အဆင့် ၈ လနတ်ဆိုး၏ သတ်ဖြတ်မှုမှ လူသားစစ်သည်များစွာ လွတ်မြောက်ခဲ့ရသည်။
ထို့အပြင် ထိုပညာရှင်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်းမှာ လူသားစစ်တပ်၏ စိတ်ဓာတ်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခဲ့ပြီး စစ်ပွဲ၏ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲစေကာ နောက်ဆုံး အောင်ပွဲအတွက် ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးကို ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။
အရေးပေါ် စစ်ပွဲတာဝန်များမှာ မဖြစ်မနေ ပါဝင်ရမည့် တာဝန်များ ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုတာဝန်များတွင် ထူးချွန်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ပါက ရရှိသော ဆုလာဘ်မှာ အခြားတာဝန်များထက် များစွာ ပိုမိုမြင့်မားသည်။
ဤတိုက်ပွဲ တစ်ခုတည်းကြောင့်ပင် စစ်သည်အဆင့် အဖွဲ့များအားလုံး ရမှတ်အမြောက်အမြား ရရှိခဲ့ကြရာ၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယခုတိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့သော အဖွဲ့များအားလုံးသည် မြင့်မြတ်မြို့တော်သို့ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ရောက်သွားပါက ဗိုလ်အဆင့်သို့ အဆင့်တိုးမြှင့်ခံရရန် လုံလောက်သော ရမှတ်များ ရရှိထားကြပြီ ဖြစ်သည်။
ရုတ်တရက် တံခါးခေါက်သံ ကြားလိုက်ရသည်။
"ကျန့်ဖုန်း၊ ရှိလား"
အဖွဲ့ထဲတွင် ကျန်းရှင်းရန် တစ်ဦးတည်းသာ ကျန့်ဖုန်းကို နာမည်ဖြင့် ခေါ်လေ့ရှိသည်။ ကျန်သူများမှာ ဘော့စ် သို့မဟုတ် ခေါင်းဆောင်ဟုသာ ခေါ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ခေါ်သံကို ကြားရုံဖြင့် အပြင်တွင် ရှိနေသူမှာ ကျန်းရှင်းရန် ဖြစ်ကြောင်း ကျန့်ဖုန်း သိလိုက်သည်။
ကျန့်ဖုန်း တံခါးဖွင့်ပေးလိုက်ပြီး ကျန်းရှင်းရန်ကို အခန်းထဲသို့ ဆွဲသွင်းကာ တံခါးပြန်ပိတ်ပြီး သူမကို ငုံ့၍ နမ်းလိုက်သည်။
အတော်ကြာမှ ကျန်းရှင်းရန်က ကျန့်ဖုန်း၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ရုန်းထွက်လိုက်ပြီး အမောတကော ပြောလိုက်သည်။
သူမ၏ အသက်ရှုသံများမှာ မမှန်တော့ဘဲ လှပသော မျက်နှာလေးမှာလည်း ရှက်သွေးဖြာကာ နီရဲနေသဖြင့် ခဏတာမျှ မှင်တက်စရာပင် ကောင်းနေသည်။
"ရှင်...ရှင် ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ"
"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ မင်း ရှက်နေတာလေးကို မြင်ချင်လို့ပါ"
ကျန့်ဖုန်းက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ရှင်က သိပ်ဆိုးတာပဲ"
ကျန်းရှင်းရန်က တိုးတိုးလေး ပြောရင်း ခေါင်းငုံ့ထားလိုက်ရာ သူမ၏ ဝင်းပသော လည်တိုင်မှ နားရွက်များအထိ နီမြန်းသွားခဲ့သည်။ ဤကောင်မလေးမှာ အခုထိ ရှက်တတ်နေဆဲပင်။
"ဟားဟား"
ကျန့်ဖုန်းသည် ကျန်းရှင်းရန်၏ နူးညံ့ချောမွေ့သော လက်ကလေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။
"ငါ့ကို တစ်ခုခု ပြောစရာ ရှိလို့လား"
"ဘာမှမရှိရင် ရှင့်ဆီကို လာလို့မရဘူးလား"
ကျန်းရှင်းရန်က မျက်စောင်းလေး ထိုးရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ရတာပေါ့"
ကျန့်ဖုန်းက ပြောသည်။
"ကျန်းနန်ခံတပ်က ဘာလို့ ငါတို့အတွက် အခန်း နှစ်ခန်း စီစဉ်ပေးရတာလဲလို့ တွေးနေတာ၊ ဖြုန်းတီးရာ ရောက်တာပေါ့၊ အခန်း တစ်ခန်းဆိုရင် လုံလောက်နေပြီလေ"
ကျန်းရှင်းရန်က ကျန့်ဖုန်း၏ စနောက်သော စကားကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။
“သူရဲကောင်းချုပ်က ပြောခိုင်းလိုက်တာ၊ အခု ဘုန်းတော်ကြီးဘုရားကျောင်းရဲ့ အစည်းအဝေးခန်းမကြီးကို အစည်းအဝေး တက်ဖို့ လာခဲ့ပါတဲ့"
"အစည်းအဝေး ဘာအစည်းအဝေးလဲ"
ကျန့်ဖုန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူက သာမန် ဗိုလ်အဆင့် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ ကျန်းနန်ခံတပ်ရဲ့ ဘယ်လို အစည်းအဝေးမျိုးက သူ့ကို တက်ခိုင်းရတာလဲ။
ထို့နောက်မှ သူ စဉ်းစားမိသည်၊ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဟန်စစ်က သူ့ကို ဘုန်းတော်ကြီးဘုရားကျောင်းမှ အဆင့်မြင့် အရာရှိကြီးများနှင့် မိတ်ဆက်ပေးကာ အနာဂတ်အတွက် ပြင်ဆင်ပေးလိုခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
"ကျွန်မလည်း မသိဘူး၊ ရှင် အခုပဲ တိုက်ရိုက် သွားလိုက်တော့"
ကျန်းရှင်းရန်က ပြောသည်။
"ကောင်းပြီ"
ကျန့်ဖုန်း မထွက်ခွာမီ သူမကို ထပ်မံ စနောက်လိုက်သဖြင့် ကျန်းရှင်းရန် ရှက်ရွှံ့ကျန်ရစ်ခဲ့ကာ သူကမူ ဘုန်းတော်ကြီးဘုရားကျောင်း၏ အစည်းအဝေးခန်းမသို့ တစ်ဦးတည်း ထွက်လာခဲ့သည်။
လမ်းတွင် အစောင့်အချို့ကို မေးမြန်းပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အစည်းအဝေးခန်းမကို တွေ့ရှိသွားသည်။ သို့သော် သူ ရောက်သွားချိန်တွင် တံခါးဝရှိ အစောင့်နှစ်ဦးက တားဆီးလိုက်သည်။
"မင်း ဘယ်သူလဲ ဒါက အရေးကြီး အစည်းအဝေး ဧရိယာပဲ၊ အနားမကပ်ရဘူး၊ ခေါင်းဆောင်တွေအားလုံး အထဲမှာ အစည်းအဝေး လုပ်နေကြတယ်"
"ကျွန်တော့်နာမည်က ကျန့်ဖုန်းပါ၊ ဗိုလ်အဆင့် နံပါတ် ၂၁ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်ပါ၊ သူရဲကောင်းချုပ် ဟန်စစ်က ကျွန်တော့်ကို လာခိုင်းလိုက်တာပါ"
ကျန့်ဖုန်းက ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။
ကျန့်ဖုန်း၏ သဘာဝမှာ အေးအေးဆေးဆေး နေတတ်သူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ စည်းကမ်းချက်များကို မထိပါးသရွေ့ သူသည် လူတိုင်းအပေါ် နူးညံ့စွာ ဆက်ဆံတတ်သည်။
"မင်းက ကျန့်ဖုန်းလား အဆင့် ၈ လနတ်ဆိုးကို သတ်ပြီး စစ်အခြေအနေကို ပြောင်းလဲစေခဲ့တဲ့၊ ရဲဘော်များစွာကို ကယ်တင်ခဲ့တဲ့ သူရဲကောင်းလား"
အစောင့်တစ်ဦးက အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။
ဤ သူရဲကောင်း ဆိုသော အသုံးအနှုန်းကြောင့် ကျန့်ဖုန်း အနည်းငယ် ရှက်သွားရသည်။
သူက ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်က ကျန့်ဖုန်းပါ၊ ဒါပေမဲ့ သူရဲကောင်းဆိုတာကတော့ ကျန်းနန်ခံတပ်ကို စောင့်ရှောက်နေတဲ့ စစ်သည်တော်တွေ အားလုံးက သူရဲကောင်းတွေပါပဲ"
အခြားအစောင့်တစ်ဦးမှာမူ ကျန့်ဖုန်း၏ မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ခုနက အထဲဝင်သွားသည့် လူငယ်ထက်ပင် ဤသူက ပို၍ ချောမောနေသည်ကို သူ သတိထားမိလိုက်သည်။ သူက ကျန့်ဖုန်း၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို အတည်ပြုနိုင်သော်လည်း စည်းကမ်းအရ ပြောလိုက်သည်။
"ကျေးဇူးပြုပြီး နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် တံဆိပ်ကို ပြပေးပါ"
ကျန့်ဖုန်း သူ၏ ဗိုလ်အဆင့် နံပါတ် ၂၁ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် တံဆိပ်ကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။ အစောင့်က စစ်ဆေးပြီးနောက် တံဆိပ်ကို နှစ်လက်ဖြင့် ပြန်ပေးလိုက်သည်။
