အခန်း (၃၃၁-၃၃၅)

အခန်း (၃၃၁) ငါးသန်း လောင်းကြေးထပ်မယ်

မိုဟန်ကျီတွင် ချစ်သူရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူကိုယ်တိုင် ထုတ်ဖော်ပြောကြားထားဖူးသည်ကို မင်ယွဲ့ ကြားသိထားပြီးဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုစဉ်က ပြသခဲ့သည့် ဓာတ်ပုံထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားသော လက်နှစ်ဖက်ကိုသာ မြင်တွေ့ရပြီး အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာကိုမူ လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။

လူအများစုကမူ မိုဟန်ကျီသည် သူ့ထံ ချဉ်းကပ်လာမည့် အလိုမရှိသော အမျိုးသမီးများကို တွန်းလှန်ရန်အတွက် ဤနည်းလမ်းကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ အသုံးပြုခြင်းသာ ဖြစ်သည်ဟု ထင်မြင်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုမူ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် အလေးအနက်ထားနေကြောင်း သက်သေပြလိုက်ပြီဖြစ်သည်။

"နေကောင်းလား ကျွန်တော့်နာမည်က ဟယ်ကျင်းပါ၊ ဟယ်ဝမ်ရဲ့ ဝမ်းကွဲညီပါ"

တောက်ပသော လရောင်ကဲ့သို့ အေးမြကြည်လင်သည့် မင်ယွဲ့၏ မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်သည်နှင့် ဟယ်ကျင်း၏ စိတ်ထဲတွင် မိုဟန်ကျီ၏ ပုံရိပ်က ဝင်းခနဲ ပေါ်လာသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေတတ်သော ဟယ်ကျင်းတစ်ယောက် ချက်ချင်းပင် ရိုသေသမှု ရှိသွားတော့သည်။

"တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်၊ ကျွန်မနာမည်က မင်ယွဲ့ပါ ဟယ်ဝမ်ရဲ့ ညီမငယ်ဖြစ်သလို မိုဟန်ကျီရဲ့ ချစ်သူလည်း ဟုတ်ပါတယ် အဆင်ပြေသလိုပဲ ခေါ်နိုင်ပါတယ်"

မင်ယွဲ့က ပြုံးလျက် ပြန်လည်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင်တော့ ဟယ်ကျင်းမှာ ချစ်စဖွယ်ကောင်းသော ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ပင်။ ယခုနှစ်တွင် ဟယ်ကျင်းသည် အသက် ၁၉ နှစ်သာ ရှိသေးရာ မင်ယွဲ့၏ အမြင်တွင် သူသည် လူလားမမြောက်သေးသည့် ကလေးငယ်တစ်ဦးသာ ဖြစ်နေတော့သည်။

"ကျွန်တော့်အစ်ကိုရဲ့ ညီမငယ် ဟုတ်လား”

ဟယ်ကျင်းက ကျန်ယီကို လှမ်းကြည့်ရာ ကျန်ယီကလည်း သူကိုယ်တိုင်ပင် သေသေချာချာ မသိကြောင်း ပခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။

"ဟိုလေ... ကျန်ယီ ခေါ်သလိုမျိုးပဲ ကျွန်တော်က 'အစ်မ' လို့ ခေါ်ရင် အဆင်ပြေမလားဟင်"

'ဝမ်းကွဲမရီး' ဟု ခေါ်ရန်မှာ သူ၏အတွက် အလွန်ပင် ရှက်ရွံ့စရာ ကောင်းနေသဖြင့် 'အစ်မ' ဟု ခေါ်ဆိုခြင်းကသာ ပို၍ သဘာဝကျမည်ဟု သူယူဆလိုက်သည်။

"ရတာပေါ့"

ဤကလေး၏ စရိုက်မှာ သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုနှင့် လုံးဝ ခြားနားလှသည်။ သူမ၏ စီနီယာမှာ ရင့်ကျက်တည်ငြိမ်ပြီး စကားနည်းသူ ဖြစ်သော်လည်း ဟယ်ကျင်းမှာမူ တက်ကြွလန်းဆန်းကာ ပွင့်လင်းရိုးသားလွန်းလှသည်။

"နေဦးလေ... ငါ့ကိုလည်း စောင့်ကြပါဦး”

ဟူထျန်းတစ်ယောက် ကားဖြင့် အသည်းအသန် လိုက်လာခဲ့ရပြီး သူတို့နား ရောက်ခါရှိသေး သူတို့က နောက်လှည့်ကာ ထွက်ခွာသွားကြပြန်ပြီဖြစ်သည်။

"မင်းက တော်တော်လေးကို နှေးတာပဲ"

ကျန်ယီက နှုတ်ခမ်းကို စူလျက် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း မောင်းတဲ့ ကားအမျိုးအစားကိုလည်း ပြန်ကြည့်ဦးလေကွာ"

ဟူထျန်းက ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် ချေပလိုက်တော့သည်။

ကျန်ယီက ကားသော့ကို မင်ယွဲ့ထံသို့ ပြန်လည် အပ်နှံလိုက်သည်။ ထိုအခါ ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများထံမှ အံ့ဩမှင်သက်သည့် အသံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"ဟောဒီကားက အဲ့ဒီမိန်းကလေး ပိုင်တာပဲ ငါတော့ ပိုပြီး သိချင်လာပြီ၊ ဘယ်လို သူဌေးသမီးမျိုးက ဒီလောက်အထိ အသုံးအဖြုန်း ကြီးနေရတာလဲ"

"ယန်ကျင်က မဟုတ်ဘဲ တခြားတစ်နေရာရာကများ ဖြစ်မလား"

အကယ်၍သာ သူမသည် ရန်ကျင်ဒေသခံ ဖြစ်ခဲ့ပါက ဤမျှ ထူးခြားသော မိန်းကလေးတစ်ဦးကို မည်သူမျှ မမြင်ဖူးဘဲ နေမည်မဟုတ်ချေ။

"အစ်မ... ဟိုဘက်ကို သွားရအောင်"

ဟယ်ကျင်းက ပြောရင်း ကျန်ယီနှင့်အတူ မင် ယွဲ့၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် နေရာယူကာ လိုက်ပါသွားကြသည်။

ဟူထျန်းတစ်ယောက်သာ ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

မိနစ်အနည်းငယ်မျှ နောက်ကျသွားရုံနှင့် ကျန်ယီသာမက ဟယ်ကျင်းပါ သူမကို 'အစ်မ' ဟု ခေါ်နေကြသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။ သူသည်လည်း သူမကို မည်သို့ခေါ်ရမည်

မှန်း မသိဘဲ မှင်သက်နေမိတော့သည်။

ထို့နောက် သူတို့ လေးဦးသား ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ကြည့်ရှုနေသူများကမူတိုးတိုးတိတ်တိတ်ဖြင့် အတင်းအဖျင်း ဆိုကြတော့သည်။

"သူက ဘယ်သူမို့လို့လဲကျန်မျိုးနွယ်၊ ဟယ်မျိုးနွယ်နဲ့ ဟူမျိုးနွယ်... ဒီသုံးမျိုးနွယ်လုံးက ဘာလို့ သူ့ကို ဒီလောက်အထိ ဂရုစိုက်နေကြတာလဲ"

"ငါက ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ လာ... သွားကြစို့၊ ပြိုင်ပွဲ စတော့မယ်"

မင်ယွဲ့အတွက်မူ ဤမျှ စည်ကားလှပသော ကားပြိုင်ကွင်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။

ဤပြိုင်ကွင်းမှာ ကျန်ယီ၏ ပြိုင်ကွင်းထက် များစွာ ပိုမို ရှုပ်ထွေးကာ အန္တရာယ်များလှသည်။

ဆက်တိုက်ဆိုသလို ချိုးကွေ့ရသော အကွေ့အကောက်များ၊ S ပုံသဏ္ဌာန် အကွေ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ပွဲကြည့်စင်ပေါ်မှ ငုံ့ကြည့်လိုက်လျှင် ပြိုင်ကွင်းမှာ ဝင်္ကပါတစ်ခုအလားပင် ထင်မှတ်ရသည်။

ကားပြိုင်သမားများ ကွင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။ မင်ယွဲ့နှင့် သူမ၏ သူငယ်ချင်းများလည်း နေရာယူလိုက်ကြသည်။

မင်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများမှာ တိကျလွန်းသော တိုင်းတာရေး ကိရိယာများအလားပင်။ သူမ၏ အမြင်အာရုံထဲတွင် ပြိုင်ကွင်းတစ်ခုလုံး၏ အချိုးအစားမှာ အလိုအလျောက် သေးငယ်သွားပြီး ပြိုင်ကွင်း၏ အရှည်၊ အကွေ့အကောက်နှင့် ကုန်းတက်ကုန်းဆင်းများကိုပါ ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း တွက်ချက်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။

"အစ်မ... စတော့မယ်"

ပြိုင်ကွင်း၏ အစမှတ်တွင် လှပသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးက အချက်ပေးရန် ပြင်ဆင်နေပြီး၊ အကြီးစား ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင်မူ ပြိုင်ပွဲဝင် များ၏ အနေအထားကို ပြသနေသည်။

အခြား ဖန်သားပြင်တစ်ခုတွင်မူ ပြိုင်ပွဲဝင် တစ်ဦးချင်းစီ၏ အမည်နှင့် လောင်းကြေးပမာဏများကို ဖော်ပြထားသည်။

မင်ယွဲ့သည် ယခုမှပင် ကားပြိုင်ခြင်းမှာ မည်မျှ ငွေကုန်ကြေးကျများသော ဝါသနာတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားတော့သည်။

ယနေ့ လာရောက်ကြသူများမှာလည်း ချမ်းသာကြွယ်ဝသော မိသားစုများမှသာ ဖြစ်ကြသည်။ အမြင့်ဆုံး လောင်းကြေးမှာ ၁၈ သန်းအထိပင် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

"ဒီလူတွေက ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ပြိုင်သမားတွေလား"

မင်ယွဲ့သည် ဤလောကအကြောင်းကို သေသေချာချာ မသိရှိသေးပေ။

သူမသည် စနစ်၏ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင်သာ တိတ်တဆိတ် လေ့ကျင့်ခဲ့ရသူဖြစ်သဖြင့် ပြင်ပလောကနှင့် ထိတွေ့မှု နည်းပါးလှသည်။