"ခေါင်းဆောင်ကျန့်၊ အထဲကို ကြွပါ"
အစောင့်နှစ်ဦးက လမ်းဖယ်ပေးလိုက်သည်။
အမှန်တကယ်တော့ သူတို့သည် ကျန့်ဖုန်း၏ ရုပ်ရည်ကို အကျွမ်းတဝင် ရှိပြီးသားဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တိုက်ပွဲအတွင်း ကျန့်ဖုန်းက သံချပ်ကာ မဝတ်ဆင်ထားသလို၊ သူ၏ ရုပ်ရည်မှာလည်း အလွန်ပင် ထင်ရှားလှသဖြင့် မြင်ဖူးသူတိုင်း မမှတ်မိဘဲ မနေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ကျန့်ဖုန်း ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်လှမ်းသွားလိုက်သည်။
အတွင်းထဲတွင် ကြီးမားသော စခရင်တစ်ခု ရှိပြီး လူပေါင်းရာချီ၍ ရုပ်တုတစ်ခုကို ဝတ်ပြုနေပုံကို ပြသထားသည်။
ထိုရုပ်တုမှာ အလင်းနတ်သမီး၏ ရုပ်တု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန့်ဖုန်းသည် ဤရုပ်တုကို သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်းတွင်လည်း မြင်ဖူးထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
စခရင်၏ အခြားတစ်ဖက်သို့ လှမ်းသွားသောအခါ ဘုန်းတော်ကြီးဘုရားကျောင်း၏ ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်းရှိ အစည်းအဝေးခန်းမ မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံး ပေါ်လာသည်။
၎င်းမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပြီး နန်းတော်ကြီးတစ်ခုနှင့်ပင် တူနေသည်။ အခန်းတစ်ခုလုံးမှာ လေးထောင့်ပုံစံ ဖြစ်ပြီး အမိုးခုံးမှာ ပေ ၂၀ ကျော် မြင့်သည်။ အပေါ်မှ လှပသော ဖန်မီးဆိုင်းများ တွဲလောင်းကျနေသည်။ အတွင်းတွင် သက်သောင့်သက်သာရှိသော ဆိုဖာများ ရှိပြီး အရှေ့ဘက်ဆုံးတွင် ၁.၅ မီတာခန့် မြင့်သော စင်မြင့်တစ်ခု ရှိသည်။
ယခုအချိန်တွင် စင်မြင့်ပေါ်ရှိ စားပွဲရှည်ကြီးတွင် လူတစ်စု ထိုင်၍ စကားပြောနေကြသည်။
"ကျန့်ဖုန်း၊ မင်း ရောက်လာပြီပဲ..."
အခန်း (၁၈၉) - အရှက်မရှိတဲ့ အဖိုးကြီး (၁)
ကျန့်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများက တစ်ခန်းလုံးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ၊ ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် အနည်းဆုံး လူအယောက် ၃၀ ခန့် စုဝေးနေကြသည်။
သူ၏အကြည့်များ ရွေ့လျားသွားစဉ်၊ အကျွမ်းတဝင်ရှိသော ပုံရိပ်ဖြစ်သည့် သူရဲကောင်းချုပ် ဟန်စစ်ကို ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရပြီး၊ ဟန်စစ်၏နောက် မနီးမဝေးတွင် လုံဟောက်ချန် နှင့် ရှန့်ချိုင်အာ တို့သည် ကျောက်ရုပ်နှစ်ရုပ်ကဲ့သို့ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေကြသည်။ သူတို့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ထူးခြားသည့် အရှိန်အဝါများကြောင့် လျစ်လျူရှုရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
စားပွဲ၏ ထိပ်ဆုံးတွင် ဆံပင်ဖြူဖြူနှင့် အဖိုးကြီးတစ်ဦး ထိုင်နေသည်။ သူသည် ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ ထိုဝတ်ရုံမှာ လေထဲတွင် အသာအယာ လွင့်မြောနေသော်လည်း သူ၏ အလုပ်အကိုင် လျှို့ဝှက်ချက်ကိုမူ ခန့်မှန်း၍မရနိုင်ပေ။
ဤနေရာသည် ဘုန်းတော်ကြီးဘုရားကျောင်း၏ ဌာနချုပ်ဖြစ်ရာ၊ ဤအစည်းအဝေးခန်းမ၏ ထိပ်ဆုံးတွင် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နိုင်သူမှာ ဘုန်းတော်ကြီးဘုရားကျောင်း၏ အဆင့်မြင့်ပြီး အာဏာရှိသော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်ရပေမည်။
သူသည် စကားတစ်လုံးမျှမပြောဘဲ ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေရုံသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ တစ်ခန်းလုံးမှာ သူ့ကို ဗဟိုပြုနေသကဲ့သို့ ထူးခြားသော အရှိန်အဝါတစ်ခုနှင့် မမြင်နိုင်သော ဂုဏ်သရေများ သူ၏ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် မည်သူမျှ မလေးမစား မပြုဝံ့သလို သူ၏ တည်ရှိမှုကိုလည်း လျစ်လျူမရှုနိုင်ကြပေ။
ကျန့်ဖုန်း သိထားသလောက်၊ လက်ရှိ ဘုန်းတော်ကြီးဘုရားကျောင်း၏ ဘုရားကျောင်းသခင်အမည်မှာ လင်းရှောင်ဖြစ်ပြီး၊ ဤအဖိုးကြီး၏ အဆင့်အတန်းမှာ လင်းရှောင်ထက်ပင် ပို၍ မြင့်မားနေသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။
သူသည် လင်းရှောင်၏ အဘိုးဖြစ်ပြီး၊ ဘုန်းတော်ကြီးဘုရားကျောင်းနှင့် ဘုရားကျောင်းမဟာမိတ်အတွင်း၌ အလွန်လေးစားခြင်း ခံရသော အကြီးအကဲလင်း ပင် ဖြစ်သည်။
ဟန်စစ်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကျန့်ဖုန်းမှာ မဆိုင်းမတွဘဲ ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်ကာ၊ တည့်မတ်စွာ ရပ်လျက် ရိုသေသော အလေးပြုခြင်းကို ပြုလုပ်ပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် သတင်းပို့လိုက်သည်။
"နံပါတ် ၂၁ ဗိုလ်အဆင့် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် ကျန့်ဖုန်း သတင်းပို့ပါတယ်"
ကျန့်ဖုန်း ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဟန်စစ်၏ မျက်နှာတွင် စိတ်အေးသွားမှုနှင့် ဝမ်းသာမှုတို့ ရောယှက်နေသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ လူငယ်တစ်ဦး၏ အောင်မြင်မှုကို မြင်ရသည့် လူကြီးတစ်ဦး၏ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ပျော်ရွှင်နေသော အပြုံးမျိုးပင်။
သူသည် ဂုဏ်ယူကျေနပ်မှု အပြည့်ဖြင့် အနည်းငယ် လှည့်လိုက်ကာ ရောက်ရှိနေသူအားလုံးကို စိတ်အားထက်သန်စွာ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။
"အားလုံးပဲ၊ ဒီလူငယ် ကျန့်ဖုန်းက ကျွန်တော်တို့ သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်းရဲ့ ငြင်းလို့မရတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ဦးပါ၊ သူက ထူးကဲတဲ့ ပါရမီရှင်ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်မှာ အလျင်အမြန် တိုးတက်နေသူ ဖြစ်ပါတယ်၊ သူရရှိမယ့် အလားအလာတွေက အတိုင်းအဆ မရှိဘူး၊ အနာဂတ်မှာ ကြီးမြတ်တဲ့ အောင်မြင်မှုတွေကို ရရှိမယ့်သူပါပဲ"
ကျန့်ဖုန်းသည် ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ဟန်စစ်၏ နောက်သို့ တိုက်ရိုက် လှမ်းသွားကာ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေလိုက်သည်။ သူရပ်နေပုံမှာ ထင်းရှူးပင်တစ်ပင်ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်ခိုင်ခံ့လှသည်။ သူ၏ အကြည့်များမှာ လုံဟောက်ချန်နှင့် ခဏတာ ဆုံသွားပြီး၊ သူက ခေါင်းကို အသာအယာ ငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ ထိုသို့ ခေါင်းငြိမ့်ပြခြင်းမှာ ရဲဘော်ရဲဘက်ချင်း ကြားရှိ နားလည်မှုနှင့် လေးစားမှုကို ဖော်ပြခြင်းပင်။
ကျန့်ဖုန်းသည် လုံဟောက်ချန်နှင့် ရှန့်ချိုင်အာတို့ ဤနေရာတွင် ရှိနေမည်ကို ကြိုတင်တွေးဆထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် အနည်းငယ်မျှ အံ့အားမသင့်ပေ။ လုံဟောက်ချန်သည် ထူးကဲသော ပါရမီရှိသည့် အလင်းသားတော် ဖြစ်ရုံသာမက သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်းအတွင်းရှိ ထင်ရှားသော မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသူလည်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဖခင်မှာ နာမည်ကျော် စီရင်ခြင်းနှင့် အပြစ်ပေးခြင်း နတ်ဘုရားချိတ်ပိတ်သူရဲကောင်းဖြစ်သူ လုံရှင်းယွီဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ အဘိုးမှာ ထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် ချုပ်တည်းခြင်း နတ်ဘုရားချိတ်ပိတ်သူရဲကောင်း လုံထျန်းယန်ဖြစ်သည်။
သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်း၏ လူငယ်မျိုးဆက်များအကြား လုံဟောက်ချန်၏ အဆင့်အတန်းမှာ အမြင့်ဆုံးဖြစ်သည်ဟု ဆိုလျှင်လည်း မမှားပေ။
အကယ်၍ ကျန့်ဖုန်းသာ ကြယ်တံခွန်တစ်ခုကဲ့သို့ သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်းတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်မလာခဲ့ပါက၊ လုံဟောက်ချန်နှင့် တန်းတူပါရမီရှိပြီး ခွန်အားမှာလည်း လုံဟောက်ချန်ထက် အမြဲသာလွန်နေခဲ့သဖြင့် သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်းသည် လုံဟောက်ချန်ကို နောက်တက်မည့် ဘုရားကျောင်းသခင်အဖြစ် ဝန်လေးခြင်းမရှိ သတ်မှတ်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ အလင်းသားတော် တစ်ဦးအနေဖြင့် လုံဟောက်ချန်သည် ကံကြမ္မာ၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ခံရသူဖြစ်ရာ၊ မတော်တဆမှုများ မရှိခဲ့ပါက သူသည် နတ်ဘုရားချိတ်ပိတ်သူရဲကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာပြီး၊ သဘာဝကျစွာပင် သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်း၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာကာ ၎င်းကို တောက်ပသော အနာဂတ်ဆီသို့ ဦးဆောင်သွားမည် ဖြစ်သည်။
ရှန့်ချိုင်အာအတွက်မူ၊ သူမ၏ အဆင့်အတန်းမှာလည်း လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူဘုရားကျောင်းအတွင်း၌ အလွန်အရေးကြီးသည်။ သူမသည် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူဘုရားကျောင်း၏ ပြန်လည်မွေးဖွားသော သူတော်စင်မ ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားကျောင်း၏ အမွေအနှစ်များကို ဆက်ခံကာ ဂုဏ်သိက္ခာကို စောင့်ရှောက်ရမည့် လေးလံသော တာဝန်ကို ပခုံးထမ်းထားသူ ဖြစ်သည်။
သူမသည်လည်း အနာဂတ်တွင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူဘုရားကျောင်း၏ ဘုရားကျောင်းသခင် ဖြစ်လာရန် သတ်မှတ်ခံထားရသူ ဖြစ်သည်။ လုံဟောက်ချန်နှင့် မတူသည်မှာ ရှန့်ချိုင်အာ ဘုရားကျောင်းသခင်အဖြစ် ဆက်ခံမည့်ကိစ္စမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ အတည်ပြုပြီးသား ဖြစ်သည်။
သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်းမှ အဆင့်မြင့် အရာရှိကြီးများသည် ကျန့်ဖုန်းနှင့် လုံဟောက်ချန်ကြားတွင် အကြိမ်ကြိမ် ချိန်ဆနေခဲ့ကြသည်။
ခွန်အားကိုသာ ထည့်တွက်မည်ဆိုပါက လူအများစုမှာ ကျန့်ဖုန်းဘက်သို့ ယိမ်းကြသည်။ တိုက်ပွဲများရှိ သူ၏ ထူးချွန်သော စွမ်းဆောင်ရည်နှင့် သူပြသခဲ့သော အစွမ်းထက်သည့် ခွန်အားများမှာ လူတိုင်းကို သူ၏ အနာဂတ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်များ ပေးစွမ်းခဲ့သည်။
သို့သော် လုံဟောက်ချန်၏ ပါရမီမှာလည်း တောက်ပသော ကြယ်တစ်ပွင့်ကဲ့သို့ လျစ်လျူရှုရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
အနာဂတ်မှာ ခန့်မှန်းရခက်လှသည်။ ကျန့်ဖုန်းမှာ လုံဟောက်ချန်ထက် တစ်နှစ်ကျော်မျှသာ ကြီးသူဖြစ်ပြီး၊ ရှည်လျားသော ကျင့်ကြံခြင်း နှစ်ကာလများအတွင်း ဤတစ်နှစ်ကျော် ကွာဟမှုမှာ တစ်ချိန်ချိန်တွင် တိမ်မြုပ်သွားနိုင်သလို၊ အဆမတန် ကွာဟသွားခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ရာ မည်သည့်အရာမဆို ဖြစ်လာနိုင်သည်။
"အမှန်ပဲ၊ သူက တကယ်ကို ပါရမီရှိပြီး ထူးခြားတဲ့ လူငယ်တစ်ဦးပါပဲ၊ အဆင့် ၆ ကျင့်ကြံမှုနဲ့ အဆင့် ၈ လနတ်ဆိုးကိုတောင် သတ်နိုင်ခဲ့တယ်လို့ ကြားရတာ တကယ်ကို အံ့ဩစရာ ကောင်းတဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ပါ၊ ဒီလို တက်သစ်စကြယ်ပွင့်ရှိနေတာကြောင့် သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်းရဲ့ အနာဂတ်ကတော့ အတိုင်းအဆမရှိ တောက်ပနေမှာ အသေအချာပဲ"
စားပွဲ၏ ထိပ်ဆုံးတွင် ထိုင်နေသော ဝတ်ရုံဖြူနှင့် အဖိုးကြီးသည် ကျန့်ဖုန်းကို နူးညံ့သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ ပြုံးရွှင်စွာ ဆက်တိုက် ချီးကျူးနေသည်။ သူ၏ အမူအရာမှာ သူ၏ အထူးချွန်ဆုံးသော မြေးတစ်ဦးကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ ကြင်နာတတ်သော လူကြီးတစ်ဦးကဲ့သို့ပင်။
ဝတ်ရုံဖြူနှင့် အဖိုးကြီး၏ ဘေးတွင် သက်လတ်ပိုင်း ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ဦး ထိုင်နေသည်။ သူသည် ခမ်းနားသော ရွှေရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ ထိုဝတ်ရုံပေါ်တွင် အလင်းရောင်အောက်၌ တောက်ပနေသော နူးညံ့သည့် ပန်းထိုးပုံစံများ ပါရှိသည်။
ဤသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ဘုန်းတော်ကြီးဘုရားကျောင်း၏ ဘုရားကျောင်းသခင် လင်းရှောင် ပင် ဖြစ်သည်။
သူသည် ယခုတွင် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ကာ ဟန်စစ်ကို ပြောလိုက်သည်။
"လောင်ဟန်၊ ခင်ဗျား ဘာတွေပြောနေတာလဲ ခင်ဗျားတို့ သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်းရဲ့ လုပ်ရပ်က နည်းနည်း မတရားဘူးနော်၊ ဒီလို ထူးချွန်တဲ့ အလင်းသားတော် နှစ်ယောက်လုံးကို ခင်ဗျားတို့ ဘုရားကျောင်းကပဲ သိမ်းထားတယ်ဆိုတော့၊ ကျန်တဲ့ ဘုရားကျောင်းတွေက ဘယ်လို ခံနိုင်ရည်ရှိမှာလဲ၊ ကျွန်တော်တော့ ဂရုမစိုက်ဘူး၊ ဒီနေ့ ဒီမှာပဲ ပြောလိုက်မယ်၊ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ကတော့ ကျွန်တော်တို့ ဘုန်းတော်ကြီးဘုရားကျောင်းရဲ့ ဂုဏ်ကို မြှင့်တင်ဖို့အတွက် ဘုန်းတော်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းရမယ်"
ဟန်စစ်က တည်ငြိမ်ပြီး ယုံကြည်ချက်ရှိသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ညီလေးလင်း၊ မင်း ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ ကျန့်ဖုန်းနဲ့ လုံဟောက်ချန်တို့က သူရဲကောင်းတွေဖြစ်ဖို့နဲ့ သူရဲကောင်းလမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းဖို့ ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ခဲ့ကြတာပါ၊ ဒါတွေက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒအရ ရွေးချယ်မှုတွေဖြစ်ပြီး ငါတို့ သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်းက အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့ ဘုရားကျောင်းဟာ လူတိုင်းရဲ့ ရွေးချယ်မှုနဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အမြဲတမ်း လေးစားခဲ့ပြီး ဘယ်သူ့ကိုမှ အတင်းအကျပ် မလုပ်ပါဘူး"