ကျန်ယီမှာမူ မင်ယွဲ့၏ ထူးခြားသော စွမ်းဆောင်ရည်များကို ယခင်ကတည်းက သိရှိထားသော်လည်း သူမသည် ပြိုင်ကားလောက၏ အပေါ်ယံ အသိပညာအချို့တွင်မူ ဗဟုသုတ နည်းပါးနေသည်ကို သတိပြုမိသည်။

မင်ယွဲ့သည် စည်းကမ်းကြီးသော မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာကာ နာမည်ကျော် ဆရာတစ်ဦးထံတွင် ပညာသင်ကြားခဲ့ရသော်လည်း ပြင်ပလောကနှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်နေသူတစ်ဦး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

"အရင်ကတော့ ဟုတ်ပါတယ်"

ကျန်ယီက ရှင်းပြလိုက်သည်။

မင်ယွဲ့က နားမလည်သလို ကြည့်လိုက်ရာ ကျန်ယီက ဆက်ပြောပြသည်။

ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ပြိုင်သမားများသည် တရားဝင် ပြိုင်ပွဲများမှလွဲ၍ ပြင်ပတွင် ကိုယ်ပိုင်ပြိုင်ပွဲများ ယှဉ်ပြိုင်ခွင့် မရှိကြချေ။

သို့သော် ယခုပြိုင်ပွဲဝင်နေသူများမှာ အနားယူသွားသူများ သို့မဟုတ် ငွေကြေး အလွန်အမင်း လိုအပ်နေသူများ ဖြစ်ကြပြီး ဤကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်ပြိုင်ပွဲများသည် သူတို့အတွက် ငွေရှာရန် အမြန်ဆုံး လမ်းစတစ်ခု ဖြစ်နေတော့သည်။

မင်ယွဲ့ ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားသည်။ တရုတ်နိုင်ငံကဲ့သို့ လူဦးရေ ထူထပ်သော နိုင်ငံတွင် ထူးချွန်သော ပြိုင်သမားများ ပေါများလှသည်။ လက်ရှိတွင်မူ ကွမ်းဟွမ်၏ ယွမ်ရှောင် ပြိုင်ကားအဖွဲ့ မှာ ထိပ်ဆုံးတွင် ရှိနေသည်။

လူတို့သည် အပေါ်ယံ အောင်မြင်မှုများကိုသာ မြင်တွေ့ကြသော်လည်း နောက်ကွယ်မှ ရုန်းကန်ရမှုများကိုမူ သတိမထားမိကြချေ။

သူတို့သည် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြသော်လည်း ချန်ပီယံဆုကို ဆွတ်ခူးရန်မှာ ခဲယဉ်းလှသည်။ အချို့ကမူ မိမိတို့၏ ရည်မှန်းချက်အတွက် ဆက်လက် တောင့်ခံနေကြဆဲဖြစ်ပြီး၊ အချို့ကမူ တောင်ထိပ်မှ အလှတရားကို မြင်တွေ့နိုင်ရန် အားအင်အသစ်ဖြင့် စတင် တက်လှမ်းနေကြဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် အချို့မှာမူ စားဝတ်နေရေး ဖိအားများကြောင့် လမ်းခုလတ်တွင်ပင် ရည်မှန်းချက်ကို စွန့်လွှတ်ကာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း လမ်းကြောင်း ပြောင်းလဲခဲ့ကြရသည်။

"လောင်းကြေးနည်းနည်းလောက် ထပ်ပြီး စမ်းကြည့်မလား"

ဟူထျန်းက မေးလိုက်ရာ ဟယ်ကျင်းမှာမူ မိုဟန်ကျီ၏ မျက်နှာကို ပြေးမြင်ယောင်မိပြီး တုန်လှုပ်သွားသည်။

"မလုပ်ပါနဲ့... ကျွန်တော်တို့ ကြည့်ရုံပဲ ကြည့်ကြရအောင် ဟုတ်တယ်မလား အစ်မ"

ဟယ်ကျင်းက ရိုးသားသော အပြုံးဖြင့် မင်ယွဲ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဟေ့... မင်းကလည်း ဒီလောက်အထိ ဖြစ်ဖို့ လိုလို့လား ငါတို့ အရင်ကလည်း လောင်းကြေးထပ်ဖူးတာပဲဥစ္စာ"

ဟူထျန်းက ဟယ်ကျင်း၏ ထူးဆန်းသော အမူအရာကို သဘောမကျသလို ပြောလိုက် သည်။

ကျန်ယီက သူ့ကို အဖော်ခေါ်လာခြင်းမှာ အပန်းဖြေ ပျော်ပါးရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။

ဟယ်ကျင်းမှာမူ မင်ယွဲ့၏ ရှေ့တွင် လေတိုက်ခံပြီး မဆော့ရဲချေ။ ကျန်ယီက သူ၏ပေါင်ပေါ်သို့ လက်တင်ကာ မင်ယွဲ့ကို မေးလိုက်သည်။

"စမ်းကြည့်ချင်လား"

သူသည် မိုဟန်ကျီကို ကြောက်ရွံ့သူ မဟုတ်သည့်အပြင်၊ မိုဟန်ကျီက သူမကို ယုံကြည်စိတ်ချစွာ အပ်နှံထားသဖြင့် သူမကို ကောင်းမွန်စွာ ဧည့်ခံရန် တာဝန်ရှိသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

"အရင်ဆုံး ကြည့်လိုက်ပါဦးမယ်"

မင်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများက ကွင်းထဲသို့ ရောက်နေသော်လည်း အမှန်စင်စစ် သူမသည် မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာသော စနစ်၏ အချက်အလက်များကို ကြည့်ရှုနေခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုအချက်အလက်များထဲတွင် ပြိုင်ပွဲဝင် တစ်ဦးချင်းစီ၏ အသေးစိတ် မှတ်တမ်းများ ပါဝင် နေသည်။

ရုတ်တရက် လူအုပ်ကြီးထံမှ ဟစ်ကြော်သံများ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြိုင်ပွဲ စတင်ပြီဖြစ်ကြောင်း မင်ယွဲ့ သိလိုက်ရသည်။ အင်ဂျင်သံများ ဟိန်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကားများက အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားကြသည်။

ကားနောက်မြီးမှ မီးခိုးဖြူများ ထွက်ပေါ်လာကာ ဘီးများနှင့် မြေပြင် ပွတ်တိုက်သံများမှာ နားကွဲမတတ်ပင်။

ကြည့်ရှုသူများ၏ စိတ်ခံစားချက်မှာလည်း ပြိုင်ပွဲ၏ အခြေအနေပေါ် မူတည်၍ တက်လိုက်ကျလိုက် ဖြစ်နေသည်။ မင်ယွဲ့ကမူ ပြုံးလျက်သာ ကြည့်နေမိသည်။

ဤပွဲမျိုးသည် သွေးတိုးရောဂါရှိသူများအတွက် အလွန်ပင် အန္တရာယ်များလှသည်။ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် အက်ဒရီနလင်ဆဲလ်နှင့် သွေးပေါင်ချိန်များ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာပါက ဒုက္ခရောက်နိုင်သည်မဟုတ်ပါလား။

အစပိုင်းတွင် ပြိုင်ပွဲ၏ အရှိန်အဟုန်က လူတို့ကို ဆွဲဆောင်ထားသော်လည်း နောက်ဆုံးပတ်သို့ ရောက်သောအခါတွင်မူ လောင်းကြေးများ၏ ရလဒ်က လူတို့ကို ပိုမို ရူးသွပ်စေတော့သည်။

နောက်ဆုံးပတ်သည် အနိုင်နှင့် အရှုံးကို ဆုံးဖြတ်ပေးမည့် အခိုက်အတန့်ပင်ဖြစ်သည်။

မင်ယွဲ့နှင့် သူမ၏ သူငယ်ချင်းများမှာမူ လောင်းကြေး ထပ်မထားသဖြင့် တည်ငြိမ်စွာပင် ကြည့်နေနိုင်ကြသည်။

"အစ်မ... ဘယ်သူ နိုင်မယ်လို့ ထင်လဲ"

ကျန်ယီက မေးလိုက်သည်။

ယခင်က မင်ယွဲ့သည် နောက်ဆုံးပတ်တွင် ပြိုင်ဘက် နှစ်ဦးကို အသာလေး ကျော်တက်ကာ သူ၏ရှေ့မှ ပန်းဝင်သွားခဲ့သည်ကို သူ မှတ်မိနေဆဲဖြစ်သည်။

ဟူထျန်းနှင့် ဟယ်ကျင်းမှာမူ အရှေ့အိုင် ပြိုင်ကွင်းသို့ မလိုက်ပါခဲ့သဖြင့် မင်ယွဲ့၏ ကျွမ်းကျင်မှုကို မသိရှိကြချေ။ သူတို့ကမူ ကျန်ယီသည် မင်ယွဲ့နှင့် စကားစမြည် ပြောနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်နေကြသည်။

"နံပါတ် ၆"

ဝေဖန်သုံးသပ်သူ၏ အသံက ဟိန်းထွက်နေဆဲဖြစ်ပြီး ကားတစ်စီးချင်းစီ၏ အနေအထားကို ပြောပြနေသည်။

မင်ယွဲ့ ပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နံပါတ် ၆ ကားသည် စတုတ္ထနေရာမှ ကားကို ကျော်တက်ကာ ပထမနေရာမှ ကား၏ နောက်သို့ ကပ်လျက် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ဟူထျန်းနှင့် ဟယ်ကျင်းတို့မှာ ပါးစပ် အဟောင်းသားဖြင့် မှင်သက်သွားကြသည်။

"အစ်မ... တကယ်ပဲ သေချာလို့လား"

ဟူထျန်းက မင်ယွဲ့ကို အလွန်ပင် ရိုသေသမှုရှိစွာဖြင့် 'အစ်မ' ဟု ခေါ်လိုက်သည်။

မင်ယွဲ့ ပြောသမျှမှာ အမှန်တကယ် ဖြစ်လာနေသဖြင့် သူမကို သူ အထင်မသေးရဲတော့ချေ။ မင်ယွဲ့၏ နောက်တွင် ထိုင်နေသော စုံတွဲတစ်တွဲမှာလည်း သူတို့၏ စကားဝိုင်းကို စိတ်ဝင်တစား နားထောင်နေကြသည်။

နံပါတ် ၆ ကား အမှန်တကယ် ပထမရမည်လားဆိုသည်ကို သူတို့လည်း သိချင်နေကြသည်။

မင်ယွဲ့ကမူ ထပ်မံ စကားမဆိုတော့ဘဲ ပြိုင်ပွဲကိုသာ ဆက်ကြည့်ရန် မေးစေ့ဖြင့် အချက်ပြလိုက်သည်။

"ငါတို့... တကယ်ပဲ... နိုင်သွားပြီ..."