ဟန်စစ် ခဏမျှ ရပ်လိုက်ပြီးနောက် တည်ကြည်သော အမူအရာဖြင့် ဆက်ပြောသည်။
"ဒါ့အပြင်၊ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို အခုအခါ ကျွန်တော်တို့ သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်းရဲ့ အနာဂတ် ဘုရားကျောင်းသခင်တွေအဖြစ် အတွင်းပိုင်းမှာ သတ်မှတ်ထားပြီးသားပါ၊ သူတို့ရဲ့ ကြီးထွားလာမှုလမ်းစဉ်မှာ မတော်တဆမှုတွေ မရှိသရွေ့၊ သူတို့ရဲ့ ပုံရိပ်တွေဟာ အနာဂတ်မှာ မြင့်မြတ်တဲ့ အာဏာနဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာရဲ့ ပြယုဂ်ဖြစ်တဲ့ နတ်ဘုရားချိတ်ပိတ်ပုလ္လင် ပေါ်မှာ ထွန်းလင်းတောက်ပလာမှာ အသေအချာပါပဲ၊ သူတို့ဟာ သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်းကို အနာဂတ်ဆီ ဦးဆောင်သွားဖို့နဲ့ ဘုရားကျောင်းမဟာမိတ်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ဖို့ လေးလံတဲ့ တာဝန်ကို တာဝန်ယူကြမယ့်၊ လူတိုင်း အားကျရတဲ့ ဒဏ္ဍာရီဆန်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ ဖြစ်လာကြမှာပါ"
ဟန်စစ်၏ စကားများသည် တည်ငြိမ်နေသော ရေကန်ထဲသို့ ကြီးမားသော ကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံး ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး၊ ရောက်ရှိနေသူအားလုံး၏ နှလုံးသားထဲတွင် လှိုင်းလုံးပေါင်း ထောင်ချီ၍ ထသွားစေသည်။ အားလုံးက အသက်ရှုမှားသွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် အံ့အားသင့်မှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။
ဒီကလေးနှစ်ယောက်က ဘယ်လောက်ရှိသေးလို့ ဘုရားကျောင်းသခင်လောင်းတွေအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရတာလဲ...
ဘုရားကျောင်း ခြောက်ခုအကြားတွင် ဘုရားကျောင်းသခင်လောင်း အဆင့်အတန်း၏ အရေးကြီးပုံမှာ သိသာထင်ရှားလှသည်။
၎င်းမှာ အနာဂတ် ဆက်ခံသူများကို ပျိုးထောင်ရန်အတွက် ဘုရားကျောင်းကြီး တစ်ခုချင်းစီမှ စနစ်တကျ ပြင်ဆင်ထားမှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။
ထူးကဲသော ပါရမီ၊ ထူးခြားသော လက်ဆောင်များရှိပြီး ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်တွင် အောင်မြင်မှုအချို့ ရရှိပြီးသူများသာ ဤဂုဏ်ထူးကို ရရှိရန် ကံထူးကြခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဘုရားကျောင်း ခြောက်ခု၏ ရှည်လျားသော သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် ဘုရားကျောင်းသခင်လောင်း ဖြစ်လာနိုင်သူများမှာ အနည်းဆုံး အဆင့် ၇ နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိပြီးသူများ ဖြစ်ကြရပြီး၊ ထိုအခြေခံပေါ်တွင်မှ များစွာသော စမ်းသပ်မှုများ၊ အထူးသဖြင့် စိတ်နေစိတ်ထားဆိုင်ရာ ပြင်းထန်သော စမ်းသပ်မှုများကို ကျော်ဖြတ်ကြရသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆက်ခံသူလောင်းများသည် အနာဂတ်တွင် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုထံမှ ရက်စက်သော စစ်ပွဲခြိမ်းခြောက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရရုံသာမက အမျိုးမျိုးသော မသိနိုင်သည့် အန္တရာယ်များနှင့် စိန်ခေါ်မှုများကိုလည်း ရင်ဆိုင်ရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူတို့၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာ ခိုင်မာမှု သို့မဟုတ် ရင့်ကျက်မှု မရှိပါက၊ အရေးကြီးသော အချိန်များတွင် မှားယွင်းသော ဆုံးဖြတ်ချက်များ ချမှတ်မိနိုင်ပြီး ဘုရားကျောင်းမဟာမိတ်အတွက် အတိုင်းအဆမရှိသော ဆုံးရှုံးမှုများကို သယ်ဆောင်လာနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ ဘုရားကျောင်းမဟာမိတ်၏ အနာဂတ် အတက်အကျနှင့် သက်ဆိုင်နေသဖြင့် မည်သည့် ဘုရားကျောင်းမဆို ဘုရားကျောင်းသခင်လောင်းကို သတ်မှတ်သည့်အခါ အလွန်အမင်း သတိထားကြပြီး မည်သည့်အခါမျှ အလွယ်တကူ ဆုံးဖြတ်ချက် မချကြပေ။
ထိုအချိန်တွင်ပင် ဟန်စစ်၏ ဘေးရှိ ယင်းဆွေ့ဖုန်း ကလည်း အခွင့်ကောင်းကို ယူ၍ ပြောလိုက်သည်။
"အားလုံးပဲ၊ လုံဟောက်ချန်ရဲ့ ဘေးက ဒီမိန်းကလေး ချိုင်အာကလည်း ထူးခြားတဲ့ အဆင့်အတန်းရှိသူပါပဲ၊ သူမက ကျွန်တော်တို့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူဘုရားကျောင်းရဲ့ နောက်တက်မယ့် တစ်ဦးတည်းသော ဘုရားကျောင်းသခင်လောင်း ဖြစ်ပါတယ်၊ ဘယ်သူ့ကိုမှ ချွင်းချက်မထားပါဘူး၊ ဒါဟာ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူဘုရားကျောင်းအနေနဲ့ သူမအပေါ် အလွန်အမင်း ယုံကြည်ကိုးစားပြီး သူမက ဘုရားကျောင်းကို အောင်မြင်မှုအသစ်တွေဆီ ခေါ်ဆောင်သွားလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ထားတာကို ပြတာပါပဲ"
ဟန်စစ်၏ စကားများကပင် အံ့ဩစရာ ကောင်းနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ရင်းရွှေဖုန်း၏ ရုတ်တရက် ဗုံးကြဲလိုက်သော စကားမှာ ပို၍ပင် ပြင်းထန်သော အရှိန်ဖြင့် လူတိုင်း၏ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။
တစ်ဦးတည်းသော ဘုရားကျောင်းသခင်လောင်း၊ ဘယ်သူ့ကိုမှ ချွင်းချက်မထားဘူး။
ဤအယူအဆမှာ အတိအကျ ဘာကို ဆိုလိုသနည်း။ လူတိုင်းက မတွေးဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ပေ။
လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူဘုရားကျောင်းအနေနဲ့ ဒီမိန်းကလေးက မတော်တဆမှုတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရမှာ ဒါမှမဟုတ် တိုက်ပွဲမှာ ကျဆုံးသွားမှာကို လုံးဝ မစိုးရိမ်ဘူးလား။
ဒါမှမဟုတ် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူဘုရားကျောင်းအနေနဲ့ ဒီကောင်မလေးရဲ့ ခွန်အားနဲ့ အလားအလာအပေါ် အလွန်အမင်း ယုံကြည်ချက်ရှိနေပြီး သူမက အန္တရာယ်များစွာထဲကနေ လွတ်မြောက်လာပြီး ဒဏ္ဍာရီဆန်တဲ့ ဘုရားကျောင်းသခင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ အခိုင်အမာ ယုံကြည်နေတာလား။
"ဒီကိစ္စကို အားလုံးက လျှို့ဝှက်ချက်အဖြစ် ထိန်းသိမ်းထားပေးဖို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ အတွင်းလူတွေ သိနေတာက ကိစ္စမရှိပေမဲ့၊ အကယ်၍ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုက မတော်တဆ သိသွားမယ်ဆိုရင် ဒုက္ခအကြီးအကျယ် ရောက်နိုင်ပါတယ်၊ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုဟာ ကျွန်တော်တို့ ဘုရားကျောင်းမဟာမိတ်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေတာပါ၊ အကယ်၍ သူတို့က ဘုရားကျောင်း ခြောက်ခုရဲ့ ဘုရားကျောင်းသခင်လောင်းတွေအကြောင်းကို ကြိုတင်သိသွားမယ်ဆိုရင်၊ သူတို့ဟာ နည်းမျိုးစုံနဲ့ အနာဂတ် ခြိမ်းခြောက်မှုတွေကို အညှောင့်ဘဝမှာတင် ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားကြမှာပါ၊ ဒီလိုမျိုး ကိစ္စတွေ ဘုရားကျောင်းမဟာမိတ် သမိုင်းမှာ ဖြစ်ခဲ့ဖူးပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့အနေနဲ့ တစ်ခါက အမှားမျိုးကို ထပ်မလုပ်မိစေဘဲ ဝမ်းနည်းစရာ ဖြစ်ရပ်တွေ ထပ်မဖြစ်အောင် တားဆီးရပါမယ်"