နံပါတ် ၆ ကားက ပထမဖြင့် ပန်းဝင်သွားသည်။

အချို့က ပျော်ရွှင်နေကြသော်လည်း အချို့မှာမူ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေကြသည်။ ဟယ်ကျင်းနှင့် ဟူထျန်းမှာမူ ယခုထိ မယုံနိုင်သေးသလို ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ကျန်ယီကမူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်လာသဖြင့် မအံ့ဩသော်လည်း မင်ယွဲ့အပေါ် ထားရှိသော သူ၏ လေးစားအားကျမှုမှာမူ ပိုမို နက်ရှိုင်းသွားတော့သည်။

အခန်း (၃၃၂) ငါးသန်း လောင်းကြေးထပ်မယ်

"ဟား... အံဩစရာပဲ၊ တကယ်ကြီး မှန်သွားတာလား"

သူတို့နောက်တွင် ထိုင်နေသော အမျိုးသားများမှာ မှင်သက်မိသွားကြသည်။

"လူကို လာချီးကျူးမနေနဲ့ဦး၊ ရှင်ပဲ နံပါတ် ၄ ကို အပိုင်တွက်ပြီး လောင်းခဲ့တာ မဟုတ်လား"

သူ့ချစ်သူမိန်းကလေး၏ စကားက ထိုအမျိုးသား၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုများကို ရိုက်ချိုးလိုက်သလိုပင်။

သူသည် မင်ယွဲ့၏ ခန့်မှန်းချက်ကို အံ့ဩနေမိသော်လည်း မိမိငွေများ ဆုံးရှုံးသွားသဖြင့် ငိုချင်

စိတ်ပင် ပေါက်သွားတော့သည်။

မင်ယွဲ့သည် သူမ၏ ထက်မြက်လှသော အာရုံခံစားမှုဖြင့် နောက်မှ စုံတွဲပြောဆိုနေသည်များကို အတိုင်းသား ကြားနေရသော်လည်း ဘာမှမသိသလိုပင် ပြုံးလျက်သာ နေလိုက်သည်။

အနိုင်ရမည့်သူကို မည်သို့ ခန့်မှန်းနိုင်သနည်းဟု မေးလာပါက ယွမ်ပေါ့ ပေးပို့ထားသော အချက်အလက်များကို အခြေခံ၍ ပြိုင်ပွဲဝင် တစ်ဦးချင်းစီ၏ အားသာချက်၊ အားနည်းချက်များကို နှိုင်းယှဉ်တွက်ချက်ခြင်းကြောင့်ဟု ဆိုရမည်ဖြစ်သည်။

သာမန်လူတစ်ဦးအဖို့ ဤမျှ ရှုပ်ထွေးသော အချက်အလက်များကို ချက်ချင်း ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရန် ခဲယဉ်းသော်လည်း စနစ်၏ မြှင့်တင်ပေးမှုကြောင့် မင်ယွဲ့၏ ဦးနှောက်မှာ စက်ရုပ်တစ်ရုပ် အလား တိကျမြန်ဆန်နေပြီဖြစ်သည်။

"အသုံးမကျလိုက်တာ ငါ့ပိုက်ဆံတွေ အကုန် ကုန်ပြီ”

"သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကြွားနေကြတာ၊ တကယ့်

တကယ်ကျတော့လည်း ဘာမှမဟုတ်ပါလား"

"လာဘ်များ စားထားကြသလားမသိဘူး၊ ဘယ်လိုလုပ် ရှုံးသွားရတာလဲ"

နံပါတ် ၄ ပြိုင်ပွဲဝင်သည် လောင်းကြေး အများဆုံးရထားသူ ဖြစ်ပြီး ပွဲအစပိုင်းတွင် အပြတ်အသတ် ဦးဆောင်နေခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဒုတိယနေရာဖြင့်သာ ကျေနပ်

လိုက်ရသည်။

၎င်းသည် ဆိုးရွားသော ရလဒ်မဟုတ်သော်လည်း သူ့အပေါ် အလွန်အမင်း မျှော်လင့်ထားကြသူများအတွက်မူ ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

လောင်းကစားဟူသည် အနိုင်နှင့် အရှုံး အမြဲဒွန်တွဲနေစမြဲ။ ရှုံးနိမ့်သွားသူများသည် ဒေါသအဟုန်ဖြင့် နံပါတ် ၄ ပြိုင်ပွဲဝင်ကို ပြစ်တင်ဝေဖန်ကြတော့သည်။

ထိုအမျိုးသားသည် ကားပေါ်မှ ဆင်းလာပြီးနောက် ခေါင်းကို ငိုက်စိုက်ချလျက် ဘာစကားမှ မပြောဘဲ ကွင်းပြင်မှ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက် သည်။

"သတိထားဦး--"

မင်ယွဲ့က မနေနိုင်ဘဲ သတိပေးလိုက်သော်လည်း မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။ လူအုပ်ထဲမှ တစ်ဦးက သောက်လက်စ ရေသန့်ဘူးဖြင့် သူ့ကို ပစ် ပေါက်လိုက်သည်။

ရေသန့်ဘူးသည် ထိုအမျိုးသား၏ နဖူးကို ထိမှန်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် နီရဲရောင်ကိုင်းသွားသည်ကို မင်ယွဲ့ သတိပြုမိလိုက်သည်။

သူသည် နာကျင်မှုထက် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းမှုကြောင့် ထုံထိုင်းနေသယောင်ရှိပြီး ရှေ့ဆက်မတိုးတော့ဘဲ လူအများ၏ ဆဲဆိုကဲ့ရဲ့မှုများကို ငြိမ်ခံနေတော့သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းအိမ်များမှာ သွေးချင်းနီနေပြီး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိအားများကို အလွန်အမင်း ခံစားနေရပုံရသည်။

"ခင်ဗျားတို့က ဘယ်သူမို့လို့လဲ မခံနိုင်ရင် မကစားနဲ့လေ"

ဟူထျန်းက မနေနိုင်ဘဲ ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ရှုံးရင်လည်း ရှုံးတဲ့အလျောက်ပေါ့ချမ်းသာချင်ဇောနဲ့ပဲ လောင်းနေကြတာလား"

မင်ယွဲ့နောက်မှ အမျိုးသားကလည်း ဝင် ပြောသည်။

သူကိုယ်တိုင်ပင် ယွမ်တစ်သိန်း ရှုံးသွားသော်လည်း လောင်းကစားဆိုသည်မှာ ရှုံးနိုင်သည်ကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးသားဖြစ်သည်။ ဘေးလူများ၏ ဟန့်တားမှုကြောင့် ဒေါသထွက်နေသူများ အနည်းငယ် ငြိမ်ကျသွားကြသည်။

ထိုအခါမှ နံပါတ် ၄ ပြိုင်ပွဲဝင်သည် ခေါင်းမော့လာပြီး မင်ယွဲ့ရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အသံလာရာကို သူ သေသေချာချာ မသိသော်လည်း ထိုနေရာတွင် မိန်းကလေး နှစ်ဦးသာ ရှိသဖြင့် မင်ယွဲ့ကို ချက်ချင်းပင် မှတ်မိသွားသည်။

သို့သော် သူကိုယ်တိုင်မှာလည်း အကျပ်အတည်း ဆိုက်နေသဖြင့် သူတစ်ပါးကို ဒုက္ခမပေးလိုတော့ဘဲ သူမကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အကြည့်လွှဲလိုက် တော့သည်။

ဒုတိယပွဲစဉ် စတင်တော့မည်ဖြစ်သည်။

"နံပါတ် ၄ က ဘာဖြစ်နေတာလဲ အခုလေးတင် ငါတို့ကို ရှုံးအောင်လုပ်ထားပြီးတော့ နောက်တစ်ပွဲ ပြန်ဝင်ဦးမှာလား"

နံပါတ် ၄ ကွင်းထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လူများက မကျေမနပ် ရေရွတ်ကြသည်။

ဤပြိုင်ကွင်း၏ စည်းကမ်းမှာ 'စည်းကမ်းမရှိခြင်း' ပင်ဖြစ်သည်။

မည်သူမဆို ယှဉ်ပြိုင်လိုက ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပြီး ပွဲကြည့်ပရိသတ်က လောင်းကြေးထပ်ကြရသည်။ ပထမ၊ ဒုတိယနှင့် တတိယ ရရှိသူများကို ပွဲစီစဉ်သူက ဆုကြေးငွေများ အသီးသီး ချီးမြှင့်သည်။

နံပါတ် ၄ သည် ပထမပွဲတွင် ချန်ပီယံ မဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ဒုတိယဆုကြေး ယွမ်နှစ်သိန်းကို ရရှိခဲ့သည်။ ကျန်ရှိသော လောင်းကြေးများမှာမူ ပထမရသူအပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။

ထို့ကြောင့် နံပါတ် ၄ ကို လောင်းသူများ ရှုံးပြီး နံပါတ် ၆ ကို လောင်းသူများ အနိုင်ရသွားခြင်းဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ပွဲစီစဉ်သူများမှာ အမြတ်အစွန်း အမြောက်အမြား ရရှိသွားကြသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် နံပါတ် ၄ သည် လာဘ်စားထားသည်ဟု အချို့က သံသယဝင်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်လမ်းလုံး ဦးဆောင်လာပြီးမှ နောက်ဆုံးပတ်တွင် အကျော်ခံရခြင်းမှာ မသင်္ကာစရာပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

မင်ယွဲ့သည် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ယွမ်ပေါ့ကို စုံစမ်းခိုင်းလိုက်သည်။ ပွဲစီစဉ်သူနှင့် နံပါတ် ၄ ကြားတွင် မည်သည့် လျှို့ဝှက်သဘောတူညီချက်မျှ မရှိကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ပွဲစီစဉ်သူသည် စီးပွားရေးသမား ဖြစ်သော်လည်း ဂုဏ်သိက္ခာကို တန်ဖိုးထားသူဖြစ်ရာ မရိုးသားသော နည်းလမ်းများကို အသုံးမပြုခဲ့ချေ။