ဟန်စစ်က တည်ကြည်သော အပြုံးဖြင့် အလေးအနက် သတိပေးလိုက်သည်။ လင်းရှောင်က နားလည်ကြောင်းနှင့် သဘောတူကြောင်း ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင်တော့ ဒီလူငယ်လေး သုံးယောက်က ခဏလောက် နားထောင်နေနိုင်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ အစည်းအဝေးကို တရားဝင် စတင်ပါတော့မယ်"
ဝတ်ရုံဖြူနှင့် အဖိုးကြီးက သဘောတူကြောင်း ခေါင်းအသာအယာ ငြိမ့်ပြသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရှောင်က ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး စတင်ပြောဆိုသည်။
"ဒီတစ်ခါ ကျန်းနန်ခံတပ်က တိုက်ပွဲဟာ ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုလို့ ပြောနိုင်ပြီး အလွန်ပဲ ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းပါတယ်။ ကျန်းနန်ခံတပ်ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲသူတစ်ဦးအနေနဲ့ ကျွန်တော် ထမ်းဆောင်ရတဲ့ တာဝန်ရဲ့ လေးလံမှုကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်ပါတယ်၊ ဒီရှုံးနိမ့်မှုအတွက် ကျွန်တော် အပြည့်အဝ တာဝန်ယူဖို့ အသင့်ရှိပါတယ်၊ နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော်ရဲ့ အပြစ်တွေကို ပြန်ပေးဆပ်ဖို့အတွက် မဟာမိတ်အဖွဲ့ဆီမှာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တောင်းပန်သွားပါမယ်"
အခန်း (၁၉၀) - အရှက်မရှိတဲ့ အဖိုးကြီး (၂)
ဟန်စစ်က ဤသို့ကြားသောအခါ သက်ပြင်းအသာအယာ ချလိုက်ပြီး ပြောသည်။
"နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ၁၂ ပါး ရောက်လာခဲ့တာ၊ အဲဒီထဲက တစ်ဝက်က ထိပ်ဆုံး အဆင့် ၃၆ အတွင်းမှာ ရှိတဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတွေ ဖြစ်နေတယ်၊ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ လူစာရင်းကို ဘယ်ခံတပ်ကမဆို ခုခံနိုင်ဖို့ ခက်ခဲမှာပဲ၊ ဒါကြောင့် ဒီကိစ္စအတွက် မင်းကို အပြည့်အဝ အပြစ်တင်လို့ မရဘူး၊ မင်း အကောင်းဆုံး လုပ်ခဲ့တာပါ"
လင်းရှောင်၏ မျက်လုံးများမှာ ဝမ်းနည်းမှုနှင့် မိမိကိုယ်ကို အပြစ်တင်မှုများဖြင့် မှေးမှိန်နေပြီး သူက ဆက်ပြောသည်။
"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဆုံးရှုံးမှုက ဒီတစ်ခါ တကယ်ကို ကြီးမားလွန်းတယ်၊ ကျန်းနန်ခံတပ်မှာ တပ်စွဲထားတဲ့ ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့ဝင် နှစ်သိန်းထဲက ဒီပြင်းထန်တဲ့ စစ်ပွဲအပြီးမှာ ငါးသောင်းကျော်ပဲ ကျန်တော့တယ်၊ အဲဒီထဲက တစ်ဝက်ကလည်း ဒဏ်ရာရထားကြတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ ကာကွယ်ရေး လက်နက်တွေဖြစ်တဲ့ မှော်အမြောက်တွေလည်း အကုန်ပျက်စီးပြီး အပျက်အစီးပုံတွေ ဖြစ်ကုန်ပြီ၊ ဘုန်းတော်ကြီးဘုရားကျောင်း ခန်းမဆောင်ကြီးရဲ့ ဘုန်းတော်ကြီး တပ်ဖွဲ့လည်း ဒီစစ်ပွဲမှာ အသေအပျောက် များခဲ့ပြီး ဘုန်းတော်ကြီး သုံးပုံတစ်ပုံကျော် ကျဆုံးခဲ့ရတယ်၊ အဆင့် ၈ နဲ့ အထက်ရှိတဲ့ ပုပ်ရဟန်းမင်းခြောက်ပါးတောင် ဒီစစ်ပွဲမှာ ကျဆုံးခဲ့ရတယ်၊ သူတို့ဟာ ကျွန်တော်တို့ ဘုရားကျောင်းမဟာမိတ်ရဲ့ ထောက်တိုင်တွေပါ၊ အခုတော့ သူတို့တွေ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ကျဆုံးကုန်ပြီဆိုတော့ ဒါဟာ ကျွန်တော်တို့အတွက် အကြီးမားဆုံး ထိုးနှက်ချက်ပါပဲ"
ကျန့်ဖုန်းသည် ဤကဲ့သို့သော တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ တိုက်ပွဲပျက်စီးမှု အစီရင်ခံစာကို ကြားသောအခါ အလွန်ပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။
ဘုရားကျောင်းမဟာမိတ်၏ ကာကွယ်ရေး စနစ်အတွင်း ကျန်းနန်ခံတပ်၏ အရေးကြီးသော တည်နေရာကို သူသိထားသော်လည်း ယခုအခါ ဤစစ်ပွဲကြောင့် အကုန်လုံး ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
အသေအပျောက်နှင့် ပစ္စည်းဥစ္စာ ဆုံးရှုံးမှုများမှာ အတိုင်းအဆ မရှိနိုင်ဘဲ ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းလှသည့် အခြေအနေမှာ စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။
"နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်သတ္တပတ် နှစ်ပတ်က ဘာသတိပေးချက်မှ မရှိဘဲ ရုတ်တရက် စတင်ခဲ့တာပဲ၊ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု နယ်မြေထဲကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့တဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကင်းထောက်တွေဆီက ဘာသတင်းမှ မရရှိခဲ့တာက တကယ်ကို ထူးဆန်းတယ်၊ ဒီတစ်ခါမှာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုက နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ၁၂ ပါးလို အစွမ်းထက်တဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး အင်အားစုတွေကို စုစည်းရုံတင်မကဘဲ၊ နတ်ဆိုးစစ်တပ် အင်အား တစ်သန်းနီးပါးကိုလည်း ကျန်းနန်ခံတပ်ကို နေ့ညမပြတ် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ဖို့ စေလွှတ်ခဲ့တယ်၊ တိုက်ပွဲရဲ့ ပြင်းထန်မှုက ငရဲခန်းတစ်ခုလိုပဲ"
"ကျွန်တော်တို့က ကျန်းနန်ခံတပ်ရဲ့ ခိုင်မာတဲ့ ကာကွယ်ရေးတွေနဲ့ အတင်းအကျပ် ခုခံခဲ့ကြတယ်၊ နောက်ဆုံးမှာတော့ ခံတပ်အဖောက်ခံလိုက်ရပေမဲ့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုဘက်ကလည်း ဒီစစ်ပွဲမှာ ကြီးမားတဲ့ ပေးဆပ်မှုတွေ လုပ်ခဲ့ရတယ်၊ သူတို့ရဲ့ အသေအပျောက်ကလည်း တစ်ဝက်မက ရှိခဲ့သလို ဒဏ်ရာရသူတွေလည်း အမြောက်အမြားပဲ၊ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ၁၂ ပါးထဲက ဘယ်သူမှ ကျဆုံးခြင်း မရှိခဲ့ပေမဲ့၊ အနည်းဆုံး ရှစ်ပါးကတော့ အလွန်ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ရရှိခဲ့ကြပြီး တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်း တိုက်ပွဲထဲကို ပြန်မဝင်နိုင်တော့ဘူး”
“ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စာရင်းဇယားတွေအရ တိုက်ပွဲမှာ ကျဆုံးသွားတဲ့ အဆင့် ၇ နဲ့ အထက်ရှိတဲ့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု ပညာရှင် အရေအတွက်ဟာ ကျွန်တော်တို့ဘက်ကထက် အနည်းဆုံး သုံးဆလောက် ပိုများတယ်၊ ဒီအချက်အရ ကြည့်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ဟာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုကို ကြီးမားတဲ့ ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ပေးနိုင်ခဲ့တယ်လို့ ပြောလို့ရပါတယ်"