"နံပါတ် ၄ က ရူးနေတာလား ပြန်လာပြန်ပြီ”

ဟူထျန်းက နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။

ဒုတိယပွဲတွင် သူ့ကို လောင်းမည့်သူ အလွန်နည်းပါးလိမ့်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

မင်ယွဲ့ကမူ ထိုသူ ဘာကြောင့် ပြန်လာသည်ကို သိရှိနေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အောင်မြင်လိုသော ရည်မှန်းချက်ထက် ငွေကြေးလိုအပ်ချက်က ပိုမို သိသာနေသည်။

"သူ နိုင်လိမ့်မယ်"

မင်ယွဲ့က တိုးညင်းသော်လည်း ပြတ်သားသော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

ကျန်ယီသည် မင်ယွဲ့၏ စကားကို ယုံကြည်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဘေးမှ ဝန်ထမ်းကို လှမ်းခေါ်လိုက်ပြီး -

"နံပါတ် ၄ ကို တစ်သန်း လောင်းမယ်"

"မင်း ရူးသွားပြီလား"

ဟူထျန်းက အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်သည်။

"ငါလည်း နံပါတ် ၄ ကို ငါးသိန်း လောင်းမယ်"

သူ့အစ်ကိုက ရူးမှတော့ သူလည်း လိုက်ရူးရတော့မည်ဟု ဟူထျန်းက ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဟယ်ကျင်းသည်လည်း ဟိုကြည့်ဒီကြည့်ဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ငါးသိန်း ထပ်မံ ထည့်လိုက်သည်။

ဝန်ထမ်းများကမူ သူတို့ကို လူအများကဲ့သို့ပင် အရူးများသဖွယ် ကြည့်နေကြသည်။ ရှုံးနိမ့်ထားသော နံပါတ် ၄ ကို မည်သူမျှ လောင်းကြေးမထပ်ဝံ့ချိန်တွင် သူတို့က အလွန်အကျွံ လောင်းနေကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ဟိုလေ... ကျွန်တော်လည်း နံပါတ် ၄ ကို တစ် သိန်း လောင်းမယ်ဗျာ"

မင်ယွဲ့နောက်မှ စုံတွဲသည်လည်း ဝန်ထမ်း ထွက်မသွားမီ အမီလောင်းလိုက်ကြသည်။ ဝန်ထမ်းက ဘဏ်ကတ်ကို ယူ၍ အချက်အလက်များ မှတ်ပုံတင်နေစဉ် -

"ရယ်စရာကြီးဗျာ ဟောဒီမှာ ကြည့်စမ်း၊ နံပါတ် ၄ ကို လောင်းတဲ့သူ ရှိသေးတယ်”

"ငါ နံပါတ် ၄ ကို ငါးသန်း လောင်းကြေးထပ်မယ်"

မင်ယွဲ့၏ အသံမှာ မကျယ်သော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအားလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ငါးသန်းဟူသော ပမာဏမှာ မနည်းလှချေ။ အထူးသဖြင့် ရှုံးနိမ့်ထားသော ပြိုင်သမားအပေါ် ထပ်ခြင်းဖြစ်၍ ပို၍ပင် အံ့ဩစရာ ကောင်းနေသည်။

အဝေးမှ ကြည့်ရှုသူများကမူ မင်ယွဲ့တို့ ပြောသည်ကို မကြားရသော်လည်း ဖန်သားပြင်ပေါ်ရှိ နံပါတ် ၄ ဇယားတွင် လောင်းကြေးပမာဏ ရုတ်တရက် မြင့်တက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ဟေ့လူတို့... ဒီအရူးက ဘယ်သူလဲ"

"ပိုက်ဆံတွေ ပိုနေရင် ငါ့ကိုပေးပါလား ရေထဲပစ်ချရင်တောင် အသံမြည်ဦးမယ်"

မင်ယွဲ့နှင့် သူမ၏အပေါင်းအသင်းများကမူ ထိုကဲ့သို့သော ဝေဖန်သံများကို ဂရုမစိုက်ကြချေ။

"ဘာ နံပါတ် ၄ ကို တစ်ယောက်တည်းက ငါးသန်းတောင် လောင်းတယ် ဟုတ်လား”

ပွဲစီစဉ်သူများသည် အပေါ်ထပ်ရှိ စောင့်ကြည့်ခန်းမှနေ၍ ဖန်သားပြင်ပေါ်ရှိ အခြေအနေများကို ကြည့်ရှုရင်း အံ့ဩနေကြသည်။

ဒုတိယပွဲစဉ် စတင်လိုက်သည်။

နံပါတ် ၄ သည် စတင်ထွက်ခွာကတည်းက အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် ဦးဆောင်လာပြီး မည်သူ့ကိုမျှ အကျော်မခံတော့ချေ။ ပထမပွဲတွင် သူ့ကို မျှော်လင့်ချက် ထားခဲ့ကြသူများသည် ယခုအခါတွင်မူ ပထမပွဲကဲ့သို့ လမ်းခုလတ်တွင် ရှုံးနိမ့်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် မည်သူမျှ မလောင်းရဲကြတော့ချေ။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် နံပါတ် ၄ သည် ပထမနေရာကို ခိုင်မြဲစွာ ထိန်းထားနိုင်သည်။ ဒုတိယနှင့် တတိယနေရာများမှာ အပြောင်းအလဲ ရှိနေသော်လည်း သူကမူ လုံးဝ တည်ငြိမ်နေသည်။

"အစ်မ... သူ နိုင်မယ်လို့ ဘာလို့ ထင်တာလဲ"

ကျန်ယီက သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

မင်ယွဲ့ ခန့်မှန်းသည့်အတိုင်းပင် နံပါတ် ၄ က အနိုင်ရရှိသွားသည်။ ပွဲကြည့်စင်တစ်ခုလုံး ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် -

"ဟားဟား နိုင်ပြီဟေ့ ငါ တစ်သိန်း လောင်းထားတာ”

မင်ယွဲ့နောက်မှ စုံတွဲမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖက်ယမ်းနေကြသည်။

သူတို့သည် ရှုံးသွားသော ငွေများကို ပြန်ရရုံသာမက အမြတ်ပင် ထွက်သွားကြသည်။

ရှေ့မှ မိန်းကလေးပြောသည်ကို နားထောင်မိခြင်းမှာ သူတို့အတွက် ကံကောင်းခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ဤတစ်ပွဲတည်းဖြင့် မင်ယွဲ့သည် ယွမ် ၃၆ သန်းအထိ အမြတ်ရရှိသွားသည်။

အစောပိုင်းက မင်ယွဲ့ကို အရူးဟု ကဲ့ရဲ့ခဲ့သူများမှာ ယခုအခါ စကားပင် မဟနိုင်တော့ချေ။ မိမိတို့ကိုယ်မိမိ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အတုံးအအဆုံး လူများအဖြစ် ခံစားနေရတော့သည်။

"ကျွန်မ ပြန်တော့မယ်"

မင်ယွဲ့သည် တတိယပွဲကို ဆက်မကြည့်တော့ဘဲ ထပြန်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

"မမလေး ခဏလောက် စောင့်ပါဦး ကျွန်တော်တို့ သူဌေးက မမလေးနဲ့ တွေ့ချင်လို့ပါ"

ကျန်ယီနှင့် ဟယ်ကျင်းတို့က ချက်ချင်းပင် မင် ယွဲ့၏ ရှေ့မှ ကာကွယ်ရပ်လိုက်ကြသည်။

ဟူထျန်းမှာမူ သူ တစ်လှမ်း နောက်ကျသွားပြန် သဖြင့် မိမိကိုယ်ကို စိတ်ပျက်နေမိသည်။

"သခင်လေးကျန်... စိတ်မချဘူးဆိုရင်လည်း အတူတူ လိုက်ခဲ့လို့ ရပါတယ်ခင်ဗျာ"

ဝန်ထမ်းက ပြုံးလျက် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

အခန်း (၃၃၃) ရှောင်ယီကို တွေ့လိုက်တယ်

မင်ယွဲ့သည် ကိုယ်ခံပညာ ကျွမ်းကျင်သူပီပီ ရဲရင့်ပြတ်သားသော သတ္တိရှိသူဖြစ်ရာ မည်သည့်အရာကိုမျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ထိုလူငယ်နှစ်ဦး၏ ရှေ့မှ တည်ငြိမ်စွာ လှမ်းထွက် လိုက်သည်။

"လမ်းပြပါ"

ထို့နောက် သူတို့လေးဦးသည် ပွဲစီစဉ်သူများနှင့် တွေ့ဆုံရန် လိုက်ပါသွားကြတော့သည်။

"မမလေးရဲ့ အမည်ကို သိခွင့်ရမလားခင်ဗျာကျွန်တော့်မျိုးရိုးကတော့ ချန် ပါ"

"ကျွန်မမျိုးရိုးက မင် ပါ"

မင်ယွဲ့သည် မရင်းနှီးသူများအား မိမိ၏ အမည်အပြည့်အစုံ သို့မဟုတ် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အချက်အလက်များကို အလွယ်တကူ ထုတ်ဖော်ပြောကြားလေ့မရှိပေ။

"မစ္စမင်... သိချင်လို့ မေးပါရစေ ဘာကြောင့် နံပါတ် ၄ ကိုပဲ အပိုင်တွက်ပြီး လောင်းခဲ့တာလဲခင်ဗျာ"

ကျန်ယီနှင့် အခြားသူများသည်လည်း ရှေ့မှ အမျိုးသမီး၏ အဆုံးအဖြတ်အပေါ် မူတည်၍ လောင်းကြေးထပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း မစ္စတာချန်က ရိပ်မိပြီးသားဖြစ်သည်။

"လောင်းကစားဆိုတာ အနိုင်ရနိုင်ခြေနဲ့ အကျိုးအမြတ် ရလဒ်အချိုးအစားကို ကြည့်ပြီး အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ရတာမျိုးပါ ကျွန်မအမြင်အရတော့ နံပါတ် ၄ မှာ အဲ့ဒီအချက်နှစ်ချက်လုံး ရှိနေတယ် သူ့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုအရ အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အလမ်းက မြင့်မားသလို၊ ပထမပွဲမှာ ရှုံးနိမ့်ထားတဲ့အတွက် လောင်းကြေးအဆကလည်း အတော်လေး များနေတယ် ဒီတော့ သူ့ကို မလောင်းရမယ့် အကြောင်းပြချက် မရှိပါဘူး"