ဤနေရာတွင် လင်းရှောင်၏ အသံတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဂုဏ်ယူမှု အရိပ်အယောင်အချို့ မသိစိတ်ဖြင့် ပေါ်ထွက်လာသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကျန်းနန်ခံတပ်မှာ ဤတိုက်ပွဲတွင် လုံးဝအဖောက်ခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ သူတို့သည် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုကို ကြီးမားသော ပေးဆပ်မှု ဖြစ်စေခဲ့သဖြင့် တစ်နည်းအားဖြင့် ဘုရားကျောင်းမဟာမိတ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်ဟု လွယ်လွယ်နှင့် မပြောနိုင်ပေ။
ဟန်စစ်က ခေါင်းအသာအယာ ငြိမ့်ပြပြီး ပြောသည်။
"ညီလေးလင်း၊ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော် တပ်ကူတွေကို အရေးပေါ် စေလွှတ်ထားပြီးသားပါ၊ ဆယ်ရက်အတွင်းမှာ အနည်းဆုံး စစ်သည်အင်အား တစ်သိန်းခွဲထက်မက ကျန်းနန်ခံတပ်ကို တစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ် ရောက်လာကြမှာပါ၊ ကျန်းနန်ခံတပ်ရဲ့ တာဝန်ပေးမှုအတိုင်း ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကာကွယ်ရေး စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပြီး ကျန်းနန်ခံတပ်ရဲ့ လုံခြုံရေးကို အာမခံသွားမှာပါ"
ဘုရားကျောင်းမဟာမိတ်သည် ဤနယ်မြေပေါ်တွင် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ၍ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ အမှတ်မထင် ဖြစ်လာခြင်း မဟုတ်ပေ။ ရှည်လျားသော နှစ်ကာလများတစ်လျှောက် အစဉ်တစိုက် ရှာဖွေမှုနှင့် အနှစ်ချုပ်မှုများမှတစ်ဆင့် သူတို့သည် အမျိုးမျိုးသော စစ်ပွဲအခြေအနေများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် အသေးစိတ် အစီအစဉ်များစွာကို ရေးဆွဲထားပြီး ဖြစ်ရာ၊ အကျပ်အတည်း အချိန်များတွင် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်နိုင်ပြီး မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ လုံခြုံရေးနှင့် တည်ငြိမ်မှုကို အာမခံနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
လင်းရှောင်က စိတ်သက်သာရာရစွာ ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။
"ဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့၊ ကျွန်တော်ကတော့ ပတ်ဝန်းကျင် မြို့တွေက လက်သမားတွေနဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တွေကို ကျန်းနန်ခံတပ်ကို လာကြဖို့ အမိန့်ပေးထားပြီးသားပါ၊ သူတို့တွေက မြို့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးတွေကို အမြန်ဆုံး ပြုပြင်ပေးကြမှာဖြစ်ပြီး ကျန်းနန်ခံတပ်ရဲ့ ကာကွယ်ရေး စွမ်းရည်တွေကို အတိုတောင်းဆုံး အချိန်အတွင်း ပြန်လည် တည်ဆောက်ရပါမယ်၊ ရန်သူကို အခွင့်ကောင်းယူဖို့ ဘယ်တော့မှ အခွင့်အရေး မပေးဘူး"
"ညီလေးလင်း၊ ဒီတစ်ခါ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုက ဘာကြောင့် ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့ ထိုးစစ်ကို ဆင်လာတာလဲဆိုတာ မင်း သိလား၊ မကြာသေးမီ နှစ်တွေအတွင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့နဲ့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုဟာ အမြဲတမ်း ငြိမ်းချမ်းနေခဲ့တာလေ၊ ဒီလို အခြေအနေမျိုး တစ်ခါမှ မဖြစ်ခဲ့ဖူးဘူး၊ သူတို့မှာ ဒီလို အကြီးအကျယ် လှုပ်ရှားဖို့အတွက် နောက်ကွယ်က ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုခု ရှိရမယ်"
ဟန်စစ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သံသယများဖြင့် မေးလိုက်သည်။
လင်းရှောင်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။
"ဒါတွေအားလုံးက အိပ်မက်သုခဘုံကြောင့်ပဲ"
ကျန့်ဖုန်းသည် အိပ်မက်သုခဘုံ ဆိုသည့် စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ၏ နှလုံးသားမှာ လှုပ်ခတ်သွားသည်။
အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ဟန်စစ်၏ နောက်တွင် ရပ်ကာ ဤအကြီးအကဲများ အစည်းအဝေး လုပ်နေသည်ကို နားထောင်နေရခြင်းမှာ လက်ရှိတွင် အလွန်ပင် ပျင်းစရာ ကောင်းလှသည်။
သူ၏ အကြည့်များက အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်း အမှတ်မထင် ဝေ့ကြည့်နေမိပြီး၊ ဖြစ်နိုင်လျှင် သက်သောင့်သက်သာရှိသော ဆိုဖာတစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်နေချင်ကြောင်း၊ ၎င်းမှာ အနည်းငယ် ပျင်းစရာကောင်းသော လေထုကို ပြေလျော့စေမည်ဖြစ်ကြောင်း တွေးနေမိသည်။
ဟန်စစ်သည် လင်းရှောင်၏ အဖြေကြောင့် အံ့အားသင့်သွားပြီး လျင်မြန်စွာ မေးလိုက်သည်။
"အိပ်မက်သုခဘုံက ပြန်ပွင့်တော့မှာလား"
လင်းရှောင်က အတည်ပြုလျက် ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။
"အိပ်မက်သုခဘုံက တစ်လအတွင်းမှာ ပြန်ပွင့်လာမှာ"
"နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုမှာ ကြယ်တာရာ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားရှိတယ်၊ သူရဲ့ ဗေဒင်ဟောတဲ့ စွမ်းရည်က ဒီလောကမှာ ပြိုင်ဘက်မရှိဘူး၊ သူက ဒီက နေရာပြောင်းလဲမှုတွေကို အာရုံခံမိလို့ဖြစ်ရမယ်၊ အဲဒါကြောင့် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုကို ဒီလို အကြီးအကျယ် ထိုးစစ်ဆင်ဖို့ တွန်းအားပေးခဲ့တာပဲ"
ဆံပင်ဖြူနှင့် အဘိုးကြီးလင်း က သုံးသပ်ပြသည်။
"အိပ်မက်သုခဘုံက နှစ်တစ်ရာမှာ တစ်ကြိမ်ပဲ ပွင့်တတ်တာ၊ အဲဒီထဲမှာ အခွင့်အလမ်းတွေနဲ့ ရတနာတွေ အမြောက်အမြား ရှိနေတယ်၊ ငါတို့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုကို အလွယ်တကူ အောင်မြင်ခွင့် မပေးနိုင်ဘူး၊ ကံကောင်းတာက ကျဆုံးနတ်ဘုရားများ၏ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့က အဖိုးကြီးတွေ ရှိနေလို့ပဲ၊ သူတို့က နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားဧကရာဇ်ရဲ့ စွမ်းအားအချို့ကို ထိန်းချုပ်ထားပေးတာ၊ မဟုတ်ရင် အိပ်မက်သုခဘုံအတွက် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားဧကရာဇ်က ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျန်းနန်ခံတပ်ကို ကိုယ်တိုင် ဆင်းလာလိမ့်မယ်၊ အဲဒီအခါကျရင် ငါတို့ တကယ်ပဲ အန္တရာယ်ရှိသွားမှာ"
ဟန်စစ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောသည်။
"ဒါဆိုရင် ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်သလဲ အိပ်မက်သုခဘုံကို ဒီအတိုင်းပဲ သူတို့လက်ထဲ ထိုးပေးလိုက်လို့ မရဘူး မဟုတ်လား ဒါက ငါတို့ ဘုရားကျောင်းမဟာမိတ်ရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အရင်းအမြစ်ပဲ၊ အကယ်၍ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု လက်ထဲ ရောက်သွားရင် နောက်ဆက်တွဲက စဉ်းစားလို့တောင် မရနိုင်ဘူး"
ဆံပင်ဖြူနှင့် အဘိုးကြီးလင်းက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။