မင်ယွဲ့၏ ပြတ်သားပြီး ယုတ္တိရှိလှသော စကားများကြောင့် ကျန်ယီနှင့် အခြားသူများမှာ မိမိတို့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများမှာ အပိုသာဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။

ရှေ့မှ အမျိုးသမီးသည် ပွဲစီစဉ်သူများ၏ ရှေ့တွင်ပင် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် အရာရာကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်မဟုတ်ပါလား။

ဟယ်ကျင်းမှာမူ မင်ယွဲ့ကို ကြည့်ရင်း တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချမိသည်။

မိုဟန်ကျီနှင့် မင်ယွဲ့တို့ ချစ်သူဖြစ်ရခြင်းမှာ မထူးဆန်းတော့ချေ။ သူတို့နှစ်ဦးလုံးမှာ သူ လေးစားအားကျရသော ပုဂ္ဂိုလ်ထူးများ ဖြစ်နေကြသောကြောင့်ပင်။

"ဒါဆို တတိယပွဲမှာရော နံပါတ် ၄ ကပဲ ချန်ပီယံဆုကို ဆွတ်ခူးနိုင်ဦးမယ်လို့ ထင်သလား"

နံပါတ် ၄ နောက်တစ်ပွဲ ပြန်ဝင်ဦးမည်ကို ကျန်ယီ အံ့ဩသွားသော်လည်း မင်ယွဲ့ကမူ ထိုအချက်ကို ကြိုတင်သိရှိပြီးသား ဖြစ်ပုံရသည်။

"မနိုင်တော့ဘူး"

မင်ယွဲ့က ပြိုင်ကွင်းအတွင်း အသည်းအသန် ယှဉ်ပြိုင်နေကြသော ကားများကို ပြသထားသည့် ဖန်သားပြင်ကြီးကို ကြည့်လျက် တိုတိုတုတ်တုတ်ပင် ဖြေလိုက်သည်။

ပွဲစီစဉ်သူ မစ္စတာချန်သည် နံပါတ် ၄ ကားကို စိတ်ဝင်တစား စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

မင်ယွဲ့သာ ရှိမနေခဲ့ပါက သူသည် ယနေ့တွင် ပိုမိုမြတ်စွန်းနိုင်သော်လည်း၊ မင်ယွဲ့ရှိနေခြင်းကြောင့်လည်း သူ ဆုံးရှုံးမှုမရှိခဲ့ပေ။ ပွဲစီစဉ်သူတစ်ဦးဖြစ်သည့်အလျောက် သူသည် လုံလောက်သော အရင်းအနှီးရှိသူဖြစ်ရာ ငွေကြေးကိစ္စအတွက် ကတိပျက်မည့်သူမျိုး မဟုတ်ချေ။

"မစ္စမင် ခန့်မှန်းတဲ့အတိုင်း ဖြစ်လာခဲ့ရင် ဘယ်လိုအချက်တွေကြောင့် ဒီလို ကောက်ချက်ချနိုင်တာလဲဆိုတာ ရှင်းပြပေးနိုင်မလားခင်ဗျာ"

မစ္စတာချန်မှာ မင်ယွဲ့၏ အနာဂတ်ကို ကြိုမြင်နိုင်စွမ်းအပေါ် အလွန်ပင် စူးစမ်းလိုစိတ် ပြင်းပြနေမိသည်။

"အာရုံခံစားမှု ကြောင့်ပါ"

မင်ယွဲ့က အများကြီး မရှင်းပြတော့ပေ။

သူမသည် ပွဲစီစဉ်သူနှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် ရသင့်ရထိုက်သော ငွေများကို ရယူကာ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

အမှန်စင်စစ် နံပါတ် ၄ ဒုတိယပွဲတွင် အနိုင်ရမည်ဟု သူမ ယုံကြည်ခဲ့ခြင်းမှာ အာရုံခံစားမှုအပြင် အခြားသော အချက်အလက်များကြောင့်လည်း ပါဝင်သည်။ ပထမပွဲစဉ်တွင် အချက်အလက်မျိုးစုံကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါက နံပါတ် ၄ မှာ အနိုင်ရရန် အရှိဆုံးဖြစ်သည်။

သို့သော် သူသည် ဒုတိယနေရာဖြင့်သာ အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။

ထို့ထက် ပို၍ အရေးကြီးသောအချက်မှာ နံပါတ် ၄ ၏ သမီးငယ်မှာ ဖျားနာနေပြီး ဆေးကုသစရိတ် အမြောက်အမြား လိုအပ်နေကြောင်းကို မင်ယွဲ့က ယွမ်ပေါ့ထံမှတစ်ဆင့် သိရှိထားခြင်းဖြစ်သည်။

သူသည် ကားပြိုင်ခြင်းမှလွဲ၍ အခြား ငွေရှာလွယ်သော နည်းလမ်းမရှိသူဖြစ်ရာ ယနေ့တွင် ပွဲစဉ်အမြောက်အမြား ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင် လိမ့်မည်ဟု မင်ယွဲ့က ခန့်မှန်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤပြိုင်ပွဲတွင် မရေးထားသော စည်းကမ်းတစ်ခုရှိသည်။ ၎င်းမှာ ပြိုင်ပွဲဝင်တစ်ဦးသည် သုံးကြိမ်ဆက်တိုက် အနိုင်ရရှိပါက နောက်ထပ်ပွဲစဉ်များတွင် ပါဝင်ခွင့်မရှိခြင်းပင်။ ၎င်းမှာ အခြားသူများကို အခွင့်အရေးပေးရန်နှင့် ပွဲကို ပိုမိုစိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ဖြစ်စေရန် ရည်ရွယ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ပထမပွဲတွင် နှစ်သိန်း၊ ဒုတိယပွဲတွင် သုံးသိန်း ရရှိခဲ့သည်။ သို့သော် တတိယပွဲတွင် သူ အနိုင်မရနိုင်ခြင်းမှာ ကားပြိုင်ခြင်းသည် စိတ်အာရုံ အလွန်အမင်း စုစည်းမှုနှင့် ကြွက်သားများ တင်းမာမှု လိုအပ် သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ပွဲစဉ်နှစ်ခုအပြီးတွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း မင်ယွဲ့က ယွမ်ပေါ့ထံမှ သိရှိထားပြီးဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် အခြားပြိုင်သမားများထက် အသက်အရွယ် ပိုကြီးသူလည်း ဖြစ်နေသည်။

မင်ယွဲ့သည် မိမိရရှိသော အမြတ်ငွေ ယွမ် ၃၆ သန်းအနက်မှ ငါးသန်းကို ပွဲစီစဉ်သူထံတွင် ချန်ထားရစ်ခဲ့ပြီး၊ နံပါတ် ၄ ပြိုင်ပွဲဝင်ထံသို့ ကျေးဇူးတင်ဆုအဖြစ် လျှို့ဝှက်ပေးအပ်ရန် မှာကြားခဲ့သည်။ စေတနာအလွန် ထက်သန်လှသော မင်ယွဲ့၏ လုပ်ရပ်အပေါ် မစ္စတာချန်ပင် အံ့ဩချီးကျူးမိတော့သည်။

မင်ယွဲ့နှင့် နံပါတ် ၄ တို့ ပူးပေါင်းကြံစည်သည်ဟု မစ္စတာချန် အဘယ်ကြောင့် သံသယမဝင်သနည်းဆိုသော် မင်ယွဲ့၏ ဘေးတွင် ရှိနေသူများကို သူ သိထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထိုသူဌေးသားများအဖို့ ဤငွေပမာဏမှာ အရေးတယူလုပ်စရာ မဟုတ်ချေ။ ဤကဲ့သို့ လှည့်ကွက်များဖြင့် အချိန်ဖြုန်းနေမည့်အစား အိမ်ပြန်၍ လူကြီးမိဘများကို ချိုချိုသာသာ စကားပြောလိုက်ပါက ဤထက်မကသော ငွေများကို အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

တတိယပွဲစဉ်တွင် နံပါတ် ၄ သည် စတုတ္ထနေရာဖြင့်သာ ပန်းဝင်ခဲ့ပြီး တတိယဆုနှင့် လွဲချော်ခဲ့သည်။ သူသည် စုစုပေါင်း ငွေငါးသိန်း ရရှိခဲ့သော်လည်း သူ၏သမီးငယ် ခွဲစိတ်ကုသရန်အတွက် အနည်းဆုံး ရှစ်သိန်း လိုအပ်နေပြီး နောက်ဆက်တွဲ ကုသစရိတ်များလည်း ရှိနေသေးသည်။

"ဒါက မစ္စမင် ပေးခဲ့တဲ့ ဆုကြေးငွေပါ"

မစ္စတာချန်က ငွေများကို လွှဲပြောင်းပေးအပ်သောအခါ ထိုအမျိုးသားမှာ ဝမ်းသာလွန်း၍ မျက်ရည်ပင် ဝဲလာတော့သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်ခင်ဗျာ... အခုတော့ မျှော်လင့်ချက် ရှိပြီ၊ ကျွန်တော့်သမီးလေး အသက်ချမ်းသာရတော့မယ်"

သူသည် မိမိ၏ ကျေးဇူးရှင်ကို မြင်ပင်မမြင်ဖူးသော်လည်း တတွတ်တွတ် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုနေမိတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် မင်ယွဲ့၊ ကျန်ယီနှင့် အခြားသူများမှာ ပြိုင်ကွင်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။

"ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ"

အလုပ်နားချိန်တွင် မိုဟန်ကျီက မင်ယွဲ့ထံသို့ ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်သည်။ ယနေ့ သူမ အားလပ်နေကြောင်း သူ မှတ်မိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ကျန်ယီနဲ့အတူ ရှိနေတာ"

မင်ယွဲ့က ဘာမှမဖုံးကွယ်ဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်သည်။

မိုဟန်ကျီ၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားပြီး သူ၏ စိတ်ကူးထဲတွင် အတွေးပေါင်းစုံ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"အင်း... အပြင်သွားလည်နေကြတာလား"

"မမယွဲ့... သွားစားကြရအောင်၊ ကျွန်တော် ဝယ်ကျွေးမယ်"

ဟယ်ကျင်းက သူတို့ဘေးသို့ ကားမောင်းလာပြီး မှန်ချကာ လှမ်းအော်ပြောလိုက်သည်။

"တခြား ဘယ်သူတွေ ရှိသေးလဲ"

မိုဟန်ကျီက ဟိုဘက်မှ အသံကို ကြားသဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ မောင်လေးလည်း သိမှာပါ စီနီယာအစ်ကိုရဲ့ ဝမ်းကွဲညီ ဟယ်ကျင်းလေ"

မင်ယွဲ့က ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။

"မောင်လေး ကုမ္ပဏီမှာလား"

မင်ယွဲ့၏ အမူအရာကို ကြည့်ရုံဖြင့် မိုဟန်ကျီ ဖုန်းဆက်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ကျန်ယီ သိလိုက်သဖြင့် သူက ဘာမှဝင်မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ ကားမောင်းနေသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ အလုပ်ထဲမှာပဲ... ဒါပေမဲ့ မင်းကို တွေ့ချင်နေပြီ"

ဖုန်းထဲမှ သက်ပြင်းချသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"တော်စမ်းပါ... အပိုတွေ ပြောမနေနဲ့"

မင်ယွဲ့က ရယ်မောလျက် -

"ကျွန်မက သူတို့နဲ့အတူ ရှိနေတာပဲ၊ ဘာပူစရာ ရှိလို့လဲ သူတို့အားလုံးက ကျွန်မရဲ့ မောင်လေးတွေပဲဟာ"

သူမက နောက်ပြောင်ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အမှန်စင်စစ် မိုဟန်ကျီ၏ စရိုက်ကို သိထားသဖြင့် စိတ်အေးစေရန် ရှင်းပြနေခြင်းဖြစ်သည်။ ချစ်သူများကြားတွင် အပြန်အလှန် ယုံကြည်မှုနှင့် လုံခြုံမှုပေးနိုင်ခြင်းမှာ အရေးကြီးဆုံး မဟုတ်ပါလား။

"ကိုယ် ဘာမှ မတွေးပါဘူး"

မိုဟန်ကျီသည် စင်ပေါ်မှ ဖိုင်တွဲတစ်ခုကို ဆွဲယူလိုက်သည်။ အစောပိုင်းက မင်ယွဲ့၏ ရှေ့တွင် ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ မူနေသူမှာ သူ မဟုတ်သည့်အလားပင်။

"ဟုတ်ပါပြီ၊ ကျွန်မကပဲ အပိုတွေ တွေးနေမိတာပါ အလုပ်ကို ဆက်လုပ်တော့နော်၊ အနှောင့်အယှက် မပေးတော့ဘူး"

မိုဟန်ကျီသည် ကျန်ယီနှင့် ဟယ်ကျင်းတို့အပေါ် မနာလိုဖြစ်နေမည် မဟုတ်သော်လည်း၊ သူတို့က မင်ယွဲ့နှင့်အတူ အချိန်ဖြုန်းနိုင်ပြီး မိမိမှာမူ အလုပ်ရှုပ်နေရသဖြင့် အားမလိုအားမရ ဖြစ်နေခြင်းသာဖြစ်သည်။

“ဦးလေးကျန်...”

မိုမိသားစုနှင့် ကျန်မိသားစုမှာ ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးရှိကြပြီး ပြိုင်ဘက်များ မဟုတ်ကြချေ။

"ဟန်ကျီ... ဒီနေ့ ဒီအဘိုးကြီးဆီကို ဘာကိစ္စနဲ့ ဖုန်းဆက်တာလဲ"

ကျန်ယီ၏ ဖခင်သည် ဖုန်းနံပါတ်ကို ကြည့်ကာ အံ့ဩတကြီးဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

မိုဟန်ကျီက ဦးလေးကျန်၏ ကျန်းမာရေးကို အရင်ဆုံး မေးမြန်းပြီးနောက် မသိမသာပင် စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့... ပြီးခဲ့တဲ့ အခေါက်က ရှောင်ယီကို အပြင်မှာ တွေ့လိုက်သေးတယ် သူ အလုပ်သင် ဆင်းဖို့ ရှာနေတာလား"

"အဲ့ဒီကောင်လေးက ငါ့ကို ဒုက္ခမပေးရင်ပဲ ကျေးဇူးတင်ရမှာပါ"

ဦးလေးကျန်က ထိုသို့ ပြောသော်လည်း သူ၏ အသံထဲတွင် သားဖြစ်သူအပေါ် ချစ်ခင်မှုများ ပါဝင်နေသည်။

ကျန်မိသားစုသည် ကျန်ယီကို မိသားစုအတွက် ဂုဏ်ဆောင်နိုင်သူ ဖြစ်လာရန်သာ မျှော်လင့်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။

"အဲ့ဒီကောင်လေးသာ မင်းလို အရည်အချင်းမျိုး ရှိရင် ဘယ်လောက်ကောင်းမလဲ"

"ကျွန်တော့် ကုမ္ပဏီကို လွှတ်လိုက်ပါလားဦးလေး၊ သူ့ကို စမ်းကြည့်ရအောင် သူက ဒီနယ်ပယ်မှာ ပါရမီ ပါချင်ပါနေမှာပေါ့"

မိုဟန်ကျီက မည်သည့် အမူအရာမျှ မပြဘဲ အကြံပြုလိုက်သည်။

"ဒါပေါ့ ရှင်းယောင် လုပ်ငန်းစုမှာ အလုပ်ဝင်ရတာ သူ့အတွက် ကံကောင်းခြင်းပဲ မနက်ဖြန်ကစပြီး သူ့ကို လွှတ်လိုက်မယ်"

ဦးလေးကျန်က ဝမ်းသာအားရ သဘောတူလိုက်သည်။ ကျန်ယီမှာမူ မင်ယွဲ့တို့နှင့်အတူ ညစာ စားနေဆဲဖြစ်ပြီး ဖခင်ဖြစ်သူက ဖုန်းတစ်ချက်ဖြင့် သူ့ကို ရောင်းစားလိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း လုံးဝ မသိရှိသေးပေ။

"ဘာ ကျွန်တော့်ကို အလုပ်သွားခိုင်းမယ် ဟုတ်လား မသွားချင်ပါဘူး"

မင်ယွဲ့ ပြန်သွားသည်ကို စောင့်ကြည့်ပြီး စားသောက်ဆိုင်ရှေ့တွင် ရပ်နေစဉ် ဖခင်ဖြစ်သူထံမှ ဖုန်းလာသဖြင့် ကျန်ယီမှာ အော်ဟစ် တော့သည်။ ဟူထျန်းနှင့် ဟယ်ကျင်းတို့မှာလည်း ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားကြသည်။

ချမ်းသာသော မိသားစုမှ ကလေးများသည် အစောပိုင်းတွင် အလုပ်ခွင်သို့ ဝင်လေ့မရှိကြချေ။ သူတို့အပေါ်တွင် ထောက်ပံ့ပေးမည့်သူများ ရှိနေသဖြင့် ဖိအားမရှိဘဲ လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်လေ့ရှိကြသည်။

"မင်း သွားကို သွားရမယ်၊ မသွားချင်လည်း မရဘူး မင်းရဲ့ အစ်ကိုမိုနဲ့ ငါ ပြောပြီးသွားပြီမနက်ဖြန်ကစပြီး ရှင်းယောင် လုပ်ငန်းစုမှာ သူ့ရဲ့ အတွင်းရေးမှူးအဖြစ် အလုပ်စဝင်ရမယ် မင်းရဲ့ လစဉ်သုံးငွေကိုလည်း ယွမ်သုံးထောင်ပဲ ပေးတော့မယ် မင်းဘာသာမင်း ငွေရှာစားတော့”

ဦးလေးကျန်သည် ကျန်ယီကို ငြင်းဆန်ခွင့်ပင်မပေးဘဲ ဖုန်းကို ချက်ချင်း ချပစ်လိုက်တော့သည်။

အခန်း (၃၃၄) တစ်ယောက်မှ အားကိုးမရ

"တောက်... တကယ်ပဲဗျာ”

ကျန်ယီသည် ဒေါသအဟုန်ဖြင့် ကျိန်ဆဲလိုက်တော့သည်။

"ဟိုလေ... မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား"

ဟူထျန်းသည် အနည်းငယ် ကြောက်လန့်သွားပြီး ကျန်ယီနှင့် အလှမ်းဝေးရာသို့ ခပ်ကွာကွာ ရွှေ့ရပ်လိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ကျန်ယီမှာ ပေါက်ကွဲရန် အသင့်ဖြစ်နေသည့် ယမ်းအိုးတစ်လုံးကဲ့သို့ပင်။ ဟယ်ကျင်းမှာလည်း မည်သို့နှစ်သိမ့်ရမည်မှန်း မသိတော့ချေ။

ကျန်မျိုးနွယ် ဖခင်နှင့်သားကြား အငြင်းပွားမှုမှာ ယခုမှ မဟုတ်ဘဲ အမြဲတစေ ဖြစ်ပျက်နေကျ ဖြစ်သဖြင့် 'ဖြောင့်မတ်သော အရာရှိပင်လျှင် အိမ်တွင်းရေးပြဿနာကို မဖြေရှင်းနိုင်' ဟူသော စကားအတိုင်း သူလည်း ဘာမှဝင်မပြောဝံ့တော့ပေ။

"ကျွန်တော့်အဖေက ဘာဖြစ်နေတာလဲ ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး မိုဟန်ကျီရဲ့ ကုမ္ပဏီမှာ အလုပ်သွားလုပ်ခိုင်းရတာလဲ"

သူသည် ဒေါသထွက်လွန်း၍ ရူးမတတ်ပင် ဖြစ်နေရသည်။

"ငါတို့ မသွားဘဲနေလို့ မရဘူးလား ကျောင်းလည်း တက်ရဦးမှာလေ"

ဟူထျန်းက သူတို့ပုံမှန်အားဖြင့် စာသင်ခန်းထဲ မဝင်လိုကြသော်လည်း ယခုမူ ခိုင်လုံသော ဆင်ခြေတစ်ခု ရပြီဟု ယူဆကာ ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"အဖေက ကျွန်တော့်ရဲ့ ခရက်ဒစ်ကတ်တွေကို ပိတ်လိုက်ပြီ ပြီးတော့ တစ်လကို သုံးထောင်ပဲ ပေးတော့မယ်တဲ့ ဒီလောက်နဲ့ ကျွန်တော် ဘယ်လို ရပ်တည်ရမလဲ"