"အိပ်မက်သုခဘုံက အခွင့်အလမ်းတွေနဲ့ ပြည့်နေသလို အန္တရာယ်တွေနဲ့လည်း ပြည့်နေတာပဲ၊ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဒီတစ်ခါ လုပ်ရပ်က အဲဒီထဲက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို လိုချင်နေတာပဲ၊ အခု ကျန်းနန်ခံတပ်က တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခုကို ခုပဲ တွေ့ကြုံထားရတာ၊ အသေအပျောက်လည်း များပြီး စွမ်းအားတွေလည်း အများကြီး ကုန်ဆုံးထားရတာဆိုတော့၊ ဒီအချိန်မှာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုနဲ့ နောက်ထပ် အကြီးအကျယ် စစ်ပွဲဖြစ်ဖို့ မသင့်တော်ဘူး၊ အဲဒီလို ဖြစ်နေမှတော့ သူတို့ကို အိပ်မက်သုခဘုံထဲ ဝင်ခွင့်ပေးလိုက်ပြီး ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင်"
ဟန်စစ်၊ ယင်းဆွေ့ဖုန်းနှင့် အခြားသူများမှာ ဤအဆိုပြုချက်ကို ကြားသောအခါ အားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြပြီး တပြိုင်နက်တည်း ပြောလိုက်ကြသည်။
"မဖြစ်ဘူး"
၎င်းကို မြင်သောအခါ ဆံပင်ဖြူနှင့် အဘိုးကြီးလင်းက စိတ်ရှည်စွာ ရှင်းပြသည်။
"ငါ အိပ်မက်သုခဘုံထဲကို နှစ်ကြိမ် ဝင်ခဲ့ဖူးတယ်၊ အထဲက အခြေအနေကို အတော်လေး သိထားတယ်၊ အိပ်မက်သုခဘုံမှာ အန္တရာယ်နဲ့ အခွင့်အလမ်းက တကယ်ပဲ အတူတူ တည်ရှိနေတာ၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုရှိတာက အထဲက ရတနာ အများစုက အလင်းဒြပ်စင်တွေပဲ၊ ပြီးတော့ အရင်က အတွေ့အကြုံတွေအရ ရတနာ အရေအတွက်က တစ်ခါပွင့်ရင် အယောက် ၂၀ ထက် ဘယ်တော့မှ မပိုဘူး၊ ဒါကြောင့် တစ်နည်းအားဖြင့် အိပ်မက်သုခဘုံက ငါတို့အတွက် သင်္ကေတအရ အရေးပါမှုက လက်တွေ့ အရေးပါမှုထက် ပိုကြီးတယ်၊ ပြီးတော့ အိပ်မက်သုခဘုံထဲက အမျိုးမျိုးသော အန္တရာယ်တွေနဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကြောင့် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုဟာ ရရှိမယ့် ရလဒ်ရဲ့ ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းထက် ပိုပြီး ဘယ်တော့မှ ရမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ယုံကြည်တယ်"
"အကယ်၍ ဒါက ကျန်းနန်ခံတပ်က ငါတို့ရဲ့ သိန်းနဲ့ချီတဲ့ စစ်သည်တွေနဲ့ အရပ်သားတွေရဲ့ အသေအပျောက်ကို လျှော့ချပေးနိုင်မယ်ဆိုရင်၊ ဒါက ထိုက်တန်တယ်လို့ ငါ ထင်တယ်၊ ဒါ့အပြင် ငါတို့က နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုကို အိပ်မက်သုခဘုံထဲ အလွယ်တကူ ဝင်ခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးဦ သူတို့နဲ့ တန်ဖိုးတူ အလဲအလှယ် လုပ်နိုင်သလို၊ ဒီဖြစ်စဉ်မှာ ဘယ်သူက နောက်ဆုံးမှာ ခံရမလဲဆိုတာက မသေချာသေးဘူး"
အဘိုးကြီးလင်း တင်ပြလိုက်သော အဆိုပြုချက်မှာ သီအိုရီအရ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ ကျန့်ဖုန်း၏ နှလုံးသားထဲတွင်မူ ဤအဆိုပြုချက်၌ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အတ္တဆန္ဒအချို့ ပါဝင်နေသည်ကို နားလည်လိုက်သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အကယ်၍ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုက ကျန်းနန်ခံတပ်ကို ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်ဘဲ တကယ် တိုက်ခိုက်ခဲ့လျှင်၊ ဤခံတပ်ကြီး ပျက်စီးသွားရုံတင်မကဘဲ ဘုန်းတော်ကြီးဘုရားကျောင်းသည်လည်း ပျက်စီးခြင်းသို့ ဆိုက်ရောက်သွားပေလိမ့်မည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဘုန်းတော်ကြီးဘုရားကျောင်း၏ ခန်းမဆောင်ကြီးမှာ ကျန်းနန်ခံတပ်တွင် တည်ရှိပြီး၊ ဘုန်းတော်ကြီးဘုရားကျောင်း စွမ်းအား၏ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းမှာ ဤနေရာတွင် စုစည်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ကျန်းနန်ခံတပ် ကျဆုံးသွားပါက ဘုန်းတော်ကြီးဘုရားကျောင်းသည် အခြေခံအုတ်မြစ် ဆုံးရှုံးသွားသော သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ရာ မည်သည့်အခါမျှ ပြန်လည် နာလန်ထူနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
"ကောင်းပါပြီ၊ အဘိုးကြီးလင်းက ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးပြီဆိုတော့၊ သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်းရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်တစ်ဦးအနေနဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ ချွင်းချက်မရှိ ထောက်ခံပြီး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သွားမှာပါ"
ဟန်စစ်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သက်ပြင်းချလျက် ပြောလိုက်သည်။ အစည်းအဝေးမှာ တစ်နာရီကျော် ဆက်လက် ကျင်းပပြီးနောက် လင်းရှောင်က အစည်းအဝေး ပြီးဆုံးကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် ကြေညာလိုက်သည်။
ဝတ်ရုံဖြူနှင့် အဘိုးကြီးလင်းသည် ပထမဆုံး ထရပ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ အကြည့်များမှာ နွေးထွေးမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်လျက် ကျန့်ဖုန်း၊ လုံဟောက်ချန်နှင့် ရှန့်ချိုင်အာတို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။
"အိပ်မက်သုခဘုံက နှစ်တစ်ရာမှာ တစ်ကြိမ်ပဲ ပွင့်တာဆိုတော့ ဒါဟာ ရှားပါးတဲ့ အခွင့်အလမ်းပဲ၊ မင်းတို့ လူငယ်သုံးယောက်က သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်းနဲ့ ဘုန်းတော်ကြီးဘုရားကျောင်းရဲ့ အနာဂတ် ကြယ်ပွင့်တွေ ဖြစ်ကြပြီးတော့၊ အရေးကြီးတဲ့ တာဝန်တွေကို ထမ်းဆောင်နေကြရတယ်၊ ဒီနေ့ ငါ မင်းတို့ကို လက်ဆောင်တစ်ခု ပေးမယ်၊ မင်းတို့ အိပ်မက်သုခဘုံမှာ တစ်ခုခု ရရှိလာဖို့၊ ကြံ့ခိုင်ကြီးထွားလာဖို့နဲ့ ဘုရားကျောင်းမဟာမိတ်ရဲ့ အနာဂတ်အတွက် မင်းတို့ရဲ့ ခွန်အားတွေကို ပေးဆပ်နိုင်ကြဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"
ဝတ်ရုံဖြူနှင့် အဘိုးကြီးလင်း စကားပြောပြီးနောက်၊ သူ၏ လက်ကို အသာအယာ မြှောက်လိုက်ရာ ဖြူဖွေးသော အလင်းတန်း သုံးခုမှာ ဥက္ကာခဲများကဲ့သို့ လေထဲသို့ ပျံသန်းသွားပြီး ကျန့်ဖုန်းနှင့် ကျန်နှစ်ဦးထံသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားသည်။
၎င်းကို မြင်သောအခါ ကျန့်ဖုန်းက ဖမ်းယူရန် သူ၏လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ၊ ၎င်းမှာ နို့နှစ်ရောင် ပုတီးစေ့လေး ဖြစ်ပြီး တစ်ခုလုံးမှာ ပုံဆောင်ခဲကဲ့သို့ ကြည်လင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုပုတီးစေ့လေးထံမှ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော ဟင်းလင်းပြင်ဒြပ်စင် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေပြီး၊ တစ်ခုချင်းစီမှာ လက်မအရွယ်ခန့် ရှိသည်။