ကျန်ယီသည် စိတ်မရှည်စွာဖြင့် သူ၏ဆံပင်များကို ထိုးဖွလိုက်ရာ သပ်ရပ်နေသော ဆံနွယ်များမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားတော့သည်။

"ငါ အိမ်ပြန်တော့မယ်၊ နောက်မှပဲ ပြောကြတာပေါ့"

ကျန်ယီသည် အိမ်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မောင်းနှင်သွားရာ အိမ်ရှေ့ဂိတ်ဝရှိ လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများက သူ့ကို ချက်ချင်းပင် ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်ကြသည်။

သူတို့ နေထိုင်ရာမှာ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ မိသားစုဝင်များသာ နေထိုင်သည့် ဝင်းကြီးအတွင်း၌ ဖြစ်ပြီး၊ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်တိုင်းတွင် ကင်းစောင့်ရဲဘော်များ ရှိနေကာ လုံခြုံရေးစနစ်မှာ အလွန်ပင် တင်းကျပ်လှသည်။

"ရှောင်ယီ ပြန်လာပြီလား”

"အဘိုး... အဖေရော"

အိမ်ထဲသို့ ဝင်ဝင်ချင်းတွင် ဖခင်ဖြစ်သူကို မတွေ့သဖြင့် မေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

"သူတို့ ခုလေးတင်ပဲ ထွက်သွားကြပြီ စစ် အခြေစိုက်စခန်းမှာ ကိစ္စတစ်ခုရှိလို့တဲ့"

အငြိမ်းစား ဗိုလ်ချုပ်ကြီးဖြစ်သူ အဘိုးဖြစ်သူက လက်ထဲရှိ ကြက်တူရွေးလေးကို ချော့မြူရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒါ တမင်လုပ်တာပဲ တော်တော်လေးကို မြန် မြန်ပြေးနိုင်ကြတာပဲ"

ကျန်ယီသည် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေမိပြီး စိတ်ဓာတ်များလည်း ကျဆင်းနေတော့သည်။ မနက်ဖြန် ရင်ဆိုင်ရမည့် အခြေအနေမှ သူ မလွတ်မြောက်နိုင်တော့သည်မှာ သေချာသလောက်ပင်။

"အဘိုး... ကျွန်တော့်ကို မုန့်ဖိုးလေး နည်းနည်းလောက် ပေးလို့ရမလား"

သူသည် အရှုံးမပေးလိုသေးချေ။

အပြင်လောကတွင် မောက်မာဝင့်ကြွားပြီး သူဌေးသားပီပီ စတိုင်ထုတ်တတ်သော ကျန်ယီသည် ယခုမူ မုန့်ဖိုးရရန်အတွက် အဘိုးဖြစ်သူ၏ ရှေ့တွင် လိမ်မာယဉ်ကျေးသော မြေးလေးအဖြစ် ဟန်ဆောင်နေတော့သည်။

"အိပ်မက်တောင် မမက်နဲ့"

အဘိုးဖြစ်သူက ငှက်လှောင်အိမ်ကို မ၍ အပေါ်ထပ်သို့ တက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

"အိပ်မက်တောင် မမက်နဲ့ အိပ်မက်တောင် မမက်နဲ့”

လှောင်အိမ်ထဲရှိ ကြက်တူရွေးက ရုတ်တရက် စကားဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ဟေ့... ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း"

ကျန်ယီသည် အဘိုးဖြစ်သူကို ဘာမှမလုပ်ဝံ့သဖြင့် ကြက်တူရွေးကိုသာ ရန်လုပ်လိုက်ရသည်။

"အိပ်မက်တောင် မမက်နဲ့... အိပ်မက်တောင် မမက်နဲ့..."

ကြက်တူရွေးတို့ ထုံးစံအတိုင်းပင် ထိုစကားစုကိုသာ အဆက်မပြတ် ထပ်ခါတလဲလဲ အော်ဟစ်နေသဖြင့် ကျန်ယီ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် ကြည့်မကောင်းအောင် ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။

"အဘိုးကလည်း... ပြန်စဉ်းစားပေးပါဦး ကျွန်တော်က အဘိုးရဲ့ အချစ်ဆုံးမြေးလေး မဟုတ်ဘူးလား"

"အဲ့ဒီလို လုပ်လို့မရဘူး မြေးလေးရဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့၊ မင်းအဖေက အားလုံးကို အကြောင်းကြားထားပြီးသား ဒီအိမ်မှာ ဘယ်သူကမှ မင်းကို ပိုက်ဆံပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

"အဘိုး... ကျွန်တော့်အပေါ် ဒီလို မရက်စက်ပါနဲ့"

ကျန်ယီသည် အပေါ်ထပ်သို့ ရောက်သွားပြီဖြစ်သော ဗိုလ်ချုပ်ကြီးကျန်ကို ကြည့်ကာ အားကိုးရာမဲ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"လုပ်ရတာပေါ့ မြေးလေးရယ် ဒါက မင်းကောင်းဖို့အတွက်ပဲ"

ဗိုလ်ချုပ်ကြီးကျန်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အားပါးတရ ချလိုက်သည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် မြေးဖြစ်သူအပေါ် ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း စည်းကမ်းကိုမူ လျှော့မပေးချေ။

ကျန်ယီသည် ရင်ထဲတွင် တစ်ခုခု တစ်ဆို့သွားသလို ခံစားရပြီး ဘာမှ ဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။

"မင်းကောင်းဖို့အတွက်ပဲ... မင်းကောင်းဖို့အတွက်ပဲ--"

ကြက်တူရွေး၏ စူးရှသော အသံက အစောပိုင်းက ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည့် ကြည်နူးစရာ လေထုကို ချက်ချင်းပင် ရိုက်ချိုးလိုက်တော့သည်။

"အသံတိတ်စမ်း"

အဘိုးအိုသည် ကြက်တူရွေး၏ ခေါင်းကို ခေါက်လိုက်ပြီး လှောင်အိမ်ကို ဆွဲလျက် ကျန်ယီ၏ အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

အဘိုးဖြစ်သူ၏ မျက်နှာတွင်မူ အစောပိုင်းက ကြင်နာတတ်သော ပုံစံမျိုး မဟုတ်ဘဲ မြေးဖြစ်သူကို စနောက်ရသည်ကို သဘောကျနေသော အမူအရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"တောက်... တကယ်ကို အားကိုးလို့မရဘူး"

သူ့အဘိုးမှာမူ အားကိုး၍ မရတော့ရုံသာမက ရန်သူ့ဘက်တော်သား ဖြစ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။

ကျန်ယီသည် ဖုန်းကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး မိသားစု ဂရုထဲတွင် အကူအညီတောင်းရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း သူသည် စကားပြောခွင့် ပိတ် (Mute) ခံထားရသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

စကားပင် မဆိုနိုင်တော့ချေ...။

ဒါကတော့ မတရားသော အဖေဖြစ်သူ၏ လက်ချက်ပင် ဖြစ်ရမည်။ သူ့အဖေသည် အလွန်ပင် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲလှပြီး စစ်သားတစ်ယောက်နှင့်ပင် မတူတော့ချေ။ သူသည် အိပ်ရာပေါ်တွင် ဟိုဘက်ဒီဘက် လူးလှိမ့်ရင်း နောက်ဆုံး ကြိုးပမ်းမှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ညီအစ်ကိုကောင်းကြီးရေ~"

ကျန်ယီနှင့် သူ၏အစ်ကိုဖြစ်သူတို့ကြားရှိ လုံးဝ အဆက်အသွယ် မရှိခဲ့သော စကားပြောခန်း (Chat Box) ထဲတွင် စာသားတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ရူးနေလား”

တစ်ဖက်မှ ချက်ချင်းပင် ပြန်စာရောက်လာသော်လည်း ပါဝင်သည့် အကြောင်းအရာမှာမူ စိတ်ပျက်စရာပင်။

"ငါ့ကို ပိုက်ဆံနည်းနည်းလောက် ချေးပါဦး"

အကောင်းပြော၍ မရမှတော့ ကျန်ယီသည်လည်း တိုက်ရိုက်ပင် တောင်းလိုက်တော့သည်။

"မပေးနိုင်ဘူး"

"ဟန်ဆောင်မနေပါနဲ့ကွာ"

ကျန်ယီသည် သူ၏အစ်ကိုနှင့် စကားပြောဆိုမှု နည်းပါးလှသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့နှစ်ဦးမှာ ငယ်စဉ်ကတည်းက လမ်းကြောင်းနှစ်ခုဆီသို့ လျှောက်လှမ်းခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ပြင်ပလောက၏ အမြင်တွင်မူ သူ၏အစ်ကိုမှာ ကြံ့ခိုင်သန်စွမ်းသော စစ်သားစစ်စစ်ဖြစ်ပြီး၊ ကျန်ယီမှာမူ အပျော်အပါး မက်သော သူဌေးသားလေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်နေသည်။

"ပေးမှာလား၊ မပေးဘူးလား... ဒါပဲ ပြော"

ကျန်ယီသည် ဤအစ်ကိုဖြစ်သူကို ကိုင်တွယ်ရန် မည်သည့်နည်းလမ်းမျှ မရှိချေ။

"မပေးဘူး"

တစ်ဖက်မှ ပြတ်ပြတ်သားသားပင် ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

"ညီအစ်ကို သံယောဇဉ်တွေလည်း ကုန်ပါပြီကွာ"

ကျန်ယီသည် မနက်ဖြန်တွင် မိုဟန်ကျီ၏ ကုမ္ပဏီသို့ သွားရမည့် အခြေအနေမှ မည်သို့မျှ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်တော့ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် အလွန်ပင် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေတော့သည်။

အခန်း (၃၃၅) မင်းတို့အထက်လူကြီးကို သွားရှာလိုက်

သူ့ဖခင်ဖြစ်သူသည် မိုဟန်ကျီနှင့် မည်သို့မည်ပုံ ပတ်သက်ဆက်နွှယ်သွားသည်ကို ကျန်ယီ လုံးဝ စဉ်းစားမရနိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။

မိုဟန်ကျီဆိုသည်မှာ အမြဲတမ်း အေးစက် ခက်ထန်ပြီး သွေးအေးတတ်သူ မဟုတ်ပါလား။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူက ဘာကြောင့် ဤမျှလွယ်လွယ်ကူကူ သဘောတူလက်ခံခဲ့ရသနည်း။

အမှန်စင်စစ် ရှင်းယောင်းတွင် အလုပ်ဝင်ရန် အကြံပြုခဲ့သူမှာ မိုဟန်ကျီကိုယ်တိုင်ဖြစ်ကြောင်းသာ ကျန်ယီ သိရှိခဲ့ပါက သူသည် ယခုထက် များစွာ ပိုမို ဒေါသထွက်နေမည်မှာ သေချာလှသည်။

"ငါတို့ကြားမှာ အဲ့ဒီလို သံယောဇဉ်မျိုး တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးဘူး"

ကျန်ယီ၏အစ်ကို ကျန်ချန်က ပြတ်သားစွာပင် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"မင်းကို ငါတို့ရဲ့ ညီအစ်ကိုသံယောဇဉ်ကို ပြန်လည်ကုစားဖို့ အခွင့်အရေး ပေးနေတာနော်"

ကျန်ယီသည် နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်ဖြင့် လောင်းကြေးထပ်ကြည့်နေဆဲဖြစ်သည်။

"မလိုဘူး"

"ဒါဆိုလည်း သွားတော့... သွား”

ကျန်ယီသည် ကျန်ချန်ကို ချက်ချင်းပင် အဆက်အသွယ်ဖြတ် (Block) လိုက်တော့သည်။

တစ်ဖက်နှင့် ဆက်လက်စကားပြောနေရသည်ထက် မနက်ဖြန် အလုပ်သွားရမည့်အရေးက ပို၍ ခံသာဦးမည်ဟု သူ ယူဆလိုက်သည်။

ထို့အပြင် ထိုအစ်ကိုဖြစ်သူကိုလည်း တစ်သက်လုံး လူပျိုကြီးအဖြစ်သာ အဆုံးသတ်ပါစေကြောင်း ကျိန်စာတိုက်လိုက်မိသည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်းတွင် အဘိုးဖြစ်သူ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးကျန်သည် ထမင်းစားပွဲ၌ နေရာယူထားနှင့်ပြီဖြစ်သည်။

"အဘိုး... မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ"

ကျန်ယီသည် စိတ်မပါလက်မပါဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"လူငယ်ဆိုတာ ဒီလို နုံနဲ့နေလို့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ ခဏနေရင် စစ်တပ်သုံး လက်ဝှေ့ပညာကို တစ်စုံလောက် သွားပြီး လေ့ကျင့်ပြဦး"

အဘိုးဖြစ်သူက ပြုတ်ထားသော ကြက်ဥတစ်လုံးကို အခွံနွှာပေးရင်း သူ၏ပန်းကန်ထဲသို့ ထည့် ပေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အလုပ်မသွားဘဲ နေလို့မရဘူးလားဟင် ကျောင်းပဲ သွားချင်တယ်... ကျွန်တော် စာသင်ခန်းထဲမှာပဲ နေချင်တာပါ"

"မရဘူး"

ဗိုလ်ချုပ်ကြီးကျန်၏ အဖြေမှာ အလွန်ပင် ပြတ်သားလှသည်။

ခုနကပင် ကြက်ဥအခွံနွှာပေးနေသော ကြင်နာတတ်သည့် အဘိုးအိုမှာ သူ မဟုတ်သည့်အလားပင်။

ကျန်ယီသည် ဆန်ပြုတ်ကို မြန်မြန်သောက်၊ ကြက်ဥကို စားပြီးနောက် သူ၏ အပေါ်အင်္ကျီကို ဆွဲယူကာ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့တော့သည်။

"ဒါနဲ့... မင်းရဲ့ ပြိုင်ကားကိုတော့ ငါ ဂိုဒေါင်ထဲမှာ သော့ခတ်ထားလိုက်ပြီ အပြင်မှာ ရပ်ထားတဲ့ ကားက မင်းရဲ့ ယာယီသွားလာရေးယာဉ်ပဲ မင်း အကျင့်စာရိတ္တ ကောင်းမွန်တာကို ပြနိုင်ရင် ပြိုင်ကားကို ပြန်ပေးမယ်"

အဘိုးဖြစ်သူ၏ နူးညံ့လှသော စကားသံမှာ ကျန်ယီအတွက်မူ ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

"ဘာ ဒါဆို ကျွန်တော့်ရဲ့ တခြားကားတွေရော"

"လောလောဆယ်တော့ မင်းအတွက် သွားလာဖို့ ကားတစ်စီးပဲ ရှိလိမ့်မယ်"

ဗိုလ်ချုပ်ကြီးကျန်ကမူ ခေါင်းပင်မော့မကြည့်ဘဲ အေးအေးဆေးဆေးပင် ဆိုလိုက်သည်။

ကျန်ယီသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် အိမ်ပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့ရာ အပြင်ဘက်တွင် ရပ်ထားသော အနက်ရောင် ကားအိုကြီးတစ်စီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤကားကို အဘိုးဖြစ်သူ မည်သည့်နေရာမှ ရှာတွေ့ခဲ့သည်ကို သူ မသိချေ၊ တစ်ခါမျှပင် မမြင်ဖူးခဲ့သော အမျိုးအစားဖြစ်သည်။ သူတို့သည် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဝင်းအတွင်း နေထိုင်ကြသော်လည်း အမှန်စင်စစ် သီးခြားဗီလာကြီးကဲ့သို့ပင် ကျယ်ဝန်းလှသည်။

ကျန်မိသားစုသည် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် ငွေကြေးချို့တဲ့သူများ မဟုတ်ကြချေ။

ထိုအချိန်တွင် မိုဟန်ကျီသည် သူ၏လက်ထောက် လင် ကို အမှာစကားများ ပြောကြားနေသည်။

"အထွေထွေမန်နေဂျာမို..."

"အင်း... ခဏနေရင် အတွင်းရေးမှူးအသစ် တစ်ယောက် ရောက်လာလိမ့်မယ် သူ့ရဲ့ လစာကို ကိုယ့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အကောင့်ထဲကနေပဲ ပေးလိုက်ပါ နောက်ပြီး သူ့ကို မင်းရဲ့ လက်အောက်မှာပဲ ထားပြီး လေ့ကျင့်ပေးလိုက် ပါ"

လက်ထောက်လင်မှာ ရင်ထဲတွင် အေးခနဲ ဖြစ်သွားတော့သည်။

သူသည် မျိုးဆက်သစ်တစ်ခု၏ အစားထိုးခြင်းကို ခံရတော့မည်လောဟု စိုးရိမ်ပူပန်သွားမိသည်။

"ဒါနဲ့ သူက ကျန်မိသားစုက သခင်လေးပဲ ကျန်တဲ့ကိစ္စတွေကိုတော့ မင်း စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး"

မိုဟန်ကျီသည် ကျန်ယီကဲ့သို့သော သူဌေးသားလေးတစ်ဦးနှင့် လက်ထောက်လင်တို့ကြား အဆင်မပြေဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ကြိုတင် သတိပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

"နားလည်ပါပြီခင်ဗျာ"

လက်ထောက်လင်သည် ချက်ချင်းပင် သက်ပြင်းချနိုင်သွားတော့သည်။

မိုဟန်ကျီ၏ အယုံကြည်ရဆုံးလူအဖြစ် သူ၏နေရာမှာ မလှုပ်မယှက် ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။

"အပိုဆုကြေး ယွမ်တစ်သောင်း ပေးမယ်"

လက်ထောက်လင် ထွက်ခွာရန် ပြင်စဉ်တွင် မိုဟန်ကျီက ရုတ်တရက် သတိရသွားသကဲ့သို့ ခေါင်းမော့ကာ ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မစ္စတာမို”

လက်ထောက်လင်၏ ခြေလှမ်းများမှာ ပေါ့ပါးသွားတော့သည်။

သခင်လေးကျန်ကို စောင့်ရှောက်ပေးရုံမျှနှင့် ဤမျှ ဆုကြေးရမည်ဆိုပါက သူ့အတွက် အပန်းမကြီးလှချေ။

ကျန်ယီသည် ရှင်းယောင်း လုပ်ငန်းစု၏ အဝင်ဝသို့ အချိန်တိုအတွင်း ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ခန့်ညားထည်ဝါလှသော ရုံးအဆောက်အအုံကြီးကို မော့ကြည့်ရင်း

“မိုဟန်ကျီရဲ့ လုပ်ငန်းက တကယ်ကို မသေးဘူးပဲ"

ဟု သူ မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

သူ ကုမ္ပဏီအတွင်းသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူအများ၏ အာရုံစိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

"အို... အရမ်းချောတာပဲ၊ ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ လူဆိုးလေးအတိုင်းပဲ၊ တကယ်ကို ကြွေသွားပြီ”

"နင်တို့ မိန်းကလေးတွေကတော့ အပေါ်ယံပဲ ကြည့်တတ်ကြတာပဲ ရုပ်ချောတာနဲ့ ထမင်းစားလို့ရလား သူ့ရဲ့ ပုံစံကို ကြည့်ဦး၊ ပျင်းရိပြီး တာဝန်မဲ့မယ့် ပုံစံမျိုး၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တောင် ကျွေးနိုင်ပါ့မလားမသိဘူး"

"ငါက နင့်ကို ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူး"

"အစ်မရေ... သူ့ရဲ့ ဆံပင်တွေကို ကြည့်ပါဦး၊ အရမ်းလှတာပဲ အဲ့ဒါကိုသာ စည်းလိုက်ရင် ပိုပြီးတောင် ကြည့်ကောင်းဦးမှာ"

ယနေ့တွင် ကျန်ယီသည် သူ၏ ဆံနွယ်အရှည်များကို စည်းမထားဘဲ ဖားလျားချထားသည်။

သူသည် ဧည့်ကြိုကောင်တာသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်လှမ်းသွားရာ ဧည့်ကြိုဝန်ထမ်းက ယဉ်ကျေးစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"လူကြီးမင်း... ဘယ်သူနဲ့ တွေ့ချင်လို့ပါလဲ ချိန်းဆိုထားတာ ရှိပါသလားရှင့်"

ကျန်ယီသည် တစ်လမ်းလုံး စိတ်မကြည်မလင် ဖြစ်လာခဲ့သော်လည်း ဧည့်ကြိုဝန်ထမ်း၏ ရှေ့တွင်မူ အနည်းငယ် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီး အေးဆေးစွာပင် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"မင်းတို့ရဲ့ အထက်လူကြီး မိုဟန်ကျီနဲ့ တွေ့ချင်လို့ပါ ချိန်းထားတာတော့ မရှိပါဘူး"