ပုတီးစေ့အတွင်း၌ နို့နှစ်ရောင်များက အသာအယာ လည်ပတ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လှသဖြင့် ၎င်းတွင် ပါရှိမည့် စွမ်းအားအပေါ် လူကို စူးစမ်းချင်စိတ်နှင့် မျှော်လင့်ချက်များ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲ"
ကျန့်ဖုန်း၊ လုံဟောက်ချန်နှင့် ရှန့်ချိုင်အာတို့ လျင်မြန်စွာ ဦးညွှတ်ကာ ကျေးဇူးတင်လိုက်ကြသည်။ ဤလက်ဆောင်၏ အဖိုးတန်မှုနှင့် အဘိုးကြီးလင်း၏ စေတနာကို သူတို့ ကောင်းစွာ နားလည်ကြသည်။
ဟန်စစ်နှင့် ယင်းဆွေ့ဖုန်းတို့သည်လည်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်အချို့ ပေါ်လာသည်။ ဤပုတီးစေ့မှာ အိပ်မက်သုခဘုံအတွင်း ကျန့်ဖုန်းနှင့် ကျန်နှစ်ဦးအတွက် မမျှော်လင့်ထားသော အကူအညီနှင့် အခွင့်အလမ်းများကို ဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်ကြောင်း သူတို့ နားလည်လိုက်ကြသည်။
ထို့နောက် ကျန်းနန်ခံတပ်မှ အဆင့်မြင့် အရာရှိကြီးများနှင့် တပ်ကူများမှာ အစည်းအဝေးခန်းမမှ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ခွာသွားကြပြီး၊ လင်းရှောင်၊ ဟန်စစ်၊ ယင်းဆွေ့ဖုန်းနှင့် ကျန့်ဖုန်းတို့ သုံးဦးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
လင်းရှောင်သည် ကျန့်ဖုန်းနှင့် ကျန်နှစ်ဦးကို အံ့ဩမှုနှင့် ချီးကျူးမှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်းတို့ ကလေးသုံးယောက်လုံးက အသက် ၁၈ နှစ်တောင် မပြည့်သေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်က အဆင့် ၆ ကို ကျော်ဖြတ်ပြီးပြီ၊ နှစ်ယောက်က အဆင့် ၅ ရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာ ရောက်နေပြီ၊ ဒီလို ပါရမီနဲ့ ခွန်အားမျိုးက မင်းတို့ရဲ့ ရွယ်တူတွေကြားမှာ တကယ်ကို ရှားပါးလွန်းပါတယ်၊ ပါရမီရှင်တွေထဲက ပါရမီရှင်လို့ ခေါ်ထိုက်တဲ့၊ တကယ်ကို ရှားပါးတဲ့ ပါရမီရှင်တွေပဲ"
"အလင်းသားတော် နှစ်ယောက်တောင်လား၊ အင်း... နှမြောစရာပဲ"
လင်းရှောင်က ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ စကားများတွင် နောင်တရမှုနှင့် နှမြောတသမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
"ဘာကို နှမြောစရာ ရှိလို့လဲ ကျန့်ဖုန်းနဲ့ ဟောက်ချန်တို့က သူရဲကောင်းတွေ ဖြစ်နေပေမဲ့၊ သူတို့ဟာ ဘုရားကျောင်းမဟာမိတ်ရဲ့ အဖိုးတန် ရတနာတွေပါပဲ၊ သူတို့ တည်ရှိနေခြင်းက ဘုရားကျောင်းမဟာမိတ်ရဲ့ အနာဂတ်အတွက် အဆုံးမဲ့တဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေတွေနဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို သယ်ဆောင်လာမှာပဲလေ"
ဟန်စစ်က ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာမှာမူ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ၏ ပင့်တင်ထားသော မျက်ခုံးများနှင့် မျက်လုံးထောင့်များက သူ၏ နှလုံးသား နက်ရှိုင်းရာမှ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ဂုဏ်ယူမှုကို ဖော်ပြနေသည်။
"လောင်ဟန်..."
လင်းရှောင်က သူ့ကို ထပ်မံ ဖျောင်းဖျချင်သေးသော်လည်း၊ သူ စကားစလိုက်သည်နှင့် ဟန်စစ်၏ ရက်ရက်စက်စက် ကြားဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
"ဘာမှ ထပ်မပြောနဲ့တော့၊ ငါတို့ကြားက သဟဇာတဖြစ်မှုကို ထိခိုက်စေလိမ့်မယ်၊ ဒီကိစ္စက လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ မင်း သိသင့်တယ်"
"အလင်းသားတော် နှစ်ယောက်လုံးက ခင်ဗျားတို့ သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်းမှာ ရှိနေတာက တကယ်ကို ဖြုန်းတီးရာ ရောက်လွန်းတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ ဘုန်းတော်ကြီးဘုရားကျောင်းကို တစ်ယောက်လောက် ပေးပါလား၊ ရတယ်မလား၊ ခင်ဗျားရဲ့ ဒီကျေးဇူးကြီးမားမှုကို ကျွန်တော် တစ်သက်လုံး အမှတ်ရနေမှာပါ"
လင်းရှောင်က သူ၏ မျက်လုံးများတွင် တောင့်တမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ဟန်စစ်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
"မင်း မပြောနဲ့၊ အဘိုးကြီးလင်း ကိုယ်တိုင် ပြောရင်တောင် ငါ သဘောတူမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်းက ဘယ်သူမှလည်း သဘောတူမှာ မဟုတ်ဘူး"
"ကျန့်ဖုန်း၊ မင်းရဲ့ ဆရာ့နာမည်ကို ပြောလိုက်၊ ဟောက်ချန်၊ မင်းရဲ့ အဖေနာမည်ကို ပြောလိုက်၊ ဒီအသိဉာဏ်မရှိတဲ့ အဖိုးကြီး လုံးဝ လက်လျှော့သွားအောင်လို့"
ကျန့်ဖုန်းက အပြုံးကို ထိန်းထားရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော့်ဆရာက ယန်ဟောက်ယွီပါ"
လုံဟောက်ချန်ကလည်း ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော့်အဖေက လုံရှင်းယွီပါ"
လင်းရှောင်သည် ဤသို့ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် ယိုင်နဲ့သွားပြီး မျက်နှာမှာလည်း နည်းနည်း ဖြူဖျော့သွားကာ သူ၏ နဖူးကို အကျင့်ပါနေသလို ပုတ်လိုက်သည်။
"ငါ့ရဲ့ စွဲလမ်းမှုက ကြီးမားလွန်းနေပုံရတယ်"
"ကောင်းပြီ၊ အလုပ်အကြောင်း ပြန်ပြောကြစို့၊ ကလေးတွေကို အိပ်မက်သုခဘုံအကြောင်း မိတ်ဆက်ပေးရအောင်"
ဟန်စစ်က ပြောလိုက်သည်။
လင်းရှောင်က ပြောသည်။
"အိပ်မက်သုခဘုံက အလွန်ပဲ ဆန်းကြယ်တယ်၊ ကျန်းနန်ခံတပ်ရဲ့ မြောက်ဘက် လီ ၁၂၀ ခန့် အကွာက တောအုပ်တစ်ခုထဲမှာ တည်ရှိတာ၊ အဲဒီနေရာကို အိပ်မက်ဘုရားကျောင်းလို့ ခေါ်တယ်၊ ဒဏ္ဍာရီတွေအရတော့ အဲဒါက သဘာဝနတ်သမီး လူ့လောကမှာ ထားရစ်ခဲ့တဲ့ နန်းတော်ပဲ၊ အိပ်မက်ဘုရားကျောင်းက နှစ်တစ်ရာမှာ တစ်ကြိမ် ပွင့်တတ်ပြီး၊ အထဲကို ဝင်တဲ့သူတွေက ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အလမ်းတွေ ရရှိမှာဖြစ်သလို တူညီတဲ့ အန္တရာယ်တွေနဲ့လည်း ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်"
"ပြီးတော့ ဒီအခွင့်အလမ်းက မင်းတို့ လူငယ်တွေအတွက် အရမ်း အရေးကြီးတယ်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အိပ်မက်သုခဘုံထဲက အခွင့်အလမ်းဆိုတာက ဝိညာဉ်မီးဖိုတွေဖြစ်လို့ပဲ"
လုံဟောက်ချန်နှင့် ရှန့်ချိုင်အာတို့သည် ဝိညာဉ်မီးဖို ဆိုသည့် စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
သူတို့သည် သူတို့၏ ရွယ်တူများထက် သာလွန်သော ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ခြင်းမှာ သူတို့၏ ပါရမီအပြင် ဝိညာဉ်မီးဖိုမှာလည်း မရှိမဖြစ် အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဝိညာဉ်မီးဖိုများ ထွက်ရှိနိုင်သော နေရာတစ်ခုကို မြင့်မြတ်သောနယ်မြေဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။
ကျန့်ဖုန်း၏ နှလုံးသားမှာလည်း လှုပ်ခတ်သွားသည်။
အိပ်မက်သုခဘုံ ပွင့်တော့မည်။
သူ၏ အစီအစဉ်တွင် ထာဝရမျှော်စင်နှင့် အိပ်မက်သုခဘုံ တို့သည် နံပါတ် ၂၁ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ဝင်များ၏ ခွန်အားကို များစွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည့် အဓိက သော့ချက် အခွင့်အလမ်းများ ဖြစ်ကြသည်